หัวข้อ : Oratorio (ตำนานศักดิ์สิทธิ์) ตอนที่ 39 ข้อความ : Oratorio (ตำนานศักดิ์สิทธิ์) ตอนที่ 39 สรรพสิ่งบนโลกและท้องฟ้าส่งพลังมาที่ดาบเฮลบีทของไปรท์ นอร์มจึงเรียกพลังจากสมุนทั้งหมดของตนมาใช้บ้าง แต่พลังของไปรท์ใช้ได้ครั้งเดียวเท่านั้น "แค่ครั้งเดียว ถ้าพลาดล่ะก็ เราแพ้แน่ .." ไปรท์นึกในใจ นอร์มสร้างบอลความมืดขนาดใหญ่ออกมา และปล่อยไปทางไปรท์ "ถ้าข้าตาย ข้าไม่ยอมตายคนเดียวแน่!!!" ไปรท์หลบพลังนั่นได้ แต่ก็ทำให้บาดแผลของตนเลือดออกอีก "ทนอีกนิดนะ ขอแค่โจมตีครั้งเดียวเท่านั้น ."ไปรท์ทนความเจ็บเอาไว้ แล้วพุ่งไปหานอร์ม แต่นอร์มแสยะยิ้มออกมา "บอลนั่นไม่ใช่พลังงานความมืดหรอกนะ แต่คือแบล็คโฮล!" เมื่อนอร์มพูดจบ ด้านหลังของไปรท์ ก็มีแบล็คโฮลปรากฏขึ้นมา "อะไรกัน!!!" ไปรท์ปักดาบลงที่พื้นหันไปทางแบล็คโฮล เพื่อต้านการดูดเข้าไปในแบล็คโฮล นอร์มเดินเข้ามาหาไปรท์แล้วเตะซ้ำที่แผลเก่า "เข้าไปในแบล็คโฮลซะเถอะไปรท์!!!" นอร์มฟันเข้าที่กลางหลังของไปรท์ แต่ไปรท์ก็ไม่ยอมปล่อยมือจากดาบเฮลบีทอยู่ดี "คนที่ต้องเข้าไปในแบล็คโฮลคือแก!!!!" ไปรท์เรียกปีกแสงทั้ง12ปีกออกมา แล้วอ้อมไปด้านหลังของนอร์ม "ยังมีแรงขนาดนี้เลยรึเนี่ย!!!" นอร์มตกใจ ทันใดนั้นดาบเฮลบีทของไปรท์ก็เปลี่ยนกลายเป็นหอก นอร์มเห็นดังนั้นจึงสร้างบาเรียมาป้องกัน "ตาย!!!!!!!!" ไปรท์ขว้างหอกใส่นอร์ม หอกนั่นทะลุบาเรียของนอร์มได้ และปักเข้าที่อกด้านซ้ายของนอร์มพอดี จนทะลุ "กะ .แก " นอร์มยังมีแรงเหลืออยู่ก็เอาพลังทั้งหมดของสมุนของตนออกมา ทำให้กลายเป็นหอกเช่นกันและขว้างไปทางไปรท์ "พลังทั้งหมดของข้า จงส่งไปที่ดาบของข้าเดี๋ยวนี้!!!" หอกที่ปักอยู่ที่อกซ้ายของนอร์มกลับเป็นดาบดังเดิม และเปล่งแสงออกมา หอกของนอร์มโดนเข้าที่ไหล่ขวาของไปรท์ ทำให้ไปรท์ใช้แขนขวาไม่ได้ "มาซากิ ฟีโอน่า รูน ยูโรป้า มิตสึกิ คาซาโน่ นางิสะ พลังของพวกเธอชั้นจะใช้ให้คุ้มค่าที่สุด" ไปรท์ยิ้ม แล้วกระโดดไปหานอร์ม พร้อมกับดึงดาบที่ปักอยู่ออกมา "ทำไมมันถึงได้แกร่งขนาดนี้นะ .." นอร์มขยับไม่ได้เมื่อได้เห็นดวงตาของไปรท์ ไปรท์รวมพลังทั้งหมดของดาบเฮลบีททั้งสามอันเข้าด้วยกัน เบื้องหน้าของไปรท์ปรากฏสัญลักษณ์เฮลบีทขนาดใหญ่ออกมา "เพราะชั้นคือ ไปรท์ เดอะ เฮลบีทที่15 ผู้ที่สวรรค์ส่งมาเพื่อปราบแกไงล่ะ!!" สัญลักษณ์เฮลบีทรวมเข้ากับดาบเฮลบีท และพลังของไปรท์ "มันเหมือนกับ . เคโรจริงๆ " ไปรท์พุ่งเข้าไปหานอร์ม และดาบของไปรท์กับเปล่งแสงสีทองออกมา "โวลท์เทคเบิร์ส!!!!" ไปรท์ทุ่มพลังทั้งหมดของตนออกไป ทันใดนั้นก็เกิดเสาแสงขนาดใหญ่ที่Dark Castle จนคนทั่วไปก็มองเห็นเสาแสงนั่น ณ บ้านหลังหนึ่งบนเขา ชายหนุ่มคนหนึ่งมองมาที่เสาแสงนั่น "แสงนั่น พระราชาของพวกเรา" ชายหนุ่มคนนั้นถึงกับน้ำตาไหล เมื่อทุกอย่างเป็นไปตามที่พี่ชายของเขาพูดไว้ "เหมือนอย่างที่พี่พูดไว้จริงๆครับ พี่เซรอส" ทุกคนในอาณาจักรpocket ต่างมองไปที่เสาแสงนั่นทุกคน เพราะแสงนั่นคือความหวังของทุกๆคน "เจ้าชายไปรท์" ทุกคนนึกในใจอย่างเดียวกัน ยิ่งเชื่อมั่นเท่าไร ไปรท์ก็จะยิ่งแกร่งขึ้นทุกครั้งที่มีคนเชื่อใจ ใน Dark Castle นอร์มเหลืออยู่เพียงแค่ร่างส่วนบนเท่านั้น ไปรท์ทรุดลงนั่งกับพื้น และกระอักเลือด "เจ้าแกร่งจริงๆไปรท์ เหมือนกับเคโร บรรพบุรุษของเจ้า ไม่มีผิด ." นอร์มรู้ดีว่าตัวเองต้องตาย จึงยอมแพ้ เพราะทั้งสองฝ่ายก็ไม่มีแรงเหลือแล้ว "บรรพบุรุษของชั้น " ไปรท์กระอักเลือดอีก ดาบเฮลบีทของไปรท์ก็หมดพลังไปแล้วเช่นกัน "ทั้งนิสัย ทั้งหน้าตาของเจ้า เหมือนกับเคโร พี่ชายของข้าจริงๆ แม้ข้าแพ้เจ้า ข้าก็ไม่ได้แค้นเจ้าเลย" นอร์ม ร่างค่อยๆสลายไปทีละนิด ไปรท์มองดูนอร์มแล้วรู้สึกสงสาร "ที่นายมาเป็นจอมมารนี่ คงเพราะความแค้นที่มีต่อเฮลบีทสินะ ถ้าเป็นแบบนั้นทำไมนายไม่ฆ่าเคโร พี่ชายของนายเองล่ะ" ไปรท์รู้ได้ทันทีว่าร่างของนอร์มคือร่างรวมของนอร์มและเคโร นอร์มยิ้มออกมา "พี่ชายเพียงคนเดียวของข้า ข้าไม่แค้นเค้าหรอก ทุกอย่างมันจบแล้ว เจ้าคือผู้ชนะ ไปรท์ เดอะ เฮลบีท " ร่างของนอร์มสลายหายไป ไปรท์ เมื่อได้ฟังที่นอร์มพูดก็รู้สึกสงสารนอร์มขึ้นมา "ถึงจะเป็นผู้ชนะ แต่ชั้นคงต้องตายไปพร้อมกับแก " ปราสาทเริ่มพังทลาย และไปรท์เองก็ไม่มีแรงพอที่จะใช้พลังออกไปจากปราสาทนี้ได้ "ชนะแล้วต้องตาย มันก็ไม่ต่างกับคนที่แพ้หรอกนอร์ม" ไปรท์จับดาบเฮลบีทแล้วขว้างดาบลงไปในความมืดมิดด้านล่าง "พวกเราจะได้พบกันอีกบนสวรรค์ ." ร่างของไปรท์ลงไปสู่ความมืดมิด แล้วDark Castleก็ระเบิด และหายไปจากโลกใบนี้ คนในอาณาจักรPocket ต่างก็ดีใจที่เห็นปราสาทของนอร์มหายไปแล้ว "เจ้าชายไปรท์ ท่านคือเจ้าชีวิตของพวกเราตลอดกาล" ประชาชนในอาณาจักรpocket มองไปบนท้องฟ้าเพื่อรอคอยให้เจ้าชายกลับมาหาพวกเค้า ทางด้านไปรท์ก็ฟื้นขึ้นในสถานที่แห่งหนึ่งซึ่งเหมือนกับในดาบเฮลบีทไม่มีผิด "ที่ไหนเนี่ย ทำไมเรายังไม่ตาย ." ไปรท์ลุกขึ้น บาดแผลบนร่างของไปรท์หายไปทั้งหมด แล้วร่างของชายหนุ่มคนหนึ่งก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าของไปรท์ พร้อมกับหญิงสาวคนหนึ่ง "ไปรท์!!!" หญิงสาวคนนั้นเข้าไปหาไปรท์ ไปรท์ได้เห็นหญิงสาวคนนั้นก็ดีใจมาก "ฟิล เธอยังไม่ตายจริงๆ!" ไปรท์โอบกอดฟิลเอาไว้ และร้องไห้ออกมา ชายหนุ่มคนนั้นเมื่อได้สบตากับไปร์ทก็ยิ้มออกมา "ยินดีมากที่ได้พบกัน ไปรท์ที่15" ชายหนุ่มคนนั้นยิ้มให้ไปรท์ ไปรท์มองชายคนนั้นแล้วก็ตกใจที่หน้าตาของ เขาเหมือนกับตน "คุณคงจะเป็น เคโรสินะ ." ไปรท์เดนไปหาเขา เคโรยิ้มแล้วเอาดาบเฮลบีทให้ไปรท์ "ดาบของเจ้า มันยังไม่หมดพลังหรอกนะ มันจะไม่หมดพลังจนกว่าเจ้าจะตาย" ไปรท์รับดาบมาจากเคโร แต่เมื่อมองดาบนี่แล้วก็รู้สึกเจ็บปวด "ผมต้องสูญเสียพรรคพวกคนสำคัญไป ผมคงรับดาบไว้ไม่ได้ ผมไม่มีคุณสมบัติพอ" ไปรท์ยื่นดาบกลับให้เคโร แต่เคโรส่ายหน้า "เจ้ามีคุณสมบัติที่เหมาะกับดาบเฮลบีทมากที่สุด ถ้าเจ้าไม่มีคุณสมบัติพอ พวกผู้กล้าคงไม่เชื่อใจเจ้า แม้แต่ประชาชนก็ต้องไม่เชื่อใจเจ้าสิ" ไปรท์ได้ฟังก็คิดได้ แต่อีกใจหนึ่งก็อยากจะตายไป "ตอนนี้ ทุกอย่างก็สงบสุขแล้ว ดาบเฮลบีทก็ไม่มีความจำเป็นแล้วนี่ครับ" ไปรท์ถาม เคโรยิ้ม แล้วพาไปรท์มายังที่ๆหนึ่ง "ถ้าเจ้าปักดาบลงตรงกลางนั่น ทุกอย่างจะสงบสุขตลอดกาล แต่เจ้าต้องสูญเสียดาบไปตลอดกาลด้วย" เคโรชี้ไปที่แท่นรูปดาวห้าแฉก ไปรท์ยืนคิดอยู่นาน แต่ในที่สุดก็ตัดสินใจได้ "เพื่อความสงบสุขของอาณาจักร ผมยอมเสียดาบเฮลบีท อาวุธที่ผมรักที่สุดครับ" ไปรท์ยิ้มและปักดาบลงที่ตรงกลางของแท่นดาวห้าแฉก แล้วดาบเฮลบีทก็หายไป "ลาก่อนนะดาบเฮลบีท ." ไปรท์นึกในใจ แล้วเคโรก็หันมาทางไปร์ท "ตอนนี้เจ้าอยากจะพบใครมากที่สุด นอกจากฟิล ข้าจะใช้พลังของข้าทำให้ความหวังของเจ้าเป็นจริง" เคโรเรียกพลังของตนเองออกมา ไปรท์หันไปทางฟิล ฟิลก็ยิ้ม "ผมอยากพบพวกผู้กล้าอีกครั้ง เพราะไม่ว่ายังไงผมก็อยากจะขอบคุณพวกเค้าจริงๆ ที่พวกเค้ายอมทิ้งชีวิตอันแสนสุขของตนเอง มาสู้รบพร้อมกับผม" ไปรท์มีสีหน้าเศร้าๆ เคโรได้ฟังดังนั้นก็ใช้พลังของตนเองทั้งหมดช่วยไปรท์ "เจ้าจะได้พบผู้กล้าตามที่เจ้าขอ ในเวลานี้เจ้ากลับไปยังอาณาจักรเฮลบีทซะเถอะ" แล้วเคโรก็หายตัวไป ไปรท์และฟิลก็ใช้พลังสร้างประตูมิติขึ้นมา "กลับกันเถอะนะฟิล" ไปรท์ยื่นมือมาให้ฟิลจับ ฟิลเห็นดังนั้นก็ยิ้ม แล้วจับมือของไปรท์ "อืม เราอยู่ด้วยกันตลอดไปนะ" แล้วไปรท์กับฟิลก็เข้าไปในประตูมิติ เพื่อกลับไปสู่อาณาจักรเฮลบีท ทุกอย่างจบลงแล้ว สุดท้ายนอร์มก็เป็นฝ่ายพ่ายแพ้ ผู้คนทั้งหลายก็มีความสุขกันซักที แล้วเวลาก็ผ่านไป ติดตามตอนต่อไป จาก : Feona - 17/11/2000 12:22

ข้อความ : หุ ๆ จอมมารตายซะแล้วแฮะ...... คงใกล้จบแล้วซิ oratorio banzai!!!! จาก : xelloss - 17/11/2000 12:32

ข้อความ : จะมี Oratorio OVA ไหมครับ .. ว่าแต่ นอร์มดับสูญไปแล้ว ตอนหน้าจะเป็นไงหว่า ลุ้นๆๆๆๆๆ จาก : Johnny - 17/11/2000 12:42

ข้อความ : โอ้....ยังมีชื่อผมอยู่ด้วย ขอบคุณกั้บฟีโอน่าซัง^ ^ จาก : Kero - 17/11/2000 12:48

ข้อความ : โอ ยังไม่จบง่ายๆแฮะ เรื่องนี้ ตอนหน้าจะเป็นยังไงนา.... จาก : Kindani - 17/11/2000 14:37

ข้อความ : โอ้ะ ฟีโอน่าจะให้40ตอนจบพอดีเลยเหรอ...เลขสวยแฮะ จาก : Next - 17/11/2000 15:45

ข้อความ : อ้า ใกล้จะจบแล้วสินะเนี่ย จาก : Dark Master - 17/11/2000 18:31

ข้อความ : ปราบนอร์มได้แล้ว แล้วตอนต่อไปจะมีอะไรต่อล่ะคะเนี่ย=^~^= จาก : Rurico - 17/11/2000 18:49

ข้อความ : ม่ายมีใครยำผมซักคน ตั้งแต่บอร์ดเดิมแล้ว T-T ฮือ... จาก : angel k - 17/11/2000 19:55

ข้อความ : ....ปักดาบลงพื้น... เสียดาบตลอดไปเพื่อกักมาร... ไยบะ..??!! 40ตอนแห่งตำนานศักดิ์สิทธิ์... โอราโทริโอ้.... จาก : -----ROGER----- - 17/11/2000 21:17

ข้อความ : โอวววววว สมเป็นตำนานศักดิ์สิทธิ์ ToT จาก : Cid - 17/11/2000 22:19

ข้อความ : แหมมมมมมถึงตายก็เท่ห์ /me ตายตาหลับ จาก : Gnorm - 17/11/2000 23:49

ข้อความ : /me Party Party ^o^ "Welcome Gnorm-sama" จาก : MrT - 18/11/2000 01:27