|
หัวข้อ : Epilogue Of The Final Discriminationz ตอนที่ 25 ข้อความ : Epilogue Of The Final Discriminationz ตอนที่ 25 หายนะของโลกใบนี้รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เมื่อประเทศหายไปอีก 24 ประเทศ ภายในเวลาเพียง 22 ชั่วโมง และในขณะเดียวกัน พวกแล็คก็เตรียมนักฆ่าเพื่อฆ่าจอห์นนี่ ณ คฤหาสน์ริมภูเขาของแล็ค ลอยด์ คาซาโน่เดินเข้ามาในคฤหาสน์ เพื่อแจ้งข่าวร้าย นอร์ม : "คาซาโน่ มีอะไรเหรอ รีบร้อนมาเชียว?" นอร์มซึ่งกำลังรดน้ำต้นไม้ให้แล็ค เดินมาหาคาซาโน่ คาซาโน่ : " มีคนบนโชโคแล้วล่ะ ตอนนี้อยู่ที่โรงพยาบาล" คาซาโน่มีสีหน้าไม่ดี แต่นอร์มไม่ได้สังเกต นอร์ม : "ก็ดีสิ บุคลากรที่มีความสามารถยังไม่ตาย เป็นเรื่องที่น่ายินดีมาก" นอร์มยิ้มระรื่น แต่คาซาโน่ยิ้มไม่ออก เพราะสิ่งที่เธอรู้มาเลวร้ายมาก คาซาโน่ : "ถ้าโชโคยังเป็นปกติก็ดีสินะ แต่ โชโคในตอนนี้น่ะ ไม่ใช่โชโคคนเดิมแล้ว" คำพูดของคาซาโน่ทำให้นอร์มงงมาก นอร์ม : "หมายความว่าไงคาซาโน่?" นอร์มไม่เข้าใจสิ่งที่คาซาโน่พูด จึงหยุดการรดน้ำต้นไม้ไว้ก่อน แล้วหันมาหาคาซาโน่ คาซาโน่ : "โชโคน่ะ เสียสติไปแล้ว อาละวาดตลอด และพูดคำเดียวกันซ้ำไปซ้ำมา" คาซาโน่ส่งข้อมูลอาการของโชโคให้นอร์ม นอร์มตกใจมาก นอร์ม : "นี่ก็คือ อีกสิ่งหนึ่งที่จอห์นนี่ทำ นอกจากทำลายพลังไซคิกสินะ .." นอร์มเหงื่อตก รู้สึกกลัวจอห์นนี่ขึ้นมาทันที คาซาโน่ : "คงจะใช่ เพราะโชโคพูดคำว่า ออรา ซ้ำไปซ้ำมา นั่นหมายถึงพลังของจอห์นนี่" คาซาโน่ยังเจ็บใจที่แพ้จอห์นนี่ ตอนที่สู้กันที่ออสเตรเลีย นอร์มวางสายยางลง และเดินไปทางประตูทางเข้าคฤหาสน์ นอร์ม : "ชั้นจะไปพบท่านแล็ค เธอเองก็ไปรักษาบาดแผลให้หายเถอะ" คาซาโน่พยักหน้า และเดินไปที่รถ เพื่อไปหาซิด ซึ่งกำลังอาบแดดกับสาวๆอยู่ที่ชายหาด คาซาโน่ : " หึ สมกับเป็นหมอ ผู้มีพยาบาลสาวๆสวยๆรุมล้อมจริงๆ" คาซาโน่ถอนหายใจ ณ สนามบินในกรุงวอชิงตัน D.C สาวน้อยสองคนเดินมาพร้อมกับ สาวน้อยคนหนึ่งมีสุนัขอยู่ข้างกาย อีกคนหนึ่งถือดอกกุหลาบ สาวน้อยซึ่งถือดอกกุหลาบมองดูรอบๆ ราวกับหาใครบางคน ??? " มาโกะจัง พี่คาซึโตะบอกให้มาที่นี่จริงๆน่ะเหรอ .. "สาวน้อยซึ่งมีสุนัขอยู่ข้างกาย มองดูรอบๆด้วย มาโกะหยิบเพจเจอร์ออกมา มาโกะ : "ก็ข้อความที่พี่คาซึโตะส่งมา ก็ใช่ที่วอชิงตันD.Cนี่นา" มาโกะดูข้อความในเพจเจอร์ สาวน้อยซึ่งอยู่กับสุนัข ต้องยอมเชื่อใจเพื่อนเพราะเธอก็ไม่รู้ว่าจะไปไหน ??? : "หลังจากที่เราแยกออกมา พวกคุณจอห์นนี่จะสบายดีมั้ยนะ ." สาวน้อยนึกถึงเหตุการณ์ที่อยู่กับพวกจอห์นนี่ที่โตเกียว มาโกะ : "รูริโกะ รู้จักบ้านได แลนฟอตรึเปล่า?" รูริโกะส่ายหน้า ผู้ชายท่าทางไม่น่าไว้วางใจคนหนึ่งบังเอิญได้ยินทั้งสองคนสนทนากัน ก็เดินมาหา ชายหนุ่ม : "จะไปบ้านได แลนฟอตรึครับ ผมรู้จักดีเลยล่ะ" ชายคนนั้นยืนเบียดมาโกะ ทำให้มาโกะไม่พอใจมาก แต่เธอก็ไม่พูดอะไร รูริโกะ : "คุณรู้จักรึคะ งั้นพาพวกเราไปหน่อยสิคะ" รูริโกะดีใจมาก ชายคนนั้นถือโอกาสโอบไหล่มาโกะ ทำให้มาโกะเริ่มคุมอารมณ์ไว้ไม่ได้ ชายหนุ่ม : "แต่ก่อนอื่น ไปดื่มอะไรกับผมก่อนมั้ยครับ" มาโกะกำหมัดแน่น มือสั่น เธอเริ่มอดทนไม่ได้ รูริโกะช่างไร้เดียงสา ไม่รู้เลยว่าเพื่อนกำลังแย่ ??? : "ปล่อยแม่หนูคนนั้นเลย!!! ไอ้โรคจิต!!" ชายหนุ่มคนหนึ่งกระโดดเตะชายโรคจิตที่มายุ่งกับมาโกะ ชายโรคจิตคนนั้นนอนสลบคาที่ มาโกะ : "ขอบ คุณมากเลย .ค่ะ" มาโกะยืนอึ้ง ชายหนุ่มคนนี้ทั้งตัวเต็มไปด้วยผ้าพันแผล จนน่าสงสัยว่ากระโดดเตะได้ไง รูริโกะยืนยิ้ม ??? : "อย่าหลงเชื่อใครง่ายๆนะครับ มันอันตราย" ชายหนุ่มเจ็บขามาก แต่ไม่ยอมแสดงออกมา แต่รูริโกะดูออก จึงยืนหัวเราะ รูริโกะ : "คุณเป็นตำรวจสินะคะ ถ้างั้นคงไว้ใจได้ รู้จักบ้านได แลนฟอตมั้ยคะ?" ชายหนุ่มได้ฟัง ก็หัวเราะ ??? : "บ้านเจ้าไดน่ะเหรอครับ ผมต้องรู้จักอยู่แล้วล่ะ มันเป็นคู่หูของผมเอง" มาโกะเห็นว่าเป็นตำรวจจึงเชื่อ ส่วนรูริโกะนั้นเชื่ออยู่แล้ว มาโกะ : " ถ้างั้นต้องรบกวนให้คุณพาไปแล้วล่ะ ถ้าคิดไม่ดีล่ะก็ ตายนะคะ" ชายหนุ่มหัวเราะแห้งๆ ที : "ผมชื่อ ที โซลดาร์คครับ ผมไม่กล้าทำอะไรพวกคุณหนูหรอก หนูนิโนมิยะ " มาโกะสงสัยที่เขารู้ว่าตนเป็นใครได้ไง แต่ก็ไม่พูดออกมา รูริโกะ : "รุ่นพี่ชิออนน่าอยู่ที่ไหนนะ คิดถึงจังเลย ." รูริโกะยังไม่เข้าใจความรู้สึกของตนเอง เธอคิดกับชิออนน่าแบบพี่ชาย แต่จริงๆแล้ว คงเกินคำว่าพี่หรือเพื่อน ณ บ้านของได แลนฟอต ในห้องนั่งเล่น คินดะนิคิดหนักกับคำถามของรูน คำถามนี้ค่อนข้างตอบยาก แต่เขาก็ตอบอย่างมั่นใจ คินดะนิ : " ชั้นเชื่อว่าทุกคนต้องเลือกข้อ2แน่นอน ชั้นมั่นใจ" คินดะนิหยิบหนังสือออกมา รูนยิ้ม เขาก็คิดแบบเดียวกัน ซักพักลามุปุก็วิ่งเข้ามาในห้อง ลามุปุ : "คินดะนิ รูน!!!" ลามุปุรีบวิ่งขึ้นมา ทำให้คินดะนิทำหนังสือขาดเป็นสองท่อน รูนก็ทำแก้วน้ำตกด้วยความตกใจ และลามุปุก็เผลอเตะหนังสือไปโดนหน้ารูนเต็มๆ รูน : "ระวังหน่อยเซ่ลามุปุ !!! ชั้นยิ่งเป็นนักดนตรีที่สุดแสนจะบอบบางทั้งร่างกายและจิตใจนะโว้ย!!!" รูนอารมณ์เสียมาก จึงขว้างพจนานุกรมเล่มหนาใส่ลามุปุเป็นการแก้แค้น คินดะนิ : "คนที่บอบบางทั้งร่างกายและจิตใจน่ะ เค้าไม่ปาหนังสือใส่ใครหรอก ." คินดะนิพึมพำคนเดียว และรีบเอาเทปกาวมาซ่อมหนังสือ ลามุปุ : "ขอโทษๆ ชั้นก็แค่มาบอกเรื่องที่จอห์นนี่ฟื้นแล้วเท่านั้นเอง .ฮืออออ ดั้งเกือบหัก " ลามุปุเช็ดเลือดกำเดา รูนเลือดขึ้นหน้า หน้าแดงจนเห็นได้ชัด คินดะนิ : " จอห์นนี่ฟื้นแล้วเหรอ!!!" คินดะนิรีบวิ่งออกไป จึงชนกับลามุปุซึ่งยืนอยู่ที่ประตู ทำให้ศีรษะชนกับขอบประตู รูน : "ยืนขวางเองนะ ฮ่าๆๆๆๆ" รูนเดินหัวเราะออกไป ลามุปุเจ็บไปหมดทั้งหน้า ทั้งศีรษะ ในห้องนอนของได ฟิล ได คาซึโตะ ยืนอยู่ข้างเตียงๆ ส่วนเอนะ ฮิโร และคุโรซึ่งกลับมาได้ไม่นาน ก็นั่งพักอยู่ คินดะนิ : "คุโร!!! มาได้ไงเนี่ย!!" คินดะนิเดินไปหาคุโร รูนเดินไปหาฮิโร และเอนะ เพื่อถามเรื่องข่าวที่ทั้งคู่ไปหาในเมือง คุโร : "ผมมาตามคำทำนายของตระกูลครับ" คุโรยิ้ม ลามุปุเดินเซเข้ามาในห้อง พร้อมกับชายหนุ่มและสาวน้อยสองคน ลามุปุ : "มีแขกมาครับผม ." ลามุปุเดินเซไปเซมา ไปชนกับตู้เสื้อผ้าอีก ไดเห็นหน้าชายหนุ่มคนนั้นก็ดีใจมาก ได : "ที !! ดีใจจริงๆที่นายปลอดภัย! แต่ทำไมแผลเต็มตัวแบบนี้ล่ะ ." ไดเป็นงง ทีนั่งลง และจับที่บาดแผลที่ศีรษะ ที : " โดนพลังคลื่นเสียงของฟีโอน่าน่ะ " จอห์นนี่ซึ่งนั่งอยู่บนเตียงได้ยินก็ตกใจ ฟิลกับคินดะนิก็ตกใจเช่นกัน จอห์นนี่ : "ชั้นทำลายพลังของฟีโอน่าไปแล้วนี่ .." ในใจของจอห์นนี่ไม่นึกว่าฟีโอน่าจะเป็นคนทำร้ายที คาซึโตะเดินไปหามาโกะ และขยี้ผมมาโกะเล่นๆ คาซึโตะ : "มาถึงจนได้นะยัยน้องตัวแสบ" มาโกะยิ้ม และตบหัวพี่ชายอย่างแรง มาโกะ : "ถ้ายังไม่ถึง คุณพี่ที่รัก จะเห็นรึคะ" มาโกะยืนยิ้ม รูริโกะเดินไปที่ข้างเตียง และทักทายจอห์นนี่ รูริโกะ : "ไม่ได้เจอกันซะนานนะคะ คุณจอห์นนี่ไปทำอะไรมาเนี่ย .." รูริโกะมองดูบาดแผลของจอห์นนี่ จอห์นนี่ : "สู้กับชิออนน่าน่ะ" จอห์นนี่ฝืนยิ้ม รูริโกะได้ฟังก็เงียบไป ฮิโรโยนก็อดเวพ่อนให้แก่จอห์นนี่ จอห์นนี่เกือบรับไม่ทัน เพราะไม่ได้ตั้งตัว ฮิโร : "ชั้นเก็บไว้ให้ตอนที่นายสลบไป " ฮิโรยิ้ม จอห์นนี่จับก็อดเวพ่อนไว้แน่น เอนะไปดูอาการของลามุปุซึ่งนอนควันขึ้นอยู่ที่พื้น เอนะ : "ซวยจริงๆเลยนะ " เอนะเอาน้ำราดลามุปุ รูนยังคงอารมณ์เสียอยู่ จอห์นนี่มองดูก็อดเวพ่อนแล้วนึกถึงพ่อ ถึงแม้จะจำหน้าตาไม่ได้ก็ตาม จอห์นนี่ ; "หลังจากนี้ ผมจะไม่ยอมแพ้ใครอีก ผมต้องคอยดูผมนะ" จอห์นนี่น้ำตาไหล น้ำตาหยดลงที่ก็อดเวพ่อน ทุกคนเห็นแบบนั้นก็เงียบ ฟิล : "พวกเราต้องแยกย้ายกันไป ณ ประเทศต่างๆแล้วล่ะ พวกเราตามการเคลื่อนไหวของพวกชิออนน่าไม่ทันซะแล้ว" ฟิลแนะนำ รูริโกะรู้สึกไม่ค่อยดี เมื่อต้องสู้กับชิออนน่า คาซึโตะ : "ชั้นก็เห็นด้วยกับฟิล ถ้าพวกเราแยกกันไป คงช่วยต้านพวกชิออนน่าไว้ได้บ้าง" ทุกคนเงียบไป ฮิโร : "ถ้าเจอกับพวกเทวทูตล่ะ จะทำยังไง? " ฮิโรไม่ค่อยแน่ใจ ทุกคนจึงเงียบไปอีกครั้งหนึ่ง คาซึโตะ : "ก็ไปเป็นคู่สิ ง่ายดี ค่าเดินทางจะได้แชร์กันด้วย" คาซึโตะคิดเรื่องเงินเป็นหลัก เอนะ : "ความคิดของคาซึโตะก็ดีนะ ทุกคนเห็นว่าไง" ไม่มีใครคัดค้านขึ้นมา ทุกคนจึงต้องจับคู่อย่างยุติธรรม พวกทูตสวรรค์และจอห์นนี่ไม่ค่อยน่าเป็นห่วง ได : "เอางี้ละกัน ฟิลกับชั้น จอห์นนี่กับคินดะนิ มาโกะกับคาซึโตะ ฮิโรกับคุโร เอนะกับที รูนกับลามุปุ ส่วนรูริโกะก็ไปกับพวกฮิโรละกัน" จากการจับคู่ครั้งนี้ มีบางคนไม่ค่อยพอใจ จอห์นนี่ : "เข้าข้างตัวเองจริงๆ เจ้าได ไปกับฟิลงั้นเหรอ . ให้เราไปกับคินดะนิ ชายกับชายมันไม่สนุกนะเฟ้ย" จอห์นนี่นึกในใจ ฟิลดีใจมากที่ได้ไปกับได ดีใจจนออกนอกหน้า ส่วนคินดะนิไปกับใครก็ได้ รูน : "ต้องไปกับเจ้าแกะบ้ารึเนี่ย!!!!!!! ซวยเจงๆ!! ทำไมถึงได้ซวยแบบนี้นะ!!!!!" รูนเอามือทุบกับตู้เสื้อผ้า ลามุปุยิ้มระรื่น เมื่อได้ไปกับพี่ชายของตัวเอง (สองคนนี้พ่อเดียวกัน แต่คนละแม่ อย่างที่รู้กันว่า วิป ฟลอรัล พ่อของรูน เจ้าชู้มาก จนมีลูกไปทั่วทั้งใน และนอกประเทศ) ฮิโร : "อะไรฟะ ต้องไปกับเจ้าคุโรรึเนี่ย ไปคนเดียวยังสนุกกว่าอีก ชั้นเกลียดนิสัยต๊องๆของมานนนนน แล้วยังมียัยรูริโกะอีก ยัยนั่นก็ซื่อจนเซ่อ อะไรกันวะเนี่ย . " ฮิโรนึกในใจ คุโรไม่คิดอะไรอยู่แล้ว จึงยิ้มระรื่นไม่คิดอะไร รูริโกะ : "ก็ดีกว่าไปกับพวกคุณจอห์นนี่ล่ะนะ ไม่งั้นต้องสู้กับรุ่นพี่ชิออนน่าแน่ๆ" รูริโกะยิ้ม เธอนึกถึงแต่ชิออนน่าเท่านั้น เอนะ : "ไปกับผู้ชายงั้นเหรอ ชีวิตไม่มีสีสันเอาซะเลย เจ้าที โซลดาร์คนี่ ดูท่าทางไม่มีอารมณ์ขันซะด้วย อยากไปกับผู้หญิงโว้ยยยยย" เอนะเดินไปทุบตู้เสื้อผ้ากับรูน ทีนั่งดื่มเหล้าไม่นึกถึงคนที่ไปด้วยเลย มาโกะ : "อะไรกัน ต้องไปกับพี่ชายตัวเอง ไม่เอา!!!! ผู้ชายหล่อๆในนี้มีตั้งหลายคน ทำไมเราต้องไปกับพี่ชายตัวเอง ฟ้ากลั่นแกล้งกันนี่หว่า คนเขียนเปลี่ยนคู่ให้ชั้นที!!!!" ที่รูปวาดรูปหนึ่งในห้องของได มีเสียงของหญิงสาวคนหนึ่งดังออกมาจากรูปนั่น คนเขียน : "อย่าเรื่องมากกันนักสิ มีคู่ไปด้วยก็ดีแล้วน่า พูดมากเดี๋ยวไม่ให้ค่าตัวซะเลย!!!!" ทุกคนที่อยู่ในห้องตกใจมาก ที่ได้ยินคำว่าไม่ให้ค่าตัว ทุกคน : "ขอโทษครับ/ค่ะ ผม/หนู ผิดไปแล้ว!!!!" ทุกคนรีบขอโทษขอโพยกันใหญ่ เพราะกลัวไม่ได้ค่าตัว คนเขียน : "หึๆๆๆ ว่านอนสอนง่ายอย่างนี้สิ ถึงจะน่ารัก" เสียงของผู้หญิงก็เงียบไป ณ ห้องพักหมายเลข 306 คฤหาสน์ของแล็ค ลอย เซรอสร้องคาราโอเกะ เพลงโคตรเก่า เมื่อ40 กว่าปีก่อน เน็กซ์เปิดประตูเข้ามาในห้อง ก็ถึงกับเกิดอาการเสียงเป็นพิษ เน็กซ์ : "หยุดร้องที!!!! หยุด!!!! " เน็กซ์ปิดหูก็แล้ว แต่ยังได้ยินเสียงของเซรอสอยู่ เซรอสร้องไปเรื่อยๆไม่ยอมหยุด เพราะเป็นคาราโอเกะ 50เพลงเก่าแบบNonstop เน็กซ์มือสั่นรีบปิดคาราโอเกะทันที เซรอส : "ปิดทำไมเน็กซ์ กำลังมันส์เลย!!!" เซรอสขว้างไมค์ใส่หัวเน็กซ์ เน็กซ์เปลี่ยนเป็นคาราโอเกะแผ่นอื่น และหยิบไมค์ที่เซรอสขว้างใส่ มาใช้ เน็กซ์ : "ลูกผู้ชายต้องร้องแบบนี้ครับพี่!!!!" เสียงเพลงดังลั่น เป็นเพลงแบบเดทเมตัล เซรอสแก้วหูเกือบ แตก ทนฟังน้องชายร้องเพลงไม่ได้ เสียงเพลงดังไปถึงชั้นล่าง ราเซ็น เรน่อน เกียฮุ้น ได้ยินเสียงเน็กซ์ร้องเดทเมตัล ก็รีบหาอะไรมาอุดหู เรน่อน : "เจ้าเน็กซ์ !!! ใครก็ได้ไปห้ามมันที!!!" เรน่อนรีบหาอะไรมาอุดหู แจมมาสเตอร์ซึ่งมาตามที่แล็คเรียก เข้ามาในบ้านก็สลบไปทันที ราเซ็น : "เพลงอื่นรับได้ แต่เพลงเก่าๆ กับเพลงเดทเมตัล ชั้นรับไม่ได้ .." ราเซ็นก็หน้ามืดจะเป็นลม เซรอสซึ่งอยู่ในห้อง กลิ้งไปกลิ้งมารับไม่ได้ เพราะเขาเป็นคนที่ฟังเพลงสมัยใหม่ไม่ได้ เซรอส : "เน็กซ์หยุดร้องเพลงไร้ศิลปะแบบนั้นได้แล้ว!!!!" เซรอสกลิ้งไปกลิ้งมา แต่เน็กซ์ก็ไม่ยอมหยุดร้อง (ขออภัยผู้ที่ชื่นชอบเพลงเดทเมตัล ด้วยนะคะ) เน็กซ์ : "กำลังมันส์ กำลังมันส์ อย่ามาห้าม!!!!" แล้วเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น เซรอสคลานไปรับโทรศัพท์ นอร์ม : "เซรอส ท่านแล็คเรียกประชุม รีบไปที่ห้องทดลองด่วน" นอร์มวางหูไป เซรอสคลานไปเปิดประตูห้อง และรีบวิ่งออกไป เซรอส : "ท่านแล็คมีเรื่องอะไรนะ ช่างมันเถอะ ก็ยังดีกว่าฟังเจ้าเน็กซ์ร้องเพลงล่ะ" อนาคตของโลกจะเป็นอย่างไรล่ะ เมื่อพวกจอห์นนี่ไม่มีความสามัคคีเท่าพวกของแล็ค ชัยชนะอาจจะเป็นของพวกแล็คก็ได้ . . . ติดตามตอนต่อไป ต่อมาก็เป็นรูปตัวละครอีกแล้วนะคะ(รูปจะหมดแล้ว) รูปแรก รูปของรุโรนิ รูริโกะ กับ คุโร นากาเระค่ะ 
รูปของคาซาโน่ คุงค่ะ 
และรูปสุดท้าย รูปของโป่ว เกียฮุ้นค่ะ 
ยังรับสมัครตัวละครในOratorio2อยู่นะคะ ตัวละครภาคแรกก็สมัครได้ To Be Continue Epilogue Of The Final Discriminationz จาก : Feona - 03/01/2001 20:26 |