หัวข้อ : Toki2 "after ending of Hikari"(ภาคจบ) ข้อความ : หลังจากที่ผมดื่มน้ำชาแล้ว ฮิคาริก็รีบพาไปยังชั้น2เพื่อไปยังห้องของเธอ ส่วนผมก็ได้แต่เตรียมใจที่จะรับสิ่งที่ฮิคารืจะมอบให้ผม เมื่อมาถึงหน้าห้องของฮิคาริ เธอก็หันมาพูดกับผมว่า ฮิคาริ: รออยู่หน้าห้องแป๊ปนึงนะ เดี๋ยวไปจัดห้องให้เรียบร้อยก่อน ตัวเอก: อืม รอได้อยู่แล้วล่ะ แล้วฮิคาริก็เข้าไปในห้อง ส่วนผมก็หยิบมีชัยที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงออกมาดูวิธีใช้ ในขณะที่ร่างกายผมยังคงร้อนรุ่มเพราะฤทธิ์ยาชูกำลังที่ฮิคาริใส่ลงไปในวุ้นถั่วแดง ตัวเอก:( อืมมม ใช้อย่างนี้ๆ เอง เอาล่ะ ฮิคาริ ผมพร้อมแล้วที่จะทำตามความปรารถนาของเธอ ว่าแต่เมื่อผมเข้าไปแล้วจะเห็นฮิคาริในสภาพไหนน่ะ ชุดวันเกิดหรือไม่ก็ชุดสาวแส้ แค่เห็นไหวไปทั้งตัวแล้ว) ในขณะที่ผมกำลังคิดอยู่นั้น ผมก็ได้ยินเสียงฮิคาริตะโกนออกมาจากในห้องว่า ฮิคาริ: ...คุง ห้องเรียบร้อยแล้ว เข้ามาได้เลยจ๊ะ ตัวเอก: คร้าบผม(เอาว่ะ สู้ตาย) แล้วผมก็เข้าไปในห้องของฮิคาริด้วยใจที่มุ่งมั่น . . . 2 ชั่วโมงผ่านไป ไวเหมือนตอแหล ฮิคาริ: แฮ่ก แฮ่ก อา ฉันจะทนไม่ไหวแล้วล่ะ ...คุง ตัวเอก: แฮ่ก แฮ่ก อดทนอีกนิดนะ ฮิคาริ จวนจะถึงแล้ว ฮิคาริ: แฮ่ก แฮ่ก อ๊าาาาาาาา จบซะที แล้วผมกับฮิคาริก็ลงไปนอนกองกับพื้นในสภาพที่หมดแรงทั้งคู่ ฮิคาริ: แฮ่ก แฮ่ก นี่ ...คุง เราเล่นมานานเท่าไรแล้วเนี่ย ตัวเอก: (ผมเหลือบไปมองนาฬิกาแขวนในห้อง) 5 โมงเย็นแล้วล่ะ ฮิคาริ: เหรอ ถ้างั้นก็เลิกแค่นี้ก็แล้วนะ ตัวเอก: เออ น่าจะเลิกตั้งนานแล้วล่ะ เล่นมาตั้ง30เพลงรวดไม่มีพักแบบนี้ นี่ ฮิคาริ ทำไมถึงชวนผมมาเล่นเกมส์DDRที่บ้านล่ะ น่าจะไปเล่นเกมส์เซ็นเตอร์มากกว่า ฮิคาริ: ก็แหม ฉันยังเล่นไม่ค่อยเก่งเท่าไรนี่นา ขืนไปเล่นโชว์ชาวบ้านก็อายเค้าตายเลยซิ อีกอย่างฉันซื้อเกมส์นี้มาตอนช่วงฤดูใบไม้ร่วงปีที่แล้วแต่ก็ไม่ได้เล่นเพราะเตรียมEnt ไหนๆก็เรียนจบแล้วแถมEntติดทั้งคู่อย่างนี้ก็เลยชวนเธอมาเล่นที่บ้านไง ตัวเอก: งั้นที่ให้วุ้นถั่วแดงผสมยาชูกำลังก็... ฮิคาริ: ก็ตอนเดือน9 เธอลาออกจาชมรมกรีฑาไปเพื่อเตรียมEnt กลัวเธอไม่มีแรงจะเล่นก็เลยต้องขุนพลังหน่ยนะ ตัวเอก: โธ่เอ๊ย ไอ้เราก็นึกว่าจะชวนมาทำอย่างว่าซะอีก(อุ๊บ หลุดปากไปแล้ว) ฮิคาริ: อ้า คิดลามกอยู่จริงๆ ด้วย ตัวเอก: เออคือ... ฮิคาริ: ไม่แปลกหรอกจ๊ะที่เธอจะคิดอย่างนี้เพราะฉันเองก็ไม่บอกก่อน ขอโทษนะ ตัวเอก: ไม่เป็นไรหรอก ดีแล้วล่ะที่ไม่ได้เป็นอย่างที่คิด ฮิคาริ: งั้นขอไถ่โทษด้วยวิธีนี้แล้วกัน แล้วฮิคาริก็ขึ้นมานั่ง(เพราะที่คุยกันมาเนี่ย นอนคุยกันอยู่) แล้วเธอก็หลับตา ผมรู้ทันทีเลยว่าเธอต้องการให้ผมจูบ ผมก็ไม่รอช้ารีบขึ้นมานั่ง แล้วก็ค่อยๆขยับเข้าไปจูบอย่างช้าๆ เอาล่ะโว้ย ในที่สุดก็จะได้ขั้นAซะที กริ๊งงงงงง........กริ๊งงงงงงงง....... เสียงโทรศัพท์ทำให้เราตกใจและผละออกจากกัน ฮิคาริ: ขอโทษนะ ขอตัวไปรับโทรศัพท์ก่อน แล้วฮิคาริก็เดินไปรับโทรศัพท์ซึ่งอยู่ใกล้เตียงนอนของเธอ ส่วนผมก็นั่งคิดว่าไอ้เวรที่ไหนมันโทรมาวะ กำลังจะถึงตอนสำคัญแล้วเชียว หลังจากที่ฮิคาริวางหูโทรศัพท์แล้ว เธอก็หันมาพูดกับผมด้วยสีหน้าที่ตกใจ ฮิคาริ: ...คุง ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าฉันนัดใครไว้ ตัวเอก: ใครเหรอ ใช่คนที่โทรมาเมื่อกี้นี่เปล่า ฮิคาริ: ใช่ โคโตโกะโทรมาเรื่องที่ฉันนัดไปฉลองเรียนจบกับพวกทาคุมิที่ร้านโออิชิ สาขาฮิบิกิโนะ ตอน5โมงครึ่งนะซิ ตัวเอก: งั้นแปลว่ามีเวลาอีกแค่ครึ่งชั่งโมงเองนะซิ ฮิคาริ: งั้นฉันจะรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าเลยแล้วกัน ...คุงไปด้วยกันนะ ตัวเอก: แน่อยู่แล้ว งั้นฉันกลับก่อนนะ ใครเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก่อนมารอที่หน้าบ้านของอีกคนแล้วกัน ฮิคาริ: อืม แล้วผมก็รีบกลับไปบ้านอย่างรวดเร็ว แต่ด้วยความที่ผมเล่นDDRมากเกินไป ทำให้ขาผมล้าจนแทบจะวิ่งไม่ได้เลยล่ะ เมื่อผมเข้ามาในบ้าน ผมก็เดินผ่านห้องนั่งเล่น แม่ผมซึ่งยังนอนดูละครไม่เลิก ก็ถามผมว่า แม่: ไงลูก ทำสำเร็จหรือเปล่า ตัวเอก: สำเร็จบ้าอะไรเล่า ผมสายแล้วนะ เอาของแม่คืนไป(ผมพูดพลางโยนมีชัยคืนแม่) แม่: สายอะไรเล่า เฮ้ยกลับมาเล่าก่อน ผมไม่สนใจแม่แล้ว ผมรีบไปที่ห้องผม เปลี่ยนเป็นชุดไปเที่ยวแล้วรีบออกจากบ้าน ซึ่งฮิคาริก็มารอผมอยู่หน้าบ้าน ตัวเอก: รอนานหรือเปล่า ฮิคาริ: ไม่หรอกจ๊ะ เพิ่งมาเอง ตัวเอก: งั้นรีบไปเถอะ เดี๋ยวไม่ทัน ผมกับฮิคาริพยายามรีบไปอย่างเต็มที่ แต่เพราะความล้าจากการเล่นเกมส์DDRมากเกินไป ในที่สุดเราก็มาสายไป15นาที เมื่อเรามาถึงก็เห็นมินาสึกิรออยู่หน้าร้าน มินาสึกิ: มาช้าจังนะ มัวไปทำอะไรที่ไหนมา ฮิคาริ: ขอโทษนะ โคโตโกะ ฉันลืมไปซะสนิทเลย ตัวเอก: ผมเป็นคนผิดเอง เพราะผมฮิคาริถึงได้ลืมเรื่องนี้ ฮิคาริ: ฉันต่างหากที่ผิด อย่าไปว่า...คุงเลยนะ มินาสึกิ: พอๆ ขืนมัวพูดอยู่อย่างนี้ ไม่ต้องกินกันพอดี ป่ะ เข้าไปในร้านกันเถอะ พวกทาคุมิรออยู่ ตัวเอก&ฮิคาริ: อืม เมื่อเข้ามาในร้านก็เห็นทาคุมิกับจุนยืนรออยู่ในร้าน เราจึงไปนั่งที่โต๊ะที่ฮิคาริจองไว้(ขนาดจองเองยังลืมเลยนะเนี่ย) ทาคุมิ: เฮ้ย ทำไมมาสายจังวะ รอจนหิวจะตายอยู่แล้ว จุน: นั่นซิ หรือว่าไปแวะโรงแรมม่านรูดที่ไหนมาวะ เห็นเหนื่อยมาเชียว ตัวเอก&ฮิคาริ: จะบ้าเหรอ พูดอย่างนี้ได้ไง จุน: ล้อเล่นน่า มา สั่งอาหารกินเถอะ ขณะที่ทุกคนกำลังสั่งอาหารอยู่นั้น ผมก็นั่งคิดไปว่าโชคดีที่ไม่ได้มีอะไรกับฮิคาริ เพราะผมว่ารอให้ผมพร้อมมากกว่านี้ เรียนให้จบแล้วมีงานที่มั่นคง ถึงตอนนั้นผมก็สามารถแต่งงานกับฮิคาริได้ แล้วเมื่อนั้นแหละจะทำเท่าไรก็ได้เลยล่ะ ทาคุมิ: เฮ้ย คิดอะไรอยู่วะ ... ตัวเอก: คิดเรื่องอนาคตอยู่นะ ทาคุมิ: โห คิดไกลเลยนะ เออนี่ ทุกคน เดี๋ยวกินเสร็จแล้วไปเกมส์เซ็นเตอร์ต่อนะ ได้ข่าวว่ามีตู้เกมส์DDRออกใหม่ด้วยล่ะ ตัวเอก: ไม่ล่ะ ฉันขอบายงานนี้ ฮิคาริ: ฉันด้วย ทาคุมิ: อ้าว ทำไมล่ะ ได้ยินว่าชอบเล่นไม่ใช่หรือ ไม่ว่าทาคุมิจะถามอย่างไง ผมกับฮิคาริก็ไม่ยอมบอก ขืนบอกแล้วเหรอว่าที่เล่าไปมันจะเป็นความจริง THE END จาก : Fic T. - - [email protected] - 05/01/2001 10:48

ข้อความ : จบซะที ยังเขียนตกๆหล่นๆเหมือนเดิม ขออภัยด้วยเขียนยาวๆ แล้วมันล้า ไม่รู้ว่าจะได้เขียนอีกหรือเปล่า ที่คิดเป็นซีรีย์หลังฉากจบมีอีก3คน คือ มิยูกิ(ไม่ติดเรทแต่ยาวมาก) ซากุระกับอาจารย์คาซึมิ(2เรื่องนี้โคตรติดเรทสุดๆ)คงต้องขอเวลาไปปรับปรุงเนื้อเรื่องก่อน ไปละครับ จาก : Fic T. - 05/01/2001 10:56

ข้อความ : ^__^ จาก : Dark Master - 05/01/2001 17:57

ข้อความ : พยายามเข้าครับ ผมจะรออ่าน ^^ จาก : Seirika - 05/01/2001 19:05

ข้อความ : ให้ข้อคิดสอนใจอย่างดีเลยครับ ^_^ จาก : K.W.E. - 05/01/2001 20:34

ข้อความ : ขอบคุณทุกๆคนที่วิจารณ์ครับ จะพยายามเขียนต่อไปครับ จาก : Fic T. - 05/01/2001 23:23

ข้อความ : โอ ในที่สุด......ก็ไม่เกิดอะไร ฮะๆๆๆ ก็ดีแล้วหละ ^^ จาก : Kindani - 06/01/2001 00:51

ข้อความ : อ๊ะ ลืมไปเมื่อวานเน็ตช้าเลยปิดไปก่อนเลยลืมโพสต์ ^^;;;; เหอ ๆ กะแล้วว่าต้องอดแน่ ๆ แต่เดาผิดแฮะนึกว่าจะต้องไปขนตู้ซะอีก ^^ จาก : xelloss - 06/01/2001 09:00