WAVE ลูกที่ 6

หัวข้อ : WAVE ลูกที่ 6
ข้อความ : ------------คลื่นลูกที่ 6 เรน่า-----------

---วันที่ 6 เดือน 5 ปี 299--- ณ กลางมหาสมุทร ระหว่างทางไปเมเซคิส
ในเวลาบ่ายของวันนั้น ทุกคนอยู่บนเรือกัน...
ดิวส์ "อีกนานมั้ยเนี่ย กว่าจะถึงน่ะ....."
คนพายเรือ "ก็คงบ่ายพรุ่งนี้น่ะ"
ดิวส์ "เฮ้อ น่าเบื่อจริงๆเล้ย"
เอเรน่า "เน่ๆ หาอะไรเล่นกันเถอะ"
ดิวส์ "นี่มันกลางทะเลนะ จะเล่นอะไรล่ะ"
เอเรน่า "เฮ้อ นั่นน่ะสินะ......"
เรย์งะ "เริ่มหิวแล้วแฮะ ลุงครับ มีอะไรกินบ้างครับเนี่ย"
คนพายเรือ "ก็ลองจับปลาสดๆกินกันเลย ฮ่าๆๆ"
เรย์งะ "เอางั้นเลยนะครับ อืมม"
คนพายเรือ "เอ้า เบ็ดตกปลา"
เรย์งะ "ขอบคุณครับ"
เรย์งะ "คิดถึงสมัยตอนอยู่กับคุณเกรย์จริงๆเลยน้า ไม่รู้ป่านนี้เป็นไงบ้าง"
อัลเน่ "ตอนนั้น เธอก็ลำบากพอสมควรเลยนะ"
เรย์งะ "แต่มันก็สนุกดีนะ ชีวิตแบบนั้น"
อัลเน่ "งั้นวันนี้ เราก็ได้กินฝีมือเรย์งะกันอีกแล้ว ดีจริงๆ"
เรย์งะ "พูดอย่างงี้มันก็เกินไปน่า"
ดิวส์ "จะจู๋จี๋ไปถึงไหนจ้ะ"
เรย์งะ "อ่ะ พูดอะไรอย่างงั้นล่ะ......"
อัลเน่ "พูดอะไรบ้าๆ"
เอเรน่า "เน่ๆ รีบๆจับปลาได้แล้ว ชั้นหิวแล้วนะ"
เรย์งะ "คร๊าบๆ"
การตกปลา ก็ได้ดำเนินไป จนได้ปลามาพอสมควร
เรย์งะ "คุณลุงครับ เราจะทำให้ปลาสุกยังไงครับ"
คนพายเรือ "มีเตาอยู่ข้างหลังเรือน่ะ ไปเอามาใช้ละกันนะ"
เรย์งะ "ขอบคุณครับคุณลุง"
อัลเน่ "เดี๋ยวชั้นไปช่วยนะ"
เรย์งะ "ขอบใจนะ"
แล้วทั้งสองก็ไปทำอาหารเย็นกัน
ดิวส์ "เฮ้อ..... น่าอิจฉา 2 คนนั้นจังแฮะ ป่านนี้มีน่าเป็นไงบ้างน้า"
เอเรน่า "........"
เครซาร์ด "เอเรน่า ชั้นจับสัมผัสแปลกๆได้"
เอเรน่า "อ้ะ จริงด้วย"
ดิวส์ "อะไรน่ะ ปีศาจรึ"
เอเรน่า "รู้สึกจะใช่นะ"
ดิวส์ "มันอยู่ตรงไหนน่ะ เดี๋ยวชั้นจัดการเอง"
เอเรน่าเพ่งพลังจิตเพื่อหาต้นกำเนิดของสัมผัสนั้น.......
เอเรน่า "มัน อยู่ในน้ำ ใกล้ๆเรือนี่แหละ"
ดิวส์ "หนอย เดี๋ยวชั้นจัดการเอง เอาล่ะนะ เรเซีย"
เรเซีย "อืม"
ดิวส์กระโดดลงไปในน้ำ แต่ก็ไม่พบอะไร
ดิวส์ "ไม่เห็นมีอะไรเลยนี่"
เอเรน่า "แต่แปลกนะ ชั้นรู้สึกได้ถึงมันจริงๆ"
แต่แล้ว วัตถุลึกลับ ก็ได้คว้าตัวเอเรน่าไว้จากข้างหลัง คว้าตัวของเอเรน่าลงไปในน้ำ
เอเรน่า "ช่วยด้วย อ้าา ชั้นว่ายน้ำไม่เป็น"
ดิวส์ "ชิ มันเอาตัวเอเรน่าบังเอาไว้ ยิงมันไม่ได้"
เรย์งะ "เกิดอะไรขึ้นน่ะ"
ดิวส์ "มีปีศาจ มันดึงตัวเอเรน่าลงไป"
อัลเน่ "เอเรน่าว่ายน้ำไม่เป็นนี่นา...."
เรย์งะ "หนอย ชั้นจัดการมันในระยะประชิดเอง พอช่วยเอเรน่าได้แล้ว นายจัดการนะดิวส์"
ดิวส์ "Okey"
เรย์งะก็กระโดดตามลงไปพบกับปีศาจได้ล็อกตัวเอเรน่าเอาไว้ภายในน้ำ พร้อมทั้งใบหน้าที่น่าสงสารของเอเรน่าที่กำลังจมน้ำ
เรย์งะ ว่ายน้ำเข้าไป ใช้ฟันแขนของปีศาจตัวนั้น แต่มันหลบได้ด้วยความเร็วและความคล่องตัวภายในน้ำของมัน
เรย์งะ ...oO" ขืนปล่อยไว้อย่างงี้ ไม่ได้การแน่......."
เอเรน่าก็กำลังจะทนไม่ไหวกับการอยู่ในน้ำนานๆ
เครซาร์ด "ส่งชั้นให้เอเรน่าทีซิ"
อัลเน่ "อ่ะ ได้"
อัลเน่ขว้างเครซาร์ดลงไปในน้ำ
เครซาร์ด "เรย์งะ ส่งชั้นให้เอเรน่าให้ได้ มีวิธีนี้วิธีเดียว"
เรย์งะ "เข้าใจล่ะ"
เรย์งะ ว่ายน้ำส่งเครซาร์ดไปยังเอเรน่า
เครซาร์ด "เอเรน่า เธอต้องจัดการมันนะ ด้วยตัวเธอเอง"
เอเรน่าซึ่งกำลังจะหมดสติไป ได้ฟาดเคียวลงไป คมมีดผ่านร่างของปีศาจตัวนั้น จนมันปล่อยเอเรน่าออกมา
เรย์งะ รีบเข้าไปช่วยเอเรน่าขึ้นมาบนเรือ
เรย์งะ "ตอนนี้แหละ ดิวส์"
ดิวส์ "เอาล่ะนะ"
ลำแสงของเรเซีย พุ่งผ่านปีศาจตนนั้น แหลกสลายไปกับสายน้ำที่ไหลไป
เรย์งะ "เอเรน่า เป็นอะไรหรือเปล่าน่ะ"
อัลเน่ "แย่ล่ะสิ ไม่ได้สติ น้ำคงจะเข้าปอด"
ดิวส์ "อย่างงี้ มัน ต้อง...."
เรย์งะ "ต้อง?.."
ดิวส์ "คงต้องผายปอดแล้วล่ะ....."
เรย์งะ "ผายปอด"
ดิวส์ "ใช่ เมาท์ ทู เมาท์"
เรย์งะ "แล้ว ใครล่ะ....."
ทุกคนต่างมองไปที่เรย์งะ
เรย์งะ "อ่ะ ชั้น รึ ทำไมล่าา"
ดิวส์ "เพื่อเอเรน่า ช่วยหน่อยละกัน"
เรย์งะ "แล้วทำไมนายไม่ผายปอดเองฟะ"
ดิวส์ "อ่า คือว่า ตอนนี้ชั้นเป็นหวัด เดี๋ยวเอเรน่าติดไป"
เรย์งะ "อ่ะ อัลเน่ ชั้นรึ"
อัลเน่ "เอาเถอะน่า ชั้นไม่ว่าอะไรหรอก"
เรย์งะ "อะ เอาล่ะนะ"
เรย์งะ ทำการผายปอดให้เอเรน่า ริมฝีปากได้สัมผัสกัน ลมหายใจได้เข้าไปยังกายของเอเรน่า
ร่างของเอเรน่า เริ่มอบอุ่นขึ้น
เรย์งะ "แค่นี้ คงพอแล้วนะ"
อัลเน่ "อ่ะ.... อื้ม......"
เอเรน่าก็ฟื้นขึ้นมา
เอเรน่า "นี่ เกิดอะไรขึ้น"
อัลเน่ "เอเรน่า ไม่เป็นไรแล้วนะ"
เอเรน่า "อ่ะ อื้ม ไม่เป็นไร"
เรย์งะ "ค่อยยังชั่ว"
ดิวส์ "คือว่าเธอน่ะจมน้ำไป เรย์งะเลยช่วยผายปอดให้"
เรย์งะ "ฮะ เฮ้ย!!"
เอเรน่า "ผะ ผายปอด...."
อัลเน่ "........."
เรย์งะ "เอ้าๆ อาหารเย็นหมดแล้ว กินกันเถอะน่าา"
ดิวส์ "เอ้ากินๆๆ"
และแล้ว วันเวลา ก็ได้ล่วงเลยไปอีก 1 วัน กับการเดินทางในวันนี้

---วันที่ 7 เดือน 5 ปี 299--- ณ กลางมหาสมุทร ระหว่างทางไปเมเซคิส
ดิวส์ "เริ่มเห็นฝั่งซะที วันนี้ก็คงจะเดินทางถึงเมเซคิสแล้วสินะ"
เรย์งะ "ว่าแต่ เราจะมาที่นี่กันทำไมน่ะ"
เรเซีย "เราจะมาตามหากาเรอ้อนกันที่นี่"
เรย์งะ "แล้ว กาเรอ้อนที่ว่านั่น อยู่ที่ไหนกันหรือ"
เรเซีย "ชั้นคิดว่า เค้าน่าจะอยู่ในศูนย์การทดลองที่พวกเราเคยอยู่สมัยก่อน"
เอเรน่า "เมื่อไหร่จะถึงฝั่งซะทีน้า ชั้นเกลียดน้ำเยอะๆแบบนี้ที่สุดเลย"
อัลเน่ "ไม่ต้องกลัวหรอกน่า ถึงตกน้ำไป ก็มีคนไปช่วยล่ะน่า"
เอเรน่า "เฮ้อ เบื่อทะเลจัง..."
และแล้ว ก็ถึงชายฝั่งของทวีปเมเซคิส ณ เมืองท่า ริเรียน
เอเรน่า "ถึงซะที เฮ้อ แผ่นดินจ๋า ฮะๆๆ"
ดิวส์ "เอาล่ะ คราวนี้ จะทำยังไงกันต่อ"
เรเซีย "ก็ต้องเดินทางไปยังศูนย์การทดลอง ไปเอาแผนที่มาซิ"
เรย์งะ "นี่ แผนที่"
เรเซีย "อยู่ตรงใต้ภูเขาไฟเมซิสพอดี ที่นั่นแหละ"
ดิวส์ "อืม เดินเท้าไป ซักกี่วันนะ"
เรย์งะ "อืม คาดว่าซัก 5 วัน"
ดิวส์ "งั้นเราดินทางกันเลยดีกว่ามั้ง"
อัลเน่ "พักกันซักคืนก่อนดีกว่านะ"
เอเรน่า "พักซักคืนเถอะน่า"
เรย์งะ "อ่า เอาไงดีล่ะ"
ดิวส์ "ยังไงก็เหนื่อยมามากแล้ว พักซักคืนคงไม่เป็นไรนะ"
เรเซีย "เอาอย่างงั้นก็ได้"
เอเรน่า "เย่"
ในคืนวันนั้น ทุกคนพักกันอยู่ในโรงแรม
เอเรน่า "ไปกินข้าวกันเถอะ นะๆ"
ดิวส์ "แต่เงินเราเหลือน้อยจากค่าเรือแล้วนะ"
เรย์งะ "เดี๋ยวชั้นทำอะไรให้กินเอง"
อัลเน่ "เรย์งะ โชว์ฝีมืออีกแล้ว"
เอเรน่า "เรย์งะ ก็ทำอาหารอร่อยดีนะ"
เรย์งะ "ก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก"
อัลเน่ "แล้วเธอจะทำอะไรกินล่ะ เราไม่มีวัสดุอุปกรณ์นะ"
เรย์งะ "ไปกินกันข้างนอกมั้ยล่ะ ถ้าข้างนอกไม่มีปัญหาแน่"
เอเรน่า "แค้มป์รึ น่าสนุกนะ"
อัลเน่ "เอ้า ไปก็ไป"
ดิวส์ "ชั้นขอบายนะ จะพักผ่อนให้สบายหน่อย จะหาอะไรเบาๆกินละกัน"
เรย์งะ "อ่ะ อืม"
เรย์งะ เอเรน่า และอัลเน่ ก็ไปไม่ไกลจากเมืองนัก พอจะเข้าเมืองได้สะดวกๆ
เรย์งะ "เดี๋ยวชั้นไปหาวัสดุนะ พวกเธอคอยอยู่นี่นะ"
เอเรน่า "อ่ะ อื้ม"
อัลเน่ "แล้วรีบๆกลับมานะ"
เรย์งะ "แล้วชั้นจะรีบกลับมา"
เรย์งะ ก็เดินเข้าไปหาอาหารในป่าใกล้ๆ
เอเรน่า "เฮ้อ..."
อัลเน่ "....."
เอเรน่า "อัลเน่"
อัลเน่ "อะไรหรือ"
เอเรน่า "อัลเน่ รู้จักเรย์งะมานานหรือยังน่ะ"
อัลเน่ "ก็รู้จักกันมานานแล้วล่ะ แต่ก็ห่างหายกันไปนานเลย"
เอเรน่า "เรย์งะนี่ ก็น่ารักดีนะ"
อัลเน่ "อ่ะ อื้ม"
เอเรน่า "อัลเน่"
อัลเน่ "อะไรหรือ"
เอเรน่า ".... ไม่มีอะไรหรอก"
แล้วเรย์งะก็กลับมา พร้อมกับวัสดุที่จะเอามาทำอาหาร
เรย์งะ "เอาล่ะ วันนี้ จับหมูป่าได้ ได้กินหมูป่าย่างกันล่ะ"
เอเรน่า "เย่ๆ หมูป่าย่าง"
และแล้ววันคืนอันสนุกสนานก็ผ่านไป

---วันที่ 7 เดือน 5 ปี 299--- ณ เมือง "ริเรียน" ทวีป เมเซคิส
ดิวส์ "เอาล่ะ เริ่มออกเดินทางกันได้แล้ว"
เอเรน่า "จ้าๆ"
เรเซีย "เส้นทางที่ใกล้ที่สุด คงต้องผ่านหน้าผานี่ล่ะมั้ง"
เรย์งะ "อืม งั้นก็ไปกันเถอะ"
และแล้ว การเดินทางของทั้ง 4 คนก็เริ่มขึ้นอีกครั้ง หลังจากที่ได้พักผ่อนกัน 1 วันในเมืองริเรียนแห่งนี้
แต่อนาคตที่รอพวกเค้าอยู่ ช่างหนักหน่วงจริงๆ
และแล้ว ก็มาถึงหน้าผาแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นทางผ่านในการจะไปถึงเป้าหมายนั้น
เรเซีย "ผ่านตรงนี้ไปได้ ก็ไม่มีอะไรน่ากลัวแล้วล่ะ"
เครซาร์ด "เฮ้อ พอทะเล ก็ที่สูง"
ไรคิ "นายนี่ กลัวความสูงด้วยหรือเนี่ย"
เครซาร์ด "เฮ้ย ป่าวเฟ้ย"
ดิวส์ "เอ้าๆ ไปกันเถอะน่า"
หน้าผานี้ มาทางให้ขึ้นไปได้ง่ายๆ และไม่แคบมากนัก
ดิวส์ "เฮ้อ ขึ้นมาถึงยอดซะที"
เอเรน่า "อา.... เหนื่อยจังเลย"
เรย์งะ "งั้นเราพักหน่อยดีกว่ามั้ง"
เอเรน่า "พักก็ดีนะ"
เครซาร์ด "เฮ้อ สูงชะมัดเลย"
ไรคิ "นายกลัวความสูงจริงๆนั่นแหละน้า"
จู่ๆ ก็มีปีศาจพุ่งตรงเข้ามาราวกับสิงโตที่เข้าขย้ำเหยื่อของมัน เอเรน่า จะเป็นเหยื่อของมันหรือนี่
เอเรน่า แทบจะทำร้ายร่างกายที่มีเกล็ดแข็งของมันไม่ได้เลย
ดิวส์ "หนอย เรซีย"
เรเซีย "ชั้นพร้อมอยู่แล้ว"
ดิวส์ "เอาล่ะนะ "
ดิวส์ ยิงไปไม่พลาดเป้าเลย แสงพุ่งตรงไปยังศรีษะของมัน เพียงแต่ ลูกศร ไม่สามารถไปถึงร่างของมันได้
ดิวส์ "สนามพลังอีกแล้วรึ"
เรย์งะ "หนอย...."
ปีศาจตัวนั้น ไล่เอเรน่าไปจนถึงหน้าผาใกล้ๆนั่นเอง เอเรน่าไม่มีที่จะหนีอีกแล้ว......
เอเรน่า "ช่วยด้วย!!"
ปีศาจ ง้างแขนของมัน ตวัดไปยังร่างของเอเรน่าที่อยู่ตรงหน้า แต่ ร่างที่โดนทำร้ายนั้น กลับกลายเป็นเรย์งะ
ที่เอาตัวเข้าไปช่วยเอเรน่าไว้ และร่างของเรย์งะ ก็ได้ตกลงไปยังเหวลึกนั้น
เอเรน่า "เรย์งะ!!"
อัลเน่ "เรย์งะ !! "
เสียงร้องของทั้งคน ออกมาพร้อมกับน้ำตาที่อยู่บนใบหน้าของทั้งสอง
อัลเน่ "..... หนอย แก"
อัลเน่ กระโดดขึ้นไป หวังจะแทงลงมาพร้อมกับสายฟ้าฟาดจากอัสนีบาตแดง แต่ว่า ปีศาจตัวนั้นจับการเคลื่อนไหวของเอเรน่าได้
และหลบพ้นไปได้ แต่ว่า เอเรน่า ก็ได้ปลอดถภัยแล้ว
อัลเน่ "เอเรน่า เราหนีกันก่อนเถอะ"
เอเรน่า "แต่ เรย์งะ"
อัลเน่ "เค้าต้องไม่เป็นไรแน่"
เอเรน่า "อึ อืม....."
ร่างของเรย์งะ ได้ตกลงไปจนถึงก้นเหว แต่ว่าเป็นโชคดีของเค้า มีสายน้ำรองรับร่างของเขาไว้ เค้าจึงไม่ถึงกับตาย
และมีสติหลงเหลืออยู่
"เจ้า ผู้ซึ่งมีชะตากับข้า"
เรย์งะ "เสียง ใครน่ะ"
"เจ้า ผู้ซึ่งสมควรจะใช้ข้า"
จู่ๆ ก็เกิดเงาของหญิงคนหนึ่ง เดินผ่านเรย์งะไปข้างหน้าและหายไป
เรย์งะ "จะให้ตามไปสินะ เอาล่ะ ตามก็ตาม"
เมื่อเรย์งะเดินไปทางเงาของผู้หญิงที่เขาเห็น ก็พบกับน้ำตก และสายน้ำที่ไหลแรงจากน้ำตกนั้น ก็มีแสงเล็ดลอดออกมาจากกระแสน้ำ
"มาหาข้าสิ เจ้า จะทำตามเจตจำนงของกาเรอ้อนได้"
เรย์งะ "เจตจำนง ของ กาเรอ้อน"
"เจ้า ผู้ซึ่งจะได้รับพลังของข้า"
เงาของผู้หญิงคนนั้น ได้ออกมาจากน้ำตก
"ข้า ดาบผนึกอสูร เรน่า ผู้ซึ่งจะเป็นพลังให้แก่เจ้า ปกป้องคนที่เจ้ารัก"
เรย์งะ เดินเข้าไปหาเงานั้น แต่เงานั้นก็จางหายไป เหลือเพียงแต่หินขนาดใหญ่ก้อนหนึ่ง ซึ่งอยู่กลางสายน้ำตกนี้
"ทำลายหินก้อนนี้ซะ"
เรย์งะ "ทำลายหินก้อนนี้รึ ได้!!"
เรย์งะ กระโดดขึ้นไปด้วยแรงที่เหลืออยู่ทั้งหมด ฟาดดาบที่ติดตัวลงมา พร้อมกับความรุนแรงจากน้ำตกนั้น ทำลายก้อนหินก้อนนั้นได้
แต่ดาบของเรย์งะเอง ก็แตกเป็นเสี่ยงๆเช่นเดียวกัน
สิ่งปรากฏอยู่ในซากหินนั้น คือดาบเล่มหนึ่ง ความยาวเท่ากับความสูงของเรย์งะได้
คมดาบสีขาวบริสุทธิ์ ปลอกดาบสีน้ำเงินดำ ลวดลายราวกับขนนกของพญาอินทรีย์
เรน่า "ต่อไป เจ้า คือผู้ที่จะใช้พลังของข้าตามความต้องการของเจ้าแล้ว"
เรย์งะ หยิบดาบเล่มนั้นขึ้นมา
เรย์งะ "ถึงจะมีอาวุธในมือ แต่ว่ามันจะไปมีประโยชน์อะไร ถ้าฉันอยู่ข้างล่างนี่น่ะ"
เรน่า "ข้างบนอย่างงั้น ก็บินขึ้นไปสิ"
เรย์งะ "ก็แล้ว ชั้นบินได้ที่ไหนกันล่ะ"
เรน่า "เอาล่ะนะ จะไปข้างบนล่ะ จับให้แน่นๆล่ะ"
ดาบผนึกอสูร ได้ลอยพุ่งตัวขึ้นไปจนถึงข้างบนได้ในที่สุด
อัลเน่ "นั่น เรย์งะ"
เอเรน่า "เรย์งะ"
เรย์งะ "หนอย เจ้าปีศาจตัวนี้ ชั้นจะจัดการแกเอง เรน่า ช่วยบินขึ้นไปอีก"
เรน่า "ชั้นเข้าใจแล้วว่านายจะทำอะไร"
เรย์งะ พุ่งตรงขึ้นไป จนสูงขึ้นไปบนท้องฟ้า
เรย์งะ พุ่งตรงลงมา ราวกับนกอินทรีย์ ที่ตรงลงมาล่าเหยื่อ คมดาบสีขาว ได้ผ่านร่างของปีศาจตนนั้น ขาดเป็น 2 ท่อนในดาบเดียว
เรย์งะ "จบซะทีคราวนี้"
เอเรน่า กระโดดเข้าไปกอดเรย์งะพร้อมกับน้ำตาที่อยู่บนใบหน้าที่เกิดจากความดีใจ
เอเรน่า "ฮือๆๆ....."
เรย์งะ "ไม่เป็นไรแล้วน่า"
อัลเน่ "เรย์งะ เป็นอะไรหรือเปล่าน่ะ"
เรย์งะ "บาดเจ็บนิดหน่อย"
เรเซีย "ไม่ได้เจอกันนานนะ เรน่า"
เรน่า "นั่นสินะ หลายร้อยปีแล้วทีเดียว"
ไรคิ "ยังเหมือนเดิมนะ เรน่า"
เรน่า "เธอก็เหมือนกัน"
เครซาร์ด "โอว เรน่า ไม่ได้เจอตั้งนาน อยากเข้าไปกอดจัง แต่สภาพแบบนี้คงไมได้"
เรน่า "เธอก็ยังไม่เปลี่ยนะ"
อัลเน่ "ดาบนั่น"
เรน่า "ชั้น ดาบผนึกอสูร เรน่า ยินดีที่ได้รู้จัก"
ดิวส์ "ชั้น ดิวส์"
อัลเน่ "อัลเน่ค่ะ"
เอเรน่า "เอเรน่า"
อัลเน่ "เอเรน่า มาช่วยทำแผลให้เรย์งะดีกว่า"
เอเรน่า "อึ อื้ม"
อัลเน่ และ เอเรน่า ช่วยกันทำแผลให้เรย์งะ
อัลเน่ "เอาล่ะ ไปกันต่อเถอะ"
เรย์งะ "อัลเน่ รอด้วยๆ"
เอเรน่า "รอชั้นด้วย"
ดิวส์ "เอ้า กลายเป็น 3 คนไปแล้วแฮะ ฮะๆๆ"
การเดินทาง ของทั้ง 4 ก็ได้เริ่มขึ้นกันต่อไป

---วันที่ 8 เดือน 5 ปี 299--- ณ เมือง "ป่าแห่งหนึ่ง" ทวีป เมเซคิส
เรย์งะ "จากแผนที่ อีก 3 วันคงจะถึงนะ"
เอเรน่า "เน่ๆ ถ้าไปถึงแล้ว เราจะสู้กับกาเรอ้อนได้หรือ"
อัลเน่ "อย่าคิดอย่างงั้นสิ"
เอเรน่า "แต่แค่ปีศาจเมื่อวาน"
เครซาร์ด "ถ้าเธอคิดแบบนี้ ก็ไม่สามารถจะไปชนะใครได้หรอกน่า"
เอเรน่า "อืม...."
เครซาร์ด "เธอน่ะ ต้องฝึกจิตให้ดี สมาธิจะช่วยเธอได้มาก"
เอเรน่า "อื้ม"
อัลเน่ "เรย์งะ แผลเธอ ไม่เป็นไรแล้วนะ"
เรย์งะ "ไม่เป็นไรแล้ว"
เรน่า "เจ้าฝีมือไม่เลวนะ สามารถใช้ชั้นได้ขนาดนั้นในครั้งแรกน่ะ"
เรย์งะ "อ่า ก็ไม่เท่าไหร่หรอก"
เรน่า "ถ้าสภาพร่างกายเจ้าปกติ คงจะถือข้าด้วยมือเดียวได้"
เรย์งะ "อืม คิดว่าได้"
อัลเน่ "แต่ว่า เรย์งะตอนนี้ คงไม่ไหวนะ แผลลึกเหมือนกัน"
เรย์งะ "ไม่เป็นไรหรอกน่า"
อัลเน่ "เธอก็อย่างเงี้ย ไม่เป็นไรที่ไหนกัน"
เอเรน่า "เน่ๆ เรย์งะ ถ้าบาดเจ็บมากก็พักกันก่อนก็ได้นะ"
ดิวส์ "เฮ้ยๆ ฉันก็อยู่ทั้งคน ไม่สนใจกันเลยรึ"
เรเซีย "นายอย่าน้อยใจไปหน่อยเลยน่า เรื่องแค่นี้"
ทุกคนต่างก็ครื้นเครงเฮฮากัน เหมือนกับว่าลืมเรื่องที่ได้เกิดขึ้นเมื่อวานไปแล้ว

---- ++โปรดติดตามชม++ ------ ++ตอนต่อไป++ ---

จาก : นารุเสะงาวะ นิกกะ - 31/10/2000 22:51

Comment เกี่ยวกับ Fiction ตอนนี้
ชื่อ :
Email :
ICQ :
โฮมเพจ :
ข้อความ :