หัวข้อ : Banish from Eden (chapter 6) : หมากรุก ข้อความ : ................................... “ เคโรเร็วเข้า ฟิวส์ทนได้อีกไม่นานแล้ว ” “ แล้วจะให้ผมทำยังไงล่ะเฮีย.. หวาๆๆๆ ” เคโรเริ่มทรงตัวไม่อยู่ ร่างของกิฟท์ยันตัวขึ้นอยู่ในแนวตั้งอย่างสมบูรณ์ ลำคอของเธอยังคงส่งเสียงประหลาดออกมาเรื่อยๆ แต่ว่าคราวนี้คล้ายจะมีท่วงทำนองบางอย่างอยู่ในเสียงนั้นด้วย จากที่เห็นแค่ร่องรอยของฝุ่นผงบนพื้น ตอนนี้ทรงกลมพลังงานเริ่มปรากฎรูปร่างของมันต่อสายตาของแจมมาสเตอร์แล้ว เนื่องจากพลังที่รุนแรงประสานกันอยู่ตรงหน้า ในไม่ช้า ESP Shutter ก็แตกละเอียดกลายเป็นฝุ่นผง อัลไนซิสหันกลับมาหาแจมมาสเตอร์พร%E จาก : ioroid - 03/01/2001 04:58

ข้อความ : อะ.... เอาใหม่ก็แล้วกันนะครับ ^^;; .................................. “ เคโรเร็วเข้า ฟิวส์ทนได้อีกไม่นานแล้ว ” “ แล้วจะให้ผมทำยังไงล่ะเฮีย.. หวาๆๆๆ ” เคโรเริ่มทรงตัวไม่อยู่ ร่างของกิฟท์ยันตัวขึ้นอยู่ในแนวตั้งอย่างสมบูรณ์ ลำคอของเธอยังคงส่งเสียงประหลาดออกมาเรื่อยๆ แต่ว่าคราวนี้คล้ายจะมีท่วงทำนองบางอย่างอยู่ในเสียงนั้นด้วย จากที่เห็นแค่ร่องรอยของฝุ่นผงบนพื้น ตอนนี้ทรงกลมพลังงานเริ่มปรากฎรูปร่างของมันต่อสายตาของแจมมาสเตอร์แล้ว เนื่องจากพลังที่รุนแรงประสานกันอยู่ตรงหน้า ในไม่ช้า ESP Shutter ก็แตกละเอียดกลายเป็นฝุ่นผง อัลไนซิสหันกลับมาหาแจมมาสเตอร์พร้อมกับรอยยิ้มที่เยือกเย็น ดวงตาของอัลไนซิสจ้องเขม็งไปที่แจมมาสเตอร์ก่อนที่จะยื่นมือขวาออกมาข้างหน้า “ เฮียแจม... หนีเร็ว!!!!! ” แม้ว่าเสียงเคโรดังแทรกเข้ามาในโสตประสาทแต่ทว่าร่างของแจมมาสเตอร์ก็ยังคงนิ่งแข็งอยู่กับที่ กล้ามเนื้อทุกมัดเขม็งเกลียวแต่ก็ไม่อาจส่งแรงใดๆออกมาได้เลย เม็ดเหงื่อของแจมมาสเตอร์ผุดขึ้นมาเมื่อเผชิญกับสถานการณ์วิกฤตถึงชีวิต มือของอัลไนซิสส่งพลังคล้ายกับไอร้อนออกมาเป็นวงอยู่รอบๆฝ่ามือ รอยยิ้มเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นยิ้มแสยะด้วยความสะใจ “ ลาก่อน นายพล แจมมาสเตอร์ เอ็กซ์... ” เสียงกรีดร้องของกิฟท์หยุดลง โดมพลังที่สร้างขึ้นมาเมื่อครู่ระเบิดออกเสียงดังสนั่น ร่างของกิฟท์พุ่งเข้าไปหาอัลไนซิส ด้วยความเร็วที่เหลือเชื่อของกิฟท์... เพียงชั่วอึดใจทั้งคู่ก็อยู่ในระยะโจมตี สันมือของกิฟท์เงื้อขึ้นพร้อมที่จะฟาดลงไปที่ไหล่ของอัลไนซิส แล้วก็สับลง... สันมือของกิฟท์ชะงักอยู่ที่เหนือเป้าหมายประมาณสองสามนิ้ว วงพลังที่เปล่งออกจากมือกระทบกับกำแพงโปร่งใสแล้วกระจายออกไปรอบๆ โดยที่ไม่ได้สัมผัสตัวของอัลไนซิสแม้แต่น้อย แจมมาสเตอร์เองก็ชะงักกับการโจมตีของหญิงสาวผู้นี้อยู่มากเหมือนกัน สิ่งที่เขามองเห็นไม่เหมือนกับมนุษย์เผ่าพันธุ์ไหนๆที่เขารู้จักมาก่อนเลย “ พระเจ้า.... ” เคโรที่ลุกขึ้นมาเห็นการต่อสู้ถึงกับหลุดปากออกมา ร่างของแจมมาสเตอร์ถูกดีดกระเด็นออกมาข้างนอก ทั้งอัลไนซิสและกิฟท์ต่างก็หยุดยืนนิ่งอยู่กับที่ มีเพียงประจุไฟฟ้าปะทุไปมาระหว่างพื้นที่สังหาร ไอของแข็งที่ระเหิดจากพื้นพลุ่งพล่านขึ้นมาปกคลุมฉากต่อสู้ไว้เต็มไปหมด “ เป็นอะไรรึเปล่าเฮีย.. ” เคโรวิ่งเข้ามาประคองแจมมาสเตอร์ให้ออกมาห่างจากการต่อสู้ เลือดสดๆไหลออกมาจากมุมปากของแจมมาสเตอร์ก่อนที่จะกระอักก้อนเลือดออกมา “ ซี่โครงซักสองสามซี่คงจะหักป่นไปแล้วล่ะ.. ” แม้ว่าจะเป็นอย่างนั้นแต่แจมมาสเตอร์ก็ยังพยุงตัวขึ้นยืนได้โดยที่เคโรไม่ต้องประคอง ภาพของการต่อสู้เมื่อครู่ยังคงหยุดนิ่งอยู่กับที่ เคโรได้เห็นดังนั้นก็อดถามลูกพี่ไม่ได้ “ ทำไมพวกนั้นถึงยืนเฉยๆล่ะเฮีย.. ” “ พวกนั้นกำลังสู้กันในอนาคตอยู่ เรารีบไปก่อนดีกว่า ” แจมมาสเตอร์ประเมินสถานการณ์อยู่ซักครู่ก่อนที่จะโขยกเขยกออกไป “ มันหมายความว่ายังไง ” เคโรมองหน้างงๆ “ แกก็เคยเล่นหมากรุกกับคอมใช่มั้ยล่ะ เครื่องจะเรียงวิธีการเดินให้ชนะทุกวิธีออกมาไว้ในหน่วยความจำซะก่อน วิธีพวกนั้นอาจจะมีเป็นหมื่นหรืออาจจะเป็นล้านวิธีเลยก็ได้ อัลไนซิสมีพลังในการหยั่งรู้การกระทำของอีกฝ่ายล่วงหน้าได้เล็กน้อย ไม่จำกัดว่าความคิดอะไรก็ตาม แล้วดูเหมือนว่ากิฟท์ในตอนนี้ก็มีพลังแบบนั้นด้วย... ” “ แล้วมันจะเกี่ยวอะไรกับอนาคตล่ะ ผมไม่เห็นเข้าใจเลย ” เคโรรีบเข้าไปประคอง ทั้งคู่ค่อยๆเดินห่างการต่อสู้ออกไปเรื่อยๆ แจมมาสเตอร์กัดฟันทนความเจ็บปวดจากกระดูกที่แตกละเอียด ” ต่าง.. ต่างฝ่ายต่างก็จะอ่านความคิดของแต่ละคนได้ ทีนี้เมื่อต่างก็รู้ว่าอีกฝ่ายจะโจมตีมายังไง การตั้งรับก็จะเกิดขึ้นในมโนภาพ อีกฝ่ายก็จะรู้วิธีตั้งรับนั้นแล้วก็เปลี่ยนวิธีการโจมตี แล้วแต่ละคนก็จะเปลี่ยนการตั้งรับหรือโจมตีกลับไปกลับมาเรื่อยๆ การต่อสู้น่ะเกิดขึ้นแล้ว อาจจะมีการโจมตีเป็นพันๆครั้งแล้วก็ได้ แต่ว่ายังไม่ได้เกิดขึ้นจริงๆเท่านั้นแหละ ” สายตาของเคโรมองไปที่กิฟท์ ร่างของหญิงสาวที่เขารู้จักตอนนี้ยืนนิ่งเหมือนกับหุ่นยนต์ที่ไร้จิตใจ แม้ว่าจะยืนคุมเชิงกันอยู่แต่เคโรรู้สึกว่าอัลไนซิสเหนือกว่าอยู่ไม่น้อย กิฟท์มีท่าทีอึดอัดขึ้นเรื่อยๆ “ เราต้องช่วยกิฟท์ก่อนนะเฮีย จะทำไงดีล่ะ ” “ มีปืนรึเปล่า ถ้าทำให้อัลไนซิสเสียสมาธิได้ละก็.... ” แจมมาสเตอร์หันมาถาม “ มีแต่ปืนพกอ่ะ ” เคโรหยิบปืนพกจากซองหนังส่งให้แจมมาสเตอร์ ปืนลูกโม่โบราณทำให้คนรับอึ้งไปพักใหญ่ๆ อำนาจทำลายที่เขาต้องการก็คือไรเฟิลหรือไม่ก็ระเบิดอะไรก็ได้ ถ้าแค่ลูกโม่อย่างนี้ยังไม่ทันที่อัลไนซิสจะรู้สึกตัวมันก็ระเหิดหายไปหมดแล้ว “ โธ่เว้ย ไม่มีไอ้ที่แรงกว่านี้แล้วรึไง... “ เคโรค้นกระเป๋าทุกช่องในตัวอีกครั้ง เศษกระดาษ บิลเงินสด ตั๋วรถ และอื่นๆอีกมากร่วงลงมาจากมือของเคโร แต่ว่าไม่มีอาวุธที่แจมมาสเตอร์ต้องการเลย ตอนนี้ที่ฉากต่อสู้เริ่มมีละอองเลือดลอยวนอยู่รอบๆ ใบหน้าของกิฟท์เริ่มมีความเจ็บปวดออกมาบ้างแล้ว สองตาของเธอตอนนี้แดงก่ำไปด้วยฝอยเลือดที่ค่อยๆซึมผ่านม่านตาออกมา ทั้งรูหูและจมูกก็มีอาการไม่ต่างกันเท่าไร เคโรเห็นดังนั้นก็ยิ่งลนลานเข้าไปใหญ่ แจมมาสเตอร์ถึงกับทรุดตัวลงนั่งอย่างอ่อนแรง “ เอ่อ.. สนใจ เลเซอร์ไรเฟิล ราราถูกรึเปล่าครับ.. ” ทั้งคู่หันไปหาเจ้าของเสียงทันที เหมือนวิญญาณหลอน.. ในสถานที่แบบนี้กลับมีเด็กหนุ่มท่าทางคล่องแคล่วว่องไวยืนถือเลเซอร์ไรเฟิลกลางเก่ากลางใหม่อยู่ไม่ไกลจากแจมมาสเตอร์นัก เหตุผลของทั้งเคโรและแจมมาสเตอร์ไม่อาจจะหาที่มาของเด็กหนุ่มคนนี้ได้ คำว่าทำไม เพราะอะไร...นับสิบวนเวียนอยู่ในหัวของทั้งคู่ไปชั่วขณะหนึ่ง “ มีโปรโมชั่นพิเศษนะครับ ” เด็กหนุ่มกระแอมก่อนที่จะทำเสียงหล่อเข้ม “ หากทั่นสั่งสินค้าภายใน 24 ชั่วโมงนี้ เราแถมแบตเตอรี่พลังสูงให้คุณทันทีอีกหนึ่งแพ็ค ฟรี!!! แต่เดี๋ยวก่อน..... ถ้าคุณโทรสั่งภายใน 10 นาที.... ” วิญญาณของพ่อค้ายังคงพรรณาต่อไปอีก “ โอเคๆๆ ราคาเท่าไหร่ล่ะ ” แจมมาสเตอร์รีบตัดบท “ แปดแสนห้าหมื่นเครดิตสากลครับ.... ” สิ้นเสียงเด็กหนุ่ม เคโรอ้าปากค้างกับจำนวนเงินมหาศาลที่เด็กหนุ่มบอก.. แจมมาสเตอร์ที่กำลังก้มหน้าล้วงกระเป๋าเงินถึงกับเหลียวกลับมาจ้องเด็กหนุ่มด้วยความตกตะลึง จากคำพูดเมื่อครู่ทำให้เด็กหนุ่มอ่อนวัยกลายเป็นปู่ทะเลในพริบตา... “ แปดแสนห้า.. นั่นมันซื้อกองทัพส่วนตัวได้แล้วนะว้อย.. ” เคโรปรี่เข้าไปหมายจะกระชากคอเสื้อบรรพบุรุษน้ำเค็ม แต่ว่าถูกแจมมาสเตอร์ห้ามไว้ซะก่อน “ เอ้า.. แกเอาไปกรอกเองแล้วกัน ชั้นต้องการปืนนั่นเดี๋ยวนี้ ” แจมมาสเตอร์กัดฟันยื่นสมุดเช็คให้เด็กหนุ่มไป “ เงินในบัญชีมันมีไม่ถึงหรอก ที่เหลือชั้นจะผ่อนให้ทีหลัง นายชื่ออะไรล่ะ ” “ โอนเข้าธนาคารกลางแล้วกันครับ ชื่อบัญชี Sboy นะครับ ” เด็กหนุ่มคว้าสมุดเช็คอย่างว่องไวแล้วก็ยื่นปืนพร้อมกับควักแบตเตอรี่ให้เคโรที่ยืนอึ้งอยู่ เสียงอธิบายวิธีใช้งานดังระรัวแต่ว่าหูของเคโรไม่ได้ยินอะไรอีกแล้ว แม้แต่มือก็แทบจะรับน้ำหนักของไรเฟิลราคาเฉียดล้านนี่ไม่อยู่เอาเสียเลย ตูมมมมม........... เสียงระเบิดดังขึ้นอีกครั้ง ทั้งคู่หันกลับไปมองสนามต่อสู้.. ตอนนี้กิฟท์เป็นฝ่ายเสียเปรียบอย่างหนัก อัลไนซิสเริ่มขยับตัวเดินเข้าหาฝ่ายตรงข้ามแล้ว การคิดคำนวนที่ซับซ้อนมากมายนับพันครั้งคงจะทำให้สมองของกิฟท์แทบจะไหม้เลยทีเดียว โดมพลังงานที่มีในตอนแรกเริ่มถูกอัลไนซิสดันกลับไปทุกทีๆ “ เคโร!!! รีบส่งปืนมา... ” แจมมาสเตอร์ร้องเรียกแล้วก็คว้าปืนที่เคโรยื่นมาให้ ด้วยความชำนาญสูงสุด แจมมาสเตอร์จัดการกับแบตเตอรี่แล้วก็อุปกรณ์เซฟตี้ต่างๆด้วยเครื่องมือในปลอกแขนของตนเอง หลังจากนั้นไม่นาน เลเซอร์ไรเฟิลก็ถูกยกขึ้นประทับเล็งไปทางอัลไนซิสทันที “ เฮ้... ไอ้อมนุษย์ แกลองชิมนี่หน่อยเป็นไง ” สิ้นเสียงแจมมาสเตอร์ก็เหนี่ยวไกทันที แม้ว่าอัลไนซิสจะชงักกับเสียงตะโกนแต่เลเซอร์ก็ไม่สามารถทลวงผ่านร่างของเขาเข้าไปได้ แสงสีฟ้าของเลเซอร์ส่งประกายเจิดจ้าไปทั่วบริเวณ ร่างของกิฟท์ทรุดลงกองกับพื้นพร้อมเสียงหอบหายใจระริน “ เคโร.. รีบไปช่วยกิฟท์ก่อน เร็วเข้า ” แจมมาสเตอร์ส่ายลำกล้องของปืนสกัดการเคลื่อนที่ของอัลไนซิส เมื่อมีสัญญาณจากลูกพี่.. เคโรก็พุ่งตัวเข้าไปแบกกิฟท์ที่กองหมดสติอยู่ออกมา ปืนเลเซอร์ในมือของแจมมาสเตอร์เริ่มส่งสัญญาณเตือนเป็นระยะๆ ถ้ายังคงกดไกปืนค้างไว้อย่างนี้อีกละก็.. ความร้อนภายในเจเนอเรเตอร์ของปืนจะพุ่งขึ้นสูงแล้วก็ระเบิด แต่แจมมาสเตอร์ก็ไม่มีทางเลือกอื่นใดอีก “ ผมว่าวันนี้เราคงพอแค่นี้กันก่อนดีกว่า ไว้คราวหน้าผมจะมาเล่นกับเด็กสาวคนนี้ใหม่ก็แล้วกัน แน่นอนว่าคงจะเจอคุณด้วยนะ ท่านนายพล.. ” เสียงของอัลไนซิสแว่วมาเข้าหูของแจมมาสเตอร์ “ เฮีย.. มันจะหนีแล้ว ” ภาพตรงหน้าของทั้งสองคนเหมือนจะกระตุกไปวูบหนึ่ง แสงเลเซอร์ที่ตอนแรกกระจายออกเป็นวงก็โฟกัสกลับเป็นเส้นตรงเหมือนที่มันควรจะเป็น แจมมาสเตอร์คลายนิ้วในโกร่งไกออก ปืนเลเซอร์ส่งควันฉุยออกมาเป็นระยะๆเนื่องจากทำงานหนักเกินกำลังเป็นเวลานาน “ เทเลพอร์ทรึ... ” แจมมาสเตอร์เดาสิ่งที่เกิดขึ้นได้ไม่ยาก เคโรพากิฟท์กลับมาหาแจมมาสเตอร์ที่หมดแรงนั่งลงกองกับพื้น ซี่โครงหักทำให้เลือดสดๆเริ่มทะลักออกมาจากลำคอของเค้าอีก ร่างของกิฟท์ยังคงกระตุกอยู่เป็นระยะๆคล้ายกับว่ายังไม่ยอมให้การต่อสู้สิ้นสุดลงทั้งๆไม่รู้ผลแบบนี้ “ กิฟท์ท่าทางไม่ค่อยดีเลย ผมว่าเดี๋ยวผมไปเอายานมาที่นี่ดีกว่า ” “ เออๆ แกเอาปืนไปเก็บด้วย แล้วรีบปิดบัญชีชื่อชั้นในธนาคารทุกที่เดี๋ยวนี้เลย ” แจมมาสเตอร์กัดฟันพูดทั้งๆที่เลือดยังกลบปากอยู่ เคโรงงกับคำสั่งแปลกๆของลูกพี่ “ อ่าว... ทำไมล่ะเฮีย “ “ โธ่เว้ย... ใครจะยอมให้ไอ้หน้าอ่อนนั่นมาชุบมือเปิบเอาง่ายๆล่ะวะ เกือบล้านเครดิตนี่เป็นสมบัติทั้งชีวิตของชั้นเลยนะว้อย ” แววตาของแจมมาสเตอร์เวลาพูดถึงพ่อค้าหนุ่มไล่ให้เคโรวิ่งไปตามถนนนอกเมืองในเวลาไม่นานนัก ร่างของกิฟท์ตอนนี้นอนนิ่งสนิท รอยเลือดจากอวัยวะต่างๆแห้งเป็นสะเก็ดหมดแล้ว พลังของกิฟท์คงจะทำให้พวกเค้ารอดจากเลเซอร์ดาวเทียมของโรติมาได้ เลเซอร์อนุภาคมิวออนนั่นจะระเบิดอิเล็คตรอนของโลหะทุกประเภท ต่อให้เป็นหัวเข็มขัด กระดุม หรือแม้แต่ธาตุเหล็กในเม็ดเลือดก็ตาม ที่เขารอดมาได้ขณะที่ทั้งเมืองเป็นแบบนี้ก็ถือได้ว่าพลังของกิฟท์ไม่ใช่ธรรมดาๆแล้ว การต่อสู้กับอัลไนซิสเมื่อครู่ก็เป็นเครื่องยืนยันได้เป็นอย่างดี แจมมาสเตอร์พาร่างอันบอบช้ำเข้าไปใกล้ๆกิฟท์ที่กำลังนอนนิ่งอยู่ แขนของแจมมาสเตอร์ค่อยๆพลิกตัวของหญิงสาวให้นอนหงาย บาดแผลบนตัวกิฟท์น้อยกว่าที่คาดไว้มาก เลือดที่ออกมาจากส่วนหัวตอนนี้ก็หยุดสนิทไปแล้ว สามัญสำนึกของแจมมาสเตอร์บอกถึงความผิดปรกติบางอย่าง ....กลิ่นคาว.... เลือดของกิฟท์ไม่มีกลิ่นคาวแบบที่สัตว์อื่นๆหรือมนุษย์ควรจะมีเลย ไฟฉายถูกดึงออกมาจากปลอกแขนสารพัดประโยชน์แล้วก็ส่องเข้าไปที่ม่านตาของกิฟท์ “ รหัส G.I.F0001... “ แจมมาสเตอร์อ่านรหัสในม่านตาของหญิงสาว มนุษย์เทียม... ซิด... ยูรอค....เหตุการณ์ต่างๆถูกปะติดปะต่อขึ้น มือของแจมมาสเตอร์เลื่อนลงไปยังชายโครงของกิฟท์ ร่องรอยแผลผ่าตัดขนาดใหญ่ยังคงอยู่ที่นั่น รอยแผลบนนิ้วของแจมมาสเตอร์ค่อนข้างจะบางมาก บ่งบอกถึงฝีมือของหมอผ่าตัดได้เป็นอย่างดี “ เฮียแจม!!!.... ” เสียงของเคโรตะโกนอยู่ข้างหลังไม่ไกลนัก มือของแจมมาสเตอร์กระตุกกลับอย่างรวดเร็ว ไฟฉายถูกดีดกลับเข้าที่ “ เฮียทำอะไรน่ะ นึกถึงกาลเทศะบ้างสิ ” เคโรพูดตะกุกตะกัก “ เฮ้ยๆๆๆ ไม่ใช่อย่างที่แกคิดเลย ชั้นแค่ตรวจดูบางอย่างเท่านั้นเอง ” “ แค่ตรวจทำไมต้องไปเลิกชายเสื้อเค้าด้วยล่ะ แถมยังเอาไฟฉายส่องอีก โธ่..... ” เคโรหันหน้าไปทางอื่นพลางชี้หลักฐานให้แจมมาสเตอร์เห็น “ ไม่ช่าย........... ” เคโรเข้ามาพยุงกิฟท์พร้อมกับดึงเสื้อลงให้เรียบร้อย ใบหน้าของแจมมาสเตอร์ที่แดงด้วยเลือดฝาดเลยยิ่งทำให้เคโรเข้าใจผิดไปใหญ่ กิฟท์ถูกพาไปที่รถซึ่งอยู่ไม่ไกลนัก หลังจากให้กิฟท์นอนเรียบร้อยแล้วเคโรก็วิ่งมาพยุงแจมมาสเตอร์อย่างไม่เต็มใจเท่าไหร่ “ ผมไม่อยากเชื่อจริงๆ... ” เคโรบ่นออกมาดัง “ มันไม่ใช่อย่างที่แกคิดนะว้ย... แล้วเรื่องที่ชั้นสั่งล่ะว่าไง ” “ ไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่องเลยเฮีย.. แอ่กกกก ” หมัดที่ทุบลงไปบนกระโหลกทำให้คำพูดของเคโรหายลงไปในลำคอ หลังจากนั้นคำตอบก็ออกมาตามที่แจมมาสเตอร์ต้องการ.. “ เค้าบอกว่ามีคนมาปิดบัญชีไปก่อนแล้วครับ.. อ้าว!! เฮ๊ย..” เหมือนกับฟ้าผ่ากลางแดด.... สติของแจมมาสเตอร์พล่าเลือนไปทันที เข่าทั้งสองข้างอ่อนแรงทรุดลงกับพื้น เงินที่สะสมมาเกือบครึ่งชีวิตแลกกับปืนกระบอกเดียว.... กล้ามเนื้อทั่วทั้งตัวไม่ยอมฟังคำสั่งของสมองอีกต่อไป น้ำตาลูกผู้ชายไหลนองหน้าเพราะความเจ็บแค้นระคนกับความเสียดาย ภาพของเคโรที่พยายามพูดอะไรบางอย่างค่อยๆมืดลงๆจนในที่สุดก็ดับสนิท ไร.. ไรเฟิลราคาแปดล้านห้า.. Sboy...... อ๊าาาากกกกกซซซซซซซ จาก : ioroid - 03/01/2001 06:24

ข้อความ : เวงสมบัติตู 55555 จาก : Jam X - 03/01/2001 07:16

ข้อความ : ง่า ซวยแล้วสิท่านแจมแลกกับปืนกระบอกเดียว -_-;;;; สงสัยเจอ SBoy คราวหน้านี่ตายอนาถแน่.....ไม่ก็ต้องมีการเอาคืนกันบ้างล่ะประมาณสองเท่า :P จาก : xelloss - 03/01/2001 10:11

ข้อความ : หึหึ กระบอกนึงแลกเงินเก็บทั้งชีวิต -_- (เมื่อไหร่เราจะเดี้ยงหว่า อยู่แต่ในห้องบัญชาการเนี่ย) จาก : Roticagas - 03/01/2001 10:47

ข้อความ : .... นึกว่าจะไม่รอดซะแล้ว จาก : GIFT - 03/01/2001 12:00

ข้อความ : สนุกมากค่ะ แถมทิ้งท้ายได้ตลกดีด้วย ^-^ จาก : Alicia - 03/01/2001 16:17

ข้อความ : โห..กิฟต์ สุดยอดเลย... โอ้ยย ไอโอ้ ข้อมูลแน่นจริง เป็นตัวอย่างที่ดีของนักเขียนเลยนะ ^ ^ (มิวออน เรอะ...งึมงำๆๆ) จาก : Cid - 03/01/2001 17:08

ข้อความ : /me ขำกลิ้งท้องแข็งกับพื้น ^^ กิฟต์เก่งกระจุยดีจังเลย ^^ /me รอคอยบทต่อไปหลังจากออกมาแวบนึง จาก : Next - 03/01/2001 18:25

ข้อความ : อา....ไม่น่าเลยตู กะจะได้เป็นตัวดีดันกลายเป็นตัวร้าย - -" กิ๊ฟท์จะมาทาบรัศมีเรอะ บังอาจ~~!! ไม่ยอมว้อย~~~~ จาก : LiXeon (L.X.) , Xaimuilus - 03/01/2001 20:11

ข้อความ : <--- หมอนี่ไปหมกอยู่ไหนละเนี่ย จาก : เอนาส - 03/01/2001 20:38

ข้อความ : แปดล้านห้า!!!.... "-_- จาก : Angel k - 03/01/2001 21:33

ข้อความ : อืม Laser Rifleราคา8.5ล้าน อืม.................... จาก : MrT - 04/01/2001 00:04

ข้อความ : /me ยัดเงิน .............. จาก : Johnny - 04/01/2001 08:50

ข้อความ : อืม... 8.5 อืม สนุกดีครับ รอตอนต่อไปดีกว่า จาก : naru - 04/01/2001 23:43

ข้อความ : จะแปดแสนรึแปดล้าน..เอาให้แน่ๆเน่อ จาก : Rey - 05/01/2001 23:36

ข้อความ : โอ......น่าสงสารอะไรเช่นนี้... จาก : Kindani - 05/01/2001 23:43