หัวข้อ : Oratorio (ตำนานศักดิ์สิทธิ์) ตอนที่ 37 ข้อความ : ณ Dark Castle ไปร์ทกับฟิล ต้องสูญเสียพรรคพวกคนสำคัญไปตลอดกาล โดยที่ยังปราบนอร์มไม่ได้ ทั้งคู่แบกความตั้งใจของพรรคพวกไม่บนบ่าสองข้างของตนเอง เค้าทั้งสองก็มุ่งหน้าต่อไป ประตูสุดท้ายที่จะนำไปสู่การต่อสู้กับจอมมารนอร์ม พวกเค้าได้ผ่านไปแล้ว การต่อสู้ครั้งสุดท้ายของผู้นำสายเลือดเฮลบีทกำลังจะเริ่มขึ้น Oratorio (ตำนานศักดิ์สิทธิ์) ตอนที่ 37 ความหวังสุดท้ายของมวลมนุษยชาติ ไปร์ทและฟิลลงจากหลังม้า และมองดูรอบๆ บริเวณนี้เป็นห้องมืดๆขนาดใหญ่ สิ่งที่มองเห็นได้มีเพียงตนเองเท่านั้น "ฟิล เธอยังอยู่ที่บีทรึเปล่า" ไปร์ทบังคับให้บีทส่องแสงสีทองออกมาจากเขาที่กลางหน้าผาก "ชั้นยังอยู่ที่นี่ ไม่ต้องเป็นห่วง" ฟิลไม่ขยับไปไหน แสงจากเขาของบีท ทำให้เชิงเทียนในห้องนี้ติดทั้งหมด ที่ด้านในสุดของห้อง มีวงแหวนดาวหกแฉกอยู่ที่พื้น "ระวังตัวไว้นะฟิล อย่าออกห่างจากชั้นนะ" ไปร์ทเรียกดาบเฮลบีทออกมาจากสัญลักษณ์ที่มือทั้งสองข้าง ฟิลเดินอยู่ข้างๆไปร์ทตลอดเวลา "เธอเรียกบีทเข้าไปในดาบได้มั้ยไปร์ท?" ฟิลมองดูบีทที่เดินตามมา ไปร์ทชูดาบขึ้น บีทก็กลายเป็นแสงเข้าไปในดาบเฮลบีท "พวกเราต้องเอาชนะนอร์มและกลับไปพบทุกคนให้ได้ ." ไปร์ทหยุดเดิน และมองไปที่วงแหวนดาวหกแฉก ฟิลเข้าใจความรู้สึกของเขาได้ดี "เราจะกลับไปด้วยกันนะ"ฟิลกลายร่างเป็นซีริลเทพแห่งเสียงดนตรี แต่เป็นร่างที่ไม่สมบูรณ์เพราะไม่มีปีกอีกแล้ว "ชั้นจะสู้ให้ถึงที่สุด เราจะกลับไปด้วยกัน" ไปร์ทโอบกอดฟิล ทันใดนั้นก็มีเสียงปรบมือดังขึ้นมา พร้อมๆกับแสงสีฟ้าที่ปรากฏขึ้นที่วงแหวนดาวหกแฉก "ประทับใจจริงๆไปร์ท ความกล้าหาญและความรักของเจ้า น่าประทับใจจริงๆ" เสียงที่คุ้นเคย และเป็นเสียงของผู้ที่ไปร์ทรู้จักดีที่สุดดังขึ้น ไปร์ทหันไปที่วงแหวนดาวหกแฉก "ได้พบกันจนได้ ชิออนน่า นอร์ม เดอะ เฮลบีท ." ไปร์ทเดินไปที่ดาวหกแฉกอย่างช้าๆพร้อมกับฟิล "ยินดีที่ได้พบกัน ผู้ที่จะมาเป็นร่างใหม่ให้ข้า ชิออนน่า ไปร์ท เดอะ เฮลบีท" นอร์มปรากฏกาย ในมือของนอร์ม ถือดาบเล่มหนึ่งอยู่ "ไปร์ท ดาบนั่น " ฟิล ตกใจเมื่อได้เห็นดาบที่นอร์มถืออยู่ ไปร์ทมองที่ดาบนั่นแล้ว ก็ถอดผ้าคลุมสีแดงที่สวมอยู่ ขว้างออกไป "ดาบเฮลบีท ลักษณะแบบนั้นคงจะเป็นดาบเฮลบีทของไปร์ทที่1" ไปร์ทจับดาบเฮลบีทของตนไว้แน่น นอร์มยิ้มและแยกดาบเฮลบีทของตนออกเป็นสองเล่ม "ดาบเฮลบีทไม่ได้มีเพียงหนึ่งหรือสองเล่ม แต่มันเป็นดาบประจำตัวของไปร์ททุกรุ่น ไปร์ทดาบที่เจ้าใช้อยู่ก็คือดาบประจำตัวไปร์ทที่ 14 ซึ่งมีรูปร่างคล้ายดาบเฮลบีทเล่มแรกที่สุด" ฟิลได้ยินที่นอร์มพูดก็ตกใจ ทำให้ ไปร์ทสงสัย "ดาบเฮลบีทเล่มแรกมีพลังมากที่สุด ดังนั้นดาบที่มีรูปร่างคล้ายดาบเล่มแรกก็ต้องมีพลังมากที่สุดเช่นกัน" ไปร์ทพูดขึ้น และมองไปที่นอร์มด้วยสายตาที่มีแต่ความเคียดแค้น "ข้ารู้เรื่องของเจ้าดีไปร์ท ดังนั้นข้าก็รู้ด้วยว่า เจ้าเป็นผู้ที่มีพลังมากที่สุดในหมู่ผู้สืบทอดสายเลือดเฮลบีท" นอร์มเรียกให้สัตว์เลี้ยงของเขาออกมา ไปร์ทจึงรวมดาบให้เป็นเล่มเดียว "ชั้นจะเป็นอย่างไรไม่สำคัญ แต่ชั้นต้องปราบแกให้ได้!" ไปร์ทชี้ดาบไปทางนอร์ม นอร์มหัวเราะ และถอดผ้าคลุมที่ใส่เอาไว้ตลอดออก นอร์มอยู่ในชุดเกราะสีดำ เมื่อมีแสงมากระทบจะเห็นเป็นสีเลือด "จะปราบข้ารึ ไม่ง่ายหรอกนะ เพราะข้าคือ จอมมาร ผู้แข็งแกร่งที่สุด!!" นอร์มชูดาบขึ้น ก็เกิดสายฟ้าผ่าลงมาใส่ไปร์ทและฟิล "ไปร์ท นอกจากสายฟ้าพวกนี้แล้ว ระวังเศษเพดานที่ตกลงมาด้วย!!" ฟิลปล่อยพลังคลื่นเสียงทำลายเศษเพดานที่ตกลงมา ไปร์ทปล่อยแสงออกมาจากดาบ และเข้าไปฟันนอร์ม "พลังกลับมา100%แล้วนี่ไปร์ท แต่ทำไม ถึงใช้พลังอ่อนแบบนี้ ." นอร์มส่ายหน้าด้วยความผิดหวัง และปล่อยแสงออกมาจากดาบเช่นกัน พลังแสงของไปร์ทถูกพลังของนอร์มกลบหายไป "อะไรกันเนี่ย!!!" ไปร์ทกระโดดหลบพลังแสงของนอร์ม แสงนั่นพุ่งชนฝาพังทลาย "พลังรุนแรงจริงๆ ประมาทหรือเปิดช่องว่างไม่ได้เลย " ฟิลมองไปที่ฝาที่ถูกทำลาย ไปร์ทมองไปฝา แล้วหันหน้ากลับมาหานอร์ม "แกก๊อบปี้พลังของชั้นใช่มั้ย "คำพูดของไปร์ททำให้นอร์มยิ้ม และผายมือซ้ายออก แสงก็มารวมกันที่มือซ้ายของนอร์มทันที พลังนั่นใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ "ข้าไม่ได้ก๊อบปี้พลังของแก แต่ข้าใช้พลังของตัวเองต่างหากล่ะ"นอร์มปล่อยลูกพลังแสงใส่ไปร์ท ไปร์ทรวมพลังไว้ที่ดาบจะตัดลูกพลังนั่น โดยที่ไม่รู้ว่าพลังนั่นคืออะไร "สโทน่าซันชายน์!!! ไปร์ทหลบเร็ว!!!" ฟิลปล่อยคลื่นเสียงมาต้านพลังสโทน่าซันชายน์ของนอร์ม แต่พลังสู้นอร์มไม่ได้ ส่วนไปร์ทจะหลบแต่ก็หลบไม่ได้ เพราะถูกพลังบางอย่างควบคุมร่างกายเอาไว้ "เจ็บใจนัก!!" ไปร์ทหลบไม่ได้จึงโดนพลังของนอร์มเต็มๆ ทำใส่เกราะร้าว สัตว์เลี้ยงของนอร์มจ้องมาที่ ไปร์ทตลอด ทำให้ฟิลสงสัย "เกราะของแก ป้องกันได้ดีนี่ แต่ถ้าโดนอีกที แตกแน่ๆ" นอร์มพุ่งเข้ามาหาไปร์ท ไปร์ทจะโจมตีนอร์ม แต่ขยับตัวไม่ได้ "ทำไมไปร์ทถึงขยับไม่ได้นะ รึว่า ..!" ฟิลหันไปทางสัตว์เลี้ยงของนอร์ม นอร์มโจมตีไปร์ท แต่ก็ทำได้แค่เกราะเป็นรอยยาวเท่านั้น "แกทำอะไรชั้นไม่ได้ ตราบใดที่ชั้นยังมีเกราะนี่อยู่!!!" ไปร์ทเรียกปีกแสงออกมา และปล่อยเฮลบีทเฟเซอร์ใส่นอร์ม ทำให้นอร์มต้องถอยออกไป "ทำไมแกหลุดจากมนต์สะกดของเรด13ได้ ." นอร์มเห็นดังนั้นจึงหันไปที่สัตว์เลี้ยงของตน ก็เห็นฟิลกำลัง สู้กับเรด13อยู่ "คิดจะควบคุมไปร์ทน่ะ ขี้โกงจริงๆนอร์ม" ฟิลเล่นเพลงสังหารโจมตีเรด13 แต่เรด13ที่ว่องไวก็หลบได้หมด ไปร์ทปล่อยเฮลบีทเฟเซอร์ใส่นอร์มอีกครั้ง "อย่าหันหลังให้ศัตรูสิ คู่ต่อสู้ของแกคือชั้น!!!" ไปร์ทปล่อยเฮลบีทเฟเซอร์ออกมา จากปีกแสงของตน นอร์มมองพลังของไปร์ทก็ยิ้ม "เฮลบีทเฟเซอร์ที่ใช้เวลาไม่นานให้การฝึกของแก คิดรึว่าจะทำอะไรข้าได้ " นอร์มเรียกปีกแสงของตนออกมา ปีกแสงของนอร์มนั้น มีถึง12ปีก "12ปีก!!!!"ฟิลเห็นอย่างนั้นก็ตกใจ ทำให้เรด13 จู่โจมฟิลได้ นอร์มปล่อยเฮลบีทเฟเซอร์ออกมาบ้าง พลังของนอร์มทะลุผ่านพลังของไปร์ทได้อย่างง่ายดาย "พลังของเราสู้ไม่ได้รึเนี่ย " ไปร์ทโดนเฮลบีทเฟเซอร์ของนอร์มเข้า ก็กระเด็นไปชนฝา จนฝาทะลุ ทำให้เกือบตกลงไปด้านล่างของปราสาท แต่โชคดีจับขอบหน้าต่างของปราสาท ในส่วนของห้องทดลองคินดะนิเอาไว้ได้ "ไปร์ท!!!!" ฟิลรีบวิ่งไปที่ฝาที่ทะลุ เพื่อไปดูไปร์ท แต่โดนนอร์มจับเอาไว้ได้ "เจ้ายังมีหนี้แค้นกับข้าอยู่ เรื่องที่เจ้าทำลายดาบเฮลบีทของไปร์ทที่12 ." นอร์มยิงสโทน่าซันชายน์ใส่ฟิลในระยะเผาขน ทำให้ฟิลบาดเจ็บหนัก "ไปร์ท . ต้องเอาชนะแกได้แน่ .." ฟิลทรุดลงนั่งที่พื้น แต่นอร์มบีบคอของฟิลแล้วยกขึ้นมา "หุบปากไปซะ แกก็แค่เศษสวะ " นอร์มจับร่างของฟิลกระแทกกับฝาผนัง ฟิลถึงกับกระอักเลือด ทางด้านไปร์ท ไปร์ทก็รีบวิ่งขึ้นมาที่ชั้นบนสุด ระหว่างทางก็ต้องผ่านห้วงมิติแห่งความทรงจำซะก่อน "เจ้าชายคือพลังของพวกเรา" ไปร์ทได้ยินเสียงของรูนดังขึ้นมา ก็รู้ได้ว่านี่เป็นความทรงจำเมื่อชาติก่อน "รูน " ไปร์ทยังคงมุ่งหน้าต่อไป แล้วเสียงของใครบางคนก็ดังขึ้นอีก "เจ้าชายจะพูดยังไง ชั้นก็ไม่สนใจหรอก ชั้นรักนางิ เอ๊ย! คารอน" เสียงของคาซาโน่ดังขึ้น ความทรงจำเมื่อครั้งที่ไปร์ทไปที่วิหารคารอน หลงไหลเข้ามา "เจ้าชายนี่ใจดีจริงๆเลยนะครับ สมกับเป็นกษัตริย์" เสียงของมิตสึกิดังขึ้น ความทรงจำเมื่อครั้งที่เจอกับมิตสึกิครั้งแรกที่วิหารใหญ่ปรากฏขึ้นมาในใจ "ขอโทษด้วยนะคะเจ้าชาย ชั้นไม่ยอมให้คนๆนั้นไปคนเดียวหรอก" เสียงของยูโรป้าดังขึ้นมา ความทรงจำเมื่อครั้งที่ยูโรป้าจะตามรูนไปสำรวจที่ปราสาทของนอร์ม ทำให้ไปร์ทรู้สึกคิดถึงอดีต "ดาราพยากรณ์ของชั้นอาจจะไม่แม่นยำ แต่มันคงจะเป็นประโยชน์แก่เจ้าชายนะคะ" เสียงของฟีโอน่าดังขึ้น ความทรงจำเมื่อครั้งที่ฟีโอน่าทำนายชะตากรรมของอาณาจักร ทำให้ไปร์ทนึกถึงจุดประสงค์ที่มาที่นี่ "ถึงแม้เจ้าชายจะห้าม แต่ผมก็ทิ้งพวกเค้าไปไม่ได้หรอกครับ" เสียงของมาซากิดังขึ้น ความทรงจำเมื่อครั้งที่มาซากิลุยเดี่ยวเข้าไปช่วยรูนและฟีโอน่า ทำให้ไปร์ทเข้าใจในความหมายของมิตรภาพ "ไปร์ท เราจะอยู่ด้วยกันนะ แต่ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับชั้น เธอจงฆ่าชั้นซะ" ความทรงจำในตอนที่ทำสงครามกับ นอร์ม หลงไหลเข้ามา ทำให้ไปร์ทหยิบของที่พวกมาซากิให้ ออกมา "ผลึกเจ็ดสี ก็เมื่อพวกเค้าทั้ง7คน สีแดงมาซากิ สีเขียวรูน สีแสดฟีโอน่า สีเหลืองมิตสึกิ สีครามยูโรป้า สีน้ำเงินคาซาโน่ สีม่วงนางิสะ " ไปร์ทมองที่ผลึกเจ็ดสี และกำมันไว้แน่น "พวกเธอจงอยู่เคียงข้างชั้น เรามาสู้ด้วยกัน" ไปร์ทเดินหน้าต่อไปยังอีกมิติหนึ่ง คือมิติแห่งความลืมเลือน ทางด้านฟิลก็โดนนอร์มโจมตีใส่จนบาดเจ็บสาหัส และถูกตรึงไว้กับไม้กางเขนขนาดยักษ์ที่สร้างจากพลังของนอร์ม นอร์มลูบหัวเรด13 แล้วหันไปทางฟิล "เห็นมั้ยล่ะ ไปร์ทมันไม่กลับมาแล้ว มันทิ้งแกเหมือนในอดีต" ฟิลได้ยินที่นอร์มพูดก็ปล่อยพลังคลื่นเสียงออกมา "ไปร์ทจะไม่ไปไหนทั้งนั้น ถ้ายังฆ่าแกไม่ได้ ชั้นเชื่อใจเค้า!!!" ปีกทั้ง12ของนอร์มบังพลังคลื่นเสียงของฟิลได้หมด แล้วสะท้อนกลับไป "ถ้ามันกลับมาจริงๆก็คงจะดี แต่มันจะผ่านมิติแห่งความลืมเลือนไดรึเปล่าน่ะสิ หึๆๆๆๆ" นอร์มชี้ไปทางฟิล เรด13 ก็เข้าจู่โจมฟิลทันที ทางด้านไปร์ท ก็เข้ามาในมิติลืมเลือนแล้ว ก็รู้สึกเหมือนความทรงจำทั้งหลายกำลังจะออกไปจากร่างของเขา "ความทรงจำในอดีต เมื่อชาติที่แล้ว ทำไมเรานึกไม่ออก ไม่ไหวแล้ว " ไปร์ทปวดหัวมาก เรื่องสมัยเด็กๆของไปร์ท เริ่มหายไป "ไม่ ชั้นจะลืมไม่ได้!!! ชั้นต้องทำความหวังของทุกคนให้เป็นจริง!!!" ทันใดนั้น ผลึกเจ็ดสีก็เปล่งประกายสวยงาม ความทรงจำกลับมาอย่างเดิม จนไปร์ทตะลึง "ผลึกนี่ .." แล้วผลึกก็ส่องแสงจ้าไปทั่วอาณาบริเวณ ไปร์ทลืมตาขึ้นมา ก็พบว่าตนอยู่ในสถานที่แห่งหนึ่ง "Oracle เรามาที่นี่ได้ยังไงกัน?" ไปร์ทมองไปรอบๆเพื่อหาทางออก แต่ก็ไม่พบ แล้วผลึกเจ็ดสีก็เปล่งประกายสีเขียว เบื้องหน้าของไปร์ทปรากฏร่างของรูน ในแบบของเทธิอุส "เจ้าชายรับพลังของพวกเราไปเถอะครับ พลังของท่านเพียงอย่างเดียวคงปราบนอร์มไม่ได้ เพราะท่านไม่สามารถใช้พลังได้ 100%"รูนพูดขึ้น แล้วผลึกเจ็ดสีก็เปล่งแสงสีน้ำเงิน "จอมมารนอร์มเก็บพลังความชั่วจากผู้คนมานาน เจ้าชายเองก็ต้องใช้ดาบเป็นสื่อในการดึงพลังของโลกนี้ออกมา" คาซาโน่แตะที่ดาบเฮลบีท แล้วผลึกเจ็ดสีก็เปล่งแสงสีเหลือง "พลังของโลกใบนี้ พลังของพวกเราผู้กล้า และพลังของท่าน เมื่อมารวมกันจะสร้างสิ่งที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกนี้ขึ้นมาได้" มิตสึกิมองมาทางเจ้าชายไปร์ท "สิ่งที่แข็งแกร่งที่สุด .." เมื่อไปร์ทพูดจบ ผลึกเจ็ดสีก็เปล่งแสงสีแสด "ท่านต้องรวมใจให้เป็นหนึ่งเดียวกับโลกนี้ และดาบเฮลบีท ตอนนี้ท่านอาจจะทำไม่ได้ แต่เมื่อถึงเวลาท่านจะทำได้แน่นอน" ฟีโอน่าปล่อยพลังมาซ่อมแซมเกราะของไปร์ท แล้วผลึกเจ็ดสีก็เปล่งแสงสีม่วง "ท่านยังไม่รู้สึกถึงพลังที่แท้จริงของดาบเฮลบีทสินะครับ ที่พลังของท่านสู้จอมมารนอร์มไม่ได้ ก็เพราะท่าน ยังมีความกังวลอยู่ ขจัดความกังวลนั่นเถอะครับ" นางิสะพูดขึ้น แล้วผลึกแสงก็เปล่งแสงสีแดงออกมา "ขอให้เจ้าชายจำไว้ พวกเราอยู่เคียงข้างเจ้าชายเสมอ และตลอดไป อย่ากังวลเลย ท่านต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปเพื่อคนที่รัก" มาซากิจับที่ดาบเฮลบีท แล้วผู้กล้าทั้ง7คนก็แตะที่ดาบเฮลบีท "ขอให้พวกเราได้พบกันอีกบนสวรรค์ ." น้ำตาลูกผู้ชายหลั่งไหลออกมา แต่ไปร์ทก็ยังคงยิ้มอยู่ "ไปสู้กับนอร์มเถอะครับ อีกไม่นานท่านจะนำพลังของพวกเราไปใช้ได้" รูนยิ้ม และทุกคนก็รวมพลังกัน ชั่วพริบตาไปร์ทก็มีปีกแสง12ปีกเช่นเดียวกับนอร์ม "พวกเราในตอนนี้ให้พลังได้เพียงแค่นี้ เศษเสี้ยวของวิญญาณของพวกเราจะหายไปแล้ว ขอให้ท่านโชคดีเจ้าชายไปร์ท" มาซากิยิ้ม แล้วในบริเวณนี้ก็เกิดแสงจ้าไปทั่ว เมื่อไปร์ทกลับมาที่หน้าห้องของนอร์ม ผลึกเจ็ดสีก็แตกสลายหายไป "คราวนี้ ชั้นจะไม่ยอมแพ้แกแน่ นอร์ม!" ไปร์ทฟันประตูที่ขวางอยู่พังทลายภายในการฟันเพียงครั้งเดียว แล้วไปร์ทก็เดินเข้าไป ก็ได้พบนอรืมอีกครั้ง "ผ่านมิติแห่งความลืมเลือนมาได้สินะ เจ้านี่จิตใจเข้มแข็งจริงๆ" นอร์มหัวเราะเบาๆ และแสยะยิ้ม ไปร์ทหันไปเห็นฟิลที่ถูกตรึงร่างไว้ ก็โกรธมาก "แกทำกับฟิลถึงขนาดนี้ . ถึงตายชั้นก็ต้องฆ่าแกให้ได้!!!!" ไปร์ทกางปีกแสงทั้ง12ของตนเองออกมา แล้วพุ่งไปหานอร์ม นอร์มตกตะลึงที่ไปร์ทมีปีกแสงเท่ากับตน "แกมีพลังขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหรเนี่ย!!!" นอร์มจับดาบที่ปักอยู่ที่พื้นขึ้นมา ไปร์ทพุ่งตรงเข้าไปฟันนอร์ม ดาบของทั้งคู่ปะทะกัน ทำให้พื้นบริเวณนั้นร้าวเป็นทางยาว "ชันจะปราบแกให้ได้!!! "แสงจากปีกของไปร์ท พวยพุ่งออกมาใส่นอร์ม นอร์มหลบไม่ทันจึงโดนเข้าเต็มๆ แต่ก็ทำได้แค่เลือดออกที่ไหล่เท่านั้น "พลังไม่เลวนี่ แต่แค่นี้ทำอะไรข้าไม่ได้หรอกน่า!!!" นอร์มปล่อยสโทน่าซันชายน์ใส่ไปร์ท แต่ไปร์ทหลบแล้วพุ่งตรงไปที่เรด13 "ถ้าจัดการเจ้านี่ได้ ก็ไม่มีใครมาบังคับร่างเราได้หรอก " ไปร์ทฟันเรด13เพียงทีเดียว เรด13แยกเป็นสองท่อน นอร์มหันมาที่ไปร์ทก็ยิ้ม ราวกับพอใจอะไรบางอย่าง "ไปร์ท เจ้าเหมาะสมที่จะเป็นคู่ต่อสู้ของข้าจริงๆ ไม่มีใครทำได้ขนาดนี้เลย ตั้งแต่ไปร์ทที่1-14 เจ้าคงจะเก่งที่สุด" นอร์มยิ้มอย่างพอใจ ไปร์ทรวมพลังไว้ที่มือทั้งสองข้าง "หุบปากไปซะ สโทน่าซันชายน์!!!!" ไปร์ทปล่อยออกมาพร้อมกันถึงสองลูก นอร์มฟันลูกพลังทั้งสองขาดกลางทำให้ไม่โดนตน ไปร์ทแยกดาบออกเป็นสองแล้วหายตัวไป "ข้ารู้นะว่าแกอยู่ที่ไหน " นอร์มยกดาบขึ้น ไปร์ทโผล่ออกมาที่ด้านหลังของนอร์ม ก็โดนแสงที่นอร์มปล่อยออกมาจากดาบ กระเด็นไป "ทำยังไงถึงจะรวมใจให้เป็นหนึ่งกับโลกนี้ได้นะ ."ไปร์ทนึกในใจ นอร์มมองมาที่ไปร์ทแล้วยิ้ม แม้นอร์มจะยิ้มแต่ก็ไม่สามารถเก็บจิตสังหารเอาไว้ได้ "ต้องลองใช้ท่าใหม่ซะแล้ว!!!!" ไปร์ทลุกขึ้นและจับดาบทั้งสองเล่มไว้แน่น ติดตามตอนต่อไป จาก : Feona - 15/11/2000 17:15

ข้อความ : ทำยังไงถึงจะรวมใจให้เป็นหนึ่งกับโลกนี้ได้นะ ."ไปร์ทนึกในใจ อย่าบอกนะว่าไปร์ทจะใช้บอลเก็งกิอ่ะ จาก : Nagisa - 15/11/2000 17:36

ข้อความ : หุ ๆ สุดยอดท่าไม้ตาย ประสานใจเหล่าผู้กล้า ^_^ จาก : xelloss - 15/11/2000 17:42

ข้อความ : โอ้ก....12ปีก......ง่า..หกคู่....กางเต็มหลังเลยแฮะ จาก : Next - 15/11/2000 19:36

ข้อความ : โฮ่ ปีกแสง 12 ปีก เท่ห์มากฮะ คิดได้ไงหละเนี่ย จาก : Kindani - 15/11/2000 22:14

ข้อความ : /me start to decorate room for Gnorm-sama ^^;;; จาก : MrT - 16/11/2000 01:38

ข้อความ : 12ปีก.... เคยจำได้รางๆที่ไหนหว่า... เหมือนบอสรองสตาร์โอเชี่ยนเดอะเซกันด์สตอรี่หรือเปล่า... เอ.ไม่ใช่สิ ตามเนื้อเรื่องหมอนั่นมี13ปีก แต่นับในเกมส์ได้9ปีก แล้วของไปร์ทกะนอร์มก็12ปีก ว้า ยุ่งๆปวดหัวๆ เอาเป็นว่าช่างเถอะ.. (บอสใหญ่ร็อคแมนแด็ช2มีกี่ปีกหว่าจำไม่ได้...6ปีกมั้ง) จาก : -----ROGER----- - 16/11/2000 13:02

ข้อความ : 12 ปีกก็พวกเทพเจ้าไง ลูซิเฟอร์ ผู้ทำลายสวรรค์ จาก : Masaki Ando - 16/11/2000 19:39

ข้อความ : Great!!!!!! 12-Winged Angel !!!!!! 12-Winged Angel !!!!!! 12-Winged Angel !!!!!! จาก : Dark Master - 16/11/2000 19:58

ข้อความ : เพิ่งได้มาอ่าน ...... ปวดหัว ........ อ่า ....... 12 ปีก เลยหรือนี่ ........ จาก : Johnny - 17/11/2000 12:22

ข้อความ : ว้าว...12 ปีก ท่าทางจะเท่น่าดูเลยนะคะเนี่ย จาก : Rurico - 17/11/2000 18:46

ข้อความ : ตั้ง 12 ปีก หลังจะหักไหมเนี่ย คงหนักน่าดู หึ หึ... ^^ จาก : angel k - 17/11/2000 19:38