หัวข้อ : Mind :09: ไล่ล่า ข้อความ : = 02/10/0060 9:03 pm. = - "ห้องผู้ดูแล" วอคเกอร์สแมนชั่น ชั้น 7 - "ตาเฒ่าเอ๋ยยยยยย แกรู้หมายยยยยยว่าโทษของการมาขัดจังหวะข้าเนี่ยคืออะรายยยยยยยยย" ชายร่างสูงคว้าคอโมริขึ้นมา "ตายยยยยยยยยยซะเถอะ" มันเลียริมฝีปากรอบก่อนจะเตรียมใช้มือซ้ายกระซวกอกของโมริ "อย่านะ~~~~~~~~" ลีออนตะโกนก้องพลางภาวนาให้ใครก็ได้มาช่วย \\ ปัง!!! // ทันใดนั้นประตูพลันถูกถีบออกพร้อมกับการปรากฎร่างของชายหนุ่มผมเงินพร้อมปืนพกในปืน เขาไม่รีรอสิ่งใด ปืนในมือถูกบรรจงเล็งไปที่มือซ้ายของชายร่างสูงที่กำคอของคนรับใช้ชาวเอเซียวัยกลางคนนาม"โมริ"ไว้ เขาเหนี่ยวไกแล้วรีบเปลี่ยนเป้าเป็นไหล่ทั้งสองของชายร่างสูง แล้วยิงทันทีโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย กระสุนทั้งสามพุ่งออกจากปากกระบอกปืนโดยยังไม่ทันสิ้นเสียงของกระสุนนัดแรกด้วยซ้ำ! พวกมันพุ่งตรงไปยังเป้าหมายอย่างแม่นยำช่วยชีวิตโมริได้อย่างเฉียดฉิว "ไง รอนานไม๊" คริสพูดพร้อมกับเป่าปากกระบอกปืน "หนอยยยยยยยยยยยย....แก" ชายร่างสูงคำรามพร้อมกับจ้องคริสแบบเอาเป็นเอาตาย "แกบังอาจยิงข้าเรอะ!" มันยกมือซ้ายที่ถูกยิงกระจุยขึ้นมา "ถ้าใช่แล้วจะทำไม" คริสเอียงคอตอบ ' ...อืม เสื้อเกราะกันกระสุนเรอะ ' "ข้าจะฆ่าแก~~~~~~~~~~~~!!" มันประกาศก้องพร้อมกับปล่อยพลังออกมาเป็นลูกพลัง 12 ลูกหมุนวนรอบตัวของมัน "หึ อย่างแกจะทำได้เรอะ!!" คริสพูดพร้อมกับถอยออกห่างจากรัศมีของลูกพลัง "ไอ้บ้าเอ๊ย เก่งจริงก็เข้ามาซิ" เขาท้าทายมันพร้อมกับวิ่งออกห่างจากตัวลีออนและโมริ "แก~~~~~~~~~~~~" มันวิ่งตามไปด้วยความโมโห "ตอนนี้ล่ะ อายาโกะ!" \\ ตูม!! // ทันใดนั้นเพดานห้องก็ถูกพังลงมาอีกรูหนึ่ง ปรากฎร่างของหญิงสาวผมยาวสีดำกระโดดลงมาเหนือกองอิฐ เธอไม่รีรอสิ่งใด วิ่งไปคว้าตัวลีออนและโมริแล้วกระโดดออกจากห้องไปด้วยรูเดิมในชั่วพริบตา "อ...อะรายยยยยยยยยยวะ" มันตะลึงกับสิ่งที่เพิ่งเกิดไป "ก็แกถูกหลอกแล้วไง ไอ้โง่" คริสเยาะเย้ยก่อนจะกระโดดกลับหลังออกนอกหน้าต่างที่อยู่ด้านหลังเขา "เฮ่ย!!" มันรีบวิ่งตามไปดู เห็นคริสกำลังเข้าไปในตัวรถที่ลอยตัวอยู่ "ไปล่ะ ไอ้เซ่อ" คริสโบกมืออำลามันก่อนที่รถจะออกตัวไป "ฮืยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ไอ้บ้า~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~!!!!!!!" มันร้องด้วยความโกรธก่อนจะระเบิดพลังของมันออกมา = 02/10/0060 9:08 pm. = - น่านฟ้าเหนือจังค์ฟรอนเทียร์ - "หึ เป็นไงมั่ง ลีออน" คริสชะโงกไปด้านเบาะหลัง "ก็ไงซะอีกล่ะ พี่ชาย หนีเกือบไม่ทันเลยนะ" ลีออนนั่งเอาหมวกปิดหน้าไว้ "ใครว่าหนีล่ะ อย่าลืมสิ ฉันถูกพักงานอยู่นะ ไม่งั้นก็วิสามัญฯมันไปแล้ว" "...แก้ตัวน้ำขุ่นๆ" ลีออนพูดพึมพำ "ว่าไงนะ!" "หึๆ ยอมรับความจริงเสียเถอะน่า คริส เธอชื่อ ลีออน ใช่มั๊ย ชั้นชื่อ อายาโกะ ยินดีที่ได้รู้จัก" "เช่นกันครับ" ลีออนตอบโดยยกหมวกขึ้นมาเพื่อแสดงการทักทาย "พี่ชาย แล้วค่าเสียหายที่เกิดขึ้นใครจะรับผิดชอบกันล่ะ" "ว่ากันตามธรรมเนียมแล้ว คงต้องจับเจ้าหมอนั่นมาชดใช้ให้ แต่ว่าทางเราก็ทำเสียหายเหมือนกัน ก็ไม่ต้องห่วงหรอกยังไงเราก็รับผิดชอบอยู่แล้ว" "ถ้างั้นก็ดี" "เอ่อ...คุณหนูครับ คุณหนูรู้จักกับคนพวกนี้ด้วยหรือครับ" โมริกระซิบข้างหูลีออน "ใช่แล้ว คุณโมริ ขอโทษด้วยนะครับที่โกหกเกี่ยวกับอาชีพในตอนแรก เพราะงานของพวกเรายิ่งมีคนรู้น้อยยิ่งดี" คริสตอบแทน "ครับ คุณคริส แล้ว..." "นี่เราจะไปไหนกัน" ลีออนชิงตัดบทเสียก่อน "คุณหนู" "เถอะน่า โมริ" ลีออนยกมือขึ้นปรามไว้ "ไปไหนหรือ ก็พาเธอไปที่ปลอดภัยไง" อายาโกะตอบพร้อมกับยิ้ม "ทางเราติดต่อศูนย์บัญชาการแล้วว่า ให้จัดห้องพักให้พวกคุณในฐานะพยานสำคัญ เพราะฉะนั้นไม่ต้องเป็นห่วงหรอกครับ" คริสขยายความ "มันมือชกกันนี่นา" ลีออนพูด "ก็แล้วแต่จะว่ากันนะ เจ้าหนู...แต่ดูเหมือนเราจะไปกันง่ายๆไม่ได้แล้วล่ะ" คริสเปลี่ยนสีหน้าทันทีที่พูดจบ เขาจับความผิดปกติจากนอกตัวรถได้ "ระวังนะ อายาโกะ" "อืม!" อายาโกะรับ "...มาแล้ว! หักซ้ายเร็ว!!" คริสตะโกน ยังไม่ทันขาดคำก็มีมิสไซล์ขนาดย่อมลูกหนึ่งพุ่งตรงมาที่รถของพวกคริส โชคดีที่ตัวรถหักหลบได้อย่างเฉียวฉิว "ข้างหลังเรอะ!!" คริสรีบส่องหาศัตรูจากกระจกส่องหลัง "นั่นไง" ลีออนหาเจอก่อน เขาชี้ไปที่ยานลอยฟ้าความเร็วสูง(Hoverjet)ที่อยู่ด้านหลังพวกเขาเยื้องไปทางขวา "ชิ Hoverjet รึ" คริสสบถ "ของแบบนี้มาเพ่นพ่านอยู่ในเมืองได้ไงเนี่ย" อายาโกะเหยียบคันเร่งเต็มที่ "ฮึ่ม~~~ ด้วยความเร็วของรถคันนี้ยังไงก็สลัดมันไม่หลุดแน่" คริสเร่งใช้ความคิดเต็มที่ "ถ้าเรามัวแต่หลบคงไม่ไหวแน่" ลีออนออกความคิด "ด้วยความสูงระดับนี้แล้วกำลังเครื่องคงจะไม่พอที่จะเร่งให้เร็วกว่ามันได้" "ใช่ แล้วเท่าที่รู้ไอ้เครื่องนี้เพดานบินมันต่ำสุดที่ 15 m ดังนั้นถ้าเราอยู่ระดับต่ำกว่านั้นอาจจะมีทางพอจะสลัดมันหลุด" คริสเห็นด้วย "ถ้างั้นเราก็ช้าอยู่ทำไมล่ะ รีบลงไปกันเลย" พูดจบอายาโกะก็ปักหัวรถดิ่งลงสู่ด้านล่างทันทีด้วยความเร็ว เมื่อใกล้ถึงพื้นแล้วจึงเชิดหัวขึ้นแล้วกางล้อออก "ฟู่!! หวุดหวิด" อายาโกะปล่อยลมหายใจเฮือกใหญ่ "ระวัง มาอีกลูกแล้ว" อายาโกะหักพวงมาลัยแล้วเหยียบคันเร่งทันทีตามคำเตือนของคริส "ชิ มันไล่ลงมาแล้ว" คริสชะโงกหัวออกนอกตัวรถ "แถวนี้เป็นตึกร้างเสียส่วนใหญ่ ถ้าจะซ่อนที่นี่เหมาะที่สุดแล้ว" ลีออนแนะนำ "เอางั้นก็ได้ นี่เจ้าหนูที่หลังเบาะนายมันจะเปิดได้ หยิบกล่องสีขาวออกมาให้ที" ลีออนทำตามที่คริสว่า "นั่นล่ะ เอามาเลย" คริสรับกล่องสีขาวจากลีออน แล้วรีบเปิดออก ภายในบรรจุปืนยิงพลุไว้ "เอาล่ะ มาเลย" คริสรีบบรรจุกระสุนควันใส่กระบอกปืน แล้วยื่นตัวออกนอกรถแล้วเล็งไปที่ Hoverjet ที่ไล่ตามมา "เอาไปกินซะ!" คริสยิงโดยไม่รีรอ กระสุนควันถูกยิงออกไประเบิดด้านหน้า Hoverjet ควันทึบสีขาวกระจายออกวงกว้างเป็นอย่างรวดเร็ว แล้วเมื่อควันจางลงรถของพวกคริสก็อันตรธานไปเสียแล้ว = 02/10/0060 9:23 pm. = - จังค์ฟรอนเทียร์ ระดับความสูง 15 m ภายใน Hoverjet - "หายยยยยยยยยยยไปงั้นเรอะ หา~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~มันเข้าซี่วะ" ชายร่างสูงเอามือตบที่นั่งคนขับ "เงียบหน่อยสิ วอเร็น เดี๋ยวมันก็ออกมาเองนะแหละ" ชายอีกคนปรามวอเร็นไว้ เขาเตี้ยกว่าวอเร็นเล็กน้อย แต่ท่าทางใจเย็นและสุขุมกว่ามาก "หนวกหูน่า คีแกน ข้าไม่ยอมมมมมมมมมมมมมมมให้มันหลุดไปได้หรอก ข้าจะแก้แค้นนนนนนให้กับมือซ้ายของข้า" วอเร็นชูมือซ้ายที่พันผ้าไว้เรียบร้อยขึ้นมา "ฉันว่าแกนั่งพักสงบอารมณ์ก่อนซะเถอะ ตรงนี้ฉันจัดการเอง" คีแกนเดินไปสั่งการพลขับ อีกด้านหนึ่งใกล้ๆกัน รถของคริสเคลื่อนมาจอดอยู่ภายในตึกร้างในละแวกนี้ ทันทีที่รถจอดสนิท คริสและอายาโกะก็ลงจากรถทันที "อยู่ในรถนะ ไม่ว่ายังไงก็อย่าออกมา" คริสสั่งพร้อมกับปิดประตูแล้วเดินไปหลังรถ "แล้วพี่ชายจะไปไหนกันล่ะ" ลีออนถาม "เมื๊อกี๊เสิร์ฟของเรียกน้ำย่อยมันแล้ว ต่อไปก็จานหลักล่ะ" คริสตอบพร้อมกับเปิดกระโปรงหลังแล้วดึงเอากล่องที่เก็บไว้ด้านในสุดออกมา ภายในมีปืน 2 กระบอกพร้อมกับแม็กกาซีนบรรจุอยู่เต็ม คริสหยิบปืนทั้งสองมาเช็คกระสุนแล้วเหน็บไว้ข้างเอว จากนั้นค่อยเปลี่ยนแม็กกาซีนของกระบอกที่ใช้เมื่อครู่ "เอาล่ะพร้อมแล้ว แล้วเธอล่ะ" คริสหันไปหาอายาโกะ ตอนนี้เธอกำลังงัดเอาเหล็กเส้นออกจากกำแพงที่พังลงมา "ฮึบ เรียบร้อย" เธอลองสะบัดเหล็กเส้นที่งัดมาเมื่อครู่ดู เมื่อเห็นว่าเหมาะมือจึงเก็บไว้ใช้ "พร้อมแล้วใช่ไม๊" คริสถาม "ชัวร์" อายาโกะตอบ "ถ้างั้นก็...ลุยมันเลย" ทั้งสองประกาศพร้อมกัน ขณะเดียวกันภายใน Hoverjet ที่ลอยตัวอยู่ในระดับความสูงเดิม คีแกนกำลังสั่งการกับพลขับทั้งสองอยู่ "พวกมันคงยังไปได้ไม่ไกลนัก ลองแสกนตึกแถวนี้ดูซิ" คีแกนสั่ง "ข้าว่าถล่มแถวนี้ให้ราบบบบบบบบบบบบบไปเลยดีกว่า" "แกน่ะ เงียบไปก่อนเลย" "ว่างายยยยยยยยยยยนะ" วอเร็นแยกเขี้ยว "ท่านครับ จับการเคลื่อนไหวได้ที่ดาดฟ้าตึกด้านข้างครับ" พลขับคนหนึ่งตะโกนบอก บนดาดฟ้าตึกที่ว่า สัญญาณการเคลื่อนไหวที่จับได้คือ อายาโกะ นั่นเอง เธอวิ่งมาจนสุดขอบตึก มองลงเบื้องล่างเห็น Hoverjet ที่กำลังลอยนิ่งอยู่ "เอาล่ะ จานหลักมาแล้ว~~~" อายาโกะร้องอย่างอารมณ์ดี . . . จาก : Feirith - - [email protected] - 22/10/2000 16:57