หัวข้อ : Toki2 "Final Battle" (ภาคต้น) ข้อความ : วันที่1 มี.ค.2002 ณ บ้านของตัวเอก เวลา 6.00น. วันนี้ผมตื่นเช้าเป็นพิเศษ สาเหตุคงเป็นเพราะฝันประหลาดๆเมื่อคืน ผมฝันว่าเซรอสซึ่งเป็นเพื่อนสนิทมาหาผมถึงบ้านพร้อมกับนำดาบสลับคมมาให้ผมด้วย แถมยังบอกผมว่าเขารู้เรื่องที่ผมสู้กับโกบังโจจนทำดาบเคนโด้หักด้วย ทำให้ผมสะดุ้งตกใจตื่นขึ้นมา ก็ดีแล้วล่ะที่ตื่นเช้า เพราะวันนี้เป็นวันจบการศึกษาของโรงเรียนฮิบิกิโนะ เป็นวันสุดท้ายที่ผมจะไปโรงเรียนในฐานะนักเรียน และได้คุยกับเพื่อนที่โรงเรียนเป็นครั้งสุดท้าย จะว่าไปแล้ว3ปีที่ผมเรียนที่นี้มันช่างผ่านไปอย่างรวดเร็วเหลือเกินเหมือนเรื่องราวทั้งหมดเกิดขึ้นเมื่อวานนี้เอง เอาเถอะ อย่าไปเศร้านักเลย เราควรจะดีใจมากกว่าเพราะวันนี้ถ้าโกบังโจไม่มาขัดขวางเราอีก เราคงจะได้สารภาพรักกับอากาเนะจังตามตำนานที่ทาคุมิเคยบอกอย่างแน่นอน แค่คิดก็ตื่นเต้นจะแย่อยู่แล้ว เมื่อคิดได้ดังนั้นแล้ว ผมจึงลุกขึ้นจากเตียง เปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดนักเรียนแล้วก็แต่งหล่อให้เนี้ยบเป็นพิเศษ จากนั้นก็ลงไปข้างล่างเพื่อไปล้างหน้าแปรงฟัน แล้วก็มากินข้าวเช้าที่แม่ผมเตรียมไว้ให้บนโต๊ะกินข้าว ขณะที่ผมกำลังกินข้าวอยู่นั้น แม่ผมซึ่งเสร็จจากการไปส่งพ่อที่หน้าประตูบ้านก็เข้ามาคุยกับผม แม่: ไงลูก วันนี้เป็นวันจบการศึกษาใช่ไหม จบแล้วจะเอายังไงต่อเพราะลูกก็ดันentไม่ติดซะนี่ บอกแล้วว่าให้แบ่งเวลาให้กับการเรียนซะบ้าง มัวแต่ไปขลุกอยู่กับชมรมเคนโด้อยู่ได้ ผลก็เลยเป็นแบบนี้ ตัวเอก: แหม แม่ ไม่เห็นต้องคิดอะไรมากเลยนี่ แม่ เพราะผมตั้งใจแล้วว่าจะเป็นนักเคนโด้ระดับมืออาชีพให้ได้ เพราะว่าผมแข่งเคนโด้จนชนะเลิศระดับประเทศมาแล้ว แม่: เออ เอาเถอะ ถ้าเป็นเส้นทางชีวิตที่ลูกชอบก็ตามใจ แม่คงไปบังคับอะไรลูกไม่ได้หรอก ตัวเอก: ขอบคุณมากครับ แม่ ผมจะไม่ทำให้แม่ต้องผิดหวังในตัวผมแน่นอนครับ แม่: เออ ทำให้ได้อย่างที่พูดล่ะ อย่าดีแต่ปากก็แล้วกัน รีบๆ กินข้าวเถอะ เดี๋ยวก็ไปโรงเรียนสายหรอก วันสุดท้ายทั้งทีก็อย่าไปสายเลยเนอะ ตัวเอก: คร้าาบผม แล้วผมก็กินข้าวเช้าต่อจนหมด จากนั้นผมก็เดินไปที่ประตูหน้าบ้านเพื่อไปใส่รองเท้านักเรียนมาใส่ ดีแฮะ วันนี้ไม่ต้องเอากระเป๋านักเรียนไปให้เมื่อยมือ ก่อนไปผมก็บอกลาแม่ก็ออกจากบ้านไป ระหว่างที่เดินทางไปโรงเรียนนั้น ผมก็หวนนึกถึงความทรงจำเก่าๆที่เกิดขึ้นกับอากาเนะจังตั้งแต่ตอนที่พบกันครั้งแรกในวัยเด็กจนมาพบกันอีกครั้งที่โรงเรียนฮิบิกิโนะ ได้ไปออกเดทด้วยกัน ได้เจอเหตุการณ์หลายๆอย่าง ในที่สุดผมก็ทำให้เธอหลงรักผม และวันนี้แหละที่เราจะได้สารภาพรักกับเธอ อ้าว เดินคิดเพลินจนถึงโรงเรียนแล้วเหรอเนี่ย ณ โรงเรียนฮิบิกิโนะ เวลา6.45น. ขณะที่ผมกำลังเดินไปที่อาคารเรียนนั้น ก็มีเสียงเสียงหนึ่งมาทักผมทางด้านหลังจนผมตกใจ ???: เฮ้ย ไง... วันนี้แต่งตัวหล่อเชียวน่ะ ตัวเอก: ใครวะ ตกใจหมด(ผมพูดพลางหันหลังกลับไปมอง) อ้าว เซรอสนี่หว่า มีอะไรเหรอ? เซรอส: อาจารย์ฮิมูระที่เป็นอาจารย์ที่ปรึกษาชมรมเคนโด้เค้าให้ฉันมาตามนายไปพบเค้าหน่อย ตัวเอก: ยังงั้นเหรอ เออ ขอบใจมาก งั้นฉันไปหาอาจารย์ก่อนนะ เดี๋ยวเจอกันที่ห้อง เซรอส: เออๆ ไม่เป็นไรหรอก รีบไปก่อนเถอะ ฉันไปที่ห้องก่อนนะ ตัวเอก: อืม อ๋อ ขอบใจมากนะสำหรับดาบสลับคมน่ะ เซรอส: เฮ้ย นายพูดถึงเรื่องอะไรวะ ตัวเอก: เปล่า ไม่มีอะไรหรอก พูดลอยๆออกมาอย่างงั้นแหละ ไปล่ะ(พูดจบผมก็รีบไปในทันที) เซรอส: อะไรของมันวะ สงสัยยังเบลอๆอยู่มั้ง ช่างเถอะ ไปดีกว่า ผมเดินไปที่ชมรมเคนโด้พลางหัวเราะเบาๆ นี่ถ้าเราเล่าเรื่องฝันเมื่อคืนให้เซรอสฟัง เขาจะรู้สึกยังไงหนอ ผมเดินไปเรื่อยจนผมหยุดอยู่ที่หน้าประตูชมรมเคนโด้พลางคิดถึงความทรงจาต่างๆที่เกิดขึ้นในชมรมนี้ ไม่ว่าจะเป็นการฝึกที่หฤโหดจนมีคนลาออกไปหลายคน การแข่งขันที่ดุเด็ดเผ็ดมัน รวมทั้งการแอบดูห้องอาบน้ำตอนไปฝึกภาคฤดูร้อน แอบดูทีไร เจอไอ้จุนทุกที เลิกคิดดีกว่า ผมจึงเปิดประตูเข้าไปในชมรมก็เห็นอาจารย์ฮิมูระซึ่งกำลังจะเกษียนในปีนี้แล้วกำลังนั่งสมาธิอยู่กลางโรงฝึกโดยมีดาบเล่มหนึ่งซึ่งห่อด้วยถุงใส่ดาบวางอยู่ข้างๆตัว เมื่ออาจารย์รับรู้ถึงการมาของผม ท่านก็ลืมตาขึ้นพร้อมกับทักทายผม ฮิมูระ: โอ มาแล้วเรอะ ... เข้ามานั่งก่อนซิ นั่งตามสบายน่ะ เพราะยังไงวันนี้ก็ไม่ได้ฝึกกันอีกแล้ว เรามาคุยกันแบบสบายๆก็แล้วกัน ตัวเอก: ครับ อาจารย์(ผมพูดพลางเดินไปนั่งขัดสมาธิโดยนั่งห่างจากตัวอาจารย์ประมาณ3ก้าว) เออ อาจารย์ครับ อาจารย์เรียกผมมานี่มีธุระอะไรหรือครับ? ฮิมูระ: มีซิ ธุระสำคัญมากเลยล่ะ ... เมื่อวันที่1 ม.ค.2002 เธอไปที่บ้านของตระกูลอิจิมอนจิและได้สู้กับคาโอรุซึ่งเป็นลูกชายคนโตของตระกูลมาใช่ไหม ตัวเอก: อะ..อาจารย์รู้ได้ยังไงน่ะ อาจารย์พูดถูกทุกอย่างเลยครับ อาจารย์มีพลังจิตเหรอครับ ฮิมูระ: ก็เซรอสเขามาเล่าให้ฟังเองแหละ เห็นเค้าว่าเค้าจะไปชวนอากาเนะลูกสาวคนเล็กของตระกูลไปศาลเจ้าเนื่องในวันปีใหม่ เผอิญเค้าได้ไปเห็นเธอต่อสู้กับคาโอรุจนรู้ว่าเธอเป็นฝ่ายชนะ เค้าก็เลยรีบมาเล่าเรื่องนี้ให้อาจารย์ฟัง ตัวเอก: อ๋อ อย่างนี้นี่เอง(ที่แท้เซรอสก็เล็งอากาเนะจังเหมือนกัน แต่ช้าไปแล้วเพื่อน) แล้วทำไมเหรอครับ? ฮิมูระ: เพราะการที่เธอเอาชนะคาโอรุได้ มันทำให้อาจารย์รู้ว่าตอนนี้อาจารย์ได้พบผู้ที่เหมาะจะสืบทอดเจตนารมณ์ของอาจารย์แล้ว ตัวเอก: เอ๋ นี่อาจารย์จะบอกผมว่า... ฮิมูระ: ใช่ อาจารย์ต้องการให้เธอสืบทอดดาบของตระกูลอาจารย์ อ๊ะนี่ รับไปซะ แล้วอาจารย์ก็หยิบดาบที่อยู่ข้างตัวมามอบให้ผม ผมรับมาแกะห่อดูก็รู้ว่าดาบจริงและเมื่อผมลองชักดาบดูก็ต้องตกใจเพราะมันคือดาบสลับคม ไม่น่าเชื่อเลยว่าฝันเมื่อคืนนั้นจะกลายเป็นความจริง ตัวเอก: อะ..อาจารย์ นี่มันดาบสลักคมไม่ใช่หรือ มันมีแต่ในการ์ตูนเรื่องซามูไรพเนจรนี่นา ไม่น่าเชื่อว่าจะมีของจริง ฮิมูระ: ก็ไม่แปลกหรอก เพราะจริงๆแล้วการ์ตูนเรื่องนั้นคนเขียนเอาเรื่องจริงมาเขียนเลยล่ะ ตัวเอก: นะ..นี่อาจารย์อย่าบอกผมว่าอาจารย์เป็น... ฮิมูระ: ใช่แล้ว อาจารย์ชื่อ" ฮิมูระ เคนอิจิโร่ " เป็นลูกหลานของ" ฮิมูระ เคนชิน " ที่เธอรู้จักในการ์ตูนเรื่องนั้นแหละ อาจารย์เป็นทายาทคนสุดท้ายที่ยังหลงเหลืออยู่ ตัวเอก: หา! (ผมช๊อคแทบสิ้นสติไปหลายวินาที) แล้วทำไมอาจารย์ต้องเอาดาบมาให้ผมล่ะครับ ให้ลูกหรือหลานของอาจารย์ไม่ดีกว่าหรือครับ ตัวผมไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับตระกูลอาจารย์เลยนะครับ ฮิมูระ: ก็อาจารย์อยู่เป็นโสด ไม่มีลูกมีหลานจะสืบทอดสายเลือด นี่แหละคือสาเหตุที่ทำให้อาจารย์ต้องมาเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาชมรมเคนโด้เพื่อที่จะหาผู้สืบทอด เธอเองก็ผ่านการชนะเลิศการแข่งขันเคนโด้ระดับประเทศมาแล้ว และเหตุผลที่สำคัญที่สุดที่อาจารย์เลือกเธอเพราะการที่เธอไปสู้กับคาโอรุนั่นแหละ ตัวเอก: หมายความว่ายังไงเหรออาจารย์ ผมเองก็เอาชนะโกบังโจได้แล้ว เรื่องก็น่าจะจบไปด้วยนะ อาจารย์ ฮิมูระ: ใครว่าล่ะ มันยังไม่จบหรอก มันกำลังจะเข้าสู่การต่อสู้ครั้งสุดท้ายต่างหาก เพราะตอนนี้พลังมารของคาโอรุได้ตื่นขึ้นอย่างสมบูรณ์แล้ว ตัวเอก: พลังมาร? เอ๋ คาโอรุกับพลังมารมันเกี่ยวข้องกันอย่างไงเหรอ ผมไม่เห็นจะเข้าใจเลย ฮิมูระ: ถ้างั้นอาจารย์จะเล่าให้ฟัง มันเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นตอนที่เคนชินเพิ่งสำเร็จวิชาดาบใหม่ๆ เขาได้ปะทะกับผู้ใช้พลังมารซึ่งก็คือ บรรพบุรุษของตระกูลอิจิมอนจินั่นแหละ ตัวเอก: หา! ตระกูลอิจิมอนจิเนี่ยนะ มิน่าถึงใช้ท่าเวอร์ๆอย่างนั้นได้ ฮิมูระ: เคนชินสามารถเอาชนะผู้ใช้พลังมารคนนั้นได้ ทำให้มันอาฆาตแค้นมาก จึงปลิดชีพตัวเองและทิ้งคำสาปแช่งไว้ว่า"เมื่อใดก็ตามที่ตระกูลของเจ้าขาดผู้สืบสายเลือด เมื่อนั้นข้าจะกลับมาเกิดใหม่ในตระกูลของข้าและทำลายทุกสิ่งทุกอย่างให้พินาศ" ตัวเอก: งั้นแปลว่าโกบังโจก็คือผู้ใช้พลังมารกลับชาติมาเกิดใหม่นะซิ อาจารย์ ฮิมูระ: อืม ถูกต้องแล้ว อาจารย์รับรู้ถึงการกลับมาเกิดใหม่ของผู้ใช้พลังมารมาตั้งแต่อาจารย์ยังหนุ่มๆ อาจารย์ก็รู้แล้วว่าอาจารย์คงจะไม่มีทายาทสืบสกุลเป็นแน่ อาจารย์ถึงต้องหาคนที่มีฝีมือเหมาะที่จะรับช่วงต่อจากอาจารย์ได้ ตัวเอก: งั้นทำไมอาจารย์ไม่ตัดไฟเสียแต่ต้นลม จัดการกับโกบังโจเสีบตั้งต่เด็กๆเลยล่ะ ฮิมูระ: นี่ บ้านเมืองเดี๋ยวนี่มันมีขื่อมีแปนะ ไม่ใช่อย่างสมัยโบราณนะ อีกอย่างเธอก็ว่ารู้นี่ว่าตระกูลของอาจารย์ไม่ฆ่าใครอยู่แล้วโดยเฉพาะคนที่ไม่มีทางสู้นะ เพราะฉะนั้นอาจารย์เชื่อว่าคาโอรุยังไม่เลิกรากับเธอง่ายๆ เธอจึงใช้ดาบสลับคมจัดการกับเค้าซะ อาจารย์เชื่อว่าเธอทำได้เพราะในตัวเธอมีพลังที่สามารถเปลี่ยนพลังดาบได้ ตัวเอก: ครับ อาจารย์ ผมจะทำหน้าที่สืบทอดดาบสลับคมต่อจากอาจารย์เอง ผมจะไม่ทำให้อาจารย์ต้องผิดหวังแน่นอนครับ ฮิมูระ: ดี เมื่อเธอรับดาบเล่มนี้ไปแล้ว อาจารย์อยากจะขอร้องให้เธอทำอะไรให้สักอย่างหน่อย ตัวเอก: เรื่องอะไรเหรอครับ อาจารย์บอกผมมาได้เลยนะครับ ถ้าผมสามารถทำได้ล่ะก็ ฮิมูระ: ดีมาก ฟังนะ สิ่งที่อาจารย์จะขอร้องให้เธอทำก็คือ... แล้วอาจารย์ก็พูดในสิ่งที่ผมไม่อยากจะเชื่อว่าผมจะทำได้ในตอนนี้ ตัวเอก: อะ..อาจารย์ ไอ้เรื่องอย่างนี้มันต้องใช้เวลานะครับ ปุบปั๊บทำไม่ได้หรอก ฮิมูระ: อาจารย์ไม่ได้ขอให้เธอทำเดี๋ยวนี้หรอก ถ้าพร้อมที่จะทำเมื่อไรค่อยทำก็ได้ เธอยังหนุ่มยังแน่น ยังมีเวลาอีกเยอะ ตัวเอก: ครับอาจารย์ เมื่อผมพร้อมเมื่อไร ผมจะรีบทำทันที ฮิมูระ: ดีมาก เอาล่ะ อาจารย์หมดธุระจะพูดกับเธอแล้ว กลับไปที่ห้องเรียนเถอะ เพื่อนๆของเธอคงกำลังรออยู่ ตัวเอก: ครับ ถ้างั้นผมลาละครับ แล้วผมก็คำนับอาจารย์ก่อนที่จะห่อดาบใส่ถุงใส่ดาบให้เรียบร้อยก่อนที่จะลุกขึ้นแล้วเดินออกจากชมรมไปพร้อมกับดาบสลับคมที่อยู่ในมือของผม ในใจผมก็คิดว่านี่เรากลายเป็นผู้สืบทอดดาบในตำนานแล้วเหรอเนี่ย ยังไม่อยากจะเชื่อตัวเองเลยวะ จากนั้นผมก็มุ่งหน้าไปที่อาคารเรียนเพื่อไปยังห้องเรียนของผม เมื่อผมเดินจนมาถึงห้องเรียนผมก็เข้าไปและเห็นเซรอสกำลังเขียนข้อความที่ระลึกในวันจบการศึกษาบนกระดานดำ เมื่อเขาเห็นผม เขาก็ทักทายผมในทันที เซรอส: เฮ้ย ไง ไปหาอาจารย์ฮิมูระได้เรื่องอะไรมามั่งวะ ตัวเอก: ก็หลายเรื่องนะ แล้วอาจารย์ก็ให้ไอ้นี่มาด้วย(ผมพูดพลางโชว์ดาบที่ผมห่อเอาไว้ให้เซรอสดู) เซรอส: โห ดีว่ะ เหมือนได้ใบเรียนจบล่วงหน้าชาวบ้านเลยนะเนี่ย อิจฉาว่ะ ขอดูหน่อยได้ไหม ตัวเอก: เฮ้ย อย่าเลย ขี้เกียจแกะห่อว่ะ เอาเป็นว่ามันก็แค่ดาบเคนโด้ธรรมดาน่ะแหละ เซรอส: เหรอ เออ งั้นไม่ดูก็ได้ ฉันเขียนกระดานดำต่อดีกว่า ตัวเอก: เออ ตามสบายว่ะ ฉันไปที่โต๊ะของฉันก่อนล่ะ แล้วผมก็เดินไปที่โต๊ะของผม ระหว่างที่เดินไปนั้นก็เห็นK.W.E.กำลังนั่งอ่านการ์ตูนอยู่ที่โต๊ะของเค้า ผมก็เลยเข้าไปทักทายหน่อย ตัวเอก: เฮ้ย ไง K.W.E. สบายดีเหรอ เดี๋ยวไม่เห็นเขียนFicลงในPocket Fictionเลย เป็นอะไรไปหรือเปล่า K.W.E.: อ้าว... ฉันสบายดี พอดีช่วงนี้กำลังยุ่งๆอยู่นะ กะว่าถ้าว่างเขียนเมื่อไรให้เรื่องของฉันเด็ดกว่าคุณFic T.แน่ คอยดูเถอะ ตัวเอก: เหรอ ดีๆ ฉันคงจะได้อ่านเรื่องมันส์ๆของนายน่ะ เออ ว่าแต่นายกำลังอ่านการ์ตูนเรื่องอะไรอยู่เหรอ? K.W.E.: อ๋อ กำลังอ่านเรื่องRaveอยู่น่ะ สนุกดี ลองอ่านดูซิ ตัวเอก: อืม(ว่าแล้วผมก็หยิบมาอ่าน เออ สนุกดีแฮะ ท่าไม้ตายของพระเอกน่าเลียนแบบมากเลย) งั้นขอยืมไปอ่านที่บ้านหน่อยเด่ะ K.W.E.: จะบ้าเหรอ จบวันนี้ไปแล้ว ฉันก็ต้องย้ายตัวเองไปเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยโตเกียวน่ะ แล้วฉันจะว่างมาเอาคืนได้ยังไงเล่า ตัวเอก: ล้อเล่นน่า เดี๋ยวฉันไปซื้อมาอ่านเองก็ได้ งั้นฉันไปที่โต๊ะของฉันก่อนนะ K.W.E.: เออ ตามสบายพวก แล้วผมก็แยกกับK.W.E.เพื่อไปยังโต๊ะของผม ขณะที่ผมกำลังจะถึงโต๊ะของผมนั้น ก็มีเสียงเสียงมาทักผมจากด้านหลัง ???: เฮ้ย นายน่ะ ช่วยมากับฉันหน่อนเซ่ ตัวเอก: เอ๋ เสียงคุ้นๆ(เมื่อผมหันกลับมาดู อ้าว ไบท์มาสเตอร์นี่เอง) มีธุระอะไรกับผมเหรอ ไบท์มาสเตอร์: อากาเนะเค้าให้ฉันมาตามเธอไปพบเค้าที่ดาดฟ้าของโรงเรียนน่ะ ไปหน่อยได้ไหม? ตัวเอก: ได้เลย ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว(วู้ ในที่สุดก็จะได้สารภาพรักกับอากานะจังแล้วโว้ย) ไบท์มาสเตอร์: เออ งั้นตามชั้นมา ผมเดินตามไบท์มาสเตอร์ไปที่ดาดฟ้าโดยที่เอาดาบสลับคมไปด้วย โดยหารู้ไม่ว่าผมจะได้ใช้ดาบเล่มนี้เร็วกว่าที่คิด To be continue... จาก : Fic T. - - [email protected] - 16/01/2001 22:57

ข้อความ : เสร็จซะที มีแต่บทพูดอย่างเดียวไม่มีบทบู๊เลยคงน่าเบื่อหน่อยนะครับ ตอนหน้าจะบู๊ให้หนักเลยแล้วกัน เป็นไงบ้างครับคุณxelossมีคุณมาอยู่ในเรื่องของผมด้วยตามที่ผมประกาศ ไม่รู้ว่าจะได้ออกอีกหรือเปล่า ติดตามต่อไปนะครับ อ๋อ ไหนๆก็เคยช่วยผมเรื่องดาบสลับคมมาแล้ว เลยอยากให้ช่วยประมวลท่าไม้ตายทั้งหมดของเคนชินให้หน่อยได้ไหมครับ จะให้ดีช่วยอธิบายให้เห็นภาพของแตละท่าจะได้ไหมครับ(ขอมากไปหรือเปล่าเนี่ย) คือแบบว่าผมอ่านการ์ตูนเรื่องซามูไรพเนจรโดยขอยืมเพื่อนอ่าน(ตอนนั้นอยู่ม.ปลาย) ตอนนี้คนที่ผมเคยยืมอ่านก็ไม่อยู่กรุงเทพฯแล้ว เลยขอรบกวนช่วยหน่อยนะครับ ส่วนคุณK.W.E. นั้นที่ผมเขียนถึงคุณ มันมีความหมายนะครับ อ่านแล้วช่วยตอบหน่อยว่าทำไมตอนนี้เงียบไปล่ะครับ ส่วนคนอื่นที่ผมไม่ได้อยู่ในเรื่องไม่ต้องน้อยใจ อีกไม่นานผมจะเปิดรับสมัครตัวละคร ยังไงก็รอหน่อยนะครับ จาก : Fic T. - 16/01/2001 23:06

ข้อความ : อั่กกกก!!!! อยู่ดี ๆ ก็มาถามผมเรื่องเคนชินเลยเหรอ อืมก็จำไม่ค่อยได้แล้วอ่ะครับแต่จะลองนึกดูให้แล้วกัน ท่าไม้ตายสุดยอด นาคาอสุนี(บาต ด้วยหรือเปล่าไม่แน่ใจ)ทะยานฟ้า (ใช้ไปแล้วนิ เหอ ๆ) ท่าไม้ตายรองสุดยอด นาคานพเศียร โจมตีจุดต่าง ๆ บนร่างกายเก้าจุดพร้อม ๆ กัน แปดจุดแรกก็ประมาณแปดทิศของร่างกายน่ะครับเช่น ทิศตะวันตกเฉียงเหนือก็ไหล่ซ้าย ตะวันออกเฉียงเหนือก็ไหล่ขวาประมาณนั้น ส่วนจุดที่เก้าก็กลางลำตัว เพลงดาบทวินาคา มือข้างที่ถนัดจับด้ามดาบ อีกมือจับที่ฝักดาบแล้วชักฟันออกไปหากศัตรูหลบได้ก็จะเจอกับฝักดาบฟาดตามมาอีกที(หลบไม่ได้ก็เจอโชคสองชั้นล่ะทีนี้) มือข้างที่จับฝักดาบเวลาฟาดตามมันจะคล้าย ๆ ท่าอวานสทรัช ของอวานในเรื่อง dragon quest ได้น่ะครับ ส่วนอีกสามท่านี่ผมจำชื่อไม่ค่อยแม่นนะครับแต่เดี๋ยวไปหาให้อีกทีนึง(ตอบจากที่ทำงานน่ะ) เพลงดาบมังกรบิน ใช้ในยามที่ร่างกายถูกพันธนาการ(เห็นเคนชินใช้ตอนเดียวเอง) โดยการหมุนตัวเป็นวงกลมเพื่อเพิ่มแรงเหวี่ยงเมื่อครบรอบก็พุ่งด้ามดาบออกจากฝักไปกระแทกหน้าศัตรู เพลงดาบ....อันนี้จำชื่อไม่ได้แต่ท่าของเพลงดาบพุ่งไปก้มอยู่ใต้ตัวศตรูแล้วพุ่งตัวขึ้นไปพร้อมกับใช้มืออีกข้างหนึ่งงัดปลายดาบกระแทกคางศัตรู หากเป็นดาบจริงก็คงได้คอขาดแต่เนื่องจากเป็นดาบสลับคมเลยรอดไป ^^;;;; อันสุดท้ายจำชื่อไม่ได้เหมือนกันแต่ลักษณะท่าคือ ลอยตัวกลางอากาศเหนือหัวศัตรูแล้วฟาดดาบอัดลงมาจากที่สูง ก็เดี๋ยวจะไปตรวจสอบให้อีกทีละกันครับผม ^_^ แล้วเดี๋ยวคืนนี้จะมาโพสต์ให้อีกที จาก : xelloss - 17/01/2001 10:20

ข้อความ : ย้าก! ประสานพลังดาบระเบิด and ดาบพลังเสียง ลุยโกบังโจ อ่ะฮ่ะๆ ขออภัยฮะที่ไม่ค่อยได้ส่งฟิก ฟิกผมจะประาณ1-2อาทิตย์จะมาโพสสักครั้งฮะ(อย่างเร็ว) แต่ในบอร์ดนี่จะเข้าเกือบทุกวันแหละฮะ อะฮ้า ได้เรื่องราวดีแฮะ โอว ทายาทดาบสลับคมรุ่น3แฮะ หึหึ ตอนต่อไปบู๊มันส์แหลกแน่เลย ปล.ว่างๆก็ไปคุยกันใน@FictionZoneสิฮะ ผมมักจะฝังตัวแต่ในนี้แหละ(พูดเหมือนเป็นไวรัสแฮะ) วันเสาร์นี่ว่าจะมาเล่นสัก2ทุ่มครึ่งฮะ จาก : K.W.E. - 17/01/2001 20:10

ข้อความ : ขอบคุณมากสำหรับท่าไม้ตายนะครับคุณxeloss แคนี้ก็พอแล้วครับ ส่วนคุณK.W.E.คับไอ้@Fiction Zoneเนี่ย มันคืออะไรเหรอ จาก : Fic T. - 18/01/2001 15:23

ข้อความ : ก็ห้องที่ชื่อว่า "@FictionZone" ใน IRC น่ะครับ ^_^ จาก : xelloss - 18/01/2001 17:35

ข้อความ : มาคุยด้วยกันไม๊ฮะ จริงๆผมน่าจะเข้าได้ตั้งนานแล้วเสียตรงที่ว่ามัวแต่ไปงมในirc.webmaster อยู่ได้ตั้งนาน พึ่งมารู้ว่ามัยอยู่ในloxinfo เฮ้อ... จาก : K.W.E. - 18/01/2001 17:47