หัวข้อ : Galahad (แกลาแอ็ด) Chapter One : ชายหนุ่มจากโลกมนุษย์ Part : a ข้อความ : ณ จักรวาลที่ไร้จุดสิ้นสุด สถานที่เงียบสงบถูกรบกวนด้วยยานบินสายตรวจที่กำลังเคลื่อนที่ด้วยความเร็วแสง อัจจิมาสำรวจหายานแปลกปลอมที่อาจจะแอบเข้ามาโดยไม่ได้รับอนุญาตไปพร้อมกับ กาลาเชีย ยานรบคู่ใจของเขา ดวงดาวมากมายส่องแสงเชื้อเชิญให้อัจจิมามองดูความงามของมันแต่เขาไม่มีเวลามากพอแม้กระทั่งจะเหลียวตาไปมองเพราะพวก คารอน กบฏของสหภาพจักรวาลซึ่งพร้อมจะบุกยึดดวงดาวต่างๆได้ทุกเวลาอาจจะอยู่แถวๆนี้ก็เป็นได้ แต่เมื่อเขาได้มองเห็นดาวเคราะที่มีสีฟ้าสวยเหมือนไพลินดวงนั้น...เขาก็อดไม่ได้ที่จะมองดูมัน หลังสงครามระเบิดนิวเคลียร์ แรงสั่นสะเทือนของการระเบิดมีผลต่อโอโซน...ทำให้แสงอาทิตย์ส่องลงมาบนโลกโดยไม่มีสิ่งใดกรองแสงก่อน หิมะและก้อนน้ำแข็งทั่วทั้งโลกละลายพร้อมกันจนเกิดน้ำท่วม คลื่นยักษ์ถล่มเมืองต่างๆยับเยินและจมหายไปในที่สุด...ผู้คนจำนวนมากที่รอดตายจากระเบิดนิวเคลียร์ก็ต้องมาตายเพราะน้ำท่วมอีก มีเพียงผู้ที่ดิ้นรนเพื่อมีชีวิตอยู่ต่อไปเท่านั้น...ที่รอดชีวิตจากเหตุการณ์ครั้งนั้น ...บัดนี้...ดาวเคราะห์ที่ถูกเรียกขานว่า " โลก " ได้กลายเป็น " ดาวเคราะห์สีไพลิน " โดยสมบูรณ์แบบ สีฟ้าของมหาสมุทรปกคลุมความทรงจำต่างๆของอัจจิมาไว้เบื้องล่างจนหมดสิ้น ไม่มีสีเขียวของผืนดินให้เห็นอีกแล้ว...ไม่มีอีกต่อไป... มนุษย์ที่รอดจากเหตุการณ์น้ำท่วมโลกครั้งนั้นบางส่วนถูกพวกคารอนจับไปทดลองเปลี่ยนสภาพสสารในร่างกายและล้างสมองแต่ก็ยังมีบางส่วนที่ได้รับการช่วยเหลือโดยสหภาพจักรวาลและได้รับการคัดเลือกให้มาช่วยทำการต่อต้านคารอนโดยอาศัยอยู่ในดาวเคราะห์เคลื่อนที่หรือที่เรียกกันว่า ยาน แกลาแอ็ด (Galahad) อัจจิมาหันกลับมาหาแผงควบคุมยานอีกครั้งเมื่อเรดาร์จับสัญญาณบางอย่างได้ ดวงตาสีน้ำตาลคู่นั้นจ้องมองด้วยใจระทึกแต่เมื่อรู้ว่าเป็นแค่ยานขนส่งสินค้าธรรมดา ความตื่นเต้นนี้นก็หายไปหมดเหลือเพียงความเบื่อหน่าย เขาอยากเจอเรื่องที่น่าตื่นเต้นบ้างแม้นว่าจะไม่อยากให้เกิดสงครามก็ตามทีแต่การขับกาลาเชียโดยไม่ได้ใช้ปืนเลเซอร์เลยนี่มัน.......น่าเบื่อจริงๆ....... อัจจิมาขับผ่านยานขนส่งสินค้านั้นไปอย่างช้าๆ......แต่แล้ว......!! ยานของเขาก็สั่นสะเทือนอย่างแรงเพราะแรงระเบิดที่ยานขนส่งสินค้ายิงเฉียดยานของอัจจิมาไป ทันใดนั้น!!...ยานขนส่งสินค้าก็เปลี่ยนรูปร่างเป็นยานรบของพวกคารอนแทนและเริ่มยิงแสงเลเซอร์โจมตียานกาลาเชียต่ออย่างบ้าคลั่งแต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้อัจจิมาตกใจกลัวเลย กลับทำให้ชายหนุ่มยิ้มราวกับได้ของเล่นชิ้นใหม่ อัจจิมาวกยานกลับไปยิงตอบโต้ใส่ยานรบของศัตรูทันที ความชำนาญในการควบคุมยานของเขาทำให้เขาหลบการโจมตีจากฝ่ายตรงข้ามได้ทุกครั้งและทันทีที่อัจจิมาเล็งเป้าหมาย...นั่นก็หมายถึง...จุดจบของยานลำนั้น... ====================================== ภายในห้องประชุมบนยาน แกลาแอ็ด ...ยานซึ่งมีขนาดใหญ่เทียบเท่ากับดาวดวงหนึ่งในจักรวาล... ผู้บัญชาการสูงสุด ดาวิน แห่งดาวเร็ตทรอสซึ่งดูจะมีอายุได้ประมาณ 51 ปี แต่จริงๆแล้ว...ชาวเร็ตทรอสมีอายุขัยที่ยืนยาวเหมือนชาวคารอนเพราะฉะนั้นการที่ ดาวิน จะมีอายุจริง 351 ปีจึงไม่ใช่เรื่องแปลกแต่อย่างใด ผู้บัญชาการสูงสุดแห่งยาน แกลาแอ๊ด นั่งนิ่งอยู่ที่เก้าอี้ประธานประชุม ในขณะที่กัปตันจากหน่วยงานอื่นๆก็กำลังนั่งอยู่อย่างสงบเช่นกัน " ตามที่เราได้รับรายงานจากกัปตันอัจจิมา...ตอนนี้พวกคารอนเริ่มบุกเข้ามาในเขตทางช้างเผือกแล้วโดยการปลอมแปลงยานให้เหมือนยานขนส่งสินค้าทั่วไปแล้วลอบโจมตียานที่บินผ่านเข้าใกล้ เพราะฉะนั้น...ขอให้ทุกคนระวังตัวให้มากกว่าเดิมด้วย ...ขอจบการประชุมครั้งนี้ไว้เท่านี้ ทุกคนกลับไปพักผ่อนได้ เชิญ.... " ดาวินลุกขึ้นจากที่นั่งแล้วเดินออกจากห้องไปพร้อมกับดอกเตอร์ มิมิค ซึ่งเปรียบเสมือนแขนขวาของดาวิน จากนั้นกัปตันหน่วยต่างๆจึงทยอยกันเดินออกจากห้องประชุมอย่างเงียบๆรวมทั้งกัปตันหน่วยรบอย่างอัจจิมาด้วย ขณะที่อัจจิมากำลังจะเดินกลับห้องพักของตน ชายหนุ่มจากโลกมนุษย์ก็ถูกเรียกตัวไว้โดยน้ำเสียงที่คุ้นเคยและน่าเกรงขาม อัจจิมาหันไปหาเจ้าของเสียง " ครับ? ดอกเตอร์ มิมิค? " " ผู้บัญชาการต้องการพบคุณเป็นการส่วนตัว กัปตันอัจจิมา " ======================================== ต่อ Part : b จาก : Redpegasus - - [email protected] - 07/01/2001 20:38

ข้อความ : /me ติดตามฟิค อ่า .... ว่าแต่น่าจะเป็น Prologue แฮะ ........ จาก : Johnny - - [email protected] - , 25000350 - 07/01/2001 20:47

ข้อความ : เย้.. วิทยาศาสตร์จงเจริญ.. จาก : ioroid - 09/01/2001 07:12

ข้อความ : คุณเปกะสู้ๆ ^^ จาก : Angel k - 09/01/2001 18:53

ข้อความ : ว้าว เปกะเอากะเค้ามั่งเหรอเนี่ย น่าสนใจดี ต่อเร็วๆน้า ^o^ จาก : Cid - 11/01/2001 20:31