หัวข้อ : Oratorio 2 (ตำนานเสาศักดิ์สิทธิ์) ตอนที่ 6 ข้อความ : เอนาส ฟามีเลีย , เซรอส คันลาน่า , จอห์นนี่ ก็อดแฮนด์ , มาซากิ อันโด ได้เอาชนะชีวาและมาถึงเมืองเฟรนส์เบิร์กจนได้ เอนาส เซรอส จอห์นนี่ ทั้ง3คน ได้รู้ว่าคินดะนิกับมาซากิเป็นพี่น้องกัน และมาซากิก็ทรยศเมืองเจราเบิร์น เมื่อมาถึงเมืองเฟรนส์เบิร์ก ก็ได้พบกับ โมนาเลีย เซเรเน่ และ ราเซ็น โค นักปราชญ์และผู้สำเร็จราชการแทนกษัตริย์ แห่งเมืองเฟรนส์เบิร์ก สิ่งที่ได้พบในเมืองเฟรนส์เบิร์ก คือ เรื่องของเอนาส ฟอน แคร์เวียร์ และคำพูดที่ยังเป็นปริศนาของราเซ็น .. Oratorio 2 (ตำนานเสาศักดิ์สิทธิ์) ตอนที่ 6 ผู้มาเยือนจากจูปิโทเรีย ณ เมืองเครลมอนเฟรัน เมืองที่สวยงามที่สุดในทวีปโพอาซัน ไม่ว่าจะมองไปทางไหน ก็เห็นทุ่งหญ้าเขียวขจี ดอกไม้ บ้านคนหลังเล็กๆ และนกน้อยตัวเล็กๆน่ารัก ชายหนุ่มปมสีเขียวเข้ม ใส่แว่นตาดำ แต่งกายด้วยชุดสีเขียวเข้มทั้งตัว ในมือซ้ายถือดาบเล่มยาว เขาเดินมาที่บ้านหลังเล็กๆสีฟ้าใกล้แม่น้ำที่ใสสะอาด จนเห็นก้อนหินที่อยู่ใต้น้ำได้ หญิงชราซึ่งกำลังซักผ้า เห็นชายหนุ่มคนนั้น ก็ยิ้มต้อนรับอย่างอ่อนโยน "ซิด เป็นไงมาไง ถึงมาที่นี่ได้ล่ะจ๊ะ" หญิงชราเดินมาหาชายหนุ่มผมสีเขียว ใส่แว่นตาดำ ซึ่งมีนามว่าซิด เครมอร์ซิดวางดาบไว้บนโต๊ะ และเดินไปล้างหน้าด้วยน้ำในแม่น้ำ "ข้าต้องไปเมืองอื่นแล้ว จึงมาที่นี่ เพื่อเอาผลึกแสงเทพแห่งน้ำ " ซิดเดินมาหาหญิงชรา หญิงชราเดินหันหลังเข้าไปในบ้าน และหยิบผลึกแสงบางอย่างออกมาจากตู้ "สิ่งที่เจ้าฝากไว้ ข้าขอคืนให้เจ้า ขอให้เจ้าเดินทางโดยปลอดภัยนะซิด" ซิดรับผลึกแสงเทพแห่งน้ำจากหญิงชรา และเดินไปหยิบดาบ ก่อนที่จะหันมาหาหญิงชราอีกครั้ง "ขอบคุณที่ดูแลข้ามานานในช่วงที่ข้าอยู่ที่นี่ ท่านป้าต้องได้พบกับลูกชายของท่านแน่นอน" ซิดยิ้มก่อนที่จะเดินจากไป หญิงชรามองตามไป และหยิบรูปของลูกชายซึ่งวางอยู่บนโต๊ะขึ้นมาดู "เจ้าคล้ายลูกชายของข้ามากเลยนะ ซิด ถ้าเจ้าเป็นลูกชายจริงๆของข้าก็คงดี " หญิงชรากอดรูปของลูกชายไว้แน่น ซิดเดินไปเรื่อยๆ จนมาถึงต้นสนขนาดใหญ่ เขาถอดแว่นตาดำ และมองไปที่เสาศักดิ์สิทธิ์ "ข้าจะล้างแค้นให้ท่านเอง ท่านพ่อ " ดวงตาของซิด ข้างซ้ายเป็นสีเงิน ข้างขวาเป็นสีทอง เขามองไปที่เสาศักดิ์สิทธิ์อย่างเคียดแค้น แล้วเอนาสก็สะดุ้งตื่นจากฝันกลางวัน เพราะมาซากิตบบ่า "เป็นอะไรไป จู่ๆก็หยุดเดิน ฝันกลางวันรึไง เอนาส" มาซากิสงสัย เอนาสไม่ตอบ ได้แต่นิ่งเงียบ ราวกับว่า ไม่ได้ยินคำถามของมาซากิ "เมื่อกี้นี้ ภาพที่เราเห็น เมืองที่เต็มไปด้วยดอกไม้ ชายที่ชื่อ ซิด เราไม่เคยรู้จักเขามาก่อน ทำไมถึงเห็นอะไรแปลกๆ" เอนาสนึกในใจ และนึกถึงสิ่งที่เขาเห็นเมื่อไม่นานนี้ "สงสัยจะฝันกลางวัน แล้วยังงว่าอันไหนฝัน อันไหนความจริง" จอห์นนี่บอกมาซากิ โมนาเลียเดินไปหาทหารซึ่งเฝ้าอยู่หน้าประตูปราสาท "เปิดประตูที ข้าโมนาเลีย และ มาซากิ ต้องการพบพระราชา" ทหารสองคนเปิดประตูให้ แล้วโมนาเลียก็เดินนำพวกเอนาสเข้าไปในปราสาท ระหว่างที่เดินเข้าไปไม่นาน ทหารคนนึกก็วิ่งมาหาพวกเอนาส "ท่านโมนาเลีย ท่านมาซากิ!! พระราชาเคตอนนี้กำลังยุ่ง ท่านบอกให้พวกท่านไปพักผ่อนก่อน แล้วท่านจะคุยธุระด้วย ที่งานเลี้ยงคืนนี้ครับ!" โมนาเลียและมาซากิมองหน้ากัน "สงสัยจะไปจีบเด็กสาวๆอีกตามเคย ." ทั้งสองคนคิดแบบเดียวกัน และบอกให้ทหารไปได้ " ถ้าพระราชาไม่ว่าง ข้าก็จะไปทำงานของข้าล่ะ แล้วพบกัน" โมนาเลียเดินไป มาซากิมองตามไป และหันมาหาพวกเอนาส "จะทำไงต่อ มาซากิ?" เซรอสถาม มาซากิครุ่นคิด และยิ้มออกมาอย่างมีเลศนัย ทำให้พวกเอนาสไม่ค่อยไว้ใจ "พวกเจ้าไปเดินเที่ยวในเมืองตามสบายนะ แล้วเจอกันที่รูปปั้นใจกลางเมือง ตอนพระอาทิตย์ตกดินนะ ข้ามีงานต้องทำ" มาซากิยิ้มและวิ่งหายไป เอนาส จอห์นนี่ เซรอส มองหน้ากัน แล้วยิ้ม "งั้นเจอกันที่รูปปั้นใจกลางเมืองนะ" ทั้งสามคนพูดพร้อมกัน เอนาสเดินไปเรื่อยๆ เพื่อรอให้พระอาทิตย์ตกดิน "สิ่งที่เราเห็นเมื่อกี้ คืออะไรนะ .." เอนาสเดินไปเรื่อยๆ เสียงทะเลแว่วมาจากไกลๆ ลมทะเลพัดผ่านทุ่งหญ้าที่มีดอกหญ้าสีชมพูเบ่งบานไสวอย่างอ่อนโยน แต่เบื้องหน้านั้นไม่มีทะเล มีเพียงสีเขียวขจีและสีชมพูอ่อนหวานสุดตา ท่ามกลางสีเขียวนั้น ปรากฏสีขาวสะดุดตา เป็นร่างของชายหนุ่มในชุดสีขาวบริสุทธิ์ทั้งตัว ผมยาวดำพริ้วไปตามสายลม เขากำลังเป่าขลุ่ย เสียงขลุ่ยนั้นไพเราะเกินคำบรรยาย "คนที่เจอกันเมื่อตอนนั้นนี่นา" เอนาสเดินไปหาชายคนนั้น ชายหนุ่มผมสีดำยาว เขาหยุดเป่าขลุ่ย และมัดผมไว้อย่างเดิม และหยิบแว่นมาสวม "เจอกันอีกแล้วนะ" ชายหนุ่มผมสีดำยาว ใส่แว่น ตัวสูง นามว่า ราเซ็น โค หันมาหาเอนาส เอนาสรู้สึกเหมือนเคยเจอเขาที่ไหนมาก่อน "ขอโทษที่มาขัดจังหวะนะ ข้าชื่อ เอนาส ฟามีเลีย มาจากเมืองรัซเซ็น" เอนาสหยุดเดิน "ไม่เป็นไรหรอก เพราะข้ากำลังจะไปพอดี" เมื่อราเซ็นพูดจบ ลมก็แรงพัดหอบกลีบดอกไม้ลอยขึ้นฟ้า ย้อมโลกเบื้องหน้าเป็นสีชมพูท่ามกลางบรรยากาศที่งดงาม ราเซ็นยิ้ม และหายตัวไปพร้อมกับดอกไม้เหล่านั้น "หายไปไหนแล้ว!!" เอนาสมองหาราเซ็น แต่ก็หาไม่เจอ ทางด้านจอห์นนี่ก็เดินมาเรื่อยๆ แล้วเขาก็หยุดเดินที่หน้าถ้ำที่ถูกปิด "เหนื่อยจังแฮะ ไม่มีอะไรสนุกๆทำเลย ." จอห์นนี่ยืนพิงก้อนหิน จู่ๆก็มีเสียงคำรามกึกก้องมาจากใต้พื้นดิน พื้นสะเทือนเลือนลั่น ลมที่พัดแรงมารวมตัวกันเป็นร่างๆหนึ่ง "อะไรเนี่ย!!!" จอห์นนี่จับหอกไว้แน่น เบื้องหน้าของเขาคือ อสูรผู้มีใบหน้าเป็นดุร้าย มีร่างกายสีเขียวเข้มใหญ่โตกำยำ มีกล้ามเป็นมัดๆ มันพุ่งเข้าหาจอห์นนี่ทันที "เอาวะ กำลังว่างๆอยู่พอดีเชียว!!" จอห์นนี่กระโดดหลบอสูรร้าย และขวางหอกใส่หลังของอสูรจนทะลุ จอห์นนี่หัวเราะดีใจที่ปราบอสูรได้ แต่มันไม่เป็นอย่างที่จอห์นนี่คิด อสูรร้ายลุกขึ้นมา ร่างของมันกลับเป็นปกติดังเดิม "ต้องเอาจริงเท่านั้นสินะ . "จอห์นนี่เกร็งพลังไว้ที่หมัด และปล่อยใบมีดพลังความมืดมากมายใส่อสูรร้าย แต่อีกฝ่ายหลบได้ การเคลื่อนไหวของมันราวกับสายลม "เก่งจริงๆ ทำไมมันเก่งแบบนี้นะ ." จอห์นนี่นึกในใจ และร่ายเวทมนตร์ อสูรพุ่งมากระแทกจอห์นนี่ ทำให้เขากระเด็นไปชนกับหินที่ปิดปากถ้ำ "ไม่ .ยอม .แพ้หรอก!!!!" จอห์นนี่ควงหอกเข้าไปฟันอสูร ร่างของอสูรร้ายขาดเป็นสองท่อน จอห์นนี่ยิงบอลพลังความมืดซ้ำ แต่มีบาเรียมาป้องกันมันเอาไว้ "เอ๋?" ร่างของอสูรเริ่มเปลี่ยนแปลงไป จากอสูรร้ายกลายเป็นชายหนุ่มผมสีเงิน เขามองหน้าจอห์นนี่แล้วยิ้มออกมา "เก่งจริงๆ ไม่นึกว่าจะสู้กับร่างแปลงอสูรของข้าได้ถึงขนาดนี้" ชายผมเงินยิ้ม จอห์นนี่รู้สึกได้ถึงความกดดันอันมหาศาล เมื่อชายหนุ่มผมเงินกลับสู่ร่างเดิม "เจ้าเป็นใคร ต้องการอะไรจากข้า!!" จอห์นนี่ชี้หน้า ชายหนุ่มยิ้ม สายลมมารวมกันที่เบื้องหน้าของเขา สายลมรวมกันเป็นธนูสีเขียว "ข้าชื่อรูน เป็นผู้ติดตามของเจ้าชายชิออนน่า ไปรท์ เดอะ เฮลบีท แห่งอาณาจักรเฮลบีท" ชายหนุ่มแนะนำตัว มือขวาของเขาเปล่งแสงสีเขียว "อาณาจักรเฮลบีท งั้นเจ้าก็มาจากทวีปจูปิโทเรีย?" จอห์นนี่สงสัยว่าทำไม ผู้ติดตามเจ้าชายถึงมาอยู่ที่นี่ได้ แสงที่เปล่งออกมาจากมือขวาของรูนมากขึ้นทุกที โดยที่จอห์นนี่ไม่รู้ตัว "ใช่แล้วล่ะ จอห์นนี่ ก็อดแฮนด์" รูนยิ้ม จอห์นนี่ตกใจที่รูนรู้จักชื่อของเขา ทั้งๆที่เพิ่งพบกันเป็นครั้งแรก "ทำไมเจ้าถึงรู้ชื่อของข้า!!" จอห์นนี่รู้สึกไม่ค่อยดี รูนเร่งพลัง และชี้ไปที่จอห์นนี่ "ข้าอยากทดสอบฝีมือของเจ้านิดหน่อย กรีนเฮอริเคน!!!" ใบมีดสายลมสีเขียว พุ่งไปที่จอห์นนี่เป็นห่าฝน จอห์นนี่หลบ แต่ก็หลบไม่พ้น ด้านหลังของจอห์นนี่ ซึ่งเป็นภูเขาหิน ถึงกับพังทลาย "พลังอะไรกันเนี่ย ." จอห์นนี่ลุกขึ้นไม่ไหว บาดแผลเต็มร่าง เพราะใบมีดลม รูนเปลี่ยนธนูให้กลายเป็นง้าว และพุ่งเข้าหาจอห์นนี่ "มีฝีมือ แค่นี้น่ะเหรอ นักรบแห่งทวีปโพอาซัน!!" จอห์นนี่ได้ฟังก็จับหอกมากันง้าวของรูน จอห์นนี่พยายามต้านเอาไว้ แต่รูนก็แรงมากเหลือเกิน จอห์นนี่จึงคิดวิธีออก "ดาร์คครอส!!!" แสงสีดำพุ่งออกมาจากไม้กางเขนของจอห์นนี่ แสงรูปไม้กางเขนนั้นพุ่งเข้าหารูนอย่างรวดเร็ว "พลังมากถึงขนาดนี้เลยรึเนี่ย ." รูนนึกในใจ เขาไม่อาจต้านแสงรูปไม้กางเขนของจอห์นนี่ไว้ได้ รูนถูกตรึงร่างไว้กลางอากาศด้วยไม้กางเขนสีดำ "ดูถูกกันเกินไปแล้ว ." ร่างของจอห์นนี่เปล่งแสง กลางหลังของเขาพลันปรากฏปีกแสงสีขาวบริสุทธิ์ 6 ปีก จอห์นนี่ดูเหมือนจะไม่รู้สึกตัว ดวงตาของเขาเหมือนกับคนไร้วิญญาณ "ไม่น่าเชื่อ ใช่จริงๆรึเนี่ย ." รูนนึกในใจ เขาตกใจมาก จอห์นนี่ร่ายเวทมนตร์เป็นภาษาโบราณของทวีปจูปิโทเรีย ยิ่งทำให้รูนตกใจมากกว่าเดิม "จัดการผู้ที่อยู่เบื้องหน้าซะ ." ขนนกแสงจากปีกทั้ง 6 กลางหลังของจอห์นนี่ พวยพุ่งไปหารูน รูนพยายามปล่อยเวทมนตร์แต่ปล่อยไม่ได้ "เฮลบีท . เฟเซอร์ ของเจ้าชายไปรท์ ." รูนขยับไม่ได้ แต่ก่อนที่ขนนกแสงจะพุ่งมาโดนรูน หญิงสาวผมสีฟ้า ในชุดสีสกายบลู กระโดดเข้ามา ป้องกันรูนเอาไว้ "ไม่เป็นไรใช่มั้ยรูน" เธอหันมาที่รูน เธอสร้างใช้พลังน้ำทำลายขนนกแสงของจอห์นนี่ จอห์นนี่ยืนนิ่ง "ยูโรป้า เจ้าก็ตามเจ้าชายมาเหมือนกันเหรอ" หญิงสาวผมฟ้าพยักหน้า และมองไปที่จอห์นนี่ "ผู้ชายคนนี้ ทำไมมีพลังเหมือนกับเจ้าชาย รึว่า!!" ยูโรป้าเรียกหอกออกมา จอห์นนี่ร่ายเวทมนตร์เป็นภาษาโบราณของจูปิโทเรียอีกครั้ง "ยูโรป้า ทำลายไม้กางเขนนี่ที!" รูนตะโกนบอกยูโรป้า ยูโรป้าใช้พลังน้ำทำลายไม้กางเขนสีดำ รูนเรียกธนูออกมา และทำความเข้าใจเวทมนตร์ที่จอห์นนี่กำลังร่าย "หลบเร็วรูน!" ยูโรป้าสร้างกำแพงสายน้ำขึ้นมา จอห์นนี่รวมพลังแสง จนกลายเป็นลูกพลังขนาดใหญ่ และยิงไปที่ยูโรป้า และรูน "พลังของเจ้าชายนี่นา!!" รูนหลบทัน แต่โดนเฉียดๆเข้าที่ไหล่ ถึงแม้จะโดนเฉียดๆ แต่บาดแผลนั้นเลือดไหลไม่หยุด จอห์นนี่เริ่มหอบมากขึ้น ปีกแสงเริ่มเลือนลาง แล้วก็หายไป "เ " จอห์นนี่สลบไป รูนมารับร่างของจอห์นนี่เอาไว้ ยูโรป้าร่ายเวทมนตร์ ทันใดนั้น ฝนสีเงินก็ตกลงมา บาดแผลต่างๆของจอห์นนี่และรูนค่อยๆหายไป "รูน ผู้ชายคนนี้เป็น " ยูโรป้าหันไปหารูน รูนมองหน้าจอห์นนี่ แล้วเซรอสก็วิ่งมาหาจอห์นนี่ โดยที่ไม่รู้ว่ารูนกับยูโรป้าอยู่ที่นั่น "จอห์นนี่!! ได้เวลาแล้ว ไปกัน ..เถอะ ." เซรอสเห็นรูนและยูโรป้าก็ตกใจ ยูโรป้าและรูนมองหน้าเซรอสก็ตกใจเช่นกัน "เซรอส คันลาน่า เจ้ายังมีชีวิตอยู่รึเนี่ย .." รูนตกใจ เซรอสเดินไปหาจอห์นนี่ และใช้พลังเวทย์ผลักยูโรป้าและรูนออกไป "เจ้าน่าจะตายที่นครดีบันแล้วนี่ ." ยูโรป้าจำหน้าตาของเซรอสได้แม่นยำ เธอเองก็อยู่ในเหตุการณ์ตอนที่นครดีบันถูกทำลายด้วย เพราะตอนนั้น เจ้าชายไปรท์ส่งให้เธอและรูนไปที่นั่น "พวกเจ้าพูดอะไร ข้าไม่เข้าใจ?" เซรอสหันหน้าไปทางอื่นรูนและยูโรป้ามองหน้ากัน และหันมาหาเซรอส "ดูเหมือนพวกข้าจะเข้าใจผิดไปเอง ต้องขอโทษด้วย ดูแลเพื่อนของเจ้าให้ดีเถอะ" รูนกับยูโรป้าหายตัวไปไป เซรอส มองตามไป "รูนกับยูโรป้า ผู้ติดตามเจ้าชายชิออนน่า ไปรท์ เดอะ เฮลบีท ทำไมพวกนั้นถึงมาอยู่ที่นี่ได้ " เซรอสหน้าซีด จอห์นนี่สลบไปยังไม่ฟื้น เซรอสจึงพยายามปลุก ทางด้านรูนและยูโรป้า ทั้งสองคนแอบมองเซรอสและจอห์นนี่อยู่บนต้นไม้ใหญ่ "ไม่นึกว่าจะได้เจอคนของนครดีบันอีกนะ " ยูโรป้ามองไปที่เซรอส รูนและยูโรป้ารู้อดีตของเซรอสดี ว่าเขาเป็นใคร ถึงแม้จะเจอกันไม่บ่อย "แม่ทัพผู้ใหญ่ที่สุดแห่งนครดีบัน กับ ลูกชายของ " รูนพูดยังไม่จบ ยูโรป้าก็ห้ามไม่ให้เขาพูด เธอมีข้อสงสัยจะถามรูน "ชายคนนั้นเป็นลูกชายของ จริงๆน่ะเหรอ!!" ยูโรป้ามองไปที่จอห์นนี่ รูนพยักหน้า และมองไปที่จอห์นนี่และเซรอส "ลูกชายของจอมมารนอร์ม ไม่นึกเลยว่าจะมีชีวิตอยู่จริงๆ .." รูนและยูโรป้ากระโดดลงจากต้นไม้ เพื่อนำเรื่องทั้งหมดไปเล่าให้เจ้าชายไปรท์ฟัง "เจ้าตัวคงยังไม่รู้ตัว แต่อีกไม่นานหรอก .." ยูโรป้ามองไปที่เสาศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งเหมือนกับเสาที่ทวีปจูปิโทเรีย เสาที่ทวีปจูปิโทเรียคือจุดที่ในอดีตคือDark Castle ที่อยู่ของจอมมารนอร์ม เสานั้นคือเครื่องหมายชัยชนะของเจ้าชายชิออนน่า ไปรท์ เดอะ เฮลบีท "อีก 15 วัน จะถึงวันครบรอบวันพระสูติของเจ้าชายไปรท์แล้วสินะ ตรงกับวันที่เกิดสุริยุปราคาพอดีเลย" รูนหยิบสมุดบันทึกออกมา "ถือว่าเป็นลางดี วันที่มีสุริยุปราคา เจ้าชายจะต้องอายุยืนแน่ๆ" ทั้งสองคนเดินข้ามสะพานไป จนสุดสายตา ความลับของจอห์นนี่และเซรอส ถูกเปิดเผยออกมาทีละน้อย แต่ความลับของมาซากิและเอนาสนั้น กลับไม่มีใครรู้ ชายหนุ่มและหญิงสาวผู้มาจากทวีปจูปิโทเรีย กลายเป็นกุญแจสำคัญในการเผยความลับของเซรอสและจอห์นนี่ จอห์นนี่คือลูกชายของจอมมารนอร์มจริงๆน่ะเหรอ? อีก 15 วัน จะเกิดสุริยุปราคา เมื่อถึงวันนั้น สิ่งมหัศจรรย์จะเกิดขึ้น To Be Continue ตอนนี้ก็มั่วๆแฮะ ตามแบบคนที่ให้คนอื่นพิมพ์ ให้คนอื่นพิมพ์ฟิคให้นี่ลำบากจริงๆแฮะ นั่งบอกก็มั่วดี ฮะๆๆ ในตอนนี้ก็มีตัวละครจากภาค 1 ออกมาด้วยนะคะ เรื่องราวจากภาค 1 เริ่มมาผูกเข้ากับภาคที่ 2 แล้ว แต่พวกเจ้าชายคงไม่เด่นหรอกค่ะ ขออภัยที่พิมพ์มั่ว แต่งมั่ว ไปหน่อย ขอบคุณที่ติดตามค่ะ จาก : Feona - - [email protected] - 08/02/2001 13:56

ข้อความ : ไม่เป็รไรหรอก ฮับ อ่านรู้เรื่องดีออก ไม่เห็นมั่วเลย ว่าแล้วก็รออ่านและรออกไปด้วยในตัว อิ อิ ~_~ จาก : Blackjoker[EXP] - - [email protected] - 08/02/2001 16:55

ข้อความ : เอ๋ ลูกชายจอมมารนอร์ม แล้วจะอายุเท่าไรแล้วเนี่ย^^; จาก : Rurico - 08/02/2001 17:47

ข้อความ : อืม.. ยังโยงเนื้อเรื่องไม่ค่อยออกเลยอ่ะ.. จาก : ioroid - 09/02/2001 09:39

ข้อความ : ปริศนายังมีอีกมาก .. อา ......... ยังคิดไม่ตกเลย ..... แต่ว่า พระเอกตัวจริง .... คู่พระคู่นาง เป็นใครล่ะนี่ ^^ " จาก : Johnny - - [email protected] - 09/02/2001 16:29

ข้อความ : เหอ เหอ เหอ ปริศนาเยอะจัง จาก : naru - 09/02/2001 17:31

ข้อความ : คุณฟีโอน่าค่ะ รู้สึกว่าฝ่ายสร้างเสียงเอฟเฟ็คจะอู้งานซะแล้วละค่ะ เสียงเอฟเฟ็คจำพวก "ตูม!! " , "ฉับ!! " , "บรึม!! " ไม่รู้หายไปไหนหมดเลย กรุณาปลุกให้พวกเขาตื่นมาทำงานหน่อยเถอะค่ะ ^-^;; /me ยื่นรายงานฟ้องผู้กำกับ จาก : Alicia - 09/02/2001 19:50