หัวข้อ : Dark Pure Snow [Chapter 17 – Confuse People-] ข้อความ : Dark Pure Snow [Chapter 17 – Confuse People-] “ที!!! พี่ฮิโร!! รีบๆเดินกันหน่อยสิคะ!!!” เสียงเจื้อยแจ้วชองมาโกะร้องเรียกชายสองคนที่เดินโซซัดโซเซอยู่ด้านหลัง ฮิโรเหนื่อยจัดขนาดต้องใช้ดาบค้ำตัวแล้วค่อยๆเดินไปขณะที่ทีก็แทบจะคลานติดพื้นแล้ว “มาโกะจ๋าา พักหน่อยได้ไหม เราเดินทางกันมาสองวันสองคืนแล้วนะ..นี่ยังไม่ได้หยุดพักกันซักครั้งเลยนะ..” ฮิโรขอร้องน้องของเขาที่ไม่รู้เอาแรงมาจากไหน เดินทางจากจุดที่สู้กับไออาร์มาเกือบจะเช้าของวันที่สามเธอก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะเหนื่อยเลย . “ ช่ายยยยย ขอพักก่อนเถอะ .” ทีหยุดเคลื่อนที่แล้วไปนั่งพักเหนื่อยที่ซากไม้ใกล้ๆ “อะไรกัน นี่ฉันยังไม่เหนื่อยเลยนะ ไปอีกหน่อยน่า ถ้าตามระยะทางแล้วตอนนี้ก็น่าจะใกล้เมืองข้างหน้าแล้วนะ” มาโกะเดินกลับมาชักชวนทีกับฮิโรที่นั่งหอบแฮกๆ “ไม่ไหวแล้วครับคุณมาโกะ .แค่นี้ก็จะสลบแล้ว ” ทีถอนหายใจเฮือกๆ “เป็นอะไรหรือเปล่าที?” มาโกะเดินมานั่งข้างๆทีเหมือนเป็นห่วง ตาใสแป๋วของเธอจับจ้องอยู่ที่ตัวของที “อ่า ..โอเคครับ เพื่อคุณมาโกะผมจะลองฝืนตัวเองดู ” ทีพยายามลุกขึ้น แต่เหมือนแกล้ง ร่างของเขาทรุดลงราวกับไม่มีแรงจะเดิน มาโกะรีบลุกไปประคอง “ไหวมั้ยที? ฉันจะช่วยพยุงให้นะ” มาโกะเข้าไปช่วยพยุงทีเดิน ฮิโรมองอย่างไม่สบอารมณ์ ทีเหลือบมามองที่ฮิโรด้วยรอยยิ้มที่เจ้าเล่ห์ ความอดทนฮิโรขาดผึงทันที “กีก้า!! จัดการหมอนั่นเล้ยยยย!!!!!” ลูกแก้วที่ดาบของฮิโรเปล่งแสงพร้อมๆกับร่างของกีก้าที่ทะยานเข้าหาที!! ทีรีบกระโดดหลบไปด้านข้าง! “ว้ายยย!!! ทำอะไรน่ะพี่ฮิโร!!!” มาโกะร้องขึ้นเมื่อกรงเล็บของกีก้าพุ่งเฉี่ยวเธอไปนิดเดียว แต่กว่าเธอจะรู้ตัว ฮิโรกับทีก็กำลังวิ่งไล่ฟันกันฝุ่นตลบอยู่เบื้องหน้าแล้ว “เฮ้อออ ..จริงๆเลยน้า..ไหนบอกว่าหมดแรงแล้วไง .” มาโกะส่ายหัวบ่นพึมพำก่อนจะรีบวิ่งตามทั้งสองคนไป “มาให้ฉันฆ่าซะดีๆนะเฟ้ย เจ้าที!!! เพลงดาบพลิกฟ้าบทที่สอง ปฐพีสะเทือนเลือนลั่น!!!!!“ ดาบของฮิโรถูกวาดออกไปอย่างรวดเร็วจนแทบจะมองไม่ทัน! เคร้งงงง!!! ดาบของทีถูกงัดขึ้นมาปัดดาบของฮิโรให้เบนทิศทางไป ทั้งสองคนยังวิ่งไล่กันไม่เลิก “ใครจะยอมให้ถูกฟันง่ายๆล่ะ คุณพี่เขย 5555!!” ทีหัวเราะเยอะเย้ยเหมือนจอมมาร “แก้~~~~ เจ้างูสองหัวววว!!!” เสียงช้งเช้งๆดังเป็นระยะๆประกอบเข้ากับฝุ่นที่คลุ้งขึ้นมาเต็มไปหมด “ท่าทางจะยังเหลือแรงกันเยอะเลยนะเนี่ย . เอาเถอะๆ ยังไงๆก็ถึงแล้วนี่” มาโกะที่วิ่งตามทั้งสองคนอยู่บนเนินคิดในใจเมื่อภาพของทะเลสีครามเริ่มปรากฏขึ้นเบื้องหน้าของเธอ . “แฮ่ก .แฮ่ก แฮ่ก ” เสียงหอบของทีกับฮิโรดังขึ้นเป็นระยะๆหลังจากทั้งสองคนสู้กันอยู่นานพอสมควร “คนอะไรฟะ .อึดเป็นบ้าเลย .” เหงื่อซึมออกมาจากร่างของฮิโรจนทั้งตัวของเขาเปียกชุ่มเหมือนไปเดินตากฝนหลังอกหักมายังไงยังงั้น “บ้ารึเปล่าวะ ..มานั่งสู้กันกลางแดดจ้าอย่างนี้ .” ทีนั่งหน้าซีดหลังจากวิ่งตากแดดเปรี้ยงๆเหมือนไปเขาชนไก่มา3เดือน . “เอาล่ะ สงบสติกันได้หรือยังน่ะ จะได้เข้าเมืองกันซะที” มาโกะที่พึ่งวิ่งตามมาถึงเงยหน้ามองเมืองที่อยู่เบื้องหน้าเธอ เมืองที่ตั้งอยู่ริมอ่าวขนาดใหญ่ที่เหมือนเป็นศูนย์กลางการค้าขายและติดต่อทางทะเล ที่นี่คือ..เมืองท่าPureNish .ที่นี่เป็นเพียงที่เดียวของทวีปเอลรุสที่สามารถขึ้นเรือไปสู่ทวีปอื่นๆได้ รวมทั้งทวีปแมกเชี่ยนที่เป็นจุดหมายต่อไปของพวกฮิโร “เอาล่ะ .เข้าไปกันเถอะ ”ฮิโรเดินนำมาโกะและทีผ่านเข้าประตูเมืองไป ทั้งสามคนเดินผ่านประตูโดยไม่ได้สังเกตุว่าหลังประตูเมืองมีประกาศรางวัลนำจับปิดอยู่ .และในประกาศนั้น..มีรูปของพวกเขาทุกคนอยู่ . “อืมมม เมืองนี้คนพลุกพล่านดีจังแฮะ” ฮิโรพูดขณะเดินนำกลุ่มแหวกฝูงชนที่กำลังจับจ่ายเงินทองอยู่ “แน่ล่ะ ที่นี่เป็นศูนย์รวมสินค้าจากทวีปอื่นๆด้วย ก็เหมือนกับเมืองSeKaBทางด้านชายแดนเอลรุสกับเฮลดีสน่ะแหล่ะ แต่ที่นี่จะสงบกว่าเยอะ” ทีที่เดินตามหลังฮิโรพูดขึ้น “ ..อ่า ..ที .มือของเธอ .เอ่อ” มาโกะที่เดินอยู่หลังสุดเอ่ยปากเรียกเจ้าของมือที่กำลังจูงมือเธอเดินอยู่ “อ้ะ!! ขอโทษนะครับ คุณมาโกะ ผมเห็นคนค่อนข้างพลุกพล่าน กลัวว่าคุณจะพลัดหลงไป ก็เลย .ถ้าคุณไม่พอใจผมจะปล่อยมือเดี๋ยวนี้ละครับ” ทีพูดขอโทษกับการถือวิสาสะของเขาแล้วเริ่มปล่อยมือที่จูงอยู่ แต่มือของ มาโกะกลับเป็นฝ่ายที่ยื่นเข้ามาจับไว้แทน.. “ .อย่างนี้ล่ะดีแล้ว ..” มาโกะพูดด้วยใบหน้าที่เอียงอายเล็กน้อย ทีไม่พูดอะไรต่อก่อนที่จะจูงมือเธอเดินต่อไปอย่างยิ้มๆ .โดยที่ทั้งสามคนไม่ได้รู้ตัว .ร่างของชายผมเงินคนหนึ่งกำลังจับตาดูการเคลื่อนไหวของพวกเขาอยู่บนยอดโบสถ์ของเมืองอย่างเงียบๆ .. “เอาล่ะ .วันนี้พวกเราพักกันที่นี่แล้วกัน ยังไงวันนี้คงยังหาเรือไม่ได้หรอก” ฮิโรหันมาบอกทั้งสองคนหลังเดินมาถึงที่พักประจำเมือง “งั้นฉันกับทีขอไปเดินเล่นก่อนนะคะ พี่ฮิโร ไปกันเถอะ ที” พูดจบมาโกะก็จูงมือทีเดินออกไปทันทีโดยไม่ต้องรอคำตอบจากพี่ชายของตนเลย “เดี๋ยววๆๆๆๆๆๆๆ เดี้ยวก้อนนนน!! มาโก่วววววววว!!” ฮิโรร้องเรียก แต่ช้าไปต๋อย ทั้งสองคนหายไปกับฝูงชนเบื้องหน้าเรียบร้อยแหล่ว ฮิโรยืนค้างกับแอคชั่นสุดท้ายพร้อมกับสายลมแห่งความเดียวดายที่พัดหวิวผ่านตัวของเขาไป “ฮือ ถูกน้องทิ้งแล้ว . ToT” ฮิโรเดินคอตกเข้าไปในที่พักเพียงลำพัง .. อีกด้านหนึ่ง มาโกะกำลังเดินเล่นรอบๆเมืองกับทีอย่างสนุกสนาน ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะที่สดใส “ว้าววว อันนี้ สวยจังเลย” มาโกะซึ่งกำลังดูเครื่องประดับอยู่อุทานขึ้นเมื่อเห็นกำไลสีรุ้งคู่หนึ่งวางขายอยู่ “ตาแหลมดีนี่แม่หนู นั่นเป็นกำไลที่สร้างจากสะเก็ดของสายรุ้งน่ะ นานๆจะหาได้ซักอัน” ชายแก่เจ้าของร้านยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ต้อนรับลูกค้า “เอ๋ .อย่างนี้ก็คงจะแพงสินะคะ ” มาโกะพูดด้วยน้ำเสียงเสียดาย “อยากได้หรือครับ? ผมซื้อให้มั้ย?” ทีเดินเข้ามาดูพร้อมกับถามราคา “โอ้ เชิญๆ กำไลคู่นี้ราคาแค่30000รีมเท่านั้น” “เดี๋ยวก่อนสิที .มันแพงเอาการอยู่นะ .แล้วฉันก็เกรงใจเธอด้วย..” มาโกะพูดกับทีที่กำลังเช็กงบตัวเองอยู่ “ไม่เป็นไรหรอกครับ ยังไงผมก็พอซื้อได้น่า ถ้าคุณเกรงใจผมมากก็ถือว่าติดหนี้ไว้ก่อนแล้วกันนะ” ทียื่นเงินให้กับเจ้าของร้านพร้อมกับรับกำไลทั้งคู่มา “เอ้า ยื่นมือมาสิครับ ผมจะใส่ให้” ทีจับแขนของมาโกะขึ้นมาแล้วใส่กำไลอันหนึ่งคล้องเข้าไปในแขนของเธอ อีกอันหนึ่งเขาเอาเก็บกับตัวของเขาเอง “เอาไว้คุณใช้หนี้กับผมเสร็จเมื่อไหร่ผมจะใส่อันนี้ให้อีกอันแล้วกัน” ทีพูดยิ้มๆ “ .ขอบคุณมากนะที .” มาโกะพูดพร้อมกับเดินคล้องแขนทีออกจากร้านไป โดยที่ทีไม่ได้สังเกตุ ตราทหารประจำอาณาจักรเอลรุสก็หล่นจากตัวเขาไปกลิ้งอยู่กับพื้นก่อนทีเขาจะออกจากร้านไป “โอ้ะ คุณลูกค้า คุณทำของตกแหน่ะ .อ้าว ออกไปแล้ว” เจ้าของร้านเดินไปเก็ยตราขึ้นมา “อืมมมมม หนุ่มสาวสมัยนี้นี่หวานกันดีจริงๆ ตรานี่มัน ” เจ้าของร้านพลิกตราของทีไปมาก่อนที่จะนึกอะไรบางอย่างได้ เขาเดินไปดูที่ประกาศจับที่มีติดไว้ในร้านของเขาเหมือนกัน ด้านฮิโร หลังจากจัดการเรื่องที่พักเสร็จ เขาก็ออกมาที่ท่าเรือเพื่อหาเรือซักลำที่กำลังจะไปที่ทวีปแมกเชี่ยน “หา!!! อะไรนะ!! ไม่มีเลยซักลำ!!” ฮิโร่ร้องลั่นเมื่อได้ยินคำตอบจากนายท่า “ใช่ครับ ตอนนี้เรือของเราทุกลำที่มีกำหนดการจะไปที่ทวีปแมกเชี่ยนถูกเหมาไปหมดเมื่อสามวันก่อนนี้เอง” “แล้วจะว่างอีกทีตอนไหนน่ะครับ?” ฮิโรเริ่มซักต่อ “ก็ ..ถ้าตามกำหนดแล้ว ก็อีก3เดือนน่ะครับ” นายท่าเช็กตารางเวลาพร้อมกับตอบฮิโร “3เดือน .พวกเราเองก็ไม่มีเวลามากขนาดนั้นด้วย .ไม่มีเรือลำอื่นๆที่พอจะไปได้เลยเหรอครับ?” “ไม่ได้จริงๆครับ ตารางนี่เราเปลี่ยนมันไม่ได้เลย หากคลาดเคลื่อนไปนิดเดียวมันจะส่งผลเสียไปมากเลยครับ” “งั้น .ก็ไม่เป็นไรครับ..” ฮิโรพูดพร้อมกับเดินออกมา “เฮ้อออ .อย่างนี้เราจะทำยังไงกันดีล่ะเนี่ย ..” ฮิโรบ่นพึมพำๆขณะเดินไปเรื่อยๆ ไม่นาน เขาก็รู้สึกว่าตอนนี้เขากำลังตกเป็นเป้าสายตาของชาวเมืองรอบๆตัวเขา “เหอ? ทำไมทุกคนมองมาที่เราคนเดียวเลยเนี่ย ” ฮิโรมองซ้ายมองขวา ชาวเมืองกำลังจับกลุ่มซุบซิบๆกันและชี้นิ้วมาที่เขา บางคนทำท่าเหมือนหวาดกลัว บางคนก็มีสีหน้าเหมือนกำลังคิดว่าเหยื่อชิ้นใหญ่มาให้จัดการถึงที่เลย . “เอ่อ .มีอะไรหรือครับ..” ฮิโรเดินเข้าไปหากลุ่มคนเบื้องหน้า เพียงแค่เขาขยับตัว ฝูงชนก็ถอยกรูดไปเจ็ดแปดเก้า ทุกคนระวังตัวกันแจเหมือนกำลังเผชิญกับบุคคลที่โหดร้ายเบื้องหน้า “อะ .อะไรกัน ” ฮิโรไม่เข้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นแต่ไม่ทันไร กลุ่มชายฉกรรจ์ก็พุ่งเข้ามาหาเขาอย่างประสงค์ร้าย!! เคียว ดาบ ขวาน จอบ ทุกอย่างที่เป็นอาวุธได้ถูกประเคนเข้าหาฮิโรหมายเอาให้ถึงชีวิต!! “เฮ้ย!!! เดี๋ยวก่อนๆๆๆๆ!!!”ฮิโรชักดาบขึ้นมาปัดอาวุธพร้อมๆกับเหวี่ยงตัวเองขึ้นไปอยู่บนหลังคาบ้าน “อะไรกัน!! อยู่ดีๆมาทำร้ายทำไม!!!” ฮิโรตะโกนถามฝูงชนเบื้องล่างที่กำลังเริ่มบ้าคลั่ง ที่ยังเด็กอยู่ก็ถูกต้อนให้เข้าไปหลบในบ้านเหมือนกับว่าเขาเป็นตัวอันตราย โดยที่ไม่ต้องมีคำตอบ ก้อนหินก็ถูกขว้างจากมือของทุกคนเข้าใส่ฮิโรที่อยู่ด้านบน!! “เดี๋ยวก่อนสิ!!!! อุ้บ!!” ฮิโรเอาดาบขึ้นมาปัดหินได้บางส่วน แต่ส่วนมากเขาก็หลบไม่พ้นเลย เลือดสีแดงไหลออกมาจากหน้าผากของเขาขณะที่ชาวเมืองเริ่มส่งเสียงร้องกันเป็นระลอกๆ “ฆ่ามัน!!! จัดการมันให้ได้!! ศัตรูของชาวเอลรุสทุกคน!!!!” เสียงโฮ่ร้องดังขึ้นรับเสียงปลุกระดม “ม หมายความว่ายังไงกัน อ้ะ!!!” ฮิโรไม่อาจเข้าใจสิ่งที่ได้ยินได้เลย ท่ามกลางพายุหินที่ถูกขว้างออกมาจากมือทุกคน ฮิโรแทบจะปัดป้องไม่ได้ และขณะที่เขาง่วนอยู่กับการป้องกันตัว ชาวบ้าน3-4คนก็ขึ้นมาบนหลังคาได้แล้ว!! “ย้ากกกก!!!!” ชายคนหนึ่งพุ่งเข้ามาพร้อมกับเงื้อท่อนไม้ขนาดใหญ่ฟาดเข้าที่ท้ายทอยของฮิโรอย่างแรง!!! “อึ้กกกก!!!!!!” ฮิโรเสียการควบคุมตัวเล็กน้อย ร่างของเขาลงไปทรุดลงกึ่งนั่งกึ่งยืน เลือดสดๆไหลออกมาข้างๆขมับของเขา ชาวบ้านคนที่เหลือรีบเข้ามาล้อมฮิโรไว้!! “ตาย!!!!!” อาวุธในมือของชาวบ้านถูกเงื้อขึ้นเพื่อสำเร็จโทษผู้ที่พวกเขาคิดว่าเป็นอันตรายกับพวกเขาทุกคน “อะ .อะไรกัน ..เรา เราต้องมาตายทั้งๆ ที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลยหรือไง .” ฮิโรคิดในใจขณะที่อาวุธในมือของผู้ที่อยู่ล้อมรอบเขาถูกเหวี่ยงลงมาโดยที่มีเป้าหมายที่ตัวของฮิโร!!! .ท่ามกลางความตกตะลึงของชาวบ้านเบื้องล่าง และฮิโรที่อยู่ใกล้เหตุการณ์ที่สุด .ร่างของชายทั้งสี่คนที่กำลังจะฆ่าฮิโรกลับถูกเฉือนเป็นชิ้นๆ เลือดพุ่งกระฉูดไปทุกทิศทาง ตัวของฮิโรตอนนี้เปื้อนไปด้วยเลือดสดๆของมนุษย์ กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั่วพร้อมๆกับเศษซากเครื่องในที่กระจายลงมากองกับพื้นเบื้องล่าง ฝูงชนเริ่มกรีดร้องกับความหฤโหดเบื้องหน้า และแน่นอน .ทุกคนย่อมคิดว่านี่เป็นฝีมือของฮิโร ฝูงชนเริ่มบ้าคลั่งมากขึ้นเมื่อเห็นชาวเมืองเดียวกันตายไปต่อหน้าต่อตา ก้อนหินยิ่งถูกระดมปาเข้ามามากกว่าเดิมพร้อมกับอาวุธที่เริ่มถูกขนมามากขึ้น “ย แย่ล่ะ .หาทางหลบไปก่อนดีกว่า .” ฮิโรคิดก่อนจะหอบร่างที่เต็มไปด้วยเลือดของผู้อื่นวิ่งหนีออกไป.. “มันหนีไปแล้ว!!! ตามไปเร็ว!!!!” ชาวบ้านจำนวนมากเริ่มออกวิ่งตามฮิโรไป คลื่นมหาชนมหาศาลเริ่มเคลื่อนไหว “มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่เนี่ยว้อยยย!!!!!” ฮิโรสบถขณะโดดลงมาวิ่งที่พื้นเบื้องล่าง “มันอยู่นั่น!! ไปดักที่ด้านนั้นเร็ว!!” เสียงคนดังมาจากด้านหลังของเขาพร้อมๆกกับกลุ่มชาวบ้านที่โผล่ไปขวางทางฮิโรที่ด้านหน้าของเขา!! “โธ่เว้ย!!! ไปด้านนี้ก็ได้ฟะ!!!” ฮิโรเลี้ยวขวาขวับเข้าตรอกซอยไปโผล่ที่ถนนอีกด้านหนึ่ง .แต่นี่เป็นการเลือกที่ผิดพลาด ฝูงชนได้มาดักรอเบื้องหน้าเขาแต่ไกลแล้ว กลุ่มควันจำนวนมากที่คลุ้งขึ้นมาเป็นหลักฐานบอกได้อย่างดี เวลานี่ ฮิโรถูกดักจากทุกทิศทางอย่างสมบูรณ์ . “ชิ ..ไม่มีทางหนีแล้ว .” ฮิโรรำพันเบาๆก่อนที่จะยืนพิงกำแพงแบบหมดอาลัยตายอยาก เสียงวิ่งของคนจำนวนมากเริ่มเข้ามาใกล้เขามาขึ้นเรื่อยๆ “ตอนนี้ .มาโกะกับเจ้าที .จะเจอแบบเราหรือเปล่าน้า ..” ฮิโรคิดในใจขณะที่ชาวบ้านที่มีอาวุธครบมือล้อมหน้าล้อมหลังของเขาไว้หมดแล้ว .. ณ เวลานี้ ..ทั่วทั้งเมืองกำลังเต็มไปด้วยความวุ่ยวาย .ความวุ่นวายจากการไล่ล่ากลุ่มคนที่มีอันตรายใหญ่หลวงต่อเมืองแห่งนี้ .ถึงแม้ว่า .มันอาจจะไม่เป็นความจริง .ก็เป็นได้ . Dark Pure Snow [Chapter 17 – Confuse People-] End. จาก : Next - 21/12/2000 12:32

ข้อความ : อารายหว่า? แค่เนี้ย? “เอาไว้คุณใช้หนี้กับผมเสร็จเมื่อไหร่ผมจะใส่อันนี้ให้อีกอันแล้วกัน” ทีพูดยิ้มๆ <--- เน่ ๆ ทีจะให้เขาจ่ายด้วยอะไรเหรอ? :P จาก : xelloss - 21/12/2000 13:43

ข้อความ : นี้ๆ xelloss พูดอย่างงี้มันไม่ดีน่อ ^^;;; น่าฉงฉานHirouเหมือนกันแฮะ เอ แต่เดี๋ยวเราก็ต้องโดนเหมือนกันนินน่า ลืมไปเลย ^^;;; จาก : MrT - 21/12/2000 20:43

ข้อความ : หึหึหึหึ ก็ฑูตสวรรค์อยู่ทางนี้กันหมดทุกคนเลยนี่ ทางนั้นโดนเล่นยับก็ไม่แปลกหรอก หึหึ จาก : เอนาเอล - 21/12/2000 21:12

ข้อความ : นี้ๆ xelloss พูดอย่างงี้มันไม่ดีน่อ ^^;;; <-- ไม่ดีตรงไหน? จ่ายด้วยความรักให้ผม.....ผิดเหรอ? :P จาก : xelloss - 21/12/2000 22:28

ข้อความ : อา มีทิ้งปริศนาไว้อีกแล้ว จาก : Kindani - 21/12/2000 22:59

ข้อความ : งือ.. บนพื้นโลกนี่ท่าจะสนุกนิ.... T-T /me ง่วนอยู่กับการตัดแต่งต้นงิ้ว.. จาก : ioroid - 22/12/2000 06:13

ข้อความ : วุ่นวายแบบนี้แล้วทั้ง3คนจะได้ไปทวีปแมกเชี่ยนไหมเนี่ย? อา...... หวังว่าคงไม่ต้องว่ายน้ำไปนะคะ ^-^ จาก : Alicia - 22/12/2000 09:27

ข้อความ : เอ้า เอ้า จะรอดมั้ยเนี่ย ^ ^ จาก : Cid - 23/12/2000 01:38