หัวข้อ : "13th"The Guardians War Episode30 :หอคอยมรณะ10,พลังของความรักและมิตรภาพ ข้อความ : "13th"The Guardians War Episode30 :หอคอยมรณะ10,พลังของความรักและมิตรภาพ ผู้กล้าทั้งห้าคนได้ผ่านห้องแห่งความรู้สึก(Room of Sense)มาแล้ว เมื่อพวกเขาเปิดประตูออกไปก็ต้องตกใจเป็นอย่างมาก เมื่อทางเดินกลายเป็นผลึกแก้ว และรอบๆตัวเขานั้นคือมิติที่บิดเบี้ยวและเวิ้งว้าง!! "นะ....นี่มันอะไรกัน!"คาซาโน่ตกใจกับสภาวะโดยรอบ มันเหมือนไม่ใช่ในหอคอยเดิมเลย "โลกต่างมิติที่แจมเมอร์Xสร้างขึ้นสินะ......พิธีกรรมปลุกนอร์มคงจะเริ่มขึ้นแล้วล่ะ!!"ฟิลพิจารณาจากสภาพการณ์แล้วจึงบอกทุกคน ทุกคนได้ยินต่างก็ตกใจ "อย่างงี้มัวชักช้าอยู่ไม่ได้แล้ว ต้องรีบไปหยุดยั้งมันให้ได้!!ไปกันเถอะพวกเรา!!"คินดะนิออกนำไปเป็นคนแรก ทุกคนๆก็รีบตามไปอย่างไม่ลดละ "ยัยมิทสึกิก็ตายไปแล้ว.....ซ้ำยังทำผิดกฏปล่อยเจ้านิกกะออกมาซะอีก......ขุนพลของเราเหลือเจ้าคนเดียวงั้นรึ.........เบลด"แจมเมอร์Xหัวหน้าปีศาจพูดกับเบลด หนึ่งในขุนพลปีศาจที่นั่งคุกเข่าต่อหน้าอยู่ "ขออภัยครับ..........เจ้าพวกนั้นมันเป็นพวกโง่เง่า..........ข้ารับรองว่าแค่ข้าคนเดียวฆ่าพวกมันได้หมดอยู่แล้ว......" "ไม่ใช่ว่าเจ้าอยากสู้กับเด็กคนที่ครอบครองดาบโอซิริสเบลดอยู่งั้นรึ...................."แจมเมอร์Xพูดพร้อมกับมองไปที่ตาของเบลด เหมือนกับจะมองทะลุเข้าไปถึงข้างในได้ "...........ท่านก็รู้อยู่แล้วนี่ครับ.......ความแค้นตลอดสิบสองครั้งที่ผ่านมา........ข้าจะชำระครั้งนี้แหละ.........." "หึหึหึ สู้กันสิบสองครั้ง..........ครั้งที่สิบสามจะเป็นครั้งตัดสินเรอะ...เลขสวยดีนี่"หัวหน้าปีศาจพูดพลางหัวเราะแล้วจึงเดินไปที่เครื่องดึงพลังงานจากสาวน้อยเคราะห์ร้ายสู่จอมมารนอร์มซึ่งตอนนี้ดำเนินการถ่ายพลังไปได้ถึง50%แล้ว!! "เอาล่ะ นายออกจากห้องนี้ไปได้แล้ว.... อ้อ อย่าลืมเก็บเจ้าคนที่ทำงานพลาดด้วยล่ะ...."แจมเมอร์Xออกคำสั่ง เบลดได้ยินก็เดินออกไปแต่โดยดี จากนั้นแจมเมอร์Xจึงหันหน้ามามองสาวน้อยเคราะห์ร้ายผู้อยู่ในหลอดแก้ว "คิริชิมะ อาซาโกะ....................ไม่สิ ตอนนี้เรียกมาโกะดีกว่ามั้ง หึๆๆๆ" "มีธุระอะไรไม่ทราบ ตอนนี้ชั้นกำลังถ่ายทอดพลังอยู่...........นายก็รู้ไม่ใช่เหรอ แจม"เสียงของสาวน้อยเปล่งออกมาโดยไม่ขยับปาก แต่เป็นการสื่อสารกันทางจิต "เปล่า.....แค่มาตรวจสภาพเฉยๆ......ร้ายไม่เบานี่ ตอนที่อยู่ในโบสถ์น่ะ" "นายก็รู้ว่าฉันไม่ชอบฆ่าอะไรที่ตายง่ายๆ........พวกนั้นเติบโตได้...และมันจะมีความหวัง....ถึงเวลานั้นแหละ ชั้นจะขยี้ความหวังของพวกมันให้พังทลาย!!" "หึๆๆ ชั่วร้ายสมเป็นเธอ............ยัยอาซาโกะคงร้องไห้เสียใจแย่......."แจมเมอร์Xหัวเราะพร้อมกับเดินไปรินไวน์ใส่แก้วเพื่อเตรียมที่จะดื่ม "ยัยนั่นมันไม่รู้เรื่องอะไรหรอก!! อ่อนแออย่างนั้นคงได้แต่หลับไปตลอดกาลหละนะ ฮึๆๆ จะน่ารำคาญก็มีแต่พี่ชายยัยนั่นน่ะแหละ...."แจมเมอร์Xยกแก้วไวน์ดื่มเข้าไปอึกหนึ่งก่อนที่จะพูดต่อ "เอาเหอะ....เชิญถ่ายทอดพลังต่อตามสบายนะมาโกะ..... อีกไม่นาน..........ท่านนอร์มก็จะตื่นขึ้นมา!! และนั่นคืออวสานของมนุษย์โลก ฮึๆๆ!! ฮ่าๆๆๆๆ!!!"แจมเมอร์Xพูดจบแล้วจึงหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง เสียงหัวเราะของเขาดังยาวนานก้องกังวาลไปทั่วหอคอย ทางด้านของพวกของคินดะนิซึ่งกำลังเดินไปตามทางแห่งมิติอยู่ พวกเขาก็ได้มาเจอเข้ากับประตู"ห้องแห่งสามัญสำนึก(Room of Insting)" ทุกคนเปิดประตูเข้าไปก็ต้องพบกับภาพของการต่อสู้ระหว่างฟิล,นางิสะและฟีโอน่ากับสามขุนพล ที่ผ่านไปแล้วฉายขึ้นมา ไม่ว่าจะเป็นภาพตอนไหนก็ตาม และสุดท้ายก็หยุดตรงที่ภาพการตายของฟีโอน่าและนางิสะ.... "นะ....นี่มัน...นี่มันภาพที่ชั้นนางิสะกับฟีโอน่า สู้กับไอ้เจ้าวายร้ายสามตัวนั่นนี่!!"ฟิลอุทานออกมาเสียงดังเพราะตกใจกับภาพในอดีต พลางนึกได้ว่าภาพนี้จะทำร้ายจิตใจคาซาโน่แค่ไหน เธอหันไปหาคาซาโน่ทันที คาซาโน่ยืนตัวแข็งทื่อไม่ขยับ ภาพข้างหน้าหยุดลงตรงที่นางิสะนอนจมกองเลือด จากนั้นภาพจึงย้อนไปให้เห็นตอนโดนแทงทะลุอกอีกครั้ง เธอแทบหัวใจสลายเพราะนั่นเป็นสิ่งที่เธอไม่อยากเห็นมากที่สุดในชีวิต "เป็นไงบ้างล่ะ กับความตายของคนอันเป็นที่รัก? ดูกี่ทีกี่ทีก็สะจายย ใช่ม้าาาา ฮึๆๆ"เสียงยียวนกวนประสาทของสตรีผู้หนึ่งดังขึ้นมาเมื่อภาพหยุดฉาย เธอผู้นั้นไม่ใช่ใครหากแต่เป็นชาโดว์คาซาโน่นั่นเอง คาซาโน่เห็นก็ตกใจเป็นอย่างมาก "เธอ........ฉัน...."คาซาโน่พูดอึกอัก แต่เงาของเธอกลับยิ้ม "สาวน้อยผู้น่าสงสาร ฮึๆๆ ปกติก็ไม่มีใครรักใครชอบอยู่แล้วนิสัยอย่างเธอน่ะ อีตานั่นมันมารักเธอก็บุญแล้วมั้งชั้นว่านะ ฮึๆๆ"ชาโดว์คาซาโน่พูดพร้อมกับเดินตรงเข้าหาคาซาโน่ จากนั้นจึงหยุดอยู่ตรงหน้าของเธอ "แต่น่าเสียด๊ายย เสียดายยย อีตาโง่นั่นมันก็ตายจากไปซะแล้ว โฮะๆ ทีนี้จะมีใครไปรักเธอ ผู้หญิงใช้ไม่ได้อย่างเธอเนี่ย" "ฉัน...........ฉัน.......!!มะ....ไม่ใช่นะ ไม่ใช่......."คาซาโน่พยายามเรียกตัวเองกลับมา ไม่ให้หลงไปกับคำพูดของเงาตน ชาโดว์คาซาโน่ยิ้มแล้วดีดนิ้ว ภาพตอนที่นางิสะถูกแทงฉายขึ้นอีกครั้ง และฉายซ้ำๆติดต่อกันไม่หยุด!! "ดูซะสิ!!นี่แหละความจริง!!อีตานั่นมันตายแล้ว!!ตายย!!ตายไปแล้ว ฮึๆๆๆ!!!!"ทุกคนเห็นดังนั้นก็รี่พุ่งเข้าโจมตีชาโดว์คาซาโน่ทันทีแต่กำแพงวารีกลับสะกัดกั้นพวกเขาไว้ได้ คาซาโน่ซึ่งเห็นภาพอันเหมือนมีดกรีดเข้ากลางใจก็ล้มคุกเข่าลงไปกับพื้น มือทั้งสองข้างกุมศีรษะ ร้องไห้เป็นบ้าเป็นหลัง!! "ไม่!!อย่านะ!!หยุด!!พอซะที!! พอ!!!ได้โปรด.................." "หยุดนะ!!แกไม่รู้หรอกจิตใจของเด็กคนนั้นตอนนี้เป็นยังไงบ้าง!! หยุดทำแบบนี้เดี๋ยวนี้นะ!!"เสียงของฟิลดังผ่านกำแพงวารีออกมา แต่ชาโดว์คาซาโน่กลับยิ้มแล้วหัวเราะ "เรื่องนั้นชั้นไม่รับรู้หรอกย่ะ! โฮะๆ"หญิงสาวผู้ตกอยู่ในห้วงแห่งความทุกข์ยังไม่หยุดร่ำไห้ ฟิลชักเหลืออดแต่ก็ทำอะไรไม่ได้เธอจึงพยายามเตือนสติคาซาโน่ "คาซาโน่!!สงบสติอารมณ์เอาไว้สิ!! อย่าให้ความเศร้าความแค้นกลืนกินหัวใจ!! คิดสิว่าเขาฝากอะไรไว้ให้เธอ และเธอต้องทำอะไรเพื่อให้เขาดีใจ!!!"คาซาโน่ไม่ได้ยินเสียงฟิลแล้วตอนนี้สภาพจิตใจของเธอถูกทำร้ายอย่างรุนแรง จนในที่สุดเธอก็เป็นลมสลบล้มลงไปกับพื้นทันที ในความมืดมิดเธอมองเห็นอะไรบางอย่าง...........ใครบางคนยืนอยู่ข้างหน้าเธอ..................เธอพยายามมองให้ชัด จนกระทั่งเธอมองเห็นคนคนนั้น "นางิสะ!! นางิสะเหรอ!! เธอยังไม่ตายใช่ไหม!!เธอยังไม่ตาย.......เธอยังไม่ตาย!!"สาวน้อยเห็นคนรักยืนอยู่ตรงหน้า ก็รี่เข้าไปหาด้วยความดีใจ ชายหนุ่มยิ้มแล้วลูบแก้มเธอเบาๆ "ไม่หรอก.........ชั้นตายไปแล้ว............"สีหน้าของสาวน้อยเปลี่ยนไปเป็นสีหน้าสลดทันที เมื่อได้ยินคำนั้นจากปากของนางิสะ "ชั้นมานี่ได้แค่แป๊ปเดียวเท่านั้นล่ะ................ชั้นรู้ว่าเธอกำลังลำบาก........." "ถ้าชั้นไม่มีนางิสะ!!ชั้นอยู่ไม่ได้หรอก!! ชั้นลำบากแน่นอน.........ได้โปรดอยู่กับฉันเถอะ" "ไม่ได้หรอก........เราสองคนอยู่คนละโลกกันแล้วนะ.......เธอต้องยอมรับความจริง..........ชั้นอยากให้เธอมีความสุขนะ ไม่ชอบที่เห็นเธอต้องร้องไห้...........ดังนั้นอย่าไปฟังคำของเจ้าเงานั่นนะ............" "แต่ฉัน............ฉัน......." "เอางี้นะ......ใส่ถุงมือของฉันซะ........ฉันจะได้อยู่กับเธอตลอดเวลา........ยามใดที่เธอเศร้า.........ยามใดที่เธอเหงา.........คิดซะว่าถุงมือนี่แทนตัวฉัน....แล้วจงเข้มแข็ง.......นะ"ชายหนุ่มพูดด้วยรอยยิ้ม คาซาโน่เห็นก็ปาดน้ำตาแล้วยิ้มตอบ "ดีแล้ว คนดีของฉัน.................ฉันคงต้องไปแล้วล่ะ......ลาก่อนนะ"นางิสะจุมพิตที่หน้าผากของคาซาโน่เบาๆ ก่อนที่ร่างของเขาจะค่อยๆเลือนหายไป คาซาโน่ลืมตาขึ้นก็พบกับ ชาโดว์คาซาโน่ยืนอยู่เบื้องหน้าของเธอแล้วมองลงมาด้วยสายตาดูถูกเหยียดหยาม คาซาโน่หยิบถุงมือของนางิสะมาสวมแล้วลุกขึ้น ชาโดว์คาซาเห็นดังนั้นก็ประหลาดใจ "ทำอะไรน่ะ? ใส่ถุงมือทำไม? อ้อ ถุงมือนั่นของเจ้าหน้าโง่นั่นสินะ ใส่ไปเขาก็ไม่กลับมาร้อกก ฮิฮิฮิ โอ๊ก!!!"เสียงของไม้พลองกระแทกเข้าที่ปากของชาโดว์คาซาโน่จนกระเด็นออกไป กำแพงวารีหายไปในทันที ชาโดว์คาซาโน่รีบลุกขึ้นมาปาดเลือดจากปากอย่างลุกลี้ลุกลน "หุบปากเน่าๆของเธอซะ เจ้าเงาไร้มารยาท!!ใช่!!เขาตายแล้วทำไม!! ถึงกายของสองเราจะไม่อยู่ใกล้กัน!!แต่หัวใจของเราสองคน มันรวมเป็นหนึ่งเดียวกันตั้งนานแล้ว!!"คาซาโน่พูดพร้อมกับควงกระบองเตรียมโจมตีชาโดว์คาซาโน่ทันที ทุกคนเห็นคาซาโน่กลับมาเป็นตัวเธอคนเดิมก็ดีใจเป็นยิ่งนัก แต่ชาโดว์คาซาโน่กลับทำสีหน้าเคียดแค้น "ฮึ่มมมม!! ช่างเหอะยังไงๆ!! เดี๋ยวแกก็ต้องตายไปตามมันอยู่แล้ว ฮิๆๆ แล้วเจอกัน"ว่าแล้วชาโดว์คาซาโน่ก็กลายร่างเป็นน้ำระเหยหายไปกับอากาศทันที "คาซาโน่!! ไม่เป็นไรนะจ้ะ เธอเข้มแข็งมากเลย!!"ฟิลวิ่งเข้าไปหาคาซาโน่ด้วยความเป็นห่วงที่เธอถูกทำร้ายจิตใจอย่างรุนแรง แต่คาซาโน่กลับยิ้ม แล้วพูดตอบรับว่าไม่เป็นไรขอบคุณ "เอาล่ะ ผ่านห้องนี้ได้แล้ว ไปห้องต่อไปกันเถอะ"คินดะนิพูดพร้อมกับเดินนำไปก่อน ทั้ง5คนเดินไปตามทางเป็นเวลานานพอสมควรเนื่องจากปีศาจเริ่มชุกชุมขึ้นแล้ว และเก่งกาจขึ้นเรื่อยๆ แต่พวกเขาก็หาทางฟันฝ่ามาได้จนถึง"ห้องแห่งความรู้สึก"ทันทีที่เข้าไปข้างในห้อง คินดะนิก็ต้องประจันหน้ากับเงาของตนเอง ใช่แล้ว ผู้ที่อยู่ในห้องนี้คือชาโดว์คินดะนินั่นเอง "หึหึหึหึ สวัสดีคินดะนิ สบายดีใช่ไหมร่างของฉัน"ชาโดว์คินดะนิทักทายพร้อมรอยยิ้มเยาะบนใบหน้า "..................................."คินดะนินิ่งเงียบไม่ตอบรับคำทักทายของเงาของตน "เป็นไง....เดินทางมาถึงตรงนี้แล้ว คิดว่าได้อะไรขึ้นมาบ้างล่ะ หึหึหึ สูญเสียเพื่อนที่รักงั้นรึ? ได้ความหวังงั้นรึ?" ".........บางทีฉันรู้สึกเศร้าใจ............การสูญเสียเพื่อนไปมันเจ็บปวด............แต่ชั้นรู้.....นายมันไม่รู้สึกอะไรหรอก!! ชั้นจะแบกรับภาระเพื่อนๆที่จากไปเอาไว้ ดังนั้นเปิดทางให้พวกเราเดี๋ยวนี้" "หึหึหึ ตอบสมกับเป็นผู้กล้า..........แต่ตัวจริงนายเป็นไงชั้นรู้ดีที่สุดน่า"ชาโดว์คินดะนิยิ้มแล้วมองมาอีกครั้งด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยเลศนัย "ยัยฟีโอน่าที่ตายไปน่ะ..........อยากรู้ไหมมันคิดยังไงกับแกน่ะ.........หึหึหึ คำพูดสุดท้ายก่อนตายที่ยัยฟิลมันไม่ได้บอกกับแก.................."คินดะนิหันหน้าไปทางฟิลทันที ฟิลได้แต่นิ่งเงียบ..... "หึหึหึรู้ไหมว่ายัยนั่นมันพูดว่าไง? มันบอกว่ารักแกไงล่ะ หึหึหึ แต่น่าสงสารนะ ที่เป็นรักแบบรักเขาข้างเดียว มันรู้ว่าแกน่ะไม่ได้มีใจใหัมันเลย"คินดะนิได้ฟังดังนั้นก็ตกใจได้แต่ยืนนิ่งเงียบไม่ปริปากพูดอะไรออกมา "น่าสงสารนะ ตายไปทั้งๆที่ความรู้สึกนั่นยังคาใจอยู่ นายไม่คิดว่ามันไม่ยุติธรรมรึไง..........เอาซิบอกตรงนี้เลยว่านายเกลียดฟีโอน่ารึรักมันกันแน่.........หึหึหึ" "ฉัน...........ฉัน"คินดะนิอึกอักพูดอะไรไม่ออก ฉับพลันก็เกิดแสงวูบวาบขึ้นตรงหน้า ร่างของฟีโอน่ายืนอยู่ข้างหน้าของเขาแล้ว "ฟีโอน่า....เธอ...เธอ"คินดะนิตกใจพูดอะไรไม่ออก เพราะเขาคิดว่าฟีโอน่าได้ตายจากไปแล้ว "ใจร้ายมาก........เธอใจร้ายมาก.....ในใจของเธอมีแต่ฟิลคนเดียวรึไง..............ไม่มีฉันเลยรึยังไง"ร่างของฟีโอน่าเริ่มร้องไห้เมื่อพูดจบประโยค "ทั้งๆที่ชั้นมีแต่เธอ..........แต่เธอกลับไม่มีชั้นในหัวใจเลย...........เธอคิดว่ามันยุติธรรมแล้วเหรอ........." "........................."คินดะนินิ่งเงียบไม่โต้ตอบอะไรทั้งสิ้น เขาก้มหน้าลงเหมือนกับเสียใจกับสิ่งที่ทำลงไป "ฉันเสียใจ........."เขาเงยหน้าขึ้นแล้วพูดเบาๆ "แค่คำว่าเสียใจมันไม่พอหรอก..........หยิบดาบขึ้นมาสิ............"ร่างของฟีโอน่าสั่งให้คินดะนิหยิบดาบของตนขึ้นมา คินดะนิก็ทำตามแต่โดยดี "แทงตัวเองตายซะ.........นั่นแหละถึงจะพอ............"ร่างของฟีโอน่าพูดเสียงแข็ง คินดะนิค่อยๆเลื่อนดาบของตนมาจ่อที่คอตัวเอง เพื่อนๆเห็นดังนั้นก็จะรีบเข้าไปห้าม แต่ชาโดว์คินดะนิกลับสร้างกำแพงไฟขนาดยักษ์ขึ้นมา ความร้อนของมันทำให้เพื่อนๆไม่สามารถเข้าไปใกล้คินดะนิได้ "ปล่อยให้มันตัดสินใจเองสิ พวกแกเป็นคนนอกอย่าเข้ามายุ่ง"ชาโดว์คินดะนิพูดพร้อมกับทำสีหน้าเย้ยหยันสุดฤทธิ์ ด้านในของกำแพงเพลิงนั้นคือคินดะนิกับฟีโอน่า(!?) "เอาเลย.....จิ้มคอเข้าไปเลย......อย่างนั้นฉันถึงจะให้อภัย......"ฟีโอน่าพูดพร้อมแสยะให้เห็นยิ้มอันแสนเจ้าเล่ห์ของเธอ ทันทีที่คินดะนิกดน้ำหนักลงไปที่คอของตน ลำแสงสีขาวก็พุ่งเข้าใส่ร่างของฟีโอน่าทันที คินดะนิเห็นดังนั้นจึงหันไปยังทิศทางที่ลำแสงพุ่งมา สิ่งที่เขาเห็นคือร่างของผู้หญิงคนหนึ่งยืนอยู่ข้างหลังเขา เขาถึงกับอุทานออกมาเบาๆเมื่อเห็นร่างของคนที่ช่วยชีวิตเขาเอาไว้ "ฟะ...ฟีโอน่า!?"คินดะนิมองผู้ที่ช่วยเขาไว้ด้วยความสงสัย มีฟีโอน่าสองคนได้อย่างไร "ฉันเอง.............แต่ตอนนี้..........เป็นแค่วิญญาณ"สิ้นเสียงฟีโอน่าร่างของฟีโอน่าที่หวังจะฆ่าคินดะนิก็ค่อยๆสลายหายไป "นั่นมันภาพมายาน่ะ............อย่าหลงกลมันสิ..............ไม่มีใครหรอกนะที่อยากให้คนที่รักเจ็บปวดน่ะ...." "ขอบใจ.........และก็.......ขอโทษ" "ขอโทษ?..........เธอไม่ได้ผิดอะไร........เรื่องของหัวใจ....เราห้ามกันไม่ได้หรอก..........." ".................."คินดะนินิ่งเงียบไม่พูดอะไร จากนั้นเขาจึงสังเกตเห็นน้ำตาของฟีโอน่า "อย่ารักฉัน.........เพราะสงสารฉันเลย...........ฉันรู้ว่าเธอมีแต่'เขา'ในหัวใจ................แต่ไม่เป็นไรหรอก.........ฉันไม่มีสิทธิ์โกรธเกลียดเธอ.......ถึงแม้เธอจะไม่รักฉัน.............แต่ฉันก็จะขอรักเธอตลอดไปนะ......และเธอก็ต้องเข้มแข็งเพื่อ'เขา'คนนั้นด้วยนะจ้ะ......" ".........ลาก่อน........ฟีโอน่า"คินดะนิพูดเบาๆ ฟีโอน่ายิ้มทั้งน้ำตา "จ้ะ......ลาก่อน......."สิ้นเสียงของฟีโอน่า ร่างของเธอก็ค่อยๆเลือนหายไป คินดะนิเห็นเพื่อนของตนเชื่อมั่นในตัวของตนเช่นนี้แล้ว จึงบอกกับตัวเองว่าต้องทำให้โลกสงบสุขให้ได้ตามเจตน์จำนงค์ของเพื่อนๆ! "คินดะนิ!!! คินดะนิ!!"เสียงของปาตาคุลิร้องเรียกเพื่อนที่อยู่ในกำแพงเพลิงที่ร้อนระอุ แต่หามีเสียงตอบรับไม่ ชาโดว์คินดะนิหัวเราะเย้ยหยันเสียงก้องกังวาลไปทั่วห้อง "ฮ่าๆๆ!!ป่านนี้มันคงเอาดาบแทงตัวเองตายไปแล้วม้างงง!!ไปโง่หลงเชื่อคำพูดของภาพมายาได้ ฮ่าๆๆ!"แต่ไม่ทันไรกำแพงไฟเหล่านั้นก็หายไปกลับปรากฏร่างของคินดะนิซึ่งอยู่ในชุดเกราะสีแดงเพลิงที่มองดูร้อนแรง ในมือถือดาบศักดิ์สิทธิ์ในตำนานและชี้มาทางชาโดว์คินดะนิ "เอาเพื่อนฉันมาทำแบบนี้!!แกไม่ได้ตายดีแน่!!"ชาโดว์คินดะนิเห็นดังนั้นก็เริ่มมีใบหน้าบูดเบี้ยว แต่เขาพยายามฝืนตัวเองให้ยิ้ม "ชิ!!ไม่หลงกลงั้นรึ!! ดี!! งั้นแกได้ตายที่นี่แหละ ออกมาเร็วชาโดว์คาซาโน่!!"เงาของคินดะนิร้องเรียกชาโดว์คาซาโน่ ทันใดนั้นร่างของชาโดว์คาซาโน่ก็ปรากฏขึ้นด้วยการรวมตัวของละอองน้ำ "แหม~~~ น่ารำคาญกันจัง น่าจะหลงกลตายไปแล้วนะ ยัยคนที่แฟนตายก็เหมือนกัน โฮะๆ"เงาของคาซาโน่ปรากฏตัวพร้อมกับวาจาเย้ยหยัน คาซาโน่เห็นก็โกรธเป็นยิ่งนัก เธอมองถุงมือทั้งสองข้างแล้วคิดในใจ "นางิสะ..........เราจะสู้ด้วยกัน...เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไป................"ฉับพลันร่างของเธอก็ถูกประดับด้วยชุดเกราะสีน้ำเงินสะท้อนแสงดูงดงามยิ่งนัก มือทั้งสองข้างควงกระบองอย่างชำนาญ พลางกระโดดมาประจัญหน้าชาโดว์ทั้งสองแล้วชี้กระบองไปที่หน้าของพวกมัน "จะเข้ามาตายเอง หรือให้พวกเราบุกเข้าไปฆ่าพวกแกในทีเดียว"เงาทั้งสองได้ยินดังนั้นก็รู้สึกโกรธ จึงรวมร่างกับการ์เดี้ยนเช่นเดียวกัน "พวกเราว่า!! บุกเข้าไปฆ่าแกดีกว่า!!"เงาทั้งสองพูดพร้อมกันพร้อมกับพุ่งเข้าโจมตีทันที!! "Shadow Male Storm!!"ชาโดว์คาซาหมุนกระบองเป็นวงกลมจนกลายเป็นพลังคลื่นวังน้ำวนแห่งความมืดพุ่งเข้าโจมตีเหล่าผู้กล้าทันที "ไม่ได้ผลหรอก!! Male Storm~~~~"คาซาโน่หมุนกระบองเป็นวงกลมปล่อยพลังคลื่นน้ำวนแห่งแสงเข้าปะทะเพื่อป้องกันการโจมตีของเหล่าเงา จนพลังสลายไป แต่ชาโดว์คินดะนิตามเข้ามาซ้ำอีก "Dark Nova Gazer!!!"ชาโดว์คินดะนิฟาดดับลงไปกับพื้น จนเกิดเป็นคลื่นพลังไฟแห่งความพุ่งออกมาดั่งน้ำพุและพลังนั่นก็กำลังเคลื่อนที่เข้าหาผู้กล้าทั้งสองคน! "Nova Gazer!!!"คินดะนิฟาดดาบก่อเป็นน้ำพุเพลิงเข้าปะทะบ้างจนพลังทั้งคู่หายไปเช่นเดียวกัน คาซาโน่เห็นว่าได้ทีจึงวิ่งเข้าไปฟาดกระบองใส่ชาโดว์คินดะนิทันที!! "อั่ก!!!"ชาโดว์คินดะนิซึ่งไม่ได้ทันระวังตัวโดนเข้าไปจังๆ นอกจากนี้คาซาโน่ยังยิงพลังMale Stormเข้าเสริม ทำให้ชาโดว์คินดะนิได้รับความเสียหายอย่างหนัก "เจ๊ะ!!ตายซะเถอะย่ะ!!Bloody Ocean!!!"ชาโดว์คาซาโน่ฟาดกระบองออกไปเป็นคลื่นวารีสีเลือดเข้าโจมตีคาซาโน่ที่กำลังโจมตีชาโดว์คินดะนิทันที แต่คินดะนิไม่ยอมให้เป็นเช่นนั้นแน่!!เขาถือโอกาสนี้พุ่งเข้าหาชาโดว์คาซาโน่อย่างรวดเร็วโดยรวบรวมพลังแห่งพระเพลิงที่ร้อนแรงยิ่งกว่าดวงอาทิตย์ไว้ที่ดาบแล้วฟาดฟันลงไปยังแขนของชาโดว์คาซาโน่!! "Nova Slasher!!"ชาโดว์คาซาโน่พยายามหลบแต่ก็ไม่เร็วพอจึงทำให้แขนของเธอโดนดาบของคินดะนิ ฟันขาดกระเด็นในทันที เลือดสีดำพวยพุ่งออกมาพร้อมๆกับควันสีดำ "กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!อ๊ากกกกกกกกก!! แกทำกับฉันได้น๊าาา!!"ชาโดว์คาซาโน่หันเหทิศทางการยิงพลังมาทางคินดะนิแทนแต่ทว่าพลังน้ำของคาซาโน่ก็ยิงเข้าสกัดเธอได้เสียก่อน จนเธอกระเด็นไปอยู่มุมเดียวกับชาโดว์คินดะนิ "ทีนี้ได้เวลาจัดการจริงๆล่ะนะคินดะนิ!!Male Storm!!"คาซาโน่ใช้พลังวังวนวารีพัดเอาเงาทั้งสองลอยขึ้นไปบนอากาศ ซึ่งคินดะนิรออยู่แล้ว เขารวบรวมพลังพระเพลิงเอาไว้ที่ดาบอีกครั้ง!! "ลาขาดเลยละกัน!!Nova Slasher!!"คินดะนิฟันผ่ากลางร่างของเงาทั้งสองตัวในทีเดียว จนขาดเป็นสองท่อน และสลายกลายเป็นควันสีดำไปในอากาศอย่างรวดเร็ว "พวกแกไม่มีค่าพอที่จะมีชีวิตอยู่หรอก.................."คาซาโน่กับคินดะนิพูดปิดท้าย ก่อนที่เพื่อนๆของทั้งสองจะวิ่งเข้ามาแสดงความยินดีและเป็นห่วงเป็นใย มีแต่คินดะนิที่หันไปมองฟิลพร้อมกับส่งยิ้มซึ่งเป็นสิ่งที่เขาแทบจะไม่เคยทำเลยก็ว่าได้ ฟิลเห็นดังนั้นก็ยิ้มตอบพร้อมกับเดินนำไปที่ประตูแล้วเปิดประตูออก เพื่อนำพาพรรคพวกไปสู่จุดหมายข้างหน้าต่อไป . . . To Be Continue จาก : Feona(โพสต์แทนมาโกะจัง) - 05/11/2000 14:28

ข้อความ : อะ......... จาก : Kindani - 05/11/2000 16:06

ข้อความ : เหอๆๆ มาโกะเป็นตัวร้ายเรอะ เหอๆๆ จาก : Cid - 05/11/2000 23:48

ข้อความ : . . . จาก : Nagisa - 06/11/2000 00:52

ข้อความ : อะเหอะ ตั้งกะตอนที่ผ่านมานี่แสดงว่าเป็นบาปของแต่ละคนนิ ^_^ จาก : xelloss - 06/11/2000 10:23

ข้อความ : Oh, Kindani very sweet ni. ^o^ Yan ban-yay dai di same as before. จาก : MrT - 07/11/2000 02:32