|
หัวข้อ : Epilogue Of The Final Discriminationz ตอนที่ 6 ข้อความ : Epilogue Of The Final Discriminationz ตอนที่ 6 ณ หอนาฬิกาบิ๊กเบน ที่นี่กลายเป็นลานต่อสู้ของไซคิกเกอร์สองคน การต่อสู้ครั้งนี้มีประเทศอังกฤษเป็นเดิมพัน ถ้าหอนาฬิกาบิ๊กเบนถูกหญิงสาวที่เล่นไวโอลินทำลาย อังกฤษจะหายไปจากแผนที่โลก ฟิล คินดะนิ ยืนกินขนมและคุยกันอย่างสนุกสนาน ไม่ได้สนใจเลยว่าจอห์นนี่จะเป็นอย่างไร ส่วนมาซากิ บอดี้การ์ดส่วนตัว ที่เป็นทั้งเบ๊ ทั้งคนรับใช้ ของฟีโอน่า แทนที่จะช่วยคุณหนูของตน กลับมายืนกินขนมกับพวกฟิลซะนี่ ฟิล : "นายพอจะรู้เรื่องที่คุณหนูของนาย คิดจะทำลายหอนาฬิกาบิ๊กเบนมั้ย?" มาซากิทำท่าทางเหมือนไม่อยากตอบ คินดะนิเอามีดจ่อที่หลังของมาซากิเป็นการขู่ คินดะนิ : "จะบอกดีๆมั้ย พวกชั้นไม่ใจดีเหมือนจอห์นนี่หรอกนะ" มาซากิจำใจต้องตอบ เพราะโดนขู่ มาซากิ : "คุณหนูถูกขอ ไม่สิ บังคับให้มาทำลายหอนาฬิกาบิ๊กเบน" ฟิล : "ใครเป็นคนบังคับ นายรู้ใช่มั้ย?" ฟิลหยิบน้ำชาที่อยู่ในรถออกมา และยื่นให้คินดะนิ มาซากิ : "คุณหมอซิด แม็คคอย กับ คุณเซรอส เบลย์ฟราน พวกคุณคงจะรู้จักนะครับ" ทั้งคู่ได้ยินก็ตกใจ คินดะนิ : "สองคนนี้น่ะเหรอ . ไม่น่าเชื่อ " ฟิล :"เป็นไซคิกเกอร์เหมือนกับพวกเราสินะ ถ้างั้นคงต้องรีบทำให้คุณหนูของนายเป็นอย่างเดิมแล้ว" ฟิล มองไปที่ฟีโอน่า จอห์นนี่ปล่อยออราออกมาจากก็อดเวพอน และเปลี่ยนเป็นบาเรีย จอห์นนี่ : "หยุดซะทีฟีโอน่า!! ผมไม่อยากสู้กับคุณนะ!!" จอห์นนี่ปากพูดอย่างนั้น แต่ตัวเองดันปล่อยออรา ออกไปเป็นกระสุนปืนใส่ฟีโอน่า ฟีโอน่า : "ไหนว่าไม่อยากสู้ไง!! เธอนี่! ยังเหมือนเดิมไม่มีผิด!!" ฟีโอน่าปล่อยคลื่นเสียงออกไป ตามจังหวะเพลง เธอเล่นเพลงเร็ว การโจมตีก็รวดเร็วไปตามเพลง จอห์นนี่ : "ไวโอลินที่เธอใช้อยู่น่ะ!! มันจะรู้สึกยังไงถ้าเธอเอามาใช้ฆ่าคนน่ะ!!" ฟิลกับคินดะนิได้ยินคำพูดของจอห์นนี่ก็ตกใจ ฟิล : "ตาทึ่มนั่น พูดแบบนี้ก็เป็นด้วยแฮะ" ฟิลกับคินดะนิ แปลกใจเอามากๆที่ได้ยินจอห์นนี่พูดอะไรแบบนี้ ได้ด้วย จอห์นนี่ก็หูดีเวลามีคนนินทา แต่เค้าก็ไม่ยอมแสดงท่าทีว่าโกรธ ฟีโอน่า : "ไวโอลินตัวนี้ เธอจำไม่ได้เลยเหรอ ." ฟีโอน่ามีสีหน้าเศร้าๆ จอห์นนี่งง ว่าเธอต้องการบอกอะไร จอห์นนี่ : "จำอะไรได้เหรอ? ไวโอลินนี่ทำไมล่ะ?" ฟีโอน่าได้ยินก็โมโห และปล่อยคลื่นพลังเสียงออกมาอีก ฟีโอน่า : "ไวโอลินตัวนี้ เธอเป็นคนซื้อให้ชั้นเอง จำไม่ได้เลยรึไง ตาบ้า!!" ฟีโอน่าปล่อยคลื่นเสียงออกมาอย่างรุนแรง จอห์นนี่หลบไปก็หลบมา ฟิลกับคินดะนิมองแล้วรำคาญจอห์นนี่มาก คินดะนิ : "เข้าไปใกล้ๆ แล้วทำลายพลังไซคิกของเธอเลยสิจอห์นนี่!!" คินดะนิรำคาญมาก จอห์นนี่รีบหันมาหาคินดะนิทันที จอห์นนี่ : "ถ้าเข้าใกล้ได้ ก็คงเข้าไปใกล้แล้วล่ะ!!" ฟิลเดินไปหาจอห์นนี่ เธอมีท่าทางเบื่อหน่าย ฟิล : "ชั้นจัดการเองก็ได้ ถ้ามีโอกาสนายก็ทำลายพลังไซคิกของเธอซะ" ฟิลตบหัวจอห์นนี่ จอห์นนี่จึงขัด ขาฟิลหกล้ม จอห์นนี่ : "ขอล้างแค้นบางเถอะหลายทีแล้วนะ" ฟิลไม่สนใจแล้วหาทางเข้าไปจับที่ไวโอลินของฟีโอน่า มาซากิ : "ช่วยหยุดคุณหนูด้วยนะครับ" ฟิลกระโดดไปด้านบนของฟีโอน่า และสัมผัสที่ไวโอลินเบาๆ ฟิล : "จงมีชีวิต " ฟิลใช้พลังของเธอ ทำให้ไวโอลินของฟีโอน่ามีชีวิตจิตใจชั่วขณะ ทำให้ฟีโอน่าเล่นเพลงต่อไปไม่ได้ ไวโอลินเคนทาลอสของเธอพูดอะไรบางอย่างที่ฟีโอน่าได้ยินเพียงคนเดียว จอห์นนี่ : "นี่คือพลังของเธอรึฟิล ยอดไปเลย " ฟิล : "หลังจากนี้ก็หาโอกาสเอาเองนะ ชั้นกลับไปกินขนมดีกว่า" ฟิลตบหัวจอห์นนี่อีกที แล้วเดินกลับไปที่รถ ฟีโอน่าที่ได้ฟังความรู้สึกของไวโอลิน ก็ร้องไห้ออกมา ทำให้จอห์นนี่มีโอกาสที่จะทำลายพลังของเธอได้ จอห์นนี่ : "ขอโทษทีนะฟีโอน่า.." จอห์นนี่ปล่อยพลังออราออกมาล้อมรอบตัวฟีโอน่า แล้วเธอก็สลบไป คินดะนิ : "เอาล่ะ ที่นี้นายก็ไปที่ใจกลางของหอนาฬิกาบิ๊กเบนและสร้างอาณาเขตคุ้มครอง" ฟิล : "ส่วนฟีโอน่า พวกเราจะดูแลให้เอง ตาทึ่มรีบๆจัดการล่ะ พวกเรามีงานต้องทำอีก" จอห์นนี่ : "รู้แล้วล่ะน่า" แล้วจอห์นนี่ก็เข้าไปในหอนาฬิกาบิ๊กเบน ฟิลกับคินดะนิมองดูแสงที่ออกมาจากหอนาฬิกา ก็โล่งใจ มาซากิก็ดีใจที่พวกเค้าหยุดฟีโอน่าไว้ได้ มาซากิ : "หนังสือพิมพ์ฉบับวันพรุ่งนี้ มีอยู่ข่าวนึงที่ผมคิดว่าพวกคุณคงจะสนใจนะครับ" มาซากิยื่นหนังสือพิมพ์ให้กับฟิลและคินดะนิ คินดะนิ : "ได แลนฟอต เสียชีวิตที่เยรูซาเลม ด้วยอุบัติเหตุ นี่มันข่าวอะไรกันเนี่ย!!" จอห์นนี่เดินออกมาจากหอนาฬิกาพอดี ก็เดินมาหาทุกคน จอห์นนี่ : "ไหนมีอะไรกัน ข่าวอะไรเหรอ?" จอห์นนี่ตกใจทันที ที่ได้อ่านข่าวเรื่องได แลนฟอต ฟิลช็อกจนพูดอะไรไม่ออก ฟิล : "ได " อีกด้านหนึ่ง ณ ปารีส รูน ฟลอรัล มาเดินเล่นแถวชนบท เพื่อเปลี่ยนบรรยากาศ แล้วเค้าก็มาถึงฟาร์มสุนัขขนาดใหญ่ รูน : "มีฟาร์มสุนัขด้วยแฮะ ไม่แปลกเลยนะ ที่นี่ออกจะสดชื่นขนาดนี้" รูนเดินเข้าไปในฟาร์มสุนัข ก็ได้พบชายคนหนึ่ง กำลังเล่นกับสุนัขอยู่ ??? : "สวัสดีครับ" ชายหนุ่มคนนั้นอุ้มลูกสุนัขตัวเล็กขึ้นมา แล้วเดินมาหารูน รูนลูบหัวสุนัขตัวนั้น รูน : "ที่นี่ฟาร์มของคุณรึครับ บรรยากาศดีจัง" รูนมองไปรอบๆ ชายหนุ่มคนนั้นยิ้ม เอนะ : "ใช่ครับ ผมชื่อ เอนะ เรียวเทน เป็นเจ้าของที่นี่ครับ" เอนะปล่อยให้ลูกสุนัขตัวนั้นไปวิ่งเล่น รูน : "คนญี่ปุ่นรึครับ ผมรูน ฟลอรัล เป็นนักดนตรีครับ ยินดีที่ได้รู้จัก" เอนะพารูนไปนั่งกินขนมในบ้าน รูนก็รู้สึกดีที่คนที่เพิ่งรู้จักกัน ใจดีกับเค้าขนาดนี้ เอนะ : "คุณรูน เพิ่งมาปารีสเป็นครั้งแรกสินะครับ" เอนะรินน้ำชาในรูน และเดินไปหยิบขนม รูน : "ใช่ครับ ผมมาแสดงดนตรีที่นี่ ช่วงนี้ว่าง ก็เลยมาเที่ยวน่ะครับ" รูนยกน้ำชาขึ้นมาดื่ม แล้วเอนะก็เอาขนมมาให้ เอนะ : "คุณเชื่อเรื่องอวสานโลกมั้ยครับ?" รูน:"เอ๋? ." วันต่อมา ณ สนามบินลอนดอน จอห์นนี่ ฟิล คินดะนิ มาส่งฟีโอน่ากับมาซากิที่นี่ ฟีโอน่า : "ขอบคุณ แล้วก็ ขอโทษนะคะ" ฟีโอน่ายิ้มอย่างเศร้าๆ จอห์นนี่ลูบหัวเธอแบบเด็กๆ จอห์นนี่ : "ไม่เป็นไรหรอก พี่ชายคนนี้อภัยให้น้องสาวอยู่แล้ว" ฟิลอยากจะตบจอห์นนี่ขึ้นมาทันที เพราะไม่ควรจะพูดแบบนี้ ฟีโอน่าเงียบไปแป๊บนึง และยิ้มออกมา ฟีโอน่า : "ขอบคุณค่ะพี่ชาย" แล้วมาซากิก็เดินมาหาฟีโอน่า มาซากิ : "ได้เวลาไปแล้วครับคุณหนู" มาซากิกลับมาจากเอาสัมภาระไปเก็บ และยื่นพาสปอร์ตให้ฟีโอน่า ฟิล : "ขอให้โชคดีนะคะ ถ้าได้ไปปารีสจะไปเยี่ยมคุณนะคะ" คินดะนิ : "แล้วพบกันใหม่นะครับ" ฟีโอน่า : "แล้วพบกันใหม่ค่ะ จอห์นนี่ " ฟีโอน่าเดินเข้าไปใกล้จอห์นนี่ จอห์นนี่ก็ไม่ได้นึกอะไร แต่เมื่อริมฝีปากของทั้งคู่สัมผัสกัน ทั้งฟิลกับคินดะนิก็ตกใจ แล้วฟีโอน่าก็ถอยออกมา จอห์นนี่ยืนแข็งทื่อ ฟีโอน่า : "ชั้นรักเธอนะจอห์นนี่ แล้วมาหาชั้นบ้างนะ" ฟีโอน่ายิ้มทั้งน้ำตาแล้วเธอก็หันหลัง เดินไปกับมาซากิ จอห์นนี่ยังยืนแข็งทื่อ ขนาดฟิลทุบหัวกับกระเป๋าก็ไม่รู้สึก ฟิล : "เป็นไปได้ขนาดนี้เลยรึเนี่ย " เมื่อฟีโอน่าและมาซากิไปแล้ว ทั้งสามคนก็กลับมาที่คฤหาสน์ตระกูล ก็อดแฮนด์ จอห์นนี่นั่งนิ่งอยู่ในสวน ฟิลกับคินดะนิก็เดินมาหาเขา คินดะนิ : "คนหล่อ เท่น่ะ ไม่เป็นแบบนี้กันหรอกนะจอห์นนี่" เมื่อจอห์นนี่ได้ยินก็รู้สึกตัวขึ้นมาทันที จอห์นนี่ : "ใช่แล้วชั้นคือหนุ่มหล่อ รวย สาวๆหลง จอห์นนี่ ก็อดแฮนด์!!" จอห์นนี่ลุกขึ้นมาหัวเราะ จนฟิลต้องเอาน้ำในแก้วมาสาดใส่ ฟิล : "เลิกบ้าซะที ตาบ้า" จอห์นนี่โกรธมาก แต่ไม่กล้าทำอะไรเธอ จอห์นนี่ : "ทำเป็นพูดดี ได แลนฟอตน่ะ ทิ้งเธอไปสวรรค์แล้วนะ!!" ฟิลนิ่งไปทันทีที่ได้ยินคำนี้ ทำให้คินดะนิต้องชกหน้าจอห์นนี่ คินดะนิ : "ทำไมนายพูดแบบนี้!!" คินดะนิจะต่อยซ้ำ แต่ฟิลมาจับชายเสื้อของคินดะนิจากทางด้านหลัง เพื่อห้ามเขา ฟิล : "ไม่ต้องหรอกคินดะนิ ชั้นรู้ดี ได แต่ชั้นก็อดร้องไห้ไม่ได้ ชั้นทนไม่ร้องไห้ไม่ไหว " ฟิลร้องไห้ออกมา เธอซบที่หลังของคินดะนิร้องไห้ไม่หยุด จอห์นนี่ลุกขึ้นมาก็มีท่าทีแปลกไป จอห์นนี่ : "ถ้าชั้นตายไป เธอจะเสียใจบ้างรึเปล่านะ " จอห์นนี่พึมพำ แต่ฟิลกับคินดะนิก็ไม่สนใจ คินดะนิ : "นายเงียบไปก่อนเถอะ ฟิลเค้าเสียใจอยู่นะ คนรักของเขาตายแล้ว นะ" คินดะนิพูดไม่ออก ฟิลยังคงร้องไห้อยู่ จอห์นนี่ : "ทำไมไม่มองชั้นบ้างล่ะ!! ทั้งๆที่ชั้นรู้สึกกับเธอแบบ " จอห์นนี่รู้สึกตัวก่อนที่จะพูดอะไรออกไป ทำให้คินดะนิงง คินดะนิ : " แบบ ?" จอห์นนี่หน้าแดงทันที เพราะพูดออกไปโดยไม่ได้คิด อยู่ๆก็พูดออกไปเอง จอห์นนี่ : "แบบ .." ติดตามตอนต่อไป 
จาก : Feona - 03/11/2000 18:07 |
