หัวข้อ : Dark Pure Snow [Chapter2 –First Step Of Destiny-] ข้อความ : Dark Pure Snow [Chapter2 –First Step Of Destiny-] -ณ สถานที่ฝึกสอนของดีคอฟ- “เอาล่ะ ทุกๆคน วันนี้ก็เป็นวันสุดท้ายที่อาจารย์จะได้มาอยู่ต่อหน้าทุกคน หลังจากนี้ทุกคนก็จบหลักสูตรการต่อสู้ที่เรียนกันมานานมาก วันนี้จะเป็นการทดสอบครั้งสุดท้ายแล้ว” ดีคอฟพูดต่อหน้าบรรดานักเรียนทุกคนซึ่งมีฮิโรมาโก.แอนดีนและเน็กซ์นั่งอยู่ด้วย “โอย..วันสุดท้ายซะที”ฮิโรครางเบาๆกับเน็กซ์และแอนดีน “แล้ว .หลังจากนี้ฮิโรจะไปทำอะไรล่ะ”แอนดีนกระซิบถามฮิโรที่นั่งหมดอาลัยตายอยากอยู่ “ก็ นะ ฉันคงจะไปหาประสบการณ์ในโลกกว้างซักพักน่ะนะ” “งั้นนายจะเอาไงกับมาโกะล่ะ จะให้เธออยู่ที่นี่รึไง” เน็กซ์เหลือบสายตาถาม “ไม่น่าถามเลย ฉันก็ต้องเอาน้องฉันไปด้วยอยู่แล้ว ฉันไม่ปล่อยให้เป็นเหยื่อสายตาของผู้ชายจัญไรโดยที่ฉันไม่อยู่ด้วยหรอก” ฮิโรพูดด้วยสายตาที่มุ่งมั่น “เฮอะ คนหวงน้องสาว!!!” เน็กซ์สบประมาถเบาๆแต่ก็ไม่อาจรอดพ้นโสตประสาทของฮิโรได้ “..ว่ายังไงนะ!! เชอะ แล้วทีนายล่ะ เจ้าคนปากไม่ตรงกับใจ!!!”ฮิโรเริ่มพูดแทงใจดำของเน็กซ์ด้วยเสียงที่ดังขึ้น “..น นายพูดอะไรน่ะ จะมาหาเรื่องฉันรึไง!!!” เน็กซ์เริ่มโกรธที่โดนจี้ใจดำขณะที่แอนดีนพยายามพูดให้สงบสติลงบ้าง “แล้วทำไม!! เข้ามาเลยดีกว่า คนขี้ขลาด!!!” อุณหภูมิของห้องเริ่มเพิ่มสูงขึ้นกระทันหันเนื่องจาก อารมณ์ของทั้งสอง แอนดีนเริ่มเงียบ ไม่มีใครอาจรู้ได้ว่าเธอคิดอะไรอยู่ “ย้าก!!!” ทั้งสองคนตั้งท่าจะสู้กันกลางห้องก่อนที่ล้มลงไปเนื่องจากโดนสายฟ้าลงฑัณฑ์ของดีคอฟจนชักกระตุก “เฮ้อ เจ้าสองคนนี้จริงเลย ตีกันมาตั้งกี่ครั้งแล้ว ไม่เบื่อบ้างหรือไง ” ดีคอฟบ่นด้วยความเหนื่อยหน่าย “พ่อก็เหมือนกันไม่ใช่เหรอคะ สู้กับเน็กซ์ไม่เบื่อบ้างหรือไง ปล่อยเขาสู้ไปก็ไม่เห็นเป็นไรเลยนี่” แอนดีนศอกกลับอย่างแรงจนดีคอฟสะอึกอย่างแรง “ ..เอาเถอะๆ แต่ถ้าพ่อไม่ห้าม ลูกจะเล่นพวกเขาหนักกว่าพ่ออีกไม่ใช่หรือไง หือ?” ดีคอฟพูดเมื่อสังเกตุเห็นค้อนน้ำแข็งขนาดย่อมที่มือทั้งสองข้างของลูกสาวตน แอนดีนสะดุ้งก่อนที่จะเบือนหน้าหนีจากพ่อของตน “โฮ่ๆๆๆ เอาล่ะ เข้าเรื่องกันต่อ การทดสอบในวันนี้จะเป็นการให้พวกเจ้าทุกคนจับคู่กันเพื่อออกไปหาของที่อาจารย์นำไปเก็บซ่อนเอาไว้ แต่ละคนจะมีของที่อาจารย์นำไปไว้ที่ป่าแห่งการเริ่มต้นอยู่คนละชิ้นเท่านั้น จงใช้สิ่งที่เรียนรู้ไปค้นหามาให้ได้ในวันนี้ ผู้ที่สามารถหาได้ถูกต้องจึงจะจบการศึกษาอย่างแท้จริง เอาละ เริ่มการทดสอบได้!!” ดีคอฟร่ายยาวก่อนที่นักเรียนทุกคนจะจับคู่กันออกไป “พี่ฮิโรคะ ไปกับหนูนะ” มาโกะขอร้องพี่ชายของเธอซึ่งมีหรือที่ฮิโรจะปฏิเสธ “เอ้า ตกลง แล้วนายล่ะ เน็กซ์ จะไปกับใคร คงจะเป็น ใช่ม้า”ฮิโรแซวเน็กซ์ “จะไปไหนก็รีบไปเลย ไป้!!!” เน็กซ์ไล่ฮิโรไปอย่างหัวเสีย ก่อนที่จะหันไปพูดกับแอนดีน “ ..อ่า .แอนดีน..เธอจะไปกับใครน่ะ ?” เน็กซ์ถามอย่างไม่มั่นใจ “??? .อ๋อ เธอจะมาชวนฉันไปใช่ไหมล่ะ^_^ ก็ได้นะ ไปกันเถอะ” แอนดีนพูดด้วยสีหน้าที่ยิ้มแย้มก่อนที่จะเดินนำหน้าไป “ด เดี๋ยวก่อน รอด้วยสิ!!!” เน็กซ์รีบเดินตามไปพร้อมกับความรู้สึกแปลกๆที่เธอไปด้วยง่ายๆ ในขณะที่ดีคอฟมองตามทั้งคู่ไปจนลับสายตาด้วยแววตาที่อ่อนโยน -ป่าแห่งการเริ่มต้น ทางตะวันตกของเมืองเอ็กซ์ทีเรีย- เน็กซ์เดินอยู่กลางป่ากับแอนดีนเพียงสองคน มีเสียงการต่อสู้จากกลุ่มอื่นๆลอยมาตามสายลมเป็นระยะ ซักพักแอนดีนก็หยุดเดินก่อนที่จะเริ่มพูด “ .เน็กซ์ จริงๆแล้วเมื่อกี้ฉัน ฉันกำลังจะชวนเธอมาอยู่แล้วล่ะ”เธอพูดด้วยเสียงที่อ่อนโยน เน็กซ์มองแอนดีนซึ่งทั้งร่างของเธอถูกฉาบไปด้วยแสงจากดวงอาทิตย์ ผมของเธอส่องประกายเปล่งปลั่งสะท้อนไปทั่วบริเวณรอบๆ ตาสีเงินซึ่งปกติก็แวววาวมีเสน่ห์ก็ยิ่งทำให้ยากแก่การที่จะไม่สบตากลับได้ “ตั้งแต่วันนั้น ..เราก็ไม่ค่อยได้อยู่กันสองคนอีกเลย วันนี้มีโอกาสแล้ว ..ฉันก็มีอะไรบางอย่างอยากจะ..บอกเธอ .” ท่ามกลางต้นไม้ที่รายล้อมอยู่รอบด้าน ทั้งสองต่างสบตากันเป็นเวลานานราวกับสามารถสื่อถึงคำที่อยู่ในใจของทั้งสองได้โดยที่ไม่ต้องใช้คำพูดใดๆ . “ฉัน อยากจะบอกว่า ฉัน ”เสียงของเธอเริ่มเบาลงขณะที่ใบหน้าของเธอเริ่มแดงเรื่อขึ้นมา เน็กซ์แทบจะกลั้นหายใจรอคำที่จะออกมาจากริมฝีปากของหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าอย่างใจจดใจจ่อทันใดนั้นความเงียบกลับถูกทำลายลงโดยเสียงฝีเท้าของสิ่งมีชีวิต ทั้งสองคนกลับสู่ภวังค์แล้วหันไปยังต้นกำเนิดของเสียง เสียงนั้นค่อยๆเข้ามาก่อนที่จะโผล่ขึ้นมากลางพุ่มไม้อย่างฉับพลัน!!! แกะ!!! มันคือแกะ!!! ทั้งยังมีถึง 3 ตัว “ไม่มีอะไรหรอก อย่าสนใจพวกเราเลย เราเป็นเพียงแกะน้อย3ตัวที่บังเอิญผ่านมาเท่านั้นเ ”แกะทั้ง3ตัวพูดขึ้นพร้อมกันก่อนที่จะหยุดพูดเมื่อเห็นดาบของเน็กซ์มาจ่อที่คอหอย “แอนดีน อยากกินแกะย่างสดๆร้อนๆมั้ย”เน็กซ์พูดด้วยน้ำเสียง***มเกรียมขณะที่แกะทั้ง3ยืนเหม่อลอยเมื่อนึกภาพพวกตัวเองยามกลายเป็นเนื้อแกะย่างควันขึ้นฉุยๆอยู่บนโต๊ะอาหารก่อนที่จะพูดขึ้นพร้อมกันว่า”ท่าทางจะน่ากินนะ ^_^”ก่อนที่จะตระหนักได้ว่าได้พูดสิ่งที่ไม่ควรพูดซะแล้ว เหมือนสวรรค์ทรงโปรด แอนดีนกลับไม่ว่าอะไรและปล่อยให้แกะทั้งสามวิ่งออกไปอย่างดีใจในความปลอดภัยของตัวเอง “แน่ใจแล้วเหรอที่ปล่อยพวกนั้นไ .”เน็กซ์ถามก่อนจะหุบปากสนิทเมื่อเห็นแสงสีฟ้าเริ่มรวมตัวกันที่แกะทั้งสามก่อนที่จะเกิดประกายแสงเจิดจ้าจนเขาต้องหลับตา เมื่อเขาลืมตาขึ้นเขาก็เห็นเพียงแต่แกะทั้งสามตัวที่ถูกแช่แข็งกลายเป็นอนุสาวรีย์ตั้งเด่นเป็นสง่าอยู่กลางป่าขณะทีเขาได้ยินแอนดีนพึมพัมคนเดียว”คนเขากำลังจะพูดเรื่องสำคัญ โผล่มาทำไมก็ไม่รู้ ..” พูดจบแอนดีนก็วิ่งออกไปก่อนปล่อยให้เน็กซ์ต้องวิ่งตามไปทิ้งให้แกะทั้งสามถูกแช่ทั้งเป็นต่อไป .. -บริเวณที่ลึกที่สุดของป่าแห่งการเริ่มต้น “โอย ..เดินเข้ามาจนจะสุดแล้วนะ ไม่เห็นเจออะไรที่น่าจะใช่เลย”เน็กซ์เริ่มบ่นกับเวลาที่เสียไปโดยไม่ได้อะไรเลย จนแอนดีนต้องให้กำลังใจ “ทนอีกหน่อยน่าเดี๋ยวก็เจอเองล่ะ เอ้ะ นั่นอะไรน่ะ ?” แอนดีนชี้ไปทางด้านหน้า เน็กซ์หันตามไปยังทิศทางนั้น ทั้งสองคนรู้สึกแปลกใจที่เห็นดาบเล่มหนึ่งปักอยู่บนพื้น ดาบเล่มนั้นมีรูปร่างที่ผิดไปจากดาบอื่นๆทั่วไป ที่เด่นชัดคือมีสัญลักษณ์รูปปีกและตัวอักษรสีดำสลักไว้ที่ด้ามดาบว่า”Enflasm” “ดาบอะไรมาปักอยู่ในที่แบบนี่เนี่ย”เน็กซ์พูดขึ้นลอยๆก่อนที่จะยื่นมือออกไปเพื่อจับที่ด้ามดาบ “อย่าไปยุ่งเลยน่า รีบๆหาของให้เจอก่อนเถอะ”แอนดีนเตือนก่อนที่จะรู้สึกว่าเคยได้ยินชื่อEnflamมาจากที่ไหนซักแห่ง มือของเน็กซ์ค่อยๆเข้าไปใกล้ดาบอย่างช้าๆ แต่ทันใดนั้น ก็ปรากฎร่างๆหนึ่งขึ้นด้านหลังของทั้งสอง เงานั้นเงื้อแขนขึ้นเพื่อเตรียมตัวจะโจมตีที่แอนดีน!! “แอนดีน!!! ถอยไป!!!” เน็กซ์เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนที่จะพุ่งเข้าไปช่วยแอนดีนได้อย่างหวุดหวิด!! “ว้าย!!!! อะ .อะไรน่ะ!” ในที่สุดเงานั้นก็เริ่มเด่นชัดขึ้น ร่างซึ่งสูงใหญ่มีสีเหลืองทองเสมือนสร้างขึ้นจากทองคำสัญลักษณ์แห่งดินค่อยๆปรากฎที่อก สัญลักษณ์ลมที่ไหล่ซ้าย และสัญลักษณ์แห่งแสงที่ไหล่ขวา ดวงตาสีแดงฉานราวกับโกรธผู้ที่ปลุกมันให้ตื่นจากการหลับไหลอันยาวนาน “ข้าคือ Gundama Astral โกเลมเทพพิทักษ์ผู้เฝ้าปกปักษ์รักษาร่างแห่งวาลคีรีEnflasm สิ่งใดที่บังอาจเข้ามาใกล้ไม่ว่าเพื่อจุดประสงค์ใด ..มันผู้นั้นจะต้องดับสูญ!!!!” Gundama พุ่งเข้ามาหาทั้งสองคนอย่างรวดเร็วก่อนจะยกมือทั้งสองข้างขึ้นเหนือหัวแล้วเหวี่ยงลงมาอย่างรุนแรง “Ground Smasher [พสุธาพิโรธ]!!!!” แอนดีนและเน็กซ์หลบการโจมตีครั้งแรกได้อย่างฉิวเฉียดแต่กลับมีแรงสั่นสะเทือนจากการโจมตีอยู่จนยากที่จะทรงตัวอยู่ได้ ขณะที่การโจมตีระลอกสองจะตามมา “จิตวิญญาณแห่งพื้นพสุธา!! จิตวิญญาณแห่งสายลม!!! จงรวมตัวกันรายล้อมข้า เพื่อสั่งสอนผู้ฝ่าฝืนกฎแห่งข้า Guardian Bolt [อัสนีบาตพิฆาต]!!!!” สายฟ้านับร้อยสายถูกส่งออกจากตัวของการ์เดี้ยนอย่างรวดเร็ว แอนดีนซึ่งเสียการทรงตัวอยู่จึงไม่มีทางที่จะหลบพ้นได้!! “อ้า!!!!!”แอนดีนร้องขึ้นอย่างสุดเสียงก่อนที่จะทรุดลงไป ขณะที่กันดามาพุ่งเข้ามาเพื่อโจมตีใส่เธออีกครั้ง “แอนดีน!!!!”เน็กซ์ตะโกนขึ้นก่อนจะชักดาบขึ้นแล้วพุ่งเข้าไปขัดขวาง ดาบของเน็กซ์และแขนของโกเลมปะทะกันอย่างรุนแรง เน็กซ์ต้องใช้พลังอย่างเต็มที่เพื่อหยุดยั้งเอาไว้ให้ได้!! “แอนดีน!! เป็นอะไรรึเปล่า!”เน็กซ์ร้องถามผู้ที่อยู่ด้านหลัง ขณะที่แอนดีนลุกขึ้นนั่งอย่างอ่อนแรง “ ไม่ ไม่เป็นไร .โอ้ย!!” แอนดีนรู้สึกเจ็บกับบาดแผลที่เกิดขึ้น เท้าของเน็กซ์เริ่มจมลงไปในพื้นดินเพราะแรงกดอันมหาศาล “ชิ แรงเจ้านี่มันเยอะจริงๆ ถ้ามีเวลาซักหน่อยคงใช้คาถาจัดการไปแล้ว..”เน็กซ์เริ่มรู้สึกว่าคู่ต่อสู้ครั้งนี้เกินความสามารถที่เขาจะจัดการได้ “สำหรับมนุษย์ นับว่าเจ้ามีความสามารถมากทีเดียว น่าเสียดายที่มันต้องถูกฝังลงไปพร้อมกับตัวเจ้าที่นี่ล่ะ!!!!” กันดามาพูดพร้อมกับเร่งพลังขึ้นอีก เน็กซ์ต้องใช้พลังให้มากที่สุด เขาคิดว่าคงรับมือได้อีกซักพัก หากแต่ดาบของเขาไม่อาจทนได้อีกแล้ว ดาบของเขาแตกละเอียดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยทันที!!! “หึ จบกันแค่นี้ล่ะ!!!”โกเลมพูดด้วยเสียงอันยินดีกับชัยชนะที่กำลังจะมาถึงก่อนที่จะเหวี่ยงแขนขนาดมหึมาตรงใส่เน็กซ์ !! “Freezing Reflect Shield!!!”เสียงของแอนดีนดังขึ้นก่อนจะเกิดโล่น้ำแข็งขึ้นมาปกป้องเน็กซ์ แขนของโกเลมถูกปัดออกไปอย่างรุนแรงจนทำให้มันเสียการทรงตัวไปเล็กน้อย! เน็กซ์มองไปที่แอนดีน โดยที่ไม่ต้องพูดอะไรกัน เน็กซ์เริ่มใช้คาถาทันที! “สายเพลิงนับร้อย!! เปลวไฟนับล้าน!! รวมตัวกันก่อเกิดเป็นจิตวิญญาณแห่งไฟอันร้อนแรง เผาผลาญวิญญาณบาปให้หมดสิ้น!! Flare Light Eruption!!” เปลวเพลิงและสะเก็ดไฟจำนวนมากก่อเกิดรอบๆตัวของโกเลม ก่อนที่จะรวมตัวกันที่ตัวของมัน โกเลมส่งเสียงร้องขึ้น “นี่ .นี่มัน!!!” จากนั้นก็เกิดการระเบิดที่รุนแรงขึ้น เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว จนคนในบริเวณใกล้เคียงได้ยินอย่างชัดเจน หลังการปะทุนั้น กลุ่มควันเกิดขึ้นอย่างหนาแน่นขณะที่แอนดีนและเน็กซ์นั่งมองด้วยความอ่อนแรง “เฮ้อ จบซะที ”เน็กซ์พูดก่อนที่จะถอนหายใจเฮือกใหญ่ แอนดีนซึ่งบาดกำลังเจ็บหันมาพูดกับเน็กซ์ “ ..ขอบคุณนะ ที่เข้ามาช่วยฉันไว้ .”แอนดีนจับแขนของเน็กซ์ด้วยมือทั้งสองข้าง ร่างกายของเธอเต็มไปด้วยบาดแผล “ไม่เป็นไรหรอก ..เธอน่ะรีบๆรักษาตัวเถอะ เดี๋ยวจะเสียเลือดมากกว่านี้” “อืม .”แอนดีนตอบรับขณะรักษาตัวเอง ขณะแผลเริ่มจะหายเธอก็ต้องสะดุ้งกับสิ่งที่เกิดขึ้น เน็กซ์ขยับมานั่งใกล้ๆเธอจนแทบจะชิดกันเลยทีเดียว ใบหน้าของทั้งสองห่างกันเพียงนิดเดียวเขามองใบหน้าของเธอด้วยสายตาที่อ่อนโยนก่อนจะเริ่มพูด “เธอน่ะ เป็นคนอย่างนี้ตลอดเลยนะ ชอบห่วงใยคนอื่นมากกว่าตัวเอง แต่เพราะข้อนี้ล่ะที่ทำให้ฉัน ” แอนดีนตั้งใจฟังด้วยใบหน้าที่เริ่มแดงเรื่อขึ้นมาอีกครั้ง ไม่ทันที่คำพูดต่อไปจะหลุดออกมา แอนดีนเริ่มเห็นกลุ่มควันเริ่มหมุนตัวก่อนที่จะจางหายไปอย่างรวดเร็ว ร่างของสิ่งที่ทั้งสองคิดว่าพึ่งจะกำจัดไปได้เริ่มขยับอีกครั้ง!! โดยที่เน็กซ์ไม่ทันระวังตัว ร่างนั้นก็พุ่งเข้าใส่ทันที!! ก่อนที่เน็กซ์จะรู้ว่าอะไรเกิดขึ้น โกเลมก็เข้ามาใกล้มากเสียแล้ว แอนดีนจึงต้องปกป้องตัวเองและเน็กซ์ทั้งๆที่ยังไม่หายดี เคร้ง!!! เสียงหมัดของโกเลมกระทบกับกำแพงน้ำแข็งของแอนดีนอย่างแรง ขณะที่แอนดีนต้องอดทนกับความเจ็บปวดที่เกิดจากแผลที่เริ่มมีเลือดไหลออกมาอีกครั้ง “แอน แอนดีน!! อะไรกันเนี่ย เจ้าตัวนี้มันไม่รู้สึกอะไรเลยรึไง!!”เน็กซ์ตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นอย่างมาก “ฮ่าๆๆๆ พลังเพลิงแค่นั้นไม่สามารถล้มข้าได้หรอก ข้าสามารถซึมซับพลังเวทย์ทุกชนิดมาเป็นพลังของข้าเองได้ เช่น อย่างนี้ไงล่ะ!!!” กันดามาหัวเราะพร้อมกับสัญลักษณ์แห่งไฟที่ปรากฎขึ้นที่ขาซ้ายและเปลวไฟที่ผุดขึ้นมารอบๆแขนที่โจมตีกำแพงน้ำแข็งอยู่ ความร้อนมหาศาลเริ่มทำให้น้ำแข็งละลายแม้แอนดีนจะพยายามสร้างขึ้นใหม่ก็ไม่สามารถทดแทนได้ “อึก ..รู้สึกว่าฉันจะทำได้แค่นี้ล่ะนะ ”แอนดีนพูดยิ้มเล็กๆขณะที่เลือดเริ่มไหลมากขึ้น “พอเถอะน่า แอนดีน!! เดี๋ยวฉันจัดการต่อก็ได้!! พอแค่นั้นได้แล้ว!!” เน็กซ์ตะโกนบอกหญิงสาวที่กำลังเสียสละเพื่อเขาอยู่เบื้องหน้า “ ..ไม่ได้หรอก เธอน่ะเป็นเหมือนดาบที่สามารถฟันได้ทุกอย่าง แต่ไร้ซึ่งการป้องกัน ฉันถึงต้องเป็นโล่ห์ คอยป้องกันตัวเธอ ..เวลาที่เธอตกอยู่ในอันตรายไงล่ะ ..นี่น่ะเป็นหน้าที่ของฉัน ” แอนดีนยังคงพูดด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มถึงแม้เลือดจะออกมาจากบาดแผลของเธอมากขึ้นเรื่อยๆก็ตาม .. “หึ พูดได้ดีนี่ ยังงั้นโล่ก็ต้องแตกสลายไปก่อน!!!!!!” โกเลมพูดพร้อมกับใช้พลังเต็มที่ กำแพงน้ำแข็งของหญิงสาวแตกละเอียดเป็นผุยผงในทันที!! แขนของกันดามาตรงเข้ากระแทกใส่ตัวของแอนดีนที่ไร้ซึ่งเรี่ยวแรงอย่างไร้ซึ่งความปราณี!!! “!!!!! ”แอนดีนซึ่งไม่เหลือแม้แต่แรงที่จะร้อง กระเด็นไปตามแรงส่งก่อนจะลงไปนอนนิ่งอยู่ที่พื้น “แอน..แอนดีน!!! แก!!!!” เน็กซ์ชักดาบเล่มที่สองแล้วพุ่งเข้าฟันใส่โกเลมที่แสน***มโหดทันที กลับปรากฎแต่ความไร้ประโยชน์ ดาบของเขาแตกทันทีเหมือนดาบเล่มแรกเมื่อสัมผัสถูกแขนที่แข็งแกร่งดุจหินผาของมัน!!! “ไร้ประโยชน์น่า เจ้ามนุษย์ที่โง่เขลา อ่อนแอและไร้ซึ่งพลัง!!!” โกเลม กันดามาพูดแล้วตวัดแขนข้างหนึ่ง เน็กซ์ซึ่งเสียหลักอยู่ถูกอัดเข้าไปเต็มๆ “อึก!!!” เขากระเด็นไปกองข้างๆดาบที่ปักอยู่ เน็กซ์ค่อยๆลุกขึ้นมาขณะที่กันดามาเดินตรงไปที่แอนดีนที่ยังคงไม่รู้สึกตัว!! “ฮึ อย่างที่ผู้หญิงคนนี้พูดนั้นล่ะ หากจะทำลายดาบก็ต้องทำลายโล่ห์ซะก่อน!!!!!” กันดามาพูดแล้วจับแอนดีนขึ้นมากำไว้ด้วยมือเพียงข้างเดียว!! “ย หยุดนะ จะ..จะทำอะไรเธอ ”เน็กซ์พูดอย่างไร้พลังขณะที่มือข้างหนึ่งใช้ดาบนั้นเป็นที่ทรงตัว “ก็อย่างนี้ไงละ!!!!!!” กันดามาเริ่มออกแรงทั้งหมดไปที่มือ แอนดีนเริ่มถูกแรงมหาศาลบีบรัด ถึงแม้จะหมดสติอยู่แต่เธอก็ยังส่งเสียงร้องอันแผ่วเบาออกมา “ช ช่วย ช่วยฉันด้วย น ..เน็กซ์” “ป ปล่อยมือออกจากเธอซะ!!!!” โดยที่ไม่ทันรู้ตัว มือของเน็กซ์ก็คว้าดาบที่ปักอยู่ขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ตัวอักษร Fและ L ที่ด้ามดาบซึ่งเคยเป็นสีดำสนิท เริ่มส่องแสงขึ้น !! ราวกับเคยใช้ดาบเล่มนี้มาก่อน เน็กซ์ฟันทั้งๆที่อยู่ห่างจากกันดามามาก คลื่นพลังสีแดงและสีฟ้าถูกปล่อยออกไปตามวิถีของดาบอย่างรวดเร็ว!! กันดามาไม่ทันตั้งตัวจึงถูกคลื่นทั้งสองตัดมือทั้งสองข้างอย่างง่ายดาย !!! “น นี่มัน..นี่มันอะไรกัน!!!” กันดามาร้องเมื่อถูกตัดมือออกไป ร่างของมันที่ถูกสร้างขึ้นมาให้ทนต่ออาวุธทุกชนิดและเวทย์ทุกประเภทกลับถูกตัดขาดอย่างง่ายดาย เน็กซ์วิ่งเข้าไปรับแอนดีนที่ตกลงมาอย่างนุ่มนวล เขารู้สึกเบาใจขึ้นมากที่เธอยังมีชีวิตอยู่ แอนดีนถูกวางลงกับพื้นอย่างนุ่มนวลก่อนที่เน็กซ์จะหันมาหากันดามา “เจ้า .เจ้าเป็นใคร .เจ้าเป็นใครกันแน่!!!!” กันดามาร้องด้วยความฉงนใจ มนุษย์ไม่น่าที่จะทำอะไรเขาได้ง่ายดายขนาดนี้ “ก็แค่มนุษย์ธรรมดาคนนึงเท่านั้น เจ้าทำให้ข้าบาดเจ็บก็ไม่เป็นไร แต่กับคนที่ข้ารัก! แค้นนี้ไม่มีการให้อภัยเด็ดขาด!!!” เน็กซ์พูดด้วยความโกรธแค้นก่อนที่จะกระโดดขึ้นไปกลางอากาศ ภาพที่กันดามาเห็นทำให้รู้ตัวทันทีว่ากำลังเผชิญกับใครอยู่ ภาพของมนุษย์ที่เหมือนมีปีกสีขาวอยู่บริเวณด้านหลัง . “เคล็ดวิชาลับ!! เพลงดาบถล่มพิภพทลายฟ้า!!!!!!”เน็กซ์ฟันลงมาอย่างรุนแรง ร่างของโกเลมถูกคลื่นกระแทกสลายกลายเป็นผุยผงโดยที่มีคำสุดท้ายเล็ดลอดออกมาจากปากของมัน “เจ้า .เจ้าคือ E ..!!!!” . หลังการต่อสู้สิ้นสุดลง เน็กซ์เฝ้ามองแอนดีนด้วยความเป็นห่วงเป็นใย ในที่สุดเธอก็รู้สึกตัวขึ้น “ ..อ .อือ ..น เน็กซ์” แอนดีนพูดออกมาเบาๆ “รู้สึกตัวแล้วเหรอ ดีแล้วล่ะ” เน็กซ์พูดขณะที่มือหนึ่งกำลังเก็บดาบที่เขาพึ่งได้มา “ดาบเล่มนั้น .แล้วโกเลมตัวนั้นล่ะ .”แอนดีนถามถึงดาบที่เธอเห็นและโกเลมที่เธอสู้ด้วยก่อนจะหมดสติ “มันไม่อยู่ในโลกนี้อีกแล้วล่ะ เพราะได้ดาบเล่มนี้ช่วยนะเนี่ย ไม่รู้ว่าเป็นของใคร แต่คงต้องขอยืมใช้ก่อน”เน็กซ์พูดก่อนที่จะยืนขึ้นแล้วยื่นมือข้างหนึ่งให้แอนดีน “ขอบคุณ ..ขอบคุณมาก ”แอนดีนเกาะแขนของเน็กซ์แล้วยืนขึ้น “อย่างนี้เราสองคนจะผ่านการทดสอบมั้ยเนี่ย .”เน็กซ์พูดอย่างเงียบๆ “เรียนกันใหม่อีกปีด้วยกันสองคนก็ไม่เป็นไรนี่ ”แอนดีนกระซิบตอบ ทั้งสองมองตากันด้วยความเข้าใจก่อนที่เน็กซ์จะประคองแอนดีนเดินออกจากป่าไป โดยที่ไม่ได้หันหลังกลับมาดู ที่ๆเคยมีดาบปักอยู่ปรากฎเงาดำสี่ร่างขึ้นก่อนที่จะหายไปบนฟ้า . ณ บัดนี้ .ทั้งสองได้เริ่มก้าวแรกของชะตากรรมที่แสนเศร้าแล้ว Dark Pure Snow [Chapter2 –First Step Of Destiny-] End. จาก : extinction - 02/11/2000 12:18

ข้อความ : และแล้วตอนนี้ก็ยังคงซึ้งอยู่ดี -_- เอาเหอะๆ ตอนหน้าจะซีเรียสแล้ว (เหอๆ ได้กันดั้มAมาสมัครเป็นการ์เดี้ยนพอดี คว้าซะ..... ยังไงเดี๋ยวซักพักผมอาจจะขุดศพคุณกับคุณLampมาเล่นอีกก็ได้) /me จ่ายค่าตัวให้สองคนทีหมดบทเร็้ว เร็ว จาก : extinction - 02/11/2000 12:21

ข้อความ : ว้า เจอเซ็นเซอร์ไปสองคำ คงพอเดากันได้นะ ^_^ จาก : extinction - 02/11/2000 12:23

ข้อความ : ง่า ตายง่ายจริง ๆ กันดาม่าเอ๊ย ^_^;;; กลับมาฆ่าไอ้เน๊กซ์ก่อนเซ่!!!! จาก : xelloss - 02/11/2000 12:36

ข้อความ : คนมันเก่ง+ความลับของดาบไงถึงตายง่าย(อย่างที่บอก เดี๋ยวจะขุดมาใช้ใหม่) จาก : extinction - 02/11/2000 12:48

ข้อความ : สู้กันมันดีจัง แต่รู้สึกสองคนนั้นจะค่อนข้างซวยนะครับโดนขัดจังหวะตลอดเลย อิ อิ จาก : naru - 02/11/2000 16:17

ข้อความ : อะเหอ..น้องชายเข้าบทบู้เร็วกว่าซะแล้วน้าเซรอส...เหอๆๆ ระวังโดนแซงซะล่ะ... จาก : Cid - 02/11/2000 20:56

ข้อความ : หนุกกว่าของพี่ชายอีกนา ล้อเล่นคับ คุณเซรอส อิอิ :b สนกดีนะๆ จาก : Kindani - 03/11/2000 00:31

ข้อความ : -_- oO (มีใครอยากตายตั้งแต่chapter2มั้ยน้า.......) <------ Me leaw kai (Poor กันดาม่า). ^^;;; จาก : MrT - 03/11/2000 02:10

ข้อความ : อา.. สนุกจิง (ตอนสองไปสองคนแล้วรึ... ) จาก : Roticagas - 03/11/2000 09:12

ข้อความ : T-T ... เอ่อ ถึงคิวตูจะเป็นอย่างกันดามารึเปล่าเนี่ย ซ้าธุ.. จาก : ioroid - 03/11/2000 09:25

ข้อความ : ตายง่ายจริง ๆ .....^^; ซ้าธุ. จาก : cecil - 03/11/2000 10:17

ข้อความ : หนุกกว่าของพี่ชายอีกนา ล้อเล่นคับ คุณเซรอส อิอิ :b สนกดีนะๆ<-- เฮือก!!! ^_^;;; /me วางแผนให้คินดะนิตายโหดสยองประมาณว่าถูกฆ่ากระชากไส้ประจาน หึๆ ^_^;;;; จาก : xelloss - 03/11/2000 11:33

ข้อความ : .......กันดามา....ตายแหล่ว......... ......แหะ...ใครจะเป็นรายต่อไป.........-_-.. จาก : Phoenix - 03/11/2000 16:00