|
หัวข้อ : Dark Pure Snow [Chapter20 Move Along Mcchien-] ข้อความ : Dark Pure Snow [Chapter20 Move Along Mcchien-] ชายหาดทางตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองวอลซ์ ทวีปแมกเชี่ยน . หือ .? กระแส กระแแสของสายลมกำลัง..เปลี่ยนไป ชายหนุ่มที่กำลังเดินอยู่บนชายหาดหันหน้าออกไปมองทางทะเล สายลมที่แผวเบาเมื่อครู่กลับทวีความแรงขึ้นกระทันหัน แปลกแฮะ .ทวีปนี้ไม่น่ามีลมแรงอย่างนี้เลย..แล้ว .แสงนั่นมัน..? เขาสังเกตุเห็นแสงสีเขียวปรากฏที่ขอบฟ้าอีกด้านของทะเล เพียงไม่นานแสงนั้นก็ค่อยๆใหญ่ขึ้นๆ เสียงครืนๆเริ่มสะท้อนเข้ามาในหู อ้อ มันกำลัง ..เฮ้ยย!!!! เขานึกอยู่ซักพักก่อนจะรู้ว่าแสงนั้นตรงเข้ามาหาตำแหน่งที่เขายืนอยู่!! ครืนนนนนน!!! ทะเลแหวกเป็นทางเมื่อระดับของแสงนั้นลดต่ำลง เกล็ดทรายปลิวฟุ้งไปทั่วเพราะแรงลมมหาศาลที่พัดออกมา! แค่กๆๆๆ ดีที่หลบทันนะเนี่ย ..มันเกิดอะไรขึ้นฟะวันนี้ เขาลุกขึ้นมองไปยังจุดที่เขาเคยยืนอยู่เมื่อครู่ พายุสีเขียวยังคงหมุนวนอยู่ ณ บริเวณที่มันตกลงมาอย่างบ้าคลั่ง ซักครู่ พายุก็ค่อยๆสลายตัวลง ..อะไรเนี่ย .ในพายุยังมีพายุอีกหรือไงกัน? เขานึกในใจเมื่อเห็นสายลมสีฟ้ากำลังหมุนวนอยู่ด้านใน ภายในนั้นมีร่างของคน4คนนอนสลบไสลอยู่ . ฮิโร ..ฮิโร ..ฮิโร เสียงของชายแก่แว่วเข้าหูฮิโร ประสาทสัมผัสของเขากลับคืนมาอีกครั้ง ที่นี่ ? ฮิโรลืมตาขึ้น ทิวทัศน์รอบๆตัวเขาค่อยๆชัดขึ้นๆ เขากำลังนั่งอยู่ใต้ต้นไม้ที่หมู่บ้านเอลรุสของเขา ..เมื่อกี้เราฝันไปหรือไงกัน . เขามองไปรอบๆ ทุกสิ่งทุกอย่างยังคงอยู่ในสภาพเดิม ชาวบ้านยังคงเดินไปเดินมา เด็กเล็กก็เล่นกันอย่างสนุกสนาน พี่ฮิโรคะ! เสียงมาโกะดังขึ้นเหนือศรีษะของเขา ฮิโรเงยหน้าขึ้นมองน้องสาวของเขาที่ยืนอยู่เบื้องหน้า อ้าว มีอะไรหรือไง มาโกะ? ฮิโรค่อยๆยันตัวลุกขึ้น หลับตาก่อนสิคะ มาโกะยิ้มหวาน โอเคๆ มีอะไรกันน้าาา ถึงขนาดต้องหลับตาด้วย.. ฮิโรหลับตาลง พลัน เสียงของชาวบ้านและทุกสิ่งรอบตัวก็เงียบลง เสียงไฟไหม้และเสียงกรีดร้องกลับดังขึ้นมาแทน! กลิ่นควันไฟและกลิ่นคาวเลือดลอยมาแตะจมูกของเขา! อะไรน่ะ! ฮิโรลืมตาขึ้นทันที ภาพรอบๆตัวเขากลายเป็นหมู่บ้านที่เต็มไปด้วยเพลิงไหม้ เศษซากชิ้นส่วนของชาวบ้านกระจายเกลื่อนกลาด!! เบื้องหน้าของเขามีร่างหนึ่งยืนอยู่เบื้องหน้า! ดาบในมือเปื้อนไปด้วยเลือดสดๆ! ช่วย ช่วยด้วย หญิงชราผู้หนึ่งพยายามคลานหนีมาทางฮิโร มือของเธอพยายามเอื้มมาหาเขาเหมือนจะขอความช่วยเหลือ ฮิโรรีบยื่นมือออกไปจับมือของเธอเอาไว้ พริบตาเดียว ร่างของหญิงชราก็ถูกเฉือนออกเป็นชิ้นๆเหลือแค่มือที่ฮิโรจับอยู่เท่านั้น แก!!! แกเป็นใครกัน!!! ฮิโรคว้าดาบของเขาออกมาชี้ใส่ร่างของชายที่มีผมสีเงินสะท้อนกับแสงเพลิง ไม่มีเสียงใดๆหลุดออกมาจากร่างนั้น จู่ๆภาพของมาโกะก็ปรากฏเบื้องหน้าของเขา มา มาโกะ!! ถอยออกไปก่อนเร็ว!! ฮิโรพยายามจะดึงมาโกะออกไปแต่ร่างของเขาก็ขยับไม่ได้แม้แต่น้อย! รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าของมาโกะก่อนที่ร่างของเธอจะสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อดาบของชายผมเงินแทงทะลุกลางหลังของเธอ! เลือดสีแดงฉานซึมออกมาจากบาดแผล!! มาโกะ------------------!!!!!!! ฮิโรร้องลั่นเมื่อร่างของน้องสาวของเขาทรุดฮวบลงพร้อมกับเลือดที่พุ่งออกมาเมื่อดาบถูกถอนออกไป!! แก----------!!!!!!! ฮิโรพุ่งตรงไปที่ชายเบื้องหน้าหมายเด็ดชีพให้สิ้น!!! เคร้งงงง!!!! เสียงดาบปะทะกันดังลั่นไปทั่วห้อง!!! แฮ่กๆๆๆ .เป็นไรของแกฟะ!! อยู่ดีๆก็ตื่นขึ้นมาเอาดาบมาฟันใส่ฉันเนี่ยนะ!!! ทีด่าขรมขณะปัดดาบของฮิโรออกไป คนเขาอุตส่าห์นั่งเผ้าว่าเมื่อไหร่จะฟื้น! ทำคุณบูชาโทษแท้ๆเลย! ทีเก็บดาบก่อนจะเดินออกไปอย่างฉุนๆ ..เมื่อกี้ .ความฝันงั้นหรือ ? ฮิโรปล่อยดาบลงกับพื้น เหงื่อของเขาซึมออกมาจนเสื้อเปียกโชกไปหมด พี่ฮิโรคะ ฟื้นแล้วงั้นหรือ!! มาโกะผลุนผลันวิ่งเข้ามาในห้องอย่างรวดเร็ว เธอกระโดดกอดหมับฮิโรเต็มๆ เดี๋ยวๆๆๆๆๆ แอ้ก!!! ฮิโรเสียหลัก เขากับมาโกะหล่นลงไปนอนกับพื้นดังโครม ใจเย็นๆ มาโกะ ? ฮิโรพยายามจะลุกขึ้นนั่งก่อนจะเห็นว่าดวงตาทั้งสองของมาโกะเอ่อล้นไปด้วยน้ำตา ฮึก .ฮึ..นึก นึกว่า พี่ฮิโรจะเป็นอะไรไปซะแล้ว ..หมดสติไปตั้งสัปดาห์นึง หนู .ฮึก .. มาโกะพูดด้วยเสียงสะอึกสะอื้น ..ขอโทษนะ ไม่เป็นไรแล้ว..หยุดร้องให้เถอะ ฮิโรลูบผมมาโกะเพื่อปลอบโยนน้องสาวของเขา นอกประตู เซซิลกับทีกำลังมองอยู่อย่างเงียบๆ อืม..สงสัยตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่พวกเราจะไปยุ่งได้ ทีพูดขณะในใจนึกว่าถ้าคนที่มาโกะกอดเป็นเขาก็ดีสิ ก็คงงั้น เซซิลตอบเบาๆขณะมองไปที่มาโกะ . งั้นหรือ สัปดาห์นึงแล้ว ..นี่ฉันสลบไปนานขนาดนั้นเชียว? ฮิโรพูดขณะเดินลงบันไดของที่พักลงมาชั้นล่างพร้อมกับคนอื่นๆ ใช่ ยังโชคดีนะที่ไม่มีใครบาดเจ็บมาก ทั้งๆที่โดนพลังเจ้ามังกรนั่นไปเต็มๆเลย ทีพูดเสริม แล้วก็ถ้าไม่คนไปเจอพวกเราพอดีก็ไม่รู้ว่าตอนนี้จะเป็นยังไงมั่งนะคะ มาโกะที่เกาะแขนฮิโรอยู่พูดอย่างร่าเริง คราบน้ำตายังคงพอจะมองเห็นได้บนใบหน้าของเธอ อ้าว ฟื้นกันหมดแล้วเหรอ? ชายหนุ่มที่อยู่หน้าเค้านท์เตอร์ที่พักหันมาถามเมื่อเห็นทั้งสี่คนเดินลงมา ค่ะ ขอบคุณมากจริงๆนะคะ พี่คะ นี่คือคนที่ช่วยพวกเราไว้ เขาชื่อรูนค่ะ มาโกะผายมือไปที่รูน พวกเราต้องขอบคุณมากนะครับ ที่ช่วยพวกเราไว้ ฮิโรจับมือทักทายกับรูน บังเอิญตอนนั้นผมเดินผ่านไปพอดีน่ะ ว่าแต่ .ช่วยเล่ารายละเอียดให้ฟังหน่อยได้ไหม? รูนตีหน้าเครียด งั้นหรือ มิน่าล่ะ หลังจากวันนั้นมาสายลมก็เปลี่ยนแปลงไปจากเดิมมากเลย เพราะอาร์คครอสนั่นเอง รูนที่นั่งล้อมวงรวมกับพวกฮิโรเอ่ยขึ้นเมื่อการสนทนาจบลง ถึงว่า ปกติผมก็ไม่เคยเห็นลมที่ไหนมีสีเขียวซักที่เลย พึ่งเคยเห็นก็ตอนนั้น สงสัยที่เขาว่ากันก็คงจริงมั้ง สายลมตะวันตกจะมีสีเขียวน่ะ .. รูนยังคงพูดต่อเรื่อยๆ อืมม ..ว่าแต่ พวกเรารอดมาจากพลังนั่นได้ไงกันน่ะ? ฮิโรเงยหน้าขึ้นถาม ผมว่า .คงเป็นลมสีฟ้าที่ผมเห็นน่ะ .ถึงจะไม่แน่ใจแต่ก็คิดว่าคงเป็นพลังของเซฟาน่ะ รูนเงยหน้าพูดกับทุกคน เซฟา? มังกรสายลมตะวันออกที่เซซิลเคยบอกน่ะนะ? ทีชักนึกขึ้นได้ ครับ ถ้าลมสีเขียวแทนอาร์คครูส ลมสีน้ำเงินก็คือสัญลักษณ์ของเซฟา พวกคุณมีใครใช้เซฟาได้หรือไงกัน? รูนนึกในใจว่าถ้ามีคนใช้ได้จริงเขาก็คงเก่งมากเลยทีเดียว ทุกคนส่ายหน้าหมด อืม .แล้ว..พวกเราจะเอายังไงกันต่อดี? ตอนนี้พวกเราก็อยู่ที่แมกเชี่ยนแล้วนะ? เซซิลหันมาถามทุกคน ก็ พวกเราต้องตามหาผนึก หักเวลาที่ต้องเดินทางจริงๆกับเวลาทีฉันสลบไปก็เท่ากับพวกเราช้าไปสี่วัน..ยังไงๆก็คงต้องไปให้ถึงเมืองหลวงของทวีปก่อนล่ะถึงจะพอรู้ได้ว่าจะทำยังไงต่อ ฮิโรเริ่มวางแผนต่อ เมืองหลวง? เมืองFICeraTIONน่ะเหรอครับ ..จากที่นี่ไปก็คงประมาณสองวันได้ แต่ทางค่อนข้างอันตรายหน่อยเพราะมีสัตว์ประหลาดเดินเพ่นพ่านเต็มไปหมด รูนพูดเสริม พวกเราก็คงไม่มีทางเลือกอื่นแล้วนี่ คงต้องไปให้เร็วที่สุด ทีลุกขึ้นยืน ใช่ เราคงช้าไปกว่านี้ไม่ได้แล้ว ขอบคุณจริงๆนะรูน พวกเราคงต้องไปแล้วล่ะ ฮิโรลุกตาม เหมือนกันครับ ผมเองก็กำลังจะไปที่นั่นพอดี รูนถือข้าวของของเขาลุกบ้าง จะไปทำอะไรที่นั่นหรือไงคะ? มาโกะกับเซซิลลุกขึ้นตาม ผมมีธุระของผมนิดหน่อยน่ะ รูนยกแท่งคริสตัลที่แขวนคอของเขาอยู่แล้วพูดอย่างยิ้มๆ คนเยอะก็ยิ่งดีน่า ยังไงๆเส้นทางก็อันตรายอยู่แล้วนี่ เซซิลยิ้มพูดแข่งกับรูน โอเคๆ งั้นพวกเราก็ไปกันเถอะ ฮิโรเดินนำทุกคนออกจากที่พักโดยมีทีมาโกะและรูนตามไปติดๆ เหลือแค่เซซิลที่ยืนนิ่งอยู่เบื้องหลัง ..อยู่นั่นเองสินะ . เซซิลพึมพำๆเบาๆก่อนจะเดินตามออกไป ณ ปราสาทบนยอดสุดของต้นยุคคราซิล ทวีปนาทีส โว้ยยย!!! เบื่อออออ!!! แผลนี่ก็หายช้าซะจริง!!! คินดะนิบ่นๆๆๆๆๆกับแผลบนร่างของเขา อย่าบ่นมากเลยน่า อีกวันก็หายหมดแล้ว ฟีนิกซ์ยกแก้วเหล้ากระดกเอื้อกเดียวหมด ทางทวีปเฮลดีสยังไงๆก็คงตามหาผนึกไม่ได้ภายในพรุ่งนี้หรอก รออีกหน่อยให้ทางแมกเชี่ยนจัดการเสร็จก่อนดีกว่า พลังของนายจะได้เพิ่มขึ้นอีกไง เซลอสหันควับมาพูดกับคินดะนิ รู้น่า แล้วเจ้านั่นมัวทำอะไรอยู่น้าาาา ก็รู้แล้วไม่ใช่หรือไงว่าผนึกอยู่ที่ไหน คินดะนิมองไปที่กระจกเวทย์ของเซลอสที่มีภาพของพวกฮิโรอยู่ เขาคงอยากจะฟื้นอดีตอะไรนิดหน่อยละมั้ง ฟีนิกซ์รินเหล้าเพิ่มใส่แก้วอีกสองใบแล้วโยนให้คินดะนิกับเซลอส เอ้า ดื่มให้กับผนึกอันที่สองกำลังจะถูกปลด ฟีนิกซ์เชิญชวน ดื่ม . ทั้งสามคนยกน้ำสุราเข้าปากเพื่อฉลองให้แก่งานที่กำลังจะลุล่วงไปอีกชิ้น .. ทางซ้าย!!! จัดการหน่อย ที!! ฮิโรตะโกนสั่งการเมื่อฝูงหมาป่าพุ่งเข้ามาจากด้านซ้าย!! โอเค!!!! ทีเหวี่ยงดาบผ่าท้องหมาป่าสามตัวที่พุ่งเข้ามาจนขาดกลาง! โนม!! ภูติแห่งปฐพี! จงทิ่มแทงผู้เหยียบย่ำร่างของเจ้าด้วยหนามนับร้อยนับพัน! Earth Shaking!!! มาโกะกดพลังใส่พื้นเบื้องล่าง! ผิวดินกลายสภาพเป็นหนามแหลมคมพุ่งเข้าแทงทะลุฝูงหมาป่าเบื้องหน้า ไม่ทันไร อีกฝูงก็เข้ามาสมทบ! ตัวหนึ่งพุ่งเข้าด้านหลังของมาโกะ! ไรเดอร์คิ้กกกกก!!!!! ฮิโรกระโดดเตะหมาผู้โชคร้ายด้วยลูกเตะV3จนมันปลิวหายไป สายลมเอ๋ย จงแปรเปลี่ยนเป็นคมดาบนับร้อย! จงพุ่งเข้าเชือดเฉือนทุกสิ่งภายใต้คมดาบของเจ้าให้จมกองเลือด! Cyclone Dasher!! รูนเหวี่ยงเคียวออกด้านข้าง พายุพุ่งเข้าอัดใส่หมาป่า15-16ตัวข้างหน้า! มีแต่เสียงร้องของพวกมันที่ลอยออกมาพร้อมกับลมพายุที่ค่อยๆกลายเป็นสีแดงเพราะเลือดของพวกมัน! ว้อยย!!! ออกมาอีกแล้ว เยอะจริงฟะ!! ฮิโรรีบกลับมารวมกลุ่มเมื่อฝูงหมาป่ายังไม่มีทีท่าว่าจะหมดง่ายๆ พวกมันโผล่มาอีก20กว่าฝูง ชิ เยอะกว่าเดิมอีกแฮะ.. ทีถอนดาบออกจากเหยื่อตัวล่าสุดของเขา ซากหมารอบๆแทบจะกองกันกันเป็นภูเขาอยู่แล้ว อืมม..ถ้าใครพอจะถ่วงเวลาพวกมันได้ซักพักก็คงจะใช้มนต์แรงๆได้ . มาโกะพูดเปรยๆ .อย่าเลย เปลืองพลังเปล่าๆ เซซิลพูดก่อนจะเดินแยกออกไปจากกลุ่ม เฮ้ย!! เดี๋ยวก่อนสิ! ฮิโรร้องห้ามเมื่อเห็นเซซิลเดินตรงไปหาฝูงหนึ่ง พวกมันส่งเสียงขู่ไม่ให้เขาเข้าไปใกล้ แต่ละย่างก้าวของเขาเสียงขู่ก็ค่อยๆดังขึ้นเรื่อยๆ เซซิลกวาดตามองไปที่พวกมัน ทุกตัวต่างสะดุ้งเฮือกแล้วถอยหลังลงไปนิดหน่อย เซซิลยังก้าวต่อไป.. กรรร .โฮกกกก!!! พวกมันทุกตัวต่างกระโจนเข้าใส่เซซิล นัยน์ตาของเขาส่งประกายออกมาแวบหนึ่ง เวลานี้ทุกคนไม่อาจจะมองเห็นร่างของเขาได้เลยเพราะฝูงหมาป่ากำลังรุมเขาจากทุกทิศทาง! เซซิล!! ทุกคนพุ่งออกไปหมายจะเข้าช่วย!! แต่ สายลมพิฆาต ..ดาบฉีกนภา999เสี่ยง เสียงเซซิลดังขึ้นจากภายในก่อนที่แรงลมจะพุ่งออกมา! หมาป่าหลายร้อยตัวที่กำลังรุมทึ้งเซซิลอยู่ถูกลมตีสูงขึ้นไปกลางอากาศ!! เซซิลนั่งคุกเข่าอยู่กับพื้น เพียงแค่ขณะที่ทุกคนกระพริบตา เขาก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย!! หาย หายไปแล้ว.. ทุกคนมองซ้ายมองขวาแต่ก็ไม่มีแม้แต่ร่องรอย! ไปกันเถอะ เสียงเซซิลดังมาจากด้านหลัง เมื่อพวกเขาหันไปมอง เซซิลก็กำลังเดินออกไปแล้ว เดี๋ยวก่อนสิ เดี๋ยวเจ้าพวกนั้นก็ตกลงมาอยู่ดี ฮิโรชี้ขึ้นไปบนฟ้า เจ้าพวกนั้น? ไม่มีอีกแล้วล่ะ คำตอบของเซซิลทำให้ทุกคนสงสัย แต่เสียงตุ้บ!ที่ดังขึ้นก็เป็นคำอธิบายที่ชัดเจน หมาป่าที่ถูกลมพัดขึ้นไปตกลงมาแล้ว .แต่ตกลงมาในสภาพที่กลายเป็นชิ้นๆ จนแยกไม่ออกว่าชิ้นนี้เป็นส่วนไหน!!! เสียงกระทบพื้นของเศษซากดังไปทั่วพร้อมๆกับเลือดที่โปรยปรายลงมาจากฟ้า!!! .. ทุกคนได้แต่นิ่งเงียบกับฝีมือของเซซิลที่ไม่อาจมีใครมองได้ทันว่าเขาฟันไปทั้งหมดกี่ที ..ทุกคนต่างคิดในใจว่าการเดินทางคงจะง่ายขึ้นเพราะมีเพื่อนร่วมเดินทางฝีมือชั้นยอดอยู่ทั้งคน ..พวกเขาต่างรีบวิ่งตามเซซิลไปอย่างรวดเร็ว .เหลือเพียงเศษซากชิ้นส่วนอวัยวะและพื้นดินที่เต็มไปด้วยเลือดไว้เบื้องหลัง . ไกลออกไป .ที่เมืองFICeraTIONที่พวกฮิโรกำลังมุ่งหน้าไป .ร่างของอาร์คครอสปรากฏขึ้นเหนือน่านฟ้าบริเวณนั้น ..สายตาของมันจับจ้องไปที่เมืองเล็กกระจ้อยร้อยเบื้องล่างเมื่อเทียบกับตัวของมัน เสียงคำรามในคอดังขึ้นเบาๆ เหมือนมันกำลังรอคำสั่งต่อไป จากเจ้านายของมัน . Dark Pure Snow [Chapter20 Move Along Mcchien-] End. __________________________________________ หึๆๆๆ.....20ตอนแล้วยังไปไม่ถึงไหน...สงสัยจะเกินกว่าที่คิด -__-;;; รูปประกอบรูปแรก ^^ ประจำchapter 15 
แปลกๆไปหน่อย ขออภัย ^^;;; นางแบบภาพต่อไป....,,มาโกะ>o< จาก : Next - 02/01/2001 16:04 |