หัวข้อ : - ALCATRAZ NOAH - :03: One day in the darkside (2) - ร้านน้ำชาของมิตสึกิ - ข้อความ : ...กริ๊งกร๊องกรั๊งแกร๊ง... เสียงของกระดิ่งขนาดประมาณลูกเทนนิสที่ติดอยู่เหนือประตูดังขึ้นทันทีที่บานประตูถูกผลักเข้าในร้านพร้อมกับที่นารุมิเดินเข้ามาในร้าน "ร้านน้ำชาของมิตสึกิ" ร้านน้ำชาที่มีบรรยากาศอบอุ่นเหมือนกับบ้านพักแถบชนบท ภายในร้านที่ผนังเป็นอิฐถูกแบ่งเป็น 3 ส่วน ส่วนหนึ่งอยู่ด้านขวาของประตูมีโต๊ะไม้สีดำขลับขนาดกำลังดีกับการนั่งดื่มชาเรียงรายอยู่ อีกส่วนอยู่ซ้ายมือของประตูเป็นพื้นยกระดับ มีโต๊ะไม้สี่เหลี่ยมผืนผ้าตั้งอยู่เต็ม ซึ่งแต่ละโต๊ะถูกกั้นด้วยกระถางต้นไม้ ส่วนสุดท้ายอยู่ตรงข้ามกับประตูเป็นเคาเตอร์บาร์ซึ่งเรียงรายด้วยกาต้มน้ำและกระปุกใบชานานาชนิด ...อา..หอมจัง... ทันทีที่นารุมิก้าวเข้ามาในร้านกลิ่นหอมที่น่าดึงดูดใจของน้ำชาที่อยู่ในกาก็สะกดเธอไว้ได้อย่างง่ายดาย "สวัสดีค่ะ" อื๋อ! เสียงทักทายนั้นมาจากหญิงสาวที่ยืนอยู่ด้านหลังเคาเตอร์ หญิงสาวผมยาวสีดำสนิทรวบไว้ด้านหน้า ใบหน้าเธอดูอ่อนหวานดึงดูดใจผู้คนดังสาวแรกรุ่น แต่ที่แปลกคือ เธอแต่งกายด้วยเครื่องแบบเหมือนกับเหล่าพัศดี! "อะ..สวัสดีค่ะ" นารุมิทำหน้าหวาดๆเมื่อได้เห็นเครื่องแบบของเธอ "พึ่งมาใหม่หรือคะ?" เธอถามหลังจากเพ่งพินิจตัวนารุมิ "คะ?" นารุมิทำหน้างงๆ "คุณพึ่งมาที่นี่ใช่ไม๊ค๊ะ" "อะ..ค่ะ" "ฮึๆ คนที่นี่เค้าไม่ค่อยจะมาที่นี่กันเช้านักหรอกค่ะ" เธอพูดพร้อมกับเอียงคอยิ้ม "อย่างน้อยก็ไม่มีใครมาเร็วกว่า"เค้า"คนนั้น" "แต่ไหนๆ ก็มาแล้วก็มาดื่มชานี่หน่อยสิคะ" พูดจบน้ำชาหอมกรุ่นก็ถูกรินใส่ถ้วยชาที่วางอยู่บนเคาเตอร์ ด้วยน้ำเสียงเชิญชวนที่อ่อนหวานและรอยยิ้มที่แจ่มใส เมื่อบวกกับกลิ่นหอมที่โชยมาจากถ้วยน้ำชาที่หอมกรุ่น ใครเล่าที่จะปฏิเสธมันได้ ไม่ทันไรนารุมิก็ลากเอาสัมภาระของเธอไปไว้บนเคาเตอร์และนั่งลงตามคำเชิญ ...อา.....หอมจัง นารุมิสูดเอากลิ่นของชาเข้าไปเต็มปอดแล้วค่อยๆละเลียดจิบมัน "อร่อยจัง!" เสียงร้องอย่างลืมตัวของนารุมิดังขึ้นเหมือนกับเด็กที่ได้กินขนมที่ถูกใจ "ขอบคุณคะ" หญิงสาวยิ้มรับคำชม "...จริงสิ ยังไม่ได้แนะนำตัวเลย ดิฉันเป็นพัศดีอยู่ที่นี่ ชื่อว่า มิตสึกิ ยินดีที่ได้รู้จัก" "อ่า...ฉันชื่อ นารุมิ คิริชิมะ นารุมิ ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกัน" "ค่ะ คุณนารุมิ" มิตสึกิยิ้มให้แล้วเติมน้ำชาให้อีกจากนั้นทั้งสองก็เงียบไปสักครู่ "เอ่อ...คุณมิตสึกิ คือฉันมีเรื่องจะถามหน่อยค่ะ" "เรื่องที่ฉันเป็นพัศดีใช่ไหมคะ?" "ค่ะ" นารุมิทำหน้าแปลกใจที่อีกฝ่ายรู้เรื่องที่เธอจะถาม "ฮึๆ ไม่ต้องแปลกใจหรอกค่ะ ไม่ว่าใครก็ถามดิฉันเรื่องนี้ทั้งนั้น" "แต่เมื่อถามแล้วก็คงต้องตอบสินะคะ อืม...เรื่องที่ฉันเป็นพัศดีแต่ว่ามากลับมาเปิดร้านน้ำชานี้ ก็เพราะว่าตามกฎระเบียบแล้ว ดิฉันสามารถทำได้ไงคะ" "อาจจะเหมือนว่าดิฉันตอบวกวน ก็ต้องขอโทษก่อนนะคะ ก็ตามระเบียบของที่นี่ ที่ท่านผู้บัญชาการเซรอสบัญญัติขึ้นนั้น ทุกคนที่อยู่ที่นี่สามารถทำสิ่งใดก็ได้ตราบใดที่มันยังคงเป็นประโยชน์ต่อสาธารณะ ซึ่งตามความสามารถของดิฉันแล้ว การจะไปปกครองพวกคุณอย่างคนอื่นๆนั้น ฉันคงจะทำไม่ได้ แต่ถ้าเป็นเรื่องการชงชาแล้วล่ะก็ เรื่องนี้ดิฉันถนัดค่ะ อีกอย่างถึงแม้ว่าสภาพแวดล้อมของที่นี่จะถูกจำลองขึ้นตามนโยบายของท่านผู้บัญชาการเซรอสแล้วก็ตาม แต่ไม่ว่าใครก็ตามก็คงไม่อยากจะถูกกักขังไว้ แม้ว่าที่นั้นจะเป็นแดนสวรรค์ก็ตาม จริงไหมคะ และถ้าถูกบังคับให้ฝืนทำในสิ่งที่ตัวไม่ชอบ ความเครียดก็จะเกิดขึ้น เมื่อสะสมไปนานๆแน่นอนว่าปัญหาก็ต้องเกิดขึ้น ดังนั้นดิฉันก็อยากจะช่วยลดระดับความเครียดนั้นลงแม้ว่าจะเล็กน้อยก็ตามด้วยน้ำชาถ้วยน้อยๆของดิฉันนี่แหละ!" มิตสึกิยังคงตอบด้วยสีหน้ายิ้มแย้มเช่นเคย "ฮึๆ อย่างเช่นน้ำชาถ้วยที่คุณนารุมิดื่มนั่นล่ะค่ะ มันเป็นชาสมุนไพรที่ช่วยให้ผ่อนคลายได้ดีทีเดียว" เมื่อได้ฟังนารุมิก็รู้สึกว่าเป็นดังที่เธอพูดจริงๆ "อืม...เมื่อคุณเป็นฝ่ายถามแล้วทีนี้ก็ถึงตาดิฉันบ้างนะคะ" "...นี่ดูจากสัมภาระของคุณแล้ว ท่าทางคุณคงจะแตกแถวออกมาจากขบวนนำสู่ที่พักสินะคะ" "อ่า...ใช่ค่ะ" นารุมิตอบหน้าจ๋อย "แล้วท่าทางคงจะเผลอตัวชมทิวทัศน์เพลินจนถูกทิ้งสินะคะ" "มันก็ไม่เชิงหรอกนะคะ" นารุมิยังคงทำหน้าจ๋อยเหมือนเดิม "แหม ไม่ต้องทำหน้าแบบนั้นก็ได้ค่ะ แบบนี้คุณก็แย่เลยน่ะสิคะ เอาเป็นว่าเดี๋ยวดิฉันจะพาคุณไปเองละกัน" "จริงหรือคะ!" นารุมิเปลี่ยนสีหน้าทันทีที่ได้ยินโดยในใจคิดไปพลางว่า ช่างโชคดีอะไรอย่างนี้ที่ได้มารู้จักกับคนดีๆอย่างนี้ ...กริ๊งกร๊องแกร๊งกรั่งกร๊อง... เสียงกระดิ่งดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เป็นชายหนุ่มผลักประตูเข้ามา เขาเป็นชายหนุ่มแต่งตัวเรียบร้อยแต่ผมเผ้ายังดูยุ่งเหยิงอยู่ ในมือเขาถือช่อดอกไม้ช่อใหญ่ ส่วนใบหน้านั้นเก๊กหล่อเต็มที่ "นั่นไง"เค้า"คนที่ว่า" มิตสึกิหันไปกระซิบบอกนารุมิ ไอ้หมอนี่เรอะ!? "เอ่อ...อรุณสวัสดิ์ครับ คุณมิตสึกิ" แหวะ...เก๊กเต็มร้อยเลยไอ้นี่! "ค่ะ อรุณสวัสดิ์ คุณจอห์นนี่" จอห์นนี่! เชยระเบิดเลย "เอ่อ...ไม่ทราบว่าน้องสาวคนนี้คือ..." "ใครน้องนายกัน!" นารุมิตอบแบบตัดเยื่อใย "เธอชื่อนารุมิจ๊ะ" มิตสึกิตอบแทน "คุณมิตสึกิ!" นารุมิหันขวับไปทางมิตสึกิ "อ้าว ทำไมหรือคะ" "เอ่อ...ไม่มีอะไรหรอกค่ะ" เมื่อหน้าตาใสซื่อไม่รู้เรื่องของมิตสึกิแล้ว นารุมิก็ไม่รู้จะต่อว่าอะไรดี เฮ่อ!...เวรจริงๆที่ให้คนแบบนี้รู้จักชื่อได้เนี่ย "อ้อ อย่างนี้นี่เอง คงเห็นความหล่อของผมแล้วเขินอายจนไม่กล้าบอกสินะ" จอห์นนี่คิดเข้าข้างตัวเองเต็มที่ ใช่ที่ไหนกัน! "แล้วคุณจอห์นนี่มีธุระอะไรหรือคะ" "ถามเหมือนเดิมเลยนะครับ คุณมิตสึกิ ผมก็ขอตอบแบบเดิมบ้างนะครับ ก็ถ้าเช้าวันไหนผมไม่ได้มาดื่มน้ำชาของคุณมิตสึกิแล้วล่ะก็...วันนั้นของผมก็เหมือนยังไม่ได้เริ่มเลยนะสิครับ" แหวะ! เลี่ยนเป็นบ้าเลย "ส่วนดอกไม้ช่อนี้ มันก็ควรคู่กับ โอ๊ย!!!!" ช่อดอกไม้ร่วงหล่นลงกับพื้นพร้อมกับใบหน้าที่แสดงความเจ็บปวดของจอห์นนี่ แขนซ้ายของเขาถูกจับบิดไพล่มาด้านหลังด้วยมืออันกำยำของชายผมเกรียนสีขาวที่มีแววตาเย็นชาผู้มาปรากฏกายที่ด้านหลังของจอห์นนี่ "...ไอ้นักโทษสวะ แกคิดจะทำอะไร" น้ำเสียงของเขาช่างเย็นชาเหมือนกับแววตาที่บาดลึกในจิตใจของเขา "เซซิล! หยุดนะ!" มิตสึกิตะโกนห้าม "เฮอะ!" เซวิลยอมปล่อยมือแต่ก็ไม่วายยกขาถีบส่งจอห์นนี่ "แก!" จอห์นนี่ตะโกนด้วยความโกรธ "หยุดอยู่ตรงนั้นล่ะ" เซซิลชี้สั่งจอห์นนี่ "ถ้าไม่อยากจะเจ็บตัว ตอนนี้ฉันไม่มีธุระกับแก" "281020001726 คิริชิมะ นารุมิ" เซซิลหันไปหาเธอ "ตอนนี้เธอควรจะอยู่ที่ไหนรู้ไม๊" "อะ..เอ่อ" นารุมิตอบอึกอัก "เดี๋ยวก่อน เซซิล เดี๋ยวฉันจะพาเธอไปเอง" มิตสึกิเข้ามาขัดตาทัพไว้ "...งั้นก็ได้ แต่มิตสึกิ ท่านเซรอสสั่งเรียกประชุมด่วน รีบไปเสียล่ะ" พูดจบเซซิลก็หันหลังกลับ "แล้วแก เจ้าสวะ หัดเจียมตัวซะบ้าง!" แล้วรองเท้าบู้ทที่ดูหนาและหนักก็กระทืบลงที่ช่อดอกไม้เสียจนไม่เหลือสภาพเดิม และเซซิลก็เดินจากไปทิ้งหนึ่งชายที่เปี่ยมด้วยความแค้น กับหนึ่งสาวที่จ้องมองเขาจนลับตา และอีกหนึ่งที่นั่งหน้าเสียอยู่กับที่ "เอ่อ...คุณมิตสึกิ..." นารุมิไม่กล้าจะเรียกเธอเมื่อได้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด "..." มิตสึกินิ่งเงียบไป แล้วเธอก็เดินไปกอบเอาซากช่อดอกไม้มาจัดที่แจกัน ถึงแม้มันจะหักหรือกระจุยไป แต่เธอก็พยายามจัดให้มันดูดีดังเดิม "...อืม...เอาล่ะ! คงใช้ได้นะ" น้ำเสียงสดใสกลับมาพร้อมรอยยิ้มทำให้บรรยากาศในร้านกลับมาเหมือนเดิม "อ่า...คุณมิตสึกิ คุณไม่ต้องลำบาก..." จอห์นนี่พยายามจะพูดต่อแต่มิตสึกิห้ามไว้ "ได้ยังไงล่ะคะ ในเมื่อคุณอุตส่าห์นำมาให้ฉันแล้ว จะให้ฉันทิ้งมันไปได้อย่างไรกันคะ" มิตสึกิตอบอย่างอ่อนโยน "อ่ะ...ครับ" "คุณนารุมิคะ ท่าทางดิฉันคงจะพาคุณไปที่พักไม่ได้เสียแล้ว ถ้าอย่างนั้นฉันคงต้องรบกวนคุณจอห์นนี่แล้วล่ะค่ะ" "ไม่ต้องเป็นห่วงครับ ถ้าคุณมิตสึกิต้องการ ต่อให้บุกน้ำลุยไฟ ผม จอห์นนี่ ก็อดแฮนด์ ก็จะทำเพื่อคุณ" จอห์นนี่รับปากทันควัน "ค่ะ เรื่องที่อยู่ก็....." "จุ๊ๆ คุณมิตสึกิครับ ถ้าเรื่องนั้นก็อย่าห่วงเลยครับ ผม นาย จอห์นนี่ ก็อดแฮนด์ ผู้นี้รู้ทุกเรื่องอยู่แล้ว ฉะนั้นก็อย่าได้เป็นห่วงครับ" "เอ่อ...ถ้างั้นก็ฝากด้วยนะคะ" ว่าแล้วมิตสึกิก็รีบเดินออกไปอีกคน "นี่ฉันต้องไปกับนายหรือเนี่ย" นารุมิทำเสียงไม่พอใจ "...ถ้าไม่ใช่เพราะคุณมิตสึกิ ฉันก็ไม่อยากยุ่งกับเธอหรอก ยัยฆาตกรฆ่าคนด้วยตัวบุ้ง!" "นี่..นี่ นายรู้ได้ยังไง!" "ไม่สำคัญหรอก แล้วจะไปกันได้รึยัง" . . . จาก : โรงละครตัวตลก - - [email protected] - 22/01/2001 16:59

ข้อความ : กรุณาปรบมือให้กับแขกรับเชิญของเรา "คุณมิตสึกิ" ครับ ฮ่าๆ มาแล้วกับตอนใหม่ เป็นไงเร็วขึ้นใช่ไม๊ -^o^- (ในใจภาวนาว่าขอให้เขียนตอนต่อไปให้เร็วงี้อีกเถิด-------เฮ่อ...) -_-' อ่า...และแล้วก็มีเรื่องหน้าแตกชนิดหมอคงไม่รับเย็บ อิๆ ก็เรื่องชื่อเรื่องนี่ล่ะ เรื่องนี้มีชื่อว่า "อัลคาทรัส โนอาร์" ใช่ไม๊ ปัญหาอยู่ตัว "โนอาร์" เนี่ยแหละ ดูซะแต่เดิมเขียน(พิมพ์)ไว้ว่า "NOAR" มันผิด!!!!! มันต้อง "NOAH" ต่างหาก!!!!! เฮ่อ------------เรื่องมันเกิดจากลายมือแสนหวัดของข้าพเจ้าเนี่ยแหละ ก็ขออภัยมา ณ ที่นี้ -_-" เฮ่อ------------เอวัง(เกเลี่ยน) จาก : Feirith - 22/01/2001 17:05

ข้อความ : หึ ๆ เรื่องเล็กน้อยครับ ถ้าเทียบกับงานระดับนี้ล่ะก็นะ ^_^ สนุกดีมากเลยครับ มิตจังเหมือนนางฟ้าเลยแฮะ หึ ๆ ส่วนจอห์นนี่ก็....เหอะ ๆ หลงตัวเองดีจริง ๆ ^_^ แต่ก็สนุกดีครับ "เอ้า ๆ ๆ ๆประชุม ๆ ๆ ๆ ๆ!!!!" จาก : xelloss - 22/01/2001 17:34

ข้อความ : โอ้วววว มิตจังงงง นางฟ้าของโผมมมมม ^ ^ จาก : Cid - 22/01/2001 18:34

ข้อความ : สนุกจริงๆครับ ^^ เสียดายไม่มีบทผมแฮะ... จาก : Angel k - 22/01/2001 19:41

ข้อความ : โอ้ ยังเฉียบๆๆ แต่เร็วกว่านี้อีกก็ดีน่อ ^ ^ จาก : เอนะ - 22/01/2001 21:07

ข้อความ : ว้าวๆๆๆ สะใจจอนนี่เฟ้ย ฮ่าๆๆ จาก : illusion - 22/01/2001 23:28

ข้อความ : .....นั่งอ่านจนถึงจอห์นนี่เข้ามา (ลืมไปแฮะ นี่มันในคุกนี่นา) จาก : Roticagas - 23/01/2001 00:36

ข้อความ : sanook dee jung naa~ hurr ^o^ จาก : Choco - 23/01/2001 00:52

ข้อความ : เหอๆๆ... น่าจะแนะนำให้อ่านประกอบกับหน้าจอห์นด้วยนะเนี่ย.. เหอๆๆ จาก : ioroid - 23/01/2001 07:28

ข้อความ : ส่วนจอห์นนี่ก็....เหอะ ๆ หลงตัวเองดีจริง ๆ <-- .......... อย่าติดใจกับจอห์นนี่บราโว่ .......... No comment ....... จริงๆผมเท่ห์กว่านี้นะ อย่าคิดมากๆๆ จาก : Johnny - 23/01/2001 08:59

ข้อความ : เหอๆ ยังกับไม่ได้อยู่ในคุก ^^;; ฮือๆ สมัครไม่ทัน TT จาก : Next - 23/01/2001 09:37

ข้อความ : : /me อ่านแล้วนั่งอึ้ง ทำไม ทำไม "มิตสึกิ" แสนดีอย่างนี้นะ จาก : มิตสึกิ - 23/01/2001 14:02

ข้อความ : มิตสึกิจังใจดีจังเลยค่ะ อ่านแล้วอยากไปนั่งดื่มชาในร้านนี้ด้วยน่ะ ^-^ จาก : Alicia - 24/01/2001 20:07