"นี่ก็ได้อาวุธมาสามชิ้นแล้วสินะ"คาซาโน่เอ่ยขึ้นหลังจากที่ได้อาวุธในตำนานมาอีก2ชิ้น
"อืม
เหลืออีก6ชิ้นเหรอ"ยูโรป้าพูดลอยๆออกมา
เหล่าผู้กล้าเดินไปตามทางอันแสนมืดมิดต่อไป
มีแสงสว่างเพียงเล็กน้อยเท่านั้นเอง
ตอนนี้พวกเขามาอยู่ที่ชั้นที่3
แล้ว
ข้างในี้มีหลุมกับดักเต็มไปหมด
ถ้าไม่ระวังก็อาจตายได้ง่ายๆเหมือนกัน!
ทุกคนพยายามเดินเอาตัวแนบชิดติดกับกำแพง
แล้วลัดเลาะไปเรื่อยๆ
เพราะมันปลอดภัยกว่าที่จะมาเดินดุ่มๆ
ฝ่ากลางเข้าไปเลย
พวกเขาเดินลัดเลาะมาเรื่อยๆ
จนพบกับทางตัน
"อะไรกันเนี่ย??"ฟิลไม่เข้าใจที่เจอทางตันทั้งๆที่ก็มีแค่ทางนี้ทางเดียว
ทุกคนส่ายหน้าพลางยักไหล่แสดงอาการเบื่อหน่าย
ฟิลเข้าไปสำรวจดูแถวนั้น
โดยสำรวจทั้งตรงกำแพงที่ตันและรอบๆ
แต่ว่า!
"ว๊าย!!!"ฟิลกรีดร้องขึ้นด้วยความตกใจ
เพราะพื้นที่เธอยืนอยู่มันเป็นหลุม
ทำให้ตกลงไปข้างล่างทันที
แต่หลุมนี้แปลกกว่าหลุมอื่นคือไม่มีกับดักอยู่ข้างล่าง
ทำให้ฟิลไม่เป็นอันตรายมากนัก
แต่หลุมที่เธอตกลงไปนั้นมีทางทอดยาวไปข้างหน้าต่ออีกด้วย
"อืม
นี่ก็แสดงว่าหลุมนี่เป็นทางลงไปชั้นที่4สินะ
ทำไมไม่ทำให้ดีกว่านี้น้า~~"ฟิลบ่นขึ้นมา
เพื่อนๆต่างก็หัวเราะแล้วจึงกระโดดตามลงมา
ในชั้นที่4นั้นเป็นทางเดินตรงเส้นทางเดียว
พวกเขาจึงทำได้แต่เดินไปตามทาง
ข้างในสุดของทางสายนี้เขาก็พบกับ
โพรงแบบเดียวกันกับที่เคยเจอมาแล้ว
พวกเขาเดินเข้าไปก็พบกับขลุ่ยวางอยู่บนแท่นตรงกลางบ่อน้ำ
ร่างของยูโรป้ารู้สึกได้ว่ามันกำลังร้องเรียกเธออยู่
เธอตัดสินใจเดินเข้าไปที่ขลุ่ยนั่น
ฉับพลันก็เกิดแสงวาบขึ้นทำให้เธอต้องหลับตาลง
เมื่อเธอลืมตาขึ้นอีกทีเธอก็พบว่าเธอมาอยู่อีกมิติหนึ่งเสียแล้ว
เบื้องหน้าของเธอปรากฎร่างของใครบางคน
เขาเริ่มเดินเข้ามาใกล้เธอมากขึ้นมากขึ้นจนกระทั่งอยู่ในระยะที่พอจะมองออกได้ว่าเป็นผู้ชาย
เขาเริ่มเอ่ยปากแนะนำตัว
"สวัสดี
ข้ามีนามว่าSkywalker"
"ฉันชื่อว่า
ยูโรป้ายินดีที่ได้รู้จัก"
ยูโรป้าแนะนำตัวบ้างตามมารยาทอันควร
"เจ้าคือผู้ที่คิดจะครอบครองขลุ่ยศักสิทธ์นีโมซินนี่สินะ
"
"ใช่
แล้วทำไมหรือ"
"ข้าคือวิญญาณของขลุ่ยนี้
ข้าจะทดสอบคนที่จะมาเป็นเจ้าของข้าก่อนว่ามีคุณสมบัติพอที่จะครอบครองข้าหรือไม่
หวังว่าเจ้าคงไม่รังเกียจเงื่อนไขนี้นะ"
"จะทดสอบอะไรก็เชิญ
ฉันพร้อมเสมอ!"ยูโรป้าตอบอย่างฉะฉานไม่มีความเกรงกรัวแม้แต่น้อย
"งั้นก็ดี!
ข้าจะเริ่มล่ะนะ
เงื่อนไขการผ่านไม่มีอะไรมากขอแค่ทนการทดสอบได้เป็นพอ!"ว่าแล้วSkywalker
ก็เรียกขลุ่ยขึ้นมาไว้ในมือ
แล้วจัดการบรรเลงเพลงขึ้น
ทันที่ที่บรรเลงเพลงยูโรป้าก็พลันเห็นภาพๆหนึ่งปรากฏขึ้นมาอยู่เบื้องหน้าของเธอ
ภาพนั้นช่างเหมือนกับวิดีโอฉายย้อนกลับไปตอนที่พวกเธอยังไม่เจอเรื่องนี้เพราะมันเป็นภาพของเพื่อนๆเธอกำลังคุยกัน
เล่นกันอย่างสนุกสนานที่โรงเรียนในนั้นมีทุกคนในกลุ่มของเธออยู่
ตอนนี้ทุกคนหยุดคุยแล้วหันมามองเธอ
"ทำอะไรอยู่น่ะ
ยูโรป้าทำไมไม่มาสนุกกับพวกเราล่ะ"คุโรเนโกะพูดทำนองชักชวนยูโรป้า
"ใช่ๆ
ทำไมไม่เข้ามาล่ะ
เข้ามาสิ"คาซาโน่พูดพลางเอามือตบไปที่เก้าอี้ตัวที่ว่างอยู่เป็นนัยๆว่าให้มานั่งตรงนี้
"พ..พวกเธอ
ทำไมมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ
แล้วพวกเรากำลังไปปราบจอมมารอยู่ไมใช่เหรอ"ยูโรป้าไม่เข้าใจที่เห็นพวกเพื่อนๆทำท่าทางสบายใจกันเหลือเกิน
"ปราบจอมมาร?
นี่เธอกำลังพูดเรื่องอะไรน่ะ
เล่นเกมมากไปเหรอไง?"ปาตาคุลิพูดพร้อมหัวเราะเบาๆ
"อะไรกัน?
พวกเธอลืมไปแล้วเหรอ
ก็ที่พวกเราต้องช่วยโลกไง
ที่มีนร.ใหม่เข้ามาที่ชื่อฟีโอน่ามาบอกว่าพวกเราเป็นผู้กล้าต้องช่วยโลกไง?"
"ฉันไม่รู้หรอกนะว่าเธอพูดเรื่องอะไร
แต่ถ้ามันเป็นอย่างนั้นจริงพวกเราก็ไม่ยุ่งหรอกเนอะ"Nagisaพูดขึ้นบ้าง
"ใช่ๆ
จะช่วยไปทำไมโลกน่ะ
มันไม่ใช่เรื่องของเราซะหน่อย
พวกเราแค่อยู่สุขสบายอย่างนี้ก็พอแล้วเนอะ"Noelพูดพลางมองไปที่เพื่อนๆ
"ใครมันจะตาย
ก็ตายไป
ไม่ใช่ธุระกงการอะไรของเรานี่นา
มาสิยูโรป้าเลิกแบกภาระนั่นแล้วมาสนุกกับพวกเราดีกว่า"
คินดะนิพูดพร้อมยื่นมือไปที่ยูโรป้า
ยูโรป้ายื่นมือไปจับมือของคินดะนิแล้วเดินเข้าไป
ทุกคนยิ้ม
แต่ว่า!
ยูโรป้ากลับตบหน้าคินดะนิ!
"แกไม่ใช่เพื่อนๆของฉัน!!
ถ้าเป็นพวกเพื่อนๆของฉันจริงล่ะก็พวกเขาไม่พูดแบบนี้หรอก
และถ้าพวกเธอเป็นจริงล่ะก็ฉันจะปกป้องโลกคนเดียวก็ได้
แต่ฉันแน่ใจได้เลยว่าแกไม่ใช่เพื่อนฉัน!!"
ยูโรป้าพูดพลางถอยออกมาตั้งหลัก
ฉับพลันใบหน้าของเพื่อนๆทุกคนก็เริ่มฉีกยิ้ม!!
และพุ่งเข้ามาหายูโรป้า
อย่างรวดเร็ว!!
"รู้เร็วจริงนะ!!
เคี๊ยกๆๆ
แต่แกจะทำเพื่อนของแกลงเร้อ
เคี๊ยกๆ!!"เจ้าตัวที่ปลอมเป็นคินดะนิ
พุ่งเข้าใส่ยูโรป้าทันที!!!
แต่ช้าไปร่างของมันขาดเป็นสองท่อนด้วยคลื่นเสียงโซนิคของยูโรป้าก่อนที่จะมาถึงตัวเธอ!!!
"ท.ทำไมแก..ถึงกล้าทำพวกเดียว..กัน.."
"แกน่ะปลอมได้แค่หน้าตาเท่านั้นเอง
แต่จิตใจน่ะ
เทียบไม่ได้สักนิด!!!"ยูโรป้าพูดพลางมองไปที่ปีศาจตัวที่เหลือด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้น
"และใครที่เอาเพื่อนรักของฉันมาทำเสียๆหายๆล่ะก็
ฉันยิ่งไม่ให้อภัยเด็ดขาด!!!"ว่าแล้วยูโรป้าก็เรียกการ์เดี้ยนออกมา
"Etrenal
Harp!!!"
การ์เดี้ยนของยูโรป้าสร้างพิณศักสิทธ์ขึ้นมาแล้วบรรเลงเพลงทันที
พวกปีศาจเมื่อได้ยินเสียงพิณ
ต่างก็ร้องโอดครวณ
ร่างของมันค่อยๆสลายไปทีละตัวสองตัวจนกระทั่งไม่เหลือสักตัว
ฉับพลันภาพๆนั้นก็หายไป
Skywalkerก็ปรากฏตัวออกมาพร้อมกับปรบมือให้ยูโรป้า
"เก่งมาก
ภาพลวงตาข้าหลอกเจ้าไม่ได้จริงๆ"
"ปลอมได้เหมือนแต่หน้าตา
แต่จิตใจน่ะไม่มีทางปลอมเหมือนหรอกย่ะ"
"เจ้าเก่งมาก
เชื่อมั่นและรักพวกพ้องจริงๆ
เอาล่ะเจ้าผ่านการทดสอบ
เจ้าได้เป็นผู้ครอบครองขลุ่ยนีโมซินแล้ว"
เมื่อSkywalkerพูดจบยูโรป้าก็กลับมาที่หน้าขลุ่ยดังเดิม
เธอหยิบขลุ่ยที่วางอยู่บนแท่นทันที
ตอนนี้เหล่าผู้กล้ารวบรวมอาวุธศักดิ์สิทธ์ในตำนานได้4อันแล้ว
.
.
.
ณ
หอคอยแห่งความตายTower
of
Babel
"สรุปว่าจับมาโกะมาไม่ได้สินะ"JammerXพูดขึ้นพลางหยิบไปค์ขึ้นมาสูบอย่างเยือกเย็นดุจน้ำแข็ง
"ขออภัยจริงๆค่ะ
ท่านJammerX"Ruricoพูดพลางคุกเข่าก้มหัวเป็นการขออภัยต่อJammerX
"ไม่ได้เรื่องเลยน้า
แค่เด็กคนเดียวยังจับไม่ได้
อย่างนี้จะเป็นหนึ่งใน9ขุนพลปีศาจได้ยังไงกัน"เสียงของบุรุษผู้หนึ่งดังขึ้นมาจากข้างหลังของRurico
"จาเนส!!
แกน่ะเอง"Ruricoหันหลังไปมองบุคคลที่พูดถากถางเธอด้วยความโกรธ
"หึหึหึ
ใช่ข้าเอง
ตอนนี้มาโกะน่ะไปอยู่ในศาลเจ้าLFแล้วไม่ใช่เรอะ
และเจ้าLockerนั่นมันก็กางม่านพลังไม่ให้ใครเข้าออกแล้วด้วย
เจ้าจะทำยังไงฮึ
"จาเนสพูดถากถางRuricoพร้อมกับเดินเข้ามาหาJammerX
"ไม่ใช่เพราะข้าคนเดียวเสียหน่อยที่ทำให้นังเด็กนั่นหนีไปได้
ยังมีBlade,มิตสึกิ
กับRuneอีกไม่ใช่เหรอ"
"อ้าวๆ
อย่ามาพาลคนอื่นได้มั้ยยัยบื้อ"
เสียงๆหนึ่งดังขึ้นมา
เสียงๆนั้นไม่ใช่เสียงใครหากแต่เป็นเสียงของมิตสึกินั่นเอง
เธอมาพร้อมกัยBlade
และRune
"เธอว่าใครยัยบื้อนะ!!
ยัยสมองผิดปกติ"Ruricoฉุนขาดขึ้นมาทันที
"นี่!!
ถ้าจะมาทะเลาะกันน่ะ
ไปข้างนอกเลย!!
หรือจะให้ข้าส่งไปทะเลาะกันในนรก!
ฮึ?"JammerX
สูบไปค์พร้อมหันมามองRuricoด้วยสายตาที่เหมือนกับสิงโตจ้องจะขย้ำเหยื่อ
ทำเอาRuricoและคนอื่นๆนิ่งเงียบ
ไม่ขยับกันไปหมด
"ข้าว่าข้ามีวิธีที่จะจับมาโกะมานะครับ"จาเนสออกตัวจับมาโกะด้วยตนเองหวังเอาหน้า
"โฮ่
หวังว่าเจ้าคงจะไม่ทำให้ข้าผิดหวังนะ"JammerXพูดพร้อมหันมามองที่จาเนสด้วยสายตาเดียวกันกับที่เคยมองRurico
"ข..ข้าไม่ทำให้ท่านผิดหวังแน่ครับ!"จาเนสพูดอย่างหวั่นๆเพราะไม่กล้าสบตาJammerX
จากนั้นJammerXจึงสั่งให้ทุกคนแยกย้ายกลับไปที่ประจำตัวของแต่ละคน
ณ
ห้องทดลองของมิตสึกิ
มิตสึกิเดินเข้ามาในห้องของเธอด้วยอารมณ์หงุดหงิดเล็กน้อย
สืบเนื่องมาจากตอนที่เข้าไปพบJammerXนั่นเอง
"เจ้าจาเนสมันจะทำอะไรได้
อยากรู้นัก"ว่าแล้วเธอก็เดินตรงไปที่กรงสัตว์ทดลอง
แล้วเปิดกรงอุ้มทาเระแพนด้าแสนน่ารักมาตัวหนึ่ง
เธอเดินมาที่โต๊ะทำงานของเธอแล้วนั่งไขว่ห้างลงบนเก้าอี้
แล้วจัดการอุ้มทาเระแพนด้าแสนน่ารักไว้บนตัก
แล้วลูบหัวมันอย่างทะนุถนอม
"อา..น่ารักจริงๆ"เธอพูดขึ้นมาพลางมองไปที่ทาเระแพนด้าแสนน่ารัก
"เจ้าจาเนสคงคิดจะเอาหน้าสินะ
ส่วนยัยRuricoนั่นก็น่าโมโหนัก
มันคิดว่าฉันผู้นี้เป็นใครกัน!!"เธอพูดพร้อมเริ่มบีบหัวทาเระแพนด้าแรงขึ้นเรื่อยๆ
"ชั้นคือมิตสึกิ!!
มิตสึกินักทดลองอัจฉริยะนะ!!!แกเห็นว่าชั้นเป็นใคร
ฮึ!!!!!!!!!!!"พูดจบเธอก็บีบหัวของทาเระแพนด้าอย่างรุนแรง
คราวนี้มันรุนแรงมาก!!
จนทำให้หัวของทาเระแพนด้าระเบิดกระจายไปทั่ว!!!
เลือดบางส่วนกระเด็นมาถูกใบหน้าของเธอ
มือเธอเต็มไปด้วยเลือดแต่เธอกลบเอามันขึ้นมาแล้วค่อยๆเลียมือที่เปื้อนเลือดนั้น!!
"เหล่าผู้กล้ามันต้องตาย
ท่านJammerXจะได้ชื่นชมในตัวชั้นและชั้น!!
จะได้เป็นใหญ่
ฮิๆฮะๆฮ่าๆๆๆฮ๊าๆๆๆๆๆๆๆ"
มิตสึกิหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง
ในห้องที่เปื้อนเลือดสีแดงฉานพลางขว้างศพของทาเระแพนด้าไปที่กรง
เหล่าเพื่อนๆแพนด้าต่างพากันออกจากกรงมาเก็บกวาดซากศพ,เอาศพมาเข้าเครื่องรีไซเคิลออกมาเป็นทาเระแพนด้าตัวใหม่
แล้วทำความสะอาดห้องตามคำสั่งของมิตสึกิ
.
.
.
To
Be
Continue...
|