หัวข้อ : Tha Happy Prince ( เจ้าชายแสนสุข ) ข้อความ : The Happy Prince เจ้าชายผู้แสนสุข นานมาแล้วในเมืองๆหนึ่ง มีรูปปั้นของเจ้าชายตั้งอยู่โดดเด่นอยู่ที่ยอดเสาสูงต้นหนึ่ง รูปปั้นของเจ้าชายหุ้มด้วยทองคำเนื้อดีทั้งร่างกาย ดวงตาของเจ้าชายเป็นหินแซฟไฟร์สีฟ้า และที่ด้ามดาบของเจ้าชายประดับด้วยทับทิมเม็ดใหญ่สีแดง ทุกคนต่างเรียกรูปปั้นเจ้าชายว่า “ เจ้าชายแสนสุข ” คืนหนึ่งมีนกนางแอ่นตัวเล็กๆตัวหนึ่งบินลงมาเกาะที่รูปปั่นเจ้าชายแสนสุขเพื่อพักเหนื่อย มันกำลังจะบินไปอียิปต์เพื่อไปหาเพื่อนๆของมันที่ ล่วงหน้าไปก่อนที่หน้าหนาวกำลังจะมาถึงแล้ว เจ้านกนางแอ่นที่กำลังจะงีบหลับถูกหยดน้ำตาของรูปปั้นเจ้าชายแสนสุขหยดใส่มันจึงถามเจ้าชายแสนสุขว่าทำไมเจ้าชายจึงร้องไห้ เจ้าชายแสนสุขตอบว่าเมื่อสมัยที่เจ้าชายแสนสุขยังมีชีวิตเขามีชีวิตอยู่ในปราสาทที่มีแต่ความสุขจนเมื่อเขาตายพวกมหาดเล็กจึงพาเขามาไว้บนนี้ที่ๆสามารถมองเห็นความทุกข์ของชาวเมืองภายนอกปราสาทได้ทั่ว เจ้าชายแสนสุขมองเห็นหญิงช่างปักผ้าคนหนึ่งที่ผอมโซและอิดโรยกับลูกชายของเธอที่กำลังไม่สบาย ลูกชายของเธออยากทานส้มแต่แม่ของเขาไม่มีอะไรให้เขากินนอก จากน้ำจากแม่น้ำ เจ้าชายแสนสุขจึงขอร้องให้นกนางแอ่นนำทับทิมจากด้ามดาบไปให้แม่ลูกคู่นั้นเพื่อที่ทั้งคู่จะได้มีเงินไปซื้อของกิน นกนางแอ่นจึงคาบทับทิมไปให้แม่ลูกคู่นั้น ช่างน่าประหลาดใจนัก ทั้งๆที่อากาศยังหนาว แต่ตัวมันกลับรู้สึกอบอุ่นในใจเหลือเกิน คืนต่อมา เจ้าชายแสนสุขขอร้องนกนางแอ่นให้นำดวงตาที่ทำจากแซฟไฟร์ของตนไปให้ชายหนุ่มที่กำลังพยายามเขียนบทละครให้เสร็จแต่เขาหนาวจนเขียนต่อไปไม่ไหวและความหิวก็กำลังจะทำให้เขาเป็นลม นกนางแอ่นจึงคาบดวงตาแซฟไฟร์ของเจ้าชายแสนสุขไปให้ชายผู้นั้น คืนต่อมา เจ้าชายแสนสุขขอร้องนกนางแอ่นให้นำดวงตาที่ทำจากแซฟไฟร์อีกข้างหนึ่งของตนไปให้เด็กหญิงขายไม้ขีดไฟที่ทำไม้ขีดร่วงลงท่อระบายน้ำจนหมดและพ่อของเธอจะตุบตีเธอหากเธอไม่มีเงินกลับไป นกนางแอ่นจึงคาบดวงตาแซฟไฟร์อีกข้างของเจ้าชายแสนสุขไปให้เด็กหญิงผู้นั้น ในตอนนี้เจ้าชายแสนสุขตาบอดเสียแล้ว นกนางแอ่นจึงตัดสินใจที่จะอยู่เคียงกายเจ้าชายแสนสุขเพื่อเป็นดวงตามองดูชาวเมืองให้เจ้าชายแสนสุขแทนดวงตาแซฟไฟร์คู่นั้น นกนางแอ่นมองเห็นเด็กชายเล็กๆสองคนที่หิวโซนอนกอดกันเพื่อให้ความอบอุ่นซึ่งกันและกันแต่ถูกยามไล่ให้ออกมาจากใต้สะพานจนต้องกระเซอะกระเซิงออกไปกลางสายฝน เจ้าชายแสนสุขจึงขอร้องให้นกนางแอ่นลอกแผ่นทองบนตัวเจ้าชายออกทีละแผ่นจนร่างกายของเจ้าชายแสนสุขกลายเป็นสีเทามอซอเพื่อที่นกนางแอ่นจะได้นำแผ่นทองไปให้พวกคนจนทั้งหลาย และแล้วฤดูหนาวก็มาถึง นกนางแอ่นหนาวและอ่อนแรงและมันก็รู้ว่ามันกำลังจะตายในไม่ช้า มันจึงบินไปเกาะไหล่เจ้าชายแสนสุขแล้วกล่าวคำร่ำลาเจ้าชายเป็นครั้งสุดท้ายด้วยจุมพิตที่ริมฝีปากก่อนที่ตัวมันจะตกลงมาตายแทบเท้าของเจ้าชายแสนสุข เจ้าชายแสนสุขหมดค่าแล้วเมื่อปราศจากความงามของทองคำ แซฟไฟร์ และ ทับทิม ร่างของเจ้าชายแสนสุขถูกนำไปหลอมในเตาหลอม มี เพียงหัวใจตะกั่วเท่านั้นที่ไม่ยอมละลายในเตาหลอม หัวใจตะกั่วจึงถูกนำมาทิ้งตรงกองดินที่นกนางแอ่นนอนตายอยู่ พระเจ้าทรงรับสั่งกับเทวดาให้ไปเอาสิ่งที่มีค่าที่สุดในเมืองมาให้พระองค์สองสิ่งและสิ่งที่เทวดานำขึ้นมาถวายให้ก็คือ หัวใจตะกั่วกับนกนางแอ่นตาย พระเจ้าทรงตรัสกับเทวดาอย่างพอพระทัยว่า เจ้าเลือกได้ดีมาก ในสวนสวรรค์ของเรา นกน้อยตัวนี้จะขับขานอีกครั้งและในมหานครแห่งทองคำของเรา เจ้าชายแสนสุขก็จะฟื้นขึ้นมายกย่องเราอีกครา อีกสักเรื่องนะ ^_^ ของ Oscar Wilde แปลโดย อัจฉรา ประดิษฐ์ ('จารย์เราเอง) นี่ก็ย่อส่งงาน อ้อ...ในเรื่องน่ะ...นกนางแอ่นเป็นตัวผู้นะ... T_T; จาก : RedPegasus - 31/01/2001 03:10

ข้อความ : ชอบเรื่องนี้มากๆเลยค่ะ ซึ้งดีจริงๆ ^-^ จาก : Alicia - 31/01/2001 07:12

ข้อความ : อ้า ผมเคยอ่านเรื่องนี้มาก่อน ตอนสอบอังกฤษเทอม 1 ก็ได้อ่านเรื่องนี้ ชอบมากจนต้องไปหาอ่านเรื่องอื่นๆ ของออสการ์ไวลด์เลยครับ จาก : Dark Master - 31/01/2001 08:54

ข้อความ : ;_; yes this story was long time sgo, just remind me when I was young จาก : Cecil - 31/01/2001 09:01

ข้อความ : การ์ตูนเรื่องชินจังยังเอาไปเขียนล้อเลียนเลย แต่จบดีกว่าในนิทานนะ จาก : Fic T. - 31/01/2001 09:25

ข้อความ : อุ.....ยอดเยี่ยมเอามาอีกครับเปกะจัง ^O^ จาก : xelloss - 31/01/2001 09:42

ข้อความ : อ่า ...... เรื่องนี้เคยได้ยินแล้ววว เยี่ยมมากกกกกกก จาก : Johnny - - [email protected] - 31/01/2001 15:49

ข้อความ : เคยอ่านแต่ในชินจังครับ แต่เรื่องจริงนี่เยี่ยมมากๆเลยครับ ^^ จาก : Angel k - 31/01/2001 19:13

ข้อความ : เคยอ่านตอนเรียนอังกฤษเหมือนกันคับ ชอบมาก เรื่องนี้ จาก : Kindani - 01/02/2001 00:29

ข้อความ : การเสียสละโดยไม่หวังผลตอบแทนใดๆ คือ รักที่ยิ่งใหญ่และทรงคุณค่าที่สุด จาก : Blackjoker[EXP] - - [email protected] - 01/02/2001 13:37

ข้อความ : ซึ่งมากนิ-_- จาก : winsasa - 01/02/2001 15:14

ข้อความ : นี่เป็นเรื่องที่เคยอ่านตอนเด็กมาก.... ซึ้งมากเลยนะ เป็นเรื่องที่ชอบมากเลย ^_^ ยังมีหนังสือเล่มนั้นอยู่เลย มันเป็นหนังสือเด็กน่ะ จาก : Choco - 03/02/2001 20:13

ข้อความ : เหมือนเคยเห็นในหนังสือDiscoveriesตอนม.ต้นแฮะ แต่มีนิดเดียว ไม่นึกเลยว่าจะได้มาอ่านแบบเต็มๆที่นี่ จาก : Tenrei - 04/02/2001 15:08