หัวข้อ : Dark Pure Snow [Chapter 6 – Flames Of War -] ข้อความ : Dark Pure Snow [Chapter 6 – Flames Of War -] “ ..นี่..เน็กซ์ เรากำลังจะไปที่ไหนล่ะเนี่ย .” ฮิโรพูดหลังจากที่ออกเดินทางมาได้หนึ่งวัน “ .นั่นสิ เรากำลังไปที่ไหนกัน” เน็กซ์ตอบพร้อมกับเกาหัวแกรกๆ “อะไรฟร้าาาาาา!! นี่นายไม่มีจุดหมายหรือยังไงว่าจะไปที่ไหน!” ฮิโรตวาดแวดขึ้นมา “แล้วนายรู้หรือไง?” เน็กซ์หันกลับมาถามฮิโรที่เดินอยู่ข้างๆมาโกะ “ ..”ฮิโรเงียบสนิท ทั้งสามคนรู้ดีว่าพวกเขาไม่มีเบาะแสอะไรเกี่ยวกับผู้ที่ทำลายหมู่บ้านพวกเขาเลย ทั้งหมดเดินกันมาเงียบๆ “อ้ะ ข้างหน้าทางแยกด้วยค่ะ พี่เน็กซ์ พี่ฮิโร” มาโกะชี้ไปที่ทางสามแพร่งข้างหน้า “เอาล่ะสิ ที่นี้จะไปกันทางไหนล่ะ มาโกะรู้ไหม?” ฮิโรหันมาถามน้องสาวตัวเอง แต่เธอส่ายหัวทันที “หึ ได้เวลาที่จอมดาบอัจฉริยะคนนี้จะได้ออกโรงแล้วสินะ ทั้งสองคนถอยไปหน่อย” ฮิโรพูดพร้อมกับเสยผมขึ้นแล้วดึงดาบออกมา “นั่นเขาจะทำอะไรของเขาน่ะ?” เน็กซ์ถามมาโกะแต่เธอก็ไม่รู้เหมือนกัน “ดาราเทพบนสรวงสวรรค์ เทพทั้งสี่ทิศบนโลก จงบอกทางที่พวกข้าควรจะมุ่งไป! Land Links!!” ดาบของฮิโรลอยขึ้นจากมือของเขาก่อนที่จะหมุนไปรอบๆแล้วหยุดที่ทางด้านซ้าย ฮิโรเก็บดาบก่อนที่จะหันมาทางมาโกะ “เอาล่ะ คำตอบออกมาแล้ว ไปทางซ้ายกั ..” ฮิโรอึ้งเมื่อเห็นเน็กซ์และมาโกะเดินไปทางด้านขวา “เฮ้ยพวกนายจะไปทางไหนกันน่ะ ด้านนี่เด้---------“ ฮิโรตะโกนบอก “อย่าลืมสิว่าเซ้นส์ในเรื่องทิศทางของนายน่ะเชื่อถือไม่ได้ที่สุดในโลกนะ” เน็กซ์หันมาตอบ “เมื่อก่อนกับเดี๋ยวนี้มันต่างกันนะเฟ้ย! ..????” ฮิโรฉุนจัดก่อนที่จะเห็นกระต่ายตัวหนึ่งวิ่งไปด้านซ้าย “เห็นมั้ยล่ะ กระต่ายยังไปได้เล ..” พูดไม่ทันจบกระต่ายตัวนั้นก็ถูกต้นไม้กินคนที่หลบอยู่สองข้างทางด้านซ้ายเต็มไปหมดจับไปรับประทานจนไม่เหลือซาก ฮิโรนิ่งก่อนที่จะรีบวิ่งตามพวกเน็กซ์ไป หลังจากเดินทางได้ครึ่งวัน พวกเน็กซ์ก็เห็นจุดหมายแรกของพวกเขา ..เมืองเอลรุส “เอาล่ะใกล้ถึงแล้ว”เน็กซ์พูดเมื่อเห็นเมืองขนาดใหญ่ที่มีปราสาทอยู่ที่ศูนย์กลางอยู่เบื้องหน้า “แล้ว .นั่นอะไรคะ”มาโกะชี้ไปที่ด้านหน้าประตูเมืองที่เต็มไปด้วยกลุ่มควันลอยฟุ้ง “หือ? นั่นมัน ..กองทัพปีศาจนี่!!!” ฮิโรร้องออกมาเมื่อเพ่งไปที่บริเวณดังกล่าว ปีศาจจำนวนนับหมื่นกำลังมุ่งตรงไปที่เมืองเอลรุสซึ่งก็กำลังเตรียมกองทัพป้องกันอยู่เหมือนกัน ทั้งสองฝ่ายเริ่มเข้าปะทะกันแต่เห็นได้อย่างชัดเจนว่าด้านเอลรุสอยู่ในสถานะการณ์ที่ไม่สู้ดีนัก ทหารล้มลงคนแล้วคนเล่า สนามรบเวลานี้เต็มไปด้วยเสียงร้องโหยหวนของมนุษย์และเสียงคำรามของฝ่ายตรงข้ามที่ดังเป็นระยะๆ “ฮิโร! มาโกะ! ไปกันเถอะ ฉันไม่อยากเห็นภาพแบบนี้อีกแล้ว!!” เน็กซ์พูดก่อนที่จะวิ่งไปที่เมืองทันที “เฮ้ยเดี๋ยวสิ ..เอาเถอะๆ เอาไงก็เอากันนะ มาโกะ” ฮิโรคว้าดาบอีกเล่มออกมาขณะที่มาโกะสวมแหวนเจ็ดวงที่มือทั้งสองข้าง ทั้งสองคนวิ่งตามเน็กซ์ไปอย่างรวดเร็ว . -ที่สนามรบหน้าเมืองเอลรุส- “หัวหน้าครับ! กำลังพลของเราเหลือน้อยแล้วครับ จะถอยรึเเปล่าครับ!” ทหารคนหนึ่งวิ่งเข้ามารายงานสถานการณ์กับผู้เป็นหัวหน้า “สั่งการลงไป! ห้ามทุกคนถอยเด็ดขาด! พวกเราเป็นแนวรับสุดท้ายของเมืองแล้วนะ! ถ้าเราถอยตอนนี้ เมืองทั้งเมืองก็จะไม่เหลือไปด้วย!“ ชายผู้ถือหอกและมีตรามังกรที่เกราะสั่งลูกน้องขณะที่เขาก็หันไปแทงซอมบี้ที่เดินเข้ามา หอกของเขาพุ่งทะลุตัวของมันไปแต่มันก็ยังคงเดินตรงเข้ามาหาเขา!! “ฮึ่ม เสร็จกัน! ดึงหอกออกมาไม่ได้!” ซอมบี้3ตัวเดินตรงมาที่เขาอย่างรวดเร็ว! เขาเห็นร่างๆหนึ่งกระโจนมาจากด้านข้างพุ่งเข้าฟันซอมบี้ที่อยู่ด้านหน้าอย่างรวดเร็ว ร่างของมันขาดสองท่อนทันทีก่อนที่จะถูกเปลวเพลิงเผาจนไม่เหลือซาก! “ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ!” เขาเห็นเด็กหนุ่มอายุราวๆ18-19 ซึ่งก็พอๆกับตัวเขา แต่เขาก็เห็นด้วยว่าซอมบี้ที่เหลือพุ่งตรงไปที่ชายคนนั้น ! “เพลงดาบพลิกฟ้า!” เสียงหนึ่งดังขึ้นก่อนที่ร่างของซอมบี้ทั้งสองตัวจะถูกคมดาบฟันหกครั้งอย่างรวดเร็วจนกลายเป็นซากกองอยู่กับพื้น “เฮ้ย เน็กซ์ นายนี่ไม่ระวังด้านหลังหรือไงนะ!” ผู้มาถึงที่หลังกล่าว “ยังไงนายก็ต้องตามหลังฉันมาอยู่แล้วนี่ ก็ให้นายจัดการได้นะ ฮิโร .โซ่เพลิงมรณะ!” ชายที่ชื่อเน็กซ์กล่าวตอบอีกคนก่อนที่จะหันไปสู้กับฝูงโครงกระดูก ร่างของพวกมันถูกเปลวเพลิงจากมือของเน็กซ์เผาผลาญต่อกันเป็นทอดๆอย่างรวดเร็ว หัวหน้ากองพึ่งสังเกตุว่าบริเวณรอบๆเต็มไปด้วยซากของปีศาจ “ออกมาได้แล้ว! กีก้า! “สิ้นสุดคำพูดร่างของมังกรสีแดงที่มีลูกแก้วสีแดงที่หัวก็ปรากฏขึ้น “ไปช่วยทุกคนด้วย อย่าให้ใครบาดเจ็บล่ะ!” ฮิโรสั่งมังกรที่เขาเรียกมา กีก้าพุ่งตรงไปที่ที่ยังมีการสู้อยู่ก่อนจะใช้กรงเล็บอันแหลมคมตวัดใส่โกเลมสามตัว ร่างของพวกมันลุกเป็นไฟก่อนจะหลอมละลายไป “ .นายไปได้เจ้านั่นมาจากไหนน่ะ ฮิโร” เน็กซ์ถามเพราะเขามั่นใจว่าฮิโรไม่เคยใช้มังกรได้มาก่อน “ก็เพราะดาบนี่ไง อาจารย์เขาใช้เป็นเครื่องทดสอบฉัน แต่กว่าจะได้มาก็ต้องสู้กับเจ้านั่นจนเหนื่อยเหมือนกัน” ฮิโรตอบขณะที่ยกดาบที่มีลูกแก้วสี่ลูกติดอยู่ “งั้นเหรอ .แล้วมาโกะล่ะ!” เน็กซ์พูดอย่างเข้าใจก่อนที่จะนึกถึงมาโกะได้ “คนนั้นน่ะยิ่งไม่ต้องเป็นห่วงใหญ่เลย ดูนั่นสิ” ฮิโรชี้ไปที่อีกฟากหนึ่งที่มาโกะกำลังสู้อยู่พร้อมกับทหารคนอื่น เบื้องหน้าของเธอเต็มไปด้วยฝูงลิซาร์ดแมนนับร้อย “อิฟรีทสถิตย์ ณ มือซ้าย อุนดิเน่สถิตย์ ณ มือขวา โนมแฝงกายใต้ผืนดิน ซิลฟ์จงเวียนวนอยู่รอบตัวข้า! ภูติทั้งสี่จงกลายเป็นแสงนับล้าน! Mana Magic!!!!!!” สิ้นสุดเสียงของมาโกะ แสงเริ่มก่อตัวเบื้องหลังเธอกลายเป็นลูกไฟและแท่งน้ำแข็งนับร้อย “ไปได้! อิฟรีท! อุนดิเน่! “ เปลวเพลิงและแท่งน้ำแข็งพุ่งเข้าใส่ศัตรูเบื้องหน้า บางตัวถูกแท่งน้ำแข็งปักอย่างรุนแรง บางตัวก็ถูกลูกไฟเผาแต่ส่วนมากยังคงวิ่งมาหาเธอ! “ซิลฟ์!” มาโกะยื่นมือซ้ายไปด้านหน้าก่อนที่สายฟ้านับร้อยจะพุ่งออกจากมือเธอเข้าสู่ศัตรู ประกายไฟช้อตไปทั่วตัวของริซารด์แมนที่โดนเข้าไปหากแต่ก็ยังไม่หมด! ศัตรูบุกเข้ามาจนเกือบจะล้อมตัวมาโกะเข้าทุกที “เอาล่ะ ..โนม!” แขนขวาของเธอพุ่งลงไปปะทะกับดินก่อนที่พื้นจะสั่นสะเทือนเกิดเป็นหนามแหลมคมจำนวนมากที่พื้นรอบๆตัวเธอ ร่างของปีศาจถูกเสียบอย่างจังเลือดสาดกระเซ็นไปทั่วบริเวณ “โอ้โห นั่นก็ดีคอฟให้มาอีกหรือไง” เน็กซ์ตะลึงกับสิ่งที่เห็นมาก “ใช่แล้ว โน่นไง แหวนที่มาโกะใส่อยู่น่ะ ทั้งเจ็ดวงเลย” ฮิโรชี้ไปที่มือทั้งสองข้างของน้องสาวของเขา “เอ ..ยังงี้ผ้านี้จะมีอะไรไหมเนี่ย .!” เน็กซพึมพัมกับตัวเองขณะที่จับผ้าโพกหัวของเขา แต่สายตาของเขาเหลือบไปเห็นศัตรูกลุ่มหนึ่งกำลังจะวิ่งเข้าประตูเมืองที่พังไปเรียบร้อยแล้ว! เน็กซ์คว้าดาบออกมาก่อนที่หลับตาลง! “ เคล็ดวิชาลับ .เพลงดาบความเร็วแสง ” ร่างของเน็กซ์หายไปอย่างรวดเร็วไปปรากฏที่หน้ากลุ่มศัตรู! “ ..พวกแกไม่มีทางเข้าไปได้หรอก ”เสียงของเน็กซ์เงียบลงก่อนที่จะลมจะหมุนวนรอบตัวเขา! “เพลงดาบพายุเพลิงพินาศ! ” ร่างของเน็กซ์เริ่มหมุนเร็วขึ้นๆ และสายเพลิงเริ่มเกิดพร้อมกับพายุที่ตรงเข้าสู่กลุ่มศัตรู ฮิโรมองไม่ทันว่าเกิดอะไรขึ้น เขาเห็นเน็กซ์ไปอยู่ที่ด้านหลังของพวกมัน เน็กซ์เก็บดาบของเขาขณะที่พวกปีศาจหันกลับมาเหมือนจะบอกว่าไม่ได้ผลอะไรเลย พลันร่างของพวกมันก็เกิดรอยปริขึ้น “ไม่ต้องห่วง ไม่ใช่แค่นั้นหรอก ” เน็กซ์พูดจบรอยปรินั้นก็ลุกเป็นไฟอย่างรวดเร็ว! เหล่าปีศาจร้องด้วยความเจ็บปวดก่อนที่จะค่อยๆล้มลงไปที่ละตัวสองตัว หัวหน้ากองมองสิ่งที่เกิดขึ้นอบ่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง “สามคนนี้ เป็นใครกัน” เขาพูดอย่างสงสัยก่อนที่ลูกน้องเขาจะเข้ามาหา “หัวหน้าครับ! ขณะนี้ศัตรูได้ถอนกำลังไปแล้วครับ!” “งั้นหรือ .เอาล่ะทุกคน อย่าพึ่งดีใจไป พวกมันอาจจะบุกเข้ามาอีกก็ได้ ให้เตรียมหร้อมตลอด24ชั่วโมง!” เขาสั่งลูกน้องก่อนที่จะเดินเข้ามาหาพวกเน็กซ์ “ขอบคุณมากที่ช่วยพวกเราไว้ ผม ที โซลด้าก หัวหน้ากองอัศวินมังกรที่ 18 แห่งอาณาจักรเอลรุส พวกคุณ ” ทีแนะนำตัวกับพวกเน็กซ์แต่ทันทีที่สายตาเขาเห็นมาโกะ เขาก็เบือนสายตาออกไปไม่ได้เลย “ผม เน็กซ์ แฟซิรี่ คนนี้ฮิโร มาโคโตะ ส่วนนี่น้องสาวของเขา มาโกะ มาโคโตะ” เน็กซ์แนะนำตัวพวกตัวเองแต่เขารู้สึกเหมือนทีไม่ได้ฟังที่เขาพูดเลย ทีเดินตรงไปที่มาโกะก่อนที่จะจับมือของเธอขึ้นมาขณะที่ฮิโรมองด้วยความช้อก “คุณชื่อมาโกะหรือครับ หากไม่มีซึ่งพลังของคุณผมคงไม่ได้ยืนอยู่ตรงนี้แน่ .ขอขอบคุณมากจริงๆครับ” ทีลงไปนั่งคุกเข่ากับพื้นก่อนที่จะจุมพิตลงไปที่มือของมาโกะอย่างแผ่วเบา “เอ้อ .ไม่เป็นไรหรอกค่ะ” มาโกะพูดแล้วยิ้มหวาน “เฮ้ย!!!! ทำอะไรน้องสาวฉันน่ะ ปล่อยมือเดี๋ยวนี้นะ!!!!!!!!!” ฮิโรถึงจุดเดือดก่อนที่จะไปดึงมือของมาโกะออกมา ตาของเขาจ้องเขม็งไปที่ทีเหมือนจะบอกว่าอย่ายุ่งกับน้องสาวตูนะเฟ้ย!!!! ไม่งั้นตาย!! “อ้อ ..คุณคือพี่ชายของคุณผู้หญิงนี้สินะครับ เพลงดาบของคุณเมื่อกี้สุดยอดจริงๆ คุณนี่เป็นอัจฉริยะในรอบร้อยปีทีเดียว” ทีพูดก่อนจะเดินเข้ามาใกล้ๆฮิโร “เอ๋ .ไม่ขนาดนั้นหรอก ฮะๆๆๆๆๆ” ฮิโรเริ่มตัวลอย ทีกระซิบที่ข้างหูของเขาก่อนที่จะพาเน็กซ์และมาโกะเดินเข้าไปในเมือง “จากนี้ขอฝากตัวด้วยนะ พี่เขย ..” เสียงทีเบามากจนมาโกะที่อยู่ใกล้ๆก็ไม่ได้ยิน แต่ฮิโรได้ยินเสียงนี้ดังก้องในหัวเป็นพันๆรอบ “อ้อ เหรอ ฝากตัวด้วยเช่นกัน ..เอ้ย!!!ไม่ใช่! อย่ามาโมเมเอาเองสิเว้ย! กลับมาก่อน!!! เฮ้ยยยยยยย!!!!” ฮิโรรีบวิ่งตามไปอย่างรวดเร็วขณะที่ความมืดเริ่มเข้าปกคลุมท้องฟ้าและพื้นดิน ..พื้นดินที่เต็มไปด้วยซากศพของสิ่งที่ไร้ซึ่งชีวิต ..โดยที่ไม่มีใครเห็น แต่ละร่างที่กองอยู่กลับมีแสงสีดำลอยออกมาก่อนที่จะหายไปบนฟ้า ..ฟ้าที่รอการมาถึงของวันใหม่ที่จะเต็มไปด้วยเสียงร้องของมนุษย์ผู้โง่เขลา . Dark Pure Snow [Chapter 6 – Flames Of War -] End. จาก : Next - 10/11/2000 18:15

ข้อความ : ง่า.....ตอนนี้สั้นจังแฮะ แถมบทบู้ก็ทะแม่งๆ(ยกเว้นตอนท้าย) คนเยอะแล้วเขียนบทบู้ไม่ค่อยมันส์แฮะ เดียวจับแยกกลุ่มดีกว่า..... T-ToO[จริงๆด้วย นางเอกไม่อยู่แล้วไม่ซึ้งเลยง่า] จาก : ์Next - 10/11/2000 18:17

ข้อความ : ก็ยังแต่งได้ดีอยู่นี่.... จาก : เอนะ - 10/11/2000 21:06

ข้อความ : ว้าวๆๆๆ แต่งดีจริงๆน้า บทบู้ก็แจ๋วเลย มาโกะเห็นคงปลื้มน่าดู อุๆๆๆ เยี่ยม ^o^ จาก : Cid - 10/11/2000 21:21

ข้อความ : อ๊ากกกกกก เจ้าที แกได้ตายแน่ๆ /action เรียกมังกรทั้ง4มาฆ่าที จาก : Hirou - 10/11/2000 21:50

ข้อความ : ^o^ Sugoi Sugoi. Next jeng mann leaw. “คุณชื่อมาโกะหรือครับ หากไม่มีซึ่งพลังของคุณผมคงไม่ได้ยืนอยู่ตรงนี้แน่ .ขอขอบคุณมากจริงๆครับ” ทีลงไปนั่งคุกเข่ากับพื้นก่อนที่จะจุมพิตลงไปที่มือของมาโกะอย่างแผ่วเบา <---- ^o^ จาก : MrT - 10/11/2000 23:29

ข้อความ : รู้สึกว่า สามคน นี่จะเก่งมากเลยนะครับ อิ อิ จาก : naru - 11/11/2000 00:12

ข้อความ : “อิฟรีทสถิตย์ ณ มือซ้าย อุนดิเน่สถิตย์ ณ มือขวา โนมแฝงกายใต้ผืนดิน ซิลฟ์จงเวียนวนอยู่รอบตัวข้า! ภูติทั้งสี่จงกลายเป็นแสงนับล้าน! Mana Magic!!!!!!” ถ้าเก่งขนาดนี้ตั้งแต่แรกก็นึกภาพตอนสู้กันครั้งสุดท้ายไม่ออกเลย... ^--^; จาก : ioroid - 11/11/2000 06:14

ข้อความ : เหอะๆๆๆ รวมเหล่าภูติทั้งาี่ ได้เก่งมากเลยน่อ ^^ จาก : Kindani - 12/11/2000 15:07