หัวข้อ : Fic ของLove-Hina ตอนที่4 เรื่องระทึกในหอพักฮินาตะ ข้อความ : วันนี้เป็นวันเริ่มการซ่อมแซมหอพัหฮินาตะครั้งใหญ่ คุณฮารุกะก็ไปตามพวกชาวบ้านมาช่วยด้วย "เอ้อ ในส่วนของภายนอกใกล้เสร็จแล้ว"เคทาโร่พึมพัม นารุอยู่แถวนั้นพอดีก็เลยเดินมาคุยกับเคทาโร่ว่า"ที่ทำจนใกล้เสร็จอย่างนี้ได้ ต้องขอบใจซูจังและพวกชาวบ้านเค้านะ สิ่งประดิษฐ์ของซูจังช่วยได้ตั้งหลายอย่าง" ทุกคนช่วยกันอย่างเต็มที่ พวกเคทาโร่กับชาวบ้านช่วยกันขนของมาจากข้างล่าง โมโตะโกะจังช่วยตัดไม้ได้ทีละ10ต้น ส่วนสิ่งประดิษฐ์ของซูจังสามารถต่อเติมส่วนต่างๆของหอพักได้ อย่างรวดเร็ว ผ่านไปหลายชั่วโมงการซ่อมแซมก็เสร็จ(เฉพาะภายนอก) พวกที่มาช่วยงานก็กลับแต่ก่อนที่จะกลับคุณฮารุกะได้บอกกับชาวบ้านว่าจะจัดงานฉลองหอพักครบรอบ40ปี จะให้ทุกคนมาร่วมงานด้วย พวกชาวบ้านรับปากแล้วก็กลับไป ส่วนทุกคนก็แยกย้ายกันกลับเข้าห้องของตน 21:00น. เคทาโร่พร้อมที่จะเข้านอนแล้วแต่ก็เอะใจตรงรูบนเพดาน"เอ แล้วรูตรงเพดานจะทำอย่างไรดี จะปิดก็เสียดาย จะปล่อยไว้ก็อันตราย" อยู่ๆแผ่นไม้ที่ปิดรูไว้ก็เลื่อนออกมา และนารุก็ยื่นหน้าลงมาหาเคทาโร่"นี่ ตอนนี้ก็จะสอบพรีเอ็นทรานซ์แล้ว ชั้นห่วงแต่นายเท่านั้นแหละ" นารุกระโดดลงมายังห้องของเคทาโร่ "ไม่ต้องห่วงหรอกน่ายังไงเรา3คนก็ต้องเข้าโทไดให้ได้" เคทาโร่พูดอย่างภาคภูมิใจ(แต่ในใจก็กลัวเหมือนกัน) "ตอนนี้ฉันว่างอยู่เดี๊ยวช่วยติวให้ละกัน"นารุพูด ติวกันไปได้4-5ชั่วโมง อยู่ๆไฟก็ดับทั้งหอ ทั้ง2คนตกใจ"เอ๋ ไฟดับ!?"เคทาโร่ควานหาไฟฉาย แล้วพยายามเดินไปยังห้องจ่ายกระแสไฟ นารุกลัวที่จะอยู่คนเดียวก็เลยตามไปด้วย ทันใดนั้นไฟของไฟฉายก็ดับไปอีก เคทาโร่มองไม่เห็นทาง พยายามจะคลำตามกำแพงไปแต่กลับไปคลำโดน****ของนารุเข้า และยังสะดุดขอบบันไดตกลงมาด้วยกันอีก ไฟฉายกลับมาติดอีกครั้งเหมือนจงใจ ทั้ง2ตกบันไดลงมาในลักษณะคร่อมกันอยู่ ทั้ง2คนหน้าแดง และค่อยๆเอาหน้าเข้าใกล้กันมากเละเข้าใกล้กันเรื่อยๆ(เรียกว่าจะจูบกันเลยก็ว่าได้) แต่ทามะจังที่มองไม่เห็นทางก็บินมาชนกับหัวเคทาโร่จนเคทาโร่(คนเดียว)ตกลงไปอีกชั้นนึง"ทำอะไรหน่ะ ทามะจัง" "มิ้ว"ทามะจังร้องรับ ทั้ง2คน(อีก1ตัว)ลงมายังห้องจ่ายกระแสไฟ เคทาโร่สับสะพานไฟขึ้น ไฟก็ติดอีกครั้ง แต่พอมองไปรอบๆ"ทามะจังหายไปแล้ว!?"นารุสะกิดเคทาโร่ "งันเราออกตามหากันดีกว่า"เคทาโร่ตอบ ทั้ง2คนเดินตามหาทั่วทั้งหอพักแต่ก็ไม่พบทามะจัง จนกระทั่งเดินตามหามาถึงด้านหลังหอที่เป็นอุโมงค์ปิดตาย นารุเห็นรอยอะไรบางอย่างคลานเข้าไปในนั้น "เคทาโร่!นี่รอยของทามะจังหร์อเปล่า"นารุถาม "ไม่แน่ใจนะ แต่คงจะใช่"เคทาโร่ตอบ ทั้ง2คนเข้าไปตามหาดู เดินมาลึกมากแต่ก็ยังไม่เจอ จน2ชั่วโมงผ่านไปก็ได้ยินเสียงของทามะจังจากด้านใน พอรีบเข้าไปดูก็เจอทามะจังจริงๆ"ที่ ซนจริงๆเลยนะ เข้ามาเที่ยวคนเดีนวแบบนี้" ทั้ง2คนได้พยายามเดินกลับออกไปแต่ก็เจอแต่ทางตัน "หรือว่า พวกเราหลงทางซะแล้ว"เคทาโร่พูดขึ้นมา"จะบ้าเหรอ ยังไงพวกเราก็ต้องออกไปให้ได้นะ"นารุสวนขึ้นมาทันที เดินกันมาซักครู่ "เหนื่อยแล้วขอพักบ้าง"นารุบอกกับเคทาโร่ แต่อยู่ดีๆ น้ำค้างก็ตกใส่หลังของนารุ ด้วยความตกใจนารุกระโดดไปกอดกับเคทาโร่ด้วยความกลัว เคทาโร่ทำอะไรไม่ถูกเลย แต่มือดันไปแตะที่หน้าอกของนารุซะแล้ว นารุรู้ตังก็ต่อยเคทาโร่เต็มแรง"ทำอะไรหน่ะ เจ้าลกมก~~~~~" เคนาโร่กระเด็นไปกระแทกกับผนังถ้ำ จนผนังถ้ำผุออกเป็นทาง ทั้ง2คนแปลกใจอย่างมากที่เห็นศาลเจ้าอยู่ในถ้ำลึกขนานนี้ ทั้ง2คน(กับอีก1ตัวได้สำรวจศาลเจ้า "มีตัวอักษรอยู่ที่ฬต้สาลเจ้าด้วย"นารุตะโกนบอกเคทาโร่ เขียนว่าแด่ ต้นตระกูลอุราชิม่า ลงชื่อ อุราชิม่า ฮินะ "เอ๋ ฮินะนี่ชื่อของพ่อของทวดเรานี่นา ทั้ง2คนสำรวจในถ้ำแล้วก็ไม่พบทางออก ทั้ง2คนเริ่มเหนื่อยจึงหยุดหา "นี่! เคทาโร่ พวกนั้นจะออกตามหาเราหรือเปล่า"นารุถาม "คงต้องตามหาเราแน่อยู่แล้ว" อากาศเริ่มหนาว เคทาโร่เลยให้นารุมาร่วมห่มเสื้อด้วยกัน "นี่ เคทาโร่"นารุพูด "ตอนที่เราไปที่โอกินาว่าน่ะ ความจริงแล้วฉันก็ดีใจนะที่มีคนมาบอกว่าชอบ" เคทาโร่ได้ยินดังนั้นเลยหน้าแดง "เอ่อ นารุเซงาว่า!"เคทาโร่หลับตาบอก "ความจริงแล้วฉันชอ~~~~~~~บ"แต่ยังไม่ทันสุดเสียง เพดานถ้ำก็พังครืนลงมา ทั้ง2คนก็รีบหลบกันใหญ่ ปรากฏร่างของเซตะ"คุณเซตะ!?" "อ้าวสวัสดีเคทาโร่คุง กับนารุจังด้วย ทำไมทั้ง2คนมาอยู่ในที่แบบนี้ล่ะ"เซตะถาม "ก็เรื่องมันยาวหน่ะครับ"เคทาโร่ตอบ "แล้วทำไมคุณเซตะมาอยู่ในที่แบบนี้ด้วยล่ะครับ?"เคทาโร่ถาม "ก็ มาขุดค้นเกี่ยวกับต้นตระกูลของเธอน่ะ" เซตะก็ได้ช่วยทั้ง2คน(และอีก1ตัว) ออกมาจากถ้ำได้สำเร็จ เซตะก็ได้ขอกับเคทาโร่ว่าจะขอขุดแถวนี้ต่อ เคทาโร่ก็อนุญาติ แล้วเซตะก็ขอตัวไปขุดต่อ 7:00น. เคทาโร่,นารุและทามะจังรีบกลับไปที่หอปรากฏว่าพวกโมโตโกะจังยืนรออยู่แล้ว "หนอย!!เจ้าเคทาโร่ บังอาจล่วงเกินรุ่นพี่นารุเหรอ ตายย!!!!" เคทาโร่กระเด็นไปในดาบเดียว(แต่ก็คงไม่ตายหรอก) นารุหันไปทางที่เคทาโร่ลอยไปแล้วยิ้มแบบว่ารู้ความจริงอะไรแบบนั้น แล้วก็ตามทุกคนเข้าไปในหอพัก ส่วนเคทาโร่หน่ะเหรอ กระเด็นไปตกตรงทะเลสาปฮนาตะ ชักกระแด่วๆๆ "ทำไมฉันต้องซวยอย่างนี้ทุกทีเลย ฮือๆๆๆๆๆ" "มิ้ว"ทามะจังร้องรับ จบตอนที่4จนได้ พรุ่งนี้ตอนต่อไปนะครับ Cradits cab แต่งและเรียบเรียง Zean ที่ปรึกษา nonono ตรวจสอบข้อความ จาก : cab นักเขียนหน้าใหม่ - 14/02/2001 17:48

ข้อความ : อือ.. รู้แล้วๆ ผมว่าเรื่องมันดำเนินเร็วไปหน่อยน่อ.. น่าจะมีช่วงบรรยายฉากซักนิดนึงจะได้ให้คนอ่านพักอารมณ์บ้างนะขรับ ถ้ารัวติดๆกันมาเป็นพรึดๆ มันจะเหมือนบันทึกน่อ /me โค้งขออภัยที่บ่นยาวเหลือเกิน.. หงึๆๆๆ จาก : ioroid - 15/02/2001 07:56