หัวข้อ : Hybrid Episode23 ---Strategy--- (ยิ่งเขียนยิ่งวิปริต ทั้งเรื่องทั้งคนเขียน) ข้อความ : บนหน้าผาสูงชัน สองฝาแฝดยืนเคียงคู่กันอยู่ท่ามกลางแสงอาทิตย์อ่อนๆ ของตอนสาย ทิวทัศน์เบื้องล่างที่ปรากฏอยู่ต่อหน้าสองสาวคือผืนป่าที่ประกอบด้วย ต้นไม้ยืนต้นแผ่กิ่งก้านสาขาเบียดชิดกันแน่นจนมองไม่เห็นพื้นดิน แต่แทนที่ภาพทะเล พฤกษานั้นจะเป็นสีเขียว กลับเป็นสีเทาเข้มราวกับภาพขาวดำ "ที่นี่คือ สุดเขตแดนหุบเขาเรวาล ถัดจากนี้ไปจะเป็นเขต'ป่าทมิฬ'ของ พวกครีกลัฟ" ชายมีปีกคนหนึ่งที่อยู่ใกล้ๆทั้งสองเดินเข้ามาหา เกราะอันสง่างามที่สวม ใส่บอกให้รู้ถึงตำแหน่งระดับสูงของเขา "ถ้าข่าวที่หน่วยลาดตระเวนของเรารายงานมา ถูกต้อง อีกประมาณ......" ผู้นำกองทหารยกเข็มที่ข้อมือขึ้นเทียบกับแสงอาทิตย์ "......ไม่เกิน 6 เซ (45 นาที) กองทัพของพวกนั้นก็คงยกมาถึงที่นี่" "ถ้าบินได้ก็คงไม่มีการได้เปรียบเสียเปรียบเรื่องความต่างระดับของพื้นที่ สินะ" เฟรซิสมองลงไปก้นหน้าผาแล้วพูดขึ้น "ถ้าอย่างนั้น เราถอยทัพลงไปซัก 7 รูเมโร่ (1 กิโลเมตร) แล้วดักรอจังหวะที่พวกนั้นขึ้นมาถึงข้างบนนี้ น่าจะดีกว่า" กองทหารนับร้อยถอยที่ตั้งมั่นลงไปพร้อมๆกับจัดรูปแบบกองทัพตาม ความคิดของเฟรซิส "ดาบกับหอก 2 ใน 3 ขึ้นมาเป็นแนวหน้านี่ อีก 1 ส่วนที่เหลือลงไปอยู่เป็น กองหนุน" เฟรซิสสั่ง "ธนูกับเวทย์ลงไปอยู่หลังสุดโน่นเลย แล้วรอฟังคำสั่งยิง" "เห็นเคยแต่สู้ด้วยตัวคนเดียวมาตลอด นึกว่าจะจัดกองทัพไม่เป็นซะอีก" ฟาร์นี่เดินเข้ามาใกล้เฟรซิสที่กำลังทำงานแข่งกับเวลา "ที่ไหนได้ แบ่งกำลังได้ไม่เลว เหมือนกันนี่นา" "ฉันแค่จัดเลียนแบบกองพันของท่านพ่อเท่านั้นเอง ไม่ได้เก่งกาจ อะไรหรอก" เฟรซิสตอบทั้งๆที่ไม่ได้หันมาทางเพื่อนสาวเลยซักนิด "ฟาร์นี่ เธอเองก็มา อยู่แนวหน้าด้วยนะ" ฟาร์นี่พยักหน้ารับ "แล้วพวกท่านล่ะครับ" หัวหน้าทหารที่คอยช่วยเหลือการสั่งการอยู่ใกล้ๆ เอ่ยถาม "ต้องแนวหน้าสิ" เฟรเซียตอบแทนพี่สาว "ถ้าคนสั่งไม่ลงไปร่วมสู้เคียงบ่า เคียงไหล่ด้วย ใครที่ไหนจะมายอมฟังคำสั่งล่ะ จริงมั้ย" "ถ้างั้น ผมก็ขอเป็นแนวหน้าด้วย" "แนวหน้ามีแค่พวกฉันสามคนก็พอแล้วล่ะ ท่านแม่ทัพน่ะ คอยอยู่สั่งการ กองหนุนตรงกลางเถอะ" เฟรซิสแนะ "ทีนี้ก็เหลือแต่......" สาวน้อยมองหาคนๆหนึ่ง ไม่นานสายตาเธอก็กวาดไปพบเป้าหมาย เท้าทั้งสองพาร่างเด็กสาวเข้าไปหาทันที "ฟีเมล รู้ตำแหน่งของตัวเองแล้วใช่มั้ย" เฟรซิสถามเด็กน้อย "ค่ะ......" ฟีเมลตอบด้วยเสียงแผ่วเบา ฟังดูไร้ความมั่นใจ "ไม่ต้องกังวลขนาดนั้นหรอกน่า แค่ทำอย่างที่เคยฝึกอยู่ทุกทีก็พอแล้วล่ะ" "แต่ว่า......ถ้าเกิดพลาดขึ้นมา......" "ถึงพลาดก็ไม่เป็นไรหรอก ยังไงพวกพี่จะไม่ยอมให้พวกนั้นหลุดผ่าน แนวแรกเข้ามาได้อยู่แล้ว" เด็กน้อยยังไม่มีท่าทางสบายใจขึ้น เฟรซิสจึงพูดต่อไป "ถ้า จะพลาด ก็เพราะมัวแต่กังวลนี่แหละ มั่นใจตัวเองหน่อยสิ" เห็นกิริยาของฟีเมลยังไม่ ต่างไปจากเดิมเท่าไหร่ เฟรซิสจึงใช้วิธีสุดท้าย เธอแกะริบบิ้นสีขาวจากผม ผูกให้ที่ ข้อมือของเด็กน้อย แล้วจุมพิตที่หลังมือน้อยๆนั้น "นี่ถือเป็นกำลังใจจากพี่นะ" ได้ผล ฟีเมลยิ้มให้เฟรซิสพลางกล่าวขอบคุณ สาวน้อยยิ้มตอบก่อนจะหัน หลังเดินกลับไปประจำตำแหน่งของตัวเอง เสียงโห่ร้องดังสนั่นแทรกด้วยเสียงกระพือปีก ผงธุลีบนพื้นดินถูกลมจาก ปีกพัดขึ้นมาคละคลุ้งราวกับม่านหมอก เงาร่างนับร้อยเคลื่อนไหวไปมาอยู่หลังม่านธุลี นั้น ทางด้านกองทัพปีกขาวเองก็เตรียมพร้อม ทุกคนต่างกำอาวุธไว้ในมือแน่น สิ้นเสียงสัญญาณจากเฟรซิส ลูกศรก็ถูกปล่อยออกจากคันธนูที่เล็งขึ้นไป บนฟ้าพร้อมๆกัน ลูกศรลอยข้ามศีรษะทัพหน้า แล้วกลายเป็นห่าฝนอันแหลมคมตกจาก ฟ้าลงโจมตีกองทัพศัตรูเป็นอย่างแรก พอหมดระลอกสาม ทัพหน้าก็เคลื่อนเข้าประชิด ข้าศึกอย่างรวดเร็ว สิ้นเสียงดาบกระทบกันครั้งแรก เฟรเซียก็ให้สัญญาณแก่หน่วยเวทย์ทันที ทั้งลูกไฟ สายลม น้ำแข็ง และสายฟ้าช่วยสนับสนุนพวกเฟเธอร์ในแนวหน้าที่รบด้วย อาวุธอย่างมีประสิทธิภาพ คมดาบทั้งสองเล่มของเฟรซิสกรีดผ่านร่างพวกครีกลัฟไปอย่างรวดเร็ว บางครั้งสาวน้อยปล่อยให้อีกฝ่ายเข้าประชิดตัวได้โดยง่ายเหมือนกับไม่ทันได้ป้องกัน แต่คนเหล่านั้นถ้าไม่จบชีวิตด้วยน้ำแข็งที่มาจากน้ำมือน้องสาวฝาแฝดของเจ้าหล่อน ก็ ตายด้วยคมหอกที่คอยสนับสนุนลงมาจากฟากฟ้า ในขณะเดียวกัน อัสนีบาตขนาดมหึมาผ่าลงกลางร่างครีกลัฟหลายๆคน ยัง ผลให้พวกที่อยู่ใกล้โดนอานิสงฆ์ไปด้วย ฟาร์นี่มองสายฟ้าเหล่านั้นพลางเอ่ยปากออก มาด้วยความหวาดหวั่นนิดๆ "เด็กคนนั้น พอเอาจริงขึ้นมาก็น่ากลัวเหมือนกันแฮะ" เมื่อกองหนุนขึ้นมาสมทบ ฝ่ายเฟเธอร์ก็ยิ่งได้เปรียบ จนในที่สุดก็สามารถ ตีกองทัพของฝ่ายครีกลัฟให้แตกพ่ายไปได้ ชนเผ่าปีกขาวส่งเสียงโห่ร้องด้วย ความยินดีที่สามารถปกป้องผืนแผ่นดินเกิดได้อีกครั้ง "บาดเจ็บ 98 นาย สาหัส 23 นาย ไม่มีคนตาย" แม่ทัพรายงานผลการรบ ให้พวกเฟรซิสฟัง "สมเป็นคนแห่งตำนานจริงๆ เพิ่งจะทำการรบครั้งแรกก็ทำได้ดีถึง ขนาดนี้แล้ว" "โชคดีมากกว่า......" เฟรซิสพูด "พูดกันตรงๆแล้ว แผนของฉันไม่ได้มี อะไรมากไปกว่าการรอให้อีกฝ่ายเข้ามาในที่โล่ง แล้วเข้าปะทะซึ่งๆหน้า นี่ถ้าฝ่ายโน้นมี กำลังมากกว่าตะกี้ซักครึ่งเท่าล่ะก็ ผลอาจจะไม่ออกมาโอเคอย่างนี้ก็ได้" "ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ดูทหารทุกคนเองก็ทำการรบได้ดีขึ้นมาก คงเป็นเพราะ กำลังใจที่ดีขึ้นแน่ๆ" แม่ทัพยังไม่หยุดยกย่องพวกเฟรซิส "จะยังไงก็ตาม พวกท่านก็มี ส่วนอย่างมากสำหรับชัยชนะครั้งนี้" "เลิกยกย่องพวกเราแบบนั้นเถอะ" คราวนี้เฟรเซียพูดบ้าง "พวกเราก็แค่สู้ ไปอย่างที่พวกเราเคยสู้มาเท่านั้นเอง ยิ่งกว่านั้น เราไม่ได้สู้เพื่อพวกท่านหรอกนะ แต่เพื่อ จุดประสงค์ของพวกเราเองต่างหาก" อีกทางหนึ่ง เฟรซิสที่แยกตัวออกมาตั้งแต่เฟรเซียเริ่มพูดกำลังโอบฟีเมล ไว้ในอ้อมแขน "เห็นมั้ย พี่บอกแล้วว่าเธอต้องทำได้" เฟรซิสพูดกับเด็กหญิงที่ทั้งหัวเราะ และร้องไห้ด้วยความดีใจอยู่ในวงแขนของเธอ สักพักเด็กน้อยก็ค่อยสงบลง แต่ใบหน้าไร้เดียงสาก็ยังคงเต็มไปด้วย รอยยิ้ม "ขอบคุณมากนะคะ พี่เฟรซิส สำหรับกำลังใจอันนี้" ฟีเมลแก้ริบบิ้นสีขาว บริสุทธิ์ที่ผูกอยู่ที่ข้อมือออกส่งคืนให้เฟรซิส "พอจะมั่นใจในตัวเองขึ้นมาบ้างแล้วสิ งั้นคราวต่อไป พี่ไม่ให้กำลังใจ แบบนี้อีกแล้วนะ" "ริบบิ้นน่ะ ไม่ต้องก็ได้ค่ะ แต่......จู...บ......" เด็กน้อยหน้าแดงขึ้นมาทันที เฟรซิสเองก็เช่นกัน ทั้งสองคนได้แต่นิ่งเงียบ ทำอะไรไม่ถูก "เอ้าๆ สองคนนั้นน่ะ จะสวีทกันไปถึงไหน กลับกันได้แล้ว" เสียงฟาร์นี่ดัง ขึ้นทำลายบรรยากาศ สองสาวรีบปรับกิริยาให้เป็นปกติก่อนจะไปเตรียมตัวเดินทาง กลับเข้าเมือง ดวงจันทร์ขึ้นมาแทนที่ดวงอาทิตย์ที่ลับขอบฟ้าไปแล้ว แสงจันทร์เพ็ญ ส่องสว่างกลบแสงดาวเล็กๆจนหมด เฟรเซียที่กลับจากอาบน้ำเปิดประตูเข้าไปใน ห้องพัก "อ้าว ท่านพี่ล่ะ?" หญิงสาวเอ่ยปากถามเมื่อเห็นว่าในห้องไม่มีร่างของ พี่สาว มีแต่ฟีเมลนั่งอ่านหนังสืออยู่บนเตียง "เห็นบอกจะไปที่ห้องสมุดน่ะค่ะ" เด็กน้อยตอบทั้งๆที่สายตายังไม่ละจาก หนังสือ "ห้องสมุด? ไปทำไมของเขากันนะ" ภายในห้องขนาดใหญ่ มีตู้ไม้ความสูงเกือบถึงเพดานเรียงรายเป็นแถว ทุกตู้มีหนังสือวางเรียงกันจนไม่มีช่องว่างเหลือ โต๊ะยาวตัวหนึ่งตั้งอยู่กลางห้อง สาวน้อยนั่งอยู่ที่เก้าอี้ของโต๊ะตัวนั้น เบื้องหน้าเธอเป็นกองหนังสือสูงเลยศีรษะขึ้นไป สูงจนน่ากลัวว่าอาจจะล้มลงมาทับร่างเล็กๆเอาเมื่อไหร่ก็ได้ "ท่านพี่......?" เสียงเฟรเซียเอ่ยขึ้นพร้อมๆกับเสียงเปิดประตู สาวน้อย หลังกองหนังสือชะโงกหน้าออกมาดูผู้มาเยือนแล้วพยักหน้าเป็นเชิงรับรู้ เฟรเซียเดิน เข้าไปใกล้พี่สาว ระหว่างทางเธอก็ต้องระมัดระวัง พยายามจะไม่ไปเตะเอากองหนังสือที่ สุมกันอยู่บนพื้น "ทำอะไรอยู่คะ" "เช็คบันทึกการทำสงครามน่ะ ฉันขอให้บรรณารักษ์ช่วยเตรียมให้ตั้งแต่ อาทิตย์ก่อนแล้ว เพิ่งจะมาได้เอาเมื่อเย็นนี้เอง" จาก : RUNE - 05/12/2000 20:42

ข้อความ : Rune-chan fighto. ^^;;; จาก : MrT - 06/12/2000 01:17

ข้อความ : แบบนี้แหละผมชอบ จาก : kumagift - 06/12/2000 01:29

ข้อความ : ถ้าเฟรซิส ใส่แว่นแล้วนึกภาพ โอโห เด็ดไปเลย จาก : Specie - 06/12/2000 02:17

ข้อความ : หึหึหึ...^ ^ จาก : A little lamb who passes by - 06/12/2000 09:32

ข้อความ : /me พยายามเดาความสัมพันธ์ตัวละคร จาก : ioroid - 06/12/2000 20:16