|
หัวข้อ : Epilogue Of The Final Discriminationz ตอนที่ 10 ข้อความ : Epilogue Of The Final Discriminationz. ตอนที่ 10 ขณะนี้จอห์นนี่ ฟิล คินดะนิ ก็ได้มาถึงแดนอาทิตย์อุทัยแล้ว ขณะนี้ทุกคนก็มาอยู่ที่โตเกียว ฟิลใช้ให้จอห์นนี่ถือกระเป๋าให้และเดินกับคินดะนิ จอห์นนี่หน้าเสียขึ้นมาทันที คินดะนิหันมามองจอห์นนี่และหัวเราะเบาๆ ทำให้จอห์นนี่โมโหมากกว่าเดิม จอห์นนี่ : "ให้มหาเศรษฐีหนุ่มหล่อคนนี้ถือกระเป๋าให้ระวังเถอะ เธอจะกลายเป็นศัตรูกับสาวๆทั่วโลก" จอห์นนี่บ่น แต่ก็ยังถือกระเป๋าให้ฟิล ฟิล : "ศัตรูเหรอ พูดผิดไปมั้ง สาวๆทั่วโลกจะเป็นมิตรกับชั้นหรอก เพราะคนอย่างนายใครเค้าจะรัก นอกจากฟีโอน่าคนเดียว สงสัยจริงๆว่าฟีโอน่ามารักนายได้ไง ผู้ชายที่ไม่มีเสน่ห์แบบนายเนี่ย" ฟิลสาธยายซะยาวยืด ทำให้จอห์นนี่หน้าเสียขึ้นมาทันที จอห์นนี่ : "แล้วเธอจะได้เห็นว่าชั้นมีเสน่ห์มากแคไหน หึๆๆ อย่างน้อยก็มีเสน่ห์มากกว่าไดล่ะน๊าา" ฟิลได้ยินก็เดินมาหาจอห์นนี่ และเอากระเป๋าถือตบ ฟิล : "ห้ามว่าไดนะ ไดเค้ามีดีกว่านายมากย่ะ" คินดะนิรีบแยกทั้งคู่ให้อยู่ห่างๆกัน ฟิลกับจอห์นนี่จ้องหน้ากันเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อ คินดะนิ : "อย่าทะเลาะกันเลยน่า ตอนนี้ไปหาที่พักกันก่อนเถอะ" ฟิล : "จริงด้วยสินะ พวกเรามาเพื่อตามหาทูตสวรรค์นี่นา มาทะเลาะกับคนไร้คุณภาพจะได้อะไรขึ้นมา" ฟิลเดินไปกับคินดะนิ จอห์นนี่เอาพวงกุญแจรูปตุ๊กตาหมีขว้างใส่หัวฟิลทันที จอห์นนี่ : "อย่างน้อยชั้นก็มีพลังมากกว่าพวกเธอแหละน่า!!!" ฟิลเข้าไปหาจอห์นนี่ตบซ้ายตบขวา คินดะนิก็ อารมณ์เสียเมื่อจอห์นนี่พูดแบบนี้ จึงใช้พลังจิตทำให้อากาศรอบๆจอห์นนี่น้อยลง คินดะนิ : "ลมและอากาศ ช่วยลงโทษคนที่ว่าชั้นที" อากาศรอบๆจอห์นนี่น้อยลงเรื่อยๆ ทำให้จอห์นนี่ต้องรีบขอโทษทั้งสองคน ฟิล : "อย่างน้อยทูตสวรรค์ทั้ง5คน ชั้นก็รู้อยู่คนนึงล่ะ " ฟิลหยิบพวกุญแจที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมา คินดะนิกับจอห์นนี่หันไปทางฟิลพร้อมกันทันที จอห์นนี่ : "เธอรู้เหรอ ใครล่ะ!" ฟิลทำเป็นไม่ได้ยิน และเดินไปเรียกแท็กซี่โดยไม่ทั้งสนใจทั้งสองคน ฟิล : "เดี๋ยวก็ได้เจอกันเองแหละ ตอนนี้ไปหาที่พักกันเถอะ" ทั้งคู่ก็ต้องยอมทำตามที่ฟิลบอก จึงยอมขึ้นรถแต่โดยดี ระหว่างทางทั้งสามคนก็ได้พูดคุยเรื่องสบายๆกัน จอห์นนี่ : "คินดะนิเป็นคนญี่ปุ่นใช่มั้ย แล้วทำไมนายถึงไปอยู่อังกฤษล่ะ?" จอห์นนี่ถอดก็อดเวพอนเก็บใส่กระเป๋าเสื้อ และหันมาหาคินดะนิ คินดะนิ : "โรงพยาบาลที่ญี่ปุ่น เค้าบอกว่ารักษาชั้นไม่ได้ จึงส่งไปที่อังกฤษน่ะ ทั้งๆที่ชั้นไม่ได้บ้า ."คินดะนิ กำหมัดแน่น ฟิลกับจอห์นนี่รู้สึกสงสารคินดะนิมาก ฟิล : "มาแต่บ้านคินดะนิอยู่ส่วนไหนของญี่ปุ่นล่ะ หรือว่าอยู่ในโตเกียว?" ฟิลพูดเพื่อให้ทุกๆฝ่ายไม่คิดมาก คินดะนิ : "บ้านชั้นอยู่ที่นาระน่ะ ก็เลยชอบพวกกวางมาก" ฟิลกับจอห์นนี่ได้ยินก็อยากไปเที่ยวขึ้นมาทันที จอห์นนี่ : "เดี๋ยวไปโตเกียวทาวเวอร์กันมั้ยล่ะ" จอห์นนี่หยิบหนังสือนำเที่ยวของโตเกียวออกมา ฟิล : "ก็ดีนะ งั้นวันนี้มาเที่ยวกันให้มันส์เลยดีมั้ย?" จอห์นนี่ได้ยินก็รู้ว่าใครเป็นคนจ่ายทั้งหมด คินดะนิ : "ได้สิ ไม่ได้กลับมาญี่ปุ่นนานแล้ว ก็คิดถึงเหมือนกัน" แล้วทั้งสามคนก็เดินทางไปยังที่พัก โดยที่มีจอห์นนี่เป็นคนจ่ายค่าเดินทางทั้งหมด จอห์นนี่ : "โลกนี้ช่างโหดร้าย เพราะคนเขียนนั้นแหละ!!!" จอห์นนี่ตะโกนขึ้นขณะที่อยู่หน้าโรงแรม ทำให้คนมองมาทางเดียวกัน คินดะนิ : "เป็นบ้าอะไรขึ้นมาอีกล่ะ ไปนอนโรงบาลบ้าซักคืนมั้ย" จอห์นนี่รีบวิ่งไปไกลๆ ฟิลกับคินดะนิมองตามไปแล้วทำเป็นไม่รู้จัก ( หึๆๆๆ บังอาจว่าคนเขียนจะซวยแน่จอห์นนี่ by คนเขียน) หลังจากนั้นมาประมาณ 3 ชั่วโมง ทั้งสามคนก็มาที่โตเกียวทาวเวอร์ ชั้นบนสุด ทั้งสามคนเดินชมวิวกัน โดยฟิลเดินกับคินดะนิ จอห์นนี่เดินคนเดียว ฟิล : "โตเกียวนี่สวยจริงๆเลยนะ ชั้นไม่ได้มาตั้งนานแล้ว ตั้งแต่ชั้นอายุ4ขวบแน่ะ" ฟิลมองดูทิวทัศน์ของเมืองโตเกียวก็ประทับใจ แต่จอห์นนี่ไม่ค่อยจะรู้สึกอะไร คินดะนิ : "เด็กคนนั้นแปลกๆแฮะ เอาหมาขึ้นมาบนโตเกียวทาวเวอร์ได้ไงน่ะ " คินดะนิชี้ไปที่สาวน้อยในชุดนักเรียนมัธยมปลาย สาวน้อยคนนั้นบังเอิญหันมาเห็นพวกจอห์นนี่พอดี ??? : "สวัสดีค่ะ" สาวน้อยคนนั้นเดินมาหาพวกจอห์นนี่ ทำให้ทั้งสามคนงง ที่อยู่ๆคนที่ไม่รู้จักกันมาทัก ฟิล : "สวัสดีค่ะ หมาน่ารักดีนะคะ ทำไมพาขึ้นมาบนโตเกียวทาวเวอร์ได้ล่ะ " สาวน้อยคนนั้นได้ยินฟิลพูดแบบนี้ก็ดีใจมาก ??? : "คุณมองเห็นเทพอารักษ์ของชั้นด้วยรึคะ" สาวน้อยคนนั้นเข้าไปกอดฟิล ทำให้ฟิล จอห์นนี่ คินดะนิ ตกใจสุดๆ จอห์นนี่ : "หนู เป็นใครน่ะ หมาตัวนี้เทพอารักษ์ของหนูรึจ๊ะ .." สาวน้อยคนนั้นหันมายิ้มกับจอห์นนี่ เด็กคนนี้หน้าตาน่ารักมาก คินดะนิ : "อย่าหลงเสน่ห์เด็กม.ปลายละกัน นายอายุ24แล้วนะจอห์นนี่" คินดะนิกระแทกศอกใส่จอห์นนี่ จอห์นนี่ : "ชั้นไม่ชอบเด็กโว้ยยย นายเองก็ดูท่าทางจะอายุมากกว่าชั้นอีก อย่าหลงเสน่ห์เด็กละกัน" คินดะนิ : "โทษทีนะ ชั้นอายุ 21 น้อยกว่านายอีก หึๆๆ" จอห์นนี่ช็อคกับความจริงที่น่าเหลือเชื่อนี่ กลายเป็นว่าเขาแก่ที่สุดในกลุ่ม รูริโกะ : "ชั้นชื่อ รุโรนิ รูริโกะค่ะ หมาตัวนี้เป็นเทพอารักษ์ของหนูเอง" ทัทีที่รูริโกะพูดจบ ก็มีชายหนุ่มคนหนึ่งวิ่งมาหารูริโกะอย่างรวดเร็ว พร้อมกับยื่นช่อดอกไม้ให้รูริโกะ ??? : "ให้รูริโกะจังครับ ขอบคุณมากที่มาดูผมเล่นบาสในวันนั้น" รูริโกะรับช่อดอกไม้มา และยิ้มให้เค้า รูริโกะ : "ขอบคุณค่ะรุ่นพี่ชิออนน่า ที่จริงวันนั้นโนเอมิเพื่อนชั้นจะไปดูพี่ต่างหากล่ะคะ ชั้นแค่ไปเป็นเพื่อนเอง" แต่ไซซาม่าดันไม่ได้ยินที่รูริโกะพูด จอห์นนี่ได้ยินคำว่าชิออนน่าก็สะดุ้งทันที จอห์นนี่ : "ไม่ได้เจอกันซะนานนะ ชิออนน่า ไซซาม่า ." ไซซาม่าหันมาเห็นจอห์นนี่ก็ยิ้ม ฟิลกับคินดะนิรู้สึก หวั่นๆว่าจะเกิดอะไรขึ้นจึงถอยออกมา รูริโกะที่ไร้เดียงสาไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลยจึงยืนอยู่ที่เดิม ไซซาม่า : "จอห์นนี่ ก็อดแฮนด์ ได้ยินมาว่ากลับมาจากปารีสแล้ว ไม่นึกว่าจะได้เจอกันเร็วขนาดนี้" ทั้งคู่จ้องหน้ากัน เหมือนกับมีกระแสไฟฟ้าปะทะกันอยู่ ฟิล : "ท่าทางจะไม่ค่อยดีแฮะ เราอย่าเข้าไปยุ่งดีกว่านะ " คินดะนิ : "งั้นพวกเราไปซื้อของที่ระลึกันดีกว่านะ" ฟิลกับคินดะนิเดินไปซื้อของที่ระลึกด้วยกัน รูริโกะ : "รู้จักกันด้วยรึคะ รุ่นพี่ชิออนน่า"ไซซาม่าหันมาทางรูริโกะยิ้มหวาน จนรูริโกะรู้สึกสยอง ไซซาม่า : "รู้จักสิครับ รู้จักดีด้วย " รูริโกะรู้สึกไม่ดี จึงรีบเดินกลับไปหาเพื่อนๆที่มาด้วย ไซซาม่าเห็นดังนั้น จึงจะตามรูริโกะไป จอห์นนี่ : "แค่ผู้หญิงคนเดียวยังต้องวิ่งตาม ไร้น้ำยา "ไซซาม่าหันมาหาจอห์นนี่ ทั้งคู่ทะเลาะกันจนคนหันมามองเต็มไปหมด ณ นิวยอร์ค ไดกับที มายังสวนสาธารณะแห่งหนึ่ง แต่จู่ๆทั้งคู่ก็จับพลังบางอย่างได้ ทั้งๆที่ในสวนสาธารณะแห่งนี้ไม่มีใครอยู่ ที : "รู้สึกแปลกๆนะ เหมือนมีใครแอบมองอยู่ .." ทีมองไปรอบๆ ไดเดินไปที่ต้นไม้ต้นหนึ่ง และต่อยที่ต้นไม้นั่น ได : "อย่าคิดอำพรางตัวเลย นักฆ่าที่เจ้าเซรอสส่งมาสินะ" ทันทีที่ได้พูดจบ ชายหนุ่มคนหนึ่งก็ออกมา เกียฮุ้น : "ชั้นชื่อโป่ว เกียฮุ้น อย่างที่พวกนายว่าแหละ ชั้นเป็นนักฆ่า" เกียฮุ้นตั้งท่าต่อสู้แบบมวยจีน ที : "ได้ออกแรงแล้ว ไม่นึกว่าจะได้ออกแรงเร็วขนาดนี้" ทีสร้างปืนพลังขึ้นมา ส่วนไดก็จับที่รั้วเหล็กของแปลงดอกไม้ และเปลี่ยนมันให้กลายเป็นกงเล็บติดอยู่ที่มือทั้งสองข้าง ได : "แล้วจะเสียใจที่มาสู้กับชั้น กับพวกกระจอกๆอย่างแก ไม่จำเป็นต้องใส่เกราะหรอก" เกียฮุ้นได้ยินคำพูดของไดก็รู้ได้ทันที เกียฮุ้น : "ทูตสวรรค์รึนี่ แต่อย่าประมาทชั้นดีกว่านะ ถึงแม้ว่าชั้นจะไม่ได้เป็นเทวทูตก็ตามที" เกียกฮุ้นซัดฝ่ามือออกไป จากระยะห่างก็เกิดคลื่นพลังพุ่งไปหาได ที : "ฝ่ามือเมฆาล่องลอย วิชาลับของจีนนี่นา!!" ทีสร้างพลังจิตเป็นปืนช็อตกัน และยิงกันเอาไว้ เพราะเป็นกระสุนพลังจิตจึงมีอานุภาพมากกว่าปืนธรรมดา ได : "อาวุธของพวกเรากันพลังฝ่ามือแบบนี้ได้ยาก พวกเราเสียเปรียบนะ " ไดยังคงเย็นชาเหมือนเดิม เกียฮุ้นซัดพลังฝ่ามือใส่อีก ได : "จงมาพลังของชั้น!!" ไดเรียกเกราะแห่งเทพมา ลมพัดอย่างรุนแรง จนคลื่นพลังของเกียฮุ้นหายไป ลมมารวมกันที่ได รอบตัวของไดเกิดลมหมุนขนาดยักษ์ขึ้น ที : "เอาจริงแล้วสินะได ." ทีมองไปที่ได เมื่อลมหายไป ไดในชุดเกราะสีฟ้าขอบทอง ผ้าคลุมสีฟ้า มีผลึกแก้วสีฟ้าอยู่ตรงกลาง ดูแล้วสง่างาม เกียฮุ้น : "ไม่น่าเชื่อ .." เกียฮุ้นมองได แล้วรู้สึกบ้าคลั่งขึ้นเยอะ คงเป็นเพราะคู่ต่อสู้เก่งก็ได้ ทีเลิกยุ่งและไปยืนดูไดต่อสู้กับเกียฮุ้น ได : "เตรียมรับมือ " ติดตามตอนต่อไป ต่อมาก็คือ ได แลนฟอต ทูตสวรรค์คนที่ 4 นะคะ นี่คือลักษณะของชุดเกราะของได ค่ะ 
จาก : Feona - 08/11/2000 18:04 |