หัวข้อ : Dark Pure Snow [Chapter 11 – Another Face -] ข้อความ : Dark Pure Snow [Chapter 11 – Another Face -] “เฮ้ออออ ..เดินทางมาสองสามวันแล้วยังไม่เจอเมืองเลย ..” มาโกะบ่นหลังจากที่แยกกันเดินทางกับกลุ่มของเน็กซ์ กลุ่มของพวกเธอกำลังมุ่งหน้าสู่เมืองท่าทางตะวันออกเพื่อที่จะหาเรือเพื่อเดินทางสู่ทวีปแมกเชี่ยนทางที่อยู่อีกฟากหนึ่งของทะเล แต่หลายวันแล้วที่ซ้ายก็ป่า ขวาก็ป่า . “คงจะอีกซักวันสองวันก็คงจะถึงแล้วล่ะครับ คุณมาโกะ” ทีที่เดินอยู่ข้างๆพูดออกมา “ เจ้าทีเว้ยยยยย จะให้ฉันแบกของพวกนี้ไปถึงไหนก้านนนนนน!” เสียงของฮิโรดังขึ้นจากด้านหลังของทั้งสองคน ฮิโรที่มีสัมภาระเต็มหลังคลานอยู่กับพื้นเพราะความหนักของสิ่งที่อยู่บนหลัง “ช่วยไม่ได้นี่ครับ ผมเองก็ยังไม่หายเจ็บ คุณมาโกะก็เป็นผู้หญิง ก็เหลือแค่คุณฮิโรที่พอจะแบกได้ อุ้บ!”ทีอธิบายก่อนที่จะกุมมือไปที่บาดแผล “ที! เป็นอะไรหรือเปล่า! “ มาโกะเข้าไปดูด้วยความเป็นห่วง ตาของฮิโรลุกโชนโดยเพลิงแค้นแรงหวงแต่ก็เข้าไปว่าอะไรไม่ได้เพราะมาโกะเป็นคนเข้าไปเอง “ไม่เป็นอะไรมากหรอกครับคุณมาโกะ .แค่คุณเป็นห่วงอาการผมก็ดีขึ้นแล้ว” ทีพูดอย่างหวานซึ้งปานจะกลืนกินขณะที่ฮิโรเองก็แทบจะคลั่งตายเพราะหาที่ระบายอารมณ์ไม่ได้ เขาได้แต่เดินตามทั้งสองคนที่คุยกันกระหนุง กระหนิงไปตามทาง ..ในที่สุด . “ว้าว มีทะเลสาบด้วย ..”มาโกะพูดเมื่อเบื้องหน้าของพวกเธอมีทะเลสาปขนาดย่อมอยู่ น้ำส่องประกายเป็นสีฟ้าสะท้อนแสงอาทิตย์ไปทั่ว “มีทะเลสาปในที่แบบนี้ด้วยเหรอ??” ทีคิดเพราะจำได้ว่าเคยมาตรวจตราแถวนี้แล้วก็ไม่เคยเห็นที่แบบนี้เลย “เอ่อ .พี่ฮิโรคะ ทีด้วย .. ขออะไรอย่างนึงสิ .” มาโกะหันมาพูดกับทั้งสองคนด้วยเสียงเบาๆ “??????” ฮิโรกับทีหันมามองหน้ากันอย่างงงๆ . ริมทะเลสาปสีฟ้า เสียงเพลงแสนไพเราะลอยไปตามสายลม ต้นเสียงของเพลงคือร่างไร้อาภรณ์ของมาโกะที่กำลังชำระร่างกายในทะเลสาปอย่างสบายอารมณ์ เสียงน้ำกระเซ็นดังทะลุโสตประสาทของทีและฮิโรที่นั่งอยู่หลังก้อนหิน “ ..มาโกะเสียงเพราะดีนะ ฮิโร” ทีพูดขณะหลับตาฟังเสียงที่ลอยมา “หือ?? .ปกติเห็นเรียกว่าคุณไม่ใช่เหรอไง” ฮิโรชักผิดสังเกต “นั่นก็เฉพาะต่อหน้าเธอสิ ตอนนี้ลับหลังก็ .นะ” ทียิ้มอย่างมีเลศนัย “ ว่าแล้วเชียว .นายเป็นคนอย่างนี้จริงๆด้วย”ฮิโรจ้องเขม์ง เขาเห็นทีหยิบของแปลกหน้าแปลกตามาสวมที่หัว ของที่ทำจากไม้ที่มีรูปร่างคล้ายตัวC . “หือ??? นายเอาอะไรมาใส่น่ะ เครื่องประดับชนิดใหม่หรือไง??” ฮิโรมองไล่ไปตามของนั้นก่อนที่จะรู้สึกว่ายอดของมันเลยขอบหินไปพอดี . “ความลับทางการทหารน่ะ .”ทีพูดเบาๆ หัวของเขาส่ายไปมาเหมือนมองหาอะไรอยู่ทั้งๆที่ตาเขาถูกแท่งไม้นั่นบังซะจนไม่น่ามองอะไรเห็น ฮิโรชักเอะใจกับทิศทางที่ไม้นั้นหันไปที่ตรงกับด้านที่มาโกะกำลังอาบน้ำอยู่พอดี .เขาคว้าเอามาสำรวจอย่างละเอียด “ ก็ไม่มีอะไรนี่หว่า แค่ไม้กับกระจกข้างใน หือ???? .!!!! ไอ้คุณที------!!!!” ฮิโรลองทำแบบที่ทีทำดูก่อนที่จะเห็นว่าร่างของมาโกะที่แช่น้ำอยู่อีกด้านสะท้อนผ่านกระจกจนมองเห็นได้ เขาหันไปมองทีอย่างกราดเกรี้ยว ทีเองก็เตรียมพร้อมรับมืออยู่แล้ว! “เข้ามาเลย คุณว่าที่พี่เขย .” ทีชักดาบออกมารอ “ใครเป็นพี่เขยแกกัน!!! ย้ากกก!!!”ฮิโรชักดาบเช่นกัน ทั้งคู่กระโดดเข้าใส่กันเหมือนจะห้ำหั่นให้ตายไปข้าง ทันใดนั้นเสียงกรีดร้องของมาโกะก็ดังขึ้น!! “กรี้ดดด!!!!!” สิ้นเสียงร้อง ฮิโรและทีเหมือนจะนัดกันไว้ ทั้งสองคนเบรกกลางอากาศก่อนที่จะพุ่งไปทางต้นเสียงทันที!!! ..ร่างของหญิงสาวที่มีเพียงผ้าเพียงผืนเดียวปกปิดร่างกายยืนพิงอยู่กับก้อนหิน ร่างของเธอสั่นไปด้วยความกลัว เบื้องหน้าเธอมีร่างของชายลึกลับที่ไม่มีอาวุธใดๆนอกจากมือทั้งสองข้างที่มีสนับมืออยู่ ชายคนนั้นมองร่างของมาโกะด้วยท่าทีที่ไม่น่าไว้วางใจ .ร่างนั้นค่อยๆเดินแหวกสายน้ำเข้ามาหาเธอ แววตาของเขาเต็มไปด้วยความประสงค์ร้าย! มือข้างหนึ่งค่อยๆยกขึ้นมาหาร่างของเธอเหมือนเตรียมที่จะกระชากผ้าที่บังร่างของเธอออก! ปกติแล้ว มาโกะคงจะสามารถป้องกันตัวได้ไม่ยาก แต่ในสถานการณ์ที่เธอไม่มีอะไรอยู่กับร่างของเธอเลย หากเธอใช้มือข้างใดข้างหนึ่งเพื่อป้องกันตัว .มันก็คงไม่ต่างอะไรกับที่ชายคนนั้นกำลังจะพยายามทำอยู่ในตอนนี้! มือของเขามาจับที่ข้อมือของเธอที่กำผ้าเอาไว้แน่น! มาโกะหลับตาสนิทด้วยความหวาดกลัว!!! “พี่ฮิโร!!! ที !!! ช่วยฉันด้วย!!!” มาโกะร้องเรียกผู้ที่เดินทางมากับเธอขณะที่ชายคนนั้นเริ่มออกแรงดึงมือของเธอออก! น้ำตาเริ่มซึมออกมาจากดวงตาของหญิงสาวขณะที่ร่างของเธอกำลังจะถูกผู้อื่นเชยชม!!! เงาๆหนึ่งพุ่งออกมาจากพุ่มไม้หลังมาโกะ พร้อมกับกระโดดถีบไรเดอร์คิ้กใส่ชายคนนั้นทันที!! “อะจ้ากกกก!!! ลูกถีบกระเด้งน้ำเก้าสิบเก้าจังหวะ!!!” ฮิโรประกาศท่าไม้ตาย ร่างที่โดนถีบกระเด็นกระดอนไปมาตามชื่อ จนถึงจังหวะสุดท้าย ทีก็โผล่มากลางอากาศฟันร่างเป้าหมายดังตูมลงกระแทกกับพื้นน้ำอีกระลอก!!!! “เชอะ !! ใครกันฟะที่โอหังบังอาจมาแกล้งน้องข้า .เฮ้ย ที!!! แกก็หันหลังปายซ้า!!!!!” ฮิโรถอดผ้าคลุมของตนออกมาคลุมร่างของมาโกะ .. “ฮึก ..พี่คะ .” มาโกะสะอึกสะอื้นก่อนที่จะเข้าไปซบพี่ชาย ทีมองร่างของทั้งสองคนเหมือนกับคิดอะไรอยู่ในใจ ..ทันใดนั้น!! พื้นน้ำที่ชายลึกลับถูกตีตกลงไปก็แผ่กระจายออก!! พร้อมๆกับร่างของเขาค่อยๆลอยขึ้นมาอยู่กลางอากาศ!! ทั้งสามคนหันไปมอง “ข้าคือไออาร์ ยอดยุทธ์แห่งแดนตะวันออก ที่นี่คืออาณาเขตที่ข้าได้รับมอบหมายจากท่านเซซิลเพื่อป้องกันการมาเยือนของผู้ไม่หวังดี .ณ ที่นี้ .มนุษย์ทุกคน .ห้ามเข้ามาเด็ดขาด!!!” ไออาร์วางท่าพูดอย่างก้าวร้าว! “ ..แล้วที่ทำเมื่อกี้มันเกี่ยวอะไรกับหน้าที่ด้วยฟะ ..” ฮิโรพูดทำหน้าบูดๆ มาโกะกับทีพยักหน้าเห็นด้วย “เฮ้ย!!! ..นั่นก็เป็นอีกหน้าที่ของข้า .” ไออาร์รู้ตัวว่าเผลอหลุดออกไปรีบแก้ตัวพัลวัน “ ไม่ค่อยน่าเชื่อว่าหนึ่งในสี่จอมเวทย์นั่นจะสั่งอะไรบ้าๆแบบนี้เลยแฮะ .” ทีพูด มาโกะกับฮิโรพยักหน้า “ .ช่างมันเถอะ!!! ยังไงซะพวกเจ้าก็พูดได้เท่านี้ล่ะ! ตาย!!!!!” ไออาร์วิ่งบนผิวน้ำเข้าหาทั้งสามคนทันที!!! “มาโกะ! รีบๆไปเอาของๆเธอเข้าเถอะ! ด้านนี้เดี๋ยวพี่กับทีจะจัดการให้เอง!” ฮิโรบอกกับมาโกะ ดาบของเขาและทีถูกชักออกมาเตรียมพร้อม “อ .อื้ม!!!” มาโกะรีบวิ่งไปยังริมน้ำอีกด้านหนึ่งที่เสื้อผ้าและแหวนของเธอวางอยู่ที่นั่น “เชอะ! อย่าหวังเลยว่าจะไปได้ง่ายๆ! “ไออาร์ผิวปากเรียกบางสิ่งแล้วพุ่งเข้าโจมตีทีและฮิโร! “เพลงดาบพลิกฟ้าบทที่หนี่ง! นภาคำรามก้อง!!! “ ฮิโรฟาดดาบลงกับพื้นน้ำ คลื่นพลังพุ่งตรงเข้าใส่ไออาร์! “ฤทธิ์หมัดอรหันต์สายตั้งรับ! ท่าร่างพยัคฆ์หมอบ!!!” ร่างของไออาร์แยกออกเป็นสองร่างหลบคลื่นของฮิโรได้อย่างง่ายดาย! “อะไรน่ะ!” ฮิโรเตรียมตัวตั้งรับการโจมตีของไออาร์! “สุดยอดเพลงเตะแห่งเส้าหลิน! ลูกเตะวายุกระซิบ!!!” ไออาร์กระโดดตัวลอยเข้าถีบใส่ฮิโรอย่างรวดเร็วด้วยเท้าเพียงข้างเดียว! ฮิโรใช้ดาบรับไว้ได้เพียงบางส่วนร่างของเขาปลิวไปตามแรงถีบ! “โธ่เว้ย! เตะเร็วจังฟะ! ออกมา! กีก้า!!” ร่างของมังกรแดงปรากฏออกมาพุ่งเข้าหาไออาร์! “มีใช้ลูกกระจ้อกด้วยเรอะ!!! ข้าก็มีเหมือนกัน! “ ไออาร์ผิวปากอีกครั้ง คลื่นน้ำเริ่มแหวกออกพร้อมกับปลาหมึกยักษ์ขนาดไล่เลี่ยกับกีก้าโผล่ออกมา! ทั้งสองตัวต่างเข้าปะทะกันอย่างรุนแรง! มีหรือที่กีก้าที่มีเพียงสองแขนสองขากับอีกปากจะสู้หนวดปลาหมึกขนาดยักษ์จำนวนมากได้ ร่างของกีก้าถูกรัดด้วยหนวดจนพันรอบตัว! กีก้าพ่นเปลวเพลิงออกมาจากปากของมันหมายจะเผาให้เป็นปลาหมึกย่างแต่ก็ถูกม่านน้ำที่โถมขึ้นมาเพราะแรงกระแทกของหนวดปลาหมึกนั่นจนไม่สามารถเข้าไปถึงได้! มังกรที่ถูกรัดยังคงพยายามยืนหยัดอยู่ขณะที่กระแสไฟฟ้าเริ่มถูกปล่อยออกมาจากหนวดเหล่านั้น! “อ้ากกกก!!!!” ฮิโรร้องด้วยความเจ็บปวด ความรู้สึกทั้งหมดของกีก้าถูกส่งมาที่เขาโดยตรง! “ฮิโร!!!” ทีที่ยังไม่ทันตั้งตัวหันหน้าเข้าประจันบานกับไออาร์! “ท่าร่างผีเสื้อมาร! เพลงเตะไร้ปราณี!!!” ไออาร์พุ่งเข้าใข้ลูกเตะใส่ทีอีกครั้ง ขาซ้ายถูกเหวี่ยงออกมา ทีใช้ดาบรับเอาไว้! แรงเตะนั้นหนักหน่วงยิ่งนัก! “เฮอะ! มีแค่นี้หรือไง! เพลงทวนดัดแปลง! รัวกระหน่ำถล่มทลาย!!!” ดาบของทีถูกแทงออกไปเหมือนหอกอย่างรวดเร็ว ปลายดาบแทงเข้าใส่ร่างเบื้องหน้าเต็มๆ! “เป็นไงล่ะ!! อ้ะ!!!” ทีเฉลียวใจเมื่อเห็นว่าสิ่งที่ติดปลายดาบมีเพียงเสื้อของไออาร์เท่านั้น! “ชักช้าร่ำไรจริงๆ!” เสียงของไออาร์ดังขึ้นจากด้านหลัง ทีรีบหันกลับไปแต่ก็ช้าเกินที่จะหลบ! “สุดยอดเพลงยุทธ์แห่งเสี้ยวลิ้มยี่! คอมโบมหากาฬ-ร้อยแปดพันเก้าฮิต!!!” ไออาร์ประเคนทั้งหมัด เท้า ข้อศอก เข่าและอื่นๆที่โจมตีได้ใส่ทีเหมือนลิงบ้าได้ยาโด้ป!!! “อึ้ก!!!” ทีลงไปกองกับพื้นน้ำขณะที่ฮิโรเองก็ถูกช้อตจนทรุดเหมือนกัน! “เจ้านี่ เก่งชะมัดเลย .!!!!” ทีและฮิโรคิดในใจ เสียงของมาโกะดังแทรกขึ้นมา! “กรี้ดดดดด!!!!!” ฮิโรและทีพยายามหันไปทางต้นเสียง มาโกะซึ่งกำลังไปเอาข้าวของของเธอกำลังถูกล้อมด้วยฝูงปลาหมึกจำนวนมาก! ยิ่งไปกว่านั้นมือและเท้าทั้งสองข้างของเธอก็ถูกรัดเอาไว้อยู่! “มาโกะ!!!!” ทีและฮิโรพยายามที่จะลุกขึ้นแต่ไออาร์ก็ใช้เท้าเหยียบหัวของทั้งสองคนเอาไว้!!! “ฮึๆๆๆๆๆ คนอ่อนแอก็ยังเป็นคนอ่อนแออยู่วันยังค่ำ!” เท้าของไออาร์บดศรีษะของทั้งสองคนอย่างสนุกสนานจนทีและฮิโรหมดแรง ไออาร์จึงดึงเท้าออกก่อนที่จะเดินฝ่าฝูงปลาหมึกเข้าไปหามาโกะ! “จะ จะทำ จะทำอะไรน่ะ .” ฮิโรครางเบาๆเมื่อมือของไออาร์ไปจับที่หน้าของมาโกะ “ฮ่าๆๆๆ คิดว่าข้าจะทำอะไรล่ะ!!!” ไออาร์กระชากผ้าส่วนหนึ่งที่หุ้มตัวของมาโกะออกจนขาด! “กรี้ดดด!!!! อย่านะ!!!” มาโกะร้องเมื่อร่างกายท่อนบนของเธอเกือบครึ่งไร้ซึ่งสิ่งปกปิด! “ฮ่าๆๆๆๆๆ ต่อไปก็ที่ท่อนล่าง!!!” ไออาร์ฉีกผ้าคลุมออกอีก ท่อนขาอันเรียวยาวของมาโกะปรากฏออกมาให้เห็น!!! “อย่า อย่านะ ” น้ำตาของมาโกะเริ่มไหลออกมาอีกครั้ง เสียงสะอึกสะอื้นดังขึ้นเบาๆ “หยุดเดี๋ยวนี้นะ!!!” ทีตะโกนขึ้นก่อนที่จะหันไปเห็นฮิโรที่เงยหน้าขึ้นมองฟ้าที่เริ่มมีเมฆสีแดงมาปกคลุม “เมฆสีแดง หรือว่า ที!!! รีบขึ้นจากน้ำก่อนเร็ว!!! ไม่งั้นตายนะเฟ้ย!!!!” ฮิโรรีบหันมาบอกด้วยความกลัว “อะไรกัน!! จะให้ปล่อยน้องนายไว้อย่างนี้หรือไง!!! อะเจี้ยกกกก!!!!!” ทีพูดไม่ทันจบก็โดนฮิโรถีบจนกลิ้งขึ้นฝั่งไป ฮิโรรีบวิ่งตามขึ้นไป “เอาล่ะ!!! ทีนี้ก็ที่เหลือล่ะ!!!” มือของไออาร์จับที่ผ้าส่วนที่เหลือ! “อย่าาาาาาาาาาา!!!!!!!!!” เสียงของมาโกะร้องลั่น สายฟ้าสีแดงถูกปลดปล่อยลงมาจากฟ้าอย่างรวดเร็ว!!!! เสียงดังสะเทือนเลือนลั่นไปทั่ว!!! “นี่มันอะไรกันน่ะ!!” ทีตะโกนแข่งกับเสียงดังถามฮิโรที่หน้าซีดเป็นไก่ต้ม “เอาล่ะสิ ..ไออาร์เอ๊ยยยย .เอ็งตายแหง .” ฮิโรรำพันออกมา เสียงเริ่มเงียบลง ภาพที่ปรากฏออกมาคือ ไออาร์ที่ลอยอยู่บนฟ้าอย่างตกตะลึง ที่พื้นน้ำมีเพียงร่างไหม้เกรียมของฝูงปลาหมึกและมาโกะ ผมของเธอลงมาปิดใบหน้าจนมองไม่เห็นดวงตา เธอลอยอยู่เหนือผิวน้ำด้วยร่างที่เปล่าเปลือยกลางกลุ่มควัน มือข้างหนึ่งของเธอถูกยกขึ้น แหวนทั้งเจ็ดวงของเธอลอยเข้ามาสวมที่นิ้วอย่างนิ่มนวล สายน้ำหมุนวนรอบตัวเธอก่อนที่จะเข้ามารวมตัวกลายเป็นเสื้อผ้าของเธอ มาโกะเงยหน้าขึ้นมองไออาร์ ผมที่ปิดหน้าปิดตาของเธอเลื่อนลงมาเผยให้เห็นถึงดวงตาที่เป็นสีแดงก่ำทั้งๆที่เคยมีสีเขียวสดใส .ทีถึงกับขนลุกเมื่อมองไปที่นัยน์ตานั้น “ .ฮิโร .นั่นใช่มาโกะแน่เหรอ .?” ทียืนอึ้ง “..นั่นล่ะตัวจริงเสียงจริง ร่างที่สองของมาโกะ .นางพญามหาโหด ..” ฮิโรมองขณะนึกถึงเหตุการณ์ในอดีตนานมาแล้วที่มาโกะเคยใช้ร่างนี้ “หมายความว่ายังไงกัน ร่างที่สอง??” ทีไม่เข้าใจ “นั่นน่ะเป็นอีกบุคลิกหนึ่งของมาโกะ ปกติก็จะอยู่ในลักษณะที่เห็นๆกันนั่นแหล่ะ สาวขายดอกไม้ที่แสนใจดี แต่ถ้าเกิดแม่เจ้าคุณโกรธหรืออยู่ในสถานการณ์คับขันนะ ..แกเอ้ยยยยย .ฉันกับเน็กซ์ช่วยกันยังเอาไม่อยู่เลย .” ฮิโรพูด เขานึกในใจว่าคราวนี้จะโหดขนาดไหนหว่า . “ .อะไรกัน .สมุนของข้าถึงกับเสร็จหมดเพราะสายฟ้านั่นทีเดียวเท่านั้น .” ไออาร์พูดเบาๆ ขณะที่มาโกะขยับนิ้วที่มีแหวนแห่งน้ำสวมอยู่ น้ำพุ่งขึ้นมาสูงจนล้อมตัวไออาร์ไว้ “นี่มัน!!” ไออาร์มองไปรอบๆ มาโกะขยับนิ้วอีกครั้ง น้ำทั่วอาณาบริเวณก็แข็งตัวหมด ไออาร์ก็ถูกล้อมไว้ด้วยน้ำที่จับตัวกันอยู่รอบๆ! “ .ไม่ได้ .” เสียงของมาโกะดังขึ้นเบาๆจนได้ยินเพียงประโยคสุดท้าย ไออาร์พยายามดิ้นรนเพื่อออกจากน้ำแข็ง แต่มันก็แข็งกว่าที่เขาคาดไว้มาก “อภัยให้ไม่ได้ คนที่กล้าเข้ามาทำอย่างนี้ .ทำอย่างนี้กับฉัน โทษของมันผู้นั้น ..ความตายก็ยังไม่เพียงพอ!!!!” เสียงของมาโกะแทบจะไม่เหลือเค้าของมาโกะคนเดิม เสียงเต็มไปด้วยความโกรธแค้น ไออาร์พยายามสุดฤทธิ์ในที่สุดก็สามารถทำลายน้ำแข็งออกมาได้! “พูดดีไปเถอะ! ลองรับการโจมตีของข้าดู!!!” ไออาร์วิ่งเหนือน้ำแข็งเข้าโจมตีมาโกะ! “ซิลฟ์ ! มอบความเร็วของเจ้าให้กับข้า!!!!” มาโกะขยับนิ้วที่สวมแหวนลมก่อนที่จะวิ่งหลบการโจมตีไปได้อย่างรวดเร็ว!! “เขอะ!!! งั้นอย่างนี้ล่ะ! เพลงเตะวายุกระซิบ!!” ไออาร์ใช้ท่าที่เคยล้มฮิโรมาแล้ว! แต่สปีดของมาโกะก็เร็วมากจนไม่อาจจะโจมตีโดนได้เลย! “งั้นนี้ล่ะ!! ร้อยแปดพันเก้า อภิมหาคอมโบ!!!” ไออาร์ยังคงงัดท่ามาใช้โจมตีมาโกะที่วิ่งวนเป็นวงกลมแต่ก็ไม่โดนซักที ทีและฮิโรที่ยืนมองอยู่ต่างอ้าปากค้าง “ .เก่งสุดๆเลย ” ทีพูดเมื่อเห็นคนที่ล้มเขากับฮิโรได้อย่างง่ายดายทำอะไรมาโกะไม่ได้เลย “แค่นี้ยังไม่หมดหรอก ..” ฮิโรพูดแล้วตั้งหน้าตั้งตาดูต่อไป มาโกะเริ่มชะลอความเร็วลงก่อนที่จะหยุด ณ จุดที่เธอเริ่มออกวิ่ง ไออาร์ก็มาหยุดที่หน้าเธอเหมือนกัน “หมดแรงแล้วหรือไงกัน แน่ล่ะ ผู้หญิงก็เป็นผู้หญิงอยู่ดี” ไออาร์พูดทั้งๆที่ตัวเองก็เริ่มหมดแรงแล้ว “ .คิดว่าชั้นกระจอกเหมือนสองคนนั่นหรือไง ชั้นยังไม่ได้เริ่มลงทันฑ์แกเลย .แกจะได้รู้ .ว่านรกน่ะยังน่าอยู่กว่าที่ๆแกจะได้อยู่ต่อไปนี้ซะอีก!!!!!” ทีกับฮิโรสะดุ้งกับประโยคแรก แหวนทั้งสี่วงของมาโกะเปล่งแสงออกมาพร้อมๆกัน! “อิฟรีต! จงเวียนไปตามทิศทางของการเวลา! อันดีเน่! จงไหลเวียนโดยไร้ซึ่งเป้าหมาย! โนม! จงพิทักษ์ผืนดินใต้ร่างข้า! ซิลฟ์! จงแปรเปลี่ยนร่างจากฟ้าสู่เบื้องล่าง!! ข้า มาโกะ เจ้าแห่งธาตุทั้งสี่! ภูติทั้งหลายเอ๋ย! จงมอบความทุกข์แสนสาหัสแก่ผู้ล่วงล้ำจิตใจของข้า!!! Mana Magic ระดับที่สอง!!!! Eternity Pain!!!!” เสียงของมาโกะเงียบลงไปแต่กลับไม่มีอะไรเกิดขึ้น “ อะไรกัน ไม่เห็นมีอะไรเกิดขื้นเลย แกล้งทำให้ข้าตกใจหรือไงกัน!!!! นังนี่!!!” ไออาร์พุ่งเข้าหามาโกะอย่างรวดเร็ว!! “มาโกะ!!! .”ทีหยุดกึ้ก เมื่อมาโกะหันมามองเหมือนจะบอกว่าอย่าเข้ามาแส่! ร่างของไออาร์พุ่งเข้ามาใกล้เธอขึ้นทุกที! “ตายซะเถอะ!!!!” ไออาร์เงื้อเท้าเตรียมกระโดดเตะเต็มที่ แต่ก็ต้องถูกแรงบางอย่างสะท้อนกลับทำให้ถูกดีดกลับมาอย่างรุนแรง!!! ไออาร์มองอย่างมึนงง ก่อนที่จะรู้สึกว่าพื้นใต้ตัวเขาสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง หนามน้ำแข็งจำนวนมากพุ่งทะลุขึ้นมาอย่างรวดเร็ว! ไออาร์รีบลุกขึ้นมาหลบทันแต่สายฟ้าก็เริ่มหล่นลงมาเหมือนกับห่าฝน เขาต้องวิ่งหลบตลอดเวลา!! ในที่สุดเขาก็วิ่งหลบจนมาถึงริมน้ำ!!! เปลวเพลิงพุ่งขึ้นมาเหมือนจะห้ามไม่ให้เขาฝ่าออกไปจากที่นี่!! “นี่มันอะไรกัน!!!” ไออาร์ต้องวิ่งหนีไปด้านอื่นแต่ก็ต้องเจอกำแพงเพลิงขึ้นมาล้อมไว้เหมือนกัน หนามน้ำแข็งก็ยังปรากฏขึ้นมาโจมตีเขาอยู่เรื่อยๆ! “นี่ล่ะคือการลงโทษของชั้น แกน่ะไม่มีทางหนีไปจากอาณาเขตที่ชั้นร่ายไว้เมื่อกี้ได้หรอก!” มาโกะมองอย่างสะใจขณะที่ฮิโรและทีอ้าปากค้างกับความโหด “เชอะ!!! คิดหรือว่าแค่นี้จะกักข้าไว้ได้! เมื่อซ้ายขวาไม่มีทางหนี เบื้องล่างข้าก็ยังมี!!! “ ไออาร์ใช้พลังเต็มที่หมายจะขุดให้ทะลุพื้นน้ำแข็งและพื้นดินเพื่อขุดรูหนีต่อไป! “ของแค่นั้นคิดว่าชั้นคิดไม่ถึงหรือไง! ถ้ามีการทำลายผิวดินลงไปเพียงนิดเดียว นรกที่แท้จริงถึงจะเริ่มขึ้นต่างหาก!” มาโกะหันหลังกลับอย่างไม่แยแส “โม้แล้วล่ะ! ข้ายังไม่เจออะไรซักแอะ! เฮ้ย!!!” ไออาร์รีบดีดตัวขึ้นมาจากหลุมเมื่อเปลวเพลิงพุ่งขึ้นมาพร้อมกับหนามดิน กำแพงเพลิงก็เริ่มที่จะลดรัศมีแคบลงเข้ามา หนามน้ำแข็งกับสายฟ้าก็เพิ่มจำนวนมากกว่าเมิ่อกี้หลายเท่า! ไออาร์เริ่มหมดแรรงทำให้หลบสิ่งเหล่านั้นไม่ค่อยพ้น ร่างกายเริ่มมีแผลฉีกขาดและรอยไหม้ไปทั่ว แต่เหมือนแกล้ง ไม่มีบาดแผลไหนเลยที่ถึงกับตายเพียงแค่บาดเจ็บหนักเท่านั้น “นี่ล่ะยิ่งกว่านรกซะอีก เวทย์นี้น่ะจะไม่หยุดจนกว่ารัศมีของเปลวไฟจะเหลือศูนย์ แน่นอนว่าถึงตอนนั้นแกก็คงไม่มีชีวิตรอดแล้วล่ะ! ที! ฮิโร!” มาโกะหันมาเรียกทั้งสองคนด้วยเสียงดุดัน “ครับ! ครับ! มีอะไรเหรอครับ! “ ฮิโรและทีเด้งผึงขึ้นมายืนพร้อมกับทำท่าพินอบพิเทาโดยไม่ได้ตั้งใจ “ชั้นเหนื่อยแล้วจะขอพักที่นี่ล่ะนะ! ไม่มีปัญหาใช่มั้ย!!!” มาโกะสั่ง “ครับผม! ไม่มีปัญหาใดๆครับคุณผู้หญิง!” ทีและฮิโรตอบพร้อมกันเหมือนถูกฝึกมาอย่างดี “ดีมาก! งั้นก็ไปเตรียมที่พักให้ฉัน เดี๋ยวนี้!” มาโกะสั่งเรื่อยๆ ทีและฮิโรรีบวิ่งแจ้นไปคนละทางตามคำสั่งอย่างรวดเร็ว มาโกะหันไปมองไออาร์ที่ยังคงพยายามหลบสายฟ้าอย่างเต็มที่ มาโกะยิ้มอย่างพึงพอใจเมื่อได้ยินเสียงร้องโหยหวนของคนที่คิดทำร้ายเธอ คืนนั้น . ที่ที่พักชั่วคราวของทั้งสามคน กองไฟส่องแสงสว่างออกมาเป็นระลอกๆ . “ .นี่ฮิโร .นายรู้ไหมว่าทำไมมาโกะถึงมีอีกนิสัยน่ะ ” ทีพูดขณะมาโกะนอนหลับอยู่บนตักของเขาอย่างมีความสุข “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน อยู่ดีๆอาการมันก็โผล่ขึ้นมาเอง แต่คราวนี้โชคดีนะที่กลับเหมือนเดิมเร็วหน่อย เมื่อก่อนเป็นปีกว่าจะเหมือนเดิมก็มีน่ะ” ฮิโรรู้สึกตะหงิดๆที่มาโกะไปหนุนตักทีแทนที่จะเป็นเขาแต่ก็บ่นไม่ได้เดี๋ยวถูกเจี๋ยน “อือ พี่ฮิโร ..ที .”มาโกะละเมอออกมาเบาๆ ทีและฮิโรมองใบหน้ายิ้มกริ่มของเธอก่อนที่จะหัวเราะกันเบาๆ ใต้ท้องฟ้าที่กว้างใหญ่ ..ร่างของหนุ่มสาวทั้งสามคนต่างพักผ่อนอย่างมีความสุข .ไกลออกไป .เสียงร้องของไออาร์ยังคงลอยมาเป็นระยะๆ ..เสียงนี้คงขับกล่อมให้มาโกะหลับอย่างสบายใจ ไปตลอดคืน .. Dark Pure Snow [Chapter 11 – Another Face -] End. จาก : Next - 20/11/2000 18:55

ข้อความ : อะโหวว มาโกะจางง เท่ห์จริงจริ๊งงงงง ^0^ จาก : Cid - 20/11/2000 19:28

ข้อความ : เหอะๆๆ น้องสาวฉานมีจิตมารด้วยรึ(เหมือนใครก็ไม่รุ) จาก : Hirou - 20/11/2000 19:38

ข้อความ : ง่า...ขอโต้ดจิงๆนะก้าบคุณมาโกะ -_-;;;; ไออาร์(ไอโอรอยด์)ด้วย จาก : Next - 20/11/2000 21:12

ข้อความ : โหดจังเลย คุณ มาโกะ จาก : naru - 20/11/2000 21:37

ข้อความ : หึหึหึ นางพญามหาโหด เก่งไปแล้วม้าง จาก : เอนะ - 20/11/2000 22:16

ข้อความ : หง่ะ.......มหาโหดเลย มาโกะ จาก : Kindani - 21/11/2000 00:37

ข้อความ : ...............row ja rod mai nia yan ki. ^^;;;; จาก : MrT - 21/11/2000 02:35

ข้อความ : ไอ้หยา.. ตายแบบไร้ที่ฝังเลยน่อ.. T--T สมเป็นตัวร้ายจริงๆ เลวแบบช่องเดียวจบเลยแฮะ... จาก : ioroid - 21/11/2000 07:05

ข้อความ : อุ....มาโกะทำไมโห๊ด โหดดดดดด? ^_^;;; /me เดินเข้าตบบ่านายที เปลี่ยนใจยังทันนะนาย ขืนเผลอแต่งไปนี้ ไปทำอะไรให้ผิดใจเข้านี่สงสัยนายได้ดับอนาถแน่ /think นึกถึงอนาคตอันหน้าหวาดเสียงของนายที จาก : xelloss - 21/11/2000 12:52

ข้อความ : มันดีจริง โดยเฉพาะตอนที่.... ปล. ในที่สุดผมก็หาที่เสียบให้คุณ เน็กซ์ ในเรื่อง Dark !! จนได้แหละ วะ ฮะ ฮะ คอยติดตามฉากสุดซึ้งของทั้งสองให้ดี ( อีกนานอยู่หรอก แต่ถ้าได้อ่านแล้วคงจะ อึ้งงง มั้ง ) จาก : max manster - - [email protected] - 21/11/2000 19:07

ข้อความ : ...ทั้งสองคน....สองคนไหนครับ???? ทีกับมาโกะหรือผมกับใครบางคน ^-^....... จาก : ์Next - 21/11/2000 22:25

ข้อความ : .โ.....สุดๆ จาก : Phoenix - 22/11/2000 16:11

ข้อความ : ก็พี่ชายคุณนั่นแหละ จาก : max manster - - [email protected] - 23/11/2000 15:52

ข้อความ : poor ioroid '_' ; waa..scary when it gonna be my turn rorr plae nia จาก : Cecil - 25/11/2000 18:41