หัวข้อ : Dark Pure Snow [Chapter 9 – Broken Seal -] ข้อความ : Dark Pure Snow [Chapter 9 – Broken Seal -] “ที่นี่ .ที่นี่คือ ?” ทีหันซ้ายหันขวา เขากำลังอยู่กลางทุ่งดอกไม้กว้างเพียงคนเดียว พลันพื้นที่รอบๆตัวเขาก็ค่อยๆกลายเป็นสีดำ กลีบดอกไม้ปลิวไปทั่ว ไม่นานรอบด้านก็เต็มไปด้วยความมืด มังกรสีขาวของเขาค่อยๆปรากฏขึ้นกลางความมืด . “ที .อัศวินมังกรผู้เป็นนายของข้า .” เสียงของเฟร่าดังขึ้น ทีเองก็พึ่งเคยได้ยินเฟร่าพูดเป็นครั้งแรก “..เฟร่า .นาย นายถูกฟีนิกซ์ฆ่าไปแล้วไม่ใช่เหรอ? .ฉันเองก็ ?” ทีเริ่มนึกขึ้นได้ เขาถูกฟีนิกซ์แทงเข้าที่หน้าอก ถ้าเป็นอย่างนั้นเขาก็น่าจะตายไปแล้ว “หรือว่าที่นี่เป็น .ดินแดนแห่งผู้มรณะ?” ภาพรอบๆข้างตัวทีเริ่มเด่นชัดขึ้นกลายเป็นดินแดนที่ว่างเปล่าที่มีแต่โขดหินและความแห้งแล้ง เขากำลังยืนอยู่หน้าแม่น้ำสายใหญ่ ฝั่งตรงข้ามนั้นมีแสงสว่างส่องมาจากระยะไกล “ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาที่ท่านจะต้องข้ามแม่น้ำสายนี้ไป ..ท่านยังมีภาระที่ต้องทำ ภาระที่เต็มไปด้วยความยากลำบาก ..แต่ถ้าท่านอยากจะหยุดพักเพียงแค่นี้ก็เป็นทางเลือกของท่าน ..” ของสองสิ่งปรากฎเบื้องหน้าของเฟร่า สิ่งหนึ่งเป็นขนนกสีขาวบริสุทธิ์ อีกสิ่งเป็นกระดาษว่างเปล่า “..จะให้ฉันเลือกของในนี้งั้นเหรอ .มันหมายถึงอะไรบ้างล่ะ” ทีเดินเข้าไป สายตาเขาก็เห็นแค่ขนนกอันหนึ่งกับกระดาษเปล่าๆอีกแผ่น “วิญญาณของท่านรู้ดีอยู่แล้ว .นี่เป็นการทดสอบของท่าน .” เฟร่าค่อยๆหายไปกับความมืด ทีมองไปที่ขนนกที่ค่อยๆเริ่มเรืองแสงขึ้น แสงนั้นทำให้เขาเอื้อมมือเข้าไปหาโดยไม่รู้สึกตัว มือของเขาค่อยๆเข้าไปใกล้ทุกขณะ สายตาของเขาเหลือบไปมองที่กระดาษแผ่นข้างๆ รูปๆหนึ่งปรากฏขึ้น เป็นรูปของแจมมาสเตอร์ที่ดูแลเขาที่เป็นเด็กกำพร้าเหมือนลูกแท้ๆ มือของทีหยุดเคลื่อนไหว “ท่านแจมมาสเตอร์ .” ภาพเริ่มเปลี่ยนไปเรื่อยๆ แต่ละภาพเคือผู้คนที่เขาได้พบมาชั่วชีวิต ทีเดินเข้าไปใกล้ๆ ภาพของทุกคนค่อยๆผุดขึ้นมาในความทรงจำของเขาผ่านกระดาษนี้ ภาพของทหารของเขาที่ตายไปทุกคน มังกรทุกตัวที่เขาดูแล ภาพของเน็กซ์และฮิโรที่ช่วยเขาเอาไว้ และ ..ภาพของมาโกะ ..ทีจับกระดาษนั้นขึ้นมาดู “นั่นคือทางที่ท่านเลือกที่จะไป?” เสียงของเฟร่าดังขึ้น ตอนนี้ทีเข้าใจความหมายของของทั้งสองสิ่งแล้ว “ อืม ..ทุกคนกำลังรอฉันอยู่ .ฉันคงจะมาหยุดที่นี่ไม่ได้หรอก ” ทีตอบขณะที่ทุกสิ่งค่อยๆหายไปกับแสงสว่างพร้อมๆกับเสียงของเฟร่า “ ..นี่เป็นหนทางที่ยากลำบากของท่าน หนทางสู่ดราก้อนมาสเตอร์ที่แท้จริง .” เสียงนี้ค่อยๆจางหายไป.. ดวงตาของทีค่อยๆลืมขึ้น เมื่อเขาเริ่มชินกับแสงยามเช้าก็รู้ว่าตอนนี้เขาอยู่บนเตียงในห้องของเขาเอง ข้างๆเขามีร่างของมาโกะที่นั่งฟุบหลับอยู่ข้างๆ ทีมองไปที่เธอด้วยรอยยิ้มขณะที่มือเอื้อมไปจับที่ผมที่อ่อนนุ่มของเธอ มาโกะค่อยๆลืมตาขึ้นเมื่อรู้สึกได้ถึงการสัมผัสจากใครบางคน สายตาของเธอสะท้อนให้เห็นทีที่หมดสติไปหลายวันอยู่เบื้องหน้า “!! ที! รู้สึกตัวแล้วเหรอ!” มาโกะพูดอย่างตกใจและดีใจพร้อมๆกัน หน้าของเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้มแต่ทีก็พอสังเกตเห็นคราบน้ำตาได้ มาโกะรีบวิ่งออกไปนอกห้องเพื่อที่จะบอกให้ทุกคนรู้ เสียงตะโกนของเธอดังไปทั่วปลุกอาณาจักรแห่งนี้ให้ตื่นจากการหลับไหล . วันต่อมา . “ที โซลด้าก ผู้ควบคุมอดีตกองทัพอัศวินมังกรที่18แห่งอาณาจักรเอลรุส ขอรายงานตัวครับ” ทีคกเข่าลงกลางห้องท้องพระโรงในปราสาท เบื้องหน้าเขามีแจมมาสเตอร์เดอะคิงนั่งอยู่บนบัลลังก์ ฮิโร เน็กซ์และมาโกะยืนอยู่ด้านข้าง ทุกคนต่างรอการกลับมาอีกครั้งของผู้ที่เคยใกล้ความตายไปแล้วครั้งหนึ่ง “ยืนขึ้นเถอะ เจ้าพึ่งจะฟื้นได้ไม่นานอย่าฝืนเลย” แจมพูดขึ้น “ขอบพระทัย” ทีพูดพร้อมกับยืนขึ้น จนถึงตอนนี้เขาก็ยังไม่เข้าใจว่าเขารอดมาได้ยังไง “ถึงจะไม่ค่อยน่าเชื่อว่าเจ้าถูกแทงเข้าที่หัวใจแต่กลับไม่ตายแต่มันก็เกิดขึ้นแล้ว ที่พวกเราพอจะคาดกันได้ก็คงจะเป็นเลือดของเฟร่าที่ติดไปกับดาบของฟีนิกซ์ได้ไหลเข้าสู่หัวใจของเจ้าโดยตรง เคยมีเรื่องเล่ากันว่าเลือดของมังกรสามารถทำให้ผู้ที่ตายไปฟื้นขึ้นมาได้ แต่มันก็ไม่ใช่ว่าจะเกิดขึ้นได้ทุกครั้ง นับว่าเจ้าโชคดีมากที่เดียว” แจมพูดตามสิ่งที่จอมเวทย์ของอาณาจักรคิดกันไว้ “ผมคงไม่เรียกว่าเป็นความโชคดีหรอกครับ แต่นี่คงเป็นความตั้งใจของเฟร่าที่จะช่วยผมเอง ” ทีนึกถึงมังกรที่เขาเลี้ยงมาตั้งแต่มันยังเป็นเด็ก “อืม .เอาเถอะ ต่อจากนี้ไปเจ้าจะทำอย่างไรต่อไป ทัพของเจ้าก็ไม่เหลือเลยซักคนเดียว ” แจมมองไปที่ที “ ถ้าเป็นไปได้ ..ผมมีเรื่องอยากจะขอร้องครับ” ทีตัดสินใจได้แล้วในสิ่งที่เขาต้องทำ “อะไรล่ะ? ถ้าข้าช่วยได้ข้าก็พร้อมที่จะช่วย” “ ..ผม ผมอยากจะขอถอนตัวจากกองทัพครับ!” ทีพูดอย่างมั่นใจ “อะ .อะไรนะ! เพื่ออะไรล่ะ! “ ทุกคนในที่นั้นต่างตกตะลึงกับคำพูดของที “เวลานี้ผมก็ไม่มีมังกรประจำตัวอีกแล้ว อัศวินมังกรที่ไม่มีมังกรมันก็ไม่ต่างอะไรกับประชาชนธรรมดา เพราะฉะนั้นผมจึงขอถอนตัวจากกองทัพนี้จนกว่าจะถึงเวลาที่ผมสามารถหามังกรที่เหมาะสมกับผมได้ครับ!” เสียงของทีบ่งบอกว่าเขาจะไม่หันหลังกลับไปอีกแล้ว “อย่างนั้นเองรึ .เช่นนั้นข้าก็คงห้ามอะไรไม่ได้ ข้าอนุญาต” แจมพูดก่อนที่จะเรียกให้ทหารเอาดาบเล่มหนึ่งออกมา “นี่เป็นดาบที่จอมเวทย์ของเราสร้างจากกระดูกของเฟร่าที่เหลืออยู่ ดาบนี่คงจะเหมาะกับเจ้าที่สุด “ แจมเดินลงไปมอบดาบให้กับที ดาบที่มีสีขาวล้วนและสัญลักษณ์มังกรขาวที่ด้ามดาบ “ขอบพระทัย” ทีรับดาบมา สัมผัสของดาบทำให้เขารู้ว่าวิญญาณของเฟร่ายังคงหลงเหลืออยู่ในดาบ “เน็กซ์ ฮิโร และมาโกะ เจ้าทั้งสามเดินเข้ามาซิ” แจมบอกทั้งสามให้มายืนรวมกับที “? มีอะไรหรือครับ” เน็กซ์พูดอย่างงงๆ “จากการกระทำของฟีนิกซ์และแสงสีดำที่มีประชาชนเห็นลอยออกมาจากร่างของสิ่งที่ตายแล้ว ตอนนี้ข้าเข้าใจถึงจุดประสงค์ของทั้งสี่คนนั่นแล้ว มันไม่ใช่แค่ให้คนที่ตายเป็นคนส่งสารถึงพระเจ้าเท่านั้น แต่มันยังเป็นการเพิ่มพลังให้กับพวกมันเองด้วย!” ราชาแจมเริ่มบอกถึงสาเหตุของเรื่องทั้งหมด “อะไรนะครับ!! เพิ่มพลังให้พวกมัน! เป็นไปได้ยังไงกัน! “ ทั้งสี่คนตกใจในสิ่งที่กำลังจะได้ยิน “แสงสีดำนั้นน่าจะเป็นDark Pure Snow หรือ เกล็ดหิมะแห่งความมืดที่พูดถึงในตำนาน พวกเจ้าคงรู้ว่าD.S. นี้เป็นเกล็ดวิญญาณของทั้งสี่คนนั่นที่กระจายไปทั่วโลก ถ้าอย่างนั้นแสดงว่าร่างที่เราเห็นในตอนนี้นั้นเป็นร่างที่ยังไม่สมบูรณ์ เพราะฉะนั้นในการที่จะทำให้ร่างสมบูรณ์ พวกมันก็ต้องรวมชิ้นส่วนของวิญญาณของพวกมันให้ครับ” แจมพูดถึงสิ่งที่คิดว่าน่าจะเป็นอย่างนาน “ดังนั้น ..การที่จะนำคืนมาได้นั้น ก็ต้อง .ทำลายร่างที่ใช้อยู่ในปัจจุบันซะ! “ เน็กซ์นึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนที่จะเข้าใจ “ถึงจะรู้ไม่ทั้งหมด ..ก็นับว่าใช้ได้ที่รู้ได้ถึงขนาดนี้ ข้าคงต้องขอปรบมือให้” เสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลัง เสียงที่ทีและเน็กซ์จำได้แม่นยำ ทั้งคู่หันไปมองด้านหลัง “ฟีนิกซ์!!!” ทั้งคู่พูดอย่างโกรธแค้นเมื่อเห็นร่างของฟีนิกซ์ยืนอยู่ที่ประตูทางเข้าท้องพระโรงโดยที่ไม่มีใครรู้ตัว! “โอ๋ .เจ้าหนุ่มมังกรนั่นยังไม่ตายอีกแฮะ .อ้อ สงสัยเพราะเลือดมังกรที่อยู่ที่ดาบ ไม่เป็นไรๆ ยังไงก็ต้องตายอีกรอบแล้วล่ะ!” ฟีนิกซ์พูดขณะที่อากาศรอบๆตัวเริ่มบิดเบี้ยวเพราะความร้อนจากร่างกาย! “แก! เจ้าฟีนิกซ์! มาทำอะไรที่นี่กัน!” ทีพูดก่อนที่จะชักดาบของเขาออกมาพร้อมๆกับพวกเน็กซ์ที่ระวังตัวเต็มที่ “ก็อย่างที่พูดน่ะแหล่ะ พวกข้าต้องรวมวิญญาณของตัวเองก่อนที่เหล่าเทพจะกลับมา และที่นี่ก็เป็นเป้าหมายต่อไป!” ฟีนิกซ์พูด “อย่าคิดเลยว่าจะทำอย่างนั้นได้! ทหารทุกคน! จัดการเจ้านั่นซะ!” ราชาแจมสั่งทหารทุกคนที่วิ่งเข้าไปหาฟีนิกซ์อย่างรวดเร็ว “เข้ามาให้ข้าจัดการง่ายๆเลยหรือ ก็ดี จะได้ไม่ต้องไปไล่ฆ่าอีก” ฟีนิกซ์หลบดาบของทหารคนแรกอย่างง่ายดายก่อนที่จะจับที่คอแล้วยกขึ้นมาเหมือนกับกำลังยกกระดาษอยู่! “อ่อนแอ อ่อนแอจริงๅ!!!” เปลวเพลิงลุกไปทั่วตัวทหาร ฟีนิกซ์ขว้างร่างที่เต็มไปด้วยเพลิงไปกระแทกใส่ทหารคนอื่น ร่างนั้นระเบิดออกอย่างรุนแรง! ฟีนิกซ์เรียกดาบดราก้อนสเลเยอร์ออกมาก่อนที่จะเหวี่ยงดาบทั้งที่เป้าหมายอยู่ห่างออกไป เปลวเพลิงพวยพุ่งออกจากดาบเข้าเผาผลาญทหารด้านหน้าอย่างรวดเร็ว! ทหารที่เหลือพุ่งเข้ามาจากทุกทิศทาง ฟีนิกซ์มองไปรอบๆอย่างนิ่งเฉย ร่างนั้นถูกดาบแทงทะลุจนพรุน! “เสร็จล่ะ!!” ทหารพูดขึ้นก่อนที่จะเห็นว่าร่างนั้นกลายเป็นร่างของพวกเดียวกันที่พยายามชี้นิ้วขึ้นด้านบน ทุกคนเงยหน้าขึ้นไปมอง ฟีนิกซ์ลอยอยู่ด้านบน รอบๆตัวเต็มไปด้วยหอกเพลิงจำนวนมากที่เริ่มจะตกลงมา! ทุกร่างบริเวณนั้นโดนเสียบทะลุ เพลิงจากหอกเผาทุกร่างจนไม่มีเลือดกระเด็นออกมาซักหยด! พริบตาเดียวทหารทุกคนก็เหลือแต่ซาก! “เอาล่ะ .อุ่นเครื่องเสร็จแล้วก็เริ่มของจริงกันซะที ????” ฟีนิกซ์เห็นคลื่นความเย็นจำนวนมากพุ่งเข้าหา เขายื่นมือไปเบื้องหน้า คลื่นเหล่านั้นกลายเป็นไอทันทีทั้งๆที่ยังไม่โดนมือ! ในทิศทางนั้นเหล่าจอมเวทย์กำลังล้อมพวกเน็กซ์และแจมมาสเตอร์อยู่ “ที! พาพวกเน็กซ์ออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด!! “ แจมมาสเตอร์สั่งขณะหยิบดาบของตนออกมา “ไม่ได้ครับ! ผมจะสู้กับทุกคนอยู่ที่นี่! อึ้ก!!! ทำไม ” ทีไม่ยอมทำตามแต่ก็ต้องลงไปกองกับพื้นเมื่อโดนด้ามดาบของแจมเข้ากระทุ้งที่ท้องอย่างแรง! “พูดไม่ยอมฟังนี่น้า .เน็กซ์ฝากพาเจ้านี่ออกไปนอกเมืองด้วย!” แจมมาสเตอร์พูดสั่งเน็กซ์ “ .แต่ว่า !!” เน็กซ์หยุดพูดเมื่อเห็นตราเวทย์ที่พื้น มันเป็นสัญลักษณ์ที่ใช้ในการย้ายสถานที่! “สองคนนี่พอๆกันเลย ยังงี้ก็ต้องบังคับไปหน่อยล่ะ! “ แจมพูดขณะร่ายเวทย์เพื่อพาทั้งสี่คนออกไปจากที่นี่ “ท่าน .แจม .” ทีพูดขัดๆ “มาโกะ ฝากดูแลทีแทนข้าด้วยนะ! “ แจมบอกกับมาโกะก่อนที่ร่างของทั้งสี่จะหายไป “พยายามเข้านะ .ที .” แจมมาสเตอร์พูดเบาๆ ก่อนที่จะหันไปหาฟีนิกซ์ “ทำไมช่วงนี้เจอแต่คนเสียสละตัวเองเยอะจังฟะ แย่ๆ ต้องระบายอารมณ์หน่อยแล้ว!!!” ฟีนิกซ์พูดอย่างกราด เกรี้ยวก่อนที่จะพุ่งเข้าหาราชาของอาณาจักรและกลุ่มจอมเวทย์เบื้องหน้า!!! - นอกเมืองเอลรุส – พวกเน็กซ์ที่ถูกวาร์ปออกมานอกปราสาทนั่งมองเมืองที่เริ่มมีไฟลุกไหม้อยู่เบื้องหน้า ทุกคนนั่งเงียบโดยเฉพาะที “ .ที ..” มาโกะเข้าไปพูดใกล้ๆแต่ก็ไม่มีผลอะไร “..ไม่เป็นไรหรอก ยังไงท่านแจมก็คงไม่แพ้ให้กับเจ้านั่นหรอก อื๋อ? นั่นอะไรน่ะ?” ฮิโรพูดให้กำลังใจทีก่อนที่จะเห็นสิ่งหนึ่งอยู่บนฟ้า เน์กซ์มองตามขึ้นไป ถึงแม้จะอยู่สูงค่อนข้างมาก แต่เขามั่นใจว่ามองไม่ผิดแน่! “เซลอส!!!!” เน็กซ์ตะโกนอย่างเคียดแค้นกับชายผมดำบนฟ้า เซลอสมัวแต่มองไปที่เมืองจนพึ่งสังเกตุเห็นพวกของเน็กซ์ “???? อ้อ เจ้าเด็กคนนั้นนั่นเอง สงสัยเราจะมีพรหมลิขิตให้ต้องเจอกันละมั้ง” เซลอสหันมาพูดด้วยเสียงดังกังวาล “แกมาทำอะไรที่นี่กัน!!!!” เน็กซ์ชักดาบก่อนที่จะชี้ไปทางเซลอส “ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก วันนี้ข้าแค่มาดูว่าฟีนิกซ์จัดการได้เรียบร้อบหรือเปล่าเท่านั้น ข้าไม่มีอารมณ์จะสู้ตอนนี้หรอก .” เซลอสพูดขณะที่มองไปที่เมืองที่ไฟเริ่มโหมแรงขึ้น “หน้าที่ งั้นหรือ ” เน็กซ์เริ่มโกรธกับคำๆนี้ ก่อนที่จะเห็นร่างๆหนึ่งลอยออกมาจากเมืองมารวมกับเซลอส “ภารกิจเสร็จสิ้น!” ฟีนิกซ์พูดอย่างสะใจ ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยเลือดของมนุษย์ “ภารกิจ ?? .!!! นั่น ..นั่นมัน!” ทีมองไปที่มือข้างหนึ่งของฟีนิกซ์ก่อนที่จะตะลึงกับสิ่งที่เห็น ร่างกายของนายเหนือหัวของเขาที่เต็มไปด้วยบาดแผลและเลือดถูกหิ้วด้วยมือข้างเดียว! แจมมาสเตอร์ยังคงมีชีวิตอยู่แต่ก็ด้วยลมหายใจที่อ่อนล้าเท่านั้น . “เจ้านี่เป็นนายของแกสินะ .งั้นก็ .ดูนี่!” ฟีนิกซ์แทงดาบเข้าที่หน้าอกของแจมมาสเตอร์เหมือนที่เคยทำกับที ร่างที่เป็นเหยื่อของคมดาบสะดุ้งเล็กน้อยก่อนที่จะแน่นิ่งไป เสียงหัวเราะของฟีนิกซ์ดังก้องขึ้นอีกครั้ง “ท่านแจมมาสเตอร์!!!!! แก!!!!!” ทีพูดด้วยความแค้นแต่ก็ไม่อาจที่จะขึ้นไปทำอะไรได้เลย “พอแค่นี้ล่ะ ฟีนิกซ์” เซลอสพูดเรียบๆ แต่เมื่อฟีนิกซ์เห็นสายตาที่เย็นเฉียบก็หยุดหัวเราะทันทีก่อนที่จะส่งร่างที่ไร้ชีวิตของแจมมาสเตอร์ให้เซลอส “เซลอส!! จะทำอะไรอีกน่ะ!!!” เน็กซ์พูดขณะที่คนอื่นๆยืนนิ่งกับสิ่งที่เกิดขึ้น เซลอสไม่ตอบอะไร ร่างของแจมมาสเตอร์ลอยขึ้นกลางอากาศก่อนที่จะหมุนไปรอบๆ “ในนามของข้าเซลอส จอมเวทย์แห่งอาณาจักรยูโทเปีย .ผนึกที่กักขังวิญญาณของผู้ถูกหลงลืมไว้ในประวัติศาสตร์ จงสูญสลายไปเดี๋ยวนี้ .” แสงสีดำเกิดขึ้นล้อมรอบร่างของแจมก่อนที่จะค่อยๆกลืนร่างนั้นเข้าไปจนหมด แสงสีดำค่อยๆรวมตัวกันเป็นแสงสีขาวที่วิ่งเข้ามาหาเซลอส “ผนึกที่หนึ่ง ..ถูกปลดออกแล้ว .” เซลอสพูดก่อนที่แสงนั้นจะพุ่งขึ้นแล้วหายไปบนฟ้า “วันนี้ข้ากำลังอารมณ์ดี .งั้นข้าจะช่วยดับไฟนั่นให้แล้วกัน ..” เซลอสพูดก่อนที่จะลอยสูงขึ้นไปอีก “ราชันย์แห่งแสง ผู้สถิตย์อยู่ในเงามืดของเมฆหมอก! จงส่งบริวารนับล้านเข้าสู่มือของข้า! แปรสภาพเป็นอาวุธร้ายแรงมุ่งสู่ผืนดิน!” สายฟ้าเริ่มเข้ามาวนเวียนที่มือของเซลอสก่อนที่จะรวมกันเป็นหอกแสงสีฟ้าขนาดใหญ่! “ไปได้! Wraith Of Odin!!!!!” เซลอสขว้างหอกแสงลงมาทันที แสงนั้นแหวกเมฆลงมาอย่างรวดเร็ว ผู้คนที่กำลังวุ่นวายกับเมืองที่เต็มไปด้วยเพลิงเห็นแสงหนึ่งพุ่งลงมาจากฟ้า .แสงที่เหมือนมังกรสายฟ้า ..โดยที่ไม่มีใครหนีได้ทัน หอกกระทบกับพื้นพร้อมกับสายฟ้านับร้อยที่ผ่าลงมาที่เมือง! เสียงดังสนั่นของฟ้าผ่าก้องไปทั่วพร้อมๆกับเมืองที่ค่อยๆกลายเป็นจุลเพราะพลังทำลายของสายฟ้าจำนวนมาก เมื่อทุกอย่างจบลง . “ สงสัยจะใช้แรงไปหน่อย แต่ยังไงไฟก็ดับไปแล้ว” เซลอสมองไปที่ที่เคยมีเมืองอยู่แต่ตอนนี้กลายเป็นที่โล่งไม่มีอะไรเหลือ .รวมทั้งผู้รอดชีวิต แสงสีดำลอยจากบริเวณนั้นก่อนที่จะเข้าไปรวมที่เซลอสและฟีนิกซ์ พวกเน็กซ์ไม่อาจจะทำอะไรผู้ที่อยู่บนฟ้าได้เลย . “หวังว่าพวกเจ้าคงจะใช้ชีวิตที่เหลือให้สนุกสนานนะ ..ก่อนที่จะไม่มีโอกาสอีก ” เซลอสและฟีนิกซ์ค่อยๆหายไปขณะที่ทีเดินไปที่ที่เคยเป็นเมืองของเขา .. “ .ที ..”มาโกะมองไปที่ชายซึ่งมีชะตากรรมเดียวกับพวกเธอ ชะตากรรมที่ต้องเสียที่ที่เคยอยู่มานานและคนที่รัก ทุกคนยืนเงียบจนฝนเริ่มโปรยปรายลงมาเหมือนจะร่ำให้กับผู้ที่เสียชีวิต ด้านหลังของพวกเขา เงาของชายคนหนึ่งปรากฏขึ้น .. Dark Pure Snow [Chapter 9 – Broken Seal -] End. จาก : Next - 16/11/2000 15:58

ข้อความ : ง่า....นี่ผมหลอกทุกคนได้หมดเลยมั้งเนี่ยว่าทีตาย นี่ผมทำตามคำบอกของฮิโรนะที่ว่า"ตอนหน้าทำให้ทีตาย" ตอนหน้าตอนเดียวจริงๆ ^-^ ขออภัยท่านแจมด้วยกั้บ จาก : ์Next - 16/11/2000 16:01

ข้อความ : ................................................เชอะ ไม่เป็นไร ทีไม่มีมังกรแล้วถือว่าไม่ใช่อัศวินมังกรแล้ว(กฎสายฟ้าแสนลำเอียงบ้าๆนั่นทำไรไม่ได้แล้ว 555555) ไว้ฆ่าเองทีหลังก็ได้ หึๆๆๆ จาก : Hirou - 16/11/2000 16:25

ข้อความ : หึๆ..สงสัยต้องฆ่าอีกรอบ... จาก : Phoenix - 16/11/2000 17:12

ข้อความ : โหวว เซรอส ทำไมโหดร้ายอำมหิตผิดมนุษย์หยั่งงี้... >_< จาก : Cid - 16/11/2000 17:16

ข้อความ : อ่า.....นะ ตูโคตรโหดเลยอ่ะ ^_^;;; จาก : xelloss - 16/11/2000 17:27

ข้อความ : สงสัยเป็นความแค้นแต่วัยเด็กของเน็กซ์ที่เซลลอสก่อเอาไว้... จาก : ioroid - 16/11/2000 18:32

ข้อความ : อืมๆตามสบาย จาก : Jam X - 16/11/2000 21:50

ข้อความ : อ่า ยังไม่ตายหรอกหรือนี่ จาก : เอนะ - 16/11/2000 22:25

ข้อความ : โฮ่.....นี่ขนาดแค่ 2 ใน 4 นะ หุหุ จาก : Kindani - 16/11/2000 23:32

ข้อความ : Oh, thank you หลาย Next. ^-^ จาก : MrT - 17/11/2000 02:09

ข้อความ : เหงาง่า ไม่มีใครยำผมเลย... จาก : angel k - 17/11/2000 19:51