หัวข้อ : เรื่องสั้นคั่นเวลา : flood heart ข้อความ : ....................................... ลมทะเลพัดผ่านตัวผมกับวิลไปเบาๆ เสียงของคลื่นที่กัดเซาะชายหาดดังอยู่ตลอดทั่วแนวชายหาด วิลยืนนิ่งเงียบไม่ยอมตอบคำถาม ความอึดอัดระหว่างผมกับวิลเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ “ ถ้าวิลไม่อยากตอบก็ไม่เป็นไรหรอกนะ กลับบ้านกันดีกว่า.. ” วิลมองผมเหมือนจะขอบคุณ แม้ว่าเธอจะยิ้มแต่ผมก็ไม่รู้สึกดีเลย มอเตอร์ไซด์ของเพื่อนผมพาเราทั้งคู่ลัดเลาะผ่านแนวถนนที่คดเคี้ยวไปมา ผ่านแนวทุ่งเข้าสู่ตัวเมือง ยามเย็นที่โรแมนติคก็ผ่านไปอย่างสมบูรณ์ ดวงดาวที่ผมเห็นเมื่อเข้าสู่ตัวเมืองที่มีแสงไฟสว่างจ้าก็ค่อยๆหายไปทีละดวงสองดวง... มอเตอร์ไซด์เลี้ยวเข้าไปจอดในที่จอดรถใต้คอนโดของผม วิลลงไปยืนรอเงียบๆ ผมหักแฮนด์ของมอเตอร์ไซด์ขวางไว้ก่อนที่จะบิดกุญแจออกมาใส่กระเป๋า วิลมองการจอดรถของผมโดยไม่ได้ปริปากอะไร “ เอาล่ะ... วิลขึ้นไปก่อนดีกว่า เดี๋ยวชั้นจะเอากุญแจไปคืนเจ้าของน่ะ ” วิลเดินขึ้นไปในห้องแต่โดยดี ผมว่าวิลก็คงจะรู้เหมือนกันนั่นแหละว่าผมเอาเพื่อนมาอ้าง ตอนที่ผมเอากุญแจมาใช้เวลาไม่ถึงสามนาที แล้วทำไมตอนเอาไปคืนมันจะเสียเวลาขนาดต้องให้วิลรอเชียวเหรอ ตอนนี้สมองของผมหมุนไปหมดแล้ว ที่ผมตั้งใจไว้ตอนแรกก็กะว่าจะให้วิลค่อยๆรู้ความจริงโดยที่ไม่เจ็บปวด แต่ว่าทุกอย่างผิดพลาดไปหมดเลย ท่าทางของวิลเปลี่ยนแปลงเร็วกว่าที่ผมคิดไว้มาก อันที่จริงผมไม่ได้คิดไว้เลยว่าวิลจะมีปฏิกิริยาขนาดนี้ สองขาของผมเดินขึ้นไปไขกุญแจห้องด้วยอาการระโหยโรยแรง กุญแจมอเตอร์ไซด์ถูกโยนผ่านบานเกล็ดเข้าไป แล้วเสียงสรรเสริญผมกับบรรพบุรุษเล็กน้อยก็ดังลอดมาพอได้ยิน ผมเปิดประตูโดยหวังว่าจะให้วิลได้ยิน อย่างน้อยเธอคงจะเดินออกมาให้ผมเห็นบ้างล่ะน่า ไม่ถึงกับต้องยิ้มให้ผมเห็นก็ได้ เงียบ........ ห้องยังคงเงียบอยู่เหมือนเดิม แม้ว่าสภาพห้องจะยังคงเหมือนเดิม แต่ว่าผมก็ยังรู้สึกว่าทำไมมันขาดชีวิตชีวาอย่างประหลาด ความเงียบกรัดกร่อนจิตใจของผมรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ แม้ว่าผมจะถอดเสื้อออกแล้วเขวี้ยงลงไปในตระกร้าเหมือนตอนก่อนที่ผมจะออกมา แต่คราวนี้ผมเกือบทำตะกร้าคว่ำลงไปด้วยซ้ำ... มือของผมเอื้อมไปเปิดประตูห้องน้ำ ต้องขอบคุณระบบ HUS (Home Utilize System) ที่อย่างน้อยก็ทำให้ผมมีน้ำอุ่นเหมือนตอนก่อนที่ผมจะออกไป ประตูกระจกฝ้าถูกเลื่อนออก ไอน้ำที่อุ่นกำลังดีลอยมาปะทะผิวที่กำลังปรับตัว แต่ว่าหางตาของผมสังเกตุเห็นความผิดปรกติบางอย่างในห้อง “ ใครน่ะ.. ” เสียงตะโกนทำให้เงานั้นเคลื่อนตรงมาที่ผม ใบหน้าของวิลทำให้ผมตกใจ “ ว.. วิล เธอเข้ามาทำไมน่ะ ” “ วิลเข้ามาเตรียมห้องน้ำให้น่ะค่ะ คิดว่าไอย์ออกไปข้างนอกแล้วคงจะเหนียวตัวก็เลย ” ผมไม่กล้ามองต่ำลงไปจากระดับสายตาเลย ลูกกระเดือกของผมเต้นขึ้นลงด้วยความตื่นเต้น น้ำลายที่เคยมีก็แห้งผากลงไปสนิท... ที่ไหล่ทั้งสองข้างของวิลไม่มีร่องรอยของเสื้อผ้าอยู่เลย.... “ ม.. ไม่เป็นไรหรอก ช.. ช..ชั้นจัดการเองได้น่า.. ” ด้วยสัญชาติญาณของชายหนุ่ม( ที่ยังบริสุทธ์ทางความคิดอยู่.... ) ผมหันหลังให้หัวไหล่ที่เปลือยเปล่าของวิล ผมพยายามนึกไม่ถึงภาพส่วนที่เหลือ อุ.. ไม่ๆๆๆๆ ดูเหมือนว่าวิลจะไม่สนใจผมเท่าไหร่ ผมยังได้ยินเสียงย่ำน้ำของเธอไปที่อ่างอาบน้ำเล็กๆที่ผมใช้อยู่ สัญชาติญาณดิบกับจิตสำนึกกำลังต่อสู้กันรุนแรงอยู่ในหัวของผม ในที่สุดขาของผมก็ก้าวเดินพยายามที่จะออกไปจากห้องน้ำ..... มือนุ่มๆเอื้อมมาจับไหล่ผม สัมผัสแปลกประหลาดมาปะทะที่แผ่นหลังแผ่วเบา ผมหันกลับไปเผชิญหน้ากับวิล ภายในแววตาของวิลมีบางอย่างที่ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน มือทั้งสองข้างของวิลเอื้อมมาคล้องรอบคอของผมขณะที่เปลือกตาของวิลค่อยๆปิดลง สติของผมก็ขาดลงทันทีที่เธอหลับตาทั้งสองข้างสนิท สัมผัสริมฝีปากของวิลนุ่มนวล แต่ว่าก็หนักแน่นอยู่เหมือนกัน... มือของผมเอื้อมไปเสยผมให้วิล ปลายนิ้วที่ลูบผ่านต้นคอของวิลสัมผัสถึงบางสิ่งบางอย่าง สัมผัสของวงโลหะกระตุกมือของผมให้ออกห่างจากตัวของวิล สำนึกส่วนลึกในใจผมผุดขึ้นมา ภาพอดีตของอาทิตย์ที่แล้วก็ฉายเข้ามาในม่านตาอย่างรวดเร็ว นี่มันหุ่นนะไอย์... หุ่นยนต์ แอนดรอยด์ ไซบอร์ก... เป็นแค่ตุ๊กตาที่ประกอบด้วยสายไฟ แผงวงจร แล้วก็สุดยอดระบบAI ที่สามารถหลอกแกได้ว่านี่เป็นเด็กผู้หญิงจริงๆ วิลที่อยู่ตรงหน้าแกไม่ใช่มนุษย์หรอกนะ ตุ๊กตาๆ ... วิลมองท่าทีของผมอยู่ตรงหน้าห่างจากจมูกของผมไม่เกินคืบ ท่าทางกระอักกระอ่วนของผมคงจะอยู่ในสายตาของวิลตลอดเวลา ดวงตาของวิลไม่ได้แสดงความรู้สึกอะไรออกมาอีก ตอนนี้วิลเหมือนกับครั้งที่ผมเจอเธอเมี่อตอนติดตั้งไม่มีผิด เสียงของวิลเรียบๆ แต่ว่าเสียดแทงหูของผมเหลือเกิน “ ขอบคุณมากค่ะ ที่เรียกใช้บริการของทางบริษัทของเรา.... ” ตูมมมมม..... เสียงระเบิดดังกึกก้อง หูของผมลั่นเปรี๊ยะ... จาก : ioroid - 16/12/2000 22:36

ข้อความ : อ๊าาาาา~~~~!! ทำไมชอบจบตอน ตอนกำลังสำคัญทุกทีเลย~~ จาก : A little lamb - 17/12/2000 01:14

ข้อความ : เป็นผม ผมก็... เหมือนกันครับ เข้าใจๆนะครับ จาก : Angel k - 17/12/2000 15:17

ข้อความ : เฮ้อ ตูบอกแล้วว่าอย่าไปบอกอะไรเธอก็ไม่เชื่อ -_-;;; จาก : xelloss - 18/12/2000 10:31

ข้อความ : /me ลุ้นว่าเจ้าไอมันจะทำไงต่อ จาก : MrT - 19/12/2000 11:10