หัวข้อ : Toki2 "Final Battle" (ภาคจบ) ข้อความ : ตอนนี้ผมคิดหนักมากว่าทำยังไงถึงจะจัดการกับวิหคเพลิงยักษ์ตัวนี้อย่างไร จะใช้คาถาบริซาร์ดโก้ก็คงแรงไม่พอ ต่อให้อัดใส่ดาบสลับคมให้กลายเป็นดาบน้ำแข็งก็เถอะ ทำยังไงดีวะเนี่ย ต้องคิดท่าประยุกต์ให้นึก ลอกการ์ตูนเรื่องไหนมาใช้ดี อ๊ะ คิดออกแล้ว ท่านี้แหละเด็ดดวงสุด แต่ไม่รู้จะใช้ได้รึเปล่า คงต้องเสี่ยงหน่อยล่ะ โกบังโจ: ฮ่าๆๆๆๆๆ ข้าให้เวลาแกคิดมากพอแล้ว ดูซิว่าแกจะรับมือท่าวิหคเพลิงนี้ได้ยังไง เอาล่ะ วิหคเพลิง! เผามันให้ตายเลย แล้ววิหคเพลิงยักษ์ก็บินถลาลงมาหาผม ส่วนผมก็ท่องคาถาบริซาร์ดโก้ ตัวเอก: บริซาร์ดโก้!(ผมอัดคาถาใส่ดาบสลับคม) โกบังโจ: เฮอะ แค่ดาบน้ำแข็งน่ะ ทำอะไรวิหคเพลิงไม่ได้หรอก ช่างโง่เง่าสิ้นดี จงถูกเผาตายไปพร้อมกับโรงเรียนนี้ซะเถอะ ตัวเอก: ฉันไม่โง่อย่างที่แกคิดหรอก ลองเจอท่านี้หน่อยเป็นไง เพลงดาบมังกรน้ำแข็ง!(ลอกมาจากการ์ตูนเรื่องเปลวเพลิงผ่าปฐพี(ไม่รู้ว่าเขียนชื่อเรื่องถูกรึเปล่า)เอาท่ามาจากคนที่ใช้ดาบวารีแดง) ผมปล่อยมังกรน้ำแข็งออกมาจากดาบสลับคมไปปะทะกับวิหคเพลิงทำให้เกิดแรงระเบิดสนั่นหวั่นไหว วิหคเพลิงยักษ์กับมังกรเพลิงก็สลายหายไป สร้างความตกตะลึงให้กับโกบังโจเป็นอย่างมาก โกบังโจ: อะ..อะไรกันเนี่ย ตอนที่ข้าสู้กับเคนชินยังทำท่านี้ไม่ได้เลยนี่หว่า ท่าทางยุคสมัยจะเปลี่ยนไปเลยเกิดท่าใหม่ๆขึ้นมา แต่อย่านึกว่าจะทำอย่างนี้ได้เป็นครั้งที่2ล่ะ ฮ่าห์ โกบังโจชาร์จพลังเพื่อใช้วิหคเพลิงอีกครั้ง แต่ผมไม่ยอมให้มันใช้อีกหรอก ผมจึงพุ่งเข้าไปจัดการในทันที ตัวเอก: ฉันไม่ยอมให้แกเล่นมุขเดิมอีกหรอก เพลงดาบนาคานพเศียรรรรร! ผมใช้ดาบสลับคมโจมตีจุดต่างๆบนร่างกาย9จุดพร้อมๆกัน ทำให้โกบังโจไม่สามารถชาร์จพลังได้ ส่วนผมหลังโจมตีเสร็จแล้วก็กระโดดถอยไปตั้งหลักเพื่อรอให้โกบังโจคืนสู่ร่างเดิม โกบังโจ: หึหึหึหึ แสบจริงๆเลยน่ะ แกเนี่ย แต่การที่แกไม่โจมตีต่อแถมถอยไปตั้งหลักอีก แสดงว่าตั้งใจจะรอให้ฉันคืนร่างเดิมก่อนแล้วค่อยใช้ท่าไม้ตายเผด็จศึกล่ะสิ คิดผิดซะแล้ว ข้าน่ะกลายเป็นผู้ใช้พลังมารโดยสมบูรณ์แล้ว เมื่อข้าแปลงร่างเป็นยักษ์แล้ว ไม่มีวันคืนร่างเดิมได้หรอก บัดซบ แบบนี้เราก็ใช้ท่าไม้ตายเผด็จศึกไม่ได้น่ะสิ เพราะถ้าเราใช้ท่าไม้ตายในขณะที่โกบังโจยังเป็นยักษ์ล่ะก็ มันจะใช้ท่าตากดดันทัทำให้เราไม่สามารถใช้ท่าไม้ตายได้ จะทำไงดี โกบังโจ: หึหึหึหึ ตันมุขแล้วใช่ไม๊ล่ะ งั้นก็เตรียมตัวรับความตายได้แล้ว ฮ่าๆๆๆๆๆ เอาว่ะ แบบนี้ต้องใช้ท่าทั้งอย่างนี้เนี่ยแหละ ผมจึงเก็บดาบเข้าฝักแล้วตั้งท่าแบบอิไอ(แบบอุเคียวในซามูไรสปิริต) แต่โกบังโจก็รู้ทันว่าผมจะใช้ท่าอะไรจึงใช้ท่าตากดดัน พลังของมันทำให้ผมแทบจะขยับไม่ได้ แต่ผมจะยอมแพ้ไม่ได้ ถ้าผมมาแพ้ตรงนี้ นอกจากจะทำให้ญี่ปุ่นต้องกลายเป็นโลกมืดแล้ว ผมยังไม่กล้าที่จะสู้หน้าอากาเนะจังได้แน่ ตัวเอก: ฉันจะยอมแพ้ไม่ด้ายยยยยยยยยย ย้ากกกกกกก! ในที่สุดผมก็สามารถทำลายท่าตากดดันได้ และพุ่งเข้าไปหาโกบังโจเพื่อใช้ท่าไม้ตายเผด็จศึก ตัวเอก: เอาไปกินอีกที เพลงดาบสองนภานาคาอสุนีทะยานฟ้าาาา! ผมฟาดดาบใส่โกบังโจเต็มแรงจนลอยกระเด็นขึ้นไปบนท้องฟ้า แต่คราวนี้ผมไม่ยอมจบแค่นี้หรอก เพื่อล้างอายเมื่อคราวที่แล้ว เราต้องใช้ท่านั้น ผมจึงชาร์จพลังจนดาบสลับคมของผมลุกเป็นไฟ แล้วผมก็กระโดดตามโกบังโจขึ้นไปเพื่อใช้ท่าไม้ตายชมรม ตัวเอก: เพลงดาบเพลิงผ่ามารรรร พิฆาต! ผมฟันไปที่ตัวของโกบังโจจนเกิดบาดแผลยาวประมาณแผลของสกั๊ดที่เกิดจากท่าโชริวเคนของริว และโกบังโจก็ร่วงลงสู่พื้นและกระแทกพื้นอย่างแรง ส่วนผมลงสู่พื้นอย่างปลอดภัยแต่ต้องใช้ดาบยันตัวไว้ไม่ให้ล้มเพราะใช้พลังเกือบหมดแล้ว ตัวเอก: แฮ่กๆๆๆ จบสิ้นกันซะที ถ้าโดนขนาดนี้แล้วยังลุกขึ้นมาได้อีกล่ะก็...เอ๊ะ? เฮ้ย! ผมแทบอยากจะร้องกริ๊ดออกมาถ้าผมเป็นผู้หญิง เพราะโกบังโจยังลุกขึ้นยืนได้อีกทั้งๆที่มีบาดแผลฉกรรจ์ โกบังโจ: หะ..หึหึหึ กะ..แกต้องตะ..ตาย ถึงแม้ว่าโกบังโจจะลุกขึ้นมาได้ แต่ก็เกือบไม่เหลือแรงแล้วเช่นเดียวผม ถ้าเป็นแบบนี้ผมคงพอสู้ได้ โกบังโจ: ฮ่าห์ พลังดาร์ดชินคูฮาโดเคนนนนน! ผมตกใจมากที่โกบังโจยังปล่อยพลังออกมาได้ แถมขนาดเท่าเดิมอีกด้วย ทำให้ผมโดนลูกพลังไปเต็มๆอีกครั้ง ตัวเอก: อั่ก บ้าน่า ยังมีพลังเหลือขนาดนี้อีกเรอะ โกบังโจ: ฮ่าๆๆๆ ก็บอกแล้วไงว่า ข้าคือผู้ใช้พลังมาร ข้ามีพลังที่ไร้ขีดจำกัด ต่อให้ข้าต้องแพ้ในครั้งนี้ ข้าก็ยังสามารถแก้ตัวใหม่ได้เรื่อยๆ แกจะทนรับชะตากรรมนั้นไม๊ล่ะ ถ้าไม่อยากรับล่ะก็จงยอมแพ้ซะ แล้วเลิกรักอากาเนะด้วยแล้วฉันจะไม่ยุ่งกับแกอีกต่อไป ตัวเอก: ไม่มีทางโว้ย ถ้าฉันต้องเลิกรักอากาเนะจังล่ะก็ สู้ส่งแกไปปรโลกพร้อมกับฉันยังดีซะกว่าอีก โกบังโจ: นี่คงเป็นคำตอบสุดท้ายของแกสินะ ได้ งั้นมาสู้ให้ตายกันไปข้างนึงเลย ย้ากกกกกก! โกบังโจเริ่มชาร์จพลังเพื่อจะใช้ท่ายามาตะโอโรจิอีกครั้ง ตอนนี้ผมเหลือไม่มากแล้ว ถ้ายังต้องสู้ต่ออีกมีหวังแพ้มันแน่ๆ จะทำยังไงดี โกบังโจบอกว่าพลังของมันไร้ขีดจำกัด ถ้าเราสามารถทำให้พลังของมันหายไปได้ก็ดีน่ะซิ ..เอ๊ะ เดี๋ยว คิดออกแล้ว! ถ้าใช้ท่านี้ล่ะก็ มันจะใช้พลังมารไม่ได้อีกต่อไป เอาวะ เอาวิธีนี้แหละ ผมจึงเริ่มชาร์จพลังเพื่อทุ่ให้กับการโจมตีโดยใช้ท่าชุดที่ผมคิดขึ้นได้จากการอ่านการ์ตูนของK.W.E. โกบังโจ: ยังมีลูกเล่นอยู่อีกเรอะ ดี งัดเอามาให้หมดเลย แล้วแกจะได้รู้ว่าความสิ้นหวังที่ท่าไม้ตายถูกทำลายมันเป็นยังไง ตัวเอก: งัดออกมาให้หมดใช่ไม๊ ได้เลย ย้ากกกกกกกกกก! ซิลฟาเรียล ดาบความเร็วเสียง!!! ผมวิ่งเข้าไปหาโกบังโจแล้วใช้ดาบสลับคมฟัน7ครั้งอย่างรวดเร็ว แล้วผมก็หยุดอยู่ด้านหลังของโกบังโจ โกบังโจ: อ่อก อะ..อะไรกัน แค่วูบเดียวก็ถูกโจมตีถึง7ครั้ง ตัวเอก: ยัง ยังไม่จบ ต่อด้วยท่านี้ ดาบระเบิด เอ็กซ์โพลชั่น!! ผมหันหลังกลับไปหาโกบังโจแล้วใช้ดาบฟาดใส่จนเกิดแรงระเบิด โกบังโจ: อ้ากกกกกกกกก โกบังโจถูกแรงระเบิดอัดกระเด็นไปจนชนกับรั้วของชั้นดาดฟ้า และเขาก็นอนสลบเหมือดไป ตอนนี้เป็นโอกาสดีที่ผมจะเผด็จศึกเขาด้วยวิธีที่ผมคิดไว้ มันจะพลาดไม่ได้เลยเพราะแค่ผมเดินเข้าไปหาโกบังโจก็แทบจะลงไปคลานอยู่แล้ว ในที่สุดผมก็เดินมาถึงตัวโกบังโจจนได้ ผมยกดาบสลับคมขึ้นเหนือศีรษะเพื่อเตรียมที่แทงโกบังโจ ขณะนั้นเองอากาเนะจังก็ตื่นขึ้นมาพอดี เธอก็เห็นผมกำลังจะใช้ดาบแทงโกบังโจพอดี เธอจึงตะโกนสุดเสียงเพื่อห้ามผม อากาเนะ: อย่านะ ...ซัง อย่าฆ่าพี่ชายฉันน่ะ อย่าาาาาาาาาา!! แต่สายเกินไปแล้ว ผมแทงโกบังโจทะลุท้องไปแล้ว ทำให้แกาเนะจังกริ๊ดออกมาด้วยความตกใจ(แถมบ่อน้ำตาแตกอีกต่างหากด้วย) อากาเนะ: กริ๊ดดดดดดดดดดดดด ไม่นะ ทำไมเธอต้องทำกับพี่ชายฉันอย่างนี้ด้วย อากาเนะจังวิ่งเข้ามาหาผม แล้วทุบผมเป็นการใหญ่ ที่แย่คือเธอเล่นทุบถูกแผลที่เกิดจากการต่อสู้กับโกบังโจด้วย ผมจึงต้องรีบอธิบายให้อากาเนะจังเข้าใจก่อนที่ผมจะถูกเธอฆ่าแน่ ตัวเอก: ใจเย็นๆ ก่อนอิจิมอนจิซัง ดูพี่ชายของเธอก่อนซิ อย่าเพิ่งทุบผม โอ้ย!(อากาเนะจังยังไม่หยุดทุบผมเลย) อากาเนะ: ไม่ดงไม่ดูมันแล้ว คนบ้า ทำไมต้องฆ่าด้วย ฮือๆๆๆ บ้าๆๆๆๆๆๆ ตัวเอก: อ้าก! โอ้ย! ขอร้องล่ะ ดูพี่ชายเธอก่อน เขายังไม่ตายนะ อากาเนะ: หา! ยังไม่ตายเหรอ ไหนๆๆๆ(เธอพูดพลางผมผลักผมกระเด็นไปชนรั้วด้านข้าง) อากาเนะจังวิ่งไปดูโกบังโจที่ยังนอนสลบอยู่ เมื่อเธอลองดูที่ท้องของเขาก็พบว่าไม่มีรอยถูกแทงเลย เธอจึงหันมาถามผมที่อยู่ในสภาพงอมพระรามเพราะถูกอากาเนะจังทั้งทุบทั้งผลักจนอ่วมไปทั้งตัว อากาเนะ: เป็นไปได้ยังไง ตะกี้เธอใช้ดาบแทงพี่ชายฉันแล้วทำไมถึงไม่มีแผลเลยซัดนิด? ตัวเอก: ฉันใช้ท่าดาบผนึกมนตรา รูนเซฟ ผนึกพลังมารของโกบังโจ ตอนนี้เขากลายเป็นคนธรรมดาไปแล้วล่ะ ดูซิ เขาเริ่มกลับคืนสู่ร่างเดิมแล่ว อากาเนะ: จริงด้วย แบบนี้พี่ชายคงจะซ่าไม่ออกแล้วล่ะ ขอบคุณมากนะ ...ซัง แล้วอากาเนะจังก็วิ่งเข้ามากอดผม โอ้ ขอบคุณสวรรค์ อากาเนะ: ขอโทษนะ...ซัง ที่ฉันเข้าใจเธอผิดไป ถูกฉันทุบไปตั้งเยอะ เจ็บมากไหมจ๊ะ? ตัวเอก: ไม่เท่าไรหรอก แค่นี้เรื่องเล็กน่า(ทั้งๆที่จริงเจ็บฉิบ...เลย) อิจิมอนจิซัง อากาเนะ: นี่ ...ซัง ต่อไปเรียกฉันว่าอากาเนะจังดีกว่านะ ตอนนี้เราเป็นแฟนกันแล้ว ไม่จำเป็นต้องเรียกแค่นามสกุลอีกต่อไปแล้ว ตัวเอก: ก็ได้คร้าบ อิจิมอนจิ...(อุ้ย เธองอนแล้ว) โทษทีๆ พูดใหม่ๆ ก็ได้คร้าบ อากาเนะจัง อากาเนะ: รักเธอที่สุดในโลกเลย! จุ๊บ! แล้วอากาเนะจังก็จูบปากผม ทำให้ผมตกใจมากแต่ด้วยสัญชาตญาณความเป็นชาย ผมจึงตอบโต้เธอด้วยการใช้ลิ้นจนเธอเริ่มเคลิ้ม มือของผมก็ขยับไปจับหน้าอกของอากาเนะจัง(ผัวะ พลั่ก ผัวะ แฮ่กๆๆๆ อูยย เจ็บจัง ต้องชกหน้าตัวเองเรียกสติคืนมา ดันขาดสติชั่ววูบเผลอเขียนติดเรทจนได้ ดีที่ยั้งมือไว้ทัน ไม่งั้นถ้าเขียนต่อไปมีหวังกลายเป็นFic เรท X แน่ๆ:จากคนแต่ง) ขณะที่ผมกับอากาเนะจังกำลังจูบกันอยู่นั้น โกบังโจก็ตื่นขึ้นมาและได้เห็นภาพบาดตาบาดใจ จึงลุกขึ้นมาและวิ่งมาเข้ามาหาผมหมายจะอัดผม โกบังโจ: แก แก แกจูบน้องฉัน อย่าอยู่เลยยยยย! ผมกับอากาเนะจึงเลิกจูบและหันไปชกโกบังโจพร้อมกัน ตัวเอก&อากาเนะ: ไอ้พี่ชายเฮงซวย! โกบังโจถูกชกกระเด็นกลับไปนอนสลบอยู่ที่เดิม ซึ่งก็พอดีกับเสียงประกาศของอาจารย์ใหญ่ว่าให้นักเรียนปี3ที่เรียนจบทุกคนไปรวมกันที่หอประชุมเพื่อทำพิธีมอบประกาศนียบัตรจบการศึกษา ตัวเอก: อ๊ะ ได้เวลาแล้วเหรอเนี่ย งั้นเราก็รีบไปกันเถอะ อากาเนะ: ไม่ได้ๆ ฉันต้องพาเธอไปห้องพยาบาลก่อนจะได้ไปทำแผล เธอบาดเจ็บมากเลยนะ เรื่องการทำพิธีน่ะเข้าสายหน่อยไม่เป็นไรหรอกนะ ตัวเอก: อืม งั้นไปห้องพยาบาลก่อนก็ได้ แล้วโกบังโจกับจตุรเทพล่ะ จะปล่อยไว้อย่างนี้เหรอ? อากาเนะ: เดี๋ยวพอจตุรเทพพื้นขึ้นมาก็คงพี่ฉันกลับบ้านไปเองแหละ ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก ตัวเอก: เหรอ งั้นเราก็ไปกันเถอะ อากาเนะ: งั้นเดี๋ยวฉันช่วยพยุงเธอแล้วกัน ตัวเอก: อืม แล้วอากาเนะจังก็พาผมไปที่ห้องพยาบาลเพื่อไปทำแผล ขณะที่เธอทำแผลให้ผม ผมก็มองดูดาบสลับคมซึ่งตอนนี้มันอยู่ในฝักเรียบร้อยแล้ว ผมมานั่งคิดดูว่าเพราะดาบสลับคมแท้ๆที่ทำให้เราสามารถเล่นท่าประยุกต์ได้ดีขนาดนี้(น่าจะเรียกว่าก๊อปเค้ามามากกว่า) อากาเนะ: เสร็จเรียบร้อยแล้วจ๊ะ ...ซัง ตัวเอก: อากาเนะจัง แต่นี่ไปช่วยเรียกผมว่า...คุงได้ไหม เหตุผลเดียวกับเธอนั่นแหละ(แล้วมันต่างจากเดิมตรงไหนวะ:จากคนแต่ง) อากาเนะ: อืม ได้เลยจ๊ะ ...คุง ตัวเอก: ฟังแล้วรู้สึกชื่นใจจัง เอาล่ะ เรารีบไปที่หอประชุมกันเถอะ อากาเนะ: อืม! แล้วผมกับอากาเนะจังก็มุ่งหน้าไปที่หอประชุม เมื่อไปถึงทั้งพวกเพื่อนๆและอาจารย์ก็ตกใจเมื่อเห็นผมในสภาพที่เต็มไปด้วยผ้าพันแผล ทุกคนพยายามที่จะถามถึงสาเหตุของบาดแผล ผมก็พยายามอ้างนู่นอ้างนี่สารพัด ไอ้ทาคุมิมันดันเดาว่าผมไปเล่นบทสวาทกับอากาเนะจังแบบSm ซึ่งทำให้ผมโกรธมากจนแทบจะเอาดาบสลับคมมาไล่ฆ่ามัน(ยังไงดาบสลับคมก็ฆ่าใครไม่ได้อยู่ดี) เมื่อทุกอย่างคลี่คลายแล้ว พิธีจบการศึกษาก็เริ่มขึ้น... . . . 1ปีผ่านไป ไวเหมือนตอแหล ผมได้ย้ายตัวเองมาอยู่ที่บ้านของอากาเนะจังเพื่อที่จะใช้พื้นที่บางส่วนของบ้านเธอมาทำเป็นสำนักเคนโด้ตามที่อาจารย์ฮิมูระได้ขอให้ผมทำเมื่อพร้อม เพื่อให้วิชาดาบของตระกูลฮิมูระมีผู้สืบทอดต่อไป ซึ่งพ่อแม่ของอากาเนะจังก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะที่ดินในประเทศญี่ปุ่นมันราคาสูงและสิ่งที่ผมทำมันก็มีประโยชน์ด้วย แต่กว่าจะตั้งสำนักได้ ผมก็ต้องทำงานพิเศษหาเงินมาทำสำนัก โดยที่อากาเนะจัง,จตุรเทพและโกบังโจก็พยายามช่วยหาเงินด้วยอีกแรงโดยทำอาชีพสุจริต จนในที่สุดก็สามารถตั้งสำนักเคนโด้เป็นผลสำเร็จ และแน่นอนว่าศิษย์รุ่นแรกของผมก็คือจตุรเทพกับโกบังโจ ซึ่งผมสามารถทำให้พวกเขาเลิกเป็นนักเลงกลายเป็นนักดาบที่ผมภูมิใจ ผมกะว่าถ้าสำนักเคนโด้ของผมโด่งดังจนขยายสาขาได้ อาจจะไปทำสาขาที่ประเทศไทยก็ได้ เพราะได้ยินข่าวที่ประเทศไทยมีพวกชอบตีกันจนชาวบ้านเค้าเดือดร้อน เลยกะจะไปดัดนิสัยไอ้พวกนี้สักหน่อย ส่วนความสัมพันธ์ของผมกับอากาเนะจังนั้นก็ได้แค่ขั้นAเท่านั้น ตอนนี้ขอให้ผมมีรายได้พอที่จะสามารถดูแลทุกคนได้ เมื่อถึงเวลานั้นผมค่อยแต่งงานกับอากาเนะจังอย่างเป็นทางการซะที THE END จาก : Fic T. - - [email protected] - 24/01/2001 09:21

ข้อความ : ผมจึงตอบโต้เธอด้วยการใช้ลิ้นจนเธอเริ่มเคลิ้ม มือของผมก็ขยับไปจับหน้าอกของอากาเนะจัง<--- เฮ้ นาย ๆ ๆ มันจะติดเรทแล้วนะ เฮ้ ๆ ๆ /me เอาหน้าสามฟาดหัว Fic T อ่าน ๆ แล้วก็ตกใจเหมือนกันว่า นี่กะจะเล่นให้ติดเรทเหรอ ดีที่รู้สึกตัวท่านนะ ^^;;;; ว่าแต่ผสมผสานท่าไม้ตายจากหลายเรื่องดีครับ ^_^ จาก : xelloss - 24/01/2001 09:55

ข้อความ : อ้ากกกกกก อย่าตีผมเลย ผมสำนึกผิดแล้วครับ คราวหลังจะเขียนให้ยิ่งกว่านี้อีกครับ (อ้าว ตกลงตูสำนึกผิดหรือยังวะเนี่ย) จาก : Fic T. - 24/01/2001 10:15

ข้อความ : โฮะโฮ้ มิกส์ได้สะใจจังแฮะ ได้คาโอรุเป็นพี่เขยนี่ระแวงเหมือนกันนา ^ ^; ปล.ผมวางแผนจะสมัครฟิกเรื่องใหม่อยู่นะครับสนใจลงสมัครอีกป่าวฮะ แต่เมื่อToki2เกิดตรงข้ามของผมยังอยู่นะ กะเอาสลับกันลงน่ะครับ(ช่วงมุขหมด) ไว้ว่ากันอีกทีละกันฮะ ว่าแต่ชอบแนวBioป่าวละครับ จาก : K.W.E. - 24/01/2001 15:59

ข้อความ : (อ้าว ตกลงตูสำนึกผิดหรือยังวะเนี่ย) <=== สงสัยจะไม่นะ ^_^;;; /me กระหน่ำตีให้รู้สำนึก ปั่ก ๆ ๆ ๆ ๆ!!!! จาก : xelloss - 25/01/2001 14:50

ข้อความ : อ้ากกกกกก สำนึกแล้วครับ แต่ฟังผมก่อน ผมมีเหตุผลที่ผมเขียนแบบนี้ เอาไว้พรุ่งนี้เช้าผมจะบอกแล้วกัน จาก : Fic T. - 25/01/2001 15:39

ข้อความ : เหตุผลอารายกานน....... (-_-)oO[ เกือบจะไม่กล้าลงคอมเมนท์แล้วน่ะ ถ้าเรทมากกว่านี้อีกละก็....] จาก : Alicia - 25/01/2001 22:45

ข้อความ : อะไรกันเนียใจเย็นๆกันก่อนน่า จาก : winsasa - 26/01/2001 10:07