หัวข้อ : la Muriagoro de Quest - ก่อนจะเป็นตำนาน 0:2 ช่วงแรก ข้อความ : ผลึก “ถ้างั้น ที่เธอคิดว่าหมู่นี้รู้สึกเพลียๆ เพราะฝันนั่นสินะ” “อือ แล้วเธอคิดว่าไงล่ะ” เพราะเป็นเช้าวันเสาร์ รถเมล์สาย 36 จึงมีที่ว่างกว่าวันธรรมดา นอกจากคนขับกับกระเป๋ารถเมล์แล้วก็มีผู้โดยสารอยู่ไม่กี่คน ที่นั่งหลังสุดนั้นมีเด็กผู้หญิงนั่งอยู่ 2 คน คนหนึ่งสวมชุดกระโปรงแขนกุด ปล่อยผมยาวเคลียบ่า อีกคนผมสั้นเสมอท้ายทอย สวมเสื้อยืดตัวโคร่ง นั่งห่อตัวจนงุ้ม “เราว่านะ เธออาจจะแค่ดูหนังสือมากไปเลยรู้สึกเหนื่อยมากกว่า” หญิงจับผมของเธอไว้ไม่ให้ปลิวตามแรงลม พลางตอบคำถามเพื่อน “เหรอ” โมกถอนหายใจ นึกอยู่แล้วว่าต้องได้รับคำตอบแบบนี้ “แล้วผู้ชายคนนั้นล่ะ เราไม่เคยเห็นเขามาก่อนเลยนะ ทำไมถึงฝันเห็นเขาได้ล่ะ” “ฉันจะไปรู้เธอเหรอ นี่ อย่าคิดมากไปหน่อยเลยน่า มันก็แค่ฝันเท่านั้นแหละ” โมกหุบปากเงียบ รู้ว่าพูดต่อไปก็ไม่มีประโยชน์ บางทีมันอาจจะเป็นแค่ฝันอย่างที่หญิงพูดจริงๆก็ได้ แต่ก่อนที่เธอจะคิดอะไรต่อ หญิงก็ตีข้อมือเธอดังเผียะเหมือนนึกอะไรออก “นี่! ฉันนึกออกแล้ว!” “อะไร นึกอะไรออก” “พี่ไก่น่ะสิ ชื่อจริงเขาคือ กายสิทธิ์ เมฆโกวิทย์ น่ะสิ” “อะ แล้วไงล่ะ ชื่อเหมือนพระเอกลิเกที่ไหนรึไง” “จะบ้าเหรอ” หญิงตีมือเพื่อนอีกรอบ “กายสิทธิ์ เมฆโกวิทย์ ลูกชายคนโตของนายพลประกิต กับท่านผู้หญิงภัทรา เมฆโกวิทย์ไง แหมออกข่าวสังคมออกบ่อย เธอไม่รู้จักเขาเลยเหรอ” “ไม่รู้จัก” โมกตอบซื่อๆ “โธ่เอ๊ย นี่ฟังนะ” หญิงกุมขมับแล้วเริ่มเล่าประวัติครอบครัวนี้อย่างสนุกปาก ทั้งเรื่องท่านนายพล ท่านผู้หญิง และลูกชายอีก 2 คน โดยมีโมกเป็นผู้ฟังตลอดทางจนถึงที่หมาย แม้จะเป็นวันเสาร์ แต่ที่หน้าคณะศิลปกรรมก็มีคนเดินไปมาไม่เงียบเหงา ต้นจามจุรีใหญ่แผ่กิ่งก้านให้ร่มเงาเป็นอย่างดี ที่โต๊ะใต้ต้นไม้ มีคน 2-3คนนั่งอยู่ เหมือนประชุมอะไรซักอย่าง หญิงเดินนำหน้าโมกเข้าไปใกล้คนกลุ่มนั้นแล้วสะกิดให้เพื่อนมองผู้ชายที่ยืนอยู่คนเดียวในกลุ่ม "นั่นไงพี่ไก่" พี่ไก่เห็นหญิงพอดีเลยทักขึ้น "นั่นน้องหญิงใช่ไหมครับ" หญิงยิ้มอาย เดินเข้าไปหา "ใช่ค่ะ เอ่อนี่กลุ่มพี่ไก่ใช่ไม๊คะ" "ครับ เอ๊ะ พาแฟนมาด้วยเหรอครับ" หญิงทำหน้าเหวอ หันมาทางโมกแล้วก็เข้าใจ ยิ้มออกมาทันที "อ๋อ นี่เพื่อนผู้หญิงค่ะ ชื่อโมก อ้าว" หญิงแนะนำเพื่อน แต่ต้องประหลาดใจเมื่อเห็นโมกหน้าซีดเผือด "เป็นอะไรไปน่ะ" " ป เปล่า ไม่มีอะไร" โมกรีบเก็บความรู้สึกแปลกๆเอาไว้ กลัวว่าหญิงจะกังวลเปล่าๆ "งั้นเรามาเริ่มเรียนเลยดีกว่าไม๊ครับน้องหญิง" "ก็ดีค่ะ นี่โมก รอเราก่อนนะ" หญิงเข้าไปนั่งในกลุ่ม ส่วนโมกก็ปลีกตัวไปอ่านหนังสือที่โต๊ะอื่น แต่กลับจ้องพี่ไก่ไม่วางตา 'พี่ไก่' เป็นชายหนุ่มสูงประมาณ 180 cm กว่าๆ ผมสีน้ำตาลดำสไลด์ปิดคอ สวมเสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีน้ำเงินเข้ม เปิดกระดุม 2 เม็ดบน อวดสร้อยคอทองคำเส้นโตสีบาดตา ท่าทางสำอางเป็นลูกผู้ลากมากดีผิดกับเด็กศิลป์ทั่วไป แต่ที่ทำให้โมกรู้สึกแปลกๆนั้น ไม่ใช่ด้วยใบหน้าคมเข้มของเขาหรอก แต่เป็นที่ดวงตา วูบหนึ่ง โมกอาจจะคิดไปเองว่าเห็นดวงตาคู่นั้นเป็นสีทอง ทั้งรูปร่าง และหน้าตาที่เหมือนแกะมาจากพิมพ์เดียวกัน ทำให้โมกอดคิดไม่ได้ว่าพี่ไก่มีความเกี่ยวข้องกับคนๆหนึ่ง เพียงแต่คนๆนั้นอาจจะไม่มีตัวตนอยู่จริง "เอาล่ะ วันนี้พอแค่นี้ แล้วเจอกันพรุ่งนี้นะครับ" หญิงเดินมาหาโมก "ไง หิวยัง ไปหาอะไรกินกันมั้ย" หญิงถามเพื่อน โมกพยักหน้าตอบ แล้วพี่ไก่ก็เดินเข้ามาหา "เดินออกไปด้วยกันมั้ยครับ" หญิงรีบตอบรับแทบไม่ทัน "ก็ดีค่ะ" ระหว่างทางเดิน พี่ไก่ก็ชวนคุยตลอด หญิงก็พูดคุยสนุกสนาน แต่โมกจะเงียบ "เอ่อ น้องหญิงกับน้องโมกมาจากโรงเรียนอะไรเหรอครับ" "โรงเรียนสตรี Mพฤฒารามค่ะ" "อ้อ ก็ตรงท่าน้ำสี่พระยาเองสิครับ แล้วบ้านอยู่ไหนกันครับเนี่ย" "-_-_-_-_-_-_-_" "-_-_-_-_-_-_-_" "-_-_-_-_-_-_-_" "-_-_-_-_-_-_-_" "-_-_-_-_-_-_-_" "-_-_-_-_-_-_-_" "นี่จะไปไหนกันต่อครับ" พี่ไก่ถามที่ประตูทางออก "คิดว่าจะไปหาอะไรทานกันน่ะค่ะ" "เหรอครับ งั้นถ้าไม่รังเกียจให้พี่ไปด้วยได้มั้ยครับ เดี๋ยวเป็นเจ้ามือให้" "เอ๋ จริงเหรอคะ" หัวใจหญิงพองโต โอย จะได้กินข้าวกับลูกนายพลรึเนี่ย "ได้สิคะ ไปกันหลายๆคนสนุกดี นะโมกนะ" โมกทำท่าอิดออด เธอไม่ชอบผู้ชายคนนี้เลย ถึงจะพูดจารื่นหู แต่มันเหมือนไม่จริงใจชอบกล แถมดวงตานั่น .. โมกลากเพื่อนออกมา “เฮ้ยหญิง เขาเหมือนผู้ชายที่อยู่ในฝันเราเลยอ่ะ” หญิงหันไปทางพี่ไก่ก่อนตอบ “ไม่เอาน่า พูดอะไรเพ้อเจ้อ” “ไม่รู้สิ คือ .. เมื่อกี้เราเห็นตาเขาสีทองเหมือนกันเลยน่ะ” “คุยอะไรอยู่เหรอครับ” จู่ๆ พี่ไก่ก็เดินเข้าทา ทำเอาโมกเกือบสะดุ้ง “เอ่อพี่ไก่คะ ตาพี่สีทองรึเปล่าคะ” หญิงถามไปตรงๆ คนถูกถามดูไม่แปลกใจกับคำถาม ไก่ยิ้มกว้าง “ตาพี่สีน้ำตาลครับ แต่มันอ่อนมาก เวลาโดนแดดน้องเลยเห็นเป็นสีทองน่ะครับ หึ หึ มีหลายคนถามเหมือนกัน เรื่องสีตาของพี่น่ะ” “อ๋อ มิน่าล่ะ เข้าใจแล้วก็ไปทานข้าวกันเถอะค่ะ นะ” โมกจนปัญญาจะหาข้ออ้าง เลยจำใจไปด้วย . วันที่ 22 มกราคม 25xx เมื่อคืนฝันแบบเดิมอีกแล้ว เฮ้อ วันนี้ไปเรียนพิเศษเป็นเพื่อนหญิงมา เลยได้เจอพี่ไก่ด้วย ไม่รู้สิ เห็นหน้าแล้วไม่ถูกชะตาพิลึก หน้าเหมือนผู้ชายที่อยู่ในฝันเลย ทั้งรูปร่างหน้าตา สีตาก็คล้ายๆ ต่างกันแค่สีผมเท่านั้นเอง แถมเป็นลูกนายพลซะด้วย ดูเหมือนจะมาหม้อๆหญิงอีกต่างหาก อ้อ ตอนเย็น หญิงก็โทร.มาเล่าให้ฟังว่าไปอ่านเจอในคอลัมภ์ซุบซิบหนึ่ง บอกว่าพี่ไก่ไม่ใช่ลูกแท้ๆ แต่รับมาเลี้ยงจากคนใช้ เพราะตอนนั้นยังไม่มีลูก หญิงนี่รู้ดีชะมัดเลยแฮะ พี่ไก่จะเกี่ยวข้องกับคนคนนั้นรึเปล่านะ .. .. .. จาก : มิตสึกิ - 18/11/2000 22:52

ข้อความ : : อา ว่าแล้วเชียวว่าพอตัดออกมาแล้วจะรู้สึกห้วนๆ อ่านอันนี้เสร็จแล้วอย่าพึ่งวิจารณ์อะไรนะ ขึ้นไปอ่านช่วงหลังแล้ววิจารณ์ทีเดียวข้างบนเลยละกัน จริงๆแล้วก็เป็นตอนเดียวกันแหละ แต่กลัวว่าถ้าโพสทีเดียวแล้วจะยาวเกินไปเลยต้องแบ่งช่วงหน่อย -_- จาก : มิตสึกิ - 18/11/2000 23:05