หัวข้อ : Epilogue Of The Final Discriminationz ตอนพิเศษ ข้อควา� : Epilogue Of The Final Discriminationz ตอนพิเศษ ย้อนกลับไปเมื่� 19 ปีก่อน เมื่อครั้งที่อุกกาบาตยักษ์ยังไม่ระเบิด � คฤหาสน์ก็อดแฮนด์ ในกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ชายวัยกลางคน คนหนึ่งนั่งอยู่ในห้องที่มีชั้นหนังสืออยู่มากมา� เขามองออกไปนอกหน้าต่าง ภายนอกหน้าต่างนั้น เป็นทิวทัศน์ของกรุงลอนดอ� ที่สวยงา� และหอนาฬิกาบิ๊กเบนที่อยู่ใกล้ๆนี� แล้วชายหนุ่มอีกคนหนึ่งก็เดินเข้ามา ??? : "นายท่า� พวกตระกูลไซซาม่าโทรมาอีกแล้วครับ ท่านจะรับสายมั้ยครับ?" ชายหนุ่มกล่า� ชายวัยกลางคนหันม� พร้อมกับจุดซิกก้� ??? : "พจ ไปบอกพวกตระกูลไซซาม่� ว่� ชั้นไม่ยอมรับข้อเสนอใด� เพราะเราเป็นคู่แข่งกัน" ชายวัยกลางคนนั่งที่เก้าอี้ และอ่านหนังสือที่วางอยู่บนโต๊ะ พจ : "ผมจะไปบอกให้ครับ เอ่อ�. นายท่าน .." พจจ้องมองชายวัยกลางค� เขาจ้องไปที่หนังสือของชายวัยกลางคน ??? : "มีอะไรพจ?" ชายวัยกลางคน ยังคงตั้งหน้าตั้งต� อ่านหนังสือเล่มนั้นต่อไป พจยิ้มออกม� พจ : "นายท่านเดอมิเน� จะอ่านหนังสื� 108 วิธีการหาภรรยาน้อยทำไมรึครับ" เดอมิเนสรู้สึกตั� ก็รีบปิดหนังสื� และวิ่งไปเก็บไว้ที่ชั้นหนังสือดังเดิ� เดอมิเนส : "ชั้นก็อ่านไปเล่น� เท่านั้นแหละ รีบไปบอกพวกตระกูลไซซาม่าเถอะ" เดอมิเนสหลบพ� ไปหาหนังสื� พจหัวเราะเบา� แล้วเขาก็เดินออกไป เดอมิเนส ก็อดแฮนด� ประธานบริษัทเกี่ยวกับเทคโนโลยี และเจ้าของสถานีวิจัยก็อดแฮนด์ที่มีชื่อเสีย� เขามีภรรยาและลูกที่น่ารั� แต่หารู้ไม่ว่า อีกไม่นานลูกชายของเข� จะเปลี่ยนแปลงไ� จู่ๆก็มีใครคนหนึ่งผลักประตูเข้ามาในห้องนี้อย่างแรง และรีบวิ่งมาหาเข� ??? : "พ่อครั�!!" เด็กน้อยน่ารัก อายุประมาณ 5 ขว� วิ่งมาหาเดอมิเนส เดอมิเนสนั่งลง กางแขนรอลูกชายสุดที่รักของเข� เดอมิเนส : "เป็นไงบ้างลู� ไปเที่ยวกับแม่ที่ปารีส สนุกมั้ยจอห์นนี่" เดอมิเนสกอดลูกรั� ให้หายคิดถึง หลังจากที่จอห์นนี่ไปเที่ยวกับแม่ของเขา เป็นเวลา 2 สัปดาห� จอห์นนี่ : "สนุกมากครับพ่อ ที่ปารีส ทิวทัศน์สวยไม่แพ้ลอนดอนเลยครับ" จอห์นนี่พูดอย่างตื่นเต้น เดอมิเนสมองหน้าจอห์นนี� แล้วยิ้มอย่างอ่อนโยน เดอมิเนส : "ตอนนี้ แม่อยู่ที่ไหนล่ะ พ่อยังไม่เห็นเลย" เดอมิเนสมองหาภรรยาของต� จอห์นนี่ยิ้มอย่างไร้เดียงส� จอห์นนี่ : "คุณแม่ไปshoppingกับพี่โซเฟียครับ" เดอมิเนสยิ้มแห้ง� เบื่อที่ภรรยาของตน ชอบออกไปข้างนอกบ่อยๆ เดอมิเนส : "จอห์นนี่ เย็นนี� พ่อต้องไปงานเลี้ยง ลูกอยู่กับพี่เลโอน่านะ" เดอมิเนสลูบหัวลูกรักอย่างอ่อนโยน จอห์นนี่พยักหน้า และวิ่งออกไปเล่นกับเลโอน่า ในช่วงเย็นของวันเดียวกัน เดอมิเนสมางานเลี้ยงสังสรรค� พบปะเพื่อนเก่า ที่โรงแรมชื่อดังระดั� 5 ดา� โรงแรมแม็คคอ� ตระกูลแม็คคอ� เป็นมหาเศรษฐีอันดั� 2 ของโลก รองจากตระกูลก็อดแฮนด� (อันดับ3 คือตระกูลฟลอรั�) ชายคนหนึ่งยืนคุยกับกลุ่มเพื่อน พร้อมกับดื่มไวส์ หันมาเห็นเดอมิเนสก็ทัก ??? : "บ๊องชู!!!! เดอมิเนส!!!!" ชายชาวฝรั่งเศส เดินมาหาเดอมิเนส เดอมิเนสจับมือทักทายกับเขา เดอมิเนส : "ไม่ได้เจอกันซะนานนะเซอเบรั� นายนี่ไม่แก่ลงเลยน�" เซอเบรัสหัวเรา� และหยิบไวส์ในถาดที่เด็กเสิร์ฟยกม� ในแก่เดอมิเน� เซอเบรัส : "นายเองก็ไม่แก่ลงเลยน� ชั้นเจอลูกชายนายแล้วล่� น่ารักดีนะ โตขึ้นต้องหล่อแน่ๆ" เดอมิเนสรับแก้วไวส์จากเซอเบรัส เดอมิเนส : "งั้นชั้นก็หมั้นลูกสาวนาย ให้ลูกชายชั้นเลยนะ" เดอมิเนสยิ้ม ซึ่งเซอเบรัสเองก็ไม่ได้รังเกียจอะไ� เซอเบรัส : "ไม่ปฏิเสธอยู่แล้� ชั้น เซอเบรัส แวนฮูเตนขอยอมรับลูกชายของนาย" เซอเบรัสจับมือกับเดอ มิเน� และทั้งคู่ก็พูดคุยกันอย่างสนุกสนาน (เซอเบรัส แวนฮูเตน เป็นพ่อของฟีโอน่� แวนฮูเตน) ชายอีกคนหนึ่งเดินเข้ามาในงาน เมื่อเห็นเดอมิเนสและเซอเบรัสก็เดินไปหาทั้งคู� ??? : "ไง สบายดีรึเปล่� เซอเบรัส เดอมิเนส" ชายชาวอิตาเลียนรับไวส์จากเด็กเสิร์� แล้วเดินมาหาทั้งคู� เดอมิเนส : "สบายดี แล้วนายล่ะวิ� รู้สึกว่านายจะไม่อยู่ที่บ้านเลยน�" วิปได้ยินดังนั้นก็หัวเรา� วิ� : "ชั้นคื� วิ� ฟลอรัล ชายที่ได้ชื่อว่าเจ้าชู้สุดๆน� จะอยู่บ้านได้ไ� ฮะๆๆ" เซอเบรัสหันซ้ายหันขวาราวกับหาใครบางคนอยู� ( วิ� ฟลอรัล เป็นพ่อของรู� ฟลอรัล) เซอเบรัส : " เจ้าแฟนทอมไม่มาแฮะ จริงสินายกับแฟนทอมเป็นคู่แข่งกันนี่เดอมิเน�" คำพูดของเซอเบรัสทำให้เดอมิเนสอารมณ์เสี� เดอมิเนส : "มันเพิ่งโทรมาเมื่อเช้านี่เอง ." เดอมิเนสดื่มไวส์อึกเดียวหม� และไปหยิบแก้วใหม่มาอีก วิปหันไปเห็นหญิงสาวคนหนึ่งก็ทั� (แฟนทอม ไซซาม่าเป็� พ่อของชิออนน่า ไซซาม่�) วิ� : "แล็ค ทางนี้!!" หญิงสาวในชุดราตรีสีแดงหันมาตามเสียงเรียก เธอเห็นพวกเดอมิเนสก็เดินมาหา แล็ค : "ไง หนุ่มๆทั้งหลาย พวกนายแต่งงานกันหมดแล้วสิน� ดูแก่ไปเยอะนี่" แล็คทักทายพวกเดอมิเน� แต่พวกเขาหัวเราะไม่ออกเล� เมื่อได้ยินคำว่าแก� เซอเบรัส : "เธอก็น่าจะแต่งงานได้แล้วนะ อายุ 35 แล้วนา" เซอเบรัสพูดเล่นๆ แล็คหัวเราะไม่หยุด จนทั้งสามคนสงสัย แล็ค : "ชั้นไม่สนผู้ชายหรอกน� พวกผู้ชายมันก็เหมือนๆกันหมดนั้นแหล�" แล็คยังไม่หยุดหัวเรา� ทั้งสามคนพูดไม่ออก เอือมระอากับนิสัยของแล็ค เดอมิเนส : "อี� 2 สัปดาห� ชั้นจะไปดูอุกกาบาตที่ปารีสพร้อมกับคณะนักวิทยาศาสตร� พวกนายจะไปด้วยมั้ยล่�? " เดอมิเนสชักชวนเพื่อน� ทั้งสามคนมองหน้ากั� เซอเบรัส : "ชั้นจะรออยู่ที่ปารีสนะ เพราะบ้านชั้นอยู่ที่นั่น " เซอเบรัสเขียนแผนที่ให้เดอมิเนส แล็ค : "น่าสนใจดีน� ไปด้วยก็ได�" แล็คสนใจเรื่องนี้เป็นอย่างมา� วิ� : "นายออกปากชวน จะไม่ไปได้ยังไงล่ะ" แล้วทั้งสี่คนก็คุยกั� ถึงเรื่องอุกกาบาตที่ปารี� เดอมิเนส เซ� เบรั� วิ� ไม่รู้เลยว่าอนาคตหลังจากนี้ไ� เพราะอุกกาบาตนี่ จะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ แล็คซึ่งเป็นนักวิทยาศาสตร์สา� สนใจเรื่องนี้เป็นอย่างมา� ในตอนที่เรียนมหาวิทยาลัย เธอจบปริญญาเอกได� เพราะวิทยานิพนธ์เรื่อง โลกที่2 เธอได้ทำการวิจัยเรื่องดาวอังคารอยู่อย่างเงียบๆ ไม่มีใครรู้เรื่องนี้ แม้แต่คนเดีย� หลังจากงานเลิกเดอมิเนสก็เดินทางกลับมาที่คฤหาสน์ก็อดแฮนด์ เขาเปิดประตูเข้าไปในห้องนอนของจอห์นนี่ แล้วนั่งลงข้างๆเตียงของจอห์นนี� และลูบหัวจอห์นนี่ที่หลับอยู่ เดอมิเนส : "อี� 2 สัปดาห� พ่อจะไปปารีส พ่อจะพาลูกไปด้วยนะ เมื่อลูกโตขึ้น พ่อจะมอบก็อดเวพอนที่อยู่ในห้องลับของตระกูลแก่ลูก" เดอมิเนสลุกขึ้นไปเปิดประตูเบาๆ เพื่อไม่ให้จอห์นนี่ตื่� จอห์นนี่ : "พ่อครั� ผมอยากเป็นอย่างพ่อ ผมอยากเก่งเหมือนพ่อครับ ." จอห์นนี่ละเม� เดอมิเนสได้ยินก็หันมายิ้� แล้วเขาก็เดินออกไป 1 สัปดาห์ต่อมา ภรรยาของเดอมิเนส(แม่ของจอห์นนี่) ก็เสียชีวิตล� เพราะเหตุการณ์เครื่องบินตก ในงานศพของภรรยาของเดอมิเนส ที่โบสถ์ใกล้ๆหอนาฬิกาบิ๊กเบน ทั้งๆที่จอห์นนี่คอยจะร้องห่มร้องไห� แต่กลับกลายเป็นว่า จอห์นนี่ยืนนิ่งเฉยไม่มีน้ำตาไหลออกมาแม้แต่หยดเดียว ราวกับไม่ใช่เด็กอายุ 5 ขว� หลังจากนั้� 2 วั� จอห์นนี่นั่งอยู่ที่ในสวน เขาจ้องมองไปที่ใบไม้ใบหนึ่� จู่ๆ ใบไม้ใบนั้นก็ขาดกระจายไป ทั้งๆที่ไม่มีอะไรอยู่แถวนั้นเล� จอห์นนี่ไม่รู้เรื่องอะไร ก็หัวเราะและสงสัยว่า ทำไมใบไม้ถึงขาดได้ เดอมิเนสที่บังเอิญเดินมาเห็นก็ ตกใจเมื่อเห็นความเปลี่ยนแปลงบางอย่างของจอห์นนี� เมื่อถึงวันที่ต้องไปปารี� เดอมิเนสมาที่สนามบินพร้อมกับจอห์นนี่ ที่สนามบินวิปและแล็ค กำลังรอเขาอยู่ แล็ค : "มาช้าจังเลยนะเดอมิเน� นี่ลูกชายนายเหรอ น่ารักจังเลย" แล็คลูบหัวจอห์นนี่ วิปเริ่มเห็นว่าแล็คก็น่ารักเมื่อกั� ก็คิดจะจีบ จอห์นนี่ : "ผมชื่อจอห์นนี่ ก็อดแฮนด์ครั� ยินดีที่ได้รู้จักคุณน้าทั้งสองคนครับ" จอห์นนี่ยิ้มอย่างไร้เดียงส� ทำให้แล็คเอ็นดูจอห์นนี่มาก แล็คมองไปที่ดวงตาของจอห์นนี่แวบนึงก็รู้สึกถึงพลังบางอย่า� วิ� : "รีบไปกันเถอะแล็ค เดี๋ยวก็ทิ้งไว้ซะเลย" แล็ครู้สึกตัวก็รีบตามพวกเดอมิเนสไปทันท� แล็ค : "เด็กคนนั้น � " แล็ครู้สึกถึงอะไรบางอย่างในตัวจอห์นนี่ซึ่งแตกต่างจากคนอื่น� ระหว่างที่เดินทางอยู� จอห์นนี่นั่งดูวิวภายนอกอย่างสนุกสนาน เดอมิเนสมองดูจอห์นนี� ก็กังว� เดอมิเนส : "ต้องเกิดอะไรบางอย่างขึ้นกับลูกแน่ๆ ลูกดูแปลกไ� ตั้งแต่วันที่มีงานศพ" เดอมิเนสนั่งคิดทบทวน จอห์นนี่มาสะกิดเดอมิเน� จอห์นนี่ : "เป็นอะไรไปครับ พ่�" เดอมิเนสยิ้ม และบอกว่าไม่มีอะไร จอห์นนี่จึงดูวิวดูภายนอกต่อไ� เมื่อมาถึงปารี� เดอมิเนส แล็ค วิ� และจอห์นนี� ก็ไปหาเซอเบรัสที่บ้า� โดยให้คณะนักวิทยาศาสตร์ไปที่อุกกาบาตก่อน เซอเบรัส : "มากันแล้วเหร� เข้ามาก่อนสิ " เซอเบรัสออกมาต้อนรับด้วยตัวเอง แล็ครีบหลบวิปทันที เพราะวิปมีท่าทีแปลกๆ มาตั้งแต่อยู่บนเครื่องบินแล้� จอห์นนี่ : "สวัสดีครับ คุณน้าเซอเบรัส" จอห์นนี่ทักทายเซอเบรัส เซอเบรัสยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เพราะเป็นค� รักเด็กสุด� เหล่าเพื่อนเก่าพูดคุยกันอย่างสนุกสนา� ส่วนจอห์นนี่ก็นั่งเล่นอยู่ในห้องรับแขก เพราะฟีโอน่าไปเที่ยวกับพวกญาติ อีกหลายวันถึงจะกลั� ประมาณ 5 ชั่วโมงต่อมา ก็มีโทรศัพท์จากคณะนักวิทยาศาสตร์มาถึงเดอมิเน� นักวิทยาศาสตร์ : "อุกกาบาตมีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยครับ นายท่านรีบมาเถอะครับ" เดอมิเนส : "ได้ๆ ชั้นจะไปเดี๋ยวนี้แหล�" เดอมิเนสวางห� และเดินมาหาแล็� วิ� เซอเบรัส แล็ค : "คณะนักวิทยาศาสตร์โทรมาแล้วสินะ งั้นก็ไปกันเถอ�" แล็ครีบไปหยิบสมุดบันทึ� และเดินออกไป วิ� : "แล็คจ๋� รอด้วย!!! " วิปรีบวิ่งตามแล็คออกไป เซอเบรัสไปหยิบกุญแจร� และเดินมาหาเดอมิเน� เซอเบรัส : "ชั้นไปรอที่รถน� นายไปบอกจอห์นนี่ก่อนเถอะ" เซอเบรัสตบบ่าเพื่อ� แล้วเดินออกไปข้างนอก เดอมิเนสไปที่ห้องนั่งเล่� และเดินไปหาจอห์นนี� เดอมิเนส : "เดี๋ยวพ่อจะออกไปข้างนอกน� ลูกรออยู่ที่นี่ก็แล้วกัน" เดอมิเนสนั่งลงคุยกับจอห์นนี่ จอห์นนี่ : "ครับพ่� ผมจะรอพ่ออยู่ที่นี่ครั�" จอห์นนี่ยิ้มอย่างไร้เดียงส� เดอมิเนสลูบหัวจอห์นนี่ แล้วเดินออกไปจากห้องนั่งเล่น จากนั้� เดอมิเนส วิ� แล็ค เซอเบรัส ก็เดินไปทางไปยังจุดที่อุกกาบาตตก จอห์นนี่ซึ่งนั่งเล่นอยู่ในห้องนั่งเล่น จู่ๆก็เริ่มมองไม่เห็� จอห์นนี่ : "เอ�? ไฟตกเหรอ ทำไมจู่ๆ เราก็เห็นอะไรมืด�" จอห์นนี่ไม่ทุกข์ร้อนอะไร เพราะนึกว่าเป็นเพียงไฟตกธรรมดา� แต่ดวงตาของจอห์นนี� ก็เริ่มมองไม่เห็นถี่ขึ้นเรื่อย� ในบริเวณที่อุกกาบาตตกลงม� แล็คเดินสำรวจรอบ� และจดบันทึ� เพื่อนำไปวิจัย วิปก็เดินตามแล็คไปเรื่อย เดอมิเนสคุยกับนักวิทยาศาสตร์พร้อมกับเซอเบรัส เดอมิเนส : "อุกกาบาตนี� มีรังสีแปลกๆ ที่มองด้วยตาเปล่าไม่เห็นอยู่รอบๆเหรอ?" เดอมิเนสถามนักวิทยาศาสตร� และเดินดูอุกกาบาตไปพร้อมกั� นักวิทยาศาสตร์ : "ครับ และอุณหภูมิของมันก็สูงขึ้นเรื่อยๆด้วยครั�" แล็คไม่ได้ยินที่เขาพูดกั� จึงจับที่อุกกาบาตด้วยมือเปล่� เพราะลืมไป แล็ค : "ว้าย!! อะไรกันเนี่ย ทำไมร้อนแบบนี้!! " วิปรีบเอาน้ำแข็งมาประคบให้แล็ค เดอมิเนสและเซอเบรัสรีบมาดูแล็คทันท� ที่เครื่องวัดอุณหภูมิระดับความร้อนเพิ่มขึ้นไปเรื่อยๆ จนเกิน 70 องศาแล้ว นักวิทยาศาสตร์A : "แย่แล้วครั� อุณหภูมิของอุกกาบาตเพิ่มขึ้นเรื่อยๆแล้วครั�!!!" เซอเบรัสรีบวิ่งมาดูทันทีก็ตกใจ อุณหภูมิของอุกกาบาตสูงขึ้นเรื่อย� ไม่มีทีท่าว่าจะลดลงเลย เซอเบรัส : "อะไรกันน่ะ มันเพิ่มขึ้นมากขนาดนี้เลยเหร�!!!" เซอเบรัสรีบวิเคราะห์ข้อมูลในคอมพิวเตอร� วิปพาแล็คไปทำแผลที่บ้านหลังหนึ่งในบริเวณนั้น ซึ่งห่างจากอุกกาบาตนี่ ประมาณ 3 กิโลเมตร เดอมิเนส : "ทำไมถึงขึ้นสูงอย่างนี้รึว่า .." เดอมิเนสหันไปทางมอนิเตอร์ที่เชื่อมต่อกับอุกกาบาต เซอเบรัส : "แย่ล่ะสิ ทุกค�!!!!!! " เซอเบรัสรีบตะโกนบอกทุกคนที่อยู่ใกล้ๆอุกกาบาต ทันทีที่มิเตอร์ที่เชื่อมกับตัวอุกกาบาตระเบิด ตัวอุกกาบาตเองก็ระเบิดเช่นกั� แรงระเบิดกระจายออกไปเป็นวงกว้า� ประมาณ 2.5 กิโลเมตร จู่ๆ จอห์นนี่ที่อยู่ในห้องนั่งเล่นก็มองอะไรไม่เห็นทันที ตาของเขาบอดไปซะแล้� จอห์นนี่ : "เอ�? ไฟดับเหร�?" จอห์นนี่ยังไม่รู้ว่าตนเองสูญเสียการมองเห็นไปเสียแล้ว การระเบิดของอุกกาบาตครั้งนี้ ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงบางอย่างในตัวจอห์นนี่ ซึ่งเจ้าตัวก็ยังไม่รู้สึกตัว ติดตามชมตอนต่อไป ตอนหน้าก็จะเป็นตอนจบของตอนพิเศษนี้นะคะ จะจบลงอย่างไรก็รออ่านเอาเองละกัน จา� : Feona - - [email protected] - 09/12/2000 11:27 โฮมเพจ : http://www.geocities.com/anjaraf

ข้อควา� : หว� ........ ตาบอ� หรือ นี� .... แต่ถ้าบอดแล้� เก่ง ก็ ดีนะ ^^ จา� : Johnny - 09/12/2000 11:33

ข้อควา� : อะนะ......นี่ตูแก่ขนาดนั้นเลยเรอ� จา� : LiXeon (L.X.) , Xaimuilus - 09/12/2000 12:41

ข้อควา� : อ่�....... ใครอย่าเข้าใจผิดไปล่ะน�.... จา� : Lag - 09/12/2000 16:07 โฮมเพจ : http://lag.hello.to

ข้อควา� : แล้วจะรออ่านตอนจบตอนพิเศษนะค� จา� : Rurico - 09/12/2000 17:42

ข้อควา� : หึๆๆ ดารารุ่นสมบัติยังหนุ่มเลยนะนี่... จา� : ioroid - 09/12/2000 21:11

ข้อควา� : สนุก� ^^ จา� : Angel k - 09/12/2000 21:50

ข้อควา� : สนุกกว่าตอนธรรมดาอีก ...ดึ๋งงง จา� : locker - 09/12/2000 21:51

ข้อควา� : โอ�..ดารารุ่นเก่าเรอะ ^ ^ อุๆๆ นึกถึงแล็กตอนเป็นสาวน้อย อุๆๆ� จา� : Cid - 10/12/2000 01:35

ข้อควา� : การดำเนินเรื่องดีกว่าในภาคปรกติอีกนะค่� เนื้อเรื่องดำเนินไปได้ดีโดยไม่ติดขัดและไม่มีการโดดข้ามไปๆมาๆระหว่างเนื้อเรื่องในแต่ละกลุ่มที่มีจำนวนมากเหมือนในภาคปรกต� อีกทั้งยังมีการบรรยายประวัติหรือลักษณะโดยรวมของตัวละครที่พึ่งจะมีการปรากฎตัวเป็นครั้งแรกด้วย ทำให้น่าสนใจและน่าติดตามมากขึ้นค่ะ จา� : Alicia - 10/12/2000 09:36

ข้อควา� : สนุกดีครับ ต้องติดตามตอนต่อไปซะแล้ว จา� : naru - 10/12/2000 10:31

ข้อควา� : จอนนี่ตาบอดงั้นหรื�.........อืมม ไม่น่าหล� จา� : Kindani - 11/12/2000 00:15

ข้อควา� : อื�.....สงสัยเพราะโดนอะไรของอุกกาบาตนี่แหล�....เลยทำให้นิสัยเปลี่ยน.....จากเด็กน่ารั�....กลายเป็นชายหนุ่มหลงตัวเอ� โอ้ว!!!!! โน�!!!! จา� : xelloss - 11/12/2000 17:12