หัวข้อ : Dark Pure Snow [Chapter 21 –Stream Of Battle -]
ข้อความ : Dark Pure Snow [Chapter 21 –Stream Of Battle -]

“ฮู่มมมมม!!!!!” เสียงร้องของหมีป่าดังก้องขึ้น ร่างของมันค่อยๆปริออก เลือดพุ่งออกมาจากทุกอณูของร่างกายก่อนที่มันจะล้มลงไป
“…..อีกหนึ่งตัว…” เซซิลควงดาบของตัวเองแล้วเก็บเข้าฝัก เขามองไปรอบๆ รูนกับมาโกะก็จัดการส่วนของตัวเองไปเรียบร้อยแล้ว เหลือแค่……..
“ตายยยย!!!! ระบำดาบพลิกฟ้า~วิหคทมิฬราชสีห์เถื่อน~!!!” ฮิโรกระโดดตัวลอยหมายจะเอาดาบเฉาะกบาลแรด9เขา! แต่ร่างหนึ่งก็พุ่งเข้ามาขวางไว้!!!
“เคร้งงงงง!!!” ดาบของทีและฮิโรกระทบกัน ร่างของทั้งสองคนสั่นระริก!!
“มาขวางช้านทำม้ายยยยยยยย หลีกป้ายยยยย!!” ฮิโรกัดฟันกรอดๆพูด
“เดี๋ยวก่อนๆๆๆ……เจ้านี้เป็นส่วนของฉันนะ ของนายน่ะหมดไปตั้งกะเมื่อกี้แล้ว!!” ทีสวนกลับขณะที่แรดด้านหลังทั้งสองคนยืนมองอย่างงงๆ
“อารายยยยยย……ชั้นเห็นนายกำลังจะแย่ตะหากเลยเข้ามาช่วย….” ฮิโรยิ้มแบบโหดๆ
“ขอบจายยย แต่ไม่จำเป็นหรอก…..ตัวแค่นี้ฉันจัดการได้น่า!!” ทีปัดดาบฮิโรทิ้งก่อนที่จะอาศัยจังหวะได้เปรียบพุ่งเข้าหาแรดนั้นทันที!!
“ย้ากกกกกกก!!! เพลงหอกไร้ปราณีดัดแปลง!! จิ้มแหลกมโหฬารรร!!!!” ทีรัวดาบของเขาใส่อย่างรวดเร็ว!! เป้าหมายของเขายืนมองอย่างใจเย็นขณะที่ขาทั้งสองข้างของมันกำลังเตรียมตัวเทคออฟเต็มที่!!
ตูมมมมมม………….. เสียงเหมือนบางสิ่งถูกชนกระเด็น………ครึ่กกกๆๆๆๆๆ โครมมๆๆๆๆๆๆ เสียงเหมือนบางสิ่งกลิ้งไปตามพื้นดังตามมา ฝุ่นฟุ้งตลบไปทั่ว รูน มาโกะ และเซซิลหันหลังไปมองสิ่งที่พึ่งกลิ้งผ่านพวกเขาไป……….
“อ่า…..ที….เป็นอะไรหรือเปล่า?” มาโกะก้มลงไปถามคนที่นอนจมโคลนอยู่ด้านล่าง
“หงิงงๆๆๆๆ……..ม่ายยยเปนนนนรายยยค้าบบบ คูนมาโก่ววววว” ทีพูดทั้งๆที่ตาหมุนติ้วเป็นกังหันลม
“ฮ่าๆๆๆๆ บอกแล้วไม่เชื่อว่านายสู้ไม่ไหวหรอก!! ตัวนี้ขอฉันแล้วกันนะ!!” ฮิโรหัวเราะลั่นป่าอย่างสะใจก่อนจะหันไปลุยกับแรด
“ระบำดาบพลิกฟ้า(อีกที)~วิหคทมิฬราชสีห์เถื่อน~!!!”” ฮิโรหมายจะใช่ท่าที่พึ่งถูกทีกันไว้!!!
ตูมมมมมม………….. เสียงเหมือนบางสิ่งถูกชนกระเด็น………ฟิ้ววววววววว……เสียงเหมือนบางอย่างลอบสูงขึ้นไปบนฟ้า…มาโกะ เซซิลและรูนมองตามขึ้นไป…………โครมมมมมมม……………เสียงเหมือนบางอย่างตกลงมาอย่างแรง…….
“…..เป็นไรไหม คุณฮิโร?” รูนก้มลงถามสิ่งมีชีวิตที่กองอยู่ใต้หลุมลึก……..
“เอิ้ก…….แง่ก…….ฉานนนยางงงงสู้ด้ายยยย พาขึ้นปายยยที------ “ ฮิโรครวญครางทั้งๆที่ดาวหมุนรอบหัวเขาเต็มไปหมด…..
“เหอๆๆๆๆ เปนงายยยล่า……ว่าแต่โคนอื่นนน เหอๆๆๆ….” ทีที่มาโกะกำลังพยุงอยู่พูดอย่างสะจายมั่ง
“เดี๋ยวก่อนนนเด้----- ลองใหม่อีกรอบเปนนนงายยยยย….” ฮิโรที่พึ่งขึ้นมาได้ท้าทีอีกรอบ ตาของเขายังเห็นโลกหมุนแด่วๆอยู่เลย
“มาเล้ยยยยยยย-----“ ทีขยับนิ้วรับคำท้าทั้งๆที่ยังยืนโงนเงนอยู่ มาโกะกับรูนถอยออกห่างจากทั้งสองคน….
“อ่า…ที (พี่)ฮิโร… หันไปดูนั่นก่อนสิ..” ทั้งสองคนแทบจะพูดพร้อมกันขณะที่นิ้วชี้ไปที่ด้านหลังของทั้งสองคน……
“เหอ????” ทั้งสองคนหันไปตามคำแนะนำ……
แท่กๆๆๆๆ…….เสียงเหมือนบางสิ่งที่มีขนาดใหญ่วิ่งเข้ามา……ตูมมมมมมมมมม… เสียงเหมือนสิ่งมีชีวิตถูกชน(อีกแล้ว)…….ครืดๆๆๆๆๆๆ……เสียงคล้ายบางสิ่งถูกลากติดไปด้วย…….…..มาโกะ รูนและเซซิลมองทีกับฮิโรที่พึ่งถูกแรดลากไปเบื้องหน้า…….เสียงร้องโหยหวลของทั้งสองคนดังขึ้นมาแต่ไกล…….

--เมือง FICeraTION---
“เอาล่ะๆ แผลนิดๆซักพักก็คงหายแล้วล่ะ อย่าไปทำอะไรให้มันลุกลามก็พอ” หมอในชุดผ้าคลุมซอมซ่อเก็บของกลับเข้าไปในผ้าคลุมของเขาหลังจากที่ดูแผลของทีกับฮิโรเสร็จ
“ขอบคุณมากนะคะ แล้วก็ขอโทษด้วยที่มารบกวนทั้งๆที่ใกล้จะมืดแล้ว” มาโกะโค้งขอบคุณขณะที่ฮิโรกับทีกำลังดูแผลของตัวเอง
“ไม่เป็นไรๆ นี่เป็นหน้าที่ของผมอยู่แล้ว ชีวิตมีความหมายสำคัญที่สุดเสมอไม่ว่าจะเป็นที่ไหนเวลาไหนก็ตาม…..นี่เป็นคำสอนที่สืบทอดกันมาในตระกูลผม……ผมชื่อDr.K ขอตัวก่อนล่ะ” Dr.kสะบัดผ้าคลุมที่เต็มไปด้วยสารพัดอุปกรณ์ช่วยชีวิตแล้วเดินจากไป
“ชิ……เลยจัดการเข้าแรดนั่นไม่ได้เลย…” ฮิโรบ่นๆๆๆๆขณะที่มองทีตาเขม็ง ทีหยิบสมุดบางอย่างขึ้นมาดู
“…..สถิติวันนี้……คุณมาโกะจัดการได้ทั้งหมด….193ตัว คุณรูน ….206ตัว…..ฮิโร….165ตัว…..ที…..หึๆๆๆๆ….166ตัว ผมชนะนะวันนี้ ฮี่ๆๆๆๆๆ” ทีหัวเราะกระหยิ่มยิ้มย่อง เส้นเลือดโปนขึ้นที่ขมับของฮิโร
“เชอะ ถ้าผมจัดการตัวนั้นได้ก็ไม่เป็นอย่างนี้หรอกน่า คุณท่านที---------“ ฮิโรกัดฟันกรอดๆฝืนยิ้มตอบ
“เอาอีกซักรอบไหมล่ะ หึๆๆๆๆๆ คุณพี่ฮิโร----” ทียิ้มตอบกลับ ไฟแห่งการต่อสุ้ลุกโชนขึ้นจนห้องแทบไหม้!!
กิ้ง……..เสียงเหมือนบางอย่างถูกน้ำแข็งเกาะ
“พี่ฮิโรกับทีนี่เป็นยังไงกัน้าาาา….ชอบทะเลาะกันจริง…..ขัดใจเรื่องอะไรกันหรือไง ยังดีนะที่ใกล้จะถึงเมืองอยู่แล้ว ไม่งั้นคงได้ช้ากว่านี้อีกแน่” มาโกะส่ายหัวพูดหลังจากแช่แข็งทั้งสองคนเพื่อระงับสติอารมณ์ซะหน่อย เธอหยิบสมุดจดของทีขึ้นมา
“อืมมม…..แล้ว…..คุณเซซิลล่ะ จัดการไปได้เท่าไหร่?” มาโกะพลิกไปพลิกมาก็ไม่เห็นมีของเซซิลจดไว้
“อ้อ ผมจดไว้พอดี เดี๋ยวนะ…..” รูนหยิบบันทึกของเขามาดูบ้าง
“เซซิล……….9..”รูนหยุดพูด
“9 ตัว ??” มาโกะเดินเข้ามาดู
“ไม่…..999ตัวต่างหาก…” รูนปิดสมุดแล้วนั่งนึกบางอย่าง
“ฝีมือของเขาสูงมากเลยทีเดียว คงจะ….ไม่มีใครทำอะไรเขาได้เลยละมั้ง” มาโกะนั่งลงข้างๆรูน สายตาเธอเหลือบไปเห็นผลึกคริสตัลที่ห้อยคอของเขาพอดี
“หือ?? สนใจผลึกนี่หรือครับ?” รูนยกสร้อยขึ้นมา แสงแดดยามเย็นเล็ดลอดผ่านหน้าต่างเข้ามากระทบกับคริสตัล บางสิ่งเริ่มปรากฏภายในนั้น
“นี่มัน….” มาโกะเพ่งมองชัดๆ สิ่งที่อยู่ภายในนั้นเป็นร่างของผู้หญิงคนหนึ่งที่นอนสงบนิ่งอยู่ภายใน
“นี่…เป็นดวงจิตของคนที่สำคัญที่สุดของผมน่ะครับ ..สองสามเดือนก่อน อยู่ดีๆร่างกายของเธอก็อ่อนแอลงอย่างไม่รู้สาเหตุ…แล้วเธอก็...” รูนหันผลึกมาทางตัวเอง นัยน์ตาของเขาจับจ้องเพียงจิตวิญญาณของผู้อยู่ภายใน
“……” มาโกะเงียบสนิทขณะที่ฮิโรกับทีพยายามกระเทาะน้ำแข็งออกมา
“ก่อนที่วิญญาณของเธอจะละจากโลกนี้ไป…..ผมได้ผนึกเอาไว้ในนี้…..เพื่อว่าซักวันผมคงจะหาทางช่วยเธอได้….และนั่นก็เป็นเป้าหมายเดียวในการเดินทางของผม….” รูนเก็บผลึกเข้าไปแล้วลุกขึ้นยืน
“….ไม่เคยคิดบ้างหรือว่านั่นอาจเป็นชะตาของเธอและเป็นประสงค์ของสวรรค์?” ฮิโรที่พึ่งหลุดออกมาจากน้ำแข็งได้เดินมาข้างๆมาโกะ
“พี่คะ…..” มาโกะพูดเหมือนจะห้าม
“……ถึงจะเป็นอย่างนั้นจริง…..ผมก็จะขอฝืนดวงชะตาฝ่าลิขิตสวรรค์เพื่อช่วยเธออยู่ดี….” รูนพูดทิ้งท้ายก่อนจะเดินออกไปจากห้องเหลือเพียงสามคนที่เหลือไว้เบื้องหลัง….

“ไม่เลย อาการแบบนั้นหมอเองก็ไม่เคยเจอมาก่อน” Dr.k ส่ายหัวหลังจากรูนอธิบายอาการที่คนรักของเขาเป็น
“งั้นหรือครับ…แล้วคนอื่นๆล่ะ?” รูนสอดส่ายสายตาลองถามไปทั่วโรงพยาบาล แต่คำตอบที่เขาได้รับจากหมอกับพยาบาลทุกคนก็มีแค่การศรีษะเท่านั้น
“…..ที่นี่…..ก็ยังไม่ได้อะไรคืบหน้าอีก…” รูนเดินออกมาจากโรงพยาบาลอย่างหม่นหมอง
“พอจะมีที่ไหนอีกไหมนะ……ที่พอจะมีความน่าจะเป็นไปได้บ้าง…………” รูนเดินคิดไปเรื่อยๆ เขาเดินผ่านไปตามส่วนต่างๆของเมืองอย่างไร้จุดหมาย
“ฮู่มมมมม!!!!!!!!!!” เสียงคำรามกึกก้องดังกระหึ่มขึ้นจากบนฟ้า พื้นดินถึงกับสั่นสะเทือน กระจกตามบ้านแตกร้าวอย่างรวดเร็ว!! เสียงกรีดร้องตกใจของชาวเมืองดังระงมไปทั่ว!!
“อะ….อะไรน่ะ!!” รูนพยายามยืนตั้งหลัก ซักครู่เสียงคำรามก็เงียบลงไป………….
“เมื่อกี้มัน…..เสียงคำรามของมังกร???” ความคิดนี้แล่นวูบเข้ามาในความคิดของเขา ชาวเมืองรอบๆข้างต่างจับกลุ่มส่งเสียงเซ็งแซ่กับสิ่งที่เกิดขึ้น …………

“!!! …..เสียงนั่นมัน!!!.” ฮิโรกับทีแทบจะลุกขึ้นจากเตียงพร้อมๆกันเมื่อห้องของพวกเขาสั่นไหวเพราะเสียงดังจากเบื้องบน!!! มาโกะรีบวิ่งเข้ามาภายในห้องอย่างรวดเร็ว!!
“พี่คะ!! เมื่อกี้นี่มัน…..!!” มาโกะพูดด้วยอารามตกใจ
“ใช่…..มังกรวายุ…..อาร์คครอส…” ไม่ทันที่ฮิโรจะพูดต่อ จู่ๆแสงสว่างก็หายไปชั่วครู่เหมือนมีบางอย่างที่มีขนาดใหญ่มากบินผ่านไป เมื่อเขามองออกไปที่นอกหน้าต่าง เงาดำขนาดใหญ่กำลังบินวนเวียนอยู่เหนือก้อนเมฆบนน่านฟ้าของเมืองนี้…..

“แน่นอนแล้วสินะ…..ผนึกต่อไป…อยู่ที่”สิ่งนั้น”….” สายลมพัดหวิว ร่างหนึ่งยืนต้านสายลมอยู่บนยอดสูงสุดของโบสถ์ประจำเมือง ผมสีเงินยาวโบกสะบัดไปตามแรงลม สายตาของเขาจับจ้องอยู่ที่ร่างของรูนที่ยืนอยู่กลางฝูงคนที่กำลังมองเงาดำบนฟ้าที่บินฉวัดเฉวียนอยู่บนฟ้า……..
“เป้าหมาย…..ยืนยัน…….” เสียงคำรามของอาร์คครอสดังขึ้นอีกระลอก สายลมเพิ่มความรุนแรงอย่างกระทันหัน “ภารกิจ…..เริ่ม…..” ลมพัดมาอีกวูบหนึ่ง ใบหน้าใต้ผ้าคลุมถูกเผยออก…..ใบหน้าของผู้ที่เคยช่วยพวกฮิโรขึ้นเรือเอาไว้……

……….เพราะสายลมที่โหมกระหน่ำ …..เสียงระฆังของโบสถ์ดังขึ้นตอบสนองกับแรงลม…….ร่างของเซซิลยืนเด่นตัดแสงอยู่บนยอดโบสถ์……เขากำลังรอ……..รอเวลาที่สัญญาณของการต่อสู้จะดังขึ้น…….

Dark Pure Snow [Chapter 21 –Stream Of Battle -] End.


จาก : Next - 09/01/2001 20:53

ข้อความ : โอ......ตอนนี้เซวิลเท่ห์อะไรอย่างนี้ ต้องอย่างงี้สิ 4 ขุนพล เหอะๆๆ

จาก : Kindani - 09/01/2001 22:29

ข้อความ : เอาเข้าไปแย่งกันอยู่ได้สองคนนี้ -_-;;;;
ดี ๆ จะได้กระตื้บง่าย ๆ หน่อยเหอ ๆ ^_^

จาก : xelloss - 09/01/2001 22:41

ข้อความ : กรมป่าไม้จะร้องไห้ก็เพราะเรื่องนี้แหละน่อ..

ใช้มอนเสตอร์เปลืองเจงๆ

จาก : ioroid - 10/01/2001 06:18

ข้อความ : เบ็ดเสร็จรวมกัน5คน ฆ่ามอนสเตอร์ไปเกือบสองพันตัว แถมมากกว่าครึ่งเป็นฝีมือของคุณเซซิล ตกลงว่าทีมนี้กำลังใช้คุณเซซิลเก็บสะสมค่าประสพการณ์อยู่หรือค่ะ? ^-^

จาก : Alicia - 10/01/2001 06:29

ข้อความ : ^-^ ; oh I still alive coy-yang-sure

จาก : Cecil - 10/01/2001 07:14
โฮมเพจ : http://www.geocities.com/calopachi/use/index.htm

ข้อความ : เซซิลนี่...เท่ห์ซะไม่มีอะนะ... ^ ^;;

จาก : Cid - 10/01/2001 17:24

ข้อความ : เซซิลเท่มากเลยแฮะ ^ ^
แถมเก่งเป็นบ้า

จาก : Dark Master - 10/01/2001 18:24

ข้อความ : มีแต่คนชมเซซิล แต่ก็เท่จริงๆแหล่ะครับ ^^

จาก : Angel k - 10/01/2001 20:14

ข้อความ : ฑูตสวรรค์ทั้งสี่ โดนหมกไปแล้ว หายเงียบไปเลย

จาก : เอนะ - 10/01/2001 21:51

ข้อความ : รอก่อนๆ ยังไม่ถึงเวลาข้ามไปอีกกลุ่มก็ทิ้งไว้ก่อน อีกซักตอนสองตอนคงได้ออก ^^

จาก : Nexr - 11/01/2001 08:54

Comment เกี่ยวกับ Fiction ตอนนี้
ชื่อ :
Email :
ICQ :
โฮมเพจ :
ข้อความ :


Pocket WebBoard Fiction แห่งนี้ใช้บริการของD'Server
Hosted by www.Geocities.ws

1