หัวข้อ : Chicken Sword And Gapom Sabre กระบี่กุ๊กไก่ ดาบฆ่ากะปอม [ ฉากที่ 2 : ตำนานบู๊ตึ๊ง ] ข้อความ : " ต่อไปนี้เชิญพบกับรายการอย่าปล่อยให้คนชั่ว... ลอยนวล " " ในวันนี้เมื่อเกือบสิบปีก่อน ได้เกิดคดีพระโดนกระทืบตายในคาเฟ่ ซึ่งตอนนี้ยังหาจับมือใครดมไม่ได้ ก่อนที่คดีจะหมดอายุความ เราขอนำเสนอเบาะแสบางอย่างให้ทุกท่านดู เป็นความหวังครั้งสุดท้ายที่จะลากคอฆาตกรมาลงโทษอย่างสาสม..... ผู้เห็นเหตุการณ์เล่าว่า พระรูปนั้นได้เข้าไปในคาเฟ่และเล่นไพ่กับฝรั่งคนหนึ่ง ( เจี่ยซุน ตัวใหญ่มาก แถมมีผมสีทอง ก็เลยเหมาว่าเป็นฝรั่ง ) ต่อมาพระรูปนั้นถูกจับได้ว่าเล่นโกง ฝรั่งคนนั้นจึงโกรธมาก ทำร้ายพระรูปนั้นไปเบาะ ๆ ไม่ถึงตาย แต่ระหว่างนั้นเกิดเรื่องโกลาหลขึ้น พอเหตุการณ์สงบก็พบศพพระรูปนั้น มีรอยบาทาอยู่ทั่วตัว ตำรวจสันนิจฐานว่า เป็นการชุบมือเปิบ สร้างสถานการณ์ โดยมีผู้ต้องสงสัยเป็นชายกลุ่มหนึ่ง มีหัวหน้าเป็นลูกชายนายตำรวจชื่อดัง มีพี่น้องทั้งหมด 4 คน และยังชอบตบสาว ๆ โชว์เป็นกิจวัตรประจำวัน นอกจากนี้ยังอาจเกี่ยวข้องกับการแย่งชิงตำแหน่งเจ้าอาวาส วัดพระทำมะเกอย... บัดนี้เวลาได้เหลือน้อยลงทุกทีแล้ว ขอร้องให้ทุกคนอย่าได้ปล่อยให้คนชั่ว... ลอยนวล !! " " อืมม์... เจ้าพวกนี้มันชั่วอย่างว่าเลยแฮะ " ชายคนหนึ่งดูโทรทัศน์แล้วเปรย ๆ ออกมาจากนั้นก็หยิบเงินออกจากกระเป๋าวางบนโต๊ะ " อ้าวจะไปแล้วเหรอ ? " " เงินอยู่บนโต๊ะนะ มาสเตอร์ " " แล้วแวะมาใหม่นะ จอมยุทธ์ห้า " " ถ้ามีเงินน่ะมาแน่ " พูดจบเขาก็เดินออกไปนอกร้าน ชายคนนี้มีชื่อว่า เตียชุ่ยซัว เป็นศิษย์เอกคนที่ห้าแห่งสำนักบู๊ตึ๊ง ตอนนี้เขากำลังเดินทางกลับสำนักเพื่อไปอวยพรวันเกิดให้กับอาจารย์ของเขา ทำตัวให้ดีเข้าไว้จะได้ได้เบี้ยเลี้ยงเยอะ ๆ ลืมมันไปก่อนเถอะ เพราะเราจะมาดูตำนานการกำเนิดของบู๊ตึ๊งกันก่อน... กาลครั้งหนึ่งนานพอสมควร... มีบุรุษคนหนึ่งนามว่า เตียกุนป้อ [ พ่อเขาตั้งชื่อแบบนี้เพราะเห็นว่ามันเข้ากันดี ( เตี่ย = คุณพ่อ เพี้ยนเป็น เตียกุนป้อ ) ] ได้ศึกษาวิชา พลังเก้าตะวัน ( เก้าเอี้ยง ) จนแตกซ่าเป็นที่เลื่องลือไปทั่วยุทธภพ... วันหนึ่งเขาได้ไปท่องเที่ยวประเทศ สหรัฐอเมริกา เดินไปเดินมาก็เกิดนึกสนุก ปีนตึก ไคลสเลอร์ เล่นจนถึงบนยอด พอเขามองออกไปก็เห็น เทือกเขาร็อคกี้ เทือกเขาแอลป์ เทือกเขาหิมาลัย ตั้งตระหง่านสามลูกเรียงกันสูงเสียดฟ้า เขาจึงได้ขนานนามตัวเองว่า " เตียซำฮง " ( ที่คนแปลง Fic. ก็ไม่รู้ว่ามันแปลว่าอะไรกันหนอ ) เมื่อกลับมาถึงบ้านเกิด เผอิญเขาเอาเงินไปซื้อ ฮอล์ล อมจนหมดตูดจึงได้เปิดบ้านเป็นสำนักวิทยายุทธชื่อว่า " บู๊ตึ๊ง " ( แปลแบบมั่ว ๆ ว่า โรงตึ๊งแบบเชิญบู๊กันได้ตามสะดวก ) ไม่นานก็มีชื่อเสียงไม่แพ้ เส้าหลิน เงินทองไหลมาเทมา ( เก็บค่าคุ้มครอง ใครไม่จ่ายก็ลงไปกองซะเถอะ ) แข็งแกร่งเป็นที่หนึ่งในหกสำนักใหญ่ และนี่ก็คือต้นกำเนิดของสำนัก บู๊ตึ๊ง... Chicken Sword And Gapom Sabre [ ตำนานบู๊ตึ๊ง ] จบ จาก : max manster - - [email protected] - 23/11/2000 17:38

ข้อความ : สั้นเกินไปรึเปล่าหว่า ? จาก : max manster - - [email protected] - 23/11/2000 17:50

ข้อความ : สั้นแต่มีคุณภาพน่อ หัวเราะจนปวดท้องแหล่ว... จาก : ioroid - 23/11/2000 19:26

ข้อความ : Oh!!!!! Great จาก : Kero - 23/11/2000 20:03

ข้อความ : เดินไปเดินมาก็เกิดนึกสนุก ปีนตึก ไคลสเลอร์ เล่นจนถึงบนยอด พอเขามองออกไปก็เห็น เทือกเขาร็อคกี้ เทือกเขาแอลป์ เทือกเขาหิมาลัย ตั้งตระหง่านสามลูกเรียงกันสูงเสียดฟ้า เขาจึงได้ขนานนามตัวเองว่า " เตียซำฮง " <----- -_-;;;; จาก : MrT - 23/11/2000 21:51

ข้อความ : too short!! More more!! ^o^ จาก : Choco - 24/11/2000 06:06

ข้อความ : น้อยไปจริง ๆ น่ะแหล่ะ ^_^;;;; /me เอาถ้วยรางวัลฟิกชั่นตลกให้กับ max manster จาก : xelloss - 24/11/2000 10:13

ข้อความ : น้อยไปหน่อยปล่าว ...... แต่ว่า ตอนที่แล้ว ฮาขี้แตกเลยเฮ้ย จาก : Johnny - 25/11/2000 00:04

ข้อความ : สั้นไปหน่อย แต่ก็ยังฮาเหมือนเดิม ฮะๆๆๆ จาก : Kindani - 25/11/2000 00:19

ข้อความ : ha ha,hmm จาก : Cecil - 25/11/2000 06:34

ข้อความ : ตลกจนท้องแข็ง5555555555555555555 ขอยาวๆหน่อยเถอะท่าน555555555555555555 จาก : PH - 27/11/2000 09:11

ข้อความ : ง่า... สั้นจัง.. ยังไม่ทันรู้เรื่องเลย^_^;; จาก : A little lamb who passes by - 30/11/2000 02:59

ข้อความ : 1 สั้นไป 2 เค้าโครง ดัดแปลง มาล้อเรียน น้อยมาก เมื่อเทียบ chapter1 3 ไม่มี chalecter เฉพาะเลย ผิดหวัง แต่ ขอให้เขียนต่อ ชอบมาก จะรอ จาก : meow - - [email protected] - 02/12/2000 00:50

ข้อความ : คราวนี้ ขำสู้คราวที่แล้วไม่ได้อ่ะ แต่เขียนต่อไปเรื่อยๆซะ จาก : TRipLE - 11/12/2000 16:52 โฮมเพจ : http://i.am/nge2015