หัวข้อ : เนื่องในวโรกาสวันแห่งความรัก.มาสัมภาษณ์ทัศนคติต่อความรักจากตัวละครกันหน่อย ข้อความ : สวัสดีค่ะ .. พบกันในรายการเจาะใจดารา วันนี้เชิญตัวละครเด่นๆจากเรื่องต่างๆ มาสัมภาษณ์ พูดคุยถามความในใจซะหน่อย (คงได้เฉพาะตัวละครที่ตนเองเขียนเองนะ.. ใครเขียนก็คนนั้นสัมภาษณ์ละกัน อิอิ..) ความจริงก็ตั้งใจจะทำให้เพื่อโพสต์ให้ทำทันวาเลนไทน์ แต่มีงานด่วนมาแทรกเลยมา late ไปหน่อยคงไม่ว่ากันนะคะ แอ่น แอ๊นนนน . เปิดเพลงช้าๆบรรเลงนำมาก่อน (นึกทำนองเอาเองนะว่าเพลงอะไรตามใจคุณก็แล้วกัน) พร้อมกับมี dancer ออกมาเต้นประกอบเพลง ก่อนที่ม่านจะเปิดออก dancer โค้งพลางผายมือเปิดตัวพิธีกรที่เดินออกมาจากม่านที่เปิดกว้างออกช้าๆๆ . .. Kjb :: สวัสดีวันวาเลนไทน์ค่ะท่านผู้อ่าน เนื่องในวโรกาสวันแห่งความรัก ก็คงมีหลายท่านที่อยากจะรู้จักตัวละครต่างๆที่ท่านอ่านเพิ่มขึ้น เรามาฟังความคิดเห็นของตัวละครต่างๆเกี่ยวกับเรื่องของความรักดูมั่งนะคะ ว่าแต่ละครคิดอย่างไร วันนี้ทางรายการเราก็เชิญมาหลายท่านจากหลายเรื่องเดียว มาพบกับสามท่านแรกก่อนนะคะ.. มาจากเรื่อง ---- ดนตรีมีเสียงกลองรัวตื่นเต้ลล์ล์ล์..---- kjb :; .จากเรื่อง อาเซนธาเรีย ได้แก่คุณ คุณหมอกั๋วอี้เสียน คุณหลิงหลิง (ซายูริ) และคุณเอริ . ( หมอกั๋วอี้เสียนมาในสูทสีดำขรึมดูดีเท่ห์มากๆ ผมรองทรงหวีเรียบ ทำให้ใบหน้าขาวดูเข้มหากแฝงความอ่อนโยน ภายใต้แสงไฟในห้องส่ง ส่วนหลิงหลิงมาในสไตล์ง่ายๆด้วยกางเกงยีนส์สีน้ำเงิน เสื้อยืดสั้นสวมทับด้วยแจ็คเก็ตสีเม็ดมะปรางสีดูหวานดีจัง สำหรับเอริ.. มาแปลก..มาในชุดฝึกซ้อมยูโดซะด้วยซี.. เอ..จะสังเกตเห็นปลายแขนเสื้อข้างขวาดูว่างๆนะ..อ้อ..เกือบลืมไป เธอเสียมือไปข้างหนึ่งนี่นา ) kjb :: สวัสดีค่ะ อ้าว.. คุณหลิงหลิง แล้วพี่มาซาอิไปไหนล่ะคะ ไม่มาด้วยกันล่ะ ปกติเห็นไปไหนมาไหนคู่กันประจำ หลิงหลิง :: สวัสดีค่ะ ..พี่มาซาอิเดี๋ยวนี้เขาเปลี่ยนไปแล้วล่ะค่ะ ตั้งแต่มาอยู่ฮ่องกง ก็มีเพื่อนเยอะขึ้น เห็นออกไปกับอาเซินแต่เช้า ได้ยินว่าอาเซินชวนไปช่วยดูของขวัญน่ะค่ะ ..เขาจะซื้อให้วาเลนไทน์พี่สาวของเขา kjb :; งั้นก็คงจะดูของขวัญให้คุณด้วยสิคะ.. หลิงหลิง :; โอ๊ย.. ไม่หรอกค่ะ ฉันกับพี่มาซาอิถึงแม้จะถูกผู้ใหญ่จับคู่ plan จะหมั้นหมายกัน แต่ระหว่างเรา ต่างมีความรู้สึกที่บริสุทธิ์ต่อกันมากๆ พี่มาซาอิ อย่างดีก็ชวนฉันช่วยเป็นคู่เดทให้เขาคอยกันสาวๆซะมากกว่า ตั้งแต่จำความได้..ฉันยังไม่เคยเห็นพี่มาซาอิเดทกับใครเลยนะ อ้อ.. นอจากน้องซวนซวนคนเดียว แต่ตอนนั้นเขาเล่นละครกันน่ะ เพื่ออยากเกลี้ยกล่อมให้น้องเค้ายอมผ่าตัดน่ะค่ะ kjb :: คุณอาจไม่ได้คิดอะไรกับเขามากไปกว่าพี่ชายคนหนึ่ง แต่ว่า..เขาอาจไม่ได้คิดกับคุณแค่น้องสาวก็ได้นะ หลิงหลิง :: ( อึ้งไปหน่อยนึง) ผู้อ่านรู้สึกอย่างนั้นหรือคะ ? kjb :: แล้วสมมุติว่าเป็นอย่างนั้น..คุณจะทำอย่างไรคะ หลิงหลิง :: พี่ใหญ่ดีต่อฉันมากค่ะ..สำหรับฉันแล้ว ก็ยินดีทำทุกอย่างเพื่อเขา..ขอเพียงให้เขามีความสุขเท่านั้น kjb :: งั้นก็ขอถือโอกาสถามซะเลย.. คุณคิดว่าความรักคืออะไรคะ ? หลิงหลิง :: (นิ่งคิดไปพักใหญ่เหมือนกัน) ความรัก.. ไม่รู้ซีคะ ฉันว่าฉันยังเด็กเกินไปที่จะคิดอย่างลึกซึ้งถึงความหมายของมัน ในตอนนี้.. ในใจของฉันมีแต่พี่ใหญ่ค่ะ ฉันเพียงแค่คิดอยากจะทำทุกอย่างที่เขาพอใจและให้เขามีความสุข แต่ฉันก็รู้ตัวนะ ว่านั่นไม่ใช่ความรักแบบหนุ่มสาว ทุกวันนี้บางครั้งฉันก็ยังรู้สึกสับสน..ฉันตอบไม่ถูกจริงๆค่ะ kjb :: งั้นขอถามอะไรหน่อยนะคะ (กระซิบๆ) ตอนแรกๆดูเหมือนคุณจะปิ๊งกับคุณหมอกั๋ว แต่ต่อมาก็ดูกุ๊กกิ๊กหวานแหววดีกับอู๋เจ้าหมิง ระหว่างสองคนนี่.. ถ้าให้เลือก คุณจะรักใครคะ ? หลิงหลิง :: ค่ะ ..ยอมรับว่าความรู้สึกที่มีต่อคุณหมอกั๋วน่ะ..เป็นอะไรที่มันรู้สึกล้ำบอกไม่ถูก ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอเขา (พูดพลางหันไปยิ้มกับหมอกั๋วอี้เสียน) แล้วรู้สึกปวดใจลึกๆตอนที่เห็นเขาควงกับเหวินอี้ แต่แปลกตรงที่สามารถปรับใจยอมรับได้อย่างรวดเร็ว ฉันคิดว่า..นั่นคงเป็นความรู้สึกของจิตใต้สำนึกนะคะ ที่ผุดขึ้นมาเป็นระยะ เหมือนกับเขาคือใครสักคนหนึ่ง ที่ฉันกับคนๆนั้น เคยมีความผูกพันต่อกันอย่างลึกล้ำมาก่อน.. เพียงแต่คนที่ฉันผูกพัน คือคนที่อยู่ใต้จิตสำนึก ไม่ใช่หมอกั๋ว.. จริงสิคะ.. อันนี้จะเรียกว่าเป็นความรักรึเปล่า ? ? kjb :: เอ..คนเขียนก็ไม่รู้เหมือนกันนะคะ..อิอิ อืม..แล้วความรู้สึกที่มีต่ออู๋เจ้าหมิงล่ะคะ หลิงหลิง :: นั่นก็เป็นความรู้สึกที่แปลกอีกเหมือนกัน ฉันกับอาหมิง..รู้สึกว่าเราสนิทกันมาก..เหมือนกับว่าเราเป็นคนๆเดียวกัน ฉันชอบเขานะ แต่บางครั้งก็หมั่นไส้เขาแทบตายเหมือนกัน นายคนนี้บางทีก็ดีบางทีก็บ้าๆบ๊องๆ เขาเหมือนเพื่อน เหมือนพี่ชาย เหมือนเป็นอีกชีวิตหนึ่งของฉัน แม้กระทั่งบางครั้งเราสนิทกันมากถึงขั้นสื่อจิตถึงกันได้ ฉันก็บอกไม่ถูก..มันคือความรักรึเปล่า ฉันรู้ว่าเขารักฉันมาก สำหรับฉัน..รู้สึกเหมือนติดค้างเขามากเหมือนกัน แต่ถ้าให้เลือกระหว่างเขากับพี่มาซาอิ ฉันขอทำทุกอย่างเพื่อพี่มาซาอิค่ะ แม้ว่าตัดเขาออกไปจากชีวิตของฉัน ฉันก็ทำได้เพื่อพี่มาซาอิ.. คุณคิดว่าฉันโหดร้ายกับเขาไปมั้ยคะ kjb :; (หันไปทางเอริ) คุณล่ะว่าไงคะ (เอริไม่ตอบได้แต่ยิ้ม จึงหันมาทางหลิงหลิงต่อ ) ฉันก็รู้สึกนะคะ ตอนที่คุณออกปากตัดความสัมพันธ์กับเขาน่ะ คนเขียนเขียนไปยังรู้สึกเจ็บใจไปด้วยเลย หลิงหลิง :: ค่ะ ฉันขอโทษ แต่คงเป็นเพราะฉันรู้ว่า เขาเข้มแข็งพอสามารถที่จะปรับใจตนเองรับกับความเจ็บปวดทุกอย่างได้ ฉันจึงทำแบบนั้น ความจริงฉันเองก็ปวดใจไม่น้อยเหมือนกัน แล้วยิ่งตอนหลังมารู้ว่าความจริงเขาคือพี่ชายแท้ๆของฉัน ความรู้สึกของฉันจึงยิ่งสับสนมาก ตอนนี้พี่มาซาอิเปิดทางให้เราสองคนแล้วค่ะ แต่ดูเหมือนคุณปู่จะไม่ชอบเขาเลย คงเพราะเข้าใจว่าเขาเป็นพวกนักเลงมังคะ อู๋เทียนเว่ยพ่อของเขาก็เคยเป็นมาเฟียมาก่อน คุณปู่ก็เลยไม่ชอบเขา kjb :: แล้วทำไมไม่บอกความจริงออกไป ? หลิงหลิง :: ไม่ได้หรอกค่ะ ขืนทำแบบนั้น..อาหมิงต้องไม่ยอมให้อภัยฉันไปชั่วชีวิตแน่ ๆ เขายอมรับอะไรได้ทุกเรื่องค่ะ แต่ฉันรู้..เขายอมรับเรื่องความเป็นพี่น้องระหว่างฉันกับเขาไม่ได้เรื่องเดียวเท่านั้น kjb :: นั่นก็แสดงว่าคุณยังแคร์เขาอยู่ มิหนำซ้ำ..ยังแคร์มากด้วย จริงซี..แล้ววันนี้ทำไมเขาไม่มาด้วยล่ะคะ ? หลิงหลิง :: (แลบลิ้น ทำคอย่น ) จุ๊ๆๆ.. ช่วงนี้เรางอนกันอยู่ค่ะ ฉันไม่ได้จึงชวนเขามาด้วย.. kjb :: คุณหลิงหลิงเนี่ยคุยเก่งนะคะ คุยกับเธอแล้วทำให้ลืมแขกรับเชิญอีกสองท่านไปเลย ขอโทษด้วยค่ะ งั้นต่อไปขอเป็นสุภาพสตรีก่อนนะ.. สวัสดีค่ะคุณเอริ.. บาดแผลที่แขนเป็นยังไงมั่งคะ แฟนๆถามถึงคุณกันมาเยอะเลย เพราะคุณพอกลับญี่ปุ่นก็ข่าวคราวเงียบไปเลย เอริ..:: สวัสดีค่ะ.. บาดแผลที่แขนหายแล้วค่ะ ตอนนี้ก็เริ่มชินกับการมีมือเพียงข้างเดียวแล้ว kjb :: อยากชมว่า..ตอนนั้นคุณเด็ดเดี่ยวมากเลยนะคะ ถึงกับยอมตัดแขนของตนเองทิ้งเพื่อช่วยชีวิตคนที่คุณรัก เอริ : : ใครบอกคะ ตอนนั้นฉันถูกฝ่ายคนร้ายจับใส่กุญแจมือติดกับลูกกรง แล้วกุญแจมือก็ดันไฮเทค ติดระเบิดเวลาไว้ด้วย ฉันตัดมือฉันออกไปไม่ได้เพราะอยากจะช่วยชิวิตเขาหรอกค่ะ ฉันยอมสละมือเพื่อรักษาชีวิตของฉันเองต่างหาก kjb :: คุณยังคงปากแข็งเหมือนเดิมเลยนะคะ ฉันรู้นะว่าคุณเริ่มชอบอู่เจ้าหมิงแล้ว แต่คุณไม่ยอมรับ กลัวแพ้พนันกับเขาใช่มั้ย จำได้ว่าตอนนั้นเขาขอยืมคุณมาเป็นแฟนชั่วคราวของเขา เพื่อที่จะให้มาซาอิสบายใจ ว่าเขาไม่ได้มีอะไรกับหลิงหลิง ดูเหมือนพวกคุณจะมีการพนันกันด้วยว่า หากใครมาชอบใครก่อนจริงๆคนนั้นแพ้ ถามจริงๆเถอะค่ะ..ฉันรู้ว่าคุณรักมาซาอิ แต่คุณก็รักอู๋เจ้าหมิงเหมือนกันใช่มั้ย ? เอริ :: (ฝืนยิ้ม) ก็คงจะจริงมังคะ ความรู้สึกที่มีต่อคุณมาซาอิ นอกจากจะเป็นความรักแล้ว ก็ยังคงเป็นความจงรักภักดีด้วย ฉันเป็นบริวารผู้พิทักษ์ตระกูลโทชิกาว่า หน้าที่ของฉันคือปกป้องดูแลเขา ฉันห้ามใจของฉันอยู่เสมอ ว่าเขาคือเจ้านาย และยังอายุน้อยกว่าฉันเกือบ 3 ปี แต่สำหรับกับอู๋เจ้าหมิง ก้เป็นอะไรที่แปลกไปอีกความรู้สึกหนึ่ง อู๋เจ้าหมิงเป็นผู้ชายที่ดูเผินๆก็ธรรมดาๆมาก แต่เมื่อได้รู้จักสนิทกับเขา จะพบว่าเขาเป็นคนมีเสน่ห์เอามากๆ เขาสดใสร่าเริง ไม่ยึดติดกฎเกณฑ์ เปลือกนอกเหมือนไม่แคร์ใคร ทั้งๆที่เขาจะหมั่นสังเกตคอยดูแลคนรอบข้างอยู่เสมอ เขาเหมือนแข็งกร้าว แต่ความจริงแล้วอ่อนโยนมากๆ ฉันยอมรับว่าเขาทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่นและเป็นกันเองเมื่ออยู่ใกล้ เพราะเหตุนี้..ฉันจึงต้องตัดใจกลับญี่ปุ่น และสาบานจะไม่พบหน้าเขาอีก เพราะว่าฉันกลัว..กลัวว่าฉันจะรักเขา kjb :: แล้วคุณคิดว่าความรักคืออะไรล่ะคะ.. เอริ :: ความรัก..คือการเสียสละมังคะ ขอเพียงแค่ให้คนที่เรารักมีความสุข ก็พอแล้ว บางครั้ง..ขอเพียงแค่ให้ได้รัก แม้รักนั้นจะเป็นเพียงได้แค่ในฝัน ฉันก็มีความสุขแค่นั้น ฉันไม่เคยคิดหวังว่าฉันจะได้ครองคู่กับคนที่ฉันรักหรอก kjb :: ถ้าคุณไม่หวังว่าจะครองคู่ แล้วทำไมต้องกลัวว่าจะรักอู๋เจ้าหมิง แล้วทำไมต้องจากไปด้วย ? เอริ :: ฉันไม่รู้ ฉันรู้แต่เพียงว่า ถ้าฉันรักเขา ..ยิ่งรักเท่าใด ก็คงยิ่งเจ็บปวดใจเพิ่มขึ้นเท่านั้น ฉันคงจะมีความสุขมากกว่า ถ้าฉันได้เพียงแค่เป็นเพื่อนกับเขา อันที่จริงที่ฉันไปซะ ไม่ใช่เพราะกลัวว่าจะรักเขาอย่างเดียว แต่ว่า..ฉันกลัวว่าเขาจะรู้สึกผิดต่อฉัน และทำดีกับฉันเพื่อชดเชยความรู้สึกผิด ฉันไม่ต้องการเช่นนั้น..ฉันไม่อยากให้ความรู้สึกที่เรามีต่อกัน เป็นความรู้สึกหลอกตนเองทั้งคู่ และที่เหนืออื่นใด.. ฉันเริ่มรู้ว่าเขารักคุณหนูซายูริมาก เป็นความรักที่แท้จริง ที่แม้ตัวฉันยังรู้สึกซาบซึ้ง แล้วคุณจะให้ฉันเป็นคนทำร้ายทั้งคุณหนู และทำร้ายเขาได้หรือ.. ถ้าฉันอยู่..ฉันคงต้องขัดขวางพวกเขาตามหน้าที่ของฉัน ดังนั้น..ฉันจึงต้องไป เพื่อที่จะไม่ต้องรับรู้เห็นอะไร และไม่ขัดขวางพวกเขา.. ราโอมินกับอาเซนธาเรีย สวรรค์ลิขิตให้ทั้งสองคู่กันมาแล้ว.. kjb :: คุณตอบมาซะยาว เข้าใจแล้วล่ะค่ะ งั้นก่อนจะไปถามคุณหมอกั๋ว ขอถามคำถามสุดท้ายก่อนนะคะ คืออันนี้คุณ A muggle แห่งสมุดบันทึกฝันฝากถามมาน่ะ.. ตอนนี้ ..คือตอนที่กลับไปญี่ปุ่นน่ะ.. มีหนุ่มๆคนไหนมาติดพันคุณแล้วมั่งรึยังคะ หลิงหลิง :: ( หัวเราะกิ๊ก) ทำไม..พี่ A Muggle อยากจีบพี่เอริหรือ ? ( เธอล้อเล่นน่ะ ) เอริ :: ( ยิ้มเขินๆ เพิ่งเห็นเธอเขินนะ ) ยังไม่มีหรอกค่ะ ใครๆก็ชอบว่าฉันหน้าดุจะตาย ตอนนี้มีเพียงแค่คนเดียวล่ะ ที่ดูจะเอาใจใส่ฉัน แวะเวียนมาเยี่ยมฉันบ่อยๆ บางทีก็โทรทางไกลไปถามข่าวคราวอาการของฉัน.. ก็คือศิษย์พี่รองหลิวเจี้ยนเฟย น่ะค่ะ แต่ว่าศิษย์พี่รองคนนี้..เขาก็ดีต่อฉันมาตั้งแต่ฉันยังเป็นเด็กแล้วล่ะ เราเป็นพี่น้องที่ดีกันมาก..เราไม่ได้คิดอะไรกันหรอกค่ะ kjb : ขอบคุณมากค่ะ ต่อไปขอมาคุยกับแขกสุภาพบุรุษที่มาเพียงคนเดียวบ้าง ขอโทษนะคะ ปล่อยให้นั่งอยู่คนเดียว หมอกั๋วอี้เสียน : ไม่เป็นไรครับ.. ตามสบาย kjb :: มีน้องคนหนึ่งเขาฝากถามมาน่ะค่ะ อยากทราบวันเดือนปีเกิดของคุณหมอ เขาจะ happy birth day ให้น่ะค่ะ หมอกั๋วอี้เสียน :: โอ๊ะ.. จริงเหรอครับ ขอบคุณมากครับ อันที่จริงผมก็ไม่รู้นะครับว่าจะเอาวันไหนเป็นวันเกิด ผมเป็นเด็กทารกที่ถูกทิ้งไว้แล้วพบโดยพี่เฉินเจียอู่ จากนั้นสกุลกั๋วก็รับผมเป็นลูกบุญธรรม แล้วพาผมไปอยู่ที่อังกฤษตั้งแต่เด็กๆ ว่าไปแล้ว..ผมไม่มีพ่อไม่มีแม่หรอก การกำเนิดของผมเป็นการกำเนิดร่างใหม่ที่เก็บร่างเดิมไว้ในแคปซูล จากนั้นใช้ร่างพลังกำเนิดเป็นทารกด้วยกรรมวิธีทางวิทยาศาสตร์อันไฮเทคแล้วส่งร่างที่กำเนิดใหม่ ผ่านมิติเวลามายังมิติที่ต้องการ ผมมาตามอาเซนธาเรีย แต่คิดไม่ถึง ว่าผมจะมาก่อนเธอจะมาถึงสิบปี ผมแก่กว่าเธอถึง 10 ปีเลยครับ kjb :: เอ.. งั้นในบัตรประจำตัวของคุณ ใช้วันไหนเป็นวันเกิดละคะ หมอกั๋วอี้เสียน :: อืม วันที่ 3 มีนาคมครับ kjb :: ก็เดือนหน้าแล้วสิ ดีจัง อิ..ชวนคุยนอกเรื่องไปเยอะ ขอวกเข้ามาสู่หัวข้อของรายการต่อนะคะ ถามเจาะตรงๆเลยนะคะ คุณหมอคิดยังไงกับคุณหลิงหลิงคะ หมอกั๋วอี้เสียน : ว่าไปแล้วเธอยังเด็กมากเลยนะครับ เด็กทั้งอายุ และความเยาว์ต่อโลกด้วย จริงอยู่..หลังจากที่เอซาลอสได้มอบความทรงจำได้ผม ตอนที่ผมมางานศพของพี่อู่ ผมพยายามตามหาอาเซนธาเรีย จนกระทั่งได้พบ.. สิ่งที่ผมต้องการ คืออยากให้เธอฟื้นความทรงจำของอาเซนธาเรียขึ้นมาเอง ผมพยายามดูแลเธอ สอนเธอใช้ตลับคอสมิค โดยมาในร่างของไอซา.. kjb :: คุณทำแบบนั้นทำไม ? หมอกั๋วอี้เสียน :: เพราะผมอยากให้เธอฟื้นความทรงจำในช่วงที่เธอพบกับผมในฐานะของไอซา บนดาวเมไรอัล..ความรู้สึกที่เรามีต่อกันลึกซึ้งมาก ผมไม่อยากให้เธอนึกถึงความทรงจำที่เธอมีต่อเอซาลอสก่อน เพราะนั่นจะกลบความรักที่เราเคยมีต่อกันจนหมดสิ้น ผมอยากให้เกิดความทรงจำที่ดีๆมาก่อนความทรงจำของความแค้น เพราะนั่น..จะทำให้ความแค้นที่เธอมีต่อผมลดลงบ้าง แต่ถ้าความแค้นอุบัติขึ้นก่อน ต่อให้รับทราบความทรงจำดีๆตามมา นั่นกลับจะยิ่งสร้างเป็นความปวดร้าวไปมากกว่า และบางครั้ง ความทรงจำดีๆก็อาจจะไร้ความหมายไป kjb :: คุณรักเธอมาก..ฉันในฐานะคนเขียนก็เห็นใจคุณนะคะ หมอกั๋วอี้เสียน :: ไม่..ที่ผมรักคืออาเซนธาเรีย ไม่ใช่หลิงหลิง แต่หลิงหลิงคือตัวแทนของเจ้าหญิงอาเซนธาเรียที่ผมได้พบครั้งแรกเลย เพราะเหตุนี้..การได้เห็นหน้าเธอ อยู่ใกล้ชิดเธอ ก็เหมือนช่วยปลอบประโลมความคิดถึงที่ผมมีต่อเจ้าหญิง ผมจึงพอใจที่จะอยู่ใกล้ๆเธอบนดาวโลกแห่งนี้ สำหรับหลิงหลิงขอแค่ได้เห็นหน้า ได้พูดคุย..ก็มีความสุขแล้ว ผมไม่ได้หวังจะครอบครองเธอ ที่เป็นหลิงหลิง ผมเพียงแค่อยากทำอะไรๆให้หลิงหลิงเพื่ออาเซนธาเรีย แต่ก็มีข้อแม้เพียงสิ่งเดียว..คนที่จะครอบครองหลิงหลิง ต้องไม่ใช่อู๋เจ้าหมิงเท่านั้น kjb :: งั้นความรักในทัศนะของคุณหมอเป็นยังไงเหรอคะ หมอกั๋วอี้เสียน :: เมื่อก่อนผมเคยคิดว่า..ความรักคือการที่ต้องให้ได้มา แม้ต้องใช้อำนาจหรือพละกำลัง เป้าหมายของความรักคือการได้ครองคู่ ผมทำทุกอย่างเพื่อให้ได้คนที่ผมรัก และเอาชนะศัตรูความรักของผม แต่แล้ว.. การตายของเหวินอี้ ทำให้ผมรู้สึกสะเทือนใจมาก ความรักที่เธอมีต่อผมทำให้ผมรู้สึกซาบซึ้งและรู้สึกผิด ยิ่งต่อมา..การตายของอาเธเชียทำให้ผมได้คิด.. มันเป็นการทรมานคนที่เรารักเกินไป หากหัวใจของคนที่เรารักไม่ได้อยู่ที่เรา อาเซนธาเรียอาจจะเคยรักไอซา แต่เธอรังเกียจชิงชังเอซาลอสจนเข้ากระดูกดำ เอซาลอสสร้างความแค้นให้กับเธอไว้มากเกินไป มันเป็นความผิดของเอซาลอสเองที่พลั้งมือฆ่าพี่ชายของเธอ kjb :: อะไรนะคะ ?? หมอกั๋วอี้เสียน :: อย่าเพิ่งพูดถึงเรื่องนั้นเลยดีกว่านะ.. เพราะดูเหมือนตำนานรักสุดห้วงจักรวาลยังเขียนไปไม่ถึงไหนเลย kjb :: ( หัวเราะ แหะๆๆ ) โธ่..คุณหมอ อย่าพูดความจริงสิคะ งั้นไม่พูดก็ไม่พูด ( คนเขียนก็กลัวพูดแล้วจะเข้าตัวเองอ่ะ..อิอิ ) แล้วไงต่อคะ ทัศนคติต่อความรักของคุณเปลี่ยนไปแล้วสิ.. หมอกั๋วอี้เสียน : ครับ..ผมยอมรับว่ามันเปลี่ยนไป.. ถึงแม้..ผมยังต้องการให้เธอให้อภัยผม และให้เรากลับมารักกันเหมือนเดิม แต่ผมรู้ นั่นคงเป็นไปได้ยากมากๆ สิ่งที่ผมต้องการที่สุดในเวลานี้ ไม่ใช่การได้ครอบครอง หากแต่คือการที่เราได้อยู่กับคนที่เรารักอย่างสันติ แค่เราสองคนมีมิตรภาพที่ดีต่อกัน ผมก็พอใจที่สุดแล้ว kjb :: คุณพูดแบบนี้ ไม่ใช่เพราะคุณไม่มีทางเลือกแบบอื่นมากกว่า รึเปล่า ?? หมอกั๋วอี้เสียน :: (ฝืนยิ้ม..แต่ดูเย็นเยือกประหลาด) ก็อาจจะจริง..ถ้าหากสักวันมีโอกาส ผมก็คงไม่ปล่อย.. ปี๊บๆๆ เสียงเพจเจอร์ดังขึ้น ที่แท้ทางโรงพยาบาลตามหมอกั๋วอี้เสียนว่ามีเคสผ่าตัดด่วน เขาเลยขอตัวกลับไปก่อน หลิงหลิงก็จะติดรถเขากลับไปด้วย..เพิ่งรู้ว่าสองคนนี่มาด้วยกัน ส่วนเอริเดินออกจากห้องส่งไปตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ . ว้า เรานี่ยังเป็นพิธีกรที่แย่จริงๆ ตอนนี้แขกรับเชิญกลับกันหมดแล้ว เวลาของรายการก็หมดลงพอดี งั้นไว้ครั้งต่อไป ค่อยเชิญแขกท่านอื่นมาสัมภาษณ์ให้ฟังต่อนะคะ.. plan ว่าจะสัมภาษณ์ คาลาธ ริวจิล และท่านหญิงราธีน่า จากเรื่อง “ เทพบุตรผู้พิทักษ์” กับ สัมภาษณ์ หลันเหลย เหวินฮั่นกุน และองค์ชายก่วงหยาง สามพระเอกนางเอกจาก “จอมใจบู๊ลิ้ม” ( รับรองว่าสามคนนี้เป็นคู่ที่น่าสนใจมาก อยากจะให้ผู้อ่านได้เปรียบเทียบว่าทำไมถึงบอกว่า จอมใจบู๊ลิ้ม คือที่มาของนิยายเรื่อง อาเซนธาเรีย แต่เอาไว้โอกาสต่อไปก็แล้วกันนะ ถ้าอยากจะฟังจริงๆ จะหาเวลามาเปิดรายการนี้ใหม่ แม้จะไม่ใช่วันแห่งความรักอีกก็ตาม ) ต่อไป..ก็ฟังตัวละครจากผู้เขียนท่านอื่นบ้างดีกว่า..ขอเชิญค่ะ.. .จบรายการ ( ด้วยความตะกุกตะกัก) จาก : kjb - 15/02/2001 07:11

ข้อความ : โอ้..น่าสนใจมากเลยครับ เดี๋ยวจะเชิญๆ ตัวละครจากหลายๆเรื่องมาดีกว่า ฮะๆๆ ^ ^ อืม..เคนนี่ ไอร่า....เจ้าชายไปรท์..ฟิล.....เซรอส..โซเรียน่า... แล้วก็...อืม..เน็กซ์..แอนดีน....ฯลฯ..5555 จาก : Cid - 15/02/2001 08:04

ข้อความ : อย่าลืม เอนาสกับเอเรน่าจาก Planar Faith นาครับ 555 6 7 8 9 10 @^ ^@ จาก : Dark Master - 15/02/2001 08:46

ข้อความ : อืม..... น่าสนุกดีค่ะ ท่านนักเขียนแต่ละท่านน่าจะลองทำตอนพิเศษ "สัมภาษณ์ตัวละคร" ดูบ้าง ท่าทางจะสนุกนะคะ ^-^ จาก : Alicia - 15/02/2001 17:51

ข้อความ : อเหอะๆๆ หลุดเทศกาลไปแล้วน่อ ไว้ต่อโอกาศหน้าแล้วกันขรับ จาก : ioroid - 15/02/2001 18:12

ข้อความ : น่าสนใจมากเลยครับ ^^ จาก : Angel k - 15/02/2001 19:12

ข้อความ : Cool!!!!!!! จอมใจบู๊ลิ้ม <---- Where you post it? I want to read it. ^^;;; I'm become one of you fan leaw. ^^ จาก : MrT - 16/02/2001 02:51