หัวข้อ : Fic Harry Potter ตอนที่ 4 ข้อความ : Fic Harry Potter 4 By Zaionic and Europa สักพักเด็กนักเรียนก็เริ่มกรูกันเข้ามาในห้องโถง และเริ่มลงมือรับประทานอาหารเช้า "ทำไมวันนี้นายตื่นเช้าจัง" รอนถามขณะทาเนยบนขนมปังปิ้ง "ก็ฝันนั่นน่ะสิ..มันเข้ามารบกวนฉันอีกแล้ว" แฮร์รี่เอ่ยเนือยๆ เฮอร์ไมนี่ที่กำลังหั่นปลาคิปเปอร์ก็รีบเอ่ยปากถามทันที "นายฝันว่าเป็นเด็กคนนั้น เอ่อ..เอนีลใช่ไหม" "ใช่..ฉันฝันถึงเอนีล แต่คราวนี้..ฉันไม่ได้กลายเป็นเขา...แต่ฉันฝันเห็นเขาตรงๆเลยล่ะ" ทั้งเฮอร์ไมนี่และรอนที่กำลังคาบขนมปังอยู่ต่างก็ทำสีหน้าฉงนฉงายใคร่รู้ แฮร์รี่จึงต้องเล่าเรื่องให้ฟัง "คราวนี้ชักจะไปกันใหญ่แฮะ..เรื่องของเด็กมีปัญหาชัดๆ" รอนพูด "อยากรู้จริงว่าเกิดอะไรขึ้นต่อจากนั้น" เฮอร์ไมนี่ชักสนใจ แต่แล้วเสียงที่ดังจ้อกแจ้กอยู่ในห้องโถงก็ถูกขัดจังหวะลง "เอาล่ะ ช่วยเงียบๆกันก่อน" อาจารย์มักกอนนากัลที่ก้าวเข้ามาในห้องโถงเอ่ยขึ้น ทุกคนต่างพากันเงียบกริบ แล้วรอฟังว่าอาจารย์จะพูดอะไร "วันนี้ฉันมีเรื่องจะแจ้งให้ทึกคนทราบ โดยเฉพาะบ้านกริฟฟินดอร์" เธอหันมามองที่โต็ะกริฟฟินดอร์ แล้วพูดว่า "มานี่สิ..ลูมินาร์" ลูมินาร์ลุกออกจากโต็ะ แล้วก้าวไปยืนข้างๆอาจารย์มักกอนนากัล แฮร์รี่พึ่งจะสังเกตลูมินาร์ว่า นอกจากเขาจะมีผมสีบรอนซ์และหน้าตาดูดีแล้ว เขายังตัวสูงอีกด้วย "เนื่องจากว่า เซลิน ลูมินาร์ นักเรียนบ้านกริฟฟินดอร์ได้ขอดรอปการเรียนเอาไว้เพื่อไปจัดการเรื่องราวทางบ้าน ปีนี้เขาจะได้กลับมาเรียนอีกครั้งในชั้นปีสาม ขอให้ทำความรู้จักกันไว้นะ" เมื่อพูดจบอาจารย์มักกอนนากัลก็เดินออกไป ส่วนลูมินาร์ก็หันมายิ้มให้แฮร์รี่แล้วจึงเดินตามอาจารย์มักกอนนากัลออกไปด้วย "นายรู้จักกับเขาเหรอ แฮร์รี่" รอนถามอย่างสงสัย "อืม..ตอนที่ฉันเดินมาที่นี่ฉันก็พบเขานั่งอยู่ก่อนแล้ว" "สงสัยจะตื่นเต้นที่จะได้กลับมาเรียนอีกครั้งมั้ง" รอนหัวเราะพร้อมทั้งยัดขนมปังที่เหลือเข้าปาก *********************************** ในชั่วโมงปรุงยาครั้งนี้ต่างจากทุกที คือลูมินาร์จะมาเริ่มเรียนกับทุกคนด้วย "เธอไปนั่งข้างๆพอตเตอร์ล่ะกัน..ลูมินาร์" สเนปพูดพร้อมกับเหลือบตามองเขา วันนี้เด็กๆจะต้องปรุงน้ำยาขยายตัว ลูมินาร์จึงตั้งหม้อของเขาถัดจากหม้อของแฮร์รี่และรอน "เจ้าหมอนี่ใครกัน" มัลฟอยที่ตั้งหม้ออยู่ข้างๆเช่นกันเอยถาม "นักเรียนใหม่..เออจะว่าไปก็ไม่เชิงนะ ปีที่แล้วเขาขอดรอปการเรียน ปีนี้ก็เลยกลับมาเรียนต่อไป" รอนตอบอย่างรำคาญใจ "เออเหรอ ทำไมไม่ลาออกให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลยล่ะ กลับมาเรียนทำไมกันนะ" น้ำเสียงของมัลฟอยแสดงความดูถูก "รู้สึกว่านายจะต้องปรับปรุงนิสัยเสียใหม่นะ โดยเฉพาะปากของนาย" ลูมินาร์ตอบกลับอย่างไม่เกรงใจแล้วทำตาขวางมาที่มัลฟอย มัลฟอยหน้าแดงด้วยความโกรธแต่เขาก็ไม่พูดอะไรตอบกลับไป- - เขาหันกลับไปเตรียมเครื่องปรุง เขาคงจะคิดว่าไม่มีประโยชน์ที่จะ ตอแยกับคนที่สมควรจะเป็นรุ่นพี่เขาปีนึงคนนี้หรอก - - "มันต้องสั่งสอนกันบ้าง" ลูมินาร์กระซิบ แล้วเขาก็เอามือล้วงกระเป๋า และสิ่งที่เขาหยิบออกมาเป็นลูกบอลนิ่มๆเหมือนลูกโป่งที่ใส่น้ำเอาไว้ พอคนอื่นๆเผลอ เขาก็โดยมันลงในหม้อของมัลฟอย- - สักพักก็มีเถาไม้สีเขียวเหี่ยวๆ เลื้อยออกมาจากหม้อ แนนซี่ พาคินสัน นักเรียนหญิงบ้านสไลธีรินถึงกับหวีดลั่น เพราะว่ามันเลื้อยเข้ารวบตัวมัลฟอยเอาไว้แล้วเหวี่ยงไปมา แล้วทั้งห้องก็เกิดความชุลมุน- - หัวของมัลฟอยไปกระแทกหม้อของเนวิลล์จนน้ำยาหกเลอะเทอะ "นี่มันอะไรกัน" เสียงของสเนปตะโกนขึ้นมา ขณะนี้นักเรียนบ้านสไลธีรินต่างพากันตกอกตกใจ แต่พวกกริฟฟินดอร์กลับรู้สึกว่า เป็นเรื่องน่าขบขัน ดีน โทมัส ถึงกับหัวเราะออกมาจนปาราวตีต้องเอามือปิดปากเขาเอาไว้เพื่อไม่ให้สเนปเห็น ทั้งรอนแฮร์รี่ทั้งรู้สึกทึ้งและประหลาดใจที่ลูมินาร์กล้าทำแบบนี้ แต่ถึงยังไงทั้งสองก็รู้สึกสะใจไม่น้อยที่มัลฟอยจะได้รับการสั่งสอนเสียบ้าง สเนปรีบวิ่งมาที่หม้อของมัลฟอยพร้มทั้งหยิบตัวยาบางอย่างใส่ลงไป- - เถาไม้นั้นก็ค่อยๆหดตัวกลับลงหม้อ แต่ก็ยังมีบางส่วนที่ มัดตัวมัลฟอยไว้แน่น ซึ่งไม่ว่าเพื่อนๆจะพยายามแกะยังไงก็ไม่ออก "พามัลฟอยไปห้องพยาบาลซิ" สเนปสั่งแล้วแครบกับกอยล์สองลูกสมุนของมัลฟอยก็ช่วยกันแบกมัลฟอย ซึ่งดูเหมือนก้อนสาเก็ตตี้ออกไปจากห้อง "อย่าให้รู้นะว่าเป็นฝีมือของใคร..เอ้าเลิกเรียนแค่นี้ก่อน" เสนปฉุนเฉียว เขามองมาที่แฮร์รี่แวปหนึ่งแล้วเดินออกไปจากห้อง "ยังเหลือเวลาอีกตั้งครึ่งแน่ะ" รอนพูดอย่างอารมณ์ดี "สงสารมัลฟอยจริงๆ เอาคงต้องอยู่ในสภาพนั้นไปอีกสักพักเลยล่ะ" "ขอโทษทีนะ แฮร์รี่...รู้สึกว่าสเนปจะสงสัยว่าเธอเป็นคนทำ...ฝีมือฉันแท้ๆ" ลูมินาร์เอ่ยกับแฮร์รี่ "ไม่เป็นไรหรอก เซลิน...เขาก็จ้องแบบนั้นกับฉันทุกทีน่ะแหล่ะ" แฮร์รี่พูดพร้อมแสดงสีหน้าว่ามันเป็นเรื่องปกติ "นี่ถ้าเฟร็ดกับยอร์ชเห็นนะ พวกเขาต้องติดต่อขอเป็นหุ้นส่วนกับนายแน่..สองคนนั้นเขาสนใจพวกอุปกรณ์ที่ใช้แกล้งคนน่ะ" รอนมีสีหน้าเบื่อหน่ายเมื่อพูดถึงสองพี่ชายฝาแฝดตัวแสบของเขา "แล้วนี่เราจะไปไหนดีล่ะ..ห้องสมุดเอาไหม" คำพูดของเฮอร์ไมนี่ที่แทรกขึ้นมาทำเอาทุกคนหน้าแหย "ฉันว่าเราออกไปสูดอากาศที่สนามข้างนอกเป็นไง" ลูมินาร์เสนอความคิด แล้วทั้งหมดก็ตกลงใจเดินไปที่สนามควิชดิช- - End of part 4 ปล. ขออภัยที่ดองไปนานจ้า ^_^;;;;; จาก : Zaionic and Europa - 28/01/2001 18:54

ข้อความ : เหอ เหอ เหอ ออกจนได้ จาก : naru - 28/01/2001 22:28

ข้อความ : สนุกดีอ่ะ จาก : ลี้น้อย - 29/01/2001 21:57

ข้อความ : ลูมินาร์แก้เผ็ดได้ไม่เลวแหะ ^-^ จาก : Alicia - 31/01/2001 06:56

ข้อความ : โฮ่ๆๆ สนุกอะ ...ดึ๋งงง จาก : locker - 02/02/2001 19:41