หัวข้อ : Dark Pure Snow [Chapter24 –Another Part Of Soul-] ข้อความ : Dark Pure Snow [Chapter24 –Another Part Of Soul-] ......สายลมเบาๆพัดพาก้อนเมฆให้ค่อยๆลอยไป แสงของดวงอาทิตย์ยามบ่ายค่อยๆสาดส่องลงมายังหมู่บ้านเบื้องล่าง ผู้คนที่เดินผ่านไปมาต่างทักทายกันอย่างสนิทสนม เสียงสะบัดผ้าเพื่อไล่ละอองน้ำหลังการซักผ้าอังขึ้นสองสามครั้ง ต้นเสียงมาจากหญิงสาวผมสีน้ำทะเลที่กำลังตากผ้าอยู่หน้าบ้านของเธอ “อื้ม เสร็จซะที...” เธอยกมืออันบอบบางของเธอปาดเหงื่อที่ไหลย้อยลงมาจากหน้าผากขณะที่สายตาจับจ้องขึ้นไปบนฟ้า “วันนี้แดดก็ออกดี คงจะเสร็จงานเร็วหน่อยล่ะ ?”สายตาของเธอเหลือบไปเห็นคนๆนึ่งนอนแผ่ราบกับพื้นหญ้าริมผาที่ติดกับทะเล “.....นั่นเน็กซ์นี่?” เธอค่อยๆเดินเข้าไปหาคนที่เธอใกล้ชิดมากที่สุดรองจากพ่อของเธอ “ทำไมมานอนอยู่แถวนี้ล่ะ?”เธอก้มหน้าถามผู้นอนเหม่ออยู่เบื้องหน้า “..อ้อ...นึกว่าใคร แอนดีนเองเหรอ..” เน็กซ์ลืมตาขึ้นมาพูดเบาๆก่อนจะหลับตาลงไปอีก “? เป็นอะไรไปล่ะ ถูกพ่อฉันดุมาอีกหรือไง?” แอนดีนนึกในใจว่าวันนี้ก็ไม่มีการฝึกก็ไม่น่าจะมีอะไรนี่ “เปล่าหรอก....แค่มีอะไรให้คิดอยู่น่ะ” เน็กซ์หลับตาพูดต่อ “.......แอนดีน...เธออยากจะทำอะไรในอนาคตน่ะ?” เขาพูดเบาๆจนเสียงเกือบถูกกลืนไปกับเสียงคลื่นที่สาดซัดกระทบฝั่ง “เอ๋? มะ....มาถามอะไรแบบนี้ล่ะ...” แอนดีนสะดุ้งเล็กน้อย ใบหน้าของเธอมีสีแดงเรื่อฉาบอยู่บางๆ “ก็แค่...อยากจะรู้น่ะ..” เน็กซ์สังเกตุเห็นกริยาที่เธอแสดงออกมาเพียงชั่ววูบแต่เขาก็ไม่ได้สนใจอะไรมาก “....อืมมม ฉัน....ฉันคงจะ..อยากใช้ชีวิตกับใครซักคนที่ฉันรักอยู่เงียบๆที่หมู่บ้านนี้น่ะ...” เธอออกอาการเขินเล็กน้อยขณะให้คำตอบ “....น่าอิจฉานะ...” เน็กซ์ถอนหายใจเฮือกหนึ่ง “อิจฉา?” แอนดีนชักตามไม่ทันกับคำพูดของเขา “ฉันอิจฉาเธอนะที่รู้ว่าตัวเองอยากจะทำอะไร ตัวฉันเองตอนนี้สิยังไม่รู้เลยว่าต่อไปจะทำอะไร ไม่รู้ว่าตัวเองควรทำอะไร ไม่รู้กระทั่งว่าตัวเองเกิดมาทำไม...” เน็กซ์พึมพำระบายความสับสนในใจของเขา “........เคยได้ยินเรื่องนี้หรือเปล่า..” แอนดีนค่อยๆนั่งลงข้างๆเน็กซ์ “มนุษย์น่ะ เกิดมามีหน้าที่อยู่อย่างนึง คือการตามหาวิญญาณอีกส่วนของตัวเองที่หลงหายไปนะ หน้าที่นี้น่ะเป็นหน้าที่ที่ง่ายที่สุดและก็ยากที่สุดในเวลาเดียวกัน ” เสียงเธอชัดเจนถึงจะมีเสียงคลื่นแทรกเป็นระยะๆ “ง่ายที่สุดแล้วก็ยากที่สุด?” เน็กซ์ลืมตาเมื่อฟังถึงตรงนี้ “ก็....ลองคิดดูแล้วกัน คนทั้งโลกนี้น่ะอาจจะมีมากมายพอๆกับเม็ดทรายในทะเลหรือมากกว่าดวงดาวบนฟ้า เธอคิดว่าการจะตามหาคนที่เป็นอีกครึ่งหนึ่งของเราน่ะจะยากขนาดไหน....แต่....สำหรับบางคนแล้ว เส้นด้ายแห่งพรหมลิขิตที่เชื่อมคนสองคนไว้น่ะ...อาจจะสั้นมากจนนึกไม่ถึงก็ได้ บางทีเขาอาจจะอยู่ใกล้จนเราไม่ทันเฉลียวใจก็ได้นะ...” แอนดีนพูดเรียบๆเหมือนจะบอกอะไรเป็นนัยๆ “.....แล้ว....เธอเจอแล้วหรือยังล่ะ อีกครึ่งของเธอน่ะ?” เน็กซ์เหลือบมามองหญิงสาวข้างๆเขา เธอค่อยๆยันตัวลุกขึ้นยืนเงียบๆ “...อืมม....อาจจะเจอแล้วก็ได้นะ” เธอยิ้มให้เขาอย่างร่าเริงก่อนที่จะเดินกลับไปอย่างอารมณ์ดีทิ้งให้เน็กซ์นั่งคิดในใจว่าหมอนั่นเป็นใครฟะ......ลมทะเลพัดเข้ามาเบาๆ ก้อนเมฆเริ่มเข้ามาบดบังแสงอาทิตย์ที่เริ่มลาลับขอบฟ้า...... ครืนนนนนนน!!!!!!! เสียงต้นไม้ถูกโค่นล้มดังขึ้นเป็นระยะๆเมื่อแมลงสาบเอ็มไพร์สเตทไล่บี้พวกเน็กซ์ แต่ที่ค่อนข้างซวยก็คือเน็กซ์ที่ยังไม่สามารถเรียกปีกออกมาได้ดังใจ เขาจึงต้องโดดเดี่ยวอยู่บนพื้นขณะที่อีกสามคนกางปีกบินขึ้นไปนู่นแล้ว “โอ้วววว แมลงสาบอะไรฟะ! ตัวใหญ่แล้วดันวิ่งเร็วอีก!!” เน็กซ์สบถขณะตบเกียร์ห้าเพิ่มสปีดโกยอ้าวหนีโคตรเหง้าศักราชบรรพบุรุษแมลงสาบที่วิ่งไล่เขามาติดๆ ตัวที่แสนยาวเหยียดของมันมีขายุบยับไปหมด เดาจากสายตาแล้วก็คงไม่ต่ำกว่า100คู่(แมลงเรอะนั่น -_-;;;) “ข้างล่างนั่นกำลังวุ่นนะครับท่านเซร่า จะไม่ลงไปช่วยเขาหน่อยหรือ?” ซิดหันมาถามขณะเรียกดาบออกมา “อยากก็อยากอยู่หรอก ...แต่พวกรอบๆคงไม่ต้องการเท่าไหร่” เซร่าเรียกดาบวอร์ปาลกับฟรันเวลจูมาถือไว้ทั้งสองมือ “ใช่ พวกมันมาเยอะกว่าตะกี้ซะอีก” เอนะชักดาบของเขาออกมา รอบๆของเขาทั้งสามมีฝูงแมลงสาบขนาดเล็กกางปีกบินว่อนดูท่าทีอยู่ “ข้างบนก็ท่าทางกำลังยุ่งคงหวังให้มาช่วยยากแฮะ เอาเถอะ! ลองคนเดียวก็ได้!” เน็กซ์พูดเหมือนเท่ห์ขณะที่สองตีนยังตบเข้าเกียร์หมาโกยต่อไป(-__-;;) “เวลาอย่างนี้เราจะทำยังไงดีฟะ!.....อืมมมม...” เน็กซ์ตีหน้าเครียดนึก......ปิ้ง หลอดประหยัดไฟเบอร์ห้าปรากฏเหนือหัว “ในเมื่อวิ่งเร็วนัก...ก็ต้อง!!” เน็กซ์ดึงเบรคมือพร้อมเหยียบเบรคกระทันหัน เขาดริฟท์เข้าโค้งอย่างสวยงาม!!! ขณะที่กระจั้วเอ็มไพร์สเตทเมดอินอเมริกาพยายามจะทำบ้าง! ครืนนนนน!!!!! โครมคราม!!! ตูมม!!! เพราะระบบภายในที่ไม่ได้เสริมเหล็กกล้า ระบบเบรคabsทำงานไม่เต็มประสิทธิภาพ ร่างของมันค่อยๆเสียหลักก่อนจะกลิ้งออกนอกจากสนามแข่งไปชนกับผาหินข้างๆ!! ตัวของมันครึ่งหนึ่งจมอยู่ใต้หินที่ถล่มลงมา!! “ฮ่าๆๆๆๆ!!! ตัวใหญ่ล้มดังล่ะ! ถ้าอยู่นิ่งๆก็สบายล่ะ! ย้ากกกก!!!!” เน็กซ์เดินตรงรี่เข้าไปก่อนจะเงื้อดาบเล็งไปที่ตาข้างหนึ่งของมัน!!.......เคร้ง.....มันยกขาขึ้นมากัน... “กันได้รึ! แล้วยังงี้ล่ะ ย้ากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ!!!!!!!” เน็กซ์ฟันรัวแหลกแต่สิ่งที่ตามมาก็แค่......เคร้ง...เคร้ง....เคร้งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ มันใช้ขาจำนวนมากของมันรับไว้ได้สบายๆ “เอาใหม่ๆ!! ย้ากๆๆๆๆๆ!!” ยังไม่เลิก เขาดันทุรังต่อ ที่ตามมาก็แค่.....เคร้ง....เคร้ง....เคร้งๆๆๆๆๆๆ ไม่มีเลือดซักหยดออกมาจากตัวของมัน ที่นองอยู่กับพื้นก็มีแค่เหงื่อของเน็กซ์ ที่ไหลออกมามากขนาดว่าถ้าเขาไปยืนตากแดดร้อนๆแถวภาคอีสาน ที่นั่นคงหายแล้งทันที “แฮ่กๆๆๆๆๆ........ดาบฟันไม่เข้าเลย...”(ไม่เข้าหรือไม่โดนกันแน่?) เน็กซ์ปักดาบกับพื้นหลังใช้แรงไปมากกับการต่อสู้ที่หนักหน่วง(?) เขาเงยหน้าขึ้น ตาขนาดมหึมาของมันจ้องมองมาเหมือนจะดูถูกว่าให้โอกาสตั้งเยอะแล้วยังทำอะไรไม่ได้ ไอ้-กระ-จอก เสียงแปลกๆดังขึ้นจากตัวของมันเหมือนเสียงหัวเราะเยาะเย้ย “........ดูถูกงั้นเหรอ.....ได้......งั้นจะไม่ออมมือล่ะนะ!!”(พูดยังกับเมื่อกี้ออมมืองั้นล่ะ) -ทางด้านพวกซิดที่ถูกล้อมอยู่บนฟ้า- “....นี่....คิดว่าพวกมันจะจ้องอีกนานไหม...” เซร่าบ่นหลังยืนนิ่งมานานจนชักเมื่อย “...ก็.....ลองขยับตัวดูสิครับ.....” เอนะพูดเบาๆ เซร่าขยับนิ้วช้าๆ...............ได้ผล พวกมันไม่จ้องแล้ว....แต่บินพุ่งตรงเข้ามาหาทันที!!!!! “มาแล้ว!!!” เอนะแทงดาบสวนไป แต่เหมือนพวกมันจะรู้ ก่อนที่ปลายดาบของเอนะจะโดนตัวพวกมัน พวกมันก็บินหลบไปง่ายๆ!! ฟุ่บ ...แผลบางๆเกิดขึ้นที่แก้มของเขา “เร็วกว่าพวกเมื่อกี้ซะอีก...” เอนะปาดเลือดออก “sd%&^&@!GGdj”(ภาษาแมลงแปลได้ความว่า :.....เดี๋ยวนี้เขาพัฒนาแล้ววววว) พวกมันบินฉวัดเฉวียนไปมา แค่แรงลมที่เกิดจากพวกมันก็สามารถทำให้เกิดแผลได้แล้ว! “ย้าาาา!!!!” เซร่าเหวี่ยงดาบฟรันเวลจู ตัวดาบจริงๆไม่โดนแมลงสาบซักนิด แต่เปลวเพลิงที่ตามออกมาก็พอจะเผาผลาญพวกมันได้3-4ตัว “อ้ะ พอได้ งั้นลองอีกที!!” เธอลองใช้ดาบน้ำแข็งวอร์ปาลบ้าง เหมือนเดิม คมดาบไม่โดนเป้าหมายแต่ไอเย็นที่พุ่งออกมาก็แช่แมงสาบให้แข็งสนิทได้สบายๆ “อืมมม ไม่เลวๆ” ซิดนั่งจิบชาอย่างสบายอารมณ์ เมื่อแมงสาปบินเข้ามาใกล้เขาพวกมันก็ถูกประกายไฟฟ้าช้อตจนไหม้เกรียมทุกตัว “โว้ยยยย!!! ฟันไม่โดนซักตัว! ถ้าพวกมันช้ากว่านี้หน่อยก็จบตั้งนานแล้ว!!” เอนะบ่นๆๆๆๆๆขณะเหวี่ยงดาบวูบวาบ “งั้นก็ให้จบๆซะทีสิ” เซร่าปล่อยมือจากดาบทั้งสองเล่มก่อนที่จะเรียกดาบสายฟ้าทัวลาทีนกับดาบพสุธาแกรนส์ริไวเวอร์ออกมา ดาบทั้งสี่เล่มลอยอยู่ด้านหน้าของเธอ “จะทำอะไรก็เตรียมตัวซะล่ะ เวลามีไม่มากนักหรอก......พระเพลิงร้อนระอุ....ลมหนาวที่แสนเยือกเย็น ..สายฟ้าที่เร็วกว่าสิ่งใดๆ.....ปฐพีที่กล้าแข็ง ....โปรดมอบอำนาจแห่งกาลเวลาที่สะกดไว้ในดาบทั้งสี่เล่มออกมา....” ดาบทั้งสี่ค่อยๆรวมตัวเข้าด้วยกัน.. “.....ดาบแห่งมิติกาลเวลา! อีเทอร์นิตี้ซอร์ด!!” กาลเวลารอบๆตัวดาบบิดเบี้ยวเล็กน้อย เซร่าคว้าดาบที่ใสจนแทบมองไม่เห็นพร้อมๆกับที่ฝูงแมลงสาบถูกหยุดอยู่กลางอากาศ ทุกสิ่งรอบๆนอกจากพวกเธอแล้วหยุดนิ่งสนิท.... “โอเค! พี่ซิด! ขอแบบเดิมนะ!” เอนะหันไปหาซิดที่พึ่งจิบชาเสร็จ “อืมๆๆๆ เอางั้นก็ได้...” ซิดบีบแก้วชาจนแตกละเอียดกลายเป็นเศษเล็กๆลอยอยู่รอบๆตัว เบื้องหน้าเขาคือฝูงแมงสาบที่ลอยค้างอยู่กลางอากาศเป็นจำนวนมาก ด้านหนึ่งของแว่นตาของเขามีกระจกสีน้ำเงินเลื่อนลงมา ข้อมูลต่างๆของสัตว์ที่อยู่เบื้องหน้าค่อยๆทะยอยแสดงขึ้นมาบนกระจกนี้ตั้งแต่ประเภท จำนวน และรวมทั้ง.....จุดอ่อน “Target count 316 Weakpoint area between chest and wing .wind speed 200m/sec ..Projectile radar .clear ” “จะทำอะไรก็รีบทำเร็วสิ ฉันใช้ดาบนี่ไม่ได้นานนักหรอกนะ!” เซร่าชักหมั่นไส้ซิดที่ยืนสแกนศัตรูตั้งนาน “Stone blazer launch ..” ซิดกางปีกของตัวเองเต็มที่ เศษแก้วที่ลอยอยู่รอบๆตัวเขาเมื่อครู่พุ่งเข้าใส่ฝูงแมงสาบที่เวลาหยุดอยู่กับที่ทันที!! เศษแก้วแต่ละชิ้นปักใส่จุดอ่อนของพวกมันแต่ละตัวอย่างแม่นยำ!! แต่แค่เศษแก้วเล็กๆจะทำอะไรพวกมันได้หรือ? “เวลา...เริ่มเดินแล้ว....” ดาบกาลเวลาในมือของเซร่าค่อยๆจางหายไปพร้อมกับศัตรูที่เริ่มพุ่งเข้ามาอีก! “จงฟัง! อนินทรีย์สารที่แฝงอยู่ในร่างของสิ่งมีชีวิตเบื้องหน้าข้า! ในนามแห่งเอนาเอล เทพอนินทรีย์! จงฟังคำบัญชาแห่งข้า! จงกลายเป็นแรงทำลายมหาศาลระเบิดศัตรูของข้าให้เป็นผุยผง!!!” เอนะร่ายเวทย์ควบคุมอะตอมที่มีเขาใช้ได้คนเดียว ปีกของเขาเริ่มเรืองแสงสีเขียวออกมาขณะที่พายุแมลงสาบเข้ามาใกล้เรื่อยๆ! “Chain Reaction[พันธะแหลกแตกสลาย]!!!!” เศษแก้วที่ฝังอยู่กับแมลงสาบแต่ละตัวส่งแสงออกมาขณะที่อนุภาคภายในเริ่มแตกตัวออกพร้อมกับพลังงานมหาศาลที่ถูกปล่อยออกมา! ฝูงแมลงสาบถูกแรงระเบิดจากภายในตัวของมันฉีกร่างออกเป็นชิ้นๆ!!! “........หมดซะที......” ปีกของเอนะค่อยๆกลับสู่สภาพเดิมเมื่อแสงจากการระเบิดค่อยๆหายไป “...ยัง....ยังเหลือเจ้าตัวใหญ่นั่นอีก” เซร่าชี้ไปทางด้านล่าง เน็กซ์ยังคงฟันช้งเช้งกับปู่แมลงสาบเอ็มไพร์อยู่ “จ้ากกๆๆๆๆๆๆ!!! ย้าก!!!!“ เน็กซ์ฟันอย่างบ้าคลั่ง!!!!! เคร้ง......เคร้ง....เคร้งๆๆๆๆๆๆๆ......No damage... “.....เร็วชะมัดเลยเจ้านี่....” เน็กซ์บ่นอย่างเซ็งๆ เขาตีกับเจ้านี่มาตั้งนานแล้วยังพึ่งตัดขามันไปได้แค่2-3ขาเอง “เมื่อใช้ดาบไม่ได้.......” เน็กซ์ถอยหลังออกไปเล็กน้อยแล้วเริ่มร่ายเวทย์ทันที!! “เพลิงแห่งเกเฮน่า เพลิงแห่งขุมนรก เพลิงซึ่งเผาร่างเนื้อมานานนับพันปี! จงปรากฏ ณ มือซ้ายของข้า!” เพลิงสีดำสนิทสว่างวาบขึ้นที่มือของเขา ปีกคู่หนึ่งค่อยๆปรากฏที่หลังของเขา “เปลวไฟแห่งวาลฮาร่า เปลวไฟจากประตูของสวรรค์ เปลวไฟแห่งจิตใจที่หล่อหลอมมานานนับพันปี! จงสถิตย์ยังมือขวาของข้า!” แสงสีแดงอ่อนค่อยๆปรากฏที่มืออีกข้างพร้อมกับปีกอีกคู่ที่ค่อยๆกางออกมา “ความร้อนระอุจากสองภพ! จงเผาผลาญศัตรูเบื้องหน้าข้าทั้งร่างกายและจิตใจ! เผาผลาญกระทั่งอณูธุลีของเศษซาก! SodomDestruction[เพลิงแสงสลายวิญญาณ]!!!” เปลวเพลิงทั้งสองเริ่มขยายตัวก่อนจะค่อยๆหมุนวนระหว่างกันแล้วลอยสูงขึ้นไปบนฟ้า!!! แมลงสาปเอ็มไพร์สเตท ก็พอรู้ทัน เปลือกแข็งบนตัวของมันมีตัวอักษรแปลกๆปรากฏขึ้นทั่วร่างในจังหวะที่เวทย์ของเน็กซ์เริ่มแปลงสภาพกลายเป็นเทหวัตถุขนาดย่อม มันเริ่มเคลื่อนที่ลงมายังแมลงสาบเรืองแสงเบื้องล่าง! ไอน้ำรอบๆเริ่มเหือดแห้งเพราะความร้อนสูง ต้นไม้รอบเริ่มไหม้เกรียมจนหงิกงอ แต่เอ็มไพร์ฯก็แค่ลุกขึ้นจากกองหินที่ทับมันอยู่เมื่อครู่แล้วยืนประจันหน้ากับสิ่งที่อยู่เบื้องบนอย่างไม่หยี่ระ!! อุกกาบาตขนาดย่อมเข้ามาใกล้ทุกระยะ! และขณะที่มันห่างจากตัวของเอ็มไพร์ฯเพียงไม่กี่สิบเมตร!!! “๒๔^TJSSgodff7~” (ภาษาแมลงสาบ ใจความว่า......Holy?) คลื่นพลังสีน้ำเงินแผ่ซ่านออกมาจากตัวของเอ็มไพร์ฯพุ่งเข้าหาเมเทโอที่พยายามพุ่งเข้ามาอย่างไม่ลดละ!!! พลังทั้งสองต้านกันอยู่ซักพักเมเทโอก็สามารถแหวกคลื่นสีน้ำเงินนั้นลงมาได้!!(....ฉากนี้คุ้นๆแฮะ -__-) “fA,kfcEdfRdjImvTjlH—“ (ภาษาแมลงสาบเช่นกัน ใจความว่า.....Life stream?) คราวนี้แสงสีเขียวจำนวนมากค่อยๆเล็ดลอดมาจากรอยแยกตามพื้น แต่ละสายๆก็พุ่งเข้าไปรวมกัน ณ จุดที่อุกกาบาตกำลังตกลงมา!! ผืนดินสั่นสะเทือนไปทั่ว เปลือกภายนอกของอุกกาบาตเริ่มแตกออก แสงสว่างจ้าส่องวาบไปทั่ว!!!!!(คุ้นขั้นสุดยอด) “อะ....อะไรกัน! แมลงสาบใช้ไลฟ์สตรีมกับโฮลี่ได้ด้วย!!!” เน็กซ์ยกแขนขึ้นกันแรงลมที่เกิดขึ้น แสงจากการปะทะกันสว่างอยู่นาน เมื่อเน็กซ์รู้สึกว่าแสงเริ่มดับลงไปแล้วเขาก็ลดมือลง......ร่างของเอ็มไพร์ไม่ได้อยู่เบื้องหน้าเขาแล้ว...... “เมื่อกี้รุนแรงใช้ได้เลยนะนั่นน่ะ....” เอนะที่ลอยอยู่บนฟ้าพูดเปรยๆ “....ซิด....ลองสแกนหาดูซิว่าตัวเมื่อกี้ยังอยู่หรือเปล่า...ฉันจะลงไปดูหน่อย..” เซร่าสั่งซิดก่อนจะบินลงไปยังพื้นเบื้องล่าง “ครับๆๆๆ........” ซิดเลื่อนกรอบสแกนของเขาลงมาอีก เขากวาดสายตาไปรอบๆ ในป่าก็ไม่มีสัญญาณของสิ่งมีชีวิตที่ใหญ่ขนาดนั้นเลย... “เจอขนาดนั้นแล้วคงไม่เหลือแล้วมั้ง” เอนะมองสภาพรอบๆ พื้นที่แตกระแหง ต้นไม้ที่หักพังและไฟไหม้บางส่วนและ.....รูขนาดใหญ่บนพื้น “พี่ซิด....ลองเปลี่ยนโหมดไปสแกนใต้ดินซิ” เอนะฉุกคิดอะไรบางอย่างได้ “กริ้กๆ......บี้บ..........Empirestate Cockroach .Position 203.173.28.64 .” ซิดเปลี่ยนระบบค้นหาผลที่ออกมา..... “ตำแหน่งนี้มัน....” ซิดซูมภาพไปยังบริเวณที่เขาสแกนพบการเคลื่อนไหวของสิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์ .... “เป็นอะไรหรือเปล่า?” เซร่าลอยลงมาหาเน็กซ์ที่นั่งหมดแรงอยู่ เธอหยิบดาบของเน็กซ์มาถือไว้ในมือ “โอเคๆ.......แต่ก็อึ้งเหมือนกันที่มันใช้พวกพลังศักดิ์สิทธิ์ได้..” เน็กซ์ถอนหายใจเฮือก “อย่าไปเครียดอะไรมากเลย ยังไงเธอก็ไม่ได้เกิดมาเพื่อมาเครียดอย่างเดียวอย่างนี้อยู่แล้วนี่” เซร่าพูดยิ้มๆแต่เน็กซ์กลับรู้สึกคุ้นๆกับบางอย่างในคำพูดนี้ “แล้ว....ฉันเกิดมาเพื่ออะไรล่ะ?” เน็กซ์รู้สึกเหมือนกับเคยพูดคำนี้มาก่อนกับใครบางคน “ก็.....เพื่อตามหาปลายของด้ายแห่งพรหมลิขิตล่ะมั้ง” คำตอบนี้ก็เหมือนกับว่าเขาเคยได้ยินมาก่อนแล้ว....ไม่ทันที่เขาจะคิดอะไรต่อ พื้นดินใต้ตัวของเขาสองคนก็แตกออก!! ร่างของเอ็มไพร์ฯโผล่พรวดพ้นพื้นดินพร้อมกับระยางที่ยืดจากปากของมันที่พุ่งเข้ามารัดร่างของเซร่าและเน็กซ์เอาไว้!!! “มะ...มันยังไม่ตายหรือเนี่ย!!” เน็กซ์พยายามดึงสายระโยงระยางที่มัดตัวเขาออก แต่ความเหนี่ยวของมันก็ทำให้เป็นการยากที่จะทำลายมันได้! “ถ้ายังงั้น...ก็ต้องลองพลังเวทย์สิ!” เซร่าพยายามใช้พลังเท่าที่จะทำได้...แต่เพียงแค่เธอปล่อยพลังเวทย์มานิดเดียวเท่านั้น..... “อ้าาาาาา!!!!!“ เซร่ากรีดร้องสุดเสียงเมื่อสายที่รัดตัวเธออยู่เกิดปฏิกิริยาต่อต้านกับพลังเวทย์มนตร์ ไฟฟ้าแรงสูงถูกปล่อยเข้าช๊อตแหล่งกำเนิดของเวทย์มนต์...ซึ่งก็คือตัวเธอเอง..... “อือ.....” เซร่าร้องเบาๆก่อนจะฟุบไป มือของเธอยังคงจับอยู่ที่ด้ามดาบของเน็กซ์ “เซร่า!!...โธ่เว้ย อย่างน้อยถ้ามีดาบอยู่ในมือนะ!” เน็กซ์พยายามเอื้อมมือไปคว้าดาบแต่มันก็ไกลเกินความสามารถของเขา.....ระยางที่มัดตัวเขาทั้งสองเริ่มหดกลับเข้าที่เดิม ....ปากของแมลงสาบเอ็มไพร์สเตท.....เน็กซ์ได้แต่มองอย่างเจ็บใจขณะที่เขาและเซร่ากำลังถูกแมลงสาบกินทั้งเป็น...... “......ไม่ทัน...” ซิดที่รีบบินตามเซร่ามาทันทีเมื่อรู้ว่าแมลงสาปอยู่ใต้พื้นที่เน็กซ์กับเซร่ายืนอยู่ แต่เมื่อเขามาถึง ทั้งเน็กซ์กับเซร่าก็หายเข้าไปในปากของเอ็มไพร์ไปแล้ว “......พี่ซิด รีบๆช่วยพวกเขาออกมากันเถอะ...” เอนะหันไปจ้องเขม็งแมลงสาบยักษ์เบื้องหน้า “...แน่นอน ” ซิดเลื่อนกรอบสแกนลงมาอีกเตรียมรับการต่อสู้ที่คงจะหนักหนากว่าเมื่อกี้.......... “........ที่นี่...” เน็กซ์ลืมตาได้สติ เขาพยายามมองไปรอบๆ เขากำลังอยู่กลางบางอย่างที่มีชีวิต รอบๆตัวเขาเป็นสีแดงของเลือดที่ไหลเวียนอยู่ในผนังของเนื้อเยิ้อ ข้างๆเขามีร่างของเซร่าที่นอนนิ่งอยู่ “....เรา....เราถูกเจ้านั่นกลืนลงมา....แล้ว....เราคงอยู่ในตัวมันสินะ....” เน็กซ์พยายามขยับตัว แต่สายที่ลากเขาเข้ามายังคงรัดตัวของเขาอยู่ ที่พอขยับได้ก็มีเพียงแขนข้างซ้ายเท่านั้น “.....ได้....ได้สติแล้วเหรอ....” เสียงเซร่าดังขึ้น เธอรู้สึกตัวหลังจากที่เข้ามาในนี้ซักพัก “เซร่า....ไม่เป็นอะไรนะ” เน็กซ์พยายามขยับตัวเข้าไปหาแต่ก็แทบจะไม่เคลื่อนแม้แต่นิด “ก็...ก็พอได้ล่ะ....ฉันจะพยายามส่งดาบให้เธอแล้วกัน....” เซร่าขยับแขนข้างขวาที่จับดาบอยู่เพื่อส่งคืนให้เจ้าของ สภาพตัวเธอตอนนี้ก็คงจะใช้ดาบนี้ไม่ได้ แต่..... “อึ้ก!!!” เหมือนกับร่างที่พวกเขาอยู่ในเวลานี้จะรู้ถึงอันตรายถ้าดาบถูกส่งผ่านไปได้ สายฟ้าถูกปล่อยออกมาช๊อตเน็กซ์และเซร่าอีกระลอก!! เน็กซ์กัดฟันพยายามทนความเจ็บปวด “อ้าาาา!!!!” เซร่าร้องเสียงหลง ร่างกายของเธอพึ่งถูกไฟฟ้ามาเมื่อครู่ เมื่อมาโดนอีกครั้งในเวลานี้ทำให้เธอหมดสติลงไปอีกครั้ง! มือที่พยายามยื่นดาบส่งให้เน็กซ์ตกลงกับพื้น มือของเธอจับอยู่ที่ปลายของด้ามดาบ “เซร่า!! ..อีกนิดเดียว...อีกนิด...” เน็กซ์เอื้อมมือให้มากเท่าที่จะทำได้ขณะที่กระแสไฟยังถูกส่งออกมาเรื่อยๆ!!! ผนังรอบๆข้างเริ่มบีบตัวเข้ามาจนห่างจากตัวพวกเขาไม่ถึงฟุต น้ำย่อยเริ่มซึมออกมาเนื้อเยื่อรอบๆ!! “อีกนิด.......อึ้ก!!!” มือของเขาเกือบจะไปถึงด้ามดาบอยู่แล้วแต่น้ำย่อยก็หยดลงมาขวางทางเขาจนเอื้อมไปต่อไม่ได้ เพียงแค่หยดเดียวเกราะของเขาก็ถูกกัดหายไปมาก! ที่สำคัญที่สุดคือน้ำย่อยของมันเกือบจะซึมมาถึงตัวของ เซร่าอยู่แล้ว!! ปลายเสื้อของเธอเริ่มยุ่ยเพราะไอของกรดรุนแรงที่อยู่รอบๆ! “ยัง.....ยังหรอก.........มันยังไม่จบแค่นี้หรอกน่า! ฉันไม่อยากเสียใครไปมากกว่านี้อีกแล้ว!!!” เน็กซ์อาศัยแรงเฮือกสุดท้ายเอื้อมไปคว้าส่วนบนของด้ามดาบเอาไว้ได้!!!! “อุ้กก!!!” เอนะลอยไปตามแรงกระแทกเมื่อเขาถูกเอ็มไพร์ฯเตะเข้าเต็มรัก! ร่างของเขากระเด็นไปไกลก่อนลอยไปอัดกับขอบผาหิน! “เอนะ! เป็นอะไรหรือเปล่า!!” ซิดที่บินอยู่ข้างบนหันมามอง แต่แค่เขาคลาดสายตาจากเอ็มไพร์ฯชั่วครู่ มันก็กางปีกขนาดยักษ์ของมันบินขึ้นมาอยู่เหนือหัวของเขา!! ซิดถูกมันอัดลงมากระแทกกับพื้นเสียงดังลั่น!!! “อ้ากกก!!!.....เจ้านี้.....เปลือกนอกก็แข็งจนใช้ดาบไม่ได้....แล้วยังไม่รู้สึกอะไรกับเวทย์อีก.......วิธีที่เล่นกับพวกตัวเล็กก็ใช่ไม่ได้......อึ้ก...” ซิดกระอักเลือดออกมา เอ็มไพร์ยังคงบินอยู่กลางอากาศ มันคงกำลังคิดอยู่ว่าจะกินเหยื่อตัวไหนก่อนดี .......... “!!!! กี้ซซซซซซซซซซซ!!!!!!!!!!” เอ็มไพร์ส่งเสียงร้องเหมือนเจ็บปวดอย่างมาก มันดิ้นทุรนทุรายอยู่กลางอากาศ ตามตัวของมันเริ่มเกิดรอยร้าวไปทั่วพร้อมกับแสงสว่างที่ส่องออกมาจากภายใน!!!! “อะ...อะไรอีกล่ะ...” ซิดกับเอนะจ้องมองสิ่งที่เกิดขึ้นเบื้องหน้า ร่างของแมลงสาบยักษ์ค่อยๆปริออกทีละนิดก่อนที่จะถูกฉีกร่างกลายเป็นชิ้นๆ!!! แสงสว่างจ้ายังคงลอยอยู่บนฟ้า แสงนั้น.....คือแสงที่ส่องจากปีกทั้งสิบของเน็กซ์ เขาลอยอยู่กลางอากาศโดยที่มือข้างหนึ่งประคองเซร่าที่สลบไสลอยู่ มือขวาของเธอยังจับอยู่ที่ด้ามดาบโดยที่มือซ้ายของเน็กซ์จับอยู่ข้างๆ...........ตัวอักษรทั้ง7ตัวบนด้ามดาบส่งแสงวาววับไปทั่ว.........ร่างของเขาค่อยๆลอยลงมายังพื้นดินเบื้องล่าง ปีกทั้งสิบค่อยๆจางหายไปทันทีที่มือของเซร่าหลุดออกมา ร่างของทั้งสองคนทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น......... เอนะกับซิดโขยกเขยกเดินเข้ามา........สิ่งที่พวกเขาก็เพียงแค่.......ร่างของชายหนุ่มกับหญิงสาวที่นอนหลับสนิท.....มือของทั้งสองคนยังคงเกาะกุมกันอยู่.......จนแสงของดวงตะวันเริ่มผันเปลี่ยนกลายเป็นแสงจันทร์ที่อ่อนโยน........... Dark Pure Snow [Chapter24 –Another Part Of Soul-] End. To be continue Chapter25 จาก : Next - 08/02/2001 08:39

ข้อความ : /me เล่นแฟล็ชแบ็คเป็นระยะๆ /me อือ...ตอนนี้มั่วกระจุย~~ จาก : Next - 08/02/2001 08:49

ข้อความ : ตัดไปตัดมาแบบนี้ก็สนุกดีเหมือนกันครับ (ผมก็ชอบเล่นบ่อยๆ :P) จาก : Dark Master - 08/02/2001 09:45

ข้อความ : อืม..เน็กซ์..นายคิดฉากต่อสู้ได้อลังการดีมาก ^o^ แจ๋วไปเล้ยยยย จาก : Cid - 08/02/2001 09:50

ข้อความ : เป็นแมลงสาบที่เก่งกว่าบอสบางเกมส์อีกแฮะ..^^;; จาก : ioroid - 08/02/2001 11:00

ข้อความ : แมลงสาบตัวนี้เป็นเอริธกลับชาติมาเกิดรึเนี่ย....... จาก : birdkun - 08/02/2001 17:04

ข้อความ : แมลงสาปอะไรเก่งกว่าทูตสวรรค์อีก สงสัยสวรรค์คงกำลังถึงกาลอวสานแล้วแหงแซะ จาก : Kero - 08/02/2001 17:09

ข้อความ : ^^ emm จาก : Cecil - 08/02/2001 18:34

ข้อความ : อะเหอๆๆๆ นี่ขนาดเรายังสู้กระจั๊วยักษ์ไม่ได้เลยเหรอนี่ ^ ^;; จาก : เอนาส - 08/02/2001 20:54

ข้อความ : ........-_-''''' It can't be.... จาก : MrT - 09/02/2001 04:07

ข้อความ : แหง่ก แมลงสาบอะไรเก่งโคตร ๆ ^^;;;; จาก : xelloss - 09/02/2001 10:15

ข้อความ : ตอนนี้ ผมถูกใจแมลงสาบมาก เน็กซ์ ..... จาก : Johnny - - [email protected] - 09/02/2001 16:16

ข้อความ : ง่า...เกลียดแมงฉาบ - -" จาก : naru - 09/02/2001 17:18

ข้อความ : อาาา..... สงสัยบอสแมลงสาปตัวนี้คงไปสมัครเป็นลูกศิษย์ แอริธจัง มาแน่ๆเลยค่ะ เก่งเหลือเกิน...... ^-^;; จาก : Alicia - 09/02/2001 19:31