หัวข้อ : Crystal of Calamity บทแห่งซิด ซิโด้ ตอนที่ 1 ข้อความ : ณ โฮโรนิก้า ใน ทวีป เอเรส ในสถานพยาบาลใจกลางเมือง < ??? > " แง้....แง้....แง้ " เสียงของเด็กในห้องร้กษาร้องดังลั่น เนื่องจากกำลังจะถูกฉีดยา < แม่ของเด็ก > " โอ๋....โอ๋....ไม่ร้องนะลูก ไม่ร้อง ไม่เจ็บหรอกลูกเหมือนมดกัดนั่นแหละ " เสียงแม่ของเด็ก ปลอบลูกน้อยที่กำลังร้องไห้อยู่ < ??? > " แง้....แง้....แง้ " < ซิด ซิโด้ > " เอาล่ะนะ หนูน้อย หมอจะฉีดล่ะนะ ไม่เจ็บหรอกจ้า โอ๋....โอ๋.... " เสียงของหมอที่กำลังให้การรักษา อยู่พูดกับเด็กน้อย ในขณะที่กำลังจะฉีดยา ( เข็มขนาดเท่ากับเข็มที่สำหรับไว้ฉีดช้าง ) " โป๊ก " เสียงสิ่งของบางอย่างลอยมากระแทกหัวคนแต่ง " ไอ้บ้า....อย่างงั้นเด็กก็ตายกันพอดี ฉีดคนนะเว้ยไม่ใช่ฉีดช้าง " คนแต่งหันซ้ายหันขวามองหาที่มาของเสียง แต่ก็ไม่เห็นมีใครอยู่แถวนั้นเลย " ใครฟะ " < -_- > " อะแฮ่ม....อะแฮ่ม....ขอขั้นรายการหน่อยนะครับ ท่านผู้อ่าน ขออธิบายถึง นาย ซิด ซิโด้ หน่อยนะครับ ซิด ซิโด้ เพศชาย อายุ 20 ปี เป็นหมอประจำเมือง โฮโรนิก้า เป็นหมอที่มีความสามารถทางการแพทย์สูง และยังมีอุปนิสัยที่ใจดี รักเด็ก เป็นที่รักใคร่ของทุกคนในเมือง " " โอเคครับ....กลับเข้าเรื่องกันเถอะครับ " < คนแต่ง > " เดี๋ยวก่อนนนนนนนนนนน....เมื่อกี้ใครบังอาจขว้างหัวช้านนนนนน " " โป๊ก " เสียงสิ่งของกระทบหัวดังขึ้นอีกครั้ง < ??? > " แต่งต่อได้แล้ว....คนอ่านเข้ารออ่านอยู่นะเฟ้ย....มัวแต่ไร้สาระอยู่นั่นแหละ " < คนแต่ง > " ก็ได้ครับ....ก็ได้ " คนแต่งลูบหัวตัวเองแล้วจึงเริ่มแต่งต่อ < ซิด > " โอเคครับ....เสร็จเรียบร้อยแล้วครับ " < แม่ของเด็ก > " เสร็จแล้วลูก เสร็จแล้ว ไม่เป็นไรนะจ๊ะ โอ๋....โอ๋....หยุดร้องได้แล้วลูก " < เด็กน้อย > " ฮือ....ฮือ....ซิก....ซิก.... " เด็กน้อยค่อยๆหยุดร้องไห้ < แม่ของเด็ก > " ขอบคุณมากค่ะ คุณหมอซิด " < ซิด > " ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมจะจัดยาให้นะครับ เชิญไปรอข้างนอกก่อนนะครับ " ซิดพูดเสร็จก็เดินไปหานางพยาบาล เพื่อที่จะให้นางพยาบาลจัดยาให้แม่ของเด็ก < ซิด > " คุณพยาบาลครับ....เดี๋ยวช่วยจัดยาให้ตามนี้ด้วยนะครับ แล้วก็นำไปให้แม่ของเด็กคนนั้นด้วย " < นางพยาบาล > " ค่ะ " < ซิด > " เอ่อ....แล้วก็ เดี๋ยวผมจะกลับแล้ว เดี๋ยวให้คุณหมอท่านอื่นมาทำแทนนะครับ " < นางพยาบาล > " ค่ะ....สวัสดีค่ะคุณหมอ แล้วพรุ่งนี้เจอกันค่ะ " < ซิด > " ครับ....แล้วเจอกันครับ " พอพูดเสร็จซิดก็เก็บข้าวของในห้องทำงานแล้วก็เดินออกทางด้านหลังไป < ซิด > " เฮ้อ....ง่วงนอนจังเลย เมื่อคืนไม่น่าทำการทดลองจนดึกเลย แถมต้องมาเจอคนไข้ที่เป็นเด็กอีก เฮ้อ...เซ็ง...เซ็ง " ซิดพูดขณะที่กำลังเดินทางกลับบ้าน < ??? > " คุณหมอซิดคะ คุณหมอ " เสียงหนึ่งดังขึ้นจากทางด้านหลังของซิด ซิดหันไปทางต้นเสียงก็พบผู้หญิงคนหนึ่ง มีผมสีเขียวยาวประบ่า นัยต์ตาสีเขียวพร้อมกับฟันที่ขาวส่องเป็นประกาย รูปร่างน่ารักน่าชัง กำลังเดินเข้ามาหา < ซิด > " อ้าว....รูอิจัง....มีอะไรเหรอครับ " ใบหน้าของซิดเต็มไปด้วยลอยยิ้ม เมื่อเห็นหน้ารูอิจัง < คนแต่ง > " ก็นายซิด เขาแอบชอบอยู่น่ะทุกท่าน " " ฉึก....ฉึก....ฉึก " เสียงมีดอีโต้ลอยเฉี่ยวหัวคนแต่งไปปักอยู่ที่กำแพงข้างหน้า < ??? > " จะไปบอกเขาทำมายยยยยยย ให้คนอ่านเขาคิดเองสิฟะ " เสียงลึกลับดังขึ้นมาอีกครั้ง คนแต่งเมื่อเห็นดังนั้นเลยต้องรีบแต่งต่อ < รูอิ > " คือฉันเอาผลไม้มาให้น่ะค่ะ " รูอิพูด พร้อมกับยื่นถุงใส่ผลไม้ให้ < ซิด > " ขอบคุณมากครับรูอิจัง " ซิดรับถุงผลไม้มาแต่ทำหลุดมือทำให้ถุงร่วงลงพื้น < ซิด > " เฮ้ย....เดี๋ยว " ซิดพยายามที่จะคว้าถุงผลไม้ไว้ แต่ก็ไม่ทัน ทั้งคู่ก้มลงไปเก็บถุงพร้อมกัน จึงทำให้หัวของทั้ง 2 คนนั้นชนกันพอดี ทั้งคู่ก็จ้องตากันอยู่สักครู่หนึ่ง แล้วทั้งคู่ก็ยืนขึ้นมา รูอิที่เก็บถุงผลไม้ขึ้นมาก็ยื่นถุงคืนให้ซิด < รูอิ > " ระวังหน่อยสิคะ คนเขาอุตส่าห์เอามาให้ " รูอิพูดแบบอายๆเนื่องจากเหตุการณ์เมื่อครู่ < ซิด > " ครับ....ครับ....ขอโทษครับ พอดีผมมันไม่ระวังเอง " ซิดพูดพร้อมกับเอามือตบหัวตัวเอง < รูอิ > " แล้วนี่ซิดเลิกงานแล้วเหรอคะ " < ซิด > " ครับ วันนี้มันเหนื่อยน่ะครับ ก็เลยเลิกเร็วหน่อย " < รูอิ > " เหรอคะ....แล้วนี่กำลังจะกลับบ้านเหรอคะ " < ซิด > " ครับ " < รูอิ > " อืม....งั้นก็ไม่รบกวนแล้วล่ะค่ะ ไว้เจอกันวันหลังนะคะ บาย " พอพูดเสร็จรูอิก็วิ่งไปปล่อยให้ซิดยืนยิ้มอยู่คนเดียว " < ซิด > " อา....ครับ บ....บาย " ซิดพูดพร้อมกับโบกมือตามหลังรูอิไป พอรูอิพ้นสายตาไปแล้ว ซิดก็เดินกลับบ้านต่อ < ซิด > " ไชโย....วันนี้โชคดีจริงๆ ได้เจอกับรูอิจังด้วย แถมเขายังเอาผลไม้มาให้เราอีก โชคดีจิงๆเลยเรา ฮะ ฮะ ฮะ " ซิดหัวเราะร่าด้วยความดีใจ ณ บ้านของซิด " แอ๊ด.... " เสียงเปิดประตูดังขึ้นพร้อมกับซิดที่เดินเข้ามาในบ้าน ซิดเอาผลไม้ที่รูอิจังให้มาไปจัดวางที่โต๊ะกินข้าว แล้วก็เดินเข้าไปในห้องนอนแล้วเปลี่ยนเสื้อผ้า < ซิด > " เฮ้อ....ถึงบ้านซะที เหนื่อยจัง นอนพักสักหน่อยดีกว่ามั้งเรา นี่ก็เพิ่งเที่ยงเองด้วย เดี๋ยวบ่ายๆค่อยทดลองต่อก็ได้ " ซิดทิ้งตัวลงนอนบนเตียงแล้วหลับไป 2 ชั่วโมงผ่านไป < ซิด > " ฮ้าว....อา....ค่อยสบายขึ้นหน่อย ไปทำการทดลองต่อดีกว่า " พูดแล้วซิดก็ลุกขึ้นจากเตียงแล้วเดินไปตามทาง เพื่อจะลงไปใต้ดิน ซึ่งเป็นห้องทดลองของเขา " ตูม !!!!!!!! " เสียงระเบิดดังลั่นมาจากห้องทดลองของซิด < ซิด > " แค่ก....แค่ก....ยังใช้ไม่ได้อีกเหรอเนี่ย ขาดมันไม่ได้จริงๆด้วย ต้องออกไปหาซะแล้ว " ซิดลุกขึ้นไปเก็บข้าวของ แล้วเดินออกไปใน ป่าสมุนไพร ที่อยู่ห่างจากเมือง โฮโรนิก้า ไปเล็กน้อย ณ ป่าสมุนไพร < ซิด > " ว้า....อยู่ไหนน้า เดินหาตั้งนานแล้วก็ไม่เจอสักที ไอ้ดอกวินซ์ เนี่ย ถ้าจะทำยาที่รักษาได้ทุกโรคล่ะก็ ต้องใช้มันซะด้วยสิ " < ซิด > " อ๊ะ....เจอแล้ว เจอแล้ว อยู่นั่นเอง ปล่อยให้เดินหาตั้งนาน " ซิดพบ ต้นดอกวินซ์ อยู่ใกล้กับปากถ้ำแห่งนึง แล้วซิดก็เดินเข้าไปเพื่อเก็บดอกวินซ์ " แฮ่....แฮ่.... " มีเสียงบางอย่างดังออกมาจากในถ้ำแห่งนั้น ขณะที่ซิดกำลังจะเก็บดอกวินซ์ < ซิด > " หืม....เสียงอะไรหว่า " ซิดหันเข้าไปมองในถ้ำ " โฮก !!!!!! " เสียงดังขึ้นพร้อมกับสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่พุ่งออกมาจากถ้ำตรงเข้ามาทำร้ายซิด < ซิด > " เฮ้ย.... " ซิดกระโดดหลบกงเล็บอันแหลมคมที่ผ่านตัวเขาไปอย่างเฉียดฉิว แต่ก็ทำให้เสื้อผ้าเขาขาดได้ สิ่งมีชีวิตตัวนั้นก็หันกลับมาแล้วยืนมองซิดด้วยความดุร้าย และมันพร้อมที่จะเข้าโจมตีอีกเป็นครั้งที่ 2............ -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- ติดตามตอนต่อไป --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- แฮ่ก......เหนื่อย อา...ตอนแรกมาแล้วก็ขอฝากไว้ด้วยนะครับ มันยังไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แล้วจะพยายามปรับปรุงครับ ^_^ ในช่วงบทแรกๆจะเป็นเกี่ยวตัวละคร แต่ละตัวก่อนจะมาเจอกันน่ะครับ จะมีครบทุกคนเลยครับ จาก : naru - 04/01/2001 23:04

ข้อความ : หวาๆ เห็นชื่อแล้วตกใจหมด นารุซังเริ่มที่ผมเลยเรอะครับ เอ่อ..มันเขินง่ะ งือ...อ่า..ก็เขียนได้ดีนะครบ สำหรับการเริ่มแต่ง แต่ตรงไดอะล็อกส่วนที่มีความสำคัญกับเนื้อเรื่องน้อย อาจลดลงมาได้ด้วยการบรรยายก็ได้ครับ คนแต่ง+พิมพ์เอง จะได้ไม่ต้องเหนื่อยมากด้วยนะ ^ ^ จาก : Cid - 04/01/2001 23:44

ข้อความ : : หึ หึ หนึ่งตอนเต็มๆกับคุณหมอซิด เป็นฟิกที่ สั้น ง่าย ได้ใจความ บทบรรยายฉาก น้อยไปนิด ผู้อ่านนึกภาพฉากไม่ออกเลย มุขตลก เหมือนได้กลิ่นอายจากเรื่อง Rebirth of Eutopia ฉาบบางๆ เต็ม 5 ให้ 3 สำหรับมือใหม่ซิงๆ ^^ จาก : Mitsuki - 05/01/2001 00:03

ข้อความ : สงสัยว่าถ้าเติมบทบรรยายเข้าไปจะยาวเพิ่มเป็นสองเท่า ^^ จาก : NExt - 05/01/2001 09:29

ข้อความ : เจ๋งแล้ว หุๆๆๆๆ จาก : Johnny - - [email protected] - 05/01/2001 10:43

ข้อความ : เหอะ ๆ มุขตูเป็นที่นิยมขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย ^_^ แต่บทบรรยายน้อยไปนิดนะครับถ้าแต่งเพิ่มล่ะก็จะดีมากเลย ว่าแต่เอาลักษณะนิสัยจริง ๆ มาใช้นี่น่า ^^;;;; จาก : xelloss - 05/01/2001 11:55

ข้อความ : เพิ่มบทบรรยายให้มากขึ้นหน่อยนะคะ คนอ่านจะได้นึกภาพออก (การบรรยาย หรือ การพรรณนาเป็นสิ่งสำคัญ) โดยรวมก็ถือว่าดีนะคะ ให้ 3 ดาวละกัน (เราเองก็แต่งได้ไม่ดี ดันมาสอนคนอื่น ฮะฮะฮะ) จาก : Feona - 05/01/2001 16:32

ข้อความ : ขอบคุณครับ คำติชมของทุกท่านมันค่าสำหรับผมมาก T_T จาก : naru - 05/01/2001 17:03

ข้อความ : ขอโทษที่มาอ่านช้านะครับ ชอบตอนคนแต่งโดนจริงๆ หึ หึ... ต่อเร็วๆนะครับ คุณนารุ^^ จาก : Angel k - 05/01/2001 17:35

ข้อความ : เริ่มต้นได้ค่อนข้างดีแล้วค่ะ จะรอติดตามตอนต่อไปค่ะ ^-^ จาก : Alicia - 06/01/2001 23:52

ข้อความ : ไม่กล้าติชมหรอกขรับ... ยังไงเริ่มแล้วก็ต่อให้จบน่อ.. ตัวประกอบหลายตัวรออยู่นะขรับ... ^--^ จาก : ioroid - 07/01/2001 07:09

ข้อความ : Hurry ip next chapter la. จาก : MrT - 09/01/2001 02:54