หัวข้อ : เฮฮาภาษาวัยรุ่น (1)
ข้อความ : =============================================================================================
=============================================================================================

Kai KuDo

...............Present..............

New Funny Fiction

เฮฮาภาษาวัยรุ่น ( 1 )


***ฟิกเรื่องนี้ ได้นำเรื่องราวจริงมาเล่าเล่นๆ จากการเล่าต่อ...การพบเห็น การได้ยิน
***โปรดปรับเสียงเป็นระบบ Stereo Surround Multiplex เพื่อการรับชมอย่างสมบูรณ์แบบ ท่านอาจจะมีชุดโฮมเทียเตอร์
เพื่อที่จะรับฟังเสียงได้โดยระบบ Dolby Stereo

สนับสนุนโดย
จอนคุงแห่งป่าพลัง H ที่ให้ไอเดียดีๆ

จัดทำโดย
Kai KuDo Film

=============================================================================================

วัยแรกรุ่นดรุณวัย เป็นวัยแห่งการแรกเริ่ม แรกรู้ แรกรัก และบางคนอาจเป็นวัย แรกรับเละ
ใครบอกว่าวัยรุ่นเป็นวัยที่มีปัญหา ควรกลับไปนั่งกรรมฐานพิจารณาใหม่ สำหรับประเทศอื่นอาจใช่
แต่ประเทศไทยที่แม้แต่คนรุ่นแรก ยังพูดติดปากกันประจำว่า "ไม่มีปัญหาๆ" แล้ววัยรุ่นไทยจะมีปัญหาได้ยังไง
วัยรุ่นส่วนใหญ่ชอบแสดงออก อยากเป็นจุดเด่นอยากเป็นคนดัง บางคนเลยต้องดับก่อนดัง ประเภท
พระเอกตายก่อนเกิด นางเอกตายก่อนท้องมานักต่อนัก
และด้วยความชอบแสดงนี้เอง ที่เราจะได้เห็นพฤติกรรมแปลกๆของวัยรุ่นอยู่เป็นประจำ เช่น

มีนักเรียนช่างกลกลุ่มหนึ่งยืนรอรถเมล์อยู่แถวอนุเสาวรีย์ชัยฯ ยืนรอกันได้ซักพัก ก็มีรถเมล์คันหนึ่งวิ่ง
มาจอดที่ป้าย ทันใดนั้น ก็มีเด็กช่างกลตัวสูงไว้ผมแสกกลางกระโดดขึ้นไปเกาะราวบันไดด้านประตูหลังรถเมล์คันหนึ่ง
ทันที
เพื่อนๆในกลุ่มก็ร้องกันเสียงหลง เพราะคงจะนัดไปที่ไหนซักแห่งนึง
"เฮ้ยๆ นั่นมึงจะไปไหน!?"
เจ้าคนที่โหนรถเมล์หันกลับมาตอบอย่างหน้าชื่นตาบานว่า
"เหอๆๆๆ ไม่บอก โตๆเป็นควายกันแล้ว หัดคิดเองซะมั่งเด่ะมึง ฮ่าๆๆๆ!"
ไอ้เพื่อนกลุ่มนั้นมันคงงงเป็นไก่ตาแตก จะไปคิดออกได้ยังไงว่ามันจะไปไหนต่อ ให้โตจนใกล้ตายมันยังไม่รู้เลย

เคยขับรถไปส่งน้องชายเพื่อนคนหนึ่ง อายุประมาณ 16-17 บ้านอยู่แถวหลักสี่ บางเขน ก็ชวนคุยกันไปเรื่อยๆ
เพื่อนเชื่อมความคุ้นเคยในฐานะคนพึ่งรู้จักกันใหม่ๆ
"แหม...เมื่อก่อนแถวๆหลักสี่นี่ดูไกลนะ แต่เดี๋ยวนี้ไม่ไกลแล้ว แถวนี้เจริญเร็วเหลือเกิน"
"โอ๊ยเพ่~ ....ไม่ไกลได้ไง ผมเงี้ยะ อยู่บ้านนอกเราดีๆนี่เอง~"
"เฮ้ย หลักสี่มันยังอยู่ในกรุงเทพฯอยู่เลย เลยออกไปปทุมธานี ตอนนี้ก็เหมือนกรุงเทพฯ ไม่ใช่บ้านนอกหรอก"
"โธ่...ผมบอกอยู่บ้านนอกก็บ้านนอกซิ พี่ไปส่งผมแล้วพี่ก็เห็นเองแหละ"
มันยังยืนยัน นั่งยันอย่างหนักแน่น ไอ้เราก็คิดว่า โอ้โห บ้านนอก สงสัยคงเข้าไปสักตั้ง8-9 กม. อาจจะเป็นถนน
ดิน แล้วต้องไปเดินต่อบนคันนาอีก 5 กม.กว่าจะถึงบ้าน เอ๊ะ หลักสี่ยังมีบ้านนอกอยู่อีกเหรอวะเนี่ย
คิดได้สักครู่ พ่อวัยรุ่นตัวแสบก็บอกให้เลี้ยวเข้าซอยพอเข้าไปยังไม่ถึง 2 เสาไฟฟ้า เขาก็บอกให้จอด
ผมก็คิดว่าเขาเกรงใจเพราะซอยลึกจะไม่ให้ไปส่ง เดี๋ยวจะเป็นอันตรายต่อช่วงล่าง(ของรถ) ซึ่งมีผลมาถึงตังค์ใน
กระเป๋าของผมด้วย
แต่เขาบอกว่า จอดเถอะ เพราะถึงบ้านแล้ว ผมเห็นกำแพงสีขาวยาวเหยียดข้างหน้าเหมือนกับกำแพงเมื่องจีน
แถมประตูทางเข้ายังฉลุลายสวยงามแล้วยังงงไปหมด
"นี่ ไอ้น้อง ไหนบอกว่าอยู่บ้านนอกไง"
"เอ้า!? เพ่ นี่ไง ไม่เห็นรึไงว่าบ้านนอก นี่ทรงสเปนผสมอิตาลีเชียวนา บ้านนอกแท้ๆเลย"
เขาตอบพร้อมกับหัวเราะ เดินเข้าประตูบ้านที่บังคับด้วยรีโมท ผมรีบกลับรถแล้วขับออกมาอย่างรวดเร็ว
พร้อมกับบ่นว่า
"ไอ้บ้านนอกเอ้ย~!"
ก็ยังไม่รู้ว่า ด่าไอ้น้องเพื่อนคนนั้น หรือว่าด่าตัวเองกันแน่

นี่คือความเป็นวัยรุ่น ที่มีธรรมชาติชอบทำอะไรสะๆและสุดๆอย่างนี้เหมือนกัน ไม่ว่าจะเป็นวัยรุ่นยุคไหนสมัย
ไหน หรือกับชาติใดก็ตาม

เคยถามเด็กรุ่นน้องที่เรียนอยู่ที่เดียวกัน ถามเกี่ยวกับเรี่องเพลงว่าเพลงอะไรกำลังดัง เพราะคาดว่าน่าจะชอบ
ฟังเพลงกัน เขาน่าจะรู้เรื่องมากกว่าเรา เด็กคนนั้นก็ตอบกลับมาว่า
"อ๋อ! พี่ก็เปิดVolume ที่ปรับเสียงมากๆมันก็ดังทุกเพลงแหละ"
มันต้องทำใจบ้าง เวลาคุยกับพวกนี้ บางทีอาจเกิดกรณีพิพาทขึ้นได้ เช่น กรณีพิพาทของวัยรุ่นด้วยกันในผับแห่งหนึ่ง
ก็ไม่รู้อะไรมาก รู้เพียงแต่วัยรุ่นอีกโต๊ะหนึ่งที่นั่งทำท่าฮึดฮัดเหมือนยักษ์วัดโพธิ์ โตเหมือนยักษ์วัดแจ้ง
คำรามข้ามโต๊ะว่า
"แน่นักรึไง!!!!? เดี๊ยะพ่อเตะขาดสองท่อนหรอก!!"
ท่ามกลางการยื้อยุดของเพ่อนร่วมโต๊ะ
แต่วัยรุ่นอักโต๊ะหนึ่งหุ่นยิ่งกว่าเส้นเล็กปั่นแห้งซะอีก แต่กลับทำตัวโก่งๆ แขนกาง พร้อมกับเชิดหน้า ส่งสำเนียงวัยสะรุ่น
"ไ ด้ ง่ า ๆ ๆ ไ ด้ ง่ า ๆ ๆ"
เพียงแค่เวลาก้มลงดื่มกาแฟเฮือกเดียวเท่านั้นเงยหน้าขึ้น ไม่เห็นพระเอกของเราซะแล้ว ได้บิยแต่เสียง ได้ง่าๆๆ
ครางมาเบาๆจากพื้นดิน
ชะโงกไปก็พบร่างสุภาพบุรุษสุดซ่ากำลังชักระตุกในจังหวะเร้กเก้ แต่ปากยังเก่ง ร้องได้ง่าๆ ไม่ขาดปาก

ก็หุ่นไม่ให้ แต่ใจมันรักซะอย่างจะทำยังไงได้
เรื่องวัยรุ่นนั้นไม่จบกันง่ายๆ ไว้อ่านต่อตอนหน้า

"หา!? จะไม่อ่านแล้วเหรอ!?"
"ได้ง่า ๆ ๆ ๆ ๆ"

=============================================================================================
และพบกับฟิคบ้าบอ ขำกลิ้งกับไคคุโด้ อีกประมาณ1-2 วัน
Coming Soon
เฮฮาภาษาวัยรุ่น (2)

จาก : Kai_KuDo - 30/01/2001 21:50

ข้อความ : เหอ ๆ ๆ ฮ่าก๊าก ๆ ^O^

จาก : xelloss - 30/01/2001 22:21

ข้อความ : ได้ง่าๆ..............(ฮาฮ่าๆ)

จาก : Phil - Fhile Dolphin- - 30/01/2001 22:48

ข้อความ : อุ๊ หึหึหึหึ ก๊ากๆๆ

จาก : Lag - - [email protected] - 30/01/2001 22:50
โฮมเพจ : http://lag.hello.to

ข้อความ : ยำ LAG !!!!!!!!!!!!

จาก : Johnny - - แผนชั่ว@จูนานะดอทคอม - 30/01/2001 22:51

ข้อความ : Sud Teen

จาก : PH - 30/01/2001 23:25

ข้อความ : อือ.... ^ ^

จาก : Choco - 31/01/2001 00:40

ข้อความ : วัยรุ่น...หึหึ
บ้านนอก = เหล้านอก
เออแฮะคล้ายกันดีนิ นอกเหมือนกัน

จาก : K.W.E. - 31/01/2001 09:44

ข้อความ : ผมก็วัยรุ่นครับ ^^;;

จาก : Angel k - 31/01/2001 19:03

ข้อความ : 555
อ่าเนี๊ยว~~~~ คิดได้ไงเนี่ย ^^'

จาก : เซจัง กับดอลฟาน - 31/01/2001 22:10

ข้อความ : โฮ่ย ตูหละขำ ฮะๆๆๆ

จาก : Kindani - 01/02/2001 00:24

ข้อความ : ก๊ากกกกกกกก
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ


จาก : ไซโต้ ฮาจิเมะ - 02/02/2001 01:37

ข้อความ : ...............

จาก : MrT - 03/02/2001 04:36

Comment เกี่ยวกับ Fiction ตอนนี้
ชื่อ :
Email :
ICQ :
โฮมเพจ :
ข้อความ :


Pocket WebBoard Fiction แห่งนี้ใช้บริการของD'Server
Hosted by www.Geocities.ws

1