หัวข้อ : Epilogue of Final Discriminationz ตอนที่ 27 ข้อความ : หลังจาก Part 1 จบไปแล้ว ก็ได้เวลาเริ่มPart 2 ซึ่งเป็นตอนที่ 27 - ตอนอวสานซักที สำหรับ EZ (Epilogue of Final Discriminationz) ฟิคชั่นเรื่องที่สาม ซึ่งยังไม่อวสานของชั้น อันเป็นเรื่องราวของการต่อสู้ของเหล่าไซคิกเกอร์ ผู้ต้องการทำเป้าหมายของตนให้เป็นจริง หากฝ่ายมุ่งร้ายโลกชนะ โลกนี้จะล่มสลาย หากฝ่ายที่มุ่งจะปกป้องโลกชนะ โลกจะสงบสุข การต่อสู้ของเหล่าไซคิกเกอร์จะจบลงอย่างไร ขึ้นอยู่กับผู้เขียนอ่ะนะ Epilogue of Final Discriminationz ตอนที่ 27 สู่แดนต้นตำรับของสปาเกตตีและพิซซ่า สองหนุ่มสองสไตร์ เดินทางมากจากสหรัฐอเมริกา ตามที่ได แลนฟอตวางแผนเอาไว้ ทั้งคู่จึงเดินทางมาที่อิตาลี ดินแดนซึ่งเป็นต้นตำหรับของสปาเกตตีและพิซซ่า รูน ฟลอรัล ลูกชายมหาเศรษฐี ซึ่งออกจากตระกูลเพื่อสานฝันในการเป็นนักดนตรีอิสระ จับคู่กับ หลิน ลามุปุ นักเขียนการ์ตูนชาวจีน ซึ่งฟ้าเล่นตลก ทำให้เขาตกงาน และแม่ของเขาก็เสียชีวิตลง เขาจึงออกเดินทางตามหาพ่อ (สองคนนี้มีพ่อคนเดียวกัน แสดงให้เห็นถึงความเจ้าชู้ของวิป ฟลอรัล พ่อของทั้งสองคน ขนาดอยู่คนละทวีปกัน ยังเป็นพี่น้องที่มีพ่อเดียวกันได้) และที่สำคัญที่สุดคือ สองคนนี้ไม่กินเส้นกันซักเท่าไหร ( ชอบกินอะไรก็ได้ที่ไม่ใช่เส้น) ณ ร้านกาแฟริมถนน รูนนั่งจิบกาแฟรอลามุปุ ซึ่งไปซื้อหนังสือ รูนนั่งอ่านหนังสือพิมพ์ พร้อมกับจิบกาแฟไปด้วย แล้วลามุปุก็กลับมาพอดิบพอดี ลามุปุ : "พี่!! อั๊วเจอหนังสือแล้วล่ะ!!" ลามุปุรีบวิ่งมาหารูน แต่ดันสะดุดก้อนหิน ทำให้หนังสือหลุดมือ (หนังสือเล่มหนาประมาณ 600 หน้า) แล้วบังเอิญไปลงที่หัวของรูนพอดี ทั้งเจ็บหัว ทั้งกาแฟหกใส่มือ ทำให้รูนเลือดขึ้นหน้า รูน : "ใครเป็นพี่แกวะ!!!! ไอ้ซุ่มซ่าม!!"รูนขว้างหนังสือใส่หน้าลามุปุ แล้วลุกขึ้นเดินไปหาลามุปุแล้วกระทืบๆๆๆๆ แต่ลามุปุหลบได้ตลอดอย่างไม่น่าเชื่อ เหล่าอิตาเลียนมุงทั้งหลาย มามุงดูเหตุการณ์นี้กันมากมาย ทุกคนซุบซิบนินทากันไปต่างๆนานา ลามุปุ : "ก็เรามีพ่อคนเดียวกันนี่นา" ลามุปุทำหน้าบ๊องแบ๊วใส่รูน ทำให้รูนคลื่นไส้ รูน : "ไอ้บ้าเอ๊ย!! ไปตายซะ!!" มาดเท่ มาดเนี๊ยบ มาดหนุ่มขรึมของรูนพังทลายลงเพราะลามุปุ โดยที่เจ้าตัวยังไม่รู้ตัว ลามุปุ : "พี่รูนใจร้าย " ลามุปุแกล้งบีบน้ำตา แต่รูนนั้นไม่มีความปราณี ลามุปุจึงวิ่งหนี รูนรีบวิ่งตามไป ราวกับหมาป่าไล่จับแกะมากิน (ก็แกะจริงๆนี่นา) ทั้งคู่เล่นวิ่งไล่จับจนมาถึงสะพานในสวนสาธารณะ (ลามุปุคิดว่าเล่น แต่รูนจะฆ่าลามุปุ) รูน : "หยุดเดี๋ยวนี้นะ ลามุปุ!!!" รูนวิ่งไล่ตาม หน้าตาของรูนราวกับปีศาจกระหายเลือด ลามุปุหันกลับมาแลบลิ้นใส่รูน ทั้งๆที่วิ่งอยู่ จึงชนกับชายวัยกลางคน ร่างกายกำยำ กล้ามเป็นมัดๆ ลามุปุ : "ขอโทษก๊าบบบบบ" ลามุปุยิ้ม แต่ชายคนนั้นโมโหมาก ที่เห็นลามุปุทำหน้าแบบทองไม่รู้ร้อน ชายวัยกลางคน : "ไอ้หนุ่มนี่ ตายซะ!!!" ชายวัยกลางคนปล่อยหมัดตรงใส่ลามุปุ ลามุปุก้มหัวลง รูนจะกระโดดเตะลามุปุ แต่ดันไปโดนชายวัยกลางคนซะได้ จนชายวัยกลางคนกลิ้งไปกับพื้น ลามุปุ : "ยอดเลย!!" ลามุปุปรบมือให้รูน รูนก็โค้งคำนับลืมตัว นึกว่ากำลังแสดงดนตรีอยู่ ชายวัยกลางคนลุกขึ้นมา แล้วจับคอเสื้อรูน รูน : "มีอะไรวะ" ชายวัยกลางคนเห็นหน้าตาที่น่าสยดสยองของรูน ก็รีบปล่อยมือจากคอเสื้อรูน แล้ววิ่งหนีไปให้ไกลที่สุด ลามุปุ : "พี่รูน " รูน : "ใครเป็นพี่แกวะ!!! ไอ้แกะบ้านี่!!" ลามุปุ : "โทรศัพท์" ลามุปุยื่นโทรศัพท์มือถือให้รูน ทำให้รูนหน้าแตกเป็นครั้งแรก เมื่อรูนรับโทรศัพท์ อีกฝ่ายก็ตะโกนใส่ สมกับเป็นจอห์นนี่ ก็อดแฮนด์ จอห์นนี่ : "ตื่นแล้วเหรอ!!! ชายหนุ่มสุดหล่อ สุดเนี๊ยบ รูน ฟลอรัล !!!"จอห์นนี่ตะโกนใส่หูโทรศัพท์ ทำให้รูนหูชาไปหมด รูน "มีอะไร ชั้นตื่นมา 6 ชั่วโมงแล้ว" จอห์นนี่ : "เปล่า ไม่มีอะไร ก็แค่จะโทรมาบอกว่า ซื้อของฝากมาให้ด้วยนะ แค่นี้แหละ ไปนอนต่อล่ะ" จอห์นนี่วางสายไป รูนเริ่มอารมณ์เสียกับความบ้าของแต่ละคน แล้วโทรศัพท์ก็ดังอีก ลามุปุ : "พี่รูนครับ โทรศัพท์ครับ" รูนรีบคว้าโทรศัพท์มาจากลามุปุ แล้วรวบรวมเสียงเตรียมด่าเป็นชุด รูน : "มีอะไรอีกวะ จะของของฝากเพิ่มรึไง เกรงใจคนอื่นเค้าซะบ้างสิวะ เป็นลูกผู้ดีได้ไง เจ้าจอห์นนี่!!!" รูนจะด่าต่อ แต่คนรอบข้างหันมามองจึงหยุด เอนะ : "เอ่อ . คือว่า ชั้นเอนะ เรียวเทน ไม่ใช่จอห์นนี่ ก็อดแฮนด์ ก่อนด่าฟังคนอื่นก่อนบ้างสิ ." เอนะหูชา รูนสงบสติอารมณ์ได้ ก็เริ่มคุยโทรศัพท์ดีๆ รูน : "มีอะไรเอนะ อย่าบอกนะว่าขอของฝาก ." เอนะ : "ก็ใช่แหละ เดาเก่งนี่ แต่มีอีกเรื่องนึงที่ชั้นต้องโทรมาบอก"เอนะพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังมาก ทำให้รูนจริงจังไปด้วย รูน : "มีอะไรเอนะ?" เอนะ : "ถ่ายรูปโคลอสเซียมมาให้ที จะเอาไปทำฟาร์มสุนัข" รูนล้มทั้งยืน เมื่อได้ฟังเรื่องของเอนะ ลามุปุเดินไปซื้อน้ำมาให้รูน ระหว่างที่เดินมาหารูน ก็บังเอิญ(อีกแล้ว) สะดุดก้อนหินแก้วน้ำลอยไปลงที่หัวของรูนพอดี(อีกแล้ว) รูนวางสายแล้วหันไปหาลามุปุ รูน : "แก . ตาย!!!!!!!!!!" รูนไล่ตามลามุปุไป แล้วทั้งคู่ก็กลับไปที่โรงแรม เมื่อรูนจัดการเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อย ลามุปุและรูนก็เดินทางไปที่สนามกีฬาโบราณ โคลอสเซียม ซึ่งลามุปุทำให้รูนไม่รู้ว่าจะเอาหน้าไปซุกไว้ที่ไหน รูน : "อยากคู่กับคนอื่นจริงๆ ." ลามุปุแต่งชุดแกะน้อยแบบตุ๊กตาสีขาวทั้งตัว หน้าตาน่ารัก เดินไปไหนมาไหนกับรูน จนรูนต้องวิ่งหนี ลามุปุ : "นี่รูน รู้มั้ยว่าเค้ามองอะไรกัน" ลามุปุมองซ้ายมองขวา แล้วสวมหมวกแกะน้อย รูนชี้หน้าลามุปุ รูน : "ก็เพราะนายแต่งตัวแบบนี้น่ะสิวะ!!!" ลามุปุส่ายนิ้ว และชี้ไปที่รูน แล้วยิ้ม ทำให้รูนงง ลามุปุ : "ลื้อลืมรูดซิบกางเกง" รูนได้ฟังก็รีบวิ่งไปให้ไกลสายตาคน ชื่อเสียงของรูนพังป่นปี้หมดแล้ว ชายหนุ่มใส่สูทแอบเดินตามรูนและลามุปุไปเรื่อยๆ เขาแอบสะกดรอยอย่างดี แต่อ่านหนังสือพิมพ์กลับหัวกลับหาง ทำให้คนสงสัย ??? : "2คน คนละ 20 ล้านดอลลาร์ ฮะๆๆๆๆ!!!!" ชายหนุ่มหัวเราะดังลั่น ทั้งสถานีรถไฟฟ้า ทำให้ใครต่อใครนึกว่าบ้า ??? : "อ๊ะ พวกมันจะไปแล้ว!" ชายหนุ่มขว้างหนังสือพิมพ์ลงในถังขยะ แล้วตามรูนและลามุปุไปอย่างเงียบๆ (รึเปล่า) ณ สนามกีฬาโคลอสเซียม รูนเดินถ่ายรูปโคลอสเซียมไปเรื่อยๆ ให้ห่างจากลามุปุ ทางด้านลามุปุก็นั่งวาดรูปโคลอสเซียม ลามุปุ : "ไม่ได้วาดรูปนานแล้วนะเนี่ย ." ลามุปุหยิบอุปกรณ์วาดเขียนในกระเป๋าออกมา น่าแปลก ที่ในวันนี้ไม่ มีคนมาเที่ยวที่โคลอสเซียมซักคน รูนเดินไปเรื่อยๆก็รู้สึกผิดสังเกต รูน : "แปลกจังรู้สึกเหมือนมีคนแอบตามมา ." รูนหยุดเดิน แล้วหันซ้ายหันขวา แต่ก็ไม่มีอะไร จึงเดินต่อไป จู่ๆ ก็มีเสียงระเบิดดังขึ้น รูน : "หรือว่า พวกไซคิกเกอร์!!!!" รูนรีบวิ่งกลับไปหาลามุปุ แล้วลามุปุก็กระเด็นมาชนรูนซึ่งกำลังจะวิ่งไปหา ลามุปุ : "แย่แล้วล่ะ ศัตรูมา!!!" ลามุปุดึงเนคไทรูน รูนตกใจเมื่อเห็นลามุปุจริงจังผิดปกติ ชายคนหนึ่งเดินออกมาจากควันที่เกิดจากการระเบิด ??? : "สวัสดี หนูๆทั้งหลาย" รูนกับลามุปุขนลุกทันที ชายคนนั้นหายตัวไปอยู่ด้านหลังของรูน และใช้กงเล็บข่วนที่กลางหลัง รูน : "เกือบไปๆ" รูนหลบทัน แต่เสื้อขาดไปเล็กน้อย ชายหนุ่มเลียเศษผ้าที่ติดอยู่ที่กงเล็บ รูนกับลามุปุรู้สึกขยะแขยงจนบอกไม่ถูก ลามุปุ : "เอาไงดีรูน?" ลามุปุวาดซ่อมแซมเสื้อผ้าของรูนด้วยพลังจิต รูนหยิบไมค์ออกมาจากกระเป๋าของลามุปุ เรน่อน : "ชั้นมีชื่อสุดเก๋ ว่า เรน่อน ซีทาน เป็นคู่หูของราเซ็น" เรน่อนนิสัยเปลี่ยนไปมาก แต่ทั้งสองคนไม่รู้ เพราะเจอกันเป็นครั้งแรก ลามุปุ : "ราเซ็น อ้อ! ผู้ชายคนนั้นนั่งเอง ที่สูญเสียเสียงกับความรู้สึก แต่ คู่หูเขาชื่อคิริน ไม่ใช่เหรอ?" รูนกำหมัดแน่น รู้สึกรำคาญกับมุขตลกของลามุปุ รูน : "คนละคนกันโว้ย!!!!" รูนต่อยหน้าลามุปุอย่างแรง ลามุปุกลิ้งไปกับพื้น เรน่อนมองดูทั้งสองคนก็หัวเราะ เรน่อน : "ร่าเริงกันดีจัง น่ารักๆ" เรน่อนหยิบปืนออกมา รูนจับไมค์แน่น เตรียมบรรเลงเพลงไซคิก ลามุปุ : "อั๊วทำอะไรดีล่ะรูน?" ลามุปุยืนเฉย ในขณะที่รูนกับเรน่อนกำลังจะสู้กัน รูน : "คอยโจมตีสนับสนุนก็แล้วกัน!!!! Music!!!" เสียงดนตรีดังขึ้น (มาจากไหน?) เรน่อนกับลามุปุยืนอึ้ง เมื่อเสียงเพลงเป็นเพลงของการ์ตูนเรื่องชินจัง เรน่อน : "ทำอะไรน่ารักๆอีกแล้ว หุๆๆ" เรน่อนยิงปืนใส่รูน แต่โดนพลังงานบางอย่าง ทำให้กระสุนปืนหล่นลงที่พื้น รูนหัวเราะ รูน : "เป็นไงล่ะ นี่คือพลังไซคิกของชั้น กับแกไม่จำเป็นต้องเรียกเกราะมาหรอก HA HA HA HA!!!" พลังไซคิกของรูนคือ ใช้เสียงเพลงบังคับธรรมชาติ ซึ่งการบังคับก็จะแล้วแต่ดนตรีและเพลงที่ร้อง ลามุปุ : "นั่งดูเค้าสู้กันดีกว่าแฮะ" ลามุปุกระโดดไปนั่งบนที่นั่งคนดู เสียงดนตรีเปลี่ยนไปเป็นเพลงเดทเมตัล เมื่อรูนร้องเพลง ก็เกิดแผ่นดินไหว เรน่อน : "ชักจะสนุกแล้วสิ พ่อหนุ่มผู้น่ารัก หุๆๆๆ "เรน่อนขว้างปืนทิ้งไป และใช้กงเล็บแทน รูนขับร้องเพลงเดทเมตัล ก็ทำให้เกิดท้องฟ้าปรวนแปร สายฟ้าฟาดลงมาที่เรน่อน แต่เรน่อนหลบไปตลอด ลามุปุ : "ว้าว! พี่ชายเราเก่งจริงๆ" ลามุปุปรบมือให้รูน รูน : "HA HA HA HA HA !!!!" รูนหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง เรน่อนจับจุดอ่อนของรูนได้ ก็กระโดดเตะไมค์ของรูน กระเด็นไป เรน่อน : "เท่านี้ นายก็ใช้เพลงไม่ได้แล้วนะ " รูนยิ้ม และใช้สัญญาณมือไปที่ลามุปุ ลามุปุเห็นก็ยิ้มและวาดไมค์ขึ้นมา ลามุปุ : "รับนะพี่รูน!!!" รูนกระโดดรับไมค์จากลามุปุ แล้วรวบรวมเสียง ขับร้องเพลงร็อค ก็มีเปลวเพลิงพวยพุ่งมาจากตัวรูน เรน่อน : "เก่งจริงๆ แต่ชั้นต้องชนะนายให้ได้ เพื่อราเซ็น!" เรน่อนหยิบปืนอันใหม่ออกมา จากกระเป๋าใบเล็กของเขา และรวบรวมพลังจิตไว้ที่ปืน รูนไม่สนใจ เขาสู้เล่นๆ โดยลืมคิดไปว่า ถ้าที่นี่ถูกทำลายอิตาลีจะหายไป เรน่อน : "ตายซะเถอะ!!!" เรน่อนยิงปืนพลังจิตใส่รูน กระสุนพุ่งผ่านเปลวเพลิงมาที่รูนอย่างรวดเร็ว ลามุปุ : "ระวัง!!!" ลามุปุกระโดดไปขวางรูน และผลักรูนออกไป กระสุนพุ่งเข้าหาลามุปุ ลามุปุหลบไม่พ้นแล้ว เรน่อนดีดนิ้ว ทันใดนั้นกระสุนพลังจิตก็ระเบิดที่ลามุปุ รูน : "ลามุปุ!!!!" รูนมองไปที่ควันระเบิด การสู้เล่นๆของรูน อาจจะทำให้เกิดการสูญเสียได้ . To Be Continue Epilogue of Final Discriminationz 28 . ตอนนี้สั้นไปหน่อยนะคะ เพราะกำลังปรับตัว (Ora กับ EZ มันคนละเรื่องกันเลย ) พิมพ์มั่วตั้งหลายครั้ง เพราะคิดว่าพิมพ์ORaอยู่ HA HA HA หลังจากนี้คงยาวขึ้นล่ะ จาก : Feona - 12/02/2001 16:31

ข้อความ : อิมเมจตรงกับตัวจริงเราเลยแหะ...... จาก : Rune - 12/02/2001 17:46

ข้อความ : ตรงเผงจริงๆ ฟีโอน่า ... ตารูน ก็เคยมีปัญหากับโทรศัพท์เช่นนี้แล ..... จาก : Johnny - 13/02/2001 02:17

ข้อความ : เหอะๆๆ คลายเครียดซะครึ่งตอนแล้วน่อ ^--^ จาก : ioroid - 13/02/2001 07:22

ข้อความ : ฮะๆๆ แลมป์กับรูนเหรอครับ อืม..ท่าจะเป็นงี้จริงๆแฮะ บุคลิกงี้ทั้งคู่เลยนิ ^ ^ จาก : Cid - 13/02/2001 07:30

ข้อความ : ( ' ' )oO(อิมเมจตัวละครต่างจากตอนแรก ๆ ที่เจอกันเลยแฮะ ลามุปุกลายเป็นแกะไปจริง ๆ ซะแล้ว) จาก : xelloss - 13/02/2001 10:44

ข้อความ : สมชื่อ แกะ จิงๆ ^ ^ จาก : naru - 13/02/2001 16:33

ข้อความ : ^o^ จาก : MrT - 14/02/2001 02:55

ข้อความ : กลับมาแล้ว เย้!^^ จาก : Rurico - 14/02/2001 16:34

ข้อความ : ในที่สุดตอนต่อก็มาแล้ว!! ^o^ เนื้อเรื่องตอนนี้ตลกดีค่ะ [ ' ' ]oO[ มนุษย์แกะลามุปุ?!?.....] จาก : Alicia - 15/02/2001 17:29

ข้อความ : หุหุหุ รูนจะย่างแกะ จาก : K.W.E. - 15/02/2001 18:44