|
หัวข้อ : Epilogue Of The Final Discriminationz ตอนที่ 8 ข้อความ : Epilogue Of The Final Discriminationz. ตอนที่ 8 ณ ฟาร์มสุนัขของเอนะ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส บุรุษปริศนาคนหนึ่งปล่อยเชื้อโรคมากมายทำให้สุนัขในฟาร์มตายหมด ภายในฟาร์มมีศพของสุนัขนอนตายอยู่เกลื่อนกลาด เอนะโกรธแค้นมากจึงชี้หน้าของชายคนนั้น เอนะ : ชีวิตทุกสิ่งนั้นมีค่าสูงยิ่งนัก ใครพรากไปต้องชดใช้ด้วยความตายเช่นกัน ชั้นจะจัดการแกซะ!! เอนะรวมไอน้ำในอากาศให้กลายเป็นบอลน้ำขนาดใหญ่ แล้วขว้างไปหาชายคนนั้น ซิด : อย่ามาดูถูกกันนะ ชั้นคือซิด แมคคอย 1ในผู้นำของดาร์คไซคิกเกอร์ ไม่หมูหรอกนะ! ซิดหลบ และทำให้แขนของเอนะ โดนเชื้อโรคบางอย่าง ทำให้แขนชาจนขยับแขนไม่ได้ รูน : ถ้าแขนชาแบบนั้น แถมเอนะก็กำลังอารมณ์ร้อนซะด้วย คงเรียกเกราะมาไม่ได้ ต้องทำอะไรซักอย่าง รูนร้องเพลง ทำให้สายลมรอบๆโจมตีซิด เอนะ : รูน เรียกเกราะไม่ได้เจ็บใจจริงๆ . เอนะทำอะไรไม่ได้ก็เจ็บใจ ซิดหลบพลังของรูน และเอา ศพของสุนัขมากันการโจมตีของรูน ซิด : ยอดมาก พวกไซคิกเกอร์ที่ต้องการปกป้องโลกก็เก่งแฮะ ซิดบังคับให้เชื้อโรคเข้าไปหารูน รูนจะหลบก็หลบไม่ได้ก็ตัดสินใจบางอย่าง รูน : คงต้องเอาจริงซะแล้ว . รูนร้องเพลงอีกครั้ง ท้องฟ้าเกิดมืดมิดขึ้นมาในทันใด แล้วฟ้าก็ผ่าลงมาที่ รูน รูนในรูปแบบใหม่ก็ปรากฏกาย ชุดเกราะสีแดง มีขอบสีทอง ผ้าคลุมสีแดงมีลวดลายสีทองนั้นดูแล้วงดงามมาก เอนะเห็นแล้วตะลึง ซิดก็ตะลึงเช่นกัน ซิด : 1ใน5 ทูตสวรรค์รึเนี่ย .. รูนเปิดฉากโจมตีซิด ด้วยเสียงเพลงของเขา เมื่อเขาร้องเพลงธรรมชาติก็ทำตามที่เขาสั่งทุกอย่าง เอนะ : อยากเรียกเกราะจังเลยแฮะ อยู่อย่างนี้มันทรมาณจัง .. เอนะทั้งชาทั้งเมื่อย ซิดตั้งรับได้ยอดเยี่ยม แม้รูนจะโจมตีมา แต่ก็ไม่มีบาดแผลแม้แต่น้อย ซิด : ประมาทไปนิด ไม่นึกว่าแกจะเป็นทูตสวรรค์ รู้งี้ไปจัดการหอไอเฟลเลยดีกว่า ซิดบังคับให้เชื้อโรคมาติดที่รูน รูนเปิดช่องโหว่ ทำให้โดนเชื้อโรคเข้าที่แขนซ้าย รูน : เชื้อโรคอะไรน่ะ!! รูนไม่รู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงอะไรเลย ซิดแสยะยิ้ม ทำให้เอนะชักกลัวๆ ซิด : เชื้อโรคนั่นมีคุณสมบัติพิเศษ ใครโดนเข้า ภายในสองชั่วโมงนี้จะกลายเป็นเพศที่ตรงข้ามกับตน รูน : ว่าไงนะ!!!! ชั้นจะกลายเป็นผู้หญิง!!! รูนทำอะไรไม่ถูก เอนะเริ่มหายชาก็พยายามหาทางช่วยรูน ซิด : หึๆๆๆ ปราบชั้นให้ได้ก่อนเถอะ แล้วแกจะได้เป็นผู้ชายต่อไป รูนได้ยินดังนั้นก็รีบโจมตีต่อทันที เสียงเพลงของรูนทำให้พวกต้นไม้ ใช้กิ่งก้านสาขาของมันพันแขนขาของซิดไว้ไม่ให้ขยับ รูน : ชั้นไม่ยอมเป็นผู้หญิงหรอกน่า!!! รูนร้องเพลงทำให้ก้อนหินทั้งหลายพุ่งเข้าไปหาซิด แต่ซิดย่อยสลาย กิ่งก้านสาขาของต้นไม้ได้ จึงโดนเฉียดๆเข้าที่หัว เลือดออกเล็กน้อย เอนะ : เอาล่ะหายแล้ว ชั้นเอาคืนบ้างล่ะ!! เอนะเรียกเกราะมา ซิดตะลึงเมื่อได้เห็นทูตสวรรค์สองคน ซิด : พวกแกเป็นทูตสวรรค์ทั้งสองคนเลยรึเนี่ย ซิดเช็ดเลือด แล้วหยิบอะไรออกมาจากกระเป๋า รูน : จะทำอะไรน่ะ!!! ซิดหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา และรีบกดเบอร์อย่างรวดเร็ว เอนะกับรูนยืนงงกับ สิ่งที่ซิดทำอยู่ ซิด : เซรอส แกอยู่ไหนวะ รีบมาที่นี่ด่วนเลย ชั้นกำลังแย่!!!!! เซรอส : นายอยู่ปารีสเหรอ ทำไมไปอยู่ที่นั่นได้ ชั้นจำได้ว่านายนัดชั้นไปเที่ยวที่ฮ่องกง ตอนนี้ชั้นอยู่ที่ฮ่องกงนะ เสียงในโทรศัพท์ดังจนเอนะและรูนได้ยินว่าเค้าพูดอะไรกัน แถมทางด้านเซรอสก็มีเสียงดนตรีดังมากซะด้วย ซิด : นายอยู่ที่ไหนน่ะ ที่pubเหรอ เสียงดนตรีหนวกหูชะมัด!! เซรอส : ใครว่าล่ะ ชั้นอยู่ที่โรงพยาบาลในเครือของนายนั้นแหละ เค้าจัดคอนเสิร์ตนักร้องวัย60ขึ้นน่ะ ซิด : อะไรนะ .. เอนะรำคาญจึงบังคับให้ไอน้ำรวมกันเป็นบอลอีก และขว้างไปที่โทรศัพท์มือถือ ทำให้โทรศัพท์มือถือของซิดพัง เอนะ : หยุดคุยโทรศัพท์ได้แล้ว ไอ้บ้า!! น่ารำคาญจริง! เอนะอารมณ์เสีย รูนรู้สึกตัวก็รีบจู่โจมซิด รูน : ต้องรีบแล้ว แกบังอาจถ่วงเวลารึ ตายยยยยย!!!! รูนกระชากคอเสื้อของซิด ซิดแสยะยิ้มและปล่อย เชื้อโรคใส่รูนอีก เอนะ : อีกแล้วรึเนี่ย!!! ซิดสบัดหลุดก็เตะที่ท้องของรูน โดยลืมไปว่ารูนใส่เกราะอยู่ ซิด : อ๊ากกกกกกกกกกก เจ็บโว้ยยยยยยยย เจ็บๆๆๆๆ ซิดเจ็บขาอย่างรุนแรง รูนอาศัยจังหวะนี้หยิบวัคซีนในกระเป๋าเสื้อของซิดได้สำเร็จ รูน : ทีนี้ชั้นก็ไม่ต้องเป็นผู้หญิงแล้ว รูนกินวัคซีนเข้าไป ซิดจนหนทางก็วางฟอร์มให้ดูดี จนเอนะและรูนสงสัยว่าซิดจะทำอะไร ซิด : แล้วเจอกันใหม่นะครับ ซิดวิ่งหนีไป เอนะและรูนยืนงง แล้วทั้งคู่ก็กลับสู่สภาพปกติ เอนะเดินดูซากศพสุนัขของตนก็ซึม เอนะ : ชั้นจะต้องล้างแค้นให้ได้ ต้องตามล่ามัน .. รูน : สมกับเป็นผู้ที่รักสิ่งมีชีวิตทั้งหลายเลยนะ งั้นชั้นก็จะไปด้วย ชั้นก็ต้องการทำในสิ่งที่ชั้นหวังเช่นกัน รูนคิดอย่างนั้น แต่จริงๆแล้วเอนะไม่ได้มีจุดประสงค์ที่จะแก้แค้น เพราะรักสิ่งมีชีวิต แต่กลับเป็นอีกอย่าง เอนะ : มันทำเราหมดตัว ชั้นจะฆ่ามัน!!! เอนะนึกในใจ ณ โบสถ์แห่งหนึ่งในเยรูซาเล็ม ทีเริ่มตั้งสติได้ ก็มองหน้าของชายคนนั้นอีกครั้ง ที : ไดนี่นายยังไม่ตายจริงๆน่ะเหรอ หรือว่า ผี!!!!! ทีหยิบไม้กางเขนออกมาภาวนาต่อ ไดรำคาญจึงตบหัวที ได : ชั้นยังไม่ตายโว้ยยยย ชั้นแค่ตบตาพวกที่ตามล่าชั้นหรอก ไดยังมีสีหน้าเย็นชาเหมือนเดิม ที : นายคิดจะกลับไปหาฟิลที่อเมริกาล่ะสิ ? ทีรู้ทันเพื่อน ไดมองหน้าทีและยิ้มเป็นครั้งแรก ได : ก็คงงั้นมั้ง ทียืนตะลึงที่เห็นไดยิ้ม แล้วไดก็หลบไปจากโบสถ์เพื่อกลับไปยังอเมริกา เพื่อไปหาฟิล แต่ ตอนนี้คุณเธอดันมาอยู่ที่ลอนดอนซะได้ ณ คฤหาสน์ตระกูลก็อดแฮนด์ ในห้องรับประทานอาหาร จอห์นนี่ กับฟิล กำลังฟังเรื่อง5ผู้นำไซคิกเกอร์ หรือที่เรียกว่าทูตสวรรค์ คินดะนิ : พูดง่ายๆก็คือ 5ทูตสวรรค์ก็คือ บริวารของจอห์นนี่นั่นเอง เพราะนายมีพลังเหนือกว่าพวกเราแล้วก็ทูตสวรรค์ด้วย จอห์นนี่ : สุดหล่อก็ต้องทีบริวารสินะ ถ้าเป็นสาวๆก็คงดี หุๆๆ ฟิลฟังจอห์นนี่แล้วหมั่นไส้ คินดะนิก็เบื่อหน่ายกับนิสัยของจอห์นนี่เช่นกัน ฟิล : นี่เลิกหลงตัวเองซะทีสิ ชั้นว่านายไม่หล่อเลยซักนิด ฟิลประชดประชัน จอห์นนี่จ้องหน้าฟิลจนคินดะนิต้องมาห้ามเอาไว้ คินดะนิ : อย่าเพิ่งทะเลาะกันสิ อีก1ชั่วโมง ก็ได้เวลาไปแล้วนี่ คินดะนิยื่นตั๋ยวเครื่องบินให้กับทั้งสองคน ฟิล : ชั้นว่าเราไปที่สนามบินกันดีกว่า เบื่อแล้ว ฟิลไปหยิบกระเป๋าถือ คินดะนิพยักหน้า แล้สทั้งสองคนก็หันไปทางจอห์นนี่ จอห์นนี่ : มองอะไร ไม่เคยเห็นคนหล่อเหรอ ทั้งสองส่ายหน้า ทำให้จอห์นนี่หลงตัวเเองไปใหญ่ คินดะนิ : ไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น พวกเราหมายถึงให้นายไปเตรียมรถน่ะ จอห์นนี่ได้ยินก็หน้าเสีย แต่ก็จำใจ ยอมออกไปเตรียมรถข้างนอก ฟิล : บางทีก็ว่าง่ายนะ คินดะนิพูดกับตาทึ่มนี่ดีๆได้แฮะ คินดะนิ : เธอก็พูดได้ ถ้าเธอดีกับเค้าบ้างนะ ลืมๆไดไปซะเถอะ คินดะนิเดินออกไปข้างนอก ฟิลอยู่คนเดียวก็หยิบรูปไดออกมา ฟิล : คงจะได้เจอกันอีกนะได .. ฟิลมองรูปแล้วเดินออกไปบ้าง เลโอน่ารีบวิ่งมาหาจอห์นนี่เพราะมีเรื่องด่วนเข้ามาพอดี เลโอน่า : คุณหนูแย่แล้วค่ะ! เลโอน่ารีบมาหาจอห์นนี่ จอห์นนี่ : มีอะไรเลโอน่า? หรือว่าไม่อยากให้ชั้นไป แต่ยังไงชั้นก็ต้องไปอยู่ดีล่ะ เลโอน่า : ไม่ใช่ค่ะ คุณหนูคะ เที่ยวบินของคุณหนูถูกยกเลิกเพราะพวกมีอิทธิพลค่ะ คินดะนิ : อะไรนะ!!! ฟิลได้ยินดังนั้นก็เอาตั๋วเครื่องบินมาฉีก เพราะคิดว่าคงจะไปไม่ได้แล้ว จอห์นนี่ : หรือว่า พวกตระกูลชิออนน่า . จอห์นนี่ฉีกตั๋วเครื่องบินตามฟิล เลโอน่าพยักหน้า ทำให้จอห์นนี่แค้นมาก ฟิล : ชิออนน่า ตระกูลที่ชอบไปติดต่อที่สถานสงเคราะห์บ่อยๆนี่นา ชั้นก็รู้จักประธานบริษัทของเค้า ชื่อ ชิออนน่า ไซซาม่าใช่มะ ฟิลหยิบสมุดบันทึกออกมา ก็มีเขียนไว้ว่านัดพบตระกูลชิออนน่าที่ญี่ปุ่น คินดะนิ : คงต้องเปลี่ยนเป้าหมายแล้วล่ะ ไปญี่ปุ่นกันเถอะ จอห์นนี่ : ญี่ปุ่นเหรอ เลโอน่าไปจองตั๋วด่วนเลยนะ เลโอน่ารีบไปโทรศัพท์ทันที ฟิล : พวกคนรวยนี่ย่าสงสารจริงๆเลย ฟิลเดินกลับเข้าไปในบ้าน จอห์นนี่โกรธมากเรื่องตระกูลชิออนน่า คินดะนิจึงเดินกลับเข้าไปในบ้านบ้าง ปล่อยให้จอห์นนี่ยืนคิดอะไรไปคนเดียว จอห์นนี่ : ที่ญี่ปุ่นมีสถานที่สำคัญเยอะด้วยสิ แล้วจะเป็นยังไงต่อไปล่ะ ติดตามตอนต่อไป ค่ะ ต่อมาก็เป็นรูปแบบของรูนในชุดเกราะนะคะ ชั้นอธิบายไม่ค่อยเป็นน่ะ คงต้องลงภาพจนครบ5คนแน่ๆ 
จาก : Feona - 05/11/2000 02:37 |