|
หัวข้อ : - Force of the Darkmoon - Chapter3 "Rival" (ส่วนที่7) ข้อความ : 
Story so far: เมื่อ12ปีก่อน เกิดมีสงครามระหว่างเผด็จการจีโนรั่มและโลกขึ้น ผลจากสงครามในครั้งนั้นโลกได้พ่ายแพ้ให้กับแผนการรบของทัพจีโนรั่ม ต่อมา...ชุดวิทยาการลับของกองทัพจีโนรั่มได้มีการพบดาวลึกลับใกล้ๆได้โดยบังเอิญที่ขั้วโลกเหนือซึ่งภายหลังได้มีการให้ชื่อว่าดาร์คมูน ดาวเคราะห์ลับนี้มีคุณสมบัติพิเศษในการดูดพลังงานได้เกือบทุกชนิด และเป็นเวลานับหลายแสนหลายล้านปีมาแล้วที่ดาวเคราะห์ดวงนี้ได้ซึมซับพลังงานของจักรวาลมาตลอดจนมีอำนาจลึกลับมากมายเก็บไว้ในตัว และนั่นก็ทำให้เทคโนโลยีที่มนุษย์ไม่อาจเอื้อมได้ถูกผลิตออกมาเป็นกำลังให้แก่ทางกองทัพ.. แต่แล้วจีโนรั่มก็ถูกองค์กรร่วมมือระหว่างประเทศ(ยูเอ็มโอ)ที่ก่อตั้งขึ้นมาใหม่ลอบสังหารไปเสียก่อน แม้แต่กองทัพและผู้เกี่ยวข้องทั้งหมดของเขาก็ถูกไล่กวาดล้างจนสิ้น ... ส่วนเทคโนโลยีจากดาร์คมูนนี้มีอันต้องสาปสูญไปอย่างลึกลับ... ทว่า ..วิทยาการดาร์คมูนในครั้งนั้นได้ก่อเกิดมนุษย์ดัดแปลงพลังจิตผู้มีอำนาจเหนือมนุษย์จำนวนหนึ่งขึ้นมา..พวกเขารอดชีวิตจากการกวาดล้างในครั้งนั้นมาได้..และต่างก็กระจัดกระจายไปทั่วโลก ..ต่างคนต่างตัดสินใจฝังอดีตของตนและใช้ชีวิตเยี่ยงปุถุชนโดยไม่เคยติดต่อกันอย่างสงบสุข จนกระทั่งการกวาดล้างครั้งใหม่จากยูเอ็มโอได้บังเกิดขึ้นอย่างไร้สาเหตุ.. การกวาดล้างที่มีเป้าหมายตรงมาที่พวกเขาโดยเฉพาะ!! พวกเขาจึงต้องรื้อฟื้นพลังที่แอบซ่อนไว้ขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง!! กลุ่มห้าคน(ฟิล,โชโค,มาซากิ,ดาร์คมาสเตอร์,แลมบ์) กำลังจะไปช่วยดาร์คมูนชิลเดร็น'อาร์เซต้า'ที่กำลังถูกรุมโจมตีโดยกองทัพยูเอ็มโอ และได้พบกับกลุ่มสามคนอันประกอบด้วยโรเจอร์ ยูโรป้า และยู ต่อมาทั้งหมดก็ได้เผชิญหน้ากับอาร์เซต้า แต่อาร์เซต้าที่สามารถปราบกองทัพยูเอ็มโอได้ด้วยตัวคนเดียวกลับเหยียดหยามและไม่ยอมเข้าร่วมเดินทาง หนทางเดียวที่จะพาตัวเขาไปได้นั่นคือ ต้องเอาชนะเขาให้ได้!! ............................. (โพสท์ที่25) ผู้ชนะก็คือ อาร์เซต้าค่า!! ยูโรป้าผู้รับหน้าที่เป็นกรรมการร้องประกาศ มะ แม้แต่คุณดาร์คก็เสร็จมันรึเนี่ย เฮ้ย เป็นไงมั่ง ดาร์ค แลมบ์กับมาซากิพูดพลางวิ่งเข้าไปหา โดยมีโชโควิ่งตามทั้งสองไปติดๆ อุ...ยะ ยังไม่ตาย ว่าแต่ ขอโทษนะ... ดาร์คมาสเตอร์พูดกับเพื่อนๆด้วยเสียงอันแผ่วเบา หนอย เจ้าอาร์เซต้า!! บังอาจทำกับพวกเราถึงขนาดนี้ เรื่องนั้นช่างเถอะมาซากิ พวกเราเลือกที่จะต่อสู้ตัดสินกันเอง ว่าแต่.......ตอนนี้ ชั้นรู้แล้ว อาร์เซต้าแข็งแกร่งเกินไป พลังของชั้นถูกมันทะลวงฝ่าเข้ามาได้อย่างไม่เกรงกลัวเลย ความสามารถของมันราวกับอสูรสงคราม พวกเราไม่มีใครเอาชนะมันได้หรอก...สู้ไปก็มีแต่จะเจ็บตัวเท่านั้น ดาร์คมาสเตอร์พยายามพูดทั้งๆที่เจ็บปวดไปทั้งตัว ...แต่ว่าทุกคน.... พวกเราจะปล่อยเขาไว้อย่างนี้ไม่ได้ ยูเอ็มโอจะเล่นไม้แข็งเมื่อไหร่เราก็ไม่รู้ เพื่อพวกเราทุกคน ถึงมันจะดูขี้ขลาด แต่มันก็ไม่มีทางเลือก.. ระ รึว่า... โชโคอุทาน ถูกต้อง เราต้องรวมพลังกันปราบหมอนั่น ไปตามฟิลมา หนนี้เราต้องใช้พลังของเธอร่วมด้วยแล้ว.. ดะ...ได้ มาซากิและแลมบ์รับคำ เอ้าเอ้า หลีกหน่อยค่า.. หน่วยรักษามาแล้ว ยูโรป้าแหวกวงเข้ามายังตัวดาร์คมาสเตอร์ แต่พอเธอเข้ามาถึงดาร์คมาสเตอร์ก็สลบไปเสียก่อนด้วยความเจ็บปวด หญิงสาวเข้าใจดีว่าร่างกายของดาร์คมาสเตอร์บอบช้ำมาก จึงส่งพลังรักษาทั้งๆที่เจ้าตัวยังคงหลับอยู่อย่างนั้น ในขณะเดียวกันนั้นเอง โชโค แลมบ์ และมาซากิ ก็กำลังวิ่งไปตามตัวฟิล จะดีหรือ มาซากิ แลมบ์เอ่ยปากถามพลางวิ่ง หรือพวกนายจะสู้กับมันตัวต่อตัวอีก พลังของนายน่ะ ใช้ได้ดีในการต่อสู้กับคนทั่วไป แต่นายมีอะไรจะไปปราบอาร์เซต้ารึยังล่ะ? ส่วนโชโค ..นายก็เช่นกัน หากนายไม่มีอาวุธ นายก็มีแต่พลังเคลื่อนย้าย การต่อสู้นี้ใช้อาวุธแสงไม่ได้นะ ไม่มีวิธีอื่นอีกแล้วที่เราจะชนะอาร์เซต้า พวกเราจึงต้องรวมพลังของพวกเราอย่างที่ดาร์คบอกยังไงล่ะ มาซากิพูดให้คนทั้งสองเห็นด้วย และก็ถูกอย่างที่มาซากิพูด แลมบ์สามารถควบคุมแรงดึงดูดได้ก็จริง แต่ในกรณีปัจจุบัน จะให้เขาบิดกระดูกของอาร์เซต้าก็คงเป็นไปไม่ได้ หรือถ้าจะใช้ความเร็วบินเข้าชน ก็มีแต่จะเจ็บกลับมาเพียงฝ่ายเดียวเท่านั้น ส่วนโชโคนั้น ถ้าไม่ใช้อาวุธ ก็ไม่สามารถโจมตีอาร์เซต้าได้โดยลำพังตัวคนเดียวอยู่แล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงต้องใช้วิธีสุดท้ายในการต่อสู้ครั้งสุดท้าย พวกเขาจึงจะไปพาฟิลที่อยู่กับโรเจอร์ที่ใต้ยานมาช่วย แต่ยังไม่ทันที่พวกเขาจะได้ก้าวขาต่อไป พลันก็มีคนออกมายืนขวางเสียก่อน คิดจะทำอะไรงั้นรึ ทั้งสามคน โรเจอร์ยืนกอดอก ...ไม่ยอมให้คนทั้งสามเข้าไปไกล้ฟิลมากกว่านี้ มาซากิเห็นดังนั้นก็พูดออกมาด้วยอารมณ์ขุ่นเคืองเล็กน้อย โรเจอร์รึ พวกนายเคยบอกเอาไว้ว่าจะไม่ยุ่งกับการรวบรวมพรรคพวกของเรา ซึ่งเราก็ไม่ว่าอะไร แต่ตอนนี้พวกเราต้องการตัวคนของเรา ช่วยหลีกทางให้ทีได้ไหม.. ยังไม่รู้เหตุผลที่ชั้นให้ยูโรป้าพาฟิลมาที่นี่อีกรึ โรเจอร์ตอบหน้าตายเหมือนจะเป็นทองไม่รู้ร้อน แต่แล้วสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป พวกนาย คิดจะให้ผู้หญิงไปโดนซ้อมรึยังไง?!! มาซากิ โชโค และแลมบ์ถึงกับหน้าถอดสีไปในทันที ส่วนตัวฟิลเองก็ถึงกับนิ่งไปเหมือนกัน นึกไม่ถึงว่าโรเจอร์จะมองการณ์ล่วงหน้าเอาไว้ถึงขนาดนี้ กลับไปซะ จะรุมจะอะไรชั้นไม่ว่า แต่อย่ายึดมั่นกับจุดมุ่งหมายจนหน้ามืดตามัวอีก โรเจอร์กล่าว ..แล้วจึงหันหลังเดินกลับไปยังที่ของตนเอง ตะ แต่ว่า... โชโคพยายามพูดกับโรเจอร์ที่เดินกลับไปแล้ว พอเถอะโชโค.. โรเจอร์พูดถูก ถึงฟิลจะมีพลังป้องกัน แต่ถ้าผิดพลาดอะไรขึ้นมาล่ะก็พวกเราคงมองหน้าฟิลกันไม่ติดแน่ๆ.. แล้วเราจะทำยังไงกันดี โชโคถาม ในขณะเดียวกันนั้นเอง แลมบ์ก็ทำหน้าครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่ เขากำลังใช้ความคิด แต่แล้วไม่นานนักชายหนุ่มก็โพล่งออกมา เฮ้! ชั้นพอจะนึกอะไรได้แล้วล่ะ! คำพูดของแลมบ์ทำให้โชโคและมาซากิสนใจรีบเข้ามาหา ทั้งสามคนปรึกษากัน และแล้ว ..แผนของแลมบ์ก็ได้เริ่มขึ้น.. แก...อีกสองคนที่เหลือนี่นา มีอะไรจะคุยกับข้างั้นรึ? แลมบ์กับโชโคกำลังยืนประจันหน้าอาร์เซต้าด้วยใบหน้าเอาจริงเอาจัง หลังจากที่ไปพูดคุยอะไรบางอย่างกับยูโรป้าเอาไว้ก่อนแล้ว ส่วนมาซากินั้นก็ดูเหมือนกำลังหอบอะไรบางอย่างออกมาจากยานสติงเรย์ไปวางตามพื้นทราย ณ.จุดต่างๆอยู่ ก็นิดหน่อย พวกเราอยากจะมาตกลงอะไรด้วยหน่อยน่ะ แลมบ์ทำยิ้มสู้เสือแล้วเริ่มอธิบาย ในบรรดารูปแบบดัดแปลงทั้ง26 ย่อมมีทั้งคนที่ถนัดโจมตี และคนที่ไม่ใช่.. ขอบอกตรงๆเลยนะ ว่ารูปแบบพลังของพวกเราทั้งสองคนนี้ ไม่ใช่แบบที่สามารถประทะกับพละกำลังตรงๆของนายได้แน่ ซึ่งแบบนั้น สู้ไปก็ตายเปล่า ดังนั้น พวกเราถึงจะมาขอท้าประลองกับนายในรูปแบบอื่น ไหนว่ามาซิ? งั้นก็ขอเชิญทางนี้ แลมบ์ผายมือ แลมบ์และโชโคพาอาร์เซต้าไปยืนที่จุดๆหนึ่งในวงกลมสีแดงที่พ่นขึ้นมาด้วยสีสเปรย์ วงกลมนั้นมีเส้นตรงยาวสีแดงลากจากขอบวงออกไปในทิศทางที่ทำมุมห่างเท่าๆกัน3เส้น ราวกับจะเป็นเส้นบอกทางอะไรซักอย่างที่ลากออกไปไกล ห่างจากจุดที่พวกเรายืนอยู่ในขณะนี้ มีปืนไฟฟ้าELEC .Sวางอยู่ที่ทิศทั้งสาม คือ เหนือ ตะวันออกเฉียงใต้ และตะวันตกเฉียงใต้ ทิศทั้งสามทำมุม120องศาซึ่งกันและกันโดยประมาณ ระยะห่างของปืนนับจากจุดที่พวกเรายืนอยู่นั้นคือ500เมตรเท่าๆกัน สิ่งที่พวกเราจะต้องทำนั้นก็คือการดวลปืน โดยพวกเราจะต้องหันหลังให้กันแล้วไปเอาปืนของตัวเองมายิงใส่คู่ต่อสู้ให้ได้ ใครยิงใครโดนก่อนก็ชนะ และการประลองนี้จะตัดสินผลแพ้ชนะกันที่การถูกปืนนี่ยิงให้โดนกันจนหมอบเท่านั้น ไม่นับผลจากการใช้กำลังเข้าชนเด็ดขาด ซึ่งเรื่องนี้ กรรมการหญิงยูโรป้าได้รับรองแล้วว่าจะฟื้นพลังให้แก่ผู้ที่ถูกทำร้ายระหว่างทำการต่อสู้และปรับผู้กระทำผิดกติกาให้แพ้ไปในทันที หึ ไม่อยากโดนอัด แต่อยากโดนปืนแทนงั้นรึ ขอเตือนไว้อย่างนะว่าร่างข้าก็ทนไฟฟ้าได้บ้าง ถ้าพลังของปืนนี้ล้มข้าไม่ได้ล่ะ พวกแกทั้งสองจะยอมถูกยิงกลับฝ่ายเดียวอย่างนั้นหรือ ไม่ต้องห่วงหรอกน่า พลังของปืนถูกปรับไว้แรงมากพอ นายโดนคงสลบ แต่ความแรงขนาดนั้นพวกเราโดนคงสาหัสพอสมควร แต่นั่นก็สาสมกับการที่พวกเราจะรุมนายแล้วนี่นา ใช่แล้ว แถมถ้าใครหยิบปืนได้ก่อนก็ย่อมจะมีโอกาสยิงก่อน หากมั่นใจในพลังของตนเองล่ะก็ คงสามารถวิ่งไปหยิบปืนมายิงใส่พวกเราได้ในชั่วพริบตา ไม่ใช่หรือครับ โชโคพูดเสริม แม้ในใจจะยังหวั่นๆอยู่เล็กน้อย น่าสนุก ชั้นจะยอมเล่นด้วยก็ได้ แล้วอย่าเสียใจภายหลังล่ะ ประจำที่กันได้แล้วนะคะ ยูโรป้าประกาศเสียงใส ทั้งสามคนเตรียมพร้อมที่วงกลมกลางสีแดง เป้าหมายของทั้งสามคนคือหยิบปืนในระยะห้าร้อยเมตรด้านหน้าของตนเองนะคะ เตรียมตัว. . ไปได้!! สิ้นเสียงสัญญาน ทั้งสามคนก็พุ่งตัวออกจากจุดเริ่มไปในพริบตา ในบรรดาคนทั้งหมด มีเพียงอาร์เซต้าคนเดียวเท่านั้นทิ่วิ่งได้เร็วที่สุด!! ความเร็วนั้นทำเอาก้อนหินก้อนทรายเล็กๆถึงกลับปลิวฟุ้งไปเป็นแนวตามทิศการวิ่งที่เขามุ่งหน้าไป เจ้าสองคนนั่นคิดยังไงของมัน ยังไงๆข้าก็ต้องหยิบปืนได้ก่อนอยู่แล้ว ได้ปืนเมื่อไหร่จะยิงเรียงตัวให้เรียบไปเลย อาร์เซต้าคิด... ทันใดนั้นเอง ลำแสงสีฟ้าก็พุ่งแหวกอากาศมาทางด้านหลังของเขาอย่างเร็ว!! อาร์เซต้าหันหลังกลับมาเห็นลำแสงนั่นพอดี ขนทั่วร่างกายลุกขึ้นชูชัน!!เ พียงเสี้ยววินาทีนั้นเองสัญชาติญาณก็ได้กระตุ้นให้เขาขยับตัว!! อาร์เซต้าหลบกระสุนของELEC S.!!ไปได้อย่างฉิวเฉียดทีเดียว อะไรกัน!! อาร์เซต้าอุทานทั้งๆที่ยังตกใจไม่หาย เขากวาดสายตาหาคนที่ยิงใส่เขา แล้วเขาก็ได้เห็น!! โชโคและแลมบ์ตอนนี้ได้ไปถึงปืนเรียบร้อยแล้ว ทั้งๆที่ตัวเขาเองยังไปได้แค่เพียงครึ่งทางเท่านั้นเอง!! เจ้าโชโคบ้าเอ๊ย ย้ำนักย้ำหนาแล้วว่ามีโอกาสตอนที่มันยังวิ่งไม่ถึงปืนเพียงครั้งเดียวเท่านั้น มันรู้ตัวเลยเห็นมั้ยเล่า!! แลมบ์พูดต่อว่าโชโค โดยมีโชโคยืนถือปืนทำท่าขอโทษครับๆอยู่อีกด้านหนึ่ง ช่วยไม่ได้ อย่างนี้ก็ต้องระดมเข้าไปลูกเดียว หนนี้อย่าพลาดล่ะ!! แลมบ์บอกกล่าว ไม่บอกอย่างเดียว แต่ยังลั่นไกระดมยิงปืนพลังไฟฟ้าใส่อาร์เซต้าอีกด้วย บ้าน่า พวกมันได้ปืนก่อนเราได้ยังไงกัน เฮ้ กรรมการ พวกนี้ไม่ได้โกงแน่รึ! อาร์เซต้าร้องลั่น พลางหลบห่ากระสุนจากคนทั้งสองด้วยความว่องไวแบบเต็มกลืน ยูโรป้าผู้ทำหน้าที่เป็นกรรมการจึงตอบออกไปตามจริงว่า พวกเขาไปถึงปืนเร็วกว่าคุณ นั่นเป็นเรื่องจริงค่ะ เอ้าเอ้า!! มัวทำอะไรอยู่ ถ้าโดนพวกเรายิงล่ะก็เท่ากับแพ้ไปเลยนะครับ? โชโคแกล้งพูดแหย่อาร์เซต้า และนั่นก็ทำให้อาร์เซต้าอยากจู่โจมคนทั้งสองกลับมากขึ้นเรื่อยๆ แต่กติกาที่ตกลงกันไว้คือให้จู่โจมกันด้วยปืนที่วางเอาไว้ให้ได้เท่านั้น และการจู่โจมที่ทำให้เกิดการบาดเจ็บโดยตรงนั้นจะถูกปรับแพ้ไปในทันที แม้จะไม่ชอบใจกติกาหยุมหยิมนี่นัก แต่อาร์เซต้าก็หยิ่งเกินกว่าที่จะล้มกระดานเอาดื้อๆเพียงเพราะเสียเปรียบคู่ต่อสู้หน้าไหนๆ ชิ ยังงี้ก็ต้องหยิบปืนให้ได้ก่อนล่ะ อาร์เซต้านึกได้ แล้ววิ่งจะไปเอาปืนของเขาที่อยู่ตรงหน้า แต่ทว่ายังไม่ทันไร ปืนกระบอกนั้นจากเดิมที่วางนิ่งๆอยู่กับพื้นก็มีอันขยับกึกๆขึ้นมาเอง แล้วจู่ๆ มันก็พุ่งพรวดขึ้นมาจากพื้น..ร่อนผ่านตัวอาร์เซต้าไปเข้ามือของแลมบ์ที่อยู่ห่างไปข้างหลังอย่างพอเหมาะพอเจาะ ขอปืนของนายไปล่ะนะอาร์เซต้า!! แลมบ์ตะโกน พร้อมด้วยปืนสองกระบอกในมือ ขอโทษนะ แต่พวกเราต้องอยู่รอด รวมทั้งนายด้วย..อาร์เซต้า!! ดังนั้น เราจึงต้องเอาชนะนายให้ได้!! ชั้นไม่รู้หรอกนะ ว่าแกเอาปืนข้าไปได้ยังไง แต่จะเอาของๆข้าไปน่ะ มันไม่ง่ายหรอกนะ! อาร์เซต้าพูดจบก็วิ่งเข้าใส่แลมบ์ แต่แล้วก็มีพลังอะไรบางอย่างกันตัวเขาเอาไว้ไม่ให้เข้าใกล้ตัวแลมบ์ไปมากกว่านี้ ถ้าเข้ามาถึงตัวชั้นได้ก็เอาซี่!! ...พลังของชั้นคือการควบคุมแรงดึงดูดระหว่างร่างกายกับสิ่งของรอบตัว ถึงจะใช้จู่โจมร่างสุดยอดของนายไม่ได้ แต่แค่นี้ก็พอเพียงแล้วล่ะนะ!! พูดจบแลมบ์ก็ลั่นกระสุนเข้าใส่อาร์เซต้าอีก อาร์เซต้าเหงื่อตกก่อนจะเอี้ยวตัวหลบไปได้ สถานการณ์ในตอนนี้ไม่สู้ดีนัก แต่แล้วเขาก็เริ่มเปลี่ยนเป้าหมาย และมองไปที่โชโคอย่างมีแผนในใจ ถ้าเอาอาวุธของข้าจากแกไม่ได้ ก็เอาของจ้าหนุ่มนั่นมาแทนก็ได้เฟ้ย!! เปล่าประโยชน์น่า ในขณะที่อาร์เซต้ากำลังจะเข้าถึงตัวโชโค พลันร่างของเด็กหนุ่มก็หายไปจากสายตา พอรู้สึกตัวอีกที โชโคก็ไปยืนถือปืนอยู่อีกที่หนึ่งซะแล้ว พลังของผมคือเคลื่อนย้าย ก่อนที่จะโจมตีผม ผมก็จะย้ายร่างหนี คุณคงเอาอาวุธจากผมไปไม่ได้หรอกนะ.. โชโคพูดอย่างมีชัย ในเมื่อแกไม่มีปืน!! ก็จงรับการโจมตีไปแต่เพียงฝ่ายเดียวเถอะอาร์เซต้า!! แล้วจงพ่ายไปซะ..เพื่ออนาคตของตัวเอง!! แลมบ์กล่าวด้วยเสียงอันดัง ทั้งเขาและโชโคเริ่มรัวนิ้วยิงปืนไล่สาดอาร์เซต้าอีก แต่ไม่ว่าจะยิงไปกี่นัด อาร์เซต้าก็ใช้ความเร็ววิ่งหลบไปได้ทุกครั้ง เป็นเพราะความเร็วและประสาทสัมผัสที่เป็นพลังพิเศษนั่นเองที่ทำให้อาร์เซต้าหลบการจู่โจมของทั้งสองได้ แต่ก็โจมตีใครกลับไม่ได้ซักคน โชโคเริ่มรำคาญที่ไม่ว่าจะยิงเท่าไรก็ไม่โดนอาร์เซต้าซักที ดังนั้น เขาจึงคิดจะใช้พลังของเขาเข้าเสริมการจู่โจม หลบเก่งดีนักนะ อย่างนี้ก็ต้อง!! แลมบ์ควบคุมแรงดึงดูดระหว่างเขากับพื้นโลก บังคับร่างตัวเอาให้พุ่งขึ้นไปกลางท้องฟ้าเหนือหัวอาร์เซต้าและลอยนิ่งอยู่กลางท้องฟ้านั้น เขารวมจิตและเริ่มเร่งพลัง บังเกิดให้พื้นดินบริเวณที่อาร์เซต้ายืนอยู่เกิดสั่นสะเทือนไปทั่ว ทำให้อาร์เซต้าหยุดยืนอยู่กับที่ด้วยความตกใจ ทันใดนั้นเองเหล่าผืนทรายที่เคยนอนนิ่งสนิทอยู่กับพื้นมาตลอดก็พากันพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าราวกับถูกพายุทอร์นาโดหมุนพัด ทิศทางการเคลื่อนที่ของสายทรายนับสิบนั้นมุ่งตรงไปยังแลมบ์ราวกับคลื่นโหม พลันคลื่นทรายทั้งหลายก็ถูกตีกลับลงมายังพื้นโลก แล้วก็ถูกกระชากกลับขึ้นไปใหม่ด้วยความเร็วสูงกลับไปกลับมา เพียงอึดใจพื้นทะเลทรายบริเวณนั้นก็ถูกพลังของแลมบ์ชักนำให้ปั่นป่วน ก่อเกิดพายุทรายอันรุนแรงขนาดยักษ์ที่พร้อมจะบดบังทุกสิ่งทุกอย่างเอาไว้ในตัวของมัน พายุทรายนั้นทั้งสูงทั้งใหญ่และดูน่ากลัว โดยมีแลมบ์เป็นผู้ควบคุมธรรมชาติที่อยู่เหนือผืนทรายทั้งมวล มองทางไม่เห็นอย่างนี้เป็นยังไงล่ะ!! ขยับไม่ได้แล้วสินะ!! เอาเลยโชโค!! แลมบ์ตะโกนสั่งโชโคจากเบื้องบน โชโคระดมยิงปืนเข้าไปยังเงาของอาร์เซต้าที่อยู่ในพายุทรายอย่างแม่นยำ แต่ทว่า เงานั้นก็ยังคงวิ่งหลบกระสุนทั้งหมดได้อย่างเส้นยาแดงผ่าแปด แม้จะมองไม่เห็นทางเพราะพายุทรายบดบังสายตา แต่อาร์เซต้าก็ยังรู้สึกถึงการโจมตีจากภายนอกได้โดยอาศัยแค่ประสาทสัมผัสเท่านั้น แลมบ์เห็นว่าอาร์เซต้ายังคงเคลื่อนไหวตัวหลบกระสุนไฟฟ้าของโชโคได้จึงเกิดน้ำโหขึ้นมา ฮึ่ม ประสาทสัมผัสมันยอดจริงแฮะ งั้นคงต้องเพิ่มพลังซะแล้ว แลมบ์เร่งความปั่นป่วนของแรงดึงดูด พายุทรายโหมกระหน่ำอย่างบ้าคลั่งขึ้นกว่าเดิมอีกเป็นเท่าตัว ลมพัดไปมาวุ่นวาย ก้อนหินก้อนกรวดทรายทั่วทั้งบริเวณพุ่งไปพุ่งมาอย่างไม่มีทิศทางจนแม้แต่แสงก็มิอาจทะลุทะลวงลอดพายุที่น่ากลัวนี้ไปได้ อาร์เซต้าเจอเข้าไปแบบนี้ก็ทานไม่ไหวจนต้องเอาแขนทั้งสองป้องหน้ายืนตั้งรับเหมือนกัน แลมบ์ที่บินคุมพายุอยู่ด้านบนรู้สึกได้ด้วยพลังว่าเป้าหมายหยุดอยู่กับที่จึงร้องบอกสัญญาณให้กับโชโค โชโค มันไปไหนไม่ได้แล้ว!!.. เอาเลย!! มะ มองไม่เห็นอาร์เซต้าเลย คุณแลมบ์ พายุมันหนาเกินไป แล้วจะยิงปืนเข้าไปได้หรือเปล่าก็ยังไม่รู้เลย พายุที่แลมบ์เร่งพลังมากเกินไปก่อให้เกิดผลเสีย ถึงจะหยุดการเคลื่อนไหวอาร์เซต้าได้ แต่ก็เท่ากับว่าพายุจะหนาทึบเกินไปจนทำให้ผู้ที่อยู่ข้างนอกมองเข้าไปภายในไม่เห็นเช่นกัน งั้น ก็ยิงเข้าไปมั่วๆละกัน ชั้นจะยิงเข้าไปจากบนนี้อีกแรง แลมบ์ร้องบอก และเตรียมปืนทั้งสองกระบอกเล็งเข้าไปในพายุที่ตัวเองสร้างขึ้นเบื้องล่าง แต่ยังไม่ทันที่นิ้วจะเหนี่ยวไกใดๆ ..อยู่ๆแลมบ์ก็รู้สึกสะดุ้งขึ้นมา เขาค้างนิ่งอยู่กลางอากาศไปพักหนึ่งด้วยใบหน้าที่ตึงเครียด และโดยที่ไม่มีใครคิดฝัน ทันใดนั้นเขาก็หยุดพลังของเขา พายุทรายถูกปลดปล่อยความรุนแรงและอ่อนตัวลงไปเรื่อยๆ เม็ดหินเม็ดทรายทั้งหลายตกลงสู่พื้น ตามด้วยบรรดาฝุ่นที่มีน้ำหนักเบากว่าที่ยังคงลอยคลุ้งอยู่กลางพื้นที่ ท้องฟ้าที่เคยขุ่นมัวไปด้วยละอองธุลีที่พวยพุ่งจากพื้นดินบัดนี้กลับมาใสดูแจ่มใสสะอาดดังเดิม พายุทรายที่ถูกแลมบ์สร้างขึ้นอันตรธานหายไปในที่สุด แต่ไม่ใช่แค่พายุทรายอย่างเดียว อาร์เซต้าที่เคยอยู่ในพายุก็ด้วย!! ไม่นานนัก แลมบ์ก็ค่อยลอยตัวลงมายังพื้นดินอย่างช้าๆ แปลกแฮะ ร่างของมันหายไปจากสัมผัสของชั้น มันไม่น่าจะเป็นอย่างนี้นี่นา.. แลมบ์รำพึงกับตัวเอง หน้าตาเต็มไปด้วยความแปลกใจสงสัย อาร์เซต้าหายตัวไป ในพายุงั้นหรือครับ! โชโคตะโกนถามมาแต่ไกล ชั้นก็ไม่แน่ใจนัก ... แลมบ์ครุ่นคิดอย่างหนัก โดยยังคงกำปืนไฟฟ้าทั้งสองเอาไว้ในกำมือ เท่าที่จับตาดูอยู่บนท้องฟ้าเมื่อครู่นั้นรับรองได้ว่าไม่มีใครออกมาจากพายุอย่างแน่นอน แต่เมื่อครู่ที่ควบคุมแรงดึงดูดกับพื้นทะเลทรายนั้นก็รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าน้ำหนักส่วนของอาร์เซต้าได้หลุดออกไปจากระนาบการดึงดูด แต่เท่าที่ดูก็ไม่เห็นว่ามีร่างของอาร์เซต้าอยู่เลย แล้วอาร์เซต้าหายไปไหน เมื่อครู่ในพายุเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ในระหว่างที่เขากำลังคิดอยู่นั้นเอง เสียงของมาซากิก็ดังขึ้นมา เฮ้ย แลมบ์ .., โชโค..!! อาร์เซต้าหายไปไหนแล้วล่ะ ไม่รู้ครับ คุณมาซากิ คุณแลมบ์เขาสลายพายุ พอมาดูอีกที อาร์เซต้าก็หายตัวไปแล้ว.. โชโคตะโกนบอก โอ้ย!! อยู่ๆคนจะหายไปได้ยังไงกัน สงสัยเมื่อกี๊พวกนายอาจจะยิงมันโดนไปแล้วก็ได้ม้าง.. หรือไม่งั้นมันก็คงโดนฝังไปใต้พื้นทรายไปแล้วนั่นแหละ.. มาซากิโวยวาย แต่นั่นก็ทำให้แลมบ์คิดขึ้นมาได้ ใต้พื้นดินอย่างงั้นรึ ระ หรือว่า!!! แลมบ์นึกได้แล้วว่าทำไมอาร์เซต้าถึงหายไปจากระนาบการควบคุม แต่มันก็สายไปแล้ว พื้นทรายตรงที่แลมบ์ยืนอยู่ได้เกิดแหวกตัวและระเบิดออกมาอย่างรุนแรงจนตัวเขาพลิกคว่ำพลิกหงาย พอลืมตาขึ้นมาอีกที อาร์เซต้าก็ได้ขึ้นมายืนบนพื้นทรายเป็นที่เรียบร้อย แถมยังจับขาซ้ายของแลมบ์ยกเอาไว้จนตัวลอยอีกด้วย จับเจ้านกน้อยได้แล้ว ควบคุมแรงดึงดูดเก่งนักนะแก.. ยะ แย่แล้ว!! โชโค จัดการมันที แลมบ์ที่ถูกจับห้อยหัวเอาไว้ร้องลั่น วะ วะหวา!! โชโคตกใจสุดขีด เขาลั่นกระสุนไฟฟ้าใส่อาร์เซต้าทันที แต่อาร์เซต้ากลับยิ้มเยาะโดยไม่คิดหลบเลยแม้แต่ น้อย เสียงกระสุนไฟฟ้าช็อตเข้าที่เป้าหมายดังเปรี้ยง แสงสีน้ำเงินวาบจ้าขึ้นมาในทันที แต่ทว่าร่างที่โดนกระสุนไฟฟ้านั้นไม่ใช่ร่างของอาร์เซต้า แต่กลับเป็นร่างของแลมบ์เอง!! อ๊ากกก!!!!! แลมบ์ร้องออกมาอย่างโหยหวน เขาโดนกระสุนไฟฟ้าช็อตเข้าไปตรงๆจนร่างกายกระตุกชักอย่างรุนแรง แต่ไม่นานนัก ร่างที่ถูกจับห้อยอยู่นั้นก็กลับเป็นหยุดนิ่งไปอย่างไร้เรี่ยวแรง หลับไปเลยงั้นรึ แสดงว่าที่บอกว่าเป็นไฟฟ้าแรงสูงก็เป็นเรื่องจริงสินะ แต่โดนปืนที่ตัวเองปรับความแรงไว้สูงๆเองแบบนี้นี่น่าสงสารจังเลย แต่ก็ตัวเองทำตัวเองนั่นแหละนะ แถมตัวข้าเองก็ไม่ได้ทำผิดกติกาด้วย อาร์เซต้าทำเป็นพูดติดตลก หน้าตาบ่งบอกว่าสมน้ำหน้าแลมบ์เสียเต็มประดา แล้วเขาก็เขาก้มลงเก็บปืนของเขาที่หล่นจากมือแลมบ์ลงไปที่พื้นขึ้นมาไว้ในมือของตัวเอง งั้น... ต่อไปก็แกล่ะ เจ้าหนูนินจา คอยรับแลมบ์ให้ดีนะ!! พูดจบ อาร์เซต้าก็ขว้างร่างไร้สติของแลมบ์เข้าใส่ซากรถถังที่อยู่ห่างออกไปทันที!! คุณแลมบ์!! แลมบ์กำลังจะชนเข้ากับตัวถังเหล็กของซากรถถัง โชโคเห็นดังนั้นจึงรีบเทเลพอร์ตตัวเองไปรับร่างของแลมบ์เอาไว้!! แลมบ์ถูกขว้างมาแรงมากจนโชโคแทบทานแรงเอาไว้ไม่ไหวและจะลอยตามไปด้วย แต่โชโคก็ได้ทุ่มแรงทั้งหมดของตนออกมาจนสามารถหยุดแลมบ์เอาไว้ได้ ก่อนที่พวกเขาจะชนเข้ากับซากเหล็กนั่นเพียงไม่ถึงห้าเมตร นี่แหละ เหตุผลที่ชั้นไม่อยากจะช่วยคนอื่น..เพราะจะทำให้ตัวเองต้องตายเอง เสียงของอาร์เซต้าดังขึ้นมาจากข้างหลังของโชโค และเจ้าตัวก็ยืนทะมึนอยู่บนซากรถนั่นเอง โดยไม่พูดพล่ามทำเพลง อาร์เซต้ากระโจนเข้าใส่โชโคอย่างเร็ว ร่างของแลมบ์ถูกฟาดกระเด็นออกไป ส่วนโชโคก็ถูกกระแทกจนล้มลงกลิ้งไปกับพื้นทราย เพียงอึดใจ ปากกระบอกปืนก็จ่อเข้าที่หน้าผากของเด็กหนุ่มอย่างไม่บอกกล่าว จบกันซะที คงต้องทนเจ็บปวดหน่อยล่ะนะเจ้าหนู อาร์เซต้าพูดเหมือนการกระทำของเขาเป็นเรื่องที่แสนธรรมดา ไกปืนถูกกดเข้าไปในทันที!! -/เปรี้ยง!!/- โชโค!!! มาซากิตะโกนเสียงดังหลังเสียงปืนดังสนั่น กระสุนถูกลั่นเรียบร้อย ทว่าไม่ใช่เสียงกระสุนจากปืนของอาร์เซต้า แต่เป็นปืนของอีกคนหนึ่ง.. เป็นการยิงเพื่อหยุดยั้งการกระทำของอาร์เซต้าด้วยการทำให้อาวุธนั้นทะลุเป็นรูกระเด็นออกจากมือผู้ครอบครองไป พอได้แล้วมั้ง อาร์เซต้า รู้ผลกันแล้วนี่นา.. โรเจอร์พูดกับอาร์เซต้า เขานี่เองที่เป็นคนช่วยโชโคจากการถูกอาร์เซต้ายิง.. เฮอะ ยุ่งไม่เข้าเรื่อง อาร์เซต้าขบเขี้ยวเคี้ยวฟันแล้วกระโดดออกมาจากตัวโชโค บอกว่ารู้ผลแล้วงั้นรึ แล้วกรรมการอย่างพวกนายตัดสินว่ายังไงล่ะ..? ขออภัยที่ทำให้ผิดหวังนะ โชโค มาซากิ ถึงแม้แลมบ์จะเจ็บตัวขนาดไหนก็ตาม ..แต่พวกนายคงแพ้แล้วล่ะ โรเจอร์ตัดสินตามกติกาที่ได้ตกลงกัน ยูโรป้ารีบวิ่งเข้าไปหาโชโคเพื่อใช้พลังรักษาแลมบ์ ทางด้านมาซากิและโชโคเมื่อได้ยินคำตัดสินก็ถึงกับแข้งขาทรุด จมดิ่งสู่ห้วงแห่งความผิดหวังกันไปทั้งคู่ ฟิลค่อยๆเดินออกมาจากใต้ยานเมื่อการตัดสินจบลง เธอเองก็เศร้าใจไม่แพ้กับคนอื่นๆ ทั้งๆที่ดาร์คมาสเตอร์เอาตัวเข้าแลกจนถึงกับต้องนอนสลบ แลมบ์ถูกไฟฟ้าเข้าจนมีอาการสาหัสย่ำแย่ แต่พวกเขาก็ไม่อาจเอาชนะอาร์เซต้าได้.. หึฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า พวกแกไม่สามารถเอาชนะข้าได้จริงๆด้วย อย่างที่คิดไว้เลย อาร์เซต้าหัวเราะด้วยเสียงอันดัง ในที่สุดพวกแกก็เป็นพวกดีแต่พูด พอเอาเข้าจริงก็ไม่เห็นทำอะไรได้สักอย่าง แล้วอย่างนี้เรอะ ที่บอกว่าจะพาพวกเราทุกคนให้รอดพ้นจากการตามล่า ทุกอย่างเป็นแค่การโอ้อวดของพวกแกทั้งนั้น จริงมั้ยล่ะ! ในตอนแรก ก็บอกว่าจะประลองกำลังกันตัวต่อตัว แต่พอไม่อาจปราบข้าลงได้ก็ทำเป็นท้าแข่งแบบที่ข้าไม่ถนัด แถมยังสองรุมหนึ่ง แม้กระนั้นข้าก็ยังคงเป็นฝ่ายชนะ นี่เป็นข้อยืนยันอย่างดีเลย ว่าข้อสามารถอยู่ตัวคนเดียวได้ โดยไม่ต้องพึ่งพลังกระจอกๆของพวกแก!! อาร์เซต้าพูดเหยียดหยามทุกคนด้วยความสะใจ ถึงคนอื่นๆจะไม่พอใจต่อคำพูดของเขา แต่ก็ไม่มีใครสามารถหาข้อโต้แย้งอะไรอาร์เซต้าได้เลยแม้แต่น้อย ทุกคนจึงเงียบไปกันหมด ราวกับจะยอมสยบต่อสิ่งอาร์เซต้าพูดมาทุกคำ เพราะข้า คือคนที่เหนือกว่าสิ่งอื่นใด.. ข้าแข็งแกร่ง.. ข้านี่แหละ ผู้ที่เป็นสิ่งมีชีวิตที่เยี่ยมยอดที่สุดในโลกนี้!! ข้านี่แหละ ...คือราชาแห่งจันทราทมิฬยังไงล่ะ!! ขออภัยที่ขัดจังหวะตอนมีอารมณ์ดีนะ อาร์เซต้า ว่าแต่ชั้นฟังที่นายพูดแล้วมันขัดหูอยู่หน่อยนึงน่ะ คุณโรเจอร์!! ฟิลที่ยืนอยู่ข้างๆผู้กล่าวคำพูดนั่นอุทานขึ้นมา รูปแบบพลังของดาร์คมูนชิลเดร็นทั้ง26 ถูกออกแบบมาให้มีการเสริมและพึ่งพากัน พลังของคนๆหนึ่งไม่อาจใช้งานได้อย่างเต็มที่หากไม่ได้รับการเกื้อหนุนจากพลังของอีกคนหนึ่ง เปรียบเหมือนกองทัพย่อมมีทหารหลายฝ่าย.. มีผู้บัญชาการ มีทหารหน่วยข่าวสาร มีพลร่ม.. อะไรทำนองนี้ แต่ไม่ทราบว่า แค่ทหารธรรมดาๆอย่างแก จะเป็นราชาได้ยังไงกัน ..รุ่นดัดแปลงของนาย เป็นแบบที่แข็งแกร่ง และเหมาะที่จะใช้ต่อสู้เป็นอย่างดี เคยคิดบ้างหรือเปล่าล่ะ ว่านายเนี่ยแหละ!!คือคนที่จะมีตำแหน่งเป็นแค่พลทหารในกองทัพเท่านั้น!! นายน่ะเหมาะที่จะถูกส่งไปตายในสนามรบก่อนรุ่นอื่นๆที่อยู่ข้างหลังที่สุดเลย รู้ตัวบ้างหรือเปล่า!! ว่ายังไงนะ!..ไอ้คนอวดดี!! อาร์เซต้าไม่พอใจในคำพูดของโรเจอร์อย่างมาก บอกไปกี่ครั้งกี่หนคนที่เอาแต่เพ้อฝันว่ายอดเยี่ยมกว่าคนอื่นซะเต็มประดาอย่างนายก็คงไม่รู้หรอกน่ะ!! ...ที่ชั้นอยากจะพูดก็คือ ทหารเลวอย่างนายมันก็ไม่ได้มีอะไรดีไปกว่าคนอื่นๆนักหรอก!! แล้วอย่างนี้น่ะเรอะ ที่จะบอกว่าตนเองเป็นราชา? โรเจอร์พูดท้าทาย เฮอะ!! แกจะบ้าหรือเปล่า เป็นกรรมการแท้ๆไม่เห็นหรือยังไงว่าข้าสามารถเอาชนะทุกคนที่อยู่ที่นี่ได้ไม่ว่าใครจะมีพลังประหลาดแค่ไหนก็ตาม แล้วยังงี้จะมาว่าข้าไม่ใช่ราชาได้ยังไง!! ก็พวกนั้นโตๆมาเคยได้ฝึกพลังซักที่ไหนกันเล่า ที่แกเอาชนะพวกนั้นได้นั่นก็เป็นเพียงเพราะคู่ต่อสู้ใช้พลังไม่เป็นต่างหาก ไม่ได้เป็นเพราะความยอดเยี่ยมอะไรเหมือนที่แกเพ้อไปเองซักนิดเดียว.. กะ แก อาร์เซต้ากัดฟันกรอด ในขณะที่โรเจอร์เอาแต่ยิ้มยืนยันคำพูดตัวเอง ดูเหมือนเขาจะอ่านความคิดของอาร์เซต้าออกหมดทุกอย่าง ไม่นานนักเขาก็เอ่ยคำพูดที่ไม่มีใครคิดว่าเขาจะกล่าวออกมา หึหึหึ ...ถ้าข้องใจในคำพูดของชั้นมากนักล่ะก็ ลองซัดกับชั้นดูซักตั้งมั้ยล่ะ เจ้าราชาจอมปลอม!! 
จาก : -----ROGER----- - - [email protected] - 22/01/2001 23:56 |