หัวข้อ : (Sci-Fi Poem)..........กวีวัจนะ
ข้อควา� : ผลงา� Sci-Fi ชุดต่อไปนี้ที่ผมจะนำมา post ให้ทุกๆท่านได้อ่านไม่ใช่ผลงานที่ผมได้แต่งขึ้นเอง หากแต่เป็นผลงานของขอ� ประมุข ลิมปนันทน์ ที่ถูกตีพิมพ์ในหนังสือ ออบิ� 7 สัมผัสแห่งอารย� ที่ตัวผมได้อ่านแล้วรู้สึกประทับใ� จึงอยากเผยแพร่ให้ผู้อื่นได้อ่านด้ว�

----------------------------------------------------------------

กวีวจน�
โด� : ประมุข ลิมปนันทน์
จา� : ออบิ� 7 สัมผัสแห่งอารย�

(โคลง 4 สุภา�)
ปฐพีที่นี้ เคยงาม ตระการ
แปรเปลี่ยนเป็นสุดทรา� เสื่อมค่�
กลับกลายจากเขตคา� เป็นป่� ช้าน�
โลหิตน้ำตาข้� ท่วมฟ้าท้นดิ�
พิศเพ่งผืนแผ่นฟ้� ดูแด�
แลดินแตกระแห� ทั่วหล้า
ดวงศสิที่แสง เคยส่อ� เหลืองพราว
ก็กลับรตจ้� ดั่งน้ำเลือดโล� (รต = แด�)
มนุษย์ม้วยหมดสิ้� โลกา
เหลือแต่เพียงตัวข้� ที่นี้
เหลือบแลทั่วทิศา สบแต� ซากทรา�
ทิ้งทอดตัวเกลื่อนชี้ ชั่วช้าทรช�
ข้าอยู่เดียวเดี่ยวไร� เพื่อนนา
เปล่าเปลี่ยวพาอุรา หม่นไหม้
เป็นเจ้าแห่งโลกา แผ่เดช ผู้เดียว
คำสั่งทุกสิ่งไซร� ต่างไร้ชนยิน

(สุรางคนางค�)
เพราะทรัพย์เพราะสิ� เพราะจิตมิสิ้น
ระแวงระวัง ก็เตรียมณรงค�
พยูห์สพรั่� เพระามุ่งเพราะหวัง
� สิ่งอบาย
เพราะโลภจริต มนุษย์นิมิ�
อธรรมอุบาย จะฟาดจะฟัน
� มั่น � หมาย มล้างมลา�
ประเทศศตรู
วิกฤตก็เกิ� บุรีระเบิด
เพราะพวกริปู ถล่มทลาย
กะเรียวกรู จรวดสิสู�
มหานคร
มนุษย์มลาย สรบสลา� (สร� = ทั่ว, พร้อ�, โดยพร้อมเพรียง)
อสุภสลอน เกษตรก็สิ้�
บดินทร์นิก� ก็ม้วยก็มรณ์
มิแบ่งระดั�

(อินทรวิเชียรฉันท�)
เพลาก็สายัณต� ระวินั้นก็ใกล้ลั�
แสงสูรย์สิรู้กลั� นรม้วยมิคืนชนม�
ผู้ฆ่าก็ถูกฆ่า นคราก็ปี้ป่น
ศพเกลื่อ� � มณฑล วิปโยคประดังมา
กัมมันตรังสี บ่มิมีจะจากหล้�
แม้กาละเกินกว่� ศตวรรษจะเยี่ยมกราย
โอ้น่าอนาถอา- รยมามลายหา�
เปลี่ยนเป็นทะเลทรา� เพราะระเบิดอะตอมลง

(กลอนแป�, กลอนสุภา�)
และมนุษย์ก็สิ้นสุดลงตรงนี้ ที่กวีคนสุดท้ายกลายเป็นผ�
ทิ้งร่องรอยจารึกลิขิตค� ทรนงท้าทิว� และราตรี
โอ้พิภพสุดสวยสดพลันสลา� มากลับกลายเป็นดาวอาบรังส�
เพราะผู้นำมนุษย์นั้นมันอัปรีย์ ปฐพีจึงลุกเป็นเปลวไฟ
อันสงครามคือความอัปย� น่าสลดโศกเศร้าในใจไห�
สรรพสิ่งสูญสิ้นเพราะผู้ใ� ถ้ามิใช่ด้วยมือมนุษย์เรา
ขอลาแล้วดวงตะวันอันเจิดจ้า ขอลาลแวพสุธา และขุนเข�
ขอลาแล้วอากาศอันบางเบา มนุษย์ชาติจะลาเจ้าชั่วนิรันดร์

----------------------------------------------------------------

จา� : LiXeon (L.X.) , Xaimuilus - 28/01/2001 01:17

ข้อควา� : ยังมีผลงานของประมุ� ลิมปนันทน์ อี� 3 เรื่อง จะค่อยๆทยอยลงให้หมดครั� หวังว่าคงจะชอบนะ : )

จา� : LiXeon (L.X.) , Xaimuilus - 28/01/2001 01:31

ข้อควา� : สุดยอดเจ้าค่� ไปเก็บมาให้อ่านบ่อยๆน๊ะค๊ะ ^_______^
(ชอบตรงกลอนแปดจริงๆ)

จา� : นริศราPrototype - 28/01/2001 10:46

ข้อควา� : กลอนบรรยายผลของสงครามนิวเคลียร� เยี่ยมค่� ^-^

จา� : Alicia - 28/01/2001 16:03

ข้อควา� : ว้าว แต่งได้ไพเราะมาก อยู่คณะอักษร เอกไทยหรือเปล่าเนี่ย เก่งจังเลย

จา� : Fic T. - 28/01/2001 20:02

ข้อควา� : คุณค่าของไทยนี่น่าชม ^^

จา� : Angel k - 28/01/2001 20:09

ข้อควา� : สงครามไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้นม� อืมๆ
สะท้อนโลกยุคปัจจุบันดีครับ

จา� : K.W.E. - 28/01/2001 21:42

ข้อควา� : แปลกดี, คนแต่งเก่งมา�, ใช้ภาษาได้ดีจั�

จา� : illusion - 29/01/2001 20:04

Comment เกี่ยวกั� Fiction ตอนนี้
ชื่อ :
Email :
ICQ :
โฮมเพจ :
ข้อควา� :


Pocket WebBoard Fiction แห่งนี้ใช้บริการขอ�D'Server
Hosted by www.Geocities.ws

1