หัวข้อ : สายสัมพันธ์ ผู้แต่ง-ตัวละคร ใครจะเชื่อไม่เชื่อก็ช่าง Hybrid Epilogue Dream ข้อความ : "อืม............" ผมค่อยๆลืมตาขึ้น แสงสว่างที่ส่องเข้ามาในตาทำให้รู้สึกแสบตาอยู่บ้าง แต่หลัง จากกลไกของร่างกาบทำงานไปตามธรรมชาติของมันซักพัก ผมก็เริ่มมองเห็นอะไรๆได้ชัดขึ้น แต่พอมอง ภาพทิวทัศน์รอบตัวได้ชัดเจนแล้ว...... "ล้อเล่นน่า......" ผมรำพึงกับตัวเอง จะไม่ให้ประหลาดใจได้ยังไง ในเมื่อวิวที่อยู่รอบตัวผมขณะนี้ มันเหมือน...ไม่สิ ใช่เลยล่ะ ที่นี่คือหุบเขาเรวาลที่ผมเคยจินตนาการไว้ และที่ที่ผมยืนอยู่ตอนนี้คือช่องทางเดินที่ เหมือนกับมีใครมาเจาะกำแพงหินตรงหน้าให้เป็นรูขนาดพอที่คนสี่ห้าคนจะเดินลอดไปได้พร้อมๆกัน "เดี๋ยวก่อน..." ผมนึกในใจ ถ้าตรงนี้เป็นที่ที่ผมกำลังเข้าใจอยู่ตอนนี้จริง งั้นสิ่งที่อยู่ถัดจากช่อง หินนี้เข้าไป ก็ต้องเป็น...... พอลองทอดสายตามองไปตามทางเดิน ที่สุดทางก็มีสิ่งนั้นตั้งตระหง่านอยู่จริงๆ มันคือ ปราสาท ปราสาทของเผ่าเฟเธอร์ ที่ที่พวกเฟรซิสใช้เป็นที่พักระหว่างที่อยู่ที่นี่นั่นแหละ ขาสองข้างค่อยๆย่างก้าวออกไปข้างหน้าอย่างไร้การควบคุม ไม่สิ ต้องบอกว่ามันถูกความอยากรู้ อยากเห็นของผมสั่งให้เดินเข้าไปใกล้ปราสาทนั้นมากกว่า เพียงไม่กี่วินาที ผมก็มายืนอยู่หน้าปราสาท ตอนที่มือของผมกำลังผลักประตูบานใหญ่ให้เปิดออก นั้นเอง เสียงๆหนึ่งก็ดังขึ้น "พ่อคะ......" มันเป็นเสียงผู้หญิง อายุน่าจะประมาณเท่าๆกับผม ผมมองไปรอบๆตัว เมื่อไม่เห็น ว่ามีใครอื่นนอกจากตัวเองอยู่ในบริเวณที่จะได้ยินเสียงเบาๆนี้แล้ว ก็(จำใจต้อง)มั่นใจว่าเสียงนั้น กำลังเรียก ผมอยู่ "พ่อคะ......" เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เจ้าของเสียงปรากฏตัวออกมาจากอากาศตรงที่เป็น ต้นกำเนิดของเสียง เธอเป็นคนผิวขาว จมูกโด่ง เส้นผมสีม่วงยาวสยายเต็มแผ่นหลัง นัยน์ตาสีเขียวจับจ้อง อยู่ที่ตัวผม เอ๊ะ...... ผมสีม่วง ตาสีเขียว รึ "เฟร.......ซิส..." ถึงผมจะไม่เคยจินตนาการไปถึงเสียงของหล่อน แต่อะไรหลายๆอย่างนอกจาก น้ำเสียง มันช่างเหมือนกับเฟรซิสที่ผมเคยจินตนาการไว้มาก "ขอบคุณนะคะ คุณพ่อ" เธอพูดต่อไป "ขอบคุณที่ทำให้พวกฉันมีชีวิตขึ้นมา ขอบคุณสำหรับเรื่อง ราวต่างๆที่ให้พวกฉันได้โลดแล่นไป ถึงแม้มันจะเป็นเพียงตัวหนังสือ และพวกฉันจะไม่มีตัวตนอยู่จริงๆก็ตาม" "มีสิ" ผมตอบ "พวกเธอทุกคนน่ะ มีชีวิต มีตัวตน อย่างน้อยก็ในหัวใจของฉันนี่แหละ ถึงฉันจะจบ เรื่องของพวกเธอลงไปแล้ว แต่จงเชื่อเถอะ เฟรซิส ไม่เฉพาะเธอคนเดียวหรอกนะ ทั้งเฟรเซีย ฟีเมล ฟาร์นี่ หรือแม้กระทั่งไอรีน ทุกคนจะยังคงมีชีวิตอยู่ในความทรงจำของฉันไปตลอด" "รู้สึกว่าที่เอ่ยชื่อมา จะมีแต่ผู้หญิงทั้งนั้นเลยนะคะ" อีกเสียงหนึ่งดังมาจากด้านข้างของเฟรซิส เสียงออกจะแหลมกว่านิดหน่อย แต่เป็นโทนเสียงที่คล้ายคลึงกับของเฟรซิสมาก เฟรเซียก้าวออกมาจากห้วง อากาศข้างๆพี่สาวของเธอ "ก็เรื่องนี้ มีแต่ผู้หญิงทั้งนั้นจริงๆนี่คะ" เสียงเล็กๆใสๆดังมาจากด้านหลังของผม ฟีเมลกับ ฟาร์นี่ค่อยๆปรากฏตัวขึ้นมา จากเลือนลางก็ค่อยๆชัดขึ้นจนเห็นได้ชัดเจน "ท่าทางคุณพ่อ คงอยากได้ลูกสาว มาก" "ที่อยากได้จริงๆน่ะ ไม่ใช่ลูกสาวหรอก แต่เป็นน้องสาวต่างหาก" ผมพูด "เพราะอย่างนั้น ถึงได้มี เธอขึ้นมาไงล่ะ ฟีเมล" "แต่สุดท้าย ก็เปลี่ยนจากน้องสาว กลายเป็นนางเอก" ฟาร์นี่พูดขึ้นบ้าง เสียงเธอผิดกับที่ผมคาด ไว้ตอนแรกนิดหน่อย สูงกว่าที่ผมลองคิดไว้ครึ่งเสียง "แล้วก็ปล่อยให้ฉันกลายเป็นนางรอง" "แต่ตอนท้ายฉันก็ให้โอกาสเธอไว้ไม่ใช่เหรอ" ผมโต้ "เธอน่ะ เป็นผู้ใหญ่กว่าฟีเมล มีอะไรๆมากกว่า ได้เปรียบกว่าเยอะ ลองแย่งเฟรซิสกลับมาให้ได้ดูสิ" ฟีเมลหน้าเสียไปทันที แย่ล่ะสิ...... "ถึงจะได้เปรียบยังไง ถ้าคุณพ่อไม่เขียนต่อ ฟาร์นี่เขาก็คงทำอะไรไม่ได้หรอกค่ะ" เฟรเซียพูด พลางหัวเราะ "นั่นสินะ......" ผมนึกในใจ ทุกเรื่องที่ผมเขียน พอมันจบลงไปได้สักพัก ผมมักจะอยากเขียนตอน ต่อออกมา แต่แล้วก็ต้องตัดใจ เก็บมันไว้อย่างนั้น ให้มันเป็นตำนานที่น่าจดจำ ยิ่งเพิ่มความยาวออกไป ภาพ ลักษณ์เดิมของเรื่องจะเสียไปซะเปล่าๆ "ที่พวกเราอยากพูด ก็คงมีแค่นี้แหละค่ะ" เฟรซิสเอ่ยขึ้น "คุณพ่อยังมีเรื่องราวที่จะต้องไปสานต่อ ให้จบอยู่อีก คงได้เวลาต้องจากกันแล้ว" "พยายามเข้านะคะ" ฟีเมลเดินมาจับมือผม มือน้อยๆนั้นช่างอบอุ่น "ช่วยสร้างสรรค์เรื่องราวที่ แสนวิเศษไม่แพ้เรื่องของพวกเราขึ้นมาอีกนะคะ พ่อ" "ขอบคุณนะ ทุกคน" ผมยิ้มให้พวกเธอ "แต่ที่ว่าจากกัน มันออกจะผิดอยู่นิดหน่อยนะ" ผมยกมือ ขึ้นทาบอก "ไม่ว่าที่ไหน เมื่อไหร่ พวกเธอจะอยู่กับฉันเสมอ อยู่ในนี้ไงล่ะ" สิ่งที่สี่สาวมอบกลับคืนมาให้ผมคือรอยยิ้มที่งดงามกว่าที่ผมเคยจินตนาการไว้ ภาพของพวกเธอ ค่อยๆเลือนหายไป ทิ้งให้ผมยืนอยู่หน้าปราสาทเพียงลำพัง ท่ามกลางสิ่งแวดล้อมที่อีกไม่นาน ก็ถูกแทนที่ด้วย แสงอาทิตย์ที่ลอดผ่านหน้าต่างเข้ามาทำให้ผมต้องลืมตาตื่นขึ้นจริงๆ เพื่อที่จะพบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงใน ห้องของตน และสิ่งที่ผ่านมาเมื่อครู่ เป็นเพียงแค่ฝันไป แต่เป็นฝันที่เหมือนจริง และมีความสุขยิ่งนัก............ Atogaki : เขียนขึ้นจากประสบการณ์จริง หลังจากปิดฉาก Hybrid ลงไปได้ 2 วัน ใครจะเชื่อไม่เชื่อ อันนี้ตามแต่อัธยาศัย จาก : RUNE - 03/01/2001 12:14

ข้อความ : อืม.....อ่านแล้วขนลุกน้ำตาคลอเลย... จาก : A little lamb who passes by - 03/01/2001 13:40

ข้อความ : อ้ากกกกกก!!!!! อิจฉาเจง ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ !!!!!!! อยากฝันได้อย่างงี้บ้างจางงงงงงง!!!!!! -_-;;;;; เฮ้อ อิจฉาแต่ทำอะไรไม่ได้พลังจินตนาการเรายังน้อยไป ฮืออออ จาก : xelloss - 03/01/2001 13:41

ข้อความ : คงเป็นเพราะคุณรูนคงรักและผูกพันกับเรื่องนี้มากนะคะ ก็เป็นเรื่องที่คุณทุ่มเทจิตใจเขียนเลยนี่ค่ะ ขอให้สร้างสรรค์ผลงานดีๆต่อไปนะคะ ^-^ จาก : Alicia - 03/01/2001 16:09

ข้อความ : อะโห..แล้วหน้าตาเหมือนที่วาดไว้รึเปล่าล่ะรูน เหอๆๆ แจ๋วจริงแฮะ แล้วก็เซรอส ถ้าฝันนายว่านายจะเจอใครล่ะ ตัวเองเหรอ? เหอๆๆ จาก : Cid - 03/01/2001 17:28

ข้อความ : OH GREAT!!!!!!! ^0^ จาก : Dark Master - 03/01/2001 19:28

ข้อความ : บางสิ่งบางอย่างที่เราผูกพันกับมันมากๆ จนดูเหมือนว่าสิ่งเหล่านั้นมีจิตวิญญาณอยู่ เรื่องเหล่านี้ก็เกิดขึ้นได้ไม่ยากนัก เรายังเคยเลย อยู่คนเดียวกับหนังสือการ์ตูนเล่มโปรด แล้วรู้สึกวูบๆเหมือนมีคนจ้องอยู่ บางทีก็ฝันถึงพวกเขา นั่นเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดสำหรับเราเลยล่ะ ^_^ จาก : Tenrei - 03/01/2001 20:24

ข้อความ : เมื่อไรผมจะฝันแบบนี้บ้างหนอ... ผมว่าคุณรูนต้องรักเรื่องนี้มากๆเลยนะครับเนี่ย จาก : Angel k - 03/01/2001 21:38

ข้อความ : ว่าไป ใบหน้ารูนก็เหมะสมกะการเป็นพ่อนี่นา 55 จาก : KILLER - 03/01/2001 22:25

ข้อความ : ฝันดีนี่ฮะ โอ อยากฝันถึงToki2บ้างแฮะ จาก : K.W.E. - 03/01/2001 22:38

ข้อความ : ............................ซึ้งแบบไร้คำบรรยายจริงๆ จาก : MrT - 04/01/2001 00:10

ข้อความ : แล้วถ้าฉันฝันมิต้องฆ่าพวกนายเกลี้ยงเลยรึ ? 5555 กำลังหมกมุ่นกะฟิกรวมพลัง RX แต่อยากฝันเล้ยให้ตายเดะ จาก : Jam X - 04/01/2001 01:00

ข้อความ : ดีจัง...ฝันได้เป็นตุเป็นตะขนาดนี้ (อยากฝันได้อย่างงี้มั่ง) ถึงแม้จะเป็นเพียงจินตนาการ แต่ก็รู้สึกว่ามีตัวตนจริงๆในชีวิตของเรา.....ยังไงซะ เราก็คงไม่พ้นหน้าที่ของ "บิดา ผู้ให้กำเนิด ผู้สร้าง และ.....พระเจ้า" อยู่แล้ว นักแต่งทั้งหลาย เก็บเรื่องนี้ไปครุ่นคิดด้วยก็ดีนะครับ จะทำให้ผลงานของพวกคุณพัฒนามากขึ้นไปอีกหลายขั้นเลยล่ะ ส่วนผม......ถ้าฝันได้แบบนี้ก็จะดี แต่คงยาก -_- ไม่งั้นได้เจอ อัลไนซิส แม็คไบรวาร์ด กับอาเธอร์ริค เดอร์มิไนซ์ 2 มหากาฬวิ่งพล่านให้วุ่นกันในหัวแล้วล่ะ กึ๋ย.......หึๆ จาก : LiXeon (L.X.) , Xaimuilus - 04/01/2001 01:12

ข้อความ : ฮือ. . . . . . . อยากฝันอย่างนี้บ้างจัง ทำไมฉันฝันที่ไรเจอแต่ซอมบี้ทุกที ไม่เข้าใจเลย T__T จาก : Nagisa - 04/01/2001 02:30

ข้อความ : T-T.... ทำไมผมไม่เห็นจะฝันกับเค้าบ้างเลยอ่ะ.. งื๊ออออออ จาก : ioroid - 04/01/2001 06:13

ข้อความ : SM SM SM SM SM อยากฝันถึง SM จาก : Johnny - 04/01/2001 08:48

ข้อความ : ฟันด่ะ ฟันขาดสะพายแหล่ง จาก : Prite -The Hell Beat- - 04/01/2001 16:53

ข้อความ : อืม......เพราะความผูกพันหละนะ ถึงฝันได้ขนาดนี้เลย ดีจริงๆ ^^ จาก : Kindani - 05/01/2001 23:50

ข้อความ : ว่าไป ใบหน้ารูนก็เหมะสมกะการเป็นพ่อนี่นา 55 <--- ตูกะแล้วว่าต้องโดนจนได้ รู้งี้ไม่เอามาโพสดีกว่า แต่งเสร็จก็เก็บไว้อ่านเองคนเดียว จาก : RUNE - 06/01/2001 12:48

ข้อความ : ว่าจะมาเตือน แต่เตือนไม่ทันแฮะ โดนซะแล้ว จาก : Specie - 08/01/2001 15:38

ข้อความ : .oO(ไฮบริด เซเน็น..... ไฮบริด เซเน็น..... ไฮบริด เซเน็น..... ไฮบริด เซเน็น....... .. . . .. . .. ... .....) จาก : welcome.to/WallSky - - [email protected] - 08/01/2001 17:07 โฮมเพจ : http://www.siamstreet.com/rca