หัวข้อ : Dark Pure Snow [Chapter 25 –Dreaming Sequence-] ข้อความ : Dark Pure Snow [Chapter 25 –Dreaming Sequence-] แสงแดดทอประกายเจิดจ้าในยามบ่ายของวันที่เงียบสงบ ณ ลานกลางหมู่บ้าน กลุ่มเด็ก4คนกำลังหยอกล้อเล่นกันอย่างสนุกสนานตามประสาเด็ก รอยยิ้มของพวกเขาเผยให้เห็นถึงจิตใจที่ขาวสะอาดใสซื่อบริสุทธิ์ปราศจากรอยแปดเปื้อน ... “อ้า ได้ล่ะ เธอเป็นคนหานะ เดี๋ยวพวกฉันขอไปหาที่ซ่อนก่อน” เด็กหญิงพูดกับเด็กชายที่ทำหน้าเซ็งๆก่อนที่เธอกับเด็กอีกสองคนจะวิ่งออกไปหาที่ซ่อน “เอ้าๆ ยังไงก็ได้ ...เล่นซ่อนหาทีไรทำไมฉันต้องเป็นคนหาทุกทีเลยนะ......” เด็กชายหลับตาลงซักพักเพื่อให้คนอื่นหาที่ซ่อนเสร็จ “เอาล่ะ จะเริ่มล่ะนะ~~~~~” เขาตะโกนเสียงดังเพื่อบอกให้คนอื่นได้รู้ก่อนที่จะเริ่มเดินออกไป “อืมมม จากปกติแล้ว......คนแรกก็ต้องอยู่......ที่นี่!” เขาปีนขึ้นไปบนบ้านที่อยู่บนต้นไม้ “เจอแล้ว มาโกะ!” เขาดึงผ้าห่มออกจากเตียง เด็กหญิงวัย4-5ขวบกำลังพยายามหลบให้พ้นจากสายตาของเขา “อ้า โดนหาเจออีกแล้ว!!>_<”เธอทำสีหน้าไม่พอใจที่ถูกจับได้อย่างรวดเร็ว “อ่า...แล้วก็.....อีกคนก็ต้อง....” เขาลองหันไปรื้อรอบๆ “นี่ก็....อีกคนนึง!!!” เขาเปิดฝาที่ครอบอ่างน้ำอยู่ เด็กผู้ชายอายุไล่เลี่ยกับเขาหมอบอยู่ภายในนั้น “เสร็จฉันล่ะ ฮิโร!!!” เขาหัวเราะกับความสำเร็จ “...อีกล่ะ ....เจอนายเป็นคนหาทีไรเป็นไม่รอดทุกที -_-” ฮิโรยันตัวลุกขึ้นมา “แหงล่ะ กี่ครั้งๆก็ชอบเข้ามาหลบอยู่ในนี้นี่ ^_^” เขานึกในใจว่าถ้าเป็นอย่างนี้ให้อีกร้อยครั้งเขาก็หาเจอ “เอาเท้อะ หาแอนดีนเจอแล้วค่อยมาพูดดีกว่าน่าเน็กซ์” ฮิโรเดินเข้าไปหามาโกะ ที่นั่งอยู่บนเตียง “เออเนอะ ขานั้นยิ่งหาที่ซ่อนไม่ค่อยธรรมดาอยู่ด้วย -__-;;” เน็กซ์นึกย้อนไปครั้งก่อนๆ คุณเธอเล่นไปซ่อนที่ๆไม่ค่อยไม่ใครนึกถึง บางทีไปซ่อนอยู่ริมผา บางทีไปหลบในกองฟาง ครั้งล่าสุดเล่นไปซ่อนอยู่ในแม่น้ำนู่น “แล้ว..วันนี้จะไปหาที่ไหนล่ะเนี่ย” เน็กซ์เดินสอดส่ายสายตาหาไปรอบๆหมู่บ้าน แต่ก็ไม่เห็นแม้แต่วี่แวว “อ้าว เน็กซ์ มาเดินแถวนี้ทำไมล่ะ พระอาทิตย์ใกล้ตกแล้วนะ?” ชาวบ้านที่เดินสวนมาถามเขา “อ่า......เห็นแอนดีนเดินมาแถวนี้ไหมครับ ผมหาเธออยู่น่ะ ” เน็กซ์พึ่งรู้สึกตัวว่าเดินมาจนจะถึงทางออกของหมู่บ้านอยู่แล้ว “เห็นเดินออกไปทางป่าท้ายหมู่บ้านน่ะ ไม่รู้ว่าจะเข้าไปทำไม พอเริ่มมืดก็ยิ่งอันตรายซะด้วย” เขาก้มลงมองเด็กที่เข้ามาถามเขาก็วิ่งหายไปแล้ว.... “ไปไม่ลามาไม่ไหว้ซะเลย แย่ๆๆๆ...” เขาถอนหายใจหนึ่งเฮือกก่อนจะเดินกลับเข้าหมู่บ้านไป.... ~ป่าแห่งการเริ่มต้น~ (ลืมกันไปหรือยังหว่า:ผู้แต่ง) ”เอ....ไปซ่อนอยู่ที่ไหนกันล่ะเนี่ย.....” เน็กซ์เดินเหวี่ยงไม้ไปมาเพื่อเคลียร์ทางข้างหน้า วัยเด็กอย่างเขาแค่กว่าจะเดินมาถึงนี่ก็เหนื่อยขึ้นมาหน่อยแล้ว ซักพักสายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นรอยเท้าบนพื้น... “.....รอยเท้าแบบนี้....ฮึๆๆๆๆ ปริศนาทุกอย่างไขกระจ่างแล้ว!!” เน็กซ์รีบวิ่งตามรอยเท้าเบื้องหน้าไปทันที..... ~บริเวณส่วนลึกของป่า~(อืมมม จะมีใครจำได้มั่งเนี่ย : ผู้แต่ง) “อืม เข้ามาขนาดนี้คงหาเราไม่เจอง่ายๆแล้วล่ะ” แอนดีนหันไประวังหลัง ....ไม่มีวี่แววว่าจะมีใครตามเข้ามาตอนนี้ “ครั้งนี้เราก็คงชนะอีกแล้วมั้ง.....?” เธอเดินโต๋เต๋ๆเข้าไปเรื่อยๆ จนเดินออกมาถึงลานกว้างที่มีต้นไม้ขึ้นอยู่โดยรอบ แสงสีส้มของพระอาทิตย์ที่ใกล้ลับขอบฟ้าส่องลอดผ่านกิ่งไม้ที่ปกคลุมอยู่ด้านบน กลางลานกว้างนั้นมีของบางอย่างปักอยู่... “? ดาบ? ของอย่างนี้มาปักในป่าลึกได้ยังไงกัน?” เธอค่อยๆเดินตรงเข้าไป ความยาวของดาบยังสูงมากกว่าคอของเธอซะอีก “เอ....รูปร่างแปลกๆแฮะ......ตัวอักษรเขียนไว้ด้วย...อะไรน่ะ....En ..Enflasm?” แสงแดดที่ส่องลงมาค่อยๆกวาดไล่ตามพื้นจนมาจับอยู่ที่ตัวอักษรทั้งเจ็ดตัวนั้น แสงที่สะท้อนออกมาส่งประกายบางอย่าง “...........” แววตาของแอนดีนวูบลงเหมือนคนไม่มีสติอยู่กับเนื้อกับตัว แขนของเธอค่อยๆยกขึ้น มือของเธอค่อยๆเข้าใกล้ด้ามดาบ.... “เจอแล้ว แอนดีน!!!!” เสียงเน็กซ์ดังขึ้นจากด้านหลังของเธอ แอนดีนสะดุ้งเฮือก มือที่กำลังจับด้ามดาบหยุดชะงัก ประกายจากดาบดับวูบลงทันที.... “อ้ะ....เมื่อกี้มัน..” แอนดีนมองไปมองมาอย่างสับสน เหมือนกับว่าช่วงเวลาเมื่อครู่นี้เธอทำไปตามสัญชาติญาณของตัวเองโดยที่เธอไม่รู้ตัว “ฉันชนะแล้วนะคราวนี้ ^o^” เน็กซ์เดินเข้ามาอย่างสบายใจ นานทีปีหนเขาถึงจะชนะได้ซักครั้ง “.....” แอนดีนยังคงรู้สึกว่าอะไรบางอย่างยังค้างอยู่ในใจของเธอ “? มีอะไรเหรอ...แล้วนี่....ดาบใครล่ะ?” เน็กซ์พึ่งสังเกตุเห็นสิ่งที่ปักอยู่กับพื้น “.....ไม่รู้เหมือนกัน คงไม่มีอะไรหรอก รีบกลับไปที่หมู่บ้านเถอะ” แอนดีนสลัดเรื่องเมื่อครู่ออกไปจากความคิดก่อนจะลากเน็กซ์เดินออกมา แต่เพียงแค่ทั้งสองคนออกจากบริเวณนั้นด้ไม่นาน จู่ๆพุ่มไม้ด้านข้างๆก็สั่นไหว....พร้อมกับเสียงคำรามของสิ่งมีชีวิต.. “โฮกกกกก!!!!!” ร่างของเสือเขี้ยวดาบคู่โผนออกมาจากพุ่มอย่างรวดเร็ว! มันกระโจนลงมาขวางทางออกของทั้งสองคนเอาไว้! “อะ...อะไรกัน.....มีตัวแบบนี้อยู่ในป่าด้วยเหรอ....” แอนดีนพูดเสียงสั่นขณะจ้องตรงไปยังเสือสีขาวเบื้องหน้า เขี้ยวทั้งสี่ที่งอกลงมาจากกรามบนของมันส่งประกายวาววับออกมา ท่าทางของมันถึงจะดูอิดโรยเหมือนไม่มีอะไรตกถึงท้องมาหลายวัน แต่เด็กสองคนที่อยู่เบื้องหน้าคงไม่เกินความสามารถที่มันจะจัดการได้..... “ฮู่....ฮู่มม!!!!” มันวิ่งเข้าใส่เด็กทั้งสองคนอย่างหิวโหยและดุร้าย!!!! “นะ...หนีเถอะ!!!” แอนดีนหันหลังกลับแล้ววิ่งกลับไปทางเดิม! “ดะ...เดี๋ยวสิ! รอก่อน!” เน็กซ์รีบออกวิ่งตามไป คมเขี้ยวของสัตว์ป่าเฉี่ยวขาเขาไปนิดเดียว!!! ขณะที่แสงจากดวงอาทิตย์เริ่มน้อยลงๆ ความมืดเริ่มคืบคลานเข้ามาอย่างรวดเร็ว เพียงไม่นาน ทั่วทั้งป่าก็เหลือเพียงความเงียบและความมืดเท่านั้น.........เสียงใบไม้ใบหญ้าแห้งถูกเหยียบดังเป็นระยะๆสลับกับเสียงหอบหายใจของเด็กสองคนที่พยายามวิ่งฝ่าความมืดหนีความตายที่ไล่หลังเข้ามาเป็นระยะๆ....กว่าที่ทั้งสองคนจะรู้ตัว พวกเขาก็วิ่งเข้ามาใกล้ลานเมื่อครู่แล้ว..... “อ้ะ!!!” เน็กซ์ร้องเสียงหลงเมื่อขาของเขาไปสะดุดรากไม้ จนลงไปกองกับพื้น ขณะเดียวกับที่เสือเขี้ยวดาบวิ่งตามมาทันพอดี!!! “กรรรรร...” มันค่อยเดินเข้ามาอย่างใจเย็นเหมือนรู้ว่าคนเบื้องหน้าไม่มีทางจะหลบมันพ้นได้อีกแล้ว.. “เน็กซ์!!!” แอนดีนหยุดชะงักแล้วหันกลับมา!! “ย.......อย่า...อย่านะ....” น้ำตาเริ่มซึมออกจากตาของเขาเล็กน้อยขณะที่ปากขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยฟันที่แหลมคมของเสือเผือกเริ่มเผยอออก มันคงไม่อาจทนรอที่จะชิมเนื้อหวานๆของเหยื่อเบื้องหน้าได้อีกแล้ว....มันกระโจนเข้าหาเน็กซ์ คมเขี้ยวของมันเล็งไว้ที่ต้นคอของเขา!!!!! ..เสียงเขี้ยวกดจมลึกเข้าไปในเนื้อดังขึ้น.....เลือดสีแดงพุ่งออกจากเส้นเลือดที่ถูกตัดขาด กระดูกและเส้นเอ็นถูกฉีกขาดออกจากกัน........ช่วงเวลานั้นเหมือนจะหยุดลง.... “.......อึ้ก....” เสียงแอนดีนร้องขึ้นเบาๆ เพราะเธอวิ่งเข้ามาบังหน้าเน็กซ์เอาไว้ เขี้ยวที่แหลมคมของสัตว์ป่าที่ดุร้ายฝังจมลงไปที่ต้นคอของเธอ.......เลือดทะลักออกมาจนเสื้อของเธอกลายเป็นสีแดงฉาน..... “.........” ภาพเบื้องหน้าเน็กซ์อาจจะเป็นภาพที่ยากที่เขาจะลบไปจากความทรงจำได้ ร่างของแอนดีนค่อยๆถูกยกขึ้นเหนือพื้น.....เลือดของเธอค่อยๆไหลลงปากของเพชรฆาตที่กำลังขย้ำต้นคอของเธออยู่....เหมือนกับหยดเลือดยิ่งทำให้มันกระหายเลือดมากขึ้น มันเริ่มสะบัดหัวของมันเพื่อฉีกเนื้อเหยื่อของมันออกมา!!! .......ร่างเล็กๆของแอนดีนปลิวไปกองใกล้ๆกับดาบที่ปักอยู่......โดยที่....แขนขวาของเธอยังห้อยร่องแร่งอยู่ในปากของเสือที่หิวโหย...... “แอนดีน!!!!” เน็กซ์พึ่งตั้งสติได้ เขาวิ่งไปประคองร่างที่นอนจมกับกองเลือด ของเหลวสีแดงยังคงไหลออกมาจากรอยขาดที่ต้นแขนของเธออย่างต่อเนื่อง..... “แค้กๆๆ......อึ้ก......” เลือดซึมออกมาจากปากของเธอ ตั้งแต่ต้นคอด้านขวาของเธอจนถึงแขนขวาถูกฉีกขาดหายไปหมด..... “...ไม่...ไม่เป็นไรใช่ไหม...” แอนดีนยิ้มทั้งๆที่กำลังกัดฟันฝืนความเจ็บค่อยๆพูดออกมาทีละคำ “ขอโทษ.....ขอโทษจริงๆ...เพราะฉัน...เพราะฉันอ่อนแอเกินไปที่จะปกป้องใครได้!!!” เน็กซ์พูดขณะที่น้ำตาเริ่มไหลออกมา แอนดีนยกแขนข้างที่เหลือของเธอขึ้นปาดน้ำตาออกจากแก้มของเขา “อย่า....อย่าร้องไห้สิ.....ถ้าจะปกป้องใครก็อย่าร้องไห้ง่ายๆ....” แอนดีนยิ้มขณะที่ประสาทส่วนลึกของเธอยังเต็มไปด้วยความเจ็บปวด.... “ซักวัน....ซักวันฉันจะเป็นคนปกป้องเธอเอง....ซักวัน....เพราะอย่างนั้น....อย่าพึ่งเป็นอะไรไปตอนนี้สิ!!” เน็กซ์กุมมือของเธอไว้อย่างเหนียวแน่น... “.....งั้น....จนกว่าจะถึงวันนั้น...ฉันจะปกป้องเธอเอง....ตกลงนะ...” แอนดีนหลับตาพริ้มพร้อมกับมือที่ตกลงมาอยู่ข้างๆตัว..... “ฉัน.......สัญญา......” เน็กซ์ บีบมือที่เริ่มเย็นของเธอขณะที่เสือเขี้ยวดาบด้านหลังพึ่งจะจัดการกับอาหารของมันเสร็จ......แต่มันคงยังไม่พอกับกระเพาะที่ขาดอาหารมาหลายวัน....มันวิ่งเข้าหาร่างของเน็กซ์ที่กำลังหันอยู่!!!!! “!!!!!!” เน็กซ์สะดุ้งตื่นขึ้นมา เมื่อเขามองไปรอบๆ.....เขากำลังนอนอยู่บนเตียงในห้องหนึ่ง... “...ฝัน....งั้นหรือ.......” เขาปาดเหงื่อบนหน้าผากออก ทั้งตัวเขาเปียกโชกเหมือนกับไปตกน้ำมา หน้าต่างถูกเปิดออกพร้อมกับแสงแดดที่ส่องเข้ามา.....ภาพของเมืองที่จอแจไปด้วยผู้คนค่อยๆส่งผ่านเข้าสายตาของเขา “...เหมือนกับว่า....มันไม่ใช่ฝันอย่างนั้นล่ะ...เหมือนกับ....เราเคยเจอมาก่อน...เมื่อนานมาแล้ว..” ถึงเขาจะรู้สึกอย่างนั้นแต่เมื่อคิดดูแล้ว...ความทรงจำของเขาไม่มีเหตุการณ์ในตอนนั้นเลย...และแอนดีนก็ไม่ได้แขนขาดซะด้วย.....เสียงเอี้ยดอ้าดจากการเปิดประตูดังขึ้นด้านหลังของเขา “อ้าว ตื่นแล้วหรือ” ซิดวางจานอาหารลงกับโต้ะแล้วเดินมาใกล้ๆเน็กซ์ “อืมม ท่าจะไม่เป็นไรแล้ว ได้พักมา3วันคงหายดีแล้ว” ซิดลองเช็คสภาพร่างกายของเน็กซ์ ผลที่ออกมาก็ดีใช้ได้ “3วัน.? นี่ผมหลับไปนานขนาดนั้นเลยเหรอ?” เน็กซ์มองออกไปนอกหน้าต่าง เขารู้สึกแปลกๆนิดหน่อยที่เขาเห็นแต่ผู้หญิงเดินอยู่ในเมืองเต็มไปหมด ผู้ชายก็แทบจะนับคนได้ “ตั้งแต่จัดการแมลงสาบนั่นได้ท่านเซร่ากับนายก็สลบไปตลอดน่ะล่ะ ลำบากแทบตายกว่าจะพามาถึงเมืองนี้ได้” เอนะเดินเข้ามาในห้องอย่างเร่งรีบเหมือนหลบอะไรบางอย่างมา “แล้ว...ตอนนี้เราอยู่เมืองไหนกันแล้วล่ะ?” เน็กซ์ถามระหว่างจัดการอาหารมื้อแรกในรอบสามวัน “เมืองแองเจอริคการ์เด้นน่ะ.......อีกชื่อก็.....สวนดอกไม้” เอนะกับซิดรู้สึกขนลุกขึ้นมาเฉยๆจนเน็กซ์สังเกตุได้ “? มีอะไรหรือไงเมืองนี้?” เน็กซ์ลุกขึนจากโต๊ะยืดเส้นยืดสายเล็กน้อย “.....ไปเดินเล่นดูก็รู้น่า...” เอนะกับซิดพูดพร้อมกันเหมือนมีเลศนัย “?...แล้วเซร่าไปไหนแล้วล่ะ??” เขามองซ้ายมองขวาแต่ก็ไม่เห็นวี่แวว “เห็นบอกว่าจะไปเดินเล่นหน่อยน่ะ นายลองไปตามหาดูแล้วกัน” เอนะรีบเดินออกไปพร้อมกับซิด “....เอ้า...ไปเดินดูเมืองหน่อยดีกว่ามั้ง...” เน็กซ์หยิบดาบของเขาขึ้นมา แต่ก็น่าแปลก ดาบที่เขาใช้มาตลอดกลับดูหนักอึ้งเอามากๆ “? อะไรเนี่ย.....งั้นวางไว้ที่นี่ก่อนแล้วกัน...” เขาวางดาบของเขาพิงกำแพงไว้โดยที่ไม่ได้สังเกตุว่าแสงบนตัวอักษรของดาบดับลงไปอันหนึ่ง..... “อืมม คนเยอะดีแฮะเมืองนี้........แต่ทำไมเห็นผู้หญิงเดินกันเต็มไปหมดเลย.....ที่เป็นผู้ชายก็.....น้อยมากเลยแฮะ..” เน็กซ์เดินเตร็ดเตร่ไปเรื่อยๆ เมืองก็ดูคึกคักดีแต่เขาก็รู้สึกตะหงิดๆยังไงก็ไม่รู้....เหมือนมีคนมองเขาตลอดเวลา “นี่ๆๆ.....เธอดูหนุ่มคนนั้นสิ....เด็กใหม่เหรอ?” เสียงกระซิบกระซาบดังขึ้นเป็นระยะๆ “อืมมม...ทะแม่งๆแฮะ...” เน็กซ์เกาหัวแกรกๆ เมื่อเขาลองมองซ้ายมองขวาก็พึ่งรู้ตัวว่ากำลังตกเป็นเป้าสายตาของคน(ผู้หญิง)รอบๆข้าง “อ่า...เอ่อ.........อยู่อย่างนี้ท่าจะไม่ดี....รีบๆไปดีกว่า...” พูดจบเขาก็โกยอ้าวหลบฝูงชนไป...... “..เฮ้อ....ทำไมเมื่อกี้รู้สึกไม่ค่อยดีหว่า....” เน็กซ์ที่พึ่งหลบย่านจอแจออกมาได้เดินก้มหน้าคิด แต่เขาคิดเพลินจนเดินตกหลุมลงไป(โง่ -_-;;) “จว้ากกกกกก!!!!!” เขาร้องลั่นขณะร่วงลงไปเรื่อยๆ.......ซ่า.....เสียงน้ำแตกกระจาย “อุ.....อูย....อะไรกันอีกนะวันนี้.....แล้ว...เราหล่นมาที่ไหนล่ะเนี่ย... “ เขามองรอบๆ ถึงพอสังเกตุได้ว่ากำลังนอนแอ้งแม้งอยู่กลางบ่อน้ำในห้องขนาดใหญ่ ไอน้ำจางๆลอยฟุ้งอยู่ทั่วบริเวณ ใกล้ๆกับที่เขาอยู่เหมือนจะเป็นทางออก มีป้ายอันหนึ่งเขียนไว้ว่า..... “?.....ห้อง.....ห้องอาบน้ำหญิงใต้ดิน..?” เหมือนจะประสาทช้า ถึงจะรู้ว่าเป็นสถานที่แบบไหนแต่กว่าจะรู้ตัวก็สายไปแล้ว....... ประตูถูกเลื่อนออกพร้อมกับร่างของหญิงสาวจำนวนมากในสภาพมีผ้าขนหนูเพียงผืนเดียวบังร่างก็ทยอยกันเดินเข้ามา... “จะอุ้......” คราวนี้ประสาทกลับไม่ช้า เขารีบย่องไปหลบหลังก้อนหินที่คิดว่าลับสายตาคน “น้อออ คนเราบทจะซวยก็ซวยไม่มีที่ติเลย....” เน็กซ์พยายามตั้งสติบ่นพึมพำเงียบๆ ในใจท่องภาวนาพุทธโธระงับสติ เสียงน้ำสาดกระเซ็นแว่วเข้าโสตประสาตผสานกับเสียงหยอกล้อของหญิงสาวกลับยิ่งสร้างมโนภาพในจินตนาการของเขา...... “ฮึ้ยๆๆๆๆ ไม่ๆๆๆ อย่าคิดๆๆๆๆๆๆๆๆๆ.....” เน็กซ์เอาหัวโขกก้อนหินเบาๆเพื่อดึงสติ ความดี ความรับผิดชอบกลับสู่ตัวแต่ยิ่งโขกนานก็ยิ่งเบลอ... “ไม่คิด...ไม่คิด....คิด...คิดๆๆๆๆๆๆ....” สติ ความดี ความรับผิดชอบหลุดหายไปกับเลือดที่พุ่งปรี้ดออกจากหน้าผาก ความลุ่มลึกของจิตใจเข้าสวมรอยแทนอย่างแนบเนียน..... “....ขอ....ซักนิดก็แล้วกัน...” เน็กซ์โผล่หน้าไปดูเล็กน้อย......ร่างสะโอดสะองของอนงค์นางเล็ดลอดหมอกไอน้ำเข้าสายตาของเขาบางส่วน เรือนร่างขาวๆ..........etc etc etc(พอๆๆๆ เขียนมากจะยิ่งไปกันใหญ่ -_-;;) “เอื้อก.......? ผู้หญิงตรงนั้น..”เน็กซ์กลืนน้ำลายลงคอก่อนที่จะเห็นร่างที่นั่งแช่น้ำร้อนอยู่ไกลออกไป ผมสีทองที่สยายอยู่เหนือผิวน้ำ ผิวสีขาวเนียนละมุน.... “เซร่า...งั้นหรือ?” เน็กซ์ยื่นหน้าออกไปอีกนิดจนเห็นหน้าชัดๆ ใช่จริงๆนั่นล่ะ เธอแข่น้ำอย่างสบายใจขณะที่ฮัมทำนองเพลงเบาๆอยู่ในลำคอ ในสายตาของเน็กซ์ตอนนี้ไม่เห็นคนอื่นนอกจากเธอซะแล้ว “อืมม.....เทพธิดาต้องอาบน้ำด้วยหรือไงเนี่ย... “ เน็กซ์มองอย่างเพลิดเพลินโดยไม่รู้ว่าตัวกำลังจะโผล่ออกนอกก้อนหิน..... “ฮื้ม...ฮืมม....ฮื้อ ฮือ...อืมม เราก็ออกมานานแล้ว...กลับไปที่พักได้แล้วมั้ง...” เซร่ารวบผมของเธอเข้าด้วยกันแล้วลุกขึ้นจากน้ำ ไหล่ที่เรียวบางและแขนที่ได้สัดส่วนค่อยๆปรากฏให้เห็น แต่....ที่สะดุดตาผู้คนรอบๆที่สุด....แผลเป็นที่อยู่บริเวณคอและแขนขวาของเธอ........ โครมม!!!! ซ่า!!!! เสียงเหมือนของบางอย่างเซลงน้ำดังมาจากอีกด้านของบ่อ ผู้หญิงทุกคนหันไปมองทางต้นเสียง.....เน็กซ์ที่สะดุดตากับแผลเป็นของเซร่ามากเกินไปเซถลาลงมากระแทกกับพื้นน้ำ!! ความเงียบสงัดจนน่ากลัว..... “อ่า...เอ่อ...” เน็กซ์หัวเราะแหะๆตอบรับสายตาที่เต็มไปด้วยรังสีอำมหิตนับสิบคู่ ..... ตุ่บๆๆๆๆ พลั่กๆ โครม!! บึ้กๆๆๆๆๆ พั้วะๆๆ!!! พล่อกๆๆ!! เสียงเหมือนสิ่งมีชีวิตถูกรุมประชาทัณฑ์ดังสลับกับเสียงน้ำสาดกระเซ็นไปมาดังก้องทั่วห้องอยู่ชั่วระยะหนึ่ง...แล้วความเงียบก็เข้ามาแทนที่...ผู้เคราะห์ร้ายนอนแน่นิ่งจมน้ำด้วยแผลฟกช้ำดำเขียวไปทั้งตัว.... “อูย....ถึงว่า....คิ้วซ้ายกระตุกตลอดทางเลย.....” เน็กซ์ยันร่างสะบักสบอมขึ้นพิงกับหิน....เซร่าเดินแหวกสายน้ำตรงเข้ามาหาเขา....ทั้งตัวของเธอมีเพียงผ้าเช็ดตัวผืนเดียวปกปิดอยู่.....” “อ่า......อรุณสวัสดิ์...” เน็กซ์ยิ้มแหยๆ ในใจคิดว่าความซวยคงยังไม่จบ เซร่ายกมือของเธอขึ้น!!! เน็กซ์เตรียมตัวเตรียมใจรับโทษ! .....ที่เขารู้สึกได้ก็แค่...คลื่นพลังอุ่นๆที่กำลังรักษาเขาอยู่...... “......อย่าพึ่งขยับ...ขอฉันรักษาให้เสร็จก่อน....” เซร่าพูดเรียบๆจนเขาชักแปลกใจว่าปกติคงโดนตบไม่ก็อะไรไปแล้ว......แผลของเขาเริ่มหายไป... “...หายหมดแล้วล่ะ....ขอบใจมาก..โอ๋?” เน็กซ์ผงกหัวเหมือนจะบอกว่าแค่นี้ก็พอแล้ว แต่มือของเซร่ากลับมาจับแน่นที่ข้อมือของเขา.... “..เอาล่ะ....หายดีแล้ว......เพราะฉะนั้น!!” แววตาเซร่าส่งประกายโหดขึ้นมาวูบหนึ่ง! “ฉันจะได้ลงโทษให้เต็มที่ ไม่ต้องกลัวว่าเธอจะตายไงล่ะ!!!!” เซร่าพูดเสียงดุพร้อมกับเสียงฟ้าร้องที่ดังมาแต่ไกล..... “โอ้ะ วันฟ้าใสอย่างนี้ทำไมมีเมฆดำลอยอยู่กระจุกเล็กๆอย่างนั้นล่ะนั่น?” ซิดมองลอดหน้าต่างไป เมฆสีดำสนิทลอยอยู่ ประกายไฟฟ้าแลบออกมาเป็นระยะๆ “อ่า....ไม่คิดว่าเมฆมันคุ้นๆหรือ พี่ซิด...” เอนะรู้สึกเหมือนเคยโดนใครใช้เมฆอย่างนี้ยิงฟ้าผ่าใส่มาแล้ว “อ่า....งั้นก็...” ซิดพูดไม่ทันขาดคำ เสียงฟ้าผ่าดังลั่นก็ดังก้องไปทั่วเมื่อง พร้อมกับแสงสว่างปริมาณมากที่กระจายไปทั่วเมือง... “....คิดว่า.....ใครโดนนั่นน่ะ...” เอนะหัวเราะสะใจเล็กๆ “......รู้ๆกันอยู่หนิ ^_^;;” ซิดมองไปยังทิศทางที่ฟ้าผ่าลงมาที่ตอนนี้เริ่มมีหิมะตกแล้วตามด้วยพายุเพลิงและพายุเฮอริเคนเข้าถล่มซ้ำ........ ขณะเดียวกัน........ที่ประตูหลังของเมือง.....มิติเกิดแตกร้าวกระทันหัน.....ร่างของคินดะนิค่อยๆแหวกรอยแยกออกมาอย่างเงียบๆโดยที่ไม่มีใครสังเกตุ......... Dark Pure Snow [Chapter 25 –Dreaming Sequence-] End. To Be Contunue Chapter26 .As soon as possible. จาก : Next - 15/02/2001 22:14

ข้อความ : อ่า .... หึหึหึหึ จาก : เอนาส - 15/02/2001 22:32

ข้อความ : “อูย....ถึงว่า....คิ้วซ้ายกระตุกตลอดทางเลย.....” << อ้อ ดวงจะดีสินะ จาก : Lag - 16/02/2001 00:21

ข้อความ : Poor Next. ^^;;; จาก : MrT - 16/02/2001 03:06

ข้อความ : แผลเป็นนั่นหมายความว่าไงหนอ...? ['']?? จาก : Cid - 16/02/2001 06:36

ข้อความ : เหอะๆๆ ไม่คิดๆๆ จาก : ioroid - 16/02/2001 06:52