หัวข้อ : Encounter : จุดหมายของแต่ละคน ข้อความ : ลมที่พัดมาอย่างแรงดึงฟีอาออกไปนอกขอบประตูลิฟท์ แต่ว่ามือของชิพก็ไวทายาด คว้าขอบลิฟท์ไว้ได้ก่อนที่จะตกลงไป " มันมีลมพัดในที่แบบนี้ได้ยังไงกัน " " อย่าเพิ่งพูดเลยน่ารีบขึ้นมาก่อนดีกว่า " เนื่องจากชิพดึงตัวเองขึ้นไปไม่ไหว ทั้งคู่จึงต้องออกแรงอยู่พักหนึ่งเพื่อดึงตัวชิพขึ้นมานั่งบนขอบประตูอีกครั้ง " .... ทำไมมีลมพัดในที่แบบนี้ละ ในนี้มันตั้งเกือบหมื่นฟุตจากพื้นเลยนะ " " นั่งพักก่อนเถอะ " ดรายจับไหล่ของชิพกดลงให้นั่งกับขอบประตูลิฟท์เหมือนเดิม เสียงหอบหายใจของชิพดังขื้นเบาๆ นี่ถ้าผนังไม่ระเบิดออกซะก่อนละก็ ป่านนี้เขาคงไปถึงยอดแล้วล่ะ จะปีนขึ้นไปก็ไม่ได้ซะด้วย ระยะทางเป็นกิโลคงทำให้เขาหมดแรงซะก่อน แล้วยังไฟฟ้าแรงสูงนี่อีก ดีไม่ดีเขาอาจจะเกรียมอยู่กลางทางก็ได้ นี่ยังไม่นับตัวแถมตัวใหญ่ๆอย่างชิพอีกนะเนี่ย " แล้วเราจะทำยังไงล่ะ หนูนั่งอยู่ตรงนี้ไปเรื่อยๆไม่ไหวนะ " " ถ้าจะปีนขึ้นไปไหวรึเปล่า " " อีกสูงรึเปล่าล่ะ " " ก็ไม่มากหรอก ประมาณ เจ็ดร้อยเมตรล่ะน่า " ดรายกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ต่อให้เจ็ดร้อยเมตรสองครั้งดรายยังไม่มั่นใจเลยว่าจะถึงรึเปล่า " แล้วคุณยังจะขึ้นไปอีกหรือ หนูว่า... " นั่นสิ ทำไมเค้าต้องพยายามขนาดนี้ด้วยนะ ตั้งแต่ตอนที่เริ่มโครงการนี้มาชีวิตที่เป็นระเบียบของดรายก็ยุ่งเหยิงมาโดยตลอด ไม่ว่าจะเป็นการถูกไล่ออกมาจากสถาบันที่เค้าตั้งมากับมือ การถูกสะกดรอยตาม จนกระทั่งที่เขาต้องมาเสี่ยงตายที่หอนี่ขณะนี้.. " ชั้นจะขึ้นไปข้างบน ที่นั่นมีคนคอยชั้นอยู่ " " ใครคะ คุณมีนัดอะไรที่ต้องเสี่ยงชีวิตขนาดนี้ด้วยเหรอ " ดรายถอนหายใจเฮือกใหญ่ " ก็เหมือนเธอนั่นแหละ เธอหวังว่าจะได้เห็นดาวหางแปลกๆดวงนั้นกับตาตัวเองซักครั้ง แต่ชั้นหวังว่าจะได้คุยกับมัน อย่างน้อยก็ได้ติดต่อกันบ้างก็ยังดี " สีหน้าของชิพเปลี่ยนไป เสียงที่ผ่านวิทยุมาถึงดรายก็ดูสั่นๆ " หนูไม่ได้อยากอย่างนั้นซักหน่อย หนูแค่.. แค่อยากมาดูสิ่งที่ทำลายชีวิตของหนูกับตาเท่านั้น " คำตอบที่ได้ยินออกจะแปลกไปซักหน่อย แต่ดรายก็ไม่ได้คิดอะไรมาก คนที่เจอกับเรื่องอย่างนี้แล้วยังใช้ชีวิตได้ปรกติก็แปลกเกินไปแล้ว " เธอเกลียดมันรึไง " " ไม่หรอกค่ะ แค่น้อยใจนิดหน่อยเท่านั้นเอง ทำไมมันต้องมาจงใจบอกเรื่องไม่เป็นเรื่องกับหนูด้วย ถึงมันจะช่วยคนที่ส่งมายังไง แต่มันก็ไม่คุ้มกับที่หนูเสียเลย " เสียงสะอื้นเล็กน้อยตามมาก่อนที่จะเงียบไป " จะบอกชั้นได้รึเปล่าล่ะ... เรื่องที่เธอได้ยินมาน่ะ " ชิพหันไปมองทางอื่น " ชั้นเคยโกหกแม่แล้วหนีไปเที่ยวเหมือนกัน แล้วแม่ก็ไม่รู้ด้วย แต่เชื่อมั้ยล่ะ.. ชั้นนอนไม่หลับไปสองอาทิตย์ทีเดียว หลังจากนั้นชั้นก็ต้องไปสารภาพกับแม่ การที่ได้พูดอะไรออกมาบ้างจะทำให้เธอไม่อึดอัดขนาดนี้ อืม.. แล้วชั้นก็ว่างพอที่จะฟังเธอล่ะนะ " ชิพยังคงไม่สนใจกับท่าทีของดราย " ถ้าอย่างนั้นก็ไม่เป็นไรหรอก " " ขอบคุณค่ะ " เสียงเล็กๆตอบมา ดรายลุกขึ้นยืนอย่างยากลำบากเล็กน้อย การนั่งนานๆในที่แคบแบบนี้ทำให้หัวเข่าของเขาตึงขึ้นมาหน่อย เขาต้องรีบแล้ว นัดหมายที่เค้าส่งไปมีกำหนดการอยู่ด้วย อีกไม่ถึงครึ่งชั่วโมงก็จะถึงแล้ว ชิพคงจะต้องไปกับเขา ประตูลิฟท์นี่คงเปิดลำบากซักหน่อย เนื่องจากอากาศในช่องที่เขาอยู่ตอนนี้ก็ลดลงไปบ้างแล้ว แรงดันคงทำให้ประตูลิฟท์ติด การที่จะทิ้งชิพไว้ที่นี่คงเป็นไปไม่ได้ " นี่.. หนูรู้นะว่าคุณคิดอะไรอยู่แต่ว่าหนูปีนไอ้นี่ขึ้นไปไม่ไหวหรอก " " งั้นเธอจะรออยู่ที่นี่รึไง ชั้นจะไม่อยู่ดึงเธอขึ้นมาเหมือนเมื่อกี้หรอกนะ " เสียงของชิพแหลมประชดขึ้นมาทันที " งั้นก็คงต้องบินขึ้นไปอย่างเดียวแล้วล่ะค่ะ " " อย่าพูด... " ไม่สิ.. ทำไมเขาจะบินขึ้นไปไม่ได้ล่ะ ปัจจัยที่นกต้องการก็คืออากาศความกดสูงที่ใต้ปีก แล้วก็ความกดต่ำที่เหนือปีก เขาก็มีทั้งสองอย่างแล้วนี่ ถ้าลมที่ถูกสูบเข้ามาในช่องลิฟท์อย่างแรงเหมือนเมื่อครู่นี้ล่ะก็ ความดันของอากาศจำนวนมหาศาลจะทำให้เขาแล้วก็ชิพลอยขึ้นไปที่ชั้นบนสุดได้ไม่ยากเลย ชิพหันไปมาอยู๋ซักครู่หนึ่งเมื่อเห็นดรายเงียบไป " หนูพูดอะไรผิดไปรึเปล่าคะ " " ไม่ผิดหรอก... เธอมีไอเดียที่บางทีชั้นเองก็นึกไม่ถึงเหมือนกัน " " คุณพูดอะไรน่ะ หนูไม่เห็นเข้าใจเลย หรือว่า... " ดรายยิ้มมุมปากเล็กน้อย " ใช่ เดี๋ยวเราจะบินขึ้นไปข้างบนกัน " ............................................. ที่ประตูเหล็กบานหนึ่งด้านบนของห้องควบคุมหอเอ็กโซสเฟียร์ที่กำลังซ่อมแซมอย่างรีบเร่ง ในห้องเหตุระเบิดทำให้ช่างเทคนิคหลายคนที่ทำงานในบริเวณนั้นบาดเจ็บ ช่างที่ส่งไปใหม่ก็ยังไปไม่ถึงผนังที่ฉีกออกเลย ถ้าเป็นอย่างนี้ไปเรื่อยๆละก็ อากาศที่ถูกไหลเข้ามาจะฉีกหอนี้ออกได้ไม่ยากนัก เจ้าหน้าที่ที่อยู่เวรต่างพากันตะโกนโหวกเหวก ช่องสื่อสารทุกความถึ่เต็มหมด การขอความช่วยเหลือ ประกาศเตือน การสั่งงานจิปาฐะ ดังมาไม่ขาดสาย " เอ้า ช่างยังไปไม่ถึงอีกเรอะ " " กำลังไปครับ แต่ว่าติดกองเหล็กที่หลุดออกมาอยู่บนทางเดิน ตอนนี้กำลังเคลียร์ทางอยู่ " " ประตูกั้นอากาศที่ด้านล่างเรียบร้อยแล้วครับ " " นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ลงไปหมดแล้วครับ " คนที่ท่าทางมีอำนาจที่สุดในห้องนั่งกุมขมับอยู่ที่เก้าอี้ของตัวเอง ระหว่างเวรของเค้าตลอดห้าปีมานี่ไม่เคยมีเหตุการณ์อย่างนี้ติดๆกันมาก่อนเลย เค้าเองที่เพิ่งจะโดนย้ายมาจากฐานที่แหลมเคเนดีก็มามีปัญหาที่นี่อีก ครั้งนี้หอเอ็กโซสเฟียร์เสียหายเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน ประตูอากาศหลายแห่งในฐานหอคอยเสียหายอย่างแรง ความแตกต่างของความกดอากาศด้านล่างกับยอดของหอทำให้ลมจำนวนมากพัดอย่างบ้าคลั่งอยู่ภายในสิฟท์ส่งของหลายตัว " แล้วลิฟท์ที่ตกลงมาล่ะ " " ตอนนี้ค้างอยู่ที่ 850เมตร ครับ เซฟตี้ระหว่างทางเสียหายหมด คาดว่าอีกประมาณ 48 ชั่วโมงคงจะใช้ได้ครับ " " แล้วประตูอัดอากาศล่ะ อีกนานมั้ย " " อีกสองชั่วโมงครับ " " ทำให้เหลือชั่วโมงเดียวซะ แล้วก็ปิดระบบไฟฟ้าในลิฟท์ซะด้วย " " แต่... เราต้องทดสอบมันพร้อมกับลิฟท์นะครับ ถ้าไม่มีมันเราทำการเคลื่อนย้ายลิฟท์ไม่ได้ " " ชั้นอนุญาติแค่ครั้งเดียว หอจะเสียหายมากไปกว่านี้ไม่ได้แล้ว " ................................. ในช่องลิฟท์ตัวเดิมนั่นเอง ดรายกำลังพยายามแกะน้อตของมอเตอร์ที่ประตูลิฟท์ออก " หนูว่าคุณต้องเสียสติไปแล้วแน่ๆเลย " " ชั้นอธิบายไปหมดแล้ว เธอจะเชื่อรึไม่ก็ตามใจ " มือของดรายยังคงทำงานต่อไป แต่น้อตที่ติดแน่อยู่ดูท่าจะไม่ให้ความร่วมมือเลย " คุณจะเอามอเตอร์ตัวนิดเดียวนั่นพาเราขึ้นไปด้านบนเนี่ยนะ ถึงเราจะมีกันคนละตัวก็เถอะ แต่หนูไม่เห็นว่ามันจะมีแบตเตอรี่ตรงไหนเลย แล้วเราจะขึ้นไปสูงขนาดนั้นได้ยังไง " " เราไม่เห็นจำเป็นต้องใช้แบตเตอรี่เลยนี่.. โธ่เว้ย.. " ดรายพยายามทุบน้อตที่ยังติดแน่นอยู่เหมือนเดิม " แล้วคุณจะให้หนูปีนขึ้นไปเหรอถ้ามอเตอร์มันไม่หมุนแล้วน่ะ " " เรามีไฟฟ้าที่ตามเราขึ้นไปอยู่แล้วนี่ เธอเห็นตอนที่เส้นสลิงนั่นเป็นสีฟ้ารึเปล่า " " ก็ใช่ค่ะ แต่หนูว่ามอเตอร์มันทนไฟฟ้าแรงสูงขนาดนั้นไม่ได้หรอก " " วงจรในชุดของเธอทำได้ ชุดนั่นเป็นรุ่นเก่าที่มีอุปกรณ์สำรองมากกว่าที่จำเป็นเยอะมาก ให้เวลาชั้นอีกครึ่งชั่วโมงแล้วเธอจะไปกับชั้นรึไม่ก็ตามใจ " " แล้วเราจะขึ้นไปเรื่อยๆจนชนกับเพดาน... ตูม แล้วก็ร่วงลงไปเหมือนเดิม " " ก็สลับสวิตซ์ของมอเตอร์ซะสิ ไม่เห็นยาก " ดรายแกะน้อตออกมาได้ตัวหนึ่งแล้ว เขากำน้อตตัวนั้นไว้ในถุงมือที่โทรมลงอย่างเห็นได้ชัด ชิพล้วงช่องกระเป๋าของชุดอวกาศของเธอแล้วหยิบกล่องสี่เหลี่ยมส่งให้ดราย " เผื่อว่าคุณจะใช้มันค่ะ " ดรายหยิบกล่องนั้นมาเปิดดู ข้างในมีไขควงที่เปลี่ยนหัวได้กับหัวของมันอีกจำนวนหนึ่ง สว่านขนาดเล็ก เลื่อยมือที่เคลือบแข็งมาเรียบร้อย ดรายมองของข้างในกล่อง อุปกรณ์ที่เขาต้องการเมื่อห้านาทีที่แล้วในการถอดน้อตออกอยู่ในนั้นครบ " เธอเพิ่งมาเจอเอาตอนนี้เนี่ยนะ " ดรายถามเสียงแหบแห้ง " ก็หนูเพิ่งจะล้วงลงไปเมื่อกี้นี้เองนี่ " ชิพตอบด้วยเสียงน่ารักน่าชัง " ช่างเถอะ... วันหลังปล่อยให้มือชั้นแหกก่อนค่อยบอกก็ได้นะ " " ไม่เป็นไรค่ะ หนูเต็มใจช่วยอยู่แล้ว " ดรายกำมือข้างที่ถอดน้อตออกทันที ไม่รู้ว่าทำไมแต่มือของเขาก็เย็นเจี๊ยบขึ้นมาแบบไม่ทันตั้งตัว... ............................. " ความเสียหายมีผลกระทบกับโครงการรึเปล่า " เสียงเรียบเฉยถามขึ้น " ก็ไม่อยู่ในขั้นร้ายแรงอะไรครับ ทางเราได้สั่งการซ่อมแซมไปแล้ว คาดว่าอีกประมาณ 24 ชั่วโมงก็คงใช้การได้เหมือนเดิมครับ " ตั้งแต่ตอนที่รีเดริคนำเครื่องลงจอดที่หอเอ็กโซสเฟียร์แห่งนี้ ทหารในชุดสีดำรัดกุมจำนวนมากได้เข้ามาในหอพร้อมกับอาวุธทันสมัยมากมาย ทุกคนในห้องควบคุมต่างก็ตกใจกับทหารจำนวนมากที่ตามรีเดริคเข้ามา ตอนนี้ทางเข้าออกถูกกองกำลังของรีเดริคควบคุมอยู่ทุกประตู การเข้าออกแต่ละครั้งก็ต้องผ่านยามที่ถือปืนตลอดเวลา " ตอนนี้ผมมีอำนาจเด็ดขาดในหอนี้ หวังว่าคุณคงเข้าใจนะ " ทหารที่อาวุโสที่สุดในกลุ่มพูดขึ้น " นี่นายพลนีตเฮมด์ เป็นหัวหน้าหน่วยที่รักษาความสงบระดับชาติ " รีเดริคแนะนำ " การสั่งการของผมตอนนี้ถือว่าเป็นคำสั่งต่อทุกคนที่อยู่ในที่นี้ ทั้งพนักงานของหอแห่งนี้หรือว่าเจ้าหน้าที่เอกชนทั้งหมด ลูกน้องของผมจะเข้าควบคุมทางเข้าออกทั้งหมดภายในนี้ หวังว่าทุกคนคงให้ความร่วมมือ " ขณะที่นายพลกำลังออกคำสังอยู่ รีเดริคที่ยืนอยู่อีกด้านกำลังมองรายละเอียดของหอคอยทั้งหมดอยู่ แปลนโฮโลกราฟของหอถูกแบ่งออกให้เห็นรายละเดียดของแต่ละชั้นด้านใน ตอนนี้กำลังของนีตเฮมด์กำลังเคลื่อนตัวขึ้นไปที่ชั้นบนในแต่ละส่วน ถ้าไอ้ดร.กวนประสาทนั่นยังไม่ถึงยอดละก็ ทหาร ที่เข้าไปก็จะจัดการให้เขาเอง รีเดริคแสยะยิ้มออกมา " รีบเข้าไปเคลียร์พื้นที่ภายใน 24 ชั่วโมง ค้นทุกตารางนิ้ว ไม่ว่าจะเป็นช่องแอร์หรือลิฟท์ก็ตาม หากยังมีพลเรือนตกค้างอยู่ละก็.. " เสียงของ ผบ.เฒ่าดังไปในความเงียบที่น่าหวาดหวั่นภายในห้องควบคุม .................................... จาก : ioroid - 05/11/2000 19:56

ข้อความ : Very interesting. Wonder what will happen when Dry contract with E.T. จาก : MrT - 07/11/2000 02:36