หัวข้อ : Banish from Eden (Chapter 10) : มือที่สาม ข้อความ : ท่ามกลางความมั่นใจเต็มรูปแบบของโรติ นายทหารแอมเมอริคผู้เป็นเจ้าของแแสนยานุภาพที่พร้อมจะละลายสสารเกือบครึ่งของระบบสุริยะ กองยานขนาดเล็กของยูรอคก็สร้างความประหลาดใจใหญ่หลวงให้กับอำนาจทำลายล้างมหาศาลนั้น “ เปอร์เซ็นต์กระสุนที่เข้าเป้าลดลง ยานของยูรอคเริ่มฝ่าแนวโจมตีด้านข้างออกมาได้แล้วครับ ” เสียงรายงานสถานการณ์ดังระรัวเข้ามาเรื่อยๆ เป้าหมายเริ่มที่จะหลบหลีกพร้อมกับตอบโต้มาบ้างเป็นระยะๆ ดูเหมือนว่าแผนการของโรติจะมีปัญหาเสียแล้ว “ กำลังเสริมที่เหลือบีบวงเข้าไป ร่นระยะห่างระหว่างยานแต่ละลำเข้าไปอีก แนวหลังเข้าไปเสริมกำลังรบด่วน บีบให้ยานข้าศึกถอยกลับไปในแนวปะทะ อย่าปล่อยให้เข้าระยะยิงของอีกฝ่ายเป็นอันขาด ” โรติเริ่มที่จะหงุดหงิดขึ้นมาบ้าง การดิ้นรนนี้แม้ว่าจะไม่ทำให้ผลแพ้ชนะเปลี่ยนไปแต่ก็ทำให้เสียเวลาอย่างน่ารำคาญเป็นที่สุด คำสั่งของโรติถูกส่งไปตามหน่วยปฏิบัติต่างๆ แนวหน้าของแอมเมอริคหันเข้าหากองยานฝ่ายตรงข้ามแล้วเริ่มยิงกดดันอย่างหนักตามคำสั่งเบื้องบน ประกายวงกลมของสนามพลังส่องสว่างขึ้นเป็นจุดแสงมากมาย “ ข้าศึกเร็ดลอดออกจากแนวปะทะไปได้สองถึงสี่หน่วยแล้ว.. ” “ ยานเล็กของหน่วย 7 ขอกำลังสนับสนุนครับ ” “ กองยานข้าศึกยังเดินหน้าเข้ามาได้เรื่อยๆ เปอร์เซ็นต์กระสุนที่เข้าเป้าเหลือ 9.7 ยานประจัญบานหลายลำถูกโจมตี มีคำขอเปิดสนามพลังเข้ามา 15 ลำครับ ” ความวุ่นวายถาโถมเข้ามาในยานบัญชาการของโรติ รายงานการรบแสดงให้เห็นว่ายูรอคไม่ได้คิดที่จะป้องกันตัวเองอย่างเดียวซะแล้ว การวางกำลังรบในระยะประชิดขนาดนี้สนามแม่เหล็กซึ่งเป็นพลังงานหลักในบาเรียเกือบทุกชนิดจะเหนี่ยวนำกันเองได้ง่าย ซึ่งถ้าเกิดเหตุการณ์เช่นนั้นการเปิดสนามพลังก็เปล่าประโยชน์ทันที การเปิดสนามพลังของยานแต่ละลำในลักษณะนั้นจะเป็นอันตรายร้ายแรงต่อกองทัพทั้งหมดได้ง่ายๆ.... “ ไม่อนุญาติทุกคำขอ... ให้ยานที่โดนโจมตีถอยลงมาสลับแนวกับยานสนับสนุนข้างหลัง.. เรียกยานรบหนักที่แนวหลังเข้ามาเพิ่มเต็มอัตรา ยานระดับดาวฤกษ์ทั้งหมดเตรียมระบายความร้อนไว้ด้วย... ” โรติสั่งการกองยานทั้งหมดอย่างรวดเร็ว ผลสรุปของสงครามเล็กๆครั้งนี้อาจจะจบโดยที่ไอโอทั้งดวงละลายหายไปจากระบบดาวเคราะห์แห่งนี้ก็ได้ แต่ช่างมันเถอะ... ต้องรีบทำให้มันจบโดยเร็วซะแล้ว... “ ติดต่อกับเซโร่ได้รึเปล่า... ” “ ยังไม่ได้เลยครับ ไม่มีสัญญาณตอบกลับมาเลย ” ลางสังหรณ์ของโรติเริ่มร้องเตือนอยู่ในใจ คารอนยังมีชีวิตอยู่... ต้องใช่แน่ๆ ดูจากเปอร์เซ็นต์กระสุนเข้าเป้าที่ตกฮวบอย่างนี้ นอกจากคารอนแล้วคงจะไม่มีกัปตันเรือหน้าไหนที่สั่งหลบหลีกการโจมตีได้ดีเยี่ยมขนาดนี้เป็นอันขาด “ ปล่อยคลื่นรบกวนทุกชนิดทันที เร่งช่องสัญญาณให้กว้างที่สุดเท่าที่ทำได้ จะกระทบกับฝ่ายเราเท่าไหร่ก็ช่างมัน ” โรติพยายามที่จะป้องกันตัวเองจากคารอนเต็มที่ แต่ดูเหมือนว่าจะไม่มีผลเท่าไหร่ “ รายงานด่วนครับ หน่วย 3 ที่คุ้มกันดาวเทียมปืนใหญ่มิวออนเสียหายอย่างหนัก คาดว่าอีกไม่ถึง 20 นาทีข้าศึกจะตีฝ่าเข้าไปได้ครับ ” เอาแล้วไง.. ทำไมไอ้พวกยูรอคมันถึงจมูกไวอย่างนี้นะ ขนาดยอมเสี่ยงไม่ใช้กำลังคุ้มกันจนเป็นที่ผิดสังเกตุแล้วเชียว โรติรีบสั่งการให้หน่วยคุ้มกันทั้งหมดของตัวเองไปช่วยต้านไว้อีกแรง กองหนุนยังอยู่ไกลเกินไป หากว่าเขาเสียอาวุธสำคัญไปในตอนนี้ล่ะก็....... “ พบยานข้าศึกหนึ่งกองรบ ด้านหน้ากองบัญชาการครับ กำลังเร่งความเร็วเข้ามาเต็มที่ ฝ่ายเรายิงสกัดแล้วแต่ไม่เป็นผลเลยครับ ” สิ้นเสียงรายงานนั้น เหงื่อบนหน้าผากของโรติเย็นยะเยียบ กับดัก... .................................... “ มีคนขอเข้าพบครับ... ” ชายผมเงินหันมาจากหน้าจอที่จ้องอยู่พร้อมกับสายระโยงระยางเต็มหน้าผาก เส้นเลือดที่ขมับโป่งออกแสดงให้เห็นถึงความเครียดที่กลุ้มรุมอยู่ “ ให้เข้ามา “ ประตูอัตโนมัติด้านหน้าเปิดออกอย่างรวดเร็ว นายทหารในห้องเดินออกไปเงียบๆปล่อยให้แขกที่จะเข้าพบอยู่ตามลำพังกับหัวหน้าของตน “ ไง.. ไม่ต้องทำหน้าเครียดขนาดนั้นหรอกน่า ชั้นไม่ได้เอาคำสั่งอะไรมาจากข้างล่างนั่นหรอก ” จอห์นนี่ทักทายอีกฝ่าย “ ผมต้องขอโทษด้วย แต่ผมยังไม่ว่าง... ” พูดจบใบหน้าของชายผมเงินก็หันกลับไปหาหน้าจอคอมพิวเตอร์ต่อ แม้ว่าจะไม่พอใจการแสดงออกของที่เห็นนักแต่จอห์นนี่ก็นิ่งไว้ “ ไม่เอาน่า ชั้นมาที่นี่เพื่อคุ้มกันนาย ชั้นทำตามหน้าที่เท่านั้นแหละ ” “ ... “ หน้าจอคอมพ์ที่จอห์นนี่เห็นมีแต่ตัวเลขมากมายวิ่งขึ้นมาตลอดเวลา น่าแปลกใจเหมือนกันว่าคนๆนี้เข้าใจมันได้ยังไง ดูท่าว่าหมอนี่ก็คงจะได้รับการผ่าตัดอะไรซักอย่างจากหมอซิดมาล่ะมั้ง... จอห์นนี่มองไปรอบๆห้องก่อนที่จะหย่อนตัวเองลงนั่งที่เก้าอี้ตัวหนึ่งข้างๆประตู ห้องที่เค้านั่งอยู่ไม่มีการประดับประดาอะไร มีแต่เครื่องมือทางไฟฟ้ามากมายต่อกันเต็มไปหมด หลายเครื่องต่ออยู่กับสายไฟที่ติดอยู่ที่หน้าผาก บางครั้งจอห์นนี่รู้สึกว่าจะเห็นประกายไฟฟ้าจากสายไฟเหล่านั้นเหมือนกัน ทั้งคู่อยู่ในห้องเงียบๆระยะเวลาหนึ่ง จอห์นนี่เริ่มกระสับกระส่ายด้วยความอึดอัด เจ้าหนุ่มคนนี้ทำตัวเหมือนกับเป็นส่วนหนึ่งของเครื่องคำนวนมากมายในห้องโดยเหลือจอห์นนี่ไว้เป็นส่วนเกิน “ นี่นายจะไม่พูดอะไรเลยรึไง ” จอห์นนี่เริ่มก่อน “ ผมกำลังทำงาน ชีวิตของทหารแนวหน้าทั้งหมดขึ้นอยู่ผม ถ้าคุณอึดอัดก็เชิญข้างนอกดีกว่า. ” “ ... ” ความอดทนที่มีอยู่น้อยนิดของจอห์นนี่ขาดผึง แรงกดดันจากพลังจิตของจอห์นนี่เข้าโอบล้อมที่นั่งของคารอน กระดาษบางแผ่นยับย่นกลายเป็นก้อนเล็กๆเกลื่อนเต็มพื้น แต่คารอนไม่ได้มีความเดือดร้อนแต่อย่างใด “ แกคิดว่าชั้นไม่กล้ารึไง ” ขาดคำจอห์นนี่.. เสียงทุบกระจกพร้อมกับประกายไฟดังขึ้นมาจากด้านหลังของอีกฝ่าย “ ผมต้องการความสงบ งานของผมสำคัญมาก... ” “ เก่งนี่... ” จอห์นนี่ไม่สนใจพร้อมกับเร่งพลังจิตที่มีให้สูงขึ้น อารมณ์โกรธที่มีอยู่ช่วยหนุนให้พลังของจอห์นนี่สูงขึ้น ฟุ่บบบบ.... สายไฟเส้นหนึ่งตวัดฟาดเข้าที่ตรงหน้าของจอห์นนี่แต่ก็หยุดค้างด้วยพลังของตัวจอห์นเอง ประกายไฟฟ้ากระเซ็นกระสายออกมาล้อมตัวจอห์นนี่ไว้ ความเงียบเข้ามาครอบคลุมห้องอีกครั้ง เสียงเบาๆของประจุไฟฟ้าที่ปะทุอยู่เปรี๊ยะๆ “ ผ.. ม... เตือ. น... แล้ว .... ” จอห์นนี่ไม่อยากจะเชื่อหูตัวเองเลย ประจุไฟฟ้ารอบๆตัวของเขากำลังพยายามเปล่งเสียงแปร่งๆอยู่ ซักพักหนึ่ง.. จากประจุแสงสีฟ้าก็ค่อยๆรวมตัวกันเป็นเส้นแนวรูปร่างคล้ายกับคน พื้นผิวของเส้นร่างนั้นสานตัวเองไปมาจนเป็นปริมาตรขึ้น ร่างของชายหนุ่มพร้อมกับเครื่องแบบทหารระดับสูงยืนอยู่ตรงหน้าจอห์นนี่ที่กำลังตกตะลึง... “ แก.. แกเป็นใคร ” จอห์นนี่หลุดปากออกมา “ ผมชื่อ เซเนก้า ตอนนี้คารอนกำลังทำงาน ช่วยนั่งอยู่เงียบๆด้วย ” ร่างไฟฟ้าตนนั้นเดินเข้ามาหาจอห์นนี่พร้อมกับดันให้ตัวเค้าไปนั่งที่ข้างหลัง คารอนยังคงนั่งอยู่ที่เดิมไม่ได้ขยับไปไหน จอห์นนี่สังเกตุเห็นว่าด้านหลังของเซเนก้ายังคงมีแสงสว่างเหมือนเมื่อตอนที่เค้าปรากฏตัวอยู่ แสงที่ว่าเชื่อมต่อกับสายไฟที่หน้าผากของคารอนเช่นกัน “ นี่แกกำลังทำอะไรเค้าอยู่น่ะ ” “ ผมกำลังทำหน้าที่เป็นล่ามระหว่างตัวคารอนกับกองยานของเรา ตอนนี้คารอนกำลังสั่งการเคลื่อนไหวยานรบทั้งหมดด้วยตัวของเค้าเอง.. ” สายตาของจอห์นนี่มองไปที่คารอนอย่างช่วยไม่ได้ ใบหน้าของคารอนว่าซีดลงเรื่อยๆทุกขณะ “ แล้วคารอนเค้าทำอย่างนั้นได้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน.. ชั้นได้ยินว่าเค้าเป็นเจ้าหน้าที่หน่วยยุทธการเท่านั้นเองนี่ ” “ ก็ถูกที่เค้าเป็นเจ้าหน้าที่ยุทธการที่มีผลงานดีเลิศ ดังนั้นคารอนจึงต้องมาทำหน้าที่นี้ด้วยตัวเอง เค้าคนเดียวเท่านั้นที่สามารถจะแทรกแซงความคิดของผู้บังคับบัญชาฝ่ายข้าศึกได้โดยตรง ผมจะทำหน้าที่ติดต่อกับเครือข่ายสื่อสารของยานรบข้าศึก.. ส่วนที่เหลือเป็นหน้าที่ของคารอนที่จะวางแผนรับมือกับการเดินหมากของอีกฝ่ายหนึ่ง ” แม้ว่าจอห์นนี่จะไม่ค่อยเข้าใจคำอธิบายของเซเนก้าเท่าไหร่นัก แต่ความทรมานที่เห็นจากสีหน้าของคารอนทำให้จอห์นนี่รู้สึกแปลกๆ... “ ชั้นไม่คิดว่าอย่างนั้นหรอก... ” มือของจอห์นนี่เลื่อนไปทางปลั๊กไฟที่อยู่มุมห้อง ครู่เดียวปลั๊กไฟอันนั้นก็แตกกระจายเป็นเศษเล็กเศษน้อย คารอนฟุบลงบนคีย์บอร์ดตรงหน้าเหมือนกับหุ่นกระบอกเชือกขาด.. เสียงครางด้วยความเจ็บปวดหลุดรอดออกมาจากปากของคารอนไม่ขาดสาย “ คุณทำความผิดร้ายแรงลงไปแล้ว... ” เซเนก้ามองไปทางเศษพลาสติคที่เคยเป็นปลํ๊กไฟมาก่อน สายไฟที่กองอยู่ที่พื้นค่อยๆส่ายไปมาก่อนที่จะสบัดตัวขึ้นชี้มาทางเซเนก้า “ ตอนนี้ผมมีงานที่ต้องทำ คิดว่าคุณเองคงจะรู้ตัวดีว่าจะต้องเจอกับอะไรเป็นการตอบแทนจากการทำผิดพลาดร้ายแรงครั้งนี้ ” หลังจากพูดจนจบ นิ้วของเซเนก้าชี้ไปทางสายไฟเส้นนั้น ปลายนิ้วค่อยๆจางหายขึ้นมาเรื่อยๆจนถึงหัวไหล่ ชั่วพริบตา ร่างของเซเนก้ากลายเป็นประจุไฟฟ้าอีกครั้งแล้วก็ม้วนตัวหายเข้าไปในสายไฟที่หล่นลงพื้น จอห์นนี่ปราดเข้าไปดูอาการที่ย่ำแย่ของคารอน “ เฮ้.. เป็นอะไรรึเปล่า ” ใบหน้าของคารอนเริ่มมีสีเลือดขึ้นมาอีกครั้ง แต่ดูเหมือนว่าความเจ็บปวดยังคงอยู่ในหัวของคารอนไม่น้อย “ ผมไม่เป็นไร ช่วยทำให้ไฟฟ้ากลับมาก่อนได้รึเปล่า ” คำตอบของคารอนทำให้จอห์นนี่ประหลาดใจ “ เฮ้ยๆๆ ถ้านายยังไม่นั่งเฉยละก็ รับรองว่าชั้นจะต้องเรียกคนมาเก็บสมองไหม้ๆของนายออกไปทิ้งข้างนอกแน่ ” “ หน้าที่ของผมหมายถึงชีวิตทหารที่อยู่แนวหน้าหลายพันคน ทุกวินาที่ที่ผมหยุด.. คนหลายร้อยคนในยานรบลำหนึ่งอาจจะต้องตายหรือว่าพิการ ผมหยุดไม่ได้หรอก ” แม้ว่าคำพูดของคารอนจะแสดงความเหนื่อยอ่อนออกมาอย่างมาก แต่จอห์นนี่ก็ยังรู้สึกถึงความเข้มแข็งบางอย่างในความเจ็บปวดนั้น “ งั้นก็รีบพักก่อนดีกว่า ถ้านายตายลงไปชั้นก็ต้องรับผิดชอบด้วย ” จากคำเตือนของจอห์นนี่ คารอนหยุดหอบหายใจอยู่พักหนึ่งก่อนที่จะหยิบแถบสายไฟขึ้นมาติดไว้ที่หน้าผากอีกครั้ง คราวนี้แม้ว่าจอห์นนี่จะห้ามปรามยังไงคารอนก็ไม่ฟังเสียแล้ว ....................................... “ ยานด้านหน้าถูกทำลายกว่า 50 เปอร์เซ็นต์แล้วครับ ” “ ยานประจัญบานหลายลำถอยออกมาจากแนวรับฉุกเฉินแล้วครับ คาดว่าอีก 10 นาที ยานบัญชาการจะอยู่ในระยะยิงของข้าศึก ” โรติกำลังอยู่ในสถานการณ์ที่คับขันเป็นอย่างยิ่ง แนวป้องกันหลายชั้นจากด่านหน้าสุดถูกหลอกล่อให้กระจายออกไปจนเหลืออยู่ไม่เท่าไหร่ เหลือระยะทางอีกไม่เท่าไหร่ยานบัญชาการที่เขาอยู่จะโดนรุมกินโต๊ะแน่นอน ความปลอดภัยของเขามันเรื่องเล็ก ถ้าหากว่ากองทัพที่มีกำลังมากกว่าถึง 30 เท่ามาพ่ายแพ้ให้กับยานลาดตระเวนเร็วเพียงไม่กี่ลำละก็.... “ ปืนใหญ่มิวออน 3 กระบอกพร้อมแล้วครับ.. ” รายงานประโยคนี้เรียกความสนใจของโรติอย่างจัง “ โอนการบังคับมาที่ยานนี้ทันที เตรียมเล็งเป้าหมายที่ไอโอ.. โฟกัสเป้าหมายไม่ต้องสนใจสิ่งกีดขวาง เตรียมสั่งการถอยทัพด่วน.... ” มือของโรติเอื้อมไปจับคันบังคับที่อยู่ด้านหน้า เป้าวงกลมสีแดงๆส่ายไปมาในมอนิเตอร์ “ ยานประจัญบานที่แนวหน้าเสียหายหนักหลายลำ คาดว่า 7 ใน 15 ลำจะถอยออกมาจากแนวยิงไม่ทันครับ ” “ ช่างมัน..... ” โรติสั่งสั้นๆ ในที่สุดเป้าวงกลมก็จับอยู่ที่ตรงกลางดวงจันทร์ของดาวพฤหัสที่เป็นเป้าหมาย นิ้วของโรติเกร็งกำลังพร้อมที่จะเหนี่ยวไก... ยานของยูรอคยังคงเดินหน้าเข้ามาเรื่อยๆ กระสุนนานาชนิดหลุดจากเป้าหมายแฉลบผ่านไปด้านข้างของยานลาดตระเวนที่กำลังเร่งความเร็วขึ้นเรื่อยๆ ดาวเทียม 3 ดวงที่ติดปืนใหญ่มิวออนยังคงรวบรวมพลังงานเข้ามาที่ปากกระบอกตลอดเวลา... “ ผมว่าสั่งให้ถอยดีกว่านะ ” โรติสัมผัสกับนิ้วมือที่กดลงมาบนเส้นเลือดใหญ่ในลำคอ ข้อมือของนายทหารคนหนึ่งกำลังหมายจะเอาชีวิตของโรติอยู่ “ แกเป็นใคร.. ” “ หน่วยลอบสังหารแอสสินอต ฝ่ามือเมฆาล่องลอย.. โป่วเกียฮุ้น ” ข้อมือของโป่วเกียฮุ้นบิดเล็กน้อยเป็นการเตือน ปืนพกที่เอวของโรติถูกเจ้าของค่อยๆดึงออกมาจากซองช้าๆแล้วก็โยนออกไปข้างหน้า “ แกคิดว่าจะรอดออกไปจากที่นี่ได้ง่ายๆเรอะ ” “ ก็ไม่แน่นักหรอก... ก่อนอื่นผมอยากจะให้คุณสั่งถอยทัพก่อนจะได้รึเปล่า ” “ แล้วถ้าชั้นไม่... ” โรติหมายจะยืดเวลาเพื่อหาทางเจรจา นิ้วของโป่วเกียฮุ้นกดลงบนเส้นประสาทด้านหลังคอของอีกฝ่าย ความเจ็บปวดแล่นทะลุขึ้นไปในสมองของโรติอย่างแรง... “ ผมไม่ต่อรองใดๆทั้งนั้น สั่งถอย.. เดี๋ยวนี้ ” ............................................ ปล. ขออู้ตอนหน้าไปอีกหน่อยน่อ ไว้ปิดเทอมเมื่อไหร่จะพรมนิ้วร่ายแต่ละตอนออกมาให้เร็วที่สุดเลยขรับ จาก : ioroid - 04/02/2001 13:03

ข้อความ : อืมม ตอนนี้หนักไปทางอวกาศแฮะ ^^ เป็นเรื่องแรกเลยมั้งที่ไม่มี ! ขึ้นซักตัว ^^ /me ว่าแล้วก็หมักของตัวเองต่อไปเพราะยังหาวิธีตีกะแมงสาปไม่ได้ -__- จาก : Next - 04/02/2001 17:09

ข้อความ : โอวว มันส์... "เจ้าจอห์นทำอะไรฟะ..ก่อเรื่องยุ่งอีกแล้วนะนาย... " ^ ^ จาก : Cid - 04/02/2001 17:41

ข้อความ : ( ' ' ) oO ( คารอนทำแผนชั่วหรือ ) จาก : Johnny - - [email protected] - , 25000350 - 04/02/2001 20:17

ข้อความ : เหอ เหอ เหอ พี่โป่วเข้ามาได้ไงอ่ะ จาก : naru - 04/02/2001 20:56

ข้อความ : ท่านซิดลืมผมกับท่านเลียงผาซะแล้วสิ Jam X - Jammaster X กับฆาตกรรมสยองขวัญ 1 - 5 fict เรื่องแรกที่มีการรับสมัครคนใน Board มาเล่นด้วย ออกมาหลังจากการเริ่มโครงการ ถล่มนอร์มตัวแรกสุด หาอ่านได้จาก Fiction Zone ที่ i.am/prite และด้านล่างๆของ Board ยังไม่ได้ Rerun - ฟิกตอนเดียวเสียวหลายที (1) - ฟิกตอนเดียวเสียวหลายที (2) - Sakura chan Impact ! - ท่านเลียงผา ฟิกตอนเดียวก็เสียวได้ 1 - 3 ฟิกรวมพลัง RX ฟิกซึ่งรวมความบ้าของท่านเลียงผา และ สิบล้อเมายาบ้า(Jam_X Version สติแตก) ไว้ กำลังทำการเรียบเรียงอยู่ จาก : Jam X - 04/02/2001 23:25

ข้อความ : อา โป่วเกียฮุ้นมาหยุดโรติไว้ทำไมหว่า?? me/รอตอนต่อไปอย่างใจจดใจจ่อ จาก : irei - 05/02/2001 00:18

ข้อความ : Roti dead naa. Roti dead naa. ^^;;; จาก : MrT - 05/02/2001 03:58

ข้อความ : ท่าทางจะได้ตายตอนหน้าแน่ๆเลย -_- จาก : Roticagas - 05/02/2001 14:18

ข้อความ : ท่าทางจะได้ตายตอนหน้าแฮะ -_-.oO(ตะกี๊ทำไมโพสไม่ติดหว่า) จาก : Roticagas - 05/02/2001 15:46

ข้อความ : /me มองหน้าท่านจอนด้วยสายตาเย็นชา "..." (ผมว่าท่านแผนเยอะกว่าผมนะครับ...) จาก : Angel k - 05/02/2001 19:15

ข้อความ : ถ้าคุณโป่วหยุดคุณโรติไม่ได้ละก็ มีหวังฝ่ายยูรอคคงเสร็จแน่ แล้วแอสสินอตก็คงโดนเป็นรายต่อไป ตอนนี้ลุ้นดีค่ะ ^-^ จาก : Alicia - 05/02/2001 23:01