|
หัวข้อ : (Sci-Fi Poem)..........กวีวัจนะ ข้อควา� : ผลงา� Sci-Fi ชุดต่อไปนี้ที่ผมจะนำมา post ให้ทุกๆท่านได้อ่านไม่ใช่ผลงานที่ผมได้แต่งขึ้นเอง หากแต่เป็นผลงานของขอ� ประมุข ลิมปนันทน์ ที่ถูกตีพิมพ์ในหนังสือ ออบิ� 7 สัมผัสแห่งอารย� ที่ตัวผมได้อ่านแล้วรู้สึกประทับใ� จึงอยากเผยแพร่ให้ผู้อื่นได้อ่านด้ว� ---------------------------------------------------------------- กวีวจน� โด� : ประมุข ลิมปนันทน์ จา� : ออบิ� 7 สัมผัสแห่งอารย� (โคลง 4 สุภา�) ปฐพีที่นี้ เคยงาม ตระการ แปรเปลี่ยนเป็นสุดทรา� เสื่อมค่� กลับกลายจากเขตคา� เป็นป่� ช้าน� โลหิตน้ำตาข้� ท่วมฟ้าท้นดิ� พิศเพ่งผืนแผ่นฟ้� ดูแด� แลดินแตกระแห� ทั่วหล้า ดวงศสิที่แสง เคยส่อ� เหลืองพราว ก็กลับรตจ้� ดั่งน้ำเลือดโล� (รต = แด�) มนุษย์ม้วยหมดสิ้� โลกา เหลือแต่เพียงตัวข้� ที่นี้ เหลือบแลทั่วทิศา สบแต� ซากทรา� ทิ้งทอดตัวเกลื่อนชี้ ชั่วช้าทรช� ข้าอยู่เดียวเดี่ยวไร� เพื่อนนา เปล่าเปลี่ยวพาอุรา หม่นไหม้ เป็นเจ้าแห่งโลกา แผ่เดช ผู้เดียว คำสั่งทุกสิ่งไซร� ต่างไร้ชนยิน (สุรางคนางค�) เพราะทรัพย์เพราะสิ� เพราะจิตมิสิ้น ระแวงระวัง ก็เตรียมณรงค� พยูห์สพรั่� เพระามุ่งเพราะหวัง � สิ่งอบาย เพราะโลภจริต มนุษย์นิมิ� อธรรมอุบาย จะฟาดจะฟัน � มั่น � หมาย มล้างมลา� ประเทศศตรู วิกฤตก็เกิ� บุรีระเบิด เพราะพวกริปู ถล่มทลาย กะเรียวกรู จรวดสิสู� มหานคร มนุษย์มลาย สรบสลา� (สร� = ทั่ว, พร้อ�, โดยพร้อมเพรียง) อสุภสลอน เกษตรก็สิ้� บดินทร์นิก� ก็ม้วยก็มรณ์ มิแบ่งระดั� (อินทรวิเชียรฉันท�) เพลาก็สายัณต� ระวินั้นก็ใกล้ลั� แสงสูรย์สิรู้กลั� นรม้วยมิคืนชนม� ผู้ฆ่าก็ถูกฆ่า นคราก็ปี้ป่น ศพเกลื่อ� � มณฑล วิปโยคประดังมา กัมมันตรังสี บ่มิมีจะจากหล้� แม้กาละเกินกว่� ศตวรรษจะเยี่ยมกราย โอ้น่าอนาถอา- รยมามลายหา� เปลี่ยนเป็นทะเลทรา� เพราะระเบิดอะตอมลง (กลอนแป�, กลอนสุภา�) และมนุษย์ก็สิ้นสุดลงตรงนี้ ที่กวีคนสุดท้ายกลายเป็นผ� ทิ้งร่องรอยจารึกลิขิตค� ทรนงท้าทิว� และราตรี โอ้พิภพสุดสวยสดพลันสลา� มากลับกลายเป็นดาวอาบรังส� เพราะผู้นำมนุษย์นั้นมันอัปรีย์ ปฐพีจึงลุกเป็นเปลวไฟ อันสงครามคือความอัปย� น่าสลดโศกเศร้าในใจไห� สรรพสิ่งสูญสิ้นเพราะผู้ใ� ถ้ามิใช่ด้วยมือมนุษย์เรา ขอลาแล้วดวงตะวันอันเจิดจ้า ขอลาลแวพสุธา และขุนเข� ขอลาแล้วอากาศอันบางเบา มนุษย์ชาติจะลาเจ้าชั่วนิรันดร์ ---------------------------------------------------------------- จา� : LiXeon (L.X.) , Xaimuilus - 28/01/2001 01:17 |
|
ข้อควา� : ยังมีผลงานของประมุ� ลิมปนันทน์ อี� 3 เรื่อง จะค่อยๆทยอยลงให้หมดครั� หวังว่าคงจะชอบนะ : ) จา� : LiXeon (L.X.) , Xaimuilus - 28/01/2001 01:31 |
|
ข้อควา� : สุดยอดเจ้าค่� ไปเก็บมาให้อ่านบ่อยๆน๊ะค๊ะ ^_______^
(ชอบตรงกลอนแปดจริงๆ) จา� : นริศราPrototype - 28/01/2001 10:46 |
|
ข้อควา� : กลอนบรรยายผลของสงครามนิวเคลียร� เยี่ยมค่� ^-^ จา� : Alicia - 28/01/2001 16:03 |
|
ข้อควา� : ว้าว แต่งได้ไพเราะมาก อยู่คณะอักษร เอกไทยหรือเปล่าเนี่ย เก่งจังเลย จา� : Fic T. - 28/01/2001 20:02 |
|
ข้อควา� : คุณค่าของไทยนี่น่าชม ^^ จา� : Angel k - 28/01/2001 20:09 |
|
ข้อควา� : สงครามไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้นม� อืมๆ
สะท้อนโลกยุคปัจจุบันดีครับ จา� : K.W.E. - 28/01/2001 21:42 |
|
ข้อควา� : แปลกดี, คนแต่งเก่งมา�, ใช้ภาษาได้ดีจั� จา� : illusion - 29/01/2001 20:04 |