หัวข้อ : WAVE ลูกที่ 4 ข้อความ : ------------คลื่นลูกที่ 4 สิ่งที่สูญเสีย----------- ---วันที่ 25 เดือน 2 ปี 299--- หมู่บ้าน "เรสเซ่" ทวีป โรเซีย วันนี้เป็นวันที่แจ่มใสมาก อากาศปลอดโปล่ง อากาศอบอุ่นสบาย แต่สิ่งที่กำลังรอ คนที่นี่อยู่นั้น กลับไม่น่ารื่นรมย์เอาซะเลย เอเรน่า "พ่อคะ เดี๋ยวนี้หนูสามารถใช้เคียวนี่ใด้คล่องแล้วล่ะค่ะ" เซเรส "ดีแล้วล่ะ เพราะวันนั้นใกล้จะมาแล้ว" เอเรน่า "วันนั้น อะไรหรือคะ" เซเรส "พ่อควรจะเล่าเรื่องนี้ให้ลูกฟังได้แล้วสินะ เมื่อ 299 ปีก่อน ได้มีสงครามระหว่าปีศาจกับมนุษย์ขึ้น เรื่องนี้ลูกคงรู้เรื่องแล้ว" เอเรน่า "ค่ะ" เซเรส "ปีศาจเป็นฝ่ายที่แพ้ไป และได้ล้มตายไปเป็นจำนวนมาก ซึ่งแทบจะไม่หลงเหลืออยู่เลย ซึ่งส่วนใหญ่ก็จะเป็นปีศาจที่อ่อนแอ....แต่ว่า......." เอเรน่า "แต่ว่า...." เซเรส "ก็ยังมีปีศาจที่มนุษย์ไม่สามารถที่จะฆ่าได้ ซึ่งยังคงมีชีวิตอยู่" เอเรน่า "แล้วทำไมมันถึงไม่ออกอาละวาดล่ะคะ" เซเรส "ผู้นำของการต่อสู้ 5 คนได้ทำการผนึกปีศาจ 5 ตัวที่มีพลังมากที่สุดบนโลกไว้ได้ ซึ่งผนึกนี้ สามารถทำงานได้เพียงแค่ 300 ปีเท่านั้น และ เวลาที่ผนึกนั้นจะคลายก็กำลังจะมาถึงแล้ว" เอเรน่า "อืม....นี่ก็ ปี 299 แล้ว งั้นก็อีกแค่ 8 เดือน" เซเรส "ใช่แล้วล่ะ" "รู้เรื่องมากจริงๆเลยนะ สมแล้วที่เป็นผู้ดูแล เครซาร์ด" มีเสียงชายคนหนึ่งปรากฏออกมา เซเรส "ใครน่ะ" ชายคนนั้นเดินออกมา "ถ้าเจ้ารู้มาก คงรู้ว่าข้าเป็นใครสินะ" เซเรส "อะ...อะ...อาวุธนั่น ดาบเรียกอสูร งั้น เจ้า" "หึ ใช่แล้ว นี่คือดาบเรียกอสูร เดสทรอยด์ครัชเชอร์" เอเรน่า "นั่นใครกันคะ" เซเรส "ไม่น่าเป็นไปได้นี่นา มันตั้งเกือบ 300 ปีมาแล้ว" "มันคงจะเป็นเพราะว่า ข้าต้องทำภาระกิจของข้าให้เสร็จ สาวน้อย ข้าจะแนะนำตัวก็แล้วกัน ข้า กาเรอ้อน หนึ่งในผู้ที่ผนึกอสูรไว้" เซเรส "เจ้า มาที่นี่ต้องการอะไรน่ะ" กาเรอ้อน "ก็บอกแล้วไงล่ะ ว่าข้าต้องมาทำตามภาระกิจของข้าน่ะ ซึ่งสิ่งที่ข้าต้องการในการมาที่นี่คือ เคียวมรณะ เครซาร์ด" เซเรส "แต่ว่า ข้ามีหน้าที่ดูแลเครซาร์ดน่ะ ข้าคงให้เจ้าไม่ได้" กาเรอ้อน "ข้าไม่อยากจะใช้กำลังหรอกนะ จะให้ข้าดีๆหรือว่าจะต้องมอบชีวิตให้แก่ข้าด้วย" เซเรส "เอเรน่า ลูกเอาเคียวหนีไป จะให้ชายคนนี้ไปไม่ได้นะ" เอเรน่า "ทำไมล่ะคะ" เครซาร์ด "มันมีเหตุผลอยู่ แล้วชั้นจะเล่าให้เธอฟัง แต่ตอนนี้เธอต้องหนีแล้ว ไม่เช่นนั้น ชั้นก็ต้องไปอยู่กับกาเรอ้อน ภัยพิบัติจะต้องเกิดขึ้นแน่ๆ" เอเรน่า "เธอ...." กาเรอ้อน "สมแล้วที่เป็นสหายของข้า เครซาร์ด ช่างรู้ใจข้าจริงๆ แต่ว่า ข้าไม่ยอมให้เป็นเช่นนั้นหรอกนะ" เอเรน่า "นี่มันอะไรกันเนี่ย" เครซาร์ด "เรื่อเหตุผลเอาไว้ก่อนเถอะ ตอนนี้รีบหนีเถอะ" เซเรส "หนีไปลูก ลูกต้องรักษาเคียวนั่นเอาไว้" เอเรน่า "ค่ะ" เอเรน่าเริ่มวิ่งหนีออกไป กาเรอ้อน "หึ นึกว่าข้าจะปล่อยให้เจ้าหนีไปง่ายๆอย่างนั้นรึ" เซเรสพุ่งเข้าไปจับตัวของกาเรอ้อนไว้ เซเรส "หนีเร็ว เอเรน่า พ่อถ่วงเวลาไดด้ไม่นาน" เอเรน่า หันมามองอย่างเป็นห่วง แล้วก็ตัดใจ วิ่งหนีต่อไป เซเรส "ดีแล้วลูก วิ่งหนีไป ไม่ต้องเป็นห่วงพ่อ" กาเรอ้อน "ช่างเป็นพ่อที่ดีจริงๆนะ" กาเรอ้อนแทงดาบลงไปยังตัวของเซเรส ดาบนั้นทะลุร่างของเขาเหลือเพียงร่างไร้วิญญาณ กาเรอ้อน "หนีไปซะแล้วหรือนี่ การจะหาให้พบคงจะยากซะแล้ว" เอเรน่าซึ่งหนีมาได้ หนีไปถึงในป่าลึกของหมู่บ้าน "คุณพ่อคะ" เอเรน่าพูดออกมาพร้อมกับน้ำตาที่หลั่งไหลออกมาจากดวงตาของเธอ เครซาร์ด "อย่าเสียไจไปเลย ที่เค้าทำเช่นนั้นก็เพื่อตัวของเธอนะ" เอเรน่า "แต่ว่า....." เครซาร์ด "เธอต้องแข็งแกร่ง เพื่อที่ว่าจะช่วยโลกเอาไว้ ไม่เช่นนั้น สิ่งที่พ่อเธอทำไป ก็จะไม่มีประโยชน์อะไรเลย" เอเรน่า "ชั้น....จะ...พยายาม......." เครซาร์ด "ตอนนี้ เราต้องหาที่พักกันก่อน แล้วชั้นจะเล่าเรื่องทั้งหมดให้เธอฟัง" เอเรน่า "....อื้ม...." เอเรน่าเดินทางอยู่ในป่าซึ่งเป็นป่าที่ไม่ค่อยมีสัตว์มาอาศัยอยู่มากนัก เอเรน่าคิดว่าที่นี่น่าจะเหมาะสมที่จะพักกันในคืนนั้น เพราะพระอาทิตย์ได้ตกแล้ว และยามราตรีในป่านั้น แสงของจันทารและดวงดาวบนฟากฟ้าไม่สามารถส่องผ่านหมู่ไม้ได้ จึงมีแต่ความมืดมิดเท่านั้น เอเรน่า "เราพักที่นี่ละกัน" เครซาร์ด "พักที่นี่อาจจะไมม่ปลอดภัยนัก แต่ก็ดีกว่าที่จะเดินสุ่มโดยไม่รู้ทิศทาง" เอเรน่า "เอาล่ะ คราวนี้คงเล่าเรื่องทั้งหมดให้ชั้นฟังได้แล้วนะ" เครซาร์ด "นั่นสินะ ชั้นสัญญาว่าจะเล่านี่นา เอาล่ะ เธอตั้งใจฟังให้ดีๆ นี่คือเรื่องที่ว่า ปีศาจที่มีพลังแข็งแกร่งที่สุด 5 ตนได้ถูกผนึกไว้ในอาวุธ 5 ชิ้น ของพวกเรา" เอเรน่า "อาวุธ 5 ชิ้นของพวกเธอ ก็เธอเป็นอาวุธไม่ใช่รึ" เครซาร์ด "อดีตนั้น เราก็เป็นมนุษย์อย่างพวกเธอเนี่ยแหละ แต่เรารู้ว่ผนึกจะเสื่อมออกมาผ่านไป 300 ปี เราจึงได้ใช้ความสามารถที่เรามีอยู่ ทำการ ย้ายความทรงจำของเรา มายังอาวุธ 4 ชิ้นด้วยกัน แต่มีชายคนหนึ่งที่ไม่ทำเช่นนั้น เค้าต้องการที่จะจัดการสิ่งนี้ด้วยตัวเอง เค้าได้ทำการแช่แข็งตัวเอง ไว้ และคอยเวลาที่ผนึกกำลังจะคลาย และได้รวบรวมอาวุธทั้ง 4 ชิ้นเพือที่จะได้รวบรวมพลังทั้งหมดของโลกนี้ ผ่านอาวุธทั้ง 4 ชิ้น ปลดผนึกปีศาจ ทั้ง 5 เพื่อทำลายมัน" เอเรน่า "ก็ในเมื่อผนึกต้องคลายใน 300 ปีอยู่แล้ว ทำไมต้องใช้อาวุธทั้ง 4 ด้วยล่ะ" เครซาร์ด "อาวุธทั้ง 4 สามารถคลายผนึกได้โดยที่ไม่ทำให้ปีศาจมีพลังได้อย่างสมบูรณ์" เอเรน่า "แล้วทำไมถึงไม่ทำอย่างนี้ตั้งแต่ตอนที่ผนึกไว้ล่ะ" เครซาร์ด "ปีศาจที่ถูกผนึกนั้น พลังจะถูกบั่นทอนลงในระยะเวลาอันยาวนาน แต่หากผนึกคลายเอง มันจะสามารถฟื้นตัวได้อย่าางรวดเร็ว เพราะมัน สามารถที่จะใช้พลังของมันได้อย่าเต็มที่ ในการที่จะฟื้นตัวจากการที่พลังลดลง แต่หากใช้อาวุธคลายผนึกแล้ว จะสามารถทำให้พลังของมันออกมาได้ อย่างไม่สมบูรณ์ และการฟื้นตัวของมันจะไม่สามารถเป็นไปได้อย่างดี เราจึงพอที่จะทำลายมันได้" เอเรน่า "แล้วทำไมไม่ให้เค้าทำตามที่เค้าต้องการล่ะ ทำไม...... ถ้าเอาเธอให้เค้าไป พ่อก็คงไม่...... " เครซาร์ด "สาเหตุที่ให้ไม่ได้ เพราะว่า ชายคนนั้น มีพลังมากเกินไปแล้ว และด้วยเวลาอันยาวนาน จิตของปีศาจที่ได้ถูกผนึกไว้ในอาวุธที่อยู่ใกล้ตัวเขา เสมอมา ได้ซึมซับเข้าไปสู่ตัวของเขาซะแล้ว บัดนี้ กาเรอ้อน ก็ไม่ได้ต่างจากปีศาจตนหนึ่งดีๆนี่เอง" เอเรน่า "แล้วถ้าเค้าได้อาวุธไป เค้าจะทำอะไรน่ะ" เครซาร์ด "ตามความคิดของชั้น ด้วยจิตของปีศาจ เค้าคงรวบรวมอาวุธ เพื่อไม่ให้มีการเปิดผนึกโดยใช้อาวุธ เพื่อให้ปีศาจทั้งหมดได้รวมตัวกันและ ฟื้นคืนสู่โลกที่เต็มไปด้วยปีศาจอีกครั้ง ด้วยปัญญาของกาเรอ้อนแต่มีจิตของปีศาจ ทำให้หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะมอบอนาคตของโลกไว้กับชายคนนี้ ไม่ได้อีกแล้ว" เอเรน่า "อย่างนั้นหรือ......." เครซาร์ด "เอาเถอะนี่ก็มืดมากแล้ว เธอควรจะพักผ่อนเพื่อที่จะเดินทางต่อในวันพรุ่งนี้นะ" เอเรน่า "...อื้ม......" ในขณะที่เอเรน่ากำลังหลับอยู่นั้น ก็มีปีศาจฝูงหนึ่งกำลังเข้ามาใกล้ ซึ่งปีศาจกลุ่มนี้ก็เป็นสาเหตุให้มีศัตว์ในระแวกนี้น้อย เครซาร์ด "เอเรน่าตื่นเร็ว ชั้นสัมผัสได้ถึงจิตของปีศาจ" เอเร่น่า "ปีศาจอย่างงั้นหรือ" เครซาร์ด "เอาล่ะ จากการที่เธอฝึกใช้ตัวของชั้นมาซะนาน ตอนนี้ก็เริ่มการต่อสู้จริงๆซะที เอาล่ะ ก่อนอื่นเธอต้องจับจิตของศัตรูให้ได้" เอเรน่า "เข้าใจล่ะ" เอเรน่า เริ่มจับจิตของปีศาจที่กำลังเข้ามาในระยะห่างจากพวกเขาประมาณ 320 เมตร เอเรน่าสามารถมองเห็นปีศาจกลุ่มนั้นได้ เอเรน่า "ชั้นเห็นแล้ว มีอยู่ 1....2.....3....4...5....6..... 6 ตัว..." เครซาร์ด "ดีมาก ตอนนี้ก็เริ่มการโจมตีในตัวที่นำหน้าก่อน เอาล่ะ โจมตีได้" เอเรน่า "ย้าก" เอเรน่า ฟาดเคียวลงไปอย่างรุนแรง เคียวผานช่องว่างของมิติผ่าน ปลายของเคียว ผ่านไปยังเป้าหมายโดยผ่านช่องมิติอย่าแม่นยำ ปีศาจตัวนั้น โดนเคียวเข้าไปอย่างจัง แต่ว่ามันยังไม่ตาย มันยังคงเดินทางมาหาเอเรน่าต่อไป เอเรน่า "อ่ะ มัน... มัน ยังไม่ตาย......." เครซาร์ด "เธอต้องรีบโจมตีมันซ้ำอีก ก่อนที่มันจะมาถึง เธอฟันมันให็โดนก็เพียงพอแล้ว แต่การฟันที่จุดสำคัญของมัน เป็นการฆ่าศัตรูที่ดีที่สุด" เอเรน่า "ฟันที่จุดสำครัญ...." เอเรน่า ฟันไปยังคอของปีศาจเหล่านั้น จากการโจมตีครั้งเดียว คอของมานขาดสะบั้นออกมา และการฆ่าปีศาจของเอเรน่าก็ดำเนินต่อไปเรื่อยๆ โดยที่ เอเรน่าฟันไม่พลาดเป้าเลยแม้แต่ครั้งเดียว เครซาร์ด "ดีมาก ฝีมือของเธอดีมากเลย ตอนนี้ความแม่นยำของเธอดีมาก" เอเรน่า "......ถ้าชั้นเก่งจริง... ทำไมไม่สู้กับกาเรอ้อนไปเลยล่ะ....." เครซาร์ด "ถึงเธอจะแข็งแกร่งเพียงได้ เธอก็ไม่สามารถที่จะชนะกาเรอ้อรนด้วยตัวของชั้นนได้หรอก เธอต้องใช้อาวุธของชั้น ถึงจะพอมีหวัง" เอเรน่า "อาวุธของเธอ?" เครซาร์ด "ลืมไปแล้วรึ ว่าเมื่อก่อนน่ะ ชั้นเองก็เป็นมนุษย์เหมือนกัน แล้วนี่ก็เป็นแค่กุญแจในการเปิดผนึกของปีศาจก็แค่นั้นเอง ไม่ใช่อาวุธของ ชั้นหรอกนะ" เอเรน่า "งั้นเองน่ะรึ แล้วอาวุธของกาเรอ้อนล่ะ" เครซาร์ด "นั่นเป็นอาวุธที่ใช้ผนึกปีศาจที่มีพลังแข็งแกร่งเอาไว้ ซึ่งปีศาจตัวนั้นก็คือ เดสทรอยด์ครัชเชอร์ ซึ่งมีพลังแข็งแกร่งเป็นระดับต้นๆของ ปีศาจ 5 ตัวนั้นเลยทีเดียว ขนาดชั้นยังทานปีศาจตัวนั้นไม่อยู่เลย" เอเรน่า "งั้น เราก็ต้องไปเอาอาวุธของเธอสินะ เพื่อที่จะชนะกาเรอ้อนได้น่ะ" เครซาร์ด "ใช่แล้ว แต่ว่า อาวุธของชั้นน่ะ ได้ถูกเก็บเอาไว้โดยชั้นเอง ไม่มีใครรู้หรอกนะ ไว้ถึงเวลา เราค่อยไปเอาจะดีกว่า" เอเรน่า "เอางั้นก็ได้" ---วันที่ 26 เดือน 2 ปี 299--- นอกหมู่บ้านเรสเซ่ ทวีป โรเซีย เอเรน่า "ตอนนี้ เราจะไปที่ไหนดีล่ะ" เครซาร์ด "ก่อนอื่นคงต้องหาอาวุธอีก 3 ชิ้นให้เจอก่อนที่กาเรอ้อนจะได้ไป" เอเรน่า "แล้วเราจะหาได้ที่ไหนล่ะ" เครซาร์ด "อาวุธที่เป็นกุญแจในการปลดผนึกจะอยู่ในทวีปทั้ง 4 นี้อย่างแน่นอน ซึ่งก็ได้แก่ เคียวมรณะ ดาบอัสนีบาตแดง ธนูแสงวิญญาณ และ ดาบผนึกอสูร" เอเรน่า "แล้าเราจะเริ่มกันที่ไหนดีล่ะ" เครซาร์ด "ชั้นพอที่จะรู้ที่อยู่ของ 2 คนนั่นบ้าง แต่ว่ามีอีกคนหนึ่งที่ยังไม่รู้ เค้าไม่รู้ว่าไปอยู่กันที่ไหน" เอเรน่า "แล้วเราจะเริ่มที่ไหนเล่า" เครซาร์ด "อืม เราไปราเมเคียก่อนละกันนะ เพราะที่นั่นมี ดาบอัสนีบาตแดง อยู่" เอเรน่า "แล้วเราจะไปได้ยังไงล่ะ ขึ้นเรืออย่างนั้นรึ" เครซาร์ด "อืม....คงไม่ได้หรอก กว่าจะไปถึงก็ใช้เวลาหลายวัน ตอนนี้เราต้องรีบหน่อย ไปทางลัดดีกว่านะ" เอเรน่า "ทางลัด มีทางที่ไปได้เร็วกว่าเรืออยู่อีกรึเนี่ย" เครซาร์ด "ต้องใช้เครื่องผ่านมิติ ซึ่งมีขนาดใหญ่ เอาไว้สำหรับเคลื่อนย้ายสิ่งของที่ใหญ่มากๆ ไปทางนั้นน่าจะสะดวกกว่า หวังว่ามันคงจะยังใช้ได้ อยู่นะ เพราะมันก็ไม่ได้ใช้มาเกือบ 300 ปี" เอเรน่า "มันคงไม่ใกลเท่าไหร่หรอกนะ" เครซาร์ด "ซัก 2 เดือนก็คงถึงล่ะนะ เร็วกว่าเดินทางด้วยเรือก็แล้วกัน" เอเรน่า "เอาอย่างงั้นก็ได้" เอเรน่าก็ได้เริ่มเดินทางไปยังเครื่องผ่านมิติซึ่งคาดว่าใช้เวลา 2 เดือนจะเดินทางถึงซึ่งอะไรที่รอพวกเขาอยู่ในอนาคตกัน....... ---วันที่ 20 เดือน 3 ปี 299---ณ เมือง "โรเมส" ทวีป เรสต้า ดิวส์ "เฮ้อ.......วันนี้เราทำได้ดีเหมือนกันแฮะ" มีน่า "ชั้นว่าดีมากเลยล่ะนะ วันนี้เนี่ย" ดิวส์ "งั้นหรือ" มีน่า "ถ้าเทียบกับเมื่อปีที่แล้วนี่ เธอเก่งขึ้นมากเลยล่ะ" ดิวส์ "อืม....... วันนี้รู้สึกแปลกๆยังไงไม่รู้ อย่างกับว่าจะเกิดเรื่องร้ายๆขึ้น" เจ้าสำนัก "ตอนนี้ เจ้าก็เก่งขึ้นมากแล้ว ควรจะได้รับสืบทอดเป็นเจ้าสำนักเสียที เราจะเตรียมพิธีมอบสิทธ์การเป็นเจ้าสำนักให้แก่เจ้าเลยจะดีกว่า" ดิวส์ "อะไรกันครับ ฝีมือของผมยังอ่อนหัด" เจ้าสำนัก "ไม่จริงหรอก ฝีมือของเจ้าเหนือกว่าตัวของข้าด้วยซ้ำไป เจ้าจะต้องปฏิบัติภาระกิจอย่างหนึ่ง นี่เป็นคำสั่งสุดท้ายของข้า ในตำแหน่งเจ้า สำนักนี้" ดิวส์ "ครับ" เจ้าสำนัก "เจ้าต้องนำธนูแสงวิญญาณไปยังทวีปทางเหนือ เพื่อที่จะทำลายปีศาจตัวหนึ่ง ซึ่งข้าไม่สามารถที่จะทำได้ แต่เจ้า จะต้องทำมันได้แน่" "ท่านนี ช่างคิดรอบคอบเหลือเกินนะ ที่ฝึกคนให้มีความสามารถเพื่อจะทำลาย Holocaust น่ะ" เสียงที่หนึ่งได้แว่วออกมาจากภายนอกของสำนัก เจ้าสำนัก "เจ้าเป็นไครกันน่ะ รู้เรื่องนี้ได้ยังไงกัน" ชายคนนั้นได้เดินเข้ามาพร้อมกับดาบขนาดใหญ่ ลวดลายราวกับอสุรกายที่น่ากลัว "หึ ตอนนี้ ข้าต้องการ ธนูแสงวิญญาณเรเซีย ถ้าไม่ต้องการมอบ ชีวิตให้แก่ข้าก็ควรจะมอบให้ข้าแก่โดยดี" เจ้าสำนัก "จะ...เจ้า...... กาเรอ้อนอย่างนั้นหรือเนี่ย ไม่น่าเชื่อเลย......." กาเรอ้อน "ว่าไงล่ะ เจ้าจะมอบเรเซียให้ข้าแต่โดยดีหรือว่าจะมอบชีวิตให้แก่ข้าด้วยล่ะ" เจ้าสำนัก "ดิวส์ รีบหนีไป เอาธนูแสงวิญญาณไปด้วย" ดิวส์ "อ่ะ.....ครับ" ดิวส์ได้นำธนูแสงวิญญาณออกมาแล้วได้รีบหนีไปตามคำสั่งของเจ้าสำนัก กาเรอ้อน "หึ เจ้าคิดว่าจะหนีข้าพ้นอย่างนั้นรึ" มีเสียงเสียงหนึ่งแว่วออกมา "เจ้าต้องถ่วงเวลามันให้ได้ แล้วรีบหนีไปจะดีกว่า ถ้าปล่อยไว้เช่นนี้ต่อไป เจ้าก็หนีมันไม่พ้น" ดิวส์ "เสียงนี้ เสียงเมื่อตอนนั้นอย่างงั้นรึ" เรเซีย "ดีที่เจ้าฝึกอย่างหนักตามที่ข้าได้บอกไว้ บัดนี้ เจ้าสามารถใช้ร่างนี้ของข้าได้อย่างคล่องแคล่วแล้ว แต่ว่าตอนนี้เจ้าก็ไม่สามารถชนะชายผู้นั้นได้ เจ้าต้องถ่วงเวลาเอาไว้ เล็งร่างนี้ของข้าไปที่ร่างของกาเรอ้อนสิ เจ้าต้องยิงออกไปให้โดนให้ได้ เพียงนิดเดียวก็ยังดี" ดิวส์ "เข้าใจล่ะ" ดิวส์เริ่มเล็งไปยังตัวของกาเรอ้อนที่กำลังเดินเข้ามา เขาใช้เวลาเล็งเพียงไม่ถึงหนึ่งวินาที แล้วเขาก็ยิงออกไป ลูกศรลำแสงพุ่งตรงไปยังร่างของ กาเรอ้อน โดยที่กำลังจะเข้าตรงไปที่หัวใจของกาเรอ้อน แต่ว่า กาเรอ้อน โดนแค่ฉิวเฉียดเท่านั้น กาเรอ้อน "เจ้ามีฝีมือพอตัวเลยทีเดียว เป็นเช่นนี้ ข้าคงจะเอาเจ้าไปไม่ได้แล้วสินะ เรเซีย" เรเซีย "เด็กคนนี้ ฝีมือไม่เลวจริงๆนั่นแหละ เค้าจะเป็นอนาคตของพวกเรา" กาเรอ้อน "ตอนนี้ ข้าไม่เชื่อหรอกว่า ใครจะเป็นอนาคตให้แก่เราได้ แต่ว่า ยังไงข้าก็ต้องเอาเจ้ามาให้ได้" กาเรอ้อนได้เดินทางจากไปอย่างไร้ร่องรอยพร้อมกับสายลมที่พัดมา เรเซีย "ดูเหมือนว่า เพียงเจ้าคนเดียว อาจจะไม่สามารถที่จะทำลายฮอลละคอสต์และตัวอื่นๆได้ซะแล้ว" ดิวส์ "หมายความว่าไงน่ะ ทำลายอะไรงั้นรึ" เรเซีย "ตอนนี้ เจ้าต้องเดินทางไปยังทวีปทางตะวันออก ราเมเคีย เพื่อที่จะหาอัสนีบาตแดงก่อน เพื่อทำตามภาระกิจของเจ้า" ดิวส์ "ภาระกิจ" เจ้าสำนัก "ดิวส์ เจ้าจงทำตามที่ธนูนี่บอกเถอะ เธอจะเป็นผู้บอกหนทางที่พูกต้องแก่ตัวของเจ้าเอง" ดิวส์ "เธอ?" เจ้าสำนัก "เรเซียยังไงล่ะ" ดิวส์ "อ่ะ ครับ" มีน่า "ชั้นขอไปด้วยได้มั้ย" เจ้าสำนัก "อย่าไปเลย ตอนนี้ เจ้าไปด้วย จะเป็นตัวเกะกะดิวส์เปล่าๆ" มีน่า "ค่ะ...." ดิวส์ "ไม่ต้องห่วงหรอก ชั้นจะกลับมาหาเธอจนได้แหละ" มีน่า "แล้วชั้นจะคอยนะ" ดิวส์ "ชั้นสัญญา" มีน่า "อื้ม" ดิวส์เริ่มออกเดินทางไปยังตะวันออกโดยทางเรือ ซึ่งเมืองโรเมสนี้ เป็นเมืองที่ติดกับทะเลตะวันตกของทวีปอยู่แล้ว จึงสามารถเดินทางไปทวีป ราเมเคียได้โดยตรง การเดินทางนี้ คาดว่าจะใช้เวลาประมาณ 1เดือน ก็จะถึงทวีปราเมเคีย ---วันที่ 18 เดือน 4 ปี 299---ณ เมือง "วีสน่า" ทวีป ราเมเคีย ดิวส์ "เฮ้อในที่สุดเราก็มาถึงซะที" เรเซีย "ตอนนี้ เราต้องเดินทางไปทางทิศใต้ คิดว่าจะถึงเมือง เคฟน่า คงใช้เวลาประมาณ 1 สัปดาห์ล่ะนะ" ดิวส์ "นี่เราต้องออกเดินทางเลยหรือเนี่ย" เรเซีย "เราไม่มีทางเลือกหรอกนะ เราต้องรีบออกเดินทาง ก่อนที่กาเรอ้อนจะฟื้นตัวจากพลังของชั้นได้" ดิวส์ "เฮ้อ........ เข้าใจล่ะ เดินทางก็เดินทาง" ดิวส์ได้เดินทางต่อไปยังเมืองเคฟน่าตามที่เรเซียบอกมันหมายความว่ายังไงกัน เมืองเคฟน่ามีสิ่งใดรอพวกเขาอยู่เช่นนั้นรึ ---วันที่ 24 เดือน 4 ปี 299---ณ ที่แห่งหนึ่งในทวีป โรเซีย เครซาร์ด "เอาล่ะ เราเดินทางมาถึงแล้ว" เอเรน่า "ถึงแล้วไม่เห็นมีอะไรเลย" เครซาร์ด "มันต้องเปิดประตูลับก่อน เธอเห็นก้อนหินที่มีรูปดาวอยู่หรือเปล่าล่ะ" เอเรน่า "อ่า......อ่า.... อ้ะ เจอแล้ว" เครซาร์ด "ตอนนี้เธอก็เดินไปที่หินก้อนนั้นนะ" เอเรน่า "อ่ะ เรียบร้อย" เครซาร์ด "คราวนี้ก็ฟันไปที่ตรงกลางของดาวนั่น เป็นการเปิดประตู" เอเรน่าก็ฟันไป ในขณะที่ปลายของเคียวกำลังจะกระทบกับหินก้อนนั้น คมมีดของเคียวได้หายไปในช่องมิติโดยที่เอเรน่าไม่ได้ตั้งใจ และปรูตูลับ ซึ่งอยู่ข้างใต้นั้นก็ได้เปิดออก เอเรน่าตกลงไปข้างล่าง เอเรน่า "ว้าย นี่มันอะไรกันเนี่ย" เครซาร์ด "เป็นไงเจ๋งใช่มั้ยล่ะ นี่ชั้นเป็นคนทำเองเลยนะเนี่ย" เอเรน่าตกลงมาถึงข้างล่าง เอเรน่า "อูยเจ็บๆๆๆ เจ๋งตรงไหนเนี่ย" เครซาร์ด "ก็เธอไม่เตรียมพร้อมเองนี่นา แต่ช่างเถอะ ตอนนี้เราก็มาถึงเครื่องผ่านมิติที่ชั้นสร้างแล้ว อืม.....สภาพยังดีอยู่เลยแฮะ ถึงจะฝุ่นเยอะ ไปหน่อย" เอเรน่า "เรารีบเดินทางซะทีเถอะ จะชั้นรู้สึกไม่ถูกชะตากะที่นี่เลย" เครซาร์ด "คร้าบๆ เอาล่ะ ก่อนอื่นก็ต้องสับสะพานไฟตรงนั้นก่อน" เอเรน่า "อืมๆ เรียบร้อยละ" เครซาร์ด "ต่อไปก็ต้องเลือกทวีปที่เราต้องการจะไป อืม.....กดปุ่มสีแดงนะ" เอเรน่า "อ่ะ เรียบร้อยละ" เครซาร์ด "ต่อไปก็ต้องใช้เรดาห์ค้นหาเมืองที่เราต้องการ อืม กดปุ่มทางด้านขวาสุดนะ" เอเรน่า "อืม กดแล้ว" เครซาร์ด "ต่อไป็กำหนดจุดไปยังเมืองที่อยู่ทางใต้น่ะนะ รู้สึกว่าแถวนั้นมีเมืองอยู่เมืองเดียวแหละ" เอเรน่า "กำหนดจุดเรียบร้อย" เครซาร์ด "คราวนี้ก็เข้าไปที่เครื่องแล้วในนั้นจะมีปุ่มสำหรับย้ายมิติอยู่ ก็กดเลยนะ" เอเรน่า "อื้ม" เอเรน่าก็เดินเข้าไปยังเครื่องนั้นและก็ได้กดปุ่มตามที่เครซาร์ดบอก เอเรน่าได้ค่อยๆหายไปและได้ไปปรากฏขึ้นที่แถวๆเมืองเคฟน่า เอเรน่า "อ่ะ เรามาถึงแล้วหรือเนี่ย" เครซาร์ด "อืม คิดว่าใช่นะ อ้ะ ที่นี่แหลถูกแล้ว" "ไม่ได้เจอกันนานนะ เครซาร์ด" เครซาร์ด "เสียงนี้ เรเซียสินะ" เรเซีย "อืม นายก็มาเหมือนกันอย่างนั้นรึ ที่นี่น่ะ" เครซาร์ด "ดูเหมือนเราจะใจตรงกันนะ ที่มาหา ไรคิ ด้วยกัน ไม่งั้นถ้าเธอไปหาชั้นคงไม่เจอหรอก" เรเซีย "ก็ชั้นคิดว่าหา ไรคิจะเร็วกว่า ก็เลยมาหาก่อนน่ะนะ" เครซาร์ด "ชั้นกลับคิดว่า มาที่นี่มันหาง่ายดี ก็เลยเลือกมาที่นี่ก่อนแฮะ" เรเซีย "นายจำที่ๆชั้นอยู่ไม่ได้ก็บอกมาเถอะ" เครซาร์ด "แหม รู้ทันแฮะ" เครซาร์ด "อ่ะ ลืมแนะนำให้รู้จัก นี่คนที่สามารถจะใช้ชั้นได้ เอเรน่า" เรเซีย "อืม ยินดีที่ได้รู้จักนะ ส่วนนี่ ดิวส์ เป็นคนที่มีฝีมือพอตัวเลยทีเดียว" เอเรน่า "อ่ะ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ" ดิวส์ "อะไรเนี่ย มีเคียวพูดได้ด้วยรึเนี่ย" เครซาร์ด "นี่เธอเล่าเรื่องให้เค้าฟังหรือยังเนี่ย" เรเซีย "ยังหรอก ชั้นคิดว่า จะเล่าพร้อมกับผู้ที่สามารถใช้ไรคิได้แล้วค่อยเล่าพร้อมกัน เพื่อไม่ให้เสียเวลาน่ะ" ดิวส์ "ชั้นว่าเราไปคุยกันในเมืองดีกว่านั้น ชั้นเดินมาตลอดไม่ค่อยได้พัก เริ่มเมื่อยแล้วนะเนี่ย" ---- ++โปรดติดตามชม++ ------ ++ตอนต่อไป++ --- จาก : นารุเสะงาวะ นิกกะ - 21/10/2000 15:13