หัวข้อ : Epilogue Of The Final Discriminationz ตอนที่ 18 ข้อความ : Epilogue Of The Final Discriminationz ตอนที่ 18 เหนือมหาสมุทรแปซิฟิก เครื่องบินโบอิ้ง 747 ลำหนึ่งถูกพวกหุ่นไซบอร์กจู่โจมอยู่ ที่ปีกด้านซ้ายของเครื่องบินโบอิ้ง 747ลำนี้ ชายสองคนซึ่งเป็นไซคิกเกอร์ต่อสู้กันอยู่ ในห้องนักบินพวกไซบอร์กพยายามดึงให้ลามุปุออกไปจากเก้าอี้นักบิน แต่ลามุปุไม่ยอม ฟิล : "ลามุปุ!!" ฟิลวิ่งเข้ามาในห้องนักบิน และจับไซบอร์กตัวหนึ่งมาหักคอ ลามุปุ : " ฟิล!! รีบจัดการเจ้าพวกนี้เถอะ!! ชั้นบังคับเครื่องไม่ได้!!" ในระหว่างที่ลามุปุกำลังแย่งพวกไซบอร์กบังคับเครื่อง เครื่องบินก็ส่ายไปส่ายมา ทำให้จอห์นนี่กับโชโคสู้กันไม่ได้ จอห์นนี่ : "เจ้าลามุปุทำอะไรอยู่เนี่ย!!!" จอห์นนี่ยืนติดกับตัวเครื่องเพื่อไม่ให้ตัวเองปลิวไปตามลม แต่จอห์นนี่ก็ยังไม่รู้ว่าคินดะนิให้สายลมช่วยตนอยู่ โชโค : "เจ้าไซบอร์กทำงานได้ดีแฮะ แต่เครื่องมันส่ายไปส่ายมาน่ารำคาญจริงๆ" โชโคเดินไปหาจอห์นนี่ และปล่อยพลังเพลิงมารวมกันที่มือทั้งสองข้าง จอห์นนี่ : "ใครจะให้แกเล่นงานอยู่ฝ่ายเดียวล่ะ!!!" จอห์นนี่เปลี่ยนพลังออราให้กลายเป็นดาบ ฟันเข้าที่แขนข้างหนึ่งของโชโค ทำให้โชโคหยุดไปแป๊บนึง โชโค : "แก!! " โชโคใช้พลังเพลิงที่มืออีกข้างหนึ่ง โจมตีจอห์นนี่ในระยะเผาขน แต่จอห์นนี่สร้างบาเรียพลังออรามาป้องกันเอาไว้ได้ จอห์นนี่ : "รีบหยุดการทำงานของพวกไซบอร์กเดี๋ยวนี้!!!" จอห์นนี่อัดพลังออราไว้ที่หมัด และต่อยเข้าที่หน้าของโชโค ร่างของโชโคกระเด็นออกไปจากปีกเครื่องบิน โชโค : "เสร็จกัน " โชโคเอื้อมมือมาจับปีกเครื่องบิน แต่มันไกลเกินไป จอห์นนี่ปล่อยพลังออราให้เป็นเชือกดึงโชโคกลับมา จอห์นนี่ : "ชั้นไม่ต้องการฆ่าใคร ถึงแม้อีกฝ่ายจะเป็นศัตรูก็ตามที" จอห์นนี่ดึงโชโคกลับมาที่ปีกเครื่องบินดังเดิม โชโคอึ้งที่เห็นว่าศัตรูไม่ยอมฆ่าตน โชโค : "เพิ่งเคยเจอคนแบบนี้ .. "โชโคอึ้งจนลืมไปว่ากำลังสู้อยู่ คินดะนิเห็นการกระทำของจอห์นนี่ก็โกรธมาก จึงปล่อยพลังไซคิกทำลายพวกไซบอร์กอย่างบ้าคลั่ง คินดะนิ : "จอห์นนี่ใจอ่อนเกินไป ทำไมไม่ปล่อยให้มันตกไปเลยฟะ!!!" คินดะนิจับไซบอร์กสองตัวมาบีบหัวแหลกคามือ ทำให้ถูกไฟช็อต พวกไซบอร์กจึงรีบมารุมคินดะนิทันที จอห์นนี่ : "ถ้าไม่เข้ามา ชั้นลุยล่ะนะ!!!" จอห์นนี่ลืมตัวกระโดดไปหาโชโค แต่สายลมช่วยจอห์นนี่ตามที่คินดะนิขอร้อง ทำให้จอห์นนี่เข้าใกล้โชโคได้ โชโค : "ยังไงๆ ชั้นก็ต้องกลับไปหาท่านแล็คให้ได้!!!" โชโคปล่อยพลังเพลิงใส่จอห์นนี่ จอห์นนี่หยุดนิ่งไป เพราะมีปฏิกิริยากับคำว่าแล็ค จอห์นนี่ : "แล็ค น้าแล็ค .. " จอห์นนี่พูดเบาๆ พลังเพลิงของโชโคโดนจอห์นนี่เต็มๆ โชโคเองก็แปลกใจที่คู่ต่อสู้หยุดนิ่งไป โชโค : "ทำไมถึงหยุดนิ่งไปล่ะ ประมาทชั้นรึไง" โชโคปล่อยพลังเพลิงออกมา 4 ลูก จอห์นนี่สร้างบาเรียป้องกันไว้ได้ จอห์นนี่ : "น้าแล็คน่าจะตายไปตั้งแต่เมื่อ19ปีก่อนแล้วนี่นา ถ้ายังมีชีวิตอยู่ก็คงเป็นคุณป้าอายุ 54 แล้วสิ " จอห์นนี่ยิงพลังออราใส่โชโค ชายหนุ่มและหญิงสาวที่อยู่บนเฮลิคอปเตอร์มองดูการต่อสู้ของทั้งสองคน พร้อมกับจดบันทึกไปด้วย ??? : "เจ้าพวกนั้นยังไม่รู้สึกตัวอีกนะ หึๆๆๆ "ชายหนุ่มหัวเราะ ทั้งสองคนยังไม่รู้ว่า จอห์นนี่รู้ดีว่ามีคนคอยตามอยู่ โชโค : "มองอะไรอยู่!!!!" โชโคพุ่งเข้ามาหาจอห์นนี่ จอห์นนี่หลบและตบหลังของโชโคด้วยพลังออรา จอห์นนี่ : "รีบกลับไปพร้อมกับพวกที่อยู่บนเฮลิคอปเตอร์ได้แล้ว ไอ้บ้า" โชโคงงทันทีเมื่อได้ยินจอห์นนี่พูด ในห้องนักบิน ฟิลจัดการพวกไซบอร์กจนหมด ลามุปุหันมาหาฟิลพร้อมกับบอกให้เธอออกไปช่วยคินดะนิ เมื่อฟิลเดินออกไปช่วยคินดะนิ ก็ต้องตกใจกับสิ่งที่ได้เห็น ฟิล : "คินดะนิเธอทำได้ไงเนี่ย " เบื้องหน้าของฟิล คือ ซากไซบอร์กกองอยู่ที่พื้นเต็มไปหมด คินดะนินั่ง ดื่มน้ำ และหันมายิ้มกับฟิล ที่หัวของเขาเลือดออกเล็กน้อย คินดะนิ : "เกือบตาย .." คินดะนิหมดแรง ฟิลเห็นเขาก็ถอนหายใจ โชโคงงมากที่จอห์นนี่พูดถึงเฮลิคอปเตอร์ เพราะโชโคมาเพียงคนเดียว โชโค : "แกพูดอะไรน่ะ .." โชโคคิดว่าจอห์นนี่จะถ่วงเวลา เพื่อให้ไปถึงออสเตรเลียก่อนที่ตนจะทำงานสำเร็จ จอห์นนี่ : "แกน่าจะรู้อยู่แล้วนะ ไม่ต้องให้ชั้นบอกก็ได้มั้ง" จอห์นนี่จะต่อยโชโคด้วยมือข้างที่ใส่ก็อดเวพอนอยู่ แต่โชโคปล่อยพลังเพลิงมาโดนก็อดเวพอนพอดี โชโค : "ชั้นไม่ยอมให้แกเล่นงานง่ายๆหรอกนะ" จอห์นนี่เห็นภาพไม่ชัดไปแว่บนึง เมื่อมองเห็นเหมือนเดิมแล้ว จึงรีบดูก็อดเวพอน จอห์นนี่ : "ก็อดเวพอนร้าว . " ที่ก็อดเวพอนเป็นรอยร้าวเพียงนิดเดียว ทำให้จอห์นนี่เข้าใจสาเหตุที่ตนเอง สามารถมองเห็นได้ตามปกติ หลังจากที่ตาบอดมานานถึง 12 ปี โชโค : "อาวุธร้าวแล้วน่ะสิ เสร็จชั้นล่ะ!!!" โชโคใช้หมัดพลังเพลิง แต่จอห์นนี่ลืมตัวต่อยโชโคเต็มแรงด้วยออราทำลายพลังไซคิก ทำให้โชโคหลุดออกไปนอกปีกอีกครั้ง โชโค : "แย่แล้ว .." จอห์นนี่มัวแต่ยืนมองก็อดเวพอน ทำให้โชโคกระเด็นตกทะเลไป โดยที่จอห์นนี่ยังไม่รู้สึกตัว คินดะนิมองไปที่ปีกเครื่องบิน และเดินไปเปิดประตูอีกครั้ง คินดะนิ : "ช่วยพาจอห์นนี่มาที่นี่ทีนะ" คินดะนิพูดกับสายลม และสายลมก็พาจอห์นนี่มาหาคินดะนิ ฟิล : "จอห์นนี่เป็นอะไรไปอีกล่ะ .." ฟิลมองไปที่จอห์นนี่ แล้วนึกในใจ จอห์นนี่เดินเหม่อมานั่งที่เก้าอี้ คินดะนิปิดประตู และมานั่งคุยกับเขา คินดะนิ : "เป็นอะไรไป ตกใจที่โชโคตกทะเลไปเหรอ?" จอห์นนี่ได้ยินก็ตกใจมาก และมองออกไปด้านนอก จอห์นนี่ : "เจ้าโชโคตกทะเลไปแล้วเหรอ แย่ล่ะสิ เราฆ่าคน ." จอห์นนี่ซีดไปทันที ฟิลเหลือบไปเห็นก็อดเวพอนที่ร้าวอยู่ ก็ถาม ฟิล : "ตาของนาย ยังมองเห็นรึเปล่า?" จอห์นนี่พยักหน้า ฟิลก็โล่งอก คินดะนิเดินเข้าไปในห้องนักบิน ลามุปุกำลังหาทางแก้ไขปัญหาบางอย่าง ลามุปุ : "แย่แล้วล่ะ!!!!!! น้ำมันจะหมดแล้ว!!!!" ลามุปุลืมตัวลุกจากเก้าอี้นักบิน คินดะนิตกใจจึงรีบไปบังคับแทน คินดะนิ : "ต้องหาที่ๆลงจอดได้ซะก่อนล่ะ ลามุปุมาบังคับเดี๋ยวนี้ ชั้นจะถามสายลม" ลามุปุมาบังคับเครื่องแทนคินดะนิ คินดะนิตั้งสมาธิและพูดกับสายลม คินดะนิ : "อะไรนะ!!!! อีก25 กิโลเมตรจะถึงจะเห็นฝั่ง!!!" ลามุปุได้ยินก็หมดกำลังใจ แล้วฟิลกับจอห์นนี่เดินเข้ามา จอห์นนี่ : "เอะอะอะไรกัน?" จอห์นนี่เดินมาใกล้ๆเก้าอี้นักบิน คินดะนิและลามุปุจึงบอกสาเหตุที่ทั้งคู่เอะอะให้จอห์นนี่และฟิลฟัง ฟิล : "อะไรนะ!!! น้ำมันหมด!!" ฟิลทรุดลงนั่งกับพื้น จอห์นนี่กุมขมับและเดินไปหาคินดะนิ เพื่อเสนอความคิดเห็น จอห์นนี่ : "คินดะนิ ทำไมนายไม่ใช่พลังของนายให้เป็นประโยชน์ล่ะ? นายสื่อสารกับลมได้ ก็ให้ลมช่วยเราสิ" ลามุปุได้ฟังก็สนับสนุนเต็มที่ แต่ฟิลกลับส่ายหน้า คินดะนิ : "มันใหญ่เกินไป โบอิ้ง747นะ ไม่ใช่เครื่องบินกระดาษ!!!" จอห์นนี่จ๋อยไปทันที ฟิลตบหัวจอห์นนี่อย่างแรง ฟิล : "นึกถึงหลักความจริงซะบ้างสิ ตาทึ่ม!!" จอห์นนี่จ๋อยยกกำลัง2 ไปทันที ลามุปุนึกวิธีการได้จึงถามความเห็นจากพรรคพวก ลามุปุ : "ถ้าฟิลให้ชีวิตแก่เครื่องบินนี้ แล้วบอกให์มันบินไปเองได้มั้ยล่ะ?" จอห์นนี่ ฟิล คินดะนิ เงียบไปทันทีเมื่อได้ฟังวิธีการของลามุปุ ฟิล คินดะนิ จอห์นนี่ : "บ้ารึเปล่า!!!" ทั้งสามคนพูดเป็นเสียงเดียวกัน ทำให้ลามุปุแข็งเป็นหิน คินดะนิยกลามุปุไปวางที่อื่น แล้วมาบังคับเครื่องแทน ฟิล : "ถึงให้ชีวิต แต่ไม่มีน้ำมันก็ไม่มีความหมายหรอกย่ะ!" ฟิลถอนหายใจ อีกหนึ่งชั่วโมงน้ำมันจะหมด ทั้งสี่คนรีบคิดหาวิธีการ แต่ก็ยังคิดไม่ออก ชายคนหนึ่งมองเครื่องบินโบอิ้ง747ลำนี้อยู่ห่างๆ ตัวของเขาลอยอยู่กลางอากาศ ??? : "เอาชนะศัตรูได้ แต่น้ำมันดันหมด คงต้องช่วยซะแล้ว . "ชายหนุ่มปล่อยแสงสีชมพูไปที่เครื่องบินโบอิ้ง747 ??? : "หวังว่าคงไปถึงออสเตเรียอย่างปลอดภัยนะ .. " ชายหนุ่มมองดูดครื่องบินโบอิ้ง747 แล้วเขาก็วาร์ป ไปที่อื่นต่อ ด้านในเครื่องบินโบอิ้ง747 คินดะนิตั้งสมาธิถามสายลม แต่ก็ไม่มีอะไรดีขึ้น จอห์นนี่มองไป ด้านนอก เขาปลงซะแล้ว ฟิลนั่งจดบันทึกอย่างเหม่อลอย ส่วนลามุปุก็ยังแข็งเป็นหินเหมือนเดิม คินดะนิ : "การเดินทางของพวกเราจะจบลงแบบนี้น่ะเหรอ .." ทันใดนั้นก็มีแสงสีชมพูพุ่งมาโดนเครื่องบินโบอิ้ง747 ชั่วพริบตาทิวทัศน์ที่มีแต่ทะเล ก็กลายเป็นภูเขา ฟิล : "อะไรกันเนี่ย " ฟิลมองออกไปข้างนอก ฟิลคิดว่าเป็นเพียงความฝัน จึงลองหยิกตัวเองดู จอห์นนี่ : "วาร์ปเหรอ .. ใครเป็นคนทำนะ ." จอห์นนี่มองดูทิวทัศน์ด้านนอก คินดะนิมองหาที่ๆจะลงจอดได้ ลามุปุหายแข็งเป็นหิน ก็มองออกไปข้างนอก ลามุปุ : "ที่นี่มันออสเตเรียนี่นา" ทุกคนหันมาทางลามุปุเป็นทางเดียวกัน ทำให้เขาตกใจอีกครั้ง ฟิล : "ออสเตเรียเหรอ ในที่สุด พวกเราก็มาถึงจนได้!! "ฟิลกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ จอห์นนี่ยังคงสงสัยอยู่ ว่าใครเป็นคนส่งพวกตนมาที่ออสเตเรียได้ จอห์นนี่ : "พระเจ้าที่ชื่อเดอมิเนสเหรอ .. ไม่ใช่มั้ง ชื่อเหมือนพ่อเรา แต่นิสัยคนละเรื่องเลย ." จอห์นนี่นึกในใจ ลามุปุนึกทบทวนดู ก็จำได้ ลามุปุ : "ที่นี่ไม่ใช่แคนเบอรานะ ไม่ใช่ซิดนี่ย์ด้วย" ฟิล จอห์นนี่ คินดะนิเงียบไปทันที ทำให้ลามุปุขนลุก คินดะนิ : "อะไรนะ ที่นี่ไม่ใช่แคนเบอราเหรอ!!!" คินดะนิเริ่มหมดกำลังใจอีกครั้ง ฟิลเองก็ทรุดไปนั่งกับพื้นอีกรอบหนึ่ง จอห์นนี่ : "แล้วพวกเราอยู่ที่ไหนเนี่ยลามุปุ!! "จอห์นนี่ไปเขย่าตัวลามุปุอย่างแรง ทำให้ลามุปุตาลาย ฟิลรีบมาดึงตัวลามุปุออกห่างจากจอห์นนี่ ลามุปุ : "ที่นี่ห่างจากแคนเบอรา แค่13กิโลเองนะ เดินไปแป๊บเดียวเอง" ลามุปุทำให้จอห์นนี่เย็นลงได้ คินดะนิได้ยินดังนั้นก็กาที่โล่งๆจอดเครื่องบิน คินดะนิ : "เตรียมตัวได้เลยนะ เจอที่จอดแล้วล่ะ " ทุกคนโล่งใจที่มาถุงออสเตเรียอย่างปลอดภัย ลามุปุไม่กล้าเข้าใกล้จอห์นนี่ จึงตามคินดะนิตลอด ฟิล : "พ่อขาแม่ขา หนูคิดว่าจะไม่ได้กลับไปหาพวกท่านแล้ว ได ชั้นยังปลอดภัยนะ" ฟิลยิ้มกับรูปถ่ายได จอห์นนี่จึงพูดแกล้งเธอ จอห์นนี่ : "ยิ้มกับรูปถ่ายคนตาย เธอก็บ้าเหมือนกันนะ" จอห์นนี่หัวเราะ ฟิลตบหัวจอห์นนี่อย่างแรง ฟิล : "ไดยังไม่ตายย่ะ เธอก็พูดกับเขาแล้วนี่นา อิจฉาเขาล่ะสิ หุๆๆๆ" จอห์นนี่ๆได้ฟังก็โมโหทั้งคู่ทะเลาะกัน ทำให้ลามุปุและคินดะนิรำคาญ ลามุปุ : "รีบไปกันได้แล้วมั้ง เดี๋ยวมืดซะก่อน" ลามุปุเปิดประตูและกระโดดลงไป คินดะนิมองมาทางจอห์นนี่และฟิลก็ยิ้ม คินดะนิ : "ชั้นกับลามุปุจะไปแล้วนะ พวกนายจะทะเลาะกันก็เชิญเถอะ พวกเราไม่รอล่ะ" คินดะนิกระโดดลงไป จอห์นนี่ : "รอด้วยสิคินดะนิ!!" จอห์นนี่กระโดดตามคินดะนิและลามุปุไป ฟิลรู้สึกตัวก็รีบกระโดดตามไปทันที ชายหนุ่มคนหนึ่งแอบมองทั้งสี่คนอยู่ห่างๆ และยิ้มอย่างมีเลศนัย ติดตามตอนต่อไป จาก : Feona - 13/12/2000 17:31

ข้อความ : หึๆๆๆ จาก : LiXeon (L.X.) , Xaimuilus - 13/12/2000 19:25

ข้อความ : เอ แล้วหายไปไหนนะเนี่ยเรา จาก : เอนะ - 13/12/2000 22:37

ข้อความ : อ๊ะ สู้กันมันส์ดีแล้ว..ชายคนนั้นเป็นใคร...แล้ว..ตอนนี้เราหายไปไหนเนี่ย จาก : Cid - 13/12/2000 23:10

ข้อความ : แหะๆๆ ลงจอดได้อย่างปลอดภัยซักที เห้ออออ จาก : Kindani - 13/12/2000 23:17

ข้อความ : อุ ........... /me นั่งเอ๋อ ...... เด็ดมาก ตอนนี้ ฮะ ฮะ จาก : Johnny - 13/12/2000 23:42

ข้อความ : "แค่13กิโลเองนะ เดินไปแป๊บเดียวเอง"<----- วาดรถแล้วขับไปจะดีกว่ามั๊งค่ะ คุณลามุปุ ^-^ จาก : Alicia - 14/12/2000 07:36

ข้อความ : อืม....นะ...อะไรกันโดนตวาดแค่นี้ก็แข็งไปแล้วเหรอลามุปุคุง ^_^ ว่าแต่.....ใครน่ะ?มีพลังวาร์ปด้วยแฮะ..... /me รอให้กอดเวพ่อนแตกสลายเป็นชิ้น ๆ แล้วค่อย......กระตืบจอห์นนี่ จาก : xelloss - 14/12/2000 09:52

ข้อความ : ahh.... what will happen to me....... do i have to swim all the way back home? 5555 Johnny, why did you let me fall la? Y_Y จาก : Choco - 14/12/2000 18:01

ข้อความ : โหดเล็กน้อย แต่ก้ลงจอดจนได้ ^^ จาก : Angel k - 14/12/2000 21:18

ข้อความ : จะรออยู่ที่ญี่ปุ่นนะค้า!!!! /me เตรียมตัวสอบ จาก : Rurico - 16/12/2000 20:23