หัวข้อ : Dark Pure Snow [Chapter22 –Painful Battle ..-] ข้อความ : Dark Pure Snow [Chapter22 –Painful Battle ..-] เมืองฟิเซอร์เรชั่น......... เสียงเซ็งแซ่ของผู้คนภายในเมืองดังขึ้นเมื่อเงาดำจากร่างของสิ่งมีชีวิตบางอย่างกำลังลอยอยู่เหนือท้องฟ้าของเมือง ผสานรวมกับเสียงคำรามอันน่าสะพรึงกลัวของสัตว์ร้าย ชาวเมืองทุกคนได้แต่จับตามองสิ่งที่อยู่เบื้องบน..... “เสียงของมังกร...? แต่ไม่เคยได้ยินเลยว่าแถวนี้มีมังกรที่บินได้เลยนี่...” รูนมองตามร่างที่บินโฉบไปมาอยู่บนฟ้า ขนาดของมันใหญ่โตจนขนาดเขามองจากเบื้องล่างยังพอมองเห็นตัวของมันได้อย่างชัดเจน เสียงพูดคุยกันของชาวบ้านรอบๆตัวเขาเงียบลงกระทันหันเมื่อมังกรตัวนั้นเริ่มไต่ระดับลงมา ในเวลานี้ร่างของมันลอยอยู่เหนือเมืองเพียงไม่กี่ร้อยเมตร ปีกทั้งสี่ปีกของมันกางออกเต็มที่ เมืองเกือบ1ใน6ถูกเงาของมันบังไว้ เพียงชั่วครู่ ดวงตาสีดำสนิทของมันก็กลายเป็นสีแดงฉาน “ฮู่มมมม!!!!!!!” มันส่งเสียงคำรามกึกก้องยิ่งกว่าที่แล้วๆมา ปีกของมันเริ่มขยับพร้อมๆกับลมที่เพิ่มความรุนแรงยิ่งขึ้น!! เสียงระฆังจากโบสถ์ดังก้องแก้งๆเหมือนจะเป็นสัญญาณเตือนภัยแก่คนในเมืองทุกคน!!! ลมสีเขียวเริ่มเข้าไปรวมตัวภายในปากของมัน!! “ ลมสีเขียว.......แย่ล่ะ!! ทุกคน!! รีบออกไปจากที่นี่เร็วเข้า!!” รูนเฉลียวใจนึกขึ้นมาได้ เขารีบตะโกนบอกทุกคนทันที แต่ด้วยความตกใจและไม่มีใครตั้งตัวได้ทัน ทุกคนได้แต่ยืนมองตาค้างขณะที่แสงนั้นซึ่งแปรสภาพกลายเป็นพายุแสงขนาดใหญ่ กำลังพุ่งลงมายังบริเวณนั้น!! ทั่วทั้งบริเวญเกิดแสงสว่างไปทั่ว!! “เจ้านั่นมันตามจองล้างจองผลาญได้ถูกที่ถูกเวลาจริงๆเลย..”ฮิโรคว้าดาบมาเหน็บที่ข้างตัว ขณะที่ทีกำลังดึงผ้าพันแผลของตัวเองออก “เรื่องผนึกพวกเราคงต้องปล่อยไปก่อนแล้วละ จัดการเจ้านี่เสร็จค่อยว่ากันใหม่” ทีดึงดาบออกมาดูความรียบร้อย “แล้ว......รูนกับเซซิลล่ะ....” มาโกะมองออกไปที่นอกหน้าต่าง แสงสว่างวาบขึ้นมาพร้อมกับเสียงระเบิดและเสียงคลื่นกระแทกจากการระเบิดที่เกิดขึ้น ณ ใจกลางเมือง!!! “อุก......พลังอะไรของมันเนี่ย.....ขนาดกางอาณาเขตกันไว้แล้วยังโดนอีก....” รูนที่อยู่ภายในบาเรียสายลมปักเคียวของเขาลงกับพื้น เลือดไหลลงมาตามแขนขวาของเขา ถึงเขาจะกางบาเรียไว้ได้ทัน แต่แรงทำลายก็ยังสามารถเล็ดลอดสายลมเข้ามาโดนเขาได้ รูนเริ่มปลดพลังเวทย์ออก สายลมรอบๆตัวเขาค่อยจางลงๆ ภาพรอบๆตัวเขาค่อยๆเด่นชัดขึ้นรอบๆนั้นยังคงเต็มไปด้วยร่างของผู้คนอยู่ หากแต่.....แต่ละร่างนั้นไร้ซึ่งลมหายใจและการเคลื่อนไหว ร่างของแต่ละศพบิดเบี้ยวเหมือนถูกแรงมหาศาลป่นกระดูกจนแหลกละเอียด บางร่างก็เหมือนถูกเพลิงเผาผลาญ ตึกรอบๆแทบจะหาซากเดิมไม่เจอ มีเพียงเศษอิฐเศษปูนกองเกลื่อนกราดและกลุ่มควันที่ลอยอยู่จางๆ... “อุ.....นี่มัน...” รูนสอดส่ายสายตามองไปรอบๆ เขามองไม่เห็นสัญญาณของสิ่งมีชีวิตใดๆเลย เมื่อเขาเงยหน้ามองขึ้นไปบนฟ้า ร่างของมังกรเมื่อครู่ก็ไม่อยู่ในบริเวณนั้นแล้ว “มัน...หายไปไหนแล้ว...? “ รูนเริ่มเดินสำรวจรอบๆเผื่อจะเจอคนที่ยังพอมีชีวิตอยู่บ้าง ซักครู่เขาก็ได้ยิoเสียงฝีเท้าคนเดินอยู่เบื้องหลัง.... “ใครน่ะ!!” รูนหันหลังควับไป ร่างๆหนึ่งค่อยๆเดินโซเซๆออกมาจากกำแพง “เซซิล!!” รูนรีบวิ่งเข้าไปประคองเซซิลที่อยู่ในสภาพเหมือนพึ่งไปลุยกับอะไรโหดๆมา “รีบ....รีบไปทางนั้นเร็ว.....พวกคุณฮิโรกำลังสู้กับมังกรอาร์คครอสอยู่..”เซซิลชี้ไปด้านที่ตัวเองเดินมา “ตกลง!!” รูนพยุงเซซิลเดินไปในทิศทางนั้น รอยยิ้มแปลกๆปรากฏบนใบหน้าของเซซิลโดยที่รูนไม่ทันสังเกตุเห็น...... ขณะที่ด้านตรงข้ามกับทิศที่รูนกำลังเดินไป พวกฮิโรก็วิ่งเข้ามาพอดี..... “นี่..นี่มัน...” ฮิโรหยุดชะงักเมื่อเห็นศพที่ตายกันเกลื่อนกลาดบนพื้น มาโกะกับทีรีบวิ่งดูรอบๆเพื่อจะหาคนบาดเจ็บแต่สิ่งที่ได้รับกลับมาก็มีแค่ความเงียบเท่านั้น “..ไม่มีคนรอดเลย...” ทีเดินส่ายหัวกลับมารวมกับฮิโร “เวลาอย่างนี้รูนกับเซซิลหายไปไหนกัน....” ฮิโรสำรวจรอบๆเผื่อจะได้อะไรขึ้นมาบ้าง สายตาของเขาไปสะดุดกับอะไรบางอย่างบนพื้น “นี่มัน......เลือด?” เขามองไปรอบๆ รอยหยดเลือดหยดไหลเป็นทางไปยังด้านหน้าของพวกเขา..... รูนพาเซซิลเดินมาตามทาง รอบๆยังเต็มไปด้วยร่างที่ไร้ชีวิตและซากปรักหักพังของสิ่งก่อสร้าง ในที่สุด เขาก็มาหยุดอยู่หน้าน้ำพุใจกลางเมือง..... “...เราก็เดินกันมาไกลแล้ว...ทำไมถึงไม่เห็นวี่แววของใครเลย....” รูนค่อยๆวางเซซิลลงนั่งกับพื้นขณะที่ตัวเองด็มองไปรอบๆ ที่เขาเห็นก็มีแค่แสงสีดำจางๆลอยจากร่างของผู้คนออกมา “แสงสีดำ? อะไรกันนะ..” รูนเอื้อมมือไปจับ แต่คริสตัลที่ห้อยคอของเขาอยู่ก็ส่งแสงออกมาเหมือนจะเตือนอะไรบางอย่าง............... “นี่ คุณเซซิล คุณนำทางผมมาผิดหรือเปล่า......” รูนพยายามเงี่ยหูฟังเสียงการต่อสู้ที่อาจจะเกิดขึ้นบริเวณอื่นๆ “...ไม่ผิดหรอก..” เสียงเซซิลดังขึ้นพร้อมๆกับเสียงดาบที่ถูกชักออกจากผัก รูนค่อยๆหันกลับมาดู ประกายวูบวาบของดาบสะท้อนเข้าตาของเขาขณะที่คมของมันกำลังพุ่งตรงเข้ามาหาเขา!! ฉัวะ!!!! แขนซ้ายของรูนฉีกขาดออกจากร่างของเขาอย่างง่ายดายเพราะดาบที่คมกริบของเซซิล!!! “อ้ากกกกกกก!!!!!!!!!!!!” เสียงร้องของรูนดังก้องไปทั่ว เขาเอามือข้างสุดท้ายที่เหลือของเขาขึ้นไปกุมหัวไหล่ข้างซ้ายที่เลือดกำลังพุ่งออกมาอย่างแรง!! สีของน้ำพุค่อยๆถูกย้อมกลายเป็นสีแดงฉาน!! เซซิลค่อยๆเดินเข้าไปหยิบเคียวของรูนที่ติดไปกับแขนข้างซ้ายขึ้นมาก่อนจะเดินช้าๆเข้ามาหารูน.... “อึก....ทำ......ทำไม.....” รูนฝืนความเจ็บปวดพูด “......คำถามนี้เอาไว้ถามพระเจ้าบนสวรรค์เถอะ.....” เซซิลพูดอย่างเย็นชาขณะเงื้อเคียวของรูนขึ้น ตาของเขาที่อยู่ใต้ผมสีเงินยาวค่อยๆเผยออกมา ดวงตาสีเงินจางๆที่เต็มไปด้วยความเศร้า.... “...ลาก่อน...” เซซิลเหวี่ยงคมเคียวลงมาที่ต้นคอของรูน......... “เพลิงทมิฬ!!!!!” เสียงหนึ่งดังขึ้นพร้อมกับกระแสเปลวเพลิงสีดำพุ่งตรงเข้าหาเซซิล!!! “....” เซซิลหยุดการเคลื่อนไหวของเคียวกระทันหันก่อนจะหันมาหาเปลวเพลิง!! มือข้างหนึ่งถูกยกขึ้นระดับอกยืดตรงไปเบื้องหน้า เปลวไฟแตกกระจายออกเป็นสองสายก่อนที่จะสัมผัสถูกมือของเขาเพียงเล็กน้อย!!! “......ตามมาทันจนได้สินะ....” เซซิลมองผ่านไฟที่ค่อยๆสลายตัวลงไป ฮิโร ทีและมาโกะยืนตั้งท่าเตรียมพร้อมรออยู่!! “ดีนะที่ตามรอยเลือดมาทัน!!! หมายความว่ายังไงกัน เซซิล!!!” ฮิโรชี้ดาบไปเบื้องหน้า “....ผมเคยบอกไว้แล้วนี่ คนธาตุลมน่ะ เอาแน่เอานอนไม่ได้หรอก....” เซซิลพูดอย่างสบายๆ ในขณะที่สายลมกระพือขึ้นอย่างรุนแรง! ร่างของมังกรอาร์คครอสร่อนลงมาอยู่ข้างๆตัวเขาอย่างรวดเร็ว!! “อาร์คครอส.....อ๋อออ!!! ทั้งหมดนั่นเป็นแผนของนายทั้งนั้นเลยใช่ไหม!!!” ฮิโรเริ่มฉุนเฉียวมากขึ้นเมื่อชักปะติดปะต่อเรื่องได้บ้าง “....แล้วคิดว่าเป็นฝีมือใครล่ะ....รวมทั้งคนที่ตายที่เมืองPureNishนั่นด้วย?” เซซิลปักเคียวของรูนลงกับพื้นก่อนจะเหวี่ยงดาบของตัวเองไปมา “เมืองPureNish... ชาวบ้านที่ตายอยู่บนหลังคานั่น......ฝีมือของนาย!!!!!” ฮิโรชักโกรธมากขึ้นๆ เขาค่อยๆเดินตรงเข้าไปหาเซซิล “ทุกอย่างนี่.....นายมีจุดประสงค์อะไรกันแน่!!!” เสียงของเขาเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว!! “พี่ฮิโรคะ!! ดูรอบๆสิ!!” มาโกะพูดเตือนฮิโร เขามองไปทั่วบริเวณ แสงสีดำค่อยๆลอยออกมาจากคนที่ตายไปแล้วก่อนจะลอยหายเข้าไปในตัวของเซซิล... “แสงสีดำ....DPS!!!! นี่นายเป็นพวกเดียวกับเจ้าบ้าเซรอสนั่นหรือเนี่ย!!!!” ฮิโรหันควับกลับมาอย่างรวดเร็ว “ไม่เคยได้ยินชื่อเซซิลนี่มาก่อนหรือไงกัน ผู้ครองทวีปเอลรุสน่าจะเคยบอกไปแล้วนี่.....” เซซิลพูดด้วยน้ำเสียงเรื่อยๆเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น “ ..ที่ท่านแจมมาสเตอร์เคยพูดไว้!!!” ทีด่าตัวเองในใจเมื่อพึ่งนึกได้ว่าราชาของเขาเคยพูดถึงชื่อของทั้งสี่คนนั้นไปแล้ว เขาลืมไปได้ยังไงกัน!! “เอาล่ะ....ถึงจะเป็นการร่วมทางที่ไม่ยาวนานนัก....แต่ก็ต้องขอขอบใจสำหรับความสนุกสนานชั่วครู่ชั่วคราว....” เซซิลยังพูดไม่ทันจบ ฮิโรกับทีก็พุ่งเข้ามาโจมตีเขากันแล้ว!! “ระบำดาบพลิกฟ้า! ตัดนภา6เสี่ยง!!!” ฮิโรฟันดาบของเขาหกครั้งอย่างรวดเร็ว!! แต่เซซิลก็ยกดาบปัดทั้งหมดไว้ได้อย่างง่ายดาย!! “มาโกะ!! รีบๆไปช่วยรูนเร็วเข้า!! “ ฮิโรรีบบอกให้มาโกะไปดูอาการรูนที่เสียเลือดไปมากแล้ว “ตกลง!!” มาโกะรีบวิ่งเข้าไปหารูน เลือดยังคงไหลทะลักออกมาไม่หยุด!! “ที่นี่อันตรายเกินไป!! คงต้องหาหลบไปที่อื่นก่อน!!” มาโกะรีบพยุงรูนออกไปให้พ้นจากบริเวณต่อสู้ “ดาบไอเย็น!! คมดาบเกล็ดน้ำแข็ง!!!” ทีร่ายเวทย์เรียกดาบน้ำแข็งออกมาจำนวนมากแล้วซัดเข้าใส่เซซิลที่กำลังติดพันกับฮิโรพอดี “ อืมมม กับสองคนคงจะยุ่งไปหน่อย งั้นเล่นกับเจ้านี่ไปพลางๆก่อนแล้วกัน” เซซิลปัดดาบของฮิโรออกไปแล้วดีดนิ้วเบาๆ อาร์คครอสที่นั่งสงบนิ่งมาตลอดคำรามขึ้นอย่างดุร้ายก่อนจะพุ่งเข้ามาขวางแท่งดาบน้ำแข็งเอาไว้!! เพียงการขยับปีกเบาๆของมัน ดาบทุกเล่มก็ละลายหายไปหมด!! “เรดส์อาย!! กีก้า!! ไปช่วยทีสู้กับเจ้านั่นเร็ว!!!” ลูกแก้วที่ดาบของฮิโรเปล่งแสง ร่างของเรดส์อายและกีก้าพุ่งเข้าไปต่อสู้กับอาร์คครอสที่ตัวใหญ่กว่าพวกมันหลายเท่าตัว!!! “ยังกะหนังสัตว์ประหลาดแล้วนะเนี่ย !!!!” ทีเริ่มเหวี่ยงดาบไปรอบๆตัว ขอบเขตเวทย์สามมิติค่อยๆปรากฏรอบๆตัวเขา!! “เฟร่า!! มังกรผู้สิงสถิตย์อยู่ภายในดาบเล่มนี้! จงมอบหนามจากทุ่งน้ำแข็งที่หนาวเย็นสู่มือซ้ายของข้า!! ในนามแห่ง ที อัศวินผู้มีชีวิตร่วมกับเจ้า!!” แสงจากไอเย็นจำนวนมากรวมตัวที่มือซ้ายของที บริเวณรอบๆถูกแสงสีฟ้าย้อมไปทั่ว!! กีก้ากับเรดส์อายเร่งพลังสูงสุดปล่อยคลื่นเพลิงออกมาเต็มแรง!! “คลื่นแสงมังกรฟ้า!!!” ทีปล่อยลำแสงออกไปรวมกับพลังจากมังกรของฮิโร คลื่นพลังทั้งสามรวมตัวกันจนขนาดใหญ่กว่าเดิมมาก!! “แสงวายุพิฆาต.....” เซซิลสั่งอาร์คครอสขณะตัวเองกำลังประดาบกับฮิโรอยู่ อาร์คครอสตั้งหลักเท้าทั้งสี่ข้างก่อนจะยิงพลังวายุสวนกลับไป!! พลังจากทั้งสองฝ่ายปะทะกันอย่างรุนแรงจนซากบ้านรอบๆเริ่มสลายไปเพราะแรงกระแทกที่เกิดขึ้น!!! “อ้ะ!! รู้สึกตัวแล้วเหรอ รูน!!” มาโกะที่พารูนหลบออกมาพูดอย่างดีใจเมื่อรูนค่อยๆลืมตาขึ้น แผ่นดินสั่นไหวเป็นระยะๆเพราะแรงสั่นสะเทือนจากการต่อสู้ส่งมาถึงที่นี่ “ที่นี่....อุ้บ!!!” รูนพยายามจะยันตัวลุกขึ้น แต่แผลจากแขนที่ขาดไปทำให้เขาทรุดลงไปกองกับพื้นอีก “อย่าฝืนสิ!! ฉันแค่รักษาให้เธอแค่เบื้องตันเองนะ!! แขนเธอก็ขาดไปแล้วด้วย!!” มาโกะรีบก้มไปพยุ่งรูน “รีบ....รีบพาไปที่นั่นที.......” รูนพยายามฝืนเดินออกไปแต่มาโกะก็รั้งไว้เต็มที่!! “อย่าพึ่งสิ!! ไปตอนนี้ก็ช่วยพวกพี่ไม่ได้หรอก .อุ้บ!!!” มาโกะส่งเสียงร้องขึ้นแว่บนึงก่อนจะลงไปนอนนิ่งกับพื้นเพราะรูนเอาสันมือของเขาฟาดไปที่ท้ายทอยของเธอ! “ยังไง...ยังไงผมก็ต้องไปอยู่ดี...”รูนพาร่างที่โชกเลือดเดินโซเซออกไป “อย่า.....อย่านะ.....” มาโกะพยายามลุกขึ้นตามไปแต่เพราะสมองของเธอถูกกระทบกระเทือนทำให้เธอยืนขึ้นไม่ได้เลย.. กี้ซซซซซ!!!!!!! เสียงร้องของเรดส์อายและกีก้าดังขึ้นเมื่อพลังของพวกมันและทีไม่สามารถสู้แสงวายุของอาร์คครอสได้เลยแม้แต่น้อย “อ้ากกกก!!!!” ทีเองก็หลบไม่ทัน เขากับมังกรทั้งสองถูกพลังทำลายของอาร์คครอสจนกระเด็นไปเกือบร้อยเมตร!!! “เรดส์อาย!!! กีก้า!! ที! เป็นอะไรหรือเปล่า!!” ฮิโรตะโกนถามขณะที่ยันดาบของเซซิลอยู่ ทั้งตัวของเขาสั่นระริกไปหมดเพราะแรงมหาศาลที่กดลงมาบนดาบของเขา!! “ห่วงตัวเองก่อนดีกว่า.....” เซซิลเพิ่มแรงของตัวเองเข้าไปอีก!! ดาบของฮิโรหักเป็นสองท่อนอย่างง่ายดาย!!! คมดาบของเซซิลฟันเข้าที่ตัวของฮิโรอย่างแรง!! “อึ้ก!!!” เลือดทะลักออกมาจากปากแผลอย่างแรง!! ฮิโรได้แต่ทรุดลงไปนั่งกับพื้น!! “..เพลงดาบเทพวายุ...ดาบฉีกนภา999เสี่ยง...” เซซิลปักดาบลงกับพื้น!! ลมพายุรุนแรงพัดร่างของฮิโรลอยขึ้นไปอย่างรวดเร็ว!!! “.....กี...กีก้า....” ฮิโรรีบส่งเสียงเรียกกีก้าขณะที่ตัวของเขากำลังหมุนไปตามแรงลม!! กีก้าที่นอนนิ่งอยู่ไกลออกไปกลายเป็นแสงสีแดงเข้ามาอยู่ล้อมรอบตัวฮิโร!! “ไร้ประโยชน์.....” เซซิลที่อยู่บนพื้นพูดขึ้นมาเบาๆก่อนที่ร่างของเขาจะพุ่งขึ้นมาอย่างรวดเร็ว!! ด้วยความเร็วที่สายตาฮิโรไม่อาจจะมองได้ทัน บาเรียของกีก้ารอบๆตัวเขาส่องแสงแวบๆเหมือนถูกอะไรบางอย่างโจมตีเร็วมาก!! รอยร้าวเริ่มปริไปทั่ว บาเรียจากพลังของกีก้าสลายกลายเป็นผงในเวลาเพียงไม่นาน!! “อ้ากกกกก!!!!!!!!!!” เสียงฮิโรดังลอดออกมาจากพายุขณะที่ร่างของเขากำลังถูกคมดาบของเซซิลฟันเป็นร้อยๆครั้งในชั่วพริบตา!!!! เมื่อลมเริ่มสงบลง ร่างที่มีแต่บาดแผลและย้อมไปด้วยเลือดของฮิโรก็ตกลงมากระแทกกับพื้น.............. “อึ้ก............!!!” ฮิโรพยายามเอื้อมมือไปหยิบดาบของทีที่ตกอยู่ใกล้ๆ.......แต่มือของเขาก็ถูกเซซิลเอาดาบมาปักตรึงกับพื้น!!! “......นึกว่าจะพอคาดหวังอะไรได้บ้าง......ที่แท้ก็ได้แค่นี้เองสินะ....” เซซิลกางมืออีกข้างออก สายลมรวมตัวกันกลายเป็นดาบสี่เล่มพุ่งลงมาปักแขนขาของฮิโร!!!~ “อึ่ก.....” เวลานี้ฮิโรไม่เหลือแรงแม้แต่จะส่งเสียงร้องแล้ว..... “จบกันแค่นี้ซะทีล่ะ......” เซซิลถอนดาบของตัวเองที่ปักที่มือของฮิโรขึ้นมาและเปลี่ยนมาเล็งที่หน้าอกแทน!! ซวบ!!!!! ปลายดาบของเซซิลปักลงไปอย่างแรง!!! แต่ไม่ใช่ที่กลางหน้าอกของฮิโร!! ดาบพุ่งลงไปปักพื้นเฉี่ยวไปนิดเดียว!! “......ยังมีคนมาช่วยอีก...” เซซิลถอนดาบขึ้นมาแล้วหันไปยังทิศทางที่พลังลมพุ่งมาเปลี่ยนทิศดาบของเขา รูนยืนหอบแฮกๆขณะที่เลือดยังซึมออกมาจากแผลอยู่.. “..แฮ่ก....แฮ่ก.....อย่าหวังว่าจะฆ่าใครได้ถ้าฉันยังอยู่ที่นี่......” รูนพูดอย่างเหนื่อยอ่อน “.....ก็ดี......งั้นเอาทางนั้นเป็นรายแรกแล้วกัน.....”เซซิลร่างของชายแขนเดียวเบื้องหน้าอย่างเงียบๆ... “...แฮ่ก...แฮ่ก......สายลมแห่งชะตากรรม! จงกลายเป็นคมดาบนับล้าน! จงหมุนวนอย่างไร้ที่สิ้นสุดและบีบรัดเชือดเฉือนผู้ไร้สติเบื้องหน้าข้า!!!” รูนเริ่มใช้พลังขั้นสูงสุดของเขา!! “......คิดว่าแค่นั้นจะทำอะไรได้หรือไง.......” เซซิลค่อยๆก้าวเดินเข้ามาหารูนอย่างช้าๆ ลมแรงเริ่มพัดออกมาจากร่างของรูน!! “จงฉีกร่างเบื้องหน้าให้กลายเป็นชิ้นๆ!! จงกระชากจนถึงโมเลกุล!! ข้าขอสังเวยด้วยเลือดของข้า!!!” เลือดที่ไหลเบาๆจากแขนซ้ายของรูนเริ่มพุ่งออกมาเป็นสายแล้ววนอยู่รอบๆตัวของเขา!!! เซซิลยังคงเดินเข้าอย่างไม่สนใจอะไรเลย!!! “พันธะสัญญาแห่งเลือด!! ฟานาติกเซอร์เคิล!!!!!” กระแสเลือดนับสิบสายของรูนเปลี่ยนทิศทางพุ่งเข้าหาเซซิล! แต่ละสายๆเข้าไปวิ่งวนรอบๆเซซิล ชั่วครู่ พายุสีแดงก่ำก็พัดโหมอย่างบ้าคลั่ง “.......” เซซิลที่อยู่ในใจกลางของพายุยังคงสงบนิ่งอยู่ พายุเริ่มบีบรัดเข้ามาเรื่อยๆ ความคมของมันปาดใบหน้าของเซซิลไปเล็กน้อย เลือดสีดำซึมออกมาช้าๆ.... “แฮ่ก ..แฮ่ก...แฮ่ก........ยังไงก็หนีออกมาไม่ได้หรอก......มันจะค่อยๆหดตัวลงเรื่อยๆจนสิ่งที่อยู่ภายในจะถูกเฉือนเป็นชิ้นนั่นแหล่ะ......” รูนทรุดลงกองกับพื้น ร่างของเขากำลังขาดเลือดอย่างมาก..... “.....ก็ไม่จำเป็นต้องหนีนี่....” เสียงเซซิลดังผ่านพายุออกมา จู่ๆภายในพายุก็เกิดการเปลี่ยนแปลงบางอย่าง!! แขนทั้งสองของเซซิลพุ่งทะลุออกมานอกพายุก่อนที่จะค่อยๆแหวกม่านพายุสีแดงออกมาอย่างง่ายดาย!!! “อะ.....อะไร....อึ้ก...” เลือดเริ่มไหลออกมาจากปากของรูนขณะที่เซซิลกระชากคอเสื้อของรูนแล้วยกตัวเขาลอยอย่างสบายๆ!! “....ผนึกที่สอง.....อยู่ที่นี่..” เซซิลเอาอีกมือจับคริสตัลของรูนขึ้นมาดู “ผ...ผนึก.....ผนึกที่สอง....” ฮิโรและรูนแทบจะพูดพร้อมกัน “.....ผนึกแห่งพลัง.....สำหรับมนุษย์ผู้หญิงธรรมดาคงจะรุนแรงเกินไปที่ร่างกายจะรับไหว....ช่างน่าสงสารซะจริงๆ...” เซซิลกระชากสร้อยคริสตัลออกมาจากคอของรูน!! เขาปล่อยมือที่ยกรูนออก รูนหล่นลงมานอนกองกับพื้น “เอา...เอาคืน...เอาคืนมา....” รูนพยายามตะเกียกตะกายพยายามคลานเข้าไป เลือดเขาไหลนองกับพื้นเป็นรอยยาว.. เขาพยายามเอื้อมมือขึ้นไปหมายจะคว้ามันกลับมา.......คริสตัลที่มีวิญญาณของคนรักของเขาอยู่ภายในกำลังลอยอยู่ในมือของเซซิล.............. “ผนึกที่สอง........ถูกปลดแล้ว........” เซซิลทำลายคริสตัลอย่างไม่ลังเล!! เศษผลึกสีเขียวค่อยๆแตกกระจายออกมา....ผนึกที่สองพุ่งหายลับไปบนฟ้า.......... “ เฟร............เฟร...ซิส.......” รูนรวบรวมแรงเฮือกสุดท้ายพยายามคว้าเศษผงที่ค่อยๆลอยลงมาก่อนที่ดวงไฟชีวิตของเขาจะดับลง......ตลอดกาล....................... “โธ่....โธ่เว้ยย......” ฮิโรสบถกับตัวเองเมื่อต้องดูคนตายไปต่อหน้าต่อตาโดยที่เขาทำอะไรไม่ได้เลย เซซิลค่อยๆเดินมาหาฮิโร “..เอาล่ะ.คนขัดชวางก็คงไม่มีอีกแล้ว.........” เซซิลเงื้อดาบของตัวเองขึ้น......ฮิโรที่ถูกตรึงแขนขาอยู่ก็ทำอะไรไม่ได้อีกแล้ว....ดาบของเซซิลพุ่งลงมาที่กลางอกของฮิโร!! “พี่ฮิโร!!!!!” มาโกะวิ่งเข้ามาขวางไว้อย่างรวดเร็ว!! เหมือนกับเซซิลจะชะงักไปจังหวะหนึ่งแต่ดาบของเขาก็พุ่งตรงเข้าหามาโกะแล้ว!!!! หากแต่เงาอีกร่างก็พุ่งเข้ามาบังไว้ในวินาทีสุดท้าย!!!! ฉึกกกก!!!! ดาบของเซซิลปักเข้าใส่กลางอกของทีที่พุ่งเข้ามาขวางอย่างจัง!!!! เลือดพุ่งกระฉูดออกมาเมื่อดาบถูกถอนออก!!! ทีค่อยๆทรดตัวลงนั่งกับพื้น... “อ้ะ......ที!!!!!!” มาโกะเข้าไปประคองทีที่เลือดออกมาจากหน้าอกเต็มไปหมด... “อึ้ก...ไม่เป็นไรหรอกครับ.........แค่นี้เอง......ขอพักซักหน่อย....ก็หาย......” ทีพูดเบาๆก่อนจะเงียบเสียงไป.......มือของเขาตกลงกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง............ “อ้ะ.......เดี๋ยวสิ.......อย่าล้อเล่นอย่างนี้สิ..........นี่.......” มาโกะพยายามเขย่าตัวทีแต่ก็ไร้ซึ่งการตอบสนองกลับ....น้ำตาเริ่มคลอเบ้าตาทั้งสองของเธอ.... “......ไม่..........ไม่นะ............ที!!!!!!!!!!!!!!!” มาโกะร้องเสียงดังลั่นไปทั่ว สายฟ้าสีแดงผ่าลงมาบริเวณใกล้ๆอย่างแรง!!! “มาได้ถูกที่ถูกเวลาจริงๆ.......” ฮิโรนึกในใจ ไม่เคยมีเวลาไหนที่เขาอยากให้เธอปรากฏมาเท่าครั้งนี้เลย.......มาโกะเงียบเสียงลง เธอค่อยๆวางร่างของทีลงกับพื้นอย่างนุ่มนวลก่อนที่จะค่อยๆยืนขึ้น......... “ถึง......ถึงครั้งนี้จะไม่เกี่ยวกับตัวฉันก็เถอะ.....แต่นี่........ฉันให้อภัยไม่ได้เป็นอันขาด!!!!!!” แรงกดดันมหาศาลเปล่งออกมาจากร่างของมาโกะ!! นัยน์ตาของเธอกลายเป็นสีแดงก่ำยิ่งกว่าคราวสู้กับไออาร์เสียอีก!!!!!! ผมของเธอปลิวสยายตามแรงลม พื้นดินเหมือนจะสนองตอบการตื่นของเธอ!!! มาโกะหันกลับมามองผู้อยู่เบื้องหลังอย่างเคียดแค้น!!!!! “อย่าคิดว่าจะออกไปจากที่นี่ได้เลย..............อ้ะ.....พี่......พี่เซซิล ..” มาโกะร่างสองหยุดชะงักทันทีเมื่อเธอเห็นหน้าของเซซิลชัดๆ........... “พี่.......?” ฮิโรไม่เข้าใจคำพูดนี้แม้แต่น้อย......... “............เอาล่ะ.........แค่นี้ก็คงพอแล้วล่ะมั้ง.........หวังว่าเราคงได้เจอกันอีกนะ.........” เซซิลเก็บดาบของตัวเองก่อนจะกระโดดขึ้นไปบนหลังของอาร์คครอส สายตาของเขาที่ฆ่าคนอย่างเย็นชาเมื่อครู่กลับแฝงไว้ด้วยความอ่อนโยนเมื่อเขามองมาที่มาโกะ............ร่างของเขาและมังกรยักษ์ค่อยๆโผขึ้นไปบนฟ้า.........เหลือเพียงฮิโรที่นอนอยู่กับพื้น.....และมาโกะ.......เธอยังคงจ้องมองตามร่างของเซซิลไปจนลับขอบฟ้า............................. Dark Pure Snow [Chapter22 –Painful Battle ..-] End. จาก : Next - 15/01/2001 22:53

ข้อความ : ชิ....ชะ.....ที่แท้อีกร่างของมาโกะคือน้องของเซซิลหรือนี่ เหอ ๆ ซับซ้อนจริง ๆ ^^;;;; ว่าแต่.....ตายไปอีกหนึ่งแล้วแฮะแล้ว...อีกสองอันอยู่ที่ใครหว่า เหอ ๆ ใครจะเป็นผู้โชคดีน้ออออออ เหอ ๆ ฟีนิกซ์ปลดไปหนึ่ง เซซิลปลดไปหนึ่ง.....เหลือคินดะนิอีกหนึ่ง....เหอะ ๆ ที่เหลือก็ของฉานน่ะซิ เหอ ๆ จาก : xelloss - 15/01/2001 23:18

ข้อความ : อยู่ที่ผมมั้ง หึๆ จาก : Johnny - - [email protected] - 16/01/2001 01:13

ข้อความ : อะ...โหด... T_T จาก : Cid - 16/01/2001 06:20

ข้อความ : งือออ... เริ่มเปลี่ยนตัวละครแล้วเรอะ จาก : ioroid - 16/01/2001 07:04

ข้อความ : ตอนนี้แต่งได้เยี่ยมจริงๆค่ะ คุณรูนตายได้ประทับใจจริงๆ ฮือ... T-T จาก : Alicia - 16/01/2001 07:53

ข้อความ : This character make me think of ...ley na :) จาก : Cecil - 16/01/2001 08:48

ข้อความ : This character make me think of ...ley na :) <----อ่า... "....."นี่อะไรหรือครับ? ^^;;;;; จาก : Next - 16/01/2001 16:24

ข้อความ : อืมๆๆ จาก : Eutera - 16/01/2001 18:00

ข้อความ : -อ่า... "....."นี่อะไรหรือครับ?<-- myself..^^;(joking) like Sephiroth na si silver hair duay nee :D don't you think? emm.. ี้แต่งได้เยี่ยมจริงๆ จาก : Cecil - 16/01/2001 18:10

ข้อความ : เซซิล น่ากลัวจางงง... ^^" จาก : Angel k - 16/01/2001 19:46

ข้อความ : พวกฑูตสวรรคอย่างเราหายไปหนายกานหมด..... จาก : เอนาเอล - 16/01/2001 20:32

ข้อความ : อืม...เลือดสาด เหอ เหอ เหอ สนุกครับ ตอนนี้มี ปู้จิ้งอวิ๋น ด้วย เหอ เหอ เหอ ตอนที่รูนใช้ท่าสุดยอดน่ะครับ มาโกะคลั่ง นึกแล้วว่า 2 คนนี้ต้องมีอะไรเกี่ยวข้องกัน จาก : naru - 16/01/2001 23:39

ข้อความ : ตอนนี้เละตามระเบียบ เละไปด้วยเลือดนะครับ ไม่ใช่เนื้อเรื่องเละเทะ จาก : Dark Master - 17/01/2001 19:01

ข้อความ : ยัยเฟรซิส มีแฟนไปแล้ว ไม่เอาง่ะ :P เอาเฟรเซียไม่ก็ฟาร์นี่จิ ^^ จาก : Rune - 19/01/2001 18:01