love miss friend sleepy willpower mix1 mix2 mix3 mix4

mix5 mix6 mix7 mix8 mix9 mix10 mix11 mix12 mix13

mix1

นานา 
หน้า 1

ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งที่เคยมี กับความรู้สึกดีๆที่เธอให้ อยากให้รู้อะไรบางอย่างก่อนจากไป ว่าไม่เคย'เสียใจ' ที่ได้รักเธอ 
ฝนเอ๋ย ฝนจ๋า จงตกลงมาล้างน้ำตาให้กับฉัน ล้างหัวใจไปกับใครคนนั้น คนที่ทำให้ฉันต้องทุกข์ทน 
สายตาเธอช่างอาทร ใจเลยสั่นคลอน อ่อนไหว ดูเธอช่างหวงและห่วงใย เกินกว่าจะให้เข้าใจ แค่เพื่อนกัน 
ก็ดีเหมือนกัน ที่เธอและฉันเป็นได้เท่านี้ อย่างมากก็แค่เพื่อนที่ดี เมื่อเธอพูดเช่นนี้.. ฉันเข้าใจ 
โปรดอย่าคาดคั้น ถึงความสัมพันธ์ที่ฉันนั้นให้ ว่ารู้สึกกับเธอเช่นไร เพราะเธอจะไม่ได้อะไรกลับมา 
อยากนะอยากมาหา อยามาอยู่ใกล้ๆ อยากให้รู้ว่าคิดถึงสุดหัวใจ อยากให้รู้ว่าหัวใจเธอเรื่อยมา 
คนดี...รู้ไหม ฉันไม่เคยนึกเสียใจเลยสักครั้ง ทุกสิ่งทุกอย่างที่เคยเป็นความหลัง เพราะมันเสมือนเป็นพลัง ให้ฉันก้าวเดินต่อไป 
ฉันรู้ว่าเธอรักฉัน แต่ทุกวันเธอนั้นทำเฉย ทำเหมือนเพียงแต่คนคุ้นเคย ฉันก็เลยไม่แน่ใจ 
ฉันรู้และรับผิดทุกอย่าง ที่มาอยู่กึ่งกลางคุณกับเขา และรู้ว่าเรื่องราวระหว่างเรา ทำให้ต่างก็ปวดร้าว ทั้งสามคน 
จะไม่เสียน้ำตาให้กับใครอีก จะหลบหลีกให้พ้นคนแปรผัน เจ็บครั้งนี้เหมือนเป็นเช่นรางวัล เตือนใจนั้นให้จดจำจนวันตาย 
เสียดายเวลาที่ผ่านมา เพิ่งจะรู้ตัวเองในวันนี้ กับท่าทีของฉันที่เฉยชาไม่ใยดี รู้ไหมว่าภายใต้ "ศักดิ์ศรี" ฉันมีใจให้ใคร 
ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้คิดอะไร ก็แค่ห่วงใยในฐานะเพื่อน ฉันรู้ทั้งรู้และยังย้ำเตือน ว่าเพื่อนคือเพื่อนเท่านั้น อย่าคิดอะไร 
รู้มั๊ย..พ่อคนดี ทำท่าที่อย่างนี้น่าหมั่นไส้ อย่านึกนะ..ว่าฉีนจะชอบเธอเหมือนใครๆ รู้เอาไว้..ไม่มีทาง 
เสียดายวันเวลา หากรู้เพียงสักนิดว่าเธอรักฉัน คงไม่ปล่อยให้เวลาผ่านนานวัน จะบอกให้รู้ว่า ฉันก็รักเธอ 
อย่าเสียใจเลยนะ ที่ฉันไม่อาจจะรักเธอได้ ใช่ว่าเธอจะมีค่าน้อยเกินไป แต่เพราะไม่มีใครแทนที่ใครได้จริงๆ 
คงไม่รู้ว่าผูกพัน หากว่าเธอและฉันยังอยู่ใกล้ และคงไม่รู้ว่าลึกๆในใจ ต่างก็ห่วงใย อาทร 
อยากจะคิดว่า 'รัก' นะคนดี แต่บางทีมันอาจจะไม่ใช่ อาจเพียงเพราะเราใกล้กันมากเกินไป ก็เลยหวั่นไหวแค่ชั่วคราว 
วันใดเธอพลาดพลั้ง รู้ไว้..ฉันเคยผิดหวังยิ่งกว่า แล้วถ้าวันใดเธอเจ็บกลับมา ฉันจะหัวเราะร่าให้สาแก่ใจ 
ฉันรู้ว่าเธออาทร และก็รู้ว่าเธอร้าวรอนมากแค่ไหน ขอบคุณนะ ขอบคุณความห่วงใย แต่ฉันรักเธอไม่ได้..ขอโทษที 
เข้าข้างตัวเองจริงนะเรา เขายังไม่ได้บอกรักเราสักนิด ยังจะคอยหลงตัวเองแบบผิดๆ คอยคิดว่าเขาก็มีใจ 
พอเธอร้างห่างไกล ถึงรู้ได้ว่าใจคอยห่วงหา เฝ้าคิดถึงอดีตผ่าน กาลเวลา ที่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ จะได้คืน 
ขอบคุณความเหินห่าง ที่ทำให้อะไรบางอย่างเปิดเผย ดีกว่าอยู่ใกล้ๆแล้วใจไม่รู้อะไรเลย ว่าต่างไม่ใช่แค่คนคุ้นเคย ที่ผ่านเลยแล้วผ่านไป 
เพราะเธอหรือเปล่า วันนี้ถึงเหงาเศร้าหนักหนา เพิ่งรู้ซึ้งถึงสำคัญวันเวลา เพิ่งรู้ค่าความผูกพันฉันและเธอ 
เพิ่งรู้ว่าคิดผิด เมื่อใกล้ชิดได้ไม่นาน และเมื่อคืนวันผันผ่าน ยิ่งรู้ว่า ที่ฉันต้องการ ไม่ใช่เธอ 
อย่าบอกว่าผูกพัน ทั้งที่รู้สึกกับฉันเพียงเล็กน้อย อยากให้เธอคิดอีกสักหน่อย ดีกว่าพูดพล่อยๆแล้วพลอยเจ็บ ทั้งสองคน 

นานา 
หน้า 2

เพียงเวลาไม่นาน เธอเปลี่ยนไปขนาดนี้ เสียดายความรู้สึกดี ดี ที่เคยมี เสียดายที่เคยมองข้ามวันเวลานี้ไป ก็เคยมีคนบอกวันเวลา ไม่อาจลบล้างสิ่งดี ดีในใจได้ แต่เธอกลับมองข้ามกฎเกณฑ์นี้ไป จึงเป็นการทำร้ายใจใครบางคน 
มิได้เกิดเป็นดอกไม้ ดวงใจจึงวิบวับกับโลกหมุน มีร้อนหนาวเหว่ว้ามีการุณย์ มีเคืองขุ่นชมชื่นและขื่นใจ 
ถ้าเธอคิดว่าเราไกลห่าง เราก็คงต้องห่างกันอย่างนี้ ถ้าเธอคิดถึงความรู้สึกดีๆ บางที่จะทำให้เราใกล้กัน 
คุณ ธรรมล้ำเหลือเจือจุนลูก พ่อ ท่านปลูกรักให้สมัครสมาน ที่ ทำไปทุกอย่างท่านต้องการ รัก เจือจานแก่ทุกคนในครอบครัว 
หากถามว่าโกรธหรือไม่ คงตอบได้ง่ายง่ายว่า "เปล่า" แต่ความรู้สึกระหว่างเรา ดังเงา....ยากอธิบาย 
อยากให้ลมลู่ริ้วทิวไม้ราบ และนกฉาบเฉวียนวกผกผันผาย ลอยฉวัดกวัดกวักเหมือนทักทาย บรรเลงร่ายรู้รับการกลับมา 
ห่างกันเพราะฟ้ากว้าง อ้างว้างเพราะทางไกล คืนวันยังห่วงใย รักษาใจไว้น่ะคนดี 
คนดี วันนี้เธอห่างไกล คงเพราะสงสัยบางอย่างใช่ไหม แล้วถ้าพรุ่งนี้หรือมะรืนนี้เธอเข้าใจ จะกลับมาอยู่ใกล้ๆฉันเหมือนเดิมไหมนะ อยากรู้จัง 
ต่อไปฉันจะให้เวลากับเธอมากๆ ขออย่างเดียวอย่าจากไปได้ไหม หากเหตุการณ์ที่ผ่านมา ทำให้ความรักเธอจางลง ไม่เป็นไร เพราะฉันยังไม่อยากเปลี่ยนใจ และไม่อยากรักใครนอกจากเธอ 
เธอโกรธ ที่ฉันเดินจากมาเฉยๆโดยไม่ลา แต่ฉันไม่อยากให้เธอเห็นน้ำตา จึงเดินจากมา ไม่ใช่เพราะว่าฉันมีใคร และไม่ได้เปลี่ยนใจอย่างที่เธอกำลังเป็น 
ฉันอยู่ที่นี่ ยังคงมีหัวใจให้ เธออยู่ไกลแสนไกล ให้หัวใจคนอื่นไปบ้างหรือเปล่า 
ภาพตรงหน้าพร่าลงไปถนัด เห็นชัดเพียงเธอไปกับเขา ลมทะเลพัดมาแผ่วเบารู้สึกเหงา ปล่อยให้น้ำตาหยดแล้วหยดเล่า ค่อยๆลบภาพเก่าไปจากใจ 
ไม่จำเป็นหรอกนะ ไม่จำเป็นต้องตอบแทนความรู้สึกต่างๆของฉัน ด้วยความรู้สึกเดียวกัน เพียงแต่การแสดงออกตอนนี้ ที่ดีกับฉัน ก็พอใจแค่นั้นจริงๆ 
ไปเถอะ ถ้าอยากไป ฉันจะไม่ขัดขวาง แม้รู้สึกว้าเหว่บ้าง แต่เข้าใจว่าเธอมีทางของเธอเอง 
รู้สึกเคว้งคว้าง ไม่รู้จะวางตัวเองไว้ตรงไหน ว้าเหว่หัวใจ ต่อไปจะอยู่อย่างไรดี 
เพราะเธออยู่แสนไกล หากเหงาน้ำตาไหลคงไม่มีใครเคียงข้าง และอาจไม่มีใครปลอบเธอในเวลาเธออ้างว้าง นอกจากฉันซึ่งอยู่ห่างเธอเหลือเกิน 
คุณจะรู้บ้างไหม ว่าหัวใจฉันเรียกหา อยากไปอยู่ใกล้ๆให้คุณช่วยซับน้ำตา แม้ในส่วนลึกจะรู้ว่า หัวใจคุณอิสระเกินกว่าจะติดตาม 
เธออยู่ตรงไหนนะเวลานี้ ฉันรู้แต่เพียงว่าที่นี่ มองเธอไม่เป็น ข้างนอกลมแรง อากาศเย็น ฉันเป็นห่วงเธอเหลือเกิน 
เก็บความห่วงใยของเธอ ที่บังเอิญผลั้งเผลอมาให้ฉัน เก็บมันกองไว้ตรงนั้น จนกว่าเธอจะมั่นใจว่า ให้ฉันอย่างตั้งใจ 
เคยคิดว่าไม่จำเป็นเท่าไหร่ ที่หัวใจต้องมีเธออยู่เคียงข้าง แต่ทำไมพอเธอไปฉันก็อ้างว้าง พอเธอไกลห่างฉันก็เหงาใจ 
สำหรับความผูกพัน สำหรับคืนวันเก่าๆ เวลานี้ฉันเหลือเพียงความฝันที่ว่างเปล่า กับความรู้สึกเหงาในความจริง 
ไม่มีเธอเคียงข้าง ความอ้างว้างก็เข้ามาแทนที่ รู้ว่าเธอมีคนอื่นแล้วในยามนี้ แต่ฉันยังคิดถึงเธอทุกนาที นะคนไกล 
ความหวังทั้งหมดโบยบินไปไกล แต่หัวใจกำลังจะตายลงอย่างช้าๆ น้ำตายังไหลนองหน้า หมดกำลังเหนื่อยล้าเหลือเกิน 
เธอไปนานแล้วฉันรู้ เธอไม่อาจอยู่ใกล้ๆฉันเข้าใจ แต่ขอบางอย่างจะได้ไหม คิดถึงฉันบ้างนะคนไกล แค่บางเวลาของหัวใจเธอก็พอ 
ไปกับฉันไหม ไปอยู่ที่ไกลๆตรงนั้น มีทะเลเป็นเพื่อนและมีเราอยู่ด้วยกัน บอกมาสิว่าจะไปกับฉัน บอกมาแค่นั้น ฉันพร้อมที่จะรอ 



นานา 
หน้า 3


อย่าจากไปเลยนะคนดี คนทางนี้ทำใจไม่ได้ ก็เธอมากไปด้วยความหมาย ถึงอย่างไร ใจก็ไม่อยากเสียเธอ 
ฉันผิดอะไร บอกบ้างได้ไหมคนดี อยู่ๆก็จากไปอย่างนี้ ช่วยบอกทีฉันผิดอะไร 
คิดถึงทำไมก็ไม่รู้ ความรักที่หดหู่และโหดร้าย ทำไมความทรงจำไม่ลบเลือนหาย ทำไมเธอไม่ตายไปจากใจฉันสักที 
ฉันเป็นคนจิตใจไม่เด็ดเดี่ยว แต่รักเดียว ใจเดียวคงมั่น กับคนที่ฉันไม่เห็นความสำคัญ คนๆนั้นความหมายก็ไม่มี 
ความรักเป็นสิ่งงดงาม ที่ยังคงความงามอยู่อย่างนั้น แม้จะจบสิ้นความผูกพัน แม้จะไม่มีวันหวนคืน 
โศกเศร้าและเหงาใจ ที่มีเธอได้แค่ในฝัน ส่วนความเป็นจริงนั้น ไม่มีวันที่เธอจะคืนมา 
ทั้งที่รู้ก็ยังรัก จึงเริ่มรู้จักกับน้ำตา รอยยิ้มบนใบหน้า เสแสร้งว่า ไม่เจ็บอะไร 
ทำไมไม่มองคนใกล้ตัว เธอมัวแต่ไปมองใคร คนอยู่ใกล้ๆเขาจริงใจ ทำไมไม่เห็นความสำคัญ 
ใครบางคนยังรอเธออยู่ที่เดิม รอเธอมาเพิ่มเติมไฟฝัน รอเธอกลับมา พูดจาอย่างวันนั้น วันที่เธอยังไม่ เลิกร้าง ห่างไกล 
ครั้งหนึ่ง หัวใจเคยซึ้งกับความรัก แต่ก็เพียงไม่นานนัก ความรักนั้นก็โบยบินไป 
แม้ความฝันมันจะจบลง ตรงที่เธอนั้นต้องห่างไกล แต่สิ่งหนึ่งซึ่งอยากให้จำไว้ ฉันจริงใจต่อเธอเสมอมา 
สิ่งใดที่ฉันทำไม่ดี ฉันพร้อมที่จะแก้ไข เพราะไม่อยากให้เธอจากไป กลับมาได้ไหม พร้อมแก้ไขตัวเอง 
อยากให้เรากลับไปเป็นเช่นเก่าก่อน ก็เหลือแต่อาวรณ์ให้ห่วงหา อยากย้อนคืนกลับวันเวลา แต่ต้องยั้งใจว่า ไม่มีทาง 
รู้ว่าเราเข้ากันไม่ได้ ไม่คิดจะฝืนใจใครทั้งนั้น เพียงอยากหายเหงาบ้างในบางวัน และในฝันฉันยังอยากมีเธอ 
ฉันเหงาปวดร้าวในใจ จะมีใครมาบรรเทาความร้าวราน ยังหวัง อยากพบพาน อยากผูกพันกับคนที่เคยผ่านมา 
ไม่มีใครรอให้ฉันกลับมา แต่เพราะใจเหนื่อยล้าเกินทนไหว จึงกลับมาหาความหลังที่ฝังใจ และไม่ได้หวังว่าเธอยังเหมือนเดิม 
คงไม่โกรธนะ หากจะบอกว่า 'รัก'เธอหนักหนา เกินกว่าจะลาร้าง ห่างไกล 
ยังยินดีจะเจ็บอีกร้อยครั้ง ขอเพียงเธอยังอยู่ใกล้ฉัน แม้จะไม่เป็นอย่างที่เคยเป็นกัน ยังดีกว่าที่ฉันเจ็บร้าวแล้วขาดเธอ 
ขอมีเธอในใจฉันบ้างจะได้ไหม หัวใจต้องการแค่นั้น เรื่องให้เธอรักมากมายไม่เคยฝัน แค่มีกันบ้างในหัวใจก็เป็นพอ 
ฟากฟ้ากว้าง เธอมีใครบ้างเป็นเพื่อน ก่อนความเหงาจะมาเยือน รับฉันเป็นเพื่อนสักคน 
ขอให้รีบไป ไม่ต้องทำเป็นห่วงใยฉัน ไม่ต้องทำซึ้งเช่นนั้น ฉันไม่มีวันหลงกล คนหลายใจ 
บทกวีจากหัวใจ ซุกซ่อนอยู่ภายในลึกๆ มากมายด้วยความรู้สึก บันทึกไว้ในความทรงจำ 
วันนี้มีใครไหม คอยใส่ใจเธอแทนฉัน มาห่วงใยผูกพัน เท่าที่ฉันเคยมีให้ 
จะฟันฝ่าไปหา แม้ไกลตาก็ไปให้ถึง อุปสรรคมากมายไม่คำนึง ขออย่าพึ่งลาร้างห่างไกลกัน 
ตะวันตกข้างฟ้ายังกลับมา ทั้งที่ไม่ได้สัญญากับใครไว้ เธอสัญญาแล้วใยไม่ใส่ใจ หรือไม่ให้ความสำคัญฉันอีกแล้ว 



นานา 
หน้า 4


เธอเหมือนกับสายรุ้ง จู่ๆก็พุ่งสู่ท้องฟ้า แต่ก็เป็นเพียงชั่วระยะเวลา แล้วเธอก็มาหายไป 
เจ็บๆเหลือเกิน คำว่าห่างเหินน่าหวาดหวั่น เธอจะใจร้ายถึงไหนกัน ยกโทษให้ฉันไม่ได้หรือไร 
เงียบหายไปนานเลยนะ ได้ข่าวว่ามีคนใหม่ มิน่า ถึงห่างเหินไป ที่แท้ปันใจ เป็นอื่น 
ฉันเป็นผู้หญิงอ่อนไหว มีหัวใจรักมั่น หากเธอไม่เห็นความสำคัญ ตัวฉันก็คงได้แต่เสียใจ 
ก็มีบ้างที่น้ำตาจะรินไหล จะแปลกอะไรเมื่อใจเศร้า อาจส่งเสียงสะอื้นเบาๆ ในวันที่แสนเหงาเศร้าหัวใจ 
เธอมาง้อขอคืนดี ขอคืนสู่วันที่เคยร่วมใจ ฉันนั้นไม่เหลืออะไร เหลือแค่เพียงคืนใจ..ให้เธอ 
เสียดายที่เธอไม่รู้ค่า เสียดายเวลาที่ชิดใกล้ เสียดายความรู้สึกที่ให้ไป เสียดายที่เธอ ไม่เข้าใจฉันเลย 
เธอมาตู่ว่าเป็นแฟน แสดงท่าทีหวงแหนเต็มที่ ฉันอิดหนาระอาใจเต็มที กับผู้ชายแบบนี้..แบบเธอ 
จริงใจกับคนไม่จริงจัง ก็เหมือนทิ้งใจไปเปล่าๆ สุดท้ายคงต้องเศร้า เสียดายหัวใจของเราจริงๆ 
เพียงแค่รู้สึกอ่อนไหว เพียงแค่ใจรู้สึกโหยหา เมื่อมีเธอผ่านเข้ามา จึงรู้สึกว่า เหมือนมีใจ 
แม้จะแยกทางต่างเดิน ต่างห่าง ต่างเหิน อย่างนี้ ยังมีใจให้เธออยู่เสมอนะ คนดี และฉันคนนี้ ยังรอวันที่เธอกลับมา 
กลับมาหาฉันนะ ถ้าเธอรู้สึกเหนื่อยล้า เจ็บปวดเสียน้ำตา อย่าลืมว่ายังมีฉันอยู่ 
ยังคอยห่วงใย ยังมีใจให้เธอ ยังรักอยู่เสมอ ยังอยากพบเจอ เหมือนวันเก่า 
เพราะใจโลเล หันเหไม่แน่นอน ทำให้รักสั่นคลอน เธอจึงตัดรอนสายใย 
ถ้าเสียน้ำตา แล้วสามารถลืมความหลัง ก็จะร้องอย่างไม่ยั้ง ให้สมกับรักที่พังไม่เหลืออะไร 
ฉันรู้ว่าเป็นส่วนเกิน ที่บังเอิญผ่านเข้ามา แม้หัวใจจะรักหนักหนา ก็จำต้องลา และจากไป 
ถึงเธอจะทำให้ฉันเจ็บปวด รวดร้าวสักเท่าไหร่ ก็ไม่สามารถทำใจ ให้ลืมคุณได้..สักที 
แล้วรักก็จากไป เกินกว่าใจจะใฝ่หา เกินสองมือจะไขว่คว้า เกินสองตาจะมองเห็น 
ร้องไห้ไปทำไม เสียน้ำตาแล้วใช่ว่าเธอจะกลับมาซะเมื่อไหร่ แต่ถ้าเธอกลับ ก็คงกลับมาอย่างฝืนใจ กลั้นน้ำตาเข้าไว้นะหัวใจ อย่าให้น้ำตาทำลายความสุขเธอ 
ความรักของเธอและเขาช่างงดงาม เกินกว่าฉันจะทำลายได้ จึงยินยอมและพร้อมจากไกล เพียงเพื่อให้เห็นเธอเป็นสุข 
เสียดายที่ว่า รู้ค่าเธอเมื่อสาย กว่าจะรู้ว่าเธอมีความหมาย หัวใจก็สูญเสียเธอไปเสียแล้ว 
ให้อภัยได้ไหมคนดี ที่ฉันคนนี้ไม่อาจรักเธอได้ ไม่ใช่เพราะเธอไม่มีค่าอะไร แต่เพราะฉันมีใครในใจอยู่แล้ว 
วันนี้เธอมาลาจาก ฝากความร้าวรานไว้ให้ ชีวิตจะเป็นไปเช่นไร จะอยู่ได้อย่างไร โดยไม่มีเธอ 
จากกันนานเหลือเกิน เห็นคุณเดินกับคนใหม่ ก็ได้แต่สมน้ำหน้าหัวใจ ที่นานเท่าไหร่ ก็ทำไม่ได้ที่จะลืมคุณ 
ถ้าหยุดเวลาได้ คงไม่มีเรื่องให้เสียใจมากมายขนาดนี้ แต่กาลเวลาไม่เคยหยุดอยู่กับที่ เรื่องที่ทำให้เสียใจ จึงมามีเพิ่มทวีคูณ 



นานา 
หน้า 5


เคยบอกจะรัก-จะรัก มันก็แค่ 'จะ' เท่านั้น แล้วเมื่อไหร่จะมาบอกกัน มาซึ้งกัน มารักกัน ให้แน่นอน 
ก็เพียงรู้..อยู่แค่เหงา มีใครเล่าจะมาเหมือน ดวงตาเริ่มพร่าเลือน น้ำตาเปื้อน อยู่กลางใจ 
ไม่รู้ว่าเป็นครั้งที่เท่าไหร่ ที่หัวใจต้องเจ็บช้ำ ไม่ต่อว่า ว่าใครเป็นคนทำ มันเป็นความดื้อรั้นของฉันเอง 
ขอถามเธอสักนิด ว่าคิดยังไงกับฉัน หรือคิดว่าคบกันเล่นไปวัน-วัน จะรักกันนานกี่วันก็บอกมา 
ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร เห็นสายฝนแล้วหัวใจเหน็บหนาว ฟ้าใส-ใส เห็นแล้วยังน้ำตาพราว คงอาจเพราะความว่างเปล่าของหัวใจ 
ขอเพียงแค่ถามทัก อย่างคนเคยรู้จักกันได้ไหม ไม่ใช่ว่าพอร้างลาไป เธอก็ไม่สนใจใยดี 
หัวเราะทั้งน้ำตา ก็เพราะไม่อยากให้มีใครมาเห้น เขาบอก "รักเอง ช้ำเอง" งั้นร้องไห้กับตัวเองบ้าง..จะเป็นไร 
รู้สึกหวาดหวั่น กลัวว่าเราจะจบกัน รู้ไหม ก็รักเธอมากเลยไม่อยากให้เปลี่ยนไป ก็ได้แต่เสียใจ ที่เธอทำอะไรไม่เหมือนเดิม 
เข็ดแล้วกับคำ 'รัก' คำนี้ จะไม่ขอมีอีกซักหน พยายามบอกไว้กับใจตน ว่ามีกี่คน-กี่คน ล้วนหลอกลวง 
จะไป ฉันไม่ว่า แต่อยากให้มาลากันบ้าง อย่าทำจืดจางเหินห่าง อย่าลาร้างไปเฉยๆ 
เพราะผูกพันกันมาก พอคุณจากใจเลยหวั่นไหว มันเหมือนกับขาดอะไรบางสิ่งไป สิ่งนั้นคือความห่วงใย จากตัวคุณ 
จากกันวันนี้ คนดีอย่าแปรผัน อย่าลืมอย่าเลือนความสัมพันธ์ อย่าลืมคืนวัน ระหว่างเรา 
เธอมาบอกว่าชอบฉัน แน่ใจหรือนั่น ว่าพูดจริง ถึงอย่างไรแนก็เป็นหญิง ยังกลัวคำกลอกกลิ้ง ไม่จริงใจ 
ไม่เคยมั่นใจในตัวเธอ เพราะมักพบเจอเธอควงคนอื่น ทั้งที่บอกรักแนยั่งยืน แต่พฤติกรรมนั้นฝืน ค้านสายตา 
เธอมาขอเป็นแค่เพื่อน นับวันก็ดูเหมือนว่า ไม่ใช่ เธอพยายามใกล้ชิดให้ติดใจ จนมากเกินความหมายที่ผูกพัน 
'รัก' คำๆนี้ยิ่งใหญ่นักในความหมาย แต่เธอพูดออกมาอย่างง่ายดาย จะให้ฉันเชื่อได้ อย่างไรกัน 
อย่ามาทวงถามถึงความรัก เพราะฉันยังไม่อยากผูกมัดใจ หากฉันมอบคำตอบให้เธอไป ก็ไม่รู้ว่าวันไหน จะเปลี่ยนแปลง 
ฉันยังคอยเธออยู่ที่เดิม แม้ใจจะเริ่มอ่อนล้า เงียบเหงาอยู่กับรอยน้ำตา ทุกวันเวลาที่ไร้เธอ 
โกรธกันไปทำไม ไม่มีประโยชน์อะไรเลย ปั้นปึ่ง มึนตึง ชาเฉย ทำเหมือนไม่เคยรักกัน เอ้า..ยกนิ้วก้อยขึ้นมา แล้วลืมเรื่องที่แล้วมาก่อนนั้น เอานิ้วมาเกี่ยวก้อยกัน เพื่อยืนยันคำสัญญา คืนดี 
ขอเชื่อเธอเพียงแค่ครึ่งใจ ส่วนอีกครึ่งเหลือเก็บไว้จะดีกว่า เผื่อวันใดที่ เธอจากลา จะได้ไม่เจ็บชาไปทั้งใจ 
ฉันเฉยชาเกินไปหรือเปล่า เธอจึงจากลาไปเฉยๆ ก็รุ้ว่าเธอรักฉันไม่น้อยเลย และไม่เคยคาดคิดว่าเธอจะไป 
เธอบอกว่า จะรอ เมื่อฉันขอเวลา แน่ใจนะที่สัญญา แล้วอย่ามาทำลืม ที่พูดไป 
รับรู้และเข้าใจ ทุกอย่างที่เธอเปลี่ยนไปจากเดิม ขอเก็บแค่ ความรู้สึกผูกพัน เก็บไว้เนิ่นนาน ตลอดไป 
ฉันเป็นแค่ตัวสำรอง ไม่อาจเรียกร้องความสำคัญ สำหรับเธอคงให้ฉันได้แค่นั้น ทั้งที่ฉันต้องการมากกว่านี้ 
พอแล้วหนอขอพอ ไม่ขอเติมต่ออีกต่อไป พอแล้วหนอหัวใจ ไม่ขอรักใครอีกแล้ว 



นานา 
หน้า 6


คนละครึ่งทาง มันกระจ่างดีนะคำนี้ เรามีช่วงเวลาดีๆ ด้วยกันแค่นี้..ครึ่งทาง 
ทำไมต้องนึกถึงคนอื่น คนที่ไม่มีวันจะคืนกลับมา ทำไมต้องหลั่งแต่น้ำตา ให้กับคนที่ไม่มาหาอีกแล้ว 
อยากอยู่ใกล้ ให้ใจอบอุ่น อยากจับมือคุณ มาแอบแก้มอุ่น เบา-เบา 
เพียงแค่ห่วงใยฉันสักนิด ถึงผิดฉันก็อภัยให้ ไม่ใช่หมดรักแล้วจากไป ปล่อยวางฉันไว้ ไม่ใยดี 
รับปากนัดแล้วก็ไม่มา รู้ไหมว่าฉันรอเก้อ ร้องไห้กับการรอเธอ ถ้าไม่อยากเจอ ก็บอกมา 
จะให้ฉันทำอย่างไร จะตัดใจไปจากใครก็ไม่กล้า มีเธอคนเก่าแล้วก็มีเขาที่เข้ามา บอกไม่ได้เลยว่า..จะเลือกใคร 
เธอบอกว่าชอบฉัน ตรงที่ฉันมีอะไรคล้ายๆใครคนนั้น สักวันเธอจะรู้ว่าไม่เหมือนกัน ก็ตรงที่ฉันรักเธอ...อย่างจริงใจ 
เป็นคนเขียนกวีเศร้าๆ ชอบเขียนกลอนเหงาๆ เคล้าน้ำตา ในคืนที่เหว่ว้า ฉันมีเพียงปากกาเป็นเพื่อนใจ ทุกๆครั้งที่เธอผ่านมา ฉันมีชีวิตชีวาสดใส และทุกครั้งที่เธอจะจากไป หัวใจฉันแทบสลาย..มลายลง 
เข้ามาอยู่ใกล้ชิดในใจฉัน รู้สึกผูกพันกันบ้างไหม คงไม่ใช่แค่ผ่านมา แล้วผ่านไป ถ้าใช่..ก็คงเสียใจมากมาย 
ฉันจำต้องปล่อยให้คุณไป และทำเหมือนเราไม่เคยรู้จักมาก่อน ไม่เหลือแม้แต่ความเอื้ออาทร แสดงละครเพื่อให้เขาเห็นว่าเรา..ไม่เคยรักกัน 
ถึงจะเก่ง จะเข้มแข็งสักเพียงใด สักครั้งกับความอ่อนแอของหัวใจ ย่อมมีน้ำใสๆ ร่วงรินไหล อย่างไม่อายใคร แม้แต่ตัวเอง 
มองนะ..ก็มองคุณ แค่อยากให้คุณว้าวุ่นเล่น แล้วนานหน่อยจะทำท่าเป็นชาเย็น เหมือนไม่เห็นคุณอยู่ในสายตา 
ถ้ายังไม่อยากเสียใจ ขอให้ไปไกลจากฉัน ฉันไม่ใช่ผู้หญิงในความฝัน วัน-วันเปลี่ยนใจง่ายดาย 
ในเรื่องราวของหัวใจ ถ้าหากต้องการอะไรก็ให้สิ่งนั้น หากอยากจะรักเธอก็รักไป อย่าห้ามกัน ไม่ได้คิดใส่ใจอะไรทั้งนั้น ถึงจะบอบช้ำแค่ไหน มันก็หัวใจฉันเอง 
หัวใจมีสิทธิ์เปลี่ยนได้ ตัวเธอก็น่าจะเข้าใจ ฉันไม่ได้คิดจะจากเธอไปไหนไกล แค่อยากให้เวลากับหัวใจ..แค่นั้นเอง 
ถ้าเธอถามฉัน..รู้สึกอย่างไร ที่ถูกทอดทิ้งไปอย่างนี้ แล้วฉันจะตอบเธออย่างไรดี กลัวตอบแล้วเธอไม่มีวันเข้าใจ แต่ฉันมีวิธีที่ดีกว่า ถามไปเสียดายเวลา ตอบไม่ได้ แต่อยากให้เธอจริงจังกับรักครั้งใหม่ แล้วเขาทิ้งเธอไป..หัวใจเธอจะรู้เอง 
เมื่อเธอมีเขาคนใหม่ แล้วฉันหรือจะมีไม่ได้ แม้เธอจะมีใครต่อใคร รู้ไว้..ฉันก็มีได้เหมือนกัน 
ที่ทำเป็นห่างเหิน เพราะฉันรู้เราเดินด้วยกันไม่ได้ เสียดายนะ..ก็เสียดาย แต่จะทำอย่างไรได้ จากกันไปวันนี้คงดีกว่า 
ไม่แปลกใช่ไหม ที่จะร้องไห้บ้าง ร้องตอกย้ำให้ใจที่บอบบาง และความอ้างว้างของหัวใจ 
ไม่เชื่อใจกันใช่ไหม เลยถามถึงใครคนนั้น ฉันอยากให้เราเชื่อใจกัน อย่าคิดว่าฉันจะเปลี่ยนใจ 
คนดี.. ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน อยากจะพูดอยากจะบอกให้เข้าใจ ว่าขออภัยในสิ่งที่ผ่านมา 
ไม่รู้ว่าทำไม ถึงได้คิดถึงคุณขึ้นมาเฉยๆ ทั้งๆที่ถูกคุณละเลย คุณเฉยเมยแต่ฉันก็ยังรักคุณ 
หากอยากทำร้ายกัน บอกไม่รักฉันแค่นั้นพอ ไม่ได้ต้องการให้เธอมางอนง้อ หรือจะมาขอคืนดี 
แววตาที่เคยอาทร ดูวันก่อนยังสดใส แล้วรอยยิ้มที่จริงใจ หายไปไหนในวันนี้ 
อยากจะเขียนอะไรให้เธออีกครั้ง ก็แค่หวังว่ามันจะเป็นครั้งสุดท้าย เรื่องเก่าๆระหว่างเราก็มากมาย เขียนถึงความรักที่ถูกทำลายด้วยกาลเวลา 




นานา 
หน้า 7


พอใจกับการได้ให้ ไม่เรียกร้องอะไรมากกว่านี้ พอใจเป็นผู้ให้ที่ดี หากผู้รับคนนี้ คือเธอ 
รู้ว่าทำให้เธอต้องเจ็บร้าว แต่ใจฉันก็ปวดร้าวเสียยิ่งกว่า ที่ต้องทำร้ายเธอตลอดมา ก็อยากบอกเธอว่า 'ฉันเสียใจ' 
ไม่ได้ทำตัวเหินห่างหรอกนะ อยากจะบอกให้เธอรู้ไว้ ไม่ว่าจะอยู่แห่งหน ตำบลใด หัวใจก็เอาเธอไปด้วยทุกที 
ไม่ต้องการให้เธอมาแคร์ มาดูแลอย่างคนเคยชิดใกล้ ที่อยากได้มากกว่านั้น คือใจ ถ้าให้ไม่ได้ ก็ไม่ต้องการ 
มืดมิดกลางสายฝน ที่ร่วงหล่นมาเป็นสาย น้ำตาก็ไหลไป คงไม่เป็นไร หากหัวใจ จะร้องไห้ ให้ใครสักคน 
ขอโทษสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง ที่ปล่อยเธออ้างว้างอย่างนี้ ขอบคุณสำหรับความรู้สึกดีๆ ที่มีให้กันตลอดเวลา 
ฉันขอเพียงความชิดใกล้ กับหัวใจที่เปิดเผย แม้เธอจะไม่ใส่ใจเลย ขอเพียงไม่เฉยเมย เท่านั้นพอ 
ทุกบทกลอนของความรู้สึก รู้ไหมคือส่วนลึกที่โหยหา สุดท้ายต้องกลั่นมันออกมา เขียนความรู้สึกนั้นด้วยปากกา เป็นบทกลอน 
สายลมหยอกเย้าเจ้าดอกหญ้า พัดผ่านมาทักทายดอกไม้ไหว ดอกปลิวพลิ้ว ตามสายลมไป หอบเอาใจ ฉันไปใกล้ ใจเธอ 
เพราะคงเป็นได้เพียงเส้นขนาน ที่เนิ่นนาน เป็นเพียงฝันอยู่อย่างนี้ ไม่มีวันที่เราจะพบกันเลยคนดี คงขนานกันอย่างนี้ ตลอดไป 
ก็เป็นคนห้าวๆอย่างนี้ เธอมีปัญหาอะไรไหม ถึงจะห้าวแต่ก็จริงใจ รักใครใจให้เต็ม ร้อยเปอร์เซ็นต์ 
ฉันมั่นใจในตัวเองอย่างนี้ และมั่นคงในความรักที่มีให้ ยอมรับความเป็นฉันอย่างเข้าใจ ได้ไหม.. หากมีใจให้กันจริง 
คิดดีแล้วหรือที่รักฉัน มองกันจนดีแล้วใช่ไหม อย่าเข้ามาเพื่อทำให้เปลี่ยนไป ถ้าจะรัก ก็รักใจ ที่ฉันเป็น 
เคยรักมาแล้วใช่ไหม รักแล้วต้องเสียใจ ใช่หรือเปล่า แล้วทำไมไม่จำสักครั้งคราว สงสัยนัก ชอบปวดร้าว หรือย่างไร 
เสียใจก็เศร้าไปสิ เศร้าดีๆไม่มีน้ำตาก็ได้ อยากร้องจริงๆ ก็ร้องในใจ แล้วเก็บเสียงสะอื้นไว้ อย่าให้ใครได้ยิน 
อย่าหลอกตัวเองเลย อย่าทำสายตาเมินเฉยอย่างนั้น เมื่อใจของเราต่างตรงกัน จะปิดกั้น หลอกกัน ไปทำไม 
เมื่อความรู้สึกไม่มีค่า คำพูดคำจาก็ไม่มีความหมาย ต่อให้รักกันสักเพียงใด ความเข้าอกเข้าใจคงไม่มี 
คบกันมาก็ตั้งนาน แววตาหวานยังส่งให้ แต่ไม่รู้ทำไม ทำไม อยู่ๆมาเปลี่ยนไป ไม่เหมือนเดิม 
ไม่อยากให้เธอมาสงสาร เพราะจะร้าวรานมากกว่านี้ รีบไปเสียเถิดคนดี ฉันอยากอยู่ตรงนี้ คนเดียว 
จากกันวันนี้ หรือจากกันวันไหน ถ้าหากเธอไม่มีใจ จากไปวันไหน ก็เหมือนกัน 
ลืมก็อาจจะลืมได้ แต่น้ำตาที่ไหล ใครจะห้าม อยู่นอกเหนือความพยายาม เกินจะซับตามให้หมดรอย 
อยากให้ทุกอย่างผันผ่าน อยากให้เป็นเพียงฝันไปเฉยๆ ไม่อยากเจ็บช้ำอีกเลย กับท่าทีเฉยเมยที่เธอทำ 
ถ้ารู้ว่าพบแล้วต้องจาก คงไม่ปล่อยให้รักมาก ขนาดนี้ และบางที อาจจากไปตั้งแต่วินาที แรกที่เจอ 
อย่าเพิ่งบอกออกมาว่าลาก่อน อย่าตัดรอนกันตอนนี้ ได้โปรดเถิดนะ คนดี ความรู้สึกที่มี ยังมากมาย 
เมื่ออยู่ด้วยกันแล้วไม่ดี ก็จากกันตรงจุดนี้ จะดีกว่า ให้เหลือเพียงเรื่องราววันเวลา ที่งดงาม มีค่า ประทับใจ 



นานา 
หน้า 8


มองทะเลที่แสนกว้าง ดูเวิ้งว้างและเงียบเหงา ดูๆไปเหมือนใจเรา ที่ยังคงเศร้าและเงียบเหงาเหมือนทะเล 
เมื่อยามฝนโปรยปราย เป็นกระสายลงจากฟ้า ฉันเคยหลั่งน้ำตา เพียงเพราะว่าเราห่างไกล 
ไปเถอะนะ ไปให้ไกล มาทางไหน ก็ไปทางนั้น ที่ตรงนี้มีแต่คืนวัน กับใจที่ไม่ฝันถึงใคร 
ถ้าไม่จากกันวันนี้ ยังไงก็ต้องมีวันนั้น ให้เกียรติเธอไปก่อนก็แล้วกัน ความเจ็บปวดเหล่านั้น ฉันขอรับมันแทนเธอเอง 
เพราะเธอคือคนของเพื่อน ฉันจึงย้ำเตือนตัวเองเสมอ ขอเป็นเพียงคนที่ห่วงใยเธอ และพร้อมยิ้มรับเสมอ หากเจอกัน 
เคยไหมที่ต้องอยู่คนเดียว กับความเปล่าเปลี่ยวและเงียบเหงา รอบข้างมีเพียงแค่ตัวเรา ไม่มีแม้เงาใครสักคน 
หัวเราะได้ทั้งวัน ไม่ว่าจะคุยกันเรื่องไหน อยู่กับเธอแล้วสบายใจ ดีกว่าอยู่กับใครๆเป็นร้อยพัน 
ฉันเห็นแก่ตัวมาก ที่อยากเก็บเธอเอาไว้ เป็นแก้วตา เป็นแก้วใจ เกินจะเป็นของใครต่อไปแล้ว 
เข้มแข็งหน่อยนะใจ อย่าหวั่นไหวง่ายๆอย่างนี้ แค่ใครคนหนึ่งไม่ใยดี จะไปตามเซ้าซี้เขาทำไม 
คิดไว้ว่าคุณก็คงมีสุข สนุกกับงานและแจ่มใส ปีใหม่เพิ่งผ่านมาแล้วจะผ่านไป ความแจ่มใส คงไม่ผ่านเหมือนเวลา 
ดอกไม่ยังเปลี่ยนสี วันเดือนปียังเปลี่ยนใหม่ กลัวว่าความห่างไกล จะเปลี่ยนใจให้ร้างลา 
พบกันบ้างได้ไหม วันไหนเธอว่าง กลัวความรู้สึกจะจืดจาง หากเหินห่างไปนานๆ 
ทั้งรู้ว่าเธอคือเพื่อน ให้เหมือนอย่างอื่นคงไม่ได้ ก็ไม่อาจจะตัดใจ ยังแอบร้องไห้เพราะเธอ 
จะรักหรือจะร้าง ก็เลือกสักอย่างให้เห็นๆ เบื่อคำอ้างทุกประเด็น ที่พูดเช้าตกเย็นก็กลับคำ 
ฟ้าไม่เป็นสีฟ้า ไม่รู้นำตามาจากไหน แค่เพียงเธอจากไป โลกเหมือนไม่มีใคร สักคนเดียว 
เพราะเธอไม่เคยรักฉัน ไม่เคยผูกพันฝันหา ความรู้สึกในดวงตา ถึงบอกความเฉยชา..ได้เหมือนใจ 
อยากให้เธอมีความสุข อย่าต้องทุกข์กับสิ่งไหน ห่างกายใช่ห่างใจ อยู่ที่ไหน ก็ไม่ลืม 
อยากอยู่ใกล้ๆกับเธอ ไม่ชอบที่จะเพ้อเจ้ออยู่อย่างนี้ ปิดเทอมแล้วรีบกลับมานะคนดี มารื้อฟื้นความหลังที่เคยมีต่อกัน 
ยอมรับว่าเสียใจอยู่ไม่น้อย เมื่อรู้ว่าต้องเป็นฝ่ายคอยพร่ำเพ้อ มันยากนักที่จะตัดใจไปจากเธอ และก็เจ็บอยู่เสมอ เมื่อรักเธออยู่ฝ่ายเดียว 
ตัดสินใจไม่ถูก ไม่รู้จะเลือกรักคนไหน ระหว่างคนที่ฉันรัก กับรักฉันสุดหัวใจ คิดจะตัดใจเลือกทีไร ก็ทิ้งใครไม่ลงสักที 
ขอเวลาเธออีกวันได้ไหม ฉันคงไม่ต้องรอปฏิหาริย์ เพียงอยากได้สิ่งสุดท้ายที่ต้องการ ให้ได้รับความอบอุ่นให้นานขึ้นอีกวัน 
ยังคงมีรักและห่วงใย ส่งให้เหมือนวันเก่าก่อน แม้ในวันที่เธอจากจร ยังคงอาทร อาวรณ์อยู่ร่ำไป 
ขอโทษนะ ขอโทษ อย่าโกรธเลยนะ ที่ฉันไม่เคยมองเห็น ไม่เคยรู้ว่าใน ความชาเย็น มีสิ่งซ่อนเร้น คือความห่วงใย 
ไม่ได้เรียกร้องความสนใจ ไม่ต้องการให้ใครมาสงสาร ความรักเท่านั้นที่ต้องการ เก็บความสงสาร ..คืนไป 
ช่วยบอกได้ไหมคนดี ว่าความรู้สึกที่มีให้ มีความอาทรมากเพียงไร มีรักบ้างไหม หรือไม่เลย 



นานา 
หน้า 9


ชอบนะชอบรอยยิ้มของเธอ เห็นแล้วฉันเผลอยิ้มสดใส อยากเห็นรอยยิ้มเธอ ตลอดไป ขอได้ไหม ยิ้มให้ฉันทุกวัน 
รู้ดีในส่วนลึกลึกของใจ ว่าไม่อาจเป็นใครที่เธอต้องการ แต่ขอเป็นเพื่อนเธอไปนานนาน เรื่องราวหวานหวานเป็นแค่ฝันก็พอ 
แรกพบกันฉันเพื่อน เธอยิ้มเยือนเหมือนมีไมตรีจิต ความเป็นเพื่อนเลือนหายทีละนิด กลายเป็นรักสลักจิตอนิจจา 
ในห้วงคำนึง เธอคือลมหายใจ แม้จากกันแสนไกล แต่ฉันยังหายใจอยู่ทุกยาม 
ซมซานคืออาการของหัวใจ อะไรก็ยอมคือแบบฟอร์มที่มอบให้ อยากเห็นหน้าคุณเห็นเพียงนิดก็ชื่นใจ รักเมืองไทยก็ยังน้อยกว่ารักเธอ 
ขอให้ตื่นเมื่อฝันดี ขอให้มีแต่ฝันร้าย ขอให้หลับไม่สบาย สุดท้ายขออย่าให้เป็นจริง 
ตอนนี้กำลังอกหัก หัวใจไม่อยากรักใครง่ายๆ สับสนกับความรู้สึกที่เคยมีมากมาย เพียงเพราะเสียดายคืนวันที่ผ่านมา 
วันนี้แม้ไม่เห็นหน้าของเธอ แต่ใจฉันไม่เคยเผลอไปที่ไหน ถึงแม้ว่าเราจะอยู่ห่างกันไกล แต่หัวใจเราสองยังใกล้กัน 
อยากรู้จังคนดีทำอะไรอยู่ เธอจะรู้ไหมหนอว่าฉันเหงา คิดถึงแต่เรื่องราวของวันเก่า เก่า เธอจะเป็นเหมือนเราบ้างไหมเออ 
เพราะความไม่เข้าใจ ทำให้เราสองคนเหินห่าง ความรักที่เคยมีก็จืดจาง คงถึงวันลาร้างแล้ว....คนดี 
ผู้หญิงเหงาๆอย่างฉัน วันๆเฝ้าคอยคิดฝันหา ถึงคนที่จากไปไกลตา คุณจะรับรู้ใหมว่า มีคนรอคอย 
แปลกที่ไม่เคยบันทึกเธอในสมุด แต่สะดุดเก็บไว้ในใจฉัน ไม่กลัวจะลืมเธอเข้าซักวัน เพราะทุกวันที่ฝันฉันมีเธอ 
โบกมือลาเธอคนดี ขอลาเธอตรงนี้จะได้ไหม ไม่ใช่ว่าหมดรักจากเธอไป แต่เพราะรู้ว่าเธอมีใจให้ใครอีกคน 
ยามเย็น ย่ำสนธยากาล ริมลำธาร จารกวี ดนตรีแว่ว ฉากละคร วันนี้ เกือบจบแล้ว ดนตรีแผ่ว แว่วมา ให้อาลัย 
ที่ห่างหายใช่ว่าร้างลา ที่ไม่เมล์หาใช่ว่าไม่คิดถึง ที่หายไปอยู่พักหนึ่ง ก็เพราะว่าพึ่ง จะสอบเสร็จไง 
ขอบคุณสำหรับวันดีๆที่ให้กัน ขอบคุณสำหรับรอยยิ้มที่ให้ฉันตลอดมา ขอบคุณกับวันทุกวันที่มีค่า แต่สุดท้ายอยากบอกว่าเสียใจที่ทิ้งกัน 
ถ้าเธอเป็นปกหน้า และเขาเป็นปกหลัง ฉันก็คงเป็นที่คั่น หน้าและหลังจะได้ไกลกัน 
HTML คู่กับ Java Motorola คู่กับ Ericson พระอาทิตย์คู่ดวงจันทร์ เธอกับฉันคู่กันจะเป็นไร 
ตกลงเธอจะเอายังไงกันแน่ ตกลงเธอจะแคร์ฉันหรือไม่ ตกลงที่ผ่านมาเธอก็มีใจ หรือว่าที่ผ่านไปฉันคิดไปเอง 
ชีวิตมีความสุข แม้จะทุกข์กับสิ่งไหน แค่มีเธออยู่ในใจ สิ่งอื่นใดไม่เคยกลัว 
ไม่อยากให้เธอไม่อยู่ ไม่รู้ว่ารู้สึกแบบไหน รู้แต่ทุกครั้งที่เธอห่างไป เหมือนใจจะขาดเสียทุกที 
อยู่ไหนนะตอนนี้ ทุกวินาทีช่างเชื่องช้า รอคอยให้เธอกลับมา เหมือนวันเวลาแสนจะยาวนาน 
อย่าหายไปอย่างนี้ ไม่ดีรู้บ้างไหม ปล่อยให้ใครคอยห่วงใย เป็นการทำร้ายใจกันเหลือเกิน 
อย่าโกรธกันเลยนะ เสียใจมากเลยรู้ไหม ยิ่งคิดยิ่งไม่สบายใจ ยกโทษให้ได้ไหม..คนดี 
มาพูดอะไรเอาตอนนี้ มันสายไปแล้วคนดีรู้บ้างไหม ไม่มีที่ให้เธอแล้วหัวใจ เก็บไว้ให้คนจริงใจที่ไม่ใช่เธอ 




นานา 
หน้า 10


ขอเป็นตะวันเดือนธันวา แม้มิอาจส่งแสงกล้ากว่าเดือนไหน หากจะสานผ่านสายหมอกละมุนละไม เพื่อเป็นแสงอุ่นอาบใจใครสักคน 
โกรธเธอแล้วนะ สัญญาอะไรไว้ล่ะ จำได้ไหม ไม่ต้องมาง้อหรอก คนไม่จริงใจ ฉันจะไม่ยอม ยื่นนิ้วก้อย ให้คอยดู 
ถ้าจะขออะไรสักอย่าง พิสูจน์น้ำใจตนดูบ้างจะได้ไหม รับรองว่าจะไม่รบกวนเธอมากมาย แค่ขอให้เธอ ช่วยหายป่วยไวไว ก็แล้วกัน 
อะไรดีๆที่เธอต้องการ ขอให้ลมพัดผ่านเอามาให้ อะไรไม่ดีไม่ต้องการมีในหัวใจ ขอให้ลมพัดไปไกลๆเลย 
อยากจะย้อนเวลากลับไปได้ จะไม่ทำอะไรร้ายๆ กับเธออย่างนั้น แต่มันเป็นไปไม่ได้ ได้แต่ขอให้เธอยกโทษ ให้กัน บอกทีสิว่า เรายังเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน เหมือนเดิม 
ขาดการติดต่อไปเลยนะ โกรธด้วยล่ะ จะบอกให้ ถ้ายังไม่ติดต่อ กลับมาภายใน 3 วันนับจากนี้ไป จะเผาพริกกับเกลือแช่งให้ วอดวายกันไปข้างนึงเลย 
ดีใจชะมัด เธอช่วยคลี่คลายความอึดอัด ให้หายไปต่อหน้า แค่ได้คุยกับเธอ โลกก็สดใสขึ้นทันตา เสียงของเธอคือ เพชฆาตความเหว่ว้า ขอบคุณที่มาทันเวลาพอดี 
พรุ่งนี้จะมีเทสต์ตอนสาย แต่สมองดันไม่ยอมไบรท์อย่างนี้ จะอ่านหนังสือทีไร เห็นแต่หน้าเธอทุกที ถ้าสอบตกพรุ่งนี้ คนดีจะโป้งเธอ 
มีเธอคอยดูแลอย่างนี้ ไม่รู้ว่ามีใครโชคดีเหมือนฉันมั๊ย ขอบคุณนะ ขอบคุณมากมาย ทั้งขนมและกำลังใจ ที่ให้มา 
เลิกโป้งฉันเถอะนะ สัญญาแล้วจ๊ะ ต่อไปนี้จะไม่ทำแบบนี้ ขอรับรองด้วยเกียรติที่ฉันมี ถ้าต่อไปยังทำ แบบนี้ ให้หอมแก้มสิบทีเลยเอ้า 
ขอบคุณค่ะ พี่ชายผู้น่ารัก ขอบคุณวันเวลา ที่ทำให้มารู้จักมาค้นหา จะเป็นน้องสาวที่ดีค่ะ สัญญา ให้สมกับที่พี่เทคแคร์ตลอดมา รับรอง 
เขาไม่รักเธอหรอกจะบอกให้ แล้วจะมานั่งเสียใจทำไมห๊า ซึมไปมันไม่เท่ ต้องเฮฮา รีบมาเข้าแก๊งนินทา เหมือนเดิมเร็ว 
รู้ตัวแล้วว่าผิด ยกโทษให้สักนิด จะได้ไหม อย่าโกรธเลยนะ จะไม่ทำอีกต่อไป นิ้วก้อยเธออยู่ไหน รีบยื่นมาไวๆ ขอคืนดี 
ขอบคุณที่เฝ้าดูอยู่เสมอ ดีใจที่มีเธอคอยห่วงฉัน ไม่มีของล้ำค่าสารพัน มีเพียงคำจากใจสั้นๆ ..ฉันขอบคุณ 
มีนิ้วก้อยไหม ไหนดูซิ ก้อย โป้ง กลาง น่ง ชี้ ก็ครบถ้วน เธอจะโกรธไหมนะ ถ้าจะชวน เอานิ้วก้อยล้วนๆ มาเกี่ยวกัน 
ไหนลองยิ้มสดใสให้ดูซิ นี่ดูสิ..เห็นมั๊ย..ไม่หนักหนา ร้องไห้ไม่ได้เรื่อง เปลืองน้ำตา ยิ้มสักทีเถอะนะ ..อย่าเก็กนาน 
เจอหน้าก็ไม่ยอมทัก ทำเหมือนไม่รู้จัก ไม่อยากเห็นหน้า จำไว้ล่ะกัน ทำอะไรกับใครไว้ กรรมมันทันตา เอาไว้ถึงทีฉันขึ้นมา เดี๋ยวน่าดู 
รู้ดีว่าคำสั้นๆสองคำ คงไม่อาจทำให้เธอลืมได้ และความโกรธก็คงไม่ลดลงไป แต่รับฟังหน่อยได้ไหม ขอโทษจริงๆ 
ก็รู้ตัวว่าผิด ทำไปโดยไม่คิดเลยเกิดปัญหา ต่อไปนี้ ไม่มีอีกแล้ว สัญญา ยกโทษให้เถอะน่า ..นะดีกัน 
สัญญาแล้วทำไม่ได้ ไม่รู้ว่าสัญญาทำไม ไม่มีค่า ไม่โกรธเท่าไหร่ เพราะทำใจไว้ตลอดมา เสียความรู้สึก มากกว่า ต่อไปนี้ ไม่ต้องมาสัญญานะ พอที 
ขอบคุณ สำหรับความอบอุ่นที่หยิบยื่นให้ ที่เธอเห็นเฉยๆ เหมือนไม่เคยรู้สึกอะไร ที่จริงน่ะ ประทับใจ ที่สุดเลย 
มีเธอแล้วฟ้าใส มีเธอแล้วอะไรก็เข้าท่า มีเธอแล้วมีความสุขทุกเวลา เลยต้องมีคำว่า ขอบคุณจัง 
ทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอให้ ไม่ใช่จะตอบแทนด้วยอะไรให้เต็มที่ ทีคำเดียวจากหัวใจ ที่อยากให้เธอรับไว้คนดี เพื่อเธอจะรู้ว่าคนๆนี้..ขอบคุณ 



นานา 
หน้า 11


เพราะไม่ว่าเธอคือ 'เพื่อน' หรือ 'คนรัก' ล้วนมีค่านักต่อฉัน ได้ไหม..ขอเป็นคนรักคนผูกพัน โดยฉัน ไม่เสียเพื่อนคนสำคัญ อย่างเธอ 
ฉันส่งกลอนบทนี้มาขอโทษ แม้เธอโกรธก็ไม่ว่า หากเธอมีโอกาสอ่านผ่านตา โปรดรับรู้เถอะว่า..ฉันเสียใจ 
จะทำอย่างไรไม่ให้รัก ห้ามหักหัวใจให้หนี แต่เมื่อเธอมาชิดใกล้ทุกที หัวใจดวงนี้ ก็อ่อนแอ 
ฉันอาจจะรักเธอได้ แต่เธอคงไม่รักฉัน เรื่องหัวใจไม่อาจฝืนกัน เหมือนเช่นความฝัน..ไม่อาจจับจอง 
เธอมีชีวิตในส่วนของเธอ ฉันมีชีวิตในส่วนของฉัน เรายอมรับ ในส่วนที่ เป็นของ กันและกัน เราจึง ผูกพัน ทั้งใน ความฝัน ความจริง 
จะรับไว้หรือเปล่า 'หัวใจ' ฝากเอามาให้ อยู่ที่สองตานี่ไง เคยเห็นบ้างไหม หรือไม่เลย 
พอใจกับการได้ให้ จะไม่เสียดายอะไร ถึงจะไร้ความหมาย กับสิ่งที่ให้ใครบางคน เพียงเพราะว่า อยากจะให้ ถึงจะไม่ได้อะไรตอบผล ความสุขก็เปี่ยมล้น เป็นสุขที่ได้ให้ 'ใครสักคนที่เรารัก' 
ที่ฉันหนีหาย ไม่ได้หมายความว่า ฉันอ่อนแอ เพียงแต่ฉันเหนื่อยเกิน กับความพ่ายแพ้ จึงต้องการทบทวน ความรู้สึกแท้ๆ ของตัวเอง 
ยังรักเธอเท่าเก่า แม้ข่าวคราวจะเงียบไป แต่เพื่อเตือนย้ำความมั่นใจ ติดต่อมาให้ชื่นใจ บ้างก็ดี 
ไม่ได้มาทวงถาม ถึงเรื่องเก่า เพียงอยากมา ปรับความเข้าใจ ระหว่างเราเท่านั้น ถึงตอนนี้ เราต่างมีใคร ไม่สำคัญ ขอให้เรายังเป็นเพื่อนกัน เท่านั้นก็พอ 
จบแล้วความรักก็จบกันไป แต่ให้เหลือความเป็นเพื่อนเอาไว้แทนที่ เลิกเมินเฉยต่อกันซักที มาเป็นเพื่อน ที่ดีต่อกัน ดีกว่านะเธอ 
ฉันก็คือฉัน ไม่มีวันจะเป็นเหมือนใครแน่ ตัวฉันเป็นเช่นนี้ ไม่มีเปลี่ยนแปร ไม่เคยแม้จะเป็น ตัวแทนใคร 
ใช่คุณหรือเปล่า ที่ฉันคอยแล้วคอยเล่า นานนักหนา ที่จะมาช่วยบรรเทาความเจ็บชา ใช่คุณไหมนะ ...จะใช่ไหม 
ถึงคุณไม่ใช่คนแรกในใจ แต่ความรู้สึกที่มอบให้ มากมายกว่าใครๆ ที่เคยผ่านเข้ามา 
ไม่เห็นจะเสียหาย ที่จะบอกความรู้สึกมากมายในใจฉัน ให้เธอรู้ว่า ผูกพัน และคงมั่นตลอดมา ไม่จำเป็น ต้องปกปิด 'ความรัก'ไม่ใช่สิ่งผิดใช่ไหม คุณค่าความหมายในใจ ไม่ใช่สิ่งน่าอาย จนต้องอำพราง 
เราคือเส้นขนาน เป็นความเนิ่นนานของความฝัน เป็นอะไรๆที่ไม่เคยพบกัน และไม่อาจผูกพัน ในความจริง 
ยังอาวรณ์ผูกพัน ยังมีฉันไหมนี่ ใน'หัวใจ'นะคนดี ไม่ใช่ที่ 'ความทรงจำ' 
เสียเวลา มาพูดจาบอกว่า 'รัก' ในเมื่อหัวใจไม่รู้จัก ไม่รู้รัก ก็พอกัน 
ขอให้ฉันได้เป็นคนหนึ่ง ที่เธออยากซึ้งอยากใกล้ คิดถึงยามที่ไม่มีใคร ยามที่หัวใจ ร่ำไห้จะผูกพัน 
อย่าลืมกันนะคนดี หากจะไม่ได้เจอฉันคนนี้..วันหน้า อย่าให้สายใยเลือนหายกับกาลเวลา คงไว้ให้ ใจถามหา..ด้วยผูกพัน 
เธอบอกว่าเหงาไม่เป็น แล้วดวงตาเธอซ่อนเร้นอะไรไว้ เธอบอกไม่ต้องการความรัก ห่วงใย แต่ฉันได้ยิน เสียงหัวใจ เธอเรียกร้อง 
ทำเป็นเก๊กอยู่ได้ โธ่เอ๊ย! หล่อตายแล้วล่ะน่า จะบอกให้ว่า ไม่ต้องเก็ก ให้เสียเวลา เป็นเธอธรรมดาๆ น่ารักกว่าเป็นกอง 
ถึงเธอจะไม่ใช่ สิ่งงดงามในชีวิต แต่ฉันก็รู้สึกหงุดหงิด ถ้าไม่มีเธอมาอยู่ใกล้ และแม้เธอ จะไม่ใช่ คนสำคัญมากมาย แต่ฉันก็คงจะไม่มั่นใจ ถ้าขาดเธอ 
แค่ได้รู้ว่าเธอยังห่วงใย แม้จะไม่มากกว่าใครคนนั้น ก็ยังดีที่เธอยังคิดถึงกัน ยังไม่ลืมคนอย่างฉัน ที่ไม่เคยสำคัญอะไร 
อย่างอนเลยนะ มาง้อแล้วจ๊ะวันนี้ โอ๋..แต่ช้าแต่ เถอะน่า มาคืนดี เดี๋ยวหัวล้านกว่านี้ จะหาว่าไม่เตือน 



นานา 
หน้า 12


ก็เพราะยังไม่อยากผิดหวัง เลยยังไม่อยากจริงจังกับใคร คบกันไปเรื่อยๆดีไหม ไว้มั่นใจเมื่อไร จะบอกอีกที 
จะกลับมาก็ได้ ยอมให้อภัยเสมอ จะเปิดอกอ้าแขนกว้างๆรอรับเธอ ยิ้มรับเสมอถ้าเธอจะกลับมา 
เมื่อเธอกลับมา ความเหว่ว้าบนดวงหน้าขุ่นกลับใส ทุกสิ่งเปลี่ยนแปลงกลับกลาย มีรอยยิ้มพริ้มพราย ปรายแก้มบางวางทดแทน 
เธอชวนฉันไปงานเลี้ยง หูฉันเพี้ยนไปหรือเปล่า ไม่อยากนึกทึกทักเอา ว่าเราจะมีเราเหมือนเดิม 
เก็บเธอไว้ในความรู้สึก ให้ลึกเท่าที่จะลึกได้ ตราบที่ยังมีลมหายใจ รับรู้ไว้.ไม่มีใครแทนที่เธอ 
เธอรักฉันไหม และเชื่อหรือไม่ว่าฉันรักเธอ หากเชื่อแล้วทำไม ปล่อยให้น้ำตาที่ไหลเอ่อ เป็นเรื่องของเธอ เพียงคนเดียว 
ขอโทษ..หายโกรธไหม ที่จากไปและไม่มาหา คิดเสียว่าฉันเพียงผ่านมา สักวันก็จากลา..เท่านั้นเอง 
กระไรหนอ..ความรัก แค่ฝันก็อกหักเสียแล้วนั่น แล้วนี่จะให้ทำอย่างไรกัน จึงมีวันที่ความรัก.. มาทักทาย 
หากเราต้องจากกัน เธอจะคิดถึงฉันไม่หนอ ร้องไห้น้ำตาคลอ จะตัดพ้อหรือไม่เลย 
ก็เพียงอยากจะเป็นใคร ที่เธอมีใจให้บ้าง ไม่ใช่คนไกลห่าง เหมือนอย่างเธอให้เป็นเวลานี้ 
กุมมือฉันหน่อย ให้ฉันรู้สึกอีกสักน้อยว่าคุณไม่ได้ห่างหาย ไม่จำเป็นต้องปลอบโยนฉันด้วยคำพูดใด เพียงคุณอยู่ใกล้ๆ ..ก็พอแล้ว 
ก็อยากจะมาหา แต่ทว่าก็ไหวหวั่น เพราะเธออาจลืมฉัน นับแต่วัน..ที่จากมา 
ฉันอยากจะมั่นใจอะไรมากกว่านี้ จริงนะคนดีที่บางทีก็หวั่นไหว กับการไม่เคยรู้คุณคิดอะไรในใจ รักฉันบ้างไหม ตอบได้หรือยังคนดี 
ไม่หวังให้ใครมาแทนใคร หรือให้ใครเป็นใครทั้งนั้น รักเธอที่เป็นเธอของฉัน ถ้าผิดไปจากนั้นก็ ..ไม่ต้องการ 
คงตอบไม่ได้ว่าอะไรคือเหตุผล ที่ต้องฝืนทนกับความเจ็บช้ำ หรือแค่คำว่า 'ชนะ' เพียงหนึ่งคำ เป็นสิ่งตอกย้ำ ให้เดินสวนทาง กับหัวใจ 
อยากให้ความว่างเปล่า ทดแทนความปวดร้าวในใจ อยากให้ความอ่อนไหว หมดไปจากความรู้สึกที่มี 
ถึงเธอจะรักฉันมาก แต่ก็ไม่อยากให้ฝากความหวังกับฉันไว้ เพราะนั้นอาจเป็นการเหนี่ยวรั้งเธอเกินไป และอาจทำให ้ความมั่นใจของเธอ ..ขาดหายไป ในบางคราว 
เพียงเธอเข้าใจฉันหน่อย ความรักที่หลุดลอยอาจกลับคืนมาได้ ยิ่งลดช่องว่างมาใกล้กันเท่าไหร่ ความอาทร ความห่วงใย ก็จะกลับคืนมา 
ดูเธอเปลี่ยนไปไม่เหมือนเก่า มีอะไรหนักเบาน่าจะปรึกษากันได้ อย่าเพิ่งคิดน้อยอกน้อยใจ ไหนบอกเรา เคยเข้าใจซึ่งกันตลอดมา 
อย่าปล่อยให้ความหวาดระแวง เป็นกำแพงปิดกั้น ในการแสดงความรักแก่กัน เพราะนั้นเป็นการ บั่นทอนศรัทธา 
แฝงไว้ในความรู้สึก ในทุกสำนึกที่มี รู้เสมอว่าเธอคนนี้ คือคนดีที่มีน้ำใจ ไม่ต้องแสดงให้มาก หัวใจต่างฝาก กันและกันไว้ เก็บถนอมออมน้ำใจ อยู่ไหนๆในใจมีกัน 
ไม่ง่ายดายกับการร้องไห้ ทั้งที่หัวใจใช่ว่าจะเข้มแข็ง แต่ต่อให้ร้องไห้จนหมดแรง ก็ไม่มีวันแบ่งใจเธอ คืนกลับมา 
ปล่อยเธออยู่ตามลำพัง ทั้งที่อยากเหลียวหลังไปหา แต่ฉันก็รู้ดีว่า ในบางเวลา.. เธออยากเป็นตัวของ ตัวเอง 
จะขอโทษสักพันครั้ง ลึกๆในใจยังรับไม่ได้ เพราะมีบางสิ่งที่เปลี่ยนไป อะไรๆคงไม่เหมือนเดิม 
เป็นฉันใช่ไหม ใครที่คุณใฝ่หา หรือเพราะคุณเจ็บปร่า จึงเพียงมองหาเพื่อนปลอบใจ หรือเพราะรักจะ ทำคนอื่นร้าว เหมือนเมื่อคราวที่คุณร้องไห้ จึงทำฉันรัก..หลงใหล หรือเพียงเพราะ ใจคุณยังไม่มีใครเลย 



นานา 
หน้า 13


ถามสายลม ถามท้องฟ้า ถามว่า ฉันแคร์เธอไหม ถามสายหมอก ถามดอกหญ้า ถามว่าหัวใจฉัน เป็นเช่นไร ถามเมฆขาว ถามดาวเดือน แต่เหมือนคำตอบจะไร้ ถามนู่นถามนี่ทำไม ก็ใยไม่ถามหัวใจตัวเอง 
เพียงห้ามใจไม่ให้รัก เพียงหักใจไม่ให้คิด เพียงเท่านี้ไม่ยากเลยสักนิด และตัวเธอก็มีสิทธิ์จะทำได้ 
โปรดบอกสักนิดว่า..ไม่คิดถึง ฉันจะได้เลิกซึ้งทำตาฝัน โปรดบอกให้แน่ว่า..แค่เพื่อนกัน ที่ผ่านมานั้น ฉันจะได้ลืมเลือน 
อยากขอบคุณเหลือเกิน กับความหมางเมินและชาเฉย วันเวลาที่ผ่านเลย ฉันคุ้นเคยกับเพียงแค่.. หน้ากากคุณ 
หนาวแล้วนะคนดี อีกไม่กี่วันนี้ก็ปีใหม่ อยากรู้จังเธอเตรียมของขวัญให้ใคร จะใช่ฉันหรือไม่..คนดี 
อยากวาดหัวใจให้เป็นสีขาว จะได้ไม่รวดร้าวที่เลิกรักเธอไม่ได้ อยากติดปีกให้หัวใจ โบยบินไป อยู่ที่ไหนก็ได้.. ที่ไม่ต้องมีเธอ 
ดีใจที่ได้รู้จัก แต่อย่าให้บอกว่ารักเลยได้ไหม ยังอยากให้เวลากับหัวใจ เพราะเธออาจไม่ใช่.. เป็นเพียงใครสักคน ที่ผ่านเข้ามา 
เป็นความรู้สึกลึกซึ้ง คงจะเกินเธอรู้ถึงและเข้าใจได้ ใครกันแน่หนอที่เปลี่ยนไป เป็นใครกัน..ฉันหรือเธอ 
สำหรับเธอ คนที่เพิ่งมาพบเจอชิดใกล้ คนที่เติมความสุขเล็กๆขึ้นในใจ ถึงยังไง ฉันก็คงรักเธอ ไม่ได้จริงๆ 
ไปเก็บความรักกันไหม เก็บตามตรอกซอกซอยเก็บตามต้นไม้ เอามาใส่กล่องหัวใจ แล้วไปแจกจ่ายให้ กับใครก็ได้..ที่ขาดแคลน 
เธอเป็นเหมือนไฟ ที่ฉันไม่อาจอยู่ใกล้ ทำได้เพียงยืนมองอยู่ไกลๆ แล้วรับไออุ่นไว้โดยลำพัง 
สวัสดีจ๊ะ..ความเหงา ปลอบใจเราว่าอย่าร้องไห้ ไม่เห็นจะต้องง้อใครๆ ฉันนี่ไง..ความเหงา.. จะเป็นเพื่อนเอง 
เจ้าไม่ได้มีความหมายในใจเขา แต่เจ้าเอาเขามาไว้ในใจนี้ และสุดท้าย ความรวดร้าวที่เจ้ามี คือใจที่ชอกช้ำ ..เจ้าทำเอง 
แล้วแต่คนจะพูดไป ใจฉันก็เฉยๆ ไม่อยากคิดให้เกินเลย มากกว่าเคย..เป็นเพื่อนกัน 
ต่างคนก็ต่างคิด อยากสนิทชิดใกล้ ต่างคนต่างว้าวุ่นใจ แต่ไม่มีใครกล้าพอ 
ขีดๆเขียนๆ วนเวียนเรื่องความรัก แล้วสักวันจะ ลบเรื่องรักๆให้หมดใจ 
ทุกคนต่างเดินทาง แยกย้ายบ้าง ไปตามใจ แต่สิ่งหนึ่งที่คงไว้ คือดวงใจ..ที่มั่นคง 
อย่าให้ฉันคิดอะไรไปเอง อย่าข่มเหงกันได้ไหม แค่บอกมาว่ารักหรือไม่ ที่เหลือฉันจะขอทำใจเอง 
หัวใจทั้ง 4 ห้อง เธอจะจองก่อนไม่ได้ เมื่อพิสูจน์แล้วมั่นใจ ฉันจะให้ไปทันที 
รักเธอก็เพราะเธอน่า-รัก ถ้าไม่รักก็เพราะรักไม่ได้ แคร์เธอก็แคร์แค่หมดใจ แต่ถ้าแคร์ไม่ไหว ก็เพราะใจเธอ ไม่น่าแคร์ 
เป็นแค่คนรู้จัก จะเป็นคนรักคงไม่ได้ เพราะเราต่างกันมากมาย และเธอไม่คิดอะไรมากไปกว่าเพื่อนกัน 
ถ้าให้ฉันบอกตรงๆ ฉันก็คงบอกว่าไม่รัก แค่ชื่นชมและอยากรู้จัก แต่จะให้รักคงเป็นไปไม่ได้ 
ที่สุดก็เป็นได้แค่นั้น ตำแหน่งคนสำคัญที่เธอมอบให้ จะบอกกันตรงๆก็คงจะโหดร้ายเกินไป เธอจึงบอกเป็นนัยๆ ว่าฉันยังไม่ใช่ตัวจริง 
จะเก็บฉันไว้ตรงไหน ในเมื่อใจเธอยังมีเขา ให้ฉันเป็นส่วนเกินหรือ..ฉันไม่เอา เมื่อมีเขา ไม่มีฉัน ไม่เป็นไร 
เธอไม่ต้องรับรู้ว่าฉันคิดอะไร เธอไม่ต้องใส่ใจว่าทำไมฉันจึงเศร้า เธอไม่ต้องทำอะไรเพียงปล่อยให้ฉัน ปลอบใจตัวเองเบาๆ ฉันเคยชินกับความว่างเปล่า และสามารถใช้ความเงียบเหงา ..คิดถึงเธอ 




นานา 
หน้า 14


บอกหัวใจว่าเจ็บนะถ้ารักเขา หัวใจตอบเบาๆจะเจ็บก็เจ็บไป บอกอีกทีถอนตัวตอนนี้ยังไม่สาย ใจดื้อดึงเกินรั้งไว้ ไปเถอะไป ..เจ็บให้พอ 
อย่ามาขอโทษตอนนี้ ฉันเจ็บเกินที่จะอภัยให้ได้ ให้ฉันได้หลับไหล ในความเดียวดาย อย่ามาปลุก ให้พบกับความเลวร้าย ของเธออีกเลย 
จะให้ขอโทษกี่ร้อยที เพียงเธอยอมคืนดีก็ได้เสมอ หรือจะให้ฉันคุกเข่าต่อหน้าเธอ ขอเพียงอย่าเผลอ ..ตัดรอน 
หัวใจยังรักเธอมาก ริมฝีปากระริกไหว เกินหาคำมาเหนี่ยวรั้งแต่อย่างใด ปวดร้าวหรือไม่ น้ำตาที่มันไหล บอกเธอแล้ว 
ไม่ต้องการอะไร เพียงแค่อยากให้เธอมาหาบ้าง ไม่ใช่แค่รักอย่างไกลห่าง ที่หัวใจก็อ้างว้างพอ-พอกัน 
อยากให้โลกหยุดหมุน เพื่อที่คุณจะได้ไม่ไปไหน ขอเวลาที่มีคุณอยู่เอาไว้ นานเท่าที่จะนานได้ และคงเป็น ครั้งสุดท้าย ที่จะได้ บอกคำรัก 
เจียมตัวเสมอ รู้ว่าเธอไม่มีใจให้ ไม่รู้หมือนกัน ว่าคบเธอไว้ทำไม หรือคบไว้ให้หัวใจเจ็บเล่น แค่นั้นเอง 
ประกายฟ้ารุมไล้ประกายเหงา ประกายรักรอยเก่าจะวูบไหว รอยเสน่หาซัดซ้ำประกายใจ ประกายน้ำ รุมไล้..ประกายตา 
ฟ้าครวญคร่ำคำเหงา ไร้ดาวมาหลบลี้ ฝนทิ้งซากจากไปไม่ใยดี ฝนก็ไม่มี..ดาวก็ไม่มี หากคืนนี้ฟ้า ร้องไห้ ใครจะปลอบโยน 
เมื่อใดที่น้ำตารินไหลร้าวราน จะจูบซับรับขวัญที่เปลือกตา เมื่อใครๆมาไกลห่างร้างลา ฉันจะเป็น คนแรกที่จะไปหา อยู่ข้างเธอ 
อยากมาขอโทษตอนนี้ เจ็บเกินที่จะอภัยได้ ให้ฉันหลับใหลในความเดียวดาย อย่ามาปลุกให้พบกับ ความเลวร้าย ของเธออีกเลย 
เธอไปแล้ว ฉันยังงงงันกับคำบอกลา เห็นความรักดวงหนึ่งคว้าง อยู่กลางฟ้า ใครไม่รู้ทิ้งหยดน้ำตา ไว้ที่แก้มฉัน 
ฝนตกหนัก ดอกไม้อกหักแก้มช้ำ ฝนช่างใจดำ สมุดบันทึกเปียกน้ำและคนบอบช้ำเปียกน้ำตา 
ขอให้เธอจงไป อย่าได้สนใจว่าฉันจะทุกข์ร้อน เมื่อสองมือไม่อาจฉุดยื้อต่อกร สองตาก็ไม่อาจอ้อนวอน ..ไม่ให้ไป 
ใช่..เราเลิกกัน แต่วันนี้ที่ฉันมาหา ไม่เคยคิดจะรื้อฟื้นให้เธอคืนมา ขอเป็นครั้งสุดท้ายที่จะมาหา เพื่อจะบอกว่า 'รักเธอ' 
มีปัญหาอะไรหรือเปล่า เหงาบ้างไหม ชีวิตเป็นอยู่อย่างไร รู้ไหม ว่าห่วงใยเธอเหลือเกิน 
แม้วันนี้ จะไม่มีเธออยู่ตรงหน้า แต่รับรู้ไว้เถอะว่า เธอคือความทรงจำที่มีค่า ที่ฉันเก็บไว้ในหัวใจเสมอ 
อยู่กับฉันห้ามคิดถึงใคร นอกจากอยู่กับใครที่ไม่ใช่ฉัน หัวใจเธอจะวิ่งวนไปไหนกัน มาจอดป้ายหัวใจฉัน ..ซะดีๆ 
ด้วยความที่หัวใจมันไหวๆ เที่ยวได้หลงรักใครเค้าไปทั่ว อยากรักใครกลัวรักไปแล้วไม่ชัวร์ อีกใจกลัว อีกใจกล้า น่าเศร้าจริง 
เมื่อเขาเดินจากไป ก็ไม่เห็นเป็นไรนี่ เจ็บแปลบบ้างก็ดี นี่แหละ! รสชาดของหัวใจ 
แปลกดีนะความเหงา ทักทายเราวันละหลายหน มาทักทายกันบ่อยเสียจน ใจมันทนทานได้ดี 
บอกรักบ้างก็ได้ พูดเป็นไหมคำนี้ มันยากเย็นมากหรือไงคนดี หรือที่พูดนี่ ไม่มีเลยจริงๆ 
ให้เวลากันน้อยเหลือเกิน หรือมัวเที่ยวเพลินไปหน่อย หลายครั้งที่ปล่อยให้คอย บ่อยๆก็เลยชักงอน 

นานา 
หน้า 15


บอกคำขอโทษ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า บอกว่า 'ยกโทษ'ให้ฟังได้หรือเปล่า เอาแค่ครั้งเดียวก็พอ 
อยากขอโทษมันเป็นความเข้าใจผิด ที่ใจคิดมันเพียงแค่ความหวั่นไหว รู้ทั้งรู้ว่าที่สุดเธอเสียใจ เชื่อไหมว่าฉันเจ็บไม่แพ้เธอ 
ไม่มีอีกแล้วสำหรับการเริ่มต้นใหม่ ไม่มีหัวใจที่จะให้เธอคนนี้ ไม่มีความรักความผูกพันและใยดี ทุกอย่างในวันนี้ ไม่มีคำว่า 'เหมือนเดิม' 
จะผิดหวังเจ็บปวดกี่คราวครั้ง ก็คงยังฝืนยิ้มชื่นอย่างแจ่มใส สั่งน้ำตาต้องไม่รินต่อหน้าใคร หัวใจต้องไม่แพ้ ..ให้ใครตรา 
ขอโทษ..คำนี้จากใจ บอกไปมิได้หวังให้หายโกรธฉัน เพียงอยากให้รู้ว่าฉันก็เสียใจเหมือนกัน และไม่อยากให้เราจบลงตรงนั้น..มันง่ายไป 
อยากให้เธอรู้สึกเหมือนเก่า สิ่งดีๆระหว่างเรายังอยู่ได้ไหม แม้จะแตกต่างในความเป็นไป อย่างน้อย ก็ขอความจริงใจเหมือนเดิม 
วันนี้ไม่สบายเลยหยุดเรียน ตอนเย็นมีใครแวะเวียนเอาเลคเชอร์มาให้ รู้ไหมปลื้มใจเสียมากมาย ที่ได้รับน้ำใจและความห่วงใยจากคุณ 
สายไปไหม..สายไปหรือเปล่าคนดี หากใครคนนี้จะขอให้คุณอยู่เพื่อเริ่มต้นกันใหม่ เพิ่งจะรู้หัวใจตัวเองว่าจริงๆคือแคร์คุณมากกว่าใคร และไม่เคยมีใครมีความหมายเท่าคุณคนนี้ 
ยืนมองทะเลอยู่คนเดียวเงียบๆ ความเหงาก็เลาะเลียบมาวนเวียนอยู่ใกล้ๆ ความอ้างว้างมารุมล้อม จับขั้วหัวใจ คุณอยู่ที่ไหนกันนะ..คนดี 
อ่านหนังสือจนเริ่มเอ๋อ แต่พอคิดถึงเธอชักตาใส เปิดเพลงรักอีกหน่อยหัวใจก็ลอยไปไกล นั่งฝันหวานอยู่ครู่ใหญ่ๆ กลับมาอ่านหนังสือใหม่..เอ๊ะ..เข้าใจดีกว่าเดิม 
บอกรักคนอื่นนี่ว่ายากแล้ว บอกไม่รักคนอื่นนี่ยิ่งยากกว่า จะบอกรักกับใครก็กลัวจะเสียใจกลับมา จะบอกไม่รักก็กลัวว่า เขาจะเสียน้ำตากลับไป 
รู้ว่าเธอไม่จริงใจ แต่ทำไมหัวใจยังกล้า รับคำรักเธอมา เพื่อที่จะเสียน้ำตาสักวัน 
มีอะไรในใจเธอบ้าง อยากรู้เหมือนอย่างที่รู้ใจฉัน ที่ว่าความผูกพันมันเพิ่มมากกว่าเดิมทุกวัน เป็นความรู้สึกของเราเท่ากัน หรือเป็นความรู้สึกของฉัน-ฝ่ายเดียว 
วันผ่านวันไปทุกวัน จะมีใครสำคัญเสมอไป ใจเจอะใครก็เปลี่ยนใจ ไม่ใช่ลืมเธอไป.. แต่มีคนใหม่ ที่น่าสนใจกว่าเธอ 
เธอคิดว่าฉันเป็นอะไร แม่พระหรือผู้หญิงที่หัวใจชาด้าน ฉันอาจจะลืมง่าย แต่ยังลืมไม่ได้ว่าเธอ เคยไม่ต้องการ มันเพิ่งผ่านไปไม่นาน ทำไมเธอรีบซมซานมาคืนดี 
หนึ่งคือเธอคนที่ฉันรัก รักหนึ่งก็สำคัญนักเพราะเป็นเพื่อนรักของฉัน ฟ้าลิขิตให้สามหัวใจมาใกล้ชิด เกี่ยวพัน หากฟ้าเป็นฉัน..ฟ้านั้นจะเลือกทำร้ายใจใคร 
เก็บหัวใจไว้ให้ใครบางคน เอาไว้เริ่มต้นกับคนใหม่ ที่ผ่านมาแล้วก็ให้แล้วกันไป เก็บความหวังวันใหม่ ไว้ให้ใครสักคน 
เรื่องราวนับพัน ถ้อยคำนับแสน ถ่ายทอดเพื่อทดแทน ความรู้สึกหวงแหน..จากข้างใน 
ไม่เคยมีอะไรในชีวิต ไม่อยากคิดไม่ฝันไม่หรรษา ไม่อยากยุ่งวุ่นวายหรือสบตา ไม่อยากเอ่ยวาจา กับใครๆ 
ปีกผีเสื้อบอบบาง ปีกความรักบางยิ่งกว่า กระทบกระทั่งกับกาลเวลา ก็ตกลงมา..สิ้นใจ 
การปิดกั้นตัวเองเพียงเพื่อเป็นหนึ่ง นั่นไม่ใช่แสดงถึงความยิ่งใหญ่ เพราะการไม่มีรักไม่มีเพื่อนไม่มีใคร ย่อมเสมือนไม่มีแม้ลมหายใจของตัวเอง 
ฝากหัวใจไว้ให้ สัญญาได้ไหมจะรักษา อย่าให้มันเจ็บปวดกลับมา อย่าให้เจ้าของต้องเสียน้ำตา ..ที่ไว้ใจ 
ขอเถอะ..ข้ออ้างว่าหวังดี ฉันคนนี้ไม่ได้อยู่ในฐานะที่ต้องมาสงสาร เป็นห่วงตัวเองดีกว่ากับเวลา ข้างหน้าอีกเนิ่นนาน เมื่อได้รับคำปฏิเสธจากฉัน เธอคิดจะซมซานไปที่ใด 
ก็คงเป็นธรรมดาที่เธอไม่กล้าจะเชื่อมั่น ฉันไม่รู้ว่าเราจะทนคบกันๆด้อีกนานแค่ไหน เห็นดีด้วยนะ กับการที่เธอตัดสินใจ เพราะเราจากกันไปด้วยความเข้าใจและหวังดี 
ก็รู้ว่าทนอยู่แบบนี้มันไม่ดี เพราะเมื่อเธอรู้ก็คงคิดว่าฉันคนนี้โหดร้าย ได้แต่บอกให้เก็บหัวใจของเธอ กลับไป อย่าทุ่มเทให้ฉันได้ไหม..ฉันไม่ดีพอ 



นานา 
หน้า 16


เธอน่ะมีค่าแค่อากาศ ไม่มีความสามารถทำให้ฉันหวั่นไหว ถือซะว่าฉันแก้แค้นด้วยการให้อภัย มันก็สะใจดีแล้วใช่ไหมล่ะเธอ 
ความผูกพันก็เหมือนสายใยบางๆ ถ้ารู้จักรักรู้จักที่จะสร้างสรร ความรู้สึกดีๆก็จะมีให้กันไปอีกนาน หากว่าไม่รู้จักถนอมมัน สายใยเส้นแค่นั้น ซักวันก็ขาดลง 
ถ้าเธอไม่เจอเขาก่อน เธอจะใจอ่อนกับฉันไหม ถามเล่นๆให้ลองบอกออกจากใจ ถึงอะไรจะไม่อาจ เปลี่ยนไป แต่ก็คงจะฝันดีได้ไปหลายคืน 
ฉันเป็นผู้หญิงที่ไม่มีคนรัก เพื่อนๆก็มักทักถามเสมอ ไม่รู้จะบอกยังไงดีเออ เลยบอกว่าไม่เจอคนที่ถูกใจ 
เห็นเพื่อนๆมีแฟนกันเป็นล้าน บางที่เลยนึกพาลดินฟ้า เรื่องอะไรให้หัวใจฉันมา แล้วไม่หาคนตามมา เป็นคู่ใจ 
เพื่อนๆบอกว่าเธอมาหา บอกกับตัวเองว่าไม่น่าใช่ แต่ลึกๆแค่นี้ก็ดีใจ ไม่กล้าโทรกลับไปกลัวเธอ บอกว่าไม่ใช่..ไม่ได้มา 
เหนื่อยเหลือเกิน วันนี้ไม่รู้จะพาชีวิตเดินไปทางไหน ที่ผ่านมาไม่เคยหาคนเข้าใจ พอวันนี้รู้สึกร้างไร้ เลยไม่รู้จะร้องไห้กับใครดี 
อยากบอกสักล้านคำขอโทษ ถ้ามันจะล้างความโกรธของเธอลงได้ เชื่อเถอะว่าฉันไม่ได้ตั้งใจ ที่บอกลาเธอไปก็เพราะน้อยใจว่าเธอมีคนใหม่มาแทน 
ฝากดูแลความรู้สึกกัน เวลาที่ไม่มีฉันอยู่ใกล้ๆ ฝากให้เธอเก็บความห่วงใย เอาใจใส่บ้างเมื่อห่างกัน 
อยากจะโทษระยะทาง ที่พาเธอไปอยู่ห่างจนหวั่นไหว ขอบฟ้าเวิ้งว้างกว้างไกล กลัวความคิดถึง ข้ามไปไม่ถึงเธอ 
ไม่มีวันทำให้เธอเจ็บ เพราะถ้าเธอเจ็บฉันจะเจ็บกว่าเป็นไหนๆ เพราะเธอคือ 'หัวใจ' ที่ฉันไม่อาจทำร้าย ได้ลง 
รู้ว่าเธอไม่สบาย ก็ได้แต่ห่วงใยอยู่ตรงนี้ เป็นยังไงมั่งนะคนดี อยากให้เธอรู้ทุกนาทีว่า 'ห่วงใย' 
อยากให้เธอหายป่วยไวๆ มีกำลังใจมากมายให้ตรงนี้ เอาใจช่วยด้วยรักและหวังดี อยากให้เธอมีชีวิต ที่สวยงาม 
สุดท้ายก็ยังห่วงใย แม้เราจะจบกันไปนานนักหนา ยังไม่ลืมสิ่งที่ผ่านมา เธอยังมีค่ากับหัวใจ 
จะไม่ลืมว่าเคยรักคุณ ไม่เคยลืมความอบอุ่นที่เคยได้ เพราะสักวันคุณคงต้องไป ฉันจึงขอเก็บความ ผูกพันของเราไว้ ในความรู้สึกดีๆตลอดกาล 
อยากไปนั่งอยู่ใกล้ๆ เดินทางไปกับเธอทุกที่ ไม่อยากอยู่อย่างอ้างว้างอย่างนี้ อยากมีเธอเคียงข้าง อย่างอาทร 
ให้เธอได้เท่าที่มี เท่าที่หัวใจจะรู้สึก แต่มันอาจจะอยู่ลึก จนเธอนึกว่าไม่มี 
ความหลังเก่าๆก็ยังเก็บ หัวใจหนาวเหน็บยังโหยหา อ่อนแอแต่ซ่อนเร้นเป็นคนกล้า เป็นเรื่องธรรมดาของคนเดิม 
อย่าเหงาเลยนะคนดี ฉันคนนี้ยังห่วงใย อย่าร้องไห้แม้ต้องจากไกล ฉันจะเก็บเธอไว้ในความคิดถึง 
เธอคือความทรงจำที่ดีของชีวิต ที่ฉันคิดจะเก็นซ่อนไว้ แม้เธอบอกว่าสิ่งที่ผ่านมาไม่ได้ตั้งใจ ก็ไม่เป็นไรหรอกคนดี 
ไม่อยากให้เธอไปไหน อยากอยู่ใกล้ๆที่นี่ แต่ไม่มีทางเลือกอื่นเลยคนดี เพราะคนคอยทางนี้..ร้าวราน 
จะนับดาวให้ถึงพัน แล้วส่งเป็นของขวัญไปให้ พร้อมกับการ์ดรูปหัวใจ แทนความห่วงใยของกัน 
ถ้าจะขอโทษเธอตอนนี้ ไม่รู้ว่าเธอคนดีจะได้ยินไหม คงจะสายไปสักนิดถ้าจะขออภัย รึว่าเธอจะไปไกล กว่าคำขออภัยของฉันจะไปถึง 
เธอบอกว่ามีเหตุผล ให้ฉันอดทนและเข้าใจ มีความจำเป็นที่ต้องไป เหตุผลบ้าบออะไร รับไม่ได้ ..เห็นแก่ตัว 
ที่หายเงียบไปใช่ว่าจะทำใจได้ ที่ไม่โทรไปใช่ว่าใจจะยอมแพ้ ที่ไม่คิดถึงใช่ว่าจะเลิกแคร์ แต่ที่แน่ๆแท้ แล้วใจอ่อนแอจริงๆ 



นานา 
หน้า 17


คงไม่ต้องบอกอะไรเธอมากมาย ทุกความหมายอยู่ในใจนั้น ขอแค่เธอค้นเจอมัน เพียงในฝัน ฉันก็พอใจ 
ที่เธอทำไปใช่ว่าฉันไม่รู้ แต่ก็อยู่ที่ว่าจะพูดไหม ก็เห็นเธอมีทีท่าว่าสะใจ เลยไม่อยากทำให้เธอเสียฟอร์ม 
ขอบคุณในสิ่งที่ผ่านมา ขอบคุณวันเวลาที่เคยหวาน ขอบคุณที่ทำให้เราพบกัน และขอบคุณ ของขวัญอันเจ็บปวด 
ไม่ต้องมาห่วงฉัน สิ้นความสัมพันธ์แล้วก็ควรจะไป ไม่ต้องมาทำเป็นเห็นใจ ทั้งๆไม่เหลือเยื่อใย อย่างนั้น 
ไม่พูดใช่ว่าจะไม่รู้ ไม่ดูใช่ว่าจะไม่เห็น แต่คิดว่าไม่จำเป็น จะมากล่าวเน้น ความหลอกลวงของใคร 
ขอบคุณที่จะลาเธอมาบอก และลวงหลอกฉันมาถึงวันนี้ บอกแล้วก็รีบไปสิ อยู่นานกว่านี้..ยิ่งรำคาญ 
ถ้าไม่รักก็ไม่รักไม่เป็นไร บอกจากใจไม่ใช่เรื่องเสียหาย ถึงจะเจ็บก็แค่เจ็บใช่จะตาย ถึงมากมายอย่างไรก็หายเอง 
วาดฝันไว้ยาวไกล ว่าจะอยู่ใกล้กับเธอ หรือเพียงแต่ใจเผลอ จึงละเมอให้เธอเคียง 
อย่าบอกว่ารักฉัน หากยังไม่รู้สึกอย่างนั้นจริงๆ ฉันคงทนไม่ได้ถ้าใจถูกเธอทอดทิ้ง ถ้าทุกสิ่งต้องมีอันร้างลา 
เพราะเป็นแค่คนคุ้นเคย จึงมองผ่านเลยความผูกพัน เพิ่งได้รู้ว่าเธอเป็นคนสำคัญ ก็ในวันที่เธอไป 
ที่ต้องการคือความจริงใจ ไม่ใช่สิ่งอื่นใดที่แอบแฝง คิดอย่างไร พูดอย่างนั้นอย่าเสแสร้ง อย่ามาแกล้งให้ฉันหลงงมงาย 
หากไม่รักเธอได้จะไม่รัก เป็นแค่คนรู้จักกันเฉยๆ จะว่าไม่คุ้น ก็คุ้นเคย เพียงแต่เธอละเลยไม่ใส่ใจ 
อยากจะถามมาตั้งนาน ว่าเธอรำคาญบ้างไหม ที่มีคนมากมายมาสนใจ ทั้งๆที่เธออาจไม่รักใครเลยสักคน 
จ้องมองแววตาเธออีกครั้ง และอยากฉุดรั้งตัวเธอกลับมาใหม่ อยากจะลืมและทิ้งกับสิ่งที่เป็นไป เพราะอยากจะเริ่มต้นใหม่กับใครคนเดิม 
จะขออยู่ใกล้ๆเธอ ยามเธอเหม่อและโหยหา จะตอบแทนความรักที่ให้มา แม้จะมีค่าแค่เพียง คนรู้จักกัน 
อยากจะเก็บความรู้สึก ลึกๆของหัวใจ แต่จะเก็บอย่างไรก็ไม่ได้ เพราะเธอช่างอยู่ห่างไกลฉันเหลือเกิน 
บอกฉันสิคนดี ตอนนี้เธออยู่ไหน และเรื่องราวความเป็นไป ยังคงอยู่ดีใช่ไหมเธอ 
รู้ว่าแค่ฝัน เธอกับฉันไม่มีวันเหมือนเก่า แต่ฉันก็ภูมิใจในคำว่า 'เรา' บนหนทางเศร้าๆ ที่เราเคยร่วมเดิน 
เป็นใครก็ได้ที่รักจริง ไม่ทอดทิ้งไม่ห่างหาย แม้เวลาผ่านไปไม่กลับกลาย ไม่ทำลายหัวใจให้ยับเยิน 
ฉันเองที่ผิด ที่คิดทำร้ายคำว่าเพื่อน บางที่เธออาจรู้ แต่แกล้งแชเชือน เพราะคำว่าเพื่อน มีความหมายมากมาย สำหรับเธอ 
ฉันนั่งอยู่ตรงที่เก่า ที่เราเคยร่วมฝัน ที่เราเคยผูกพัน ที่เก่าตรงนั้น เคยมีสองใจ 
ฉันลืมเธอไปแล้ว ไม่มีวี่แววจะคิดถึง เธอไม่ได้อยู่ในความคิดคำนึง ไม่มีเวลาทำซึ้ง คิดถึงเธอ 
อยากเปลี่ยนหัวใจดวงใหม่ ไม่ให้เผลอไผลถึงเพียงนี้ ให้รักใครก็ได้เท่าที่มี ขอเพียงเป็นคนดี ก็พอใจ 
วันนี้เธอมีฉัน วันนั้นเธอมีเขา วันนี้เธอบอกว่าปวดร้าว จะให้ฉันนั้นเฝ้าทำอย่างไร 
โกรธเกลียดอะไรฉันมากมาย ถึงต้องมาทำร้ายกันถึงขนาดนี้ ได้เขาไปแล้วก็เลิกแล้วกันไปสิ คนที่เจ็บควรเป็นฉันคนนี้ ไม่ใช่เหรอ? 

นานา 
หน้า 18

ก่อนเข้าห้อง ICU ในวันนี้ ส่งใจถึงกันสักนาทีจะได้ไหม ส่งจิตใจถึงกันยามห่างไกล หมอเริ่มผ่าเมื่อไหร่ อุ่นใจเหลือเกิน 
ให้กำเนิดคอยดูแลไม่เคยห่าง ช่วยนำทางไปสู่จุดมุ่งหมาย เมื่อผิดพลาดก็ตักเตือนเหมือนรู้ใจ ไม่มีใครยิ่งใหญ่เท่าแม่เรา 
ที่ผ่านมาฉันก็รู้ตัวว่าผิด ที่ปกปิดความในใจไว้เสมอ แต่วันนี้ฉันอยากจะบอกเธอ รู้ไหมเออฉันรักเธอสุดหัวใจ 
จากกันไปแสนไกล ไม่มีอะไรมาฝาก มีแต่ความห่วงใยม๊ากมาก มาฝากแด่เธอผู้เดียว 
ได้ยินข่าวว่าเธอไม่สบาย รู้บ้างไหมว่าใครคอยเป็นห่วง ดูทุกข์ร้อนวุ่นวายใจทั้งดวง เพราะว่าห่วงเธอมากนะคนดี 
แม้เรื่องราวจบลงที่ความเป็นเพื่อน จะไม่เอื้อนและไม่เอ่ยคำใดๆ แต่สิ่งหนึ่งที่อยากจะฝากเธอไว้ ยังห่วงใยและรักเธอเสมอมา 
หากเธอยังมีหัวใจ ข้างในนั้น คงไร้ความรู้สึก เธอจึงไม่เคยผูกพันกับใครลำลึก เธอคงไม่เคยรู้สึกว่า รักใคร 
อ่านหนังสือดึกๆก็นึกถึงคนคนหนึ่ง คนซึ่งต้องห่วงหา คนๆนึงซึ่งอยู่ในใจตลอดมา คนๆนึงซึ่งคนๆนี้ขอบอกว่า "รักเธอ" 
เมื่อแรกพบคิดกับเธออยากรู้จัก คบสักพักก็สนิทกลายเป็นเพื่อน ดูๆไปในหัวใจมันย้ำเตือน อยากจะเป็นมากกว่าเพื่อนคือ...รักเธอ 
สายตายังจับจ้องมองหนังสือ แต่ใจหรือลอยไปแห่งหนไหน ตรงที่มีเธออยู่ตรงนั้นไง ทำอะไรอยู่นะอยากรู้จัง 
อยากจะฝากสายลมไปให้เธอรู้ ฉันจะอยู่คู่เธอไม่ไปไหน แม้ตัวฉันจะไปอยู่ไกลแสนไกล รู้บ้างไหมใจเราไม่เคยห่างกัน 
ฉันนี้มีเธอโลกนี้สุกใส มีเธออยู่ใกล้ฉันนี้มีพลัง ตราบใดมีเธออยู่เสมือนต้องมนต์ขลัง ชีวิตสุขสมดั่งฟ้าใสไร้เมฆบัง มีเธอฉันมีสุข ไร้ทุกข์ไร้สิ้นหวัง เกิดเป็นคู่ชีวิตกับเธอช่างสุขจัง อยากจีรังยั่งยืนกับเธอชั่วชีวี 
ไม่เคยคิดถึง ไม่เคยเหงา ไม่เคยปวดร้าว ไม่เคยหวั่นไหว ไม่เคยรัก ไม่เคยรู้สึกอะไร ไม่เคยกับใคร..ใคร ยกเว้นเธอ 
ยอมรับว่าชอบก็ชอบคุณ ก็เพราะคุณอบอุ่นสำหรับฉัน แต่ไม่เคยคิดว่าจะผูกพัน คุณจากไปก็จบกันเท่านั้นเอง 
ฉันขอมากไปหรือปล่าว ถ้าอยากมีเธอตรงนี้ ขอเพียงมีวันที่ดี ให้มีแต่เธอกับฉัน 
เริ่มต้นใหม่นะตัวเรา คิดกับเขาเหมือนอย่างเพื่อน ทุกอย่างจะคอยย้ำเตือน เขาเป็นเพียงเพื่อนมิใช่เป็นเหมือน...คนรัก 
ผีเสื้อน้อยโบยบินในโลกกว้าง สุดอ้างว้างดวงจิตถวิลหา มวลหมู่ดอก ไม้ดอก เจ้างามตา ไม่นำพา ความโศก เศร้าทุกข์ตรม 
ถึงสูงเยี่ยมเทียมฟ้าอย่าดูถูก ครูผู้ปลูกวิชามาแต่หลัง ศิษย์ไร้ครูอยู่ได้ไม่จีรัง อย่าโอหังบังอาจประมาทครู 
หัวใจดวงนี้ไม่มีอะไร แต่มันมีไว้เพื่อใครบางคน หัวใจดวงนี้บางครั้งสับสน เพราะใครบางคนไม่เคยสนใจ 
ไม่ว่าเธอจะอยู่ส่วนไหนบนโลกใบนี้ ให้เชื่อเถอะว่าความรู้สึกดีๆจะไปถามหา จะมองเห็นได้หรือไม่ด้วยสายตา ภาพของเธอจะชัดเจนทุกเวลาในหัวใจ 
ไม่ว่าจะยังไง ฉันก็เป็นได้เท่านี้ แค่เพื่อน เพื่อนที่แสนดี ถึงแม้ความรู้สึกที่มีจะมากมาย ก็ต้องยอมรับความจริง ว่ามันเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ ชิดใกล้ก็ได้เพียงแค่ร่างกาย แม้หัวใจทุรนทุรายก็ต้องทน 
ได้ยินข่าวว่าเธอไม่สบาย รู้บ้างไหมว่าใครคอยเป็นห่วง ดูทุกข์ร้อนวุ่นวายใจทั้งดวง เพราะว่าห่วงเธอมากนะคนดี 
ไม่อยากให้เธอเข้าใกล้ กลัวอดใจไม่ไหวที่จะรัก คงทนไม่ได้กับการอกหัก และพาตัวเองไปทายทักกับการเสียน้ำตา 
ขออำนาจคุณพระศรี ขอความดีในทั่วหล้า ขอพรงามยิ่งฟ้า ขอจงมามีแด่เธอ มอบให้ผ่านบทกลอน มอบอวยพรให้เสมอ มอบไว้ให้แด่เธอ มอบเสมอในสิ่งดี ความหวังทุกสิ่งให้ ความสุขไซร้บังเกิดมี ความทุกข์ผ่านไกลที ความสิ่งดีจงมาเยือน สุขนั้นมอบแด่เธอ 
ชอบนะ คงชอบ แต่รักคงยังไม่ใช่ ยังมีเรื่องติดค้างในใจมากมาย ทำให้ฉันตัดสินใจไม่ได้ ให้รักเธอ 

นานา 
หน้า 19

พบกันครั้งนี้ แม้รู้ดีไม่ใช่ฝัน แต่ถ่านไปเก่ากลับลุกพลัน เราจะวางตัวต่อกันอย่างไรดี 
หากหัวใจเป็นเหมือนทราย คงลบเธออกได้ง่ายกว่านี้ และคงหายเจ็บช้ำเสียที ไม่ต้องเสียใจในสิ่งที่เธอหลอกลวง 
ฉันให้อภัยเธอเสมอนะ แม้จะผิดมากมายแค่ไหน ขอเธอกลับมาเป็นคนใกล้หัวใจ อย่าผ่านมาเพื่อนผ่านไปเลยคนดี 
หากไม่รักเธอได้คงไม่รัก เราก็แค่รู้จักกันใช่ไหม ถึงไม่ใช่คนที่อยู่กลางดวงใจ เป็นแค่คนใกล้ๆก็ยังดี 
หากเธอมีใคร ในหัวใจเท่ามีฉัน บอกก่อนไม่คิดจะแบ่งปัน ไม่มีวันแบ่งฝันไปให้ใคร 
มาหาฉันได้ไหม ความฝันยาวไกลข้างหน้า อุปสรรคกางกั้นนานา รอเธอมาช่วยฝ่าฟัน 
รู้กันด้วยหัวใจ จะแคร์ใครเขากล่าวขาน เชื่อคนอื่นมากเราร้าวราน เราต่างรู้อยู่กันสองใจ 
ฟ้าเอ๋ย ฟ้ากว้าง บอกข่าวเขาบ้างเถอะฟ้า บอกว่าฉันยังตามหา ตั้งแต่เขาจากมาสู่ฟ้ากว้าง 
ถ้าไม่รักกันก็แล้วไป จะได้ไม่ต้องเสียใจเพราะฉัน แต่ว่าถ้ารักกัน บอกฉัน สัญญาจะเป็นคนดีของเธอ 
วันนี้มีเพียงฉัน ที่ยังเก็บความฝันของเราไว้ สนิทเนาว์อยู่แนบใจ แม้ว่าเธอจะลืมไปแล้ว..เนิ่นนาน 
ไม่อยากเจ็บจึงไม่รัก ไม่คิดจะพักใจกับใคร ไม่ไขว่คว้าเพราะไม่อยากปวดใจ ไม่รักใคร เพราะไม่อยากร้องไห้คนเดียว 
ใจฉันนั้นอ้างว้าง สุดปลายทางอยู่แห่งไหน มองเป็นแค่รำไร ขอบฟ้าหรือไร สุดปลายฝัน 
หัวใจมันชาด้าน หลังจากผ่านวันที่เธอไป กลายเป็นคนไม่รู้สึกรู้สาอะไร มีแต่หัวใจ เย็นชา 
รู้ว่าเธอมีคนอื่น แล้วจะมาฝืนอยู่เพื่ออะไร อยู่โดยที่ไม่มีใจ ก็ไม่ต่างจากไปหรอก..คนดี 
จากกันแล้วก็จากกันเลย อย่ามาแกล้งเอ่ยถ้อยคำใดๆ อย่ามาทำเป็นทวงหัวใจ เมื่อสายใยสัมพันธ์มันขาดลง 
ไม่ใช่ว่าไม่รัก แต่ต้องหักใจเหหัน ไม่ใช่ไม่เห็นเป็นคนสำคัญ แต่จำต้องถึงวันที่ต้องไป 
อยากให้เธอกลับมา รู้ไหมว่าฉันพร่ำเพ้อ อยากคุยอยากเห็นอยากเจอ สัญญาทีนี้จะรักเธอจริงๆ 
ฉันเกือบทำใจได้ ถ้าเธอไม่กลับมาหา แต่เธอมาทำเป็นทวงสัญญา เธอมาบอกว่ายังรัก ก็เพราะใจเคยเจ็บ เลยต้องเก็บมาคิดหนัก แม้จะหวั่นไหวไปมากนัก แต่ก็คงไม่รักเธออีกแล้ว 
เพราะยังไม่อยากจะผูกพัน ขอแค่ฝันอยู่ใกล้ๆ ก็ยังไม่อยากจะมีใคร เพราะหัวใจยังไม่ต้องการ 
ก็ฉันไม่ใช่นางเอก ที่ใครเสกสร้างขึ้นมา จึงไม่ดีอะไรนักหนา เป็นแค่คนธรรมดา-ธรรมดาทั่วไป 
อยากไปก็ไปเลย ไม่ต้องเอ่ยคำอำลา จากกันเสียดีกว่า ที่จะมาทรมานกัน 
เป็นอะไรนะคนดี ทำไมวันนี้เธอเฉยชา ไม่ยิ้มแย้ม ไม่พูดจา ไม่ร่าเริงเหมือนเช่นเคย 
แม้จะเหงาเมื่อไม่มีเธอ แต่พอได้เจอก็งั้นๆ ไม่คิดไม่เห็นว่าเธอเป็นคนสำคัญ อาจเพราะใกล้กันมานาน 
ฉันมีศักดิ์ศรีพอ แม้น้ำตาจะคลอในดวงตา ไม่ต้องมาเวทนา ถ้าไหลออกมาจะเช็ดเอง 
ไปเถอะถ้าอยากไป ไม่ต้องมาอาลัยให้ไหวหวั่น ไม่ต้องทำเสียใจมากอย่างนั้น อย่ามาทำรำพันฉันรำคาญ