หัวข้อ : "13th"The Guardian War Episode25 :หอคอยมรณะ5,ตรีมูรติถือกำเนิด,การลาจากชั่วนิจนิรันดร์ ข้อความ : "ทำให้ข้าต้องใช้วิชาเกราะวิญญาณจนได้สิน่า แต่คราวนี้เจ้าได้ตายจริงๆแน่!!"เซลลอสพูดพร้อมกับหยิบยันต์ขึ้นมาคลี่ออกมา5ใบ "คราวนี้ชั้นใช้การ์เดี้ยนได้แล้ว!! แกไม่มีทางชนะชั้นหรอก!!"นางิสะตอกกลับ ว่าแล้วจึงพุ่งเข้าไปแล้วจู่โจมด้วยหมัดอันทรงพลังทันที!! แต่เซลลอสหาได้หลบหลีกไม่ เขากลับปล่อยให้ยันต์ลอยอยู่ในอากาศเป็นรูปดาวห้าแฉกแล้วร่ายคาถาทันที! "เกราะวิญญาณ!!เหล็กกล้า!!"ฉับพลันหมัดของนางิสะก็ซัดเข้าใส่ร่างของเซลลอสเต็มๆ แต่เซลลอสกลับรับได้หน้าตาเฉย "ไม่ใช่แค่หมัดเดียวหรอกนะ!!ย๊ากกกก!!!"นางิสะรัวหมัดเข้าใส่อีกไม่ยั้ง ความรุนแรงของแต่ละหมัดนั้นรุนแรงจนกระทั่งพื้นที่โดยรอบถูกทำลายอย่างไม่มีชิ้นดี ในที่สุดเซลลอสก็โดนซัดเข้าที่ใบหน้าไปหนึ่งหมัดเต็มๆ!! "อั่ก!!พลังของการ์เดี้ยนนี่ร้ายจริงๆ!!แต่แกไม่มีวันชนะข้าหรอก!!"เซลลอสรับหมัดนางิสะอีกหมัด แล้วใช้มืออีกข้างเปลี่ยนยันต์ ให้กลายเป็นดาบทันที "ดาบเรอะ!!"นางิสะตกใจเพราะเขาคงหลบไม่ทันแน่ "ดาบเงาจันทรา!!ย๊ากกกก!!"ว่าแล้วจึงบรรจงฟันดาบที่อยู่ในมือลงไปยังร่างของนางิสะ แต่นางิสะกลับใช้มืออีกข้างชกดาบกลับไป!! "Deadly Arms!!"หมัดของนางิสะสามารถต่อต้านดาบเล่มนั้นได้อย่างทันท่วงที ทั้งสองยื้อกันเป็นเวลานาน จากนั้นจึงกระโดดถอยห่างออกจากกัน!! "ฝีมือไม่เบานี่!!"เซลลอสพูดพร้อมเตรียมโจมตีต่อไป "นายก็เหมือนกัน"นางิสะตอบกลับพร้อมๆกับพุ่งเข้าโถมหมัดอีกครั้ง ทั้งสองเข้าห้ำหั่นกันอย่างดุเดือด ไม่มีใครเป็นรองใคร นางิสะพยายามระดมหมัด และใส่ฟุตเวิร์คเต็มที่ ส่วนเซลลอสก็ปัดป้องได้และสวนกลับด้วยดาบที่หวาดเสียวว่าจะทำให้นางิสะตายได้ในดาบเดียวถ้าเขาไม่ระวัง "วิชาเงามรณะชั่วพริบตา!!"ทันใดนั้นดาบจำนวนนับไม่ถ้วนก็บรรจงฟาดฟันลงมายังนางิสะ นางิสะรีบถอยออกเพื่อรักษาระยะ จากนั้นจึงรวบรวมพลังจิตแล้วยื่นมือทั้งสองข้างออกมา เซลลอสเห็นท่าไม่ดีจึงพยายามร่ายคาถาเกราะเหล็กบวกกับมังกรเขียวคุ้มกายาเพื่อเป็นบาเรียป้องกันการโจมตีทันที "ความมืดมิดที่มืดมิดยิ่งกว่ารัตติกาลเอย จงมาเป็นพลังให้กับข้า พลังจากปีศาจนรกทั้งปวง จงมาเป็นพลังให้กับฮาเดสของข้า!!วิญญาณเร่ร่อนทั้งหลาย ความตายทั้งหลาย จงรวมตัวกันเป็นการประหัตประหารแห่งความมืด!!เพื่อลงทัณฑ์ผู้ที่ขัดขวางทางของข้า ให้มอดม้วยสิ้นวิญญา!!!"ฉับพลันมือของนางิสะก็เริ่มมีพลังงานสีดำรวมตัวกัน จากนั้นตรงเกราะแขนก็เริ่มกางออก ควันสีดำพวยพุ่งออกมาเหมือนเป็นสัญญาณให้ระวัง นางิสะพุ่งเข้าใส่เซลลอสทันที!!! "Dark Prosecution !!!!!!!!"หมัดพลังงานความตายถูกปล่อยใส่เซลลอสอย่างไม่มีการปราณี สิ่งที่เซลลอสเห็นคือยมฑูตได้มาอยู่เบื้องหน้าเขาแล้ว "อั๊ก!!อะไรกัน!!นี่หรือพลังที่แท้จริงของการ์เดี้ยน!!อ๊ากกกกกกกกกกก"พลังงานความมืดที่มากมายเหลือล้นได้ระเบิดออก!!ทำเอาเกราะที่เซลลอสสร้างมาไม่สามารถต้านทานได้เลย!! ร่างของเขาถูกพลังงานแห่งความตายเข้าไปเต็มๆ!!! จากนั้นนางิสะจึงจัดการต่อยด้วยหมัดทั้งสองข้าง!! กลายเป็นรูปไม้กางเขนสีดำกลางอากาศ!! "Go To Hell"นางิสะหันหลังควับ จากนั้นกางเขนสีดำจึงระเบิดออกทันที!! เกราะวิญญาณที่เซลลอสสวมใส่อยู่แตกกระจาย ร่างของเซลลอสลอยไปติดกำแพงแน่นิ่งไม่ไหวติง บุรุษผู้ที่เทพีแห่งชัยชนะอยู่เคียงข้างถอดหมวกเหล็กออกแล้วหันไปมองเพื่อนๆ แล้วจึงชูนิ้วแสดงสัญลักษณ์ชัยชนะให้ทุกคนได้เห็น "สำเร็จแล้วนะนางิสะ!!"ปาตาคุลิพูดแสดงความยินดีกับเพื่อนฝูง แต่นางิสะหาได้สนใจไม่ เขากลับหันไปมองคาซาโน่แทน คาซาโน่ไม่พูดอะไรเธอได้แต่ยิ้มแสดงความยินดีต่อชัยชนะของเพื่อน "เป็นไงยัยคาซา เท่ป่าวๆ โธ่เอ๊ย ทำไม่ได้ล่ะสิ? เหอๆ"นางิสะแหย่คาซาโน่ตามปกติที่เคยทำ ทำเอาคาซาโน่มีน้ำโห "เท่ห์มาาากกกค่ะ ไอ้คุณนางิสะ แก๊!!ต๊ายยยย!!!"ว่าแล้วก็คว้ากระบองออกมาไล่ฟาดนางิสะ ทุกคนเห็นดังนั้นก็อดขำไม่ได้ และก็ดีใจที่บรรยากาศเก่าๆกลับมาอีกครั้ง คินดะนิได้แต่ส่ายหน้า จากนั้นเหล่าผู้กล้าทั้งหลายก็เดินทางไปยังชั้นต่อไป ทิ้งเซลลอสเอาไว้อยู่เบื้องหลัง "ฉันรู้นะว่านายยังไม่ตาย เซลลอส"เสียงของมิทสึกิติดต่อมาทางมอนิเตอร์พูดขึ้น ใช่แล้วทันใดนั้นเซลลอสก็ลุกขึ้นมาเอามือกุมขมับทันที "ชั้น.........ชั้นแพ้........." "ฉันรู้ฉันเห็นแล้วล่ะว่านายแพ้..............." "ทำไม!!ทำไมฉันถึงไม่มีการ์เดี้ยน!? ถ้าแค่ฉันมีการ์เดี้ยนนะ!! แค่ชั้นมีการ์เดี้ยน!!"เซลลอสตอบเสียงสั่น น้ำใสๆอุ่นๆไหลออกมาจากดวงตาของเขา พลางเอามือต่อยกำแพงจนเป็นรอยแตกร้าว เหมือนกับจิตใจเขาในตอนนี้ "อยากมีการ์เดี้ยนไหมล่ะ"มิทสึกิถามพลางยิ้มอย่างมีเลศนัย "เอ๋?เธอ....เธอสร้างการ์เดี้ยนให้ฉันได้เหรอ?"ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองไปที่สตรีที่มอนิเตอร์ "ไม่มีอะไรที่'พระพรหม'ของชั้นสร้างไม่ได้ ไม่ได้ถึงกับสร้างการ์เดี้ยนหรอก แต่เป็นเครื่องปลุกการ์เดี้ยนน่ะนะ....หึหึหึ" "ได้โปรดมิทสึกิ!!ช่วยชั้นด้วย.....ช่วยชั้นที!!"ชายหนุ่มคุกเข่าขอร้องต่อสตรีที่อยู่เบื้องหน้า ด้วยศักดิ์ศรีของนักสู้ เขาน้อยเนื้อต่ำใจที่ตนไร้การ์เดี้ยนเหมือนขุนพลคนอื่นๆ มิทสึกิเห็นดังนั้นกลับแอบหัวเราะเบาๆนอกไมค์โครโฟน แล้วจึงหันมาพูดที่ไมโครโฟนต่อ "โอเค มาหาชั้นที่ห้องทดลองได้เลย หึหึหึ" ไม่มีการรีรออะไรทั้งนั้น เซลลอสรีบมุ่งตรงไปที่ห้องทดลองลับของมิทสึกิทันที มิทสึกิเตรียมเครื่องมือไว้เรียบร้อยแล้ว เธอสั่งให้เซลลอสเข้าไปในครอบแก้วขนาดใหญ่ทันที "จะปลุกการ์เดี้ยนต้องใช้พลังการ์เดี้ยน แต่เครื่องนี้สามารถดึงพลังที่ซ่อนเร้นของบุคคลออกมาได้น่ะ เอาล่ะจะเริ่มเดินเครื่องล่ะนะ!!"ว่าแล้วมิทสึกิก็กดปุ่มสตาร์ทให้เครื่องทำงานทันที ไฟฟ้าไหลผ่านไปทั่วห้อง แผ่นดินในห้องสั่นสะเทือนด้วยความรุนแรงของพลังในตัวเซลลอส เซลลอสกรีดร้องอย่างโหยหวนด้วยความเจ็บปวดที่ถูกดึงพลังงานออกมาอย่างกระทันหัน ผ่านไปซักพักเครื่องก็หยุดลง....... ชายหนุ่มหนูทดลองเดินออกมาจากครอบแก้วอย่างอิดโรย "เห็นคำอะไรลอยอยู่ไหม ตอนอยู่ในเครื่องน่ะ?"มิทสึกิถามพลางเตรียมจดผลการทดลอง "ว........วิษณุ.....วิษณุ!!!!"ทันทีที่เซลลอสเอ่ยคำๆนี้ขึ้นมา พลังงานก็แผ่ซ่านไปทั่ว ครอบแก้วแตกกระจาย แผ่นดินสั่นสะเทือนอีกครั้ง ฉับพลัยก็ปรากฏร่างของราชันย์ฮินดูแห่งการปกปักษ์รักษา 'วิษณุ' การ์เดี้ยนของเซลลอสนั่นเอง!! "นาย....การ์เดี้ยนนาย...วิษณุรึ!?.....สนุกล่ะสิ........"มิทสึกิทิ้งเซลลอสที่มองดูพลังใหม่ของตัวเองไว้คนเดียวแล้วเดินไปที่บันไดลับ เธอเดินลงไปจนถึงคุกใต้ดิน แล้วจึงถือเทียนมองดูทีละห้องขังจนในที่สุดก็เจอห้องที่เธอต้องการ "สวัสดี...'คุณขุนพลผู้ถูกลืม'........."มิทสึกิกล่าวทักทายชายที่อยู่ในห้องขัง ชายคนนั้นหันมามองด้วยสายตาอาฆาต "มีอะไรก็พูดมา มิทสึกิ"ชายผู้นั้นตอบ สายตายังไม่เปลี่ยนแปลง มิทสึกิแสยะยิ้มเล็กน้อย "วันนี้ชั้นมาปล่อยนาย" "หมายความว่าไง?"สตรีผู้นั้นไม่ตอบหากแต่คว้ากุญแจขึ้นมาไขประตูกรงเปิดออกแล้วเดินกลับไปที่บันได "วันที่'ตรีมูรติ'กำเนิดมาถึงแล้วไงล่ะ คุณนิกกะผู้ใช้การ์เดี้ยนศิวะ.......หึหึหึหึ โฮะๆๆ!!!"ว่าแล้วสตรีผู้น่ากลัวก็เดินขึ้นบันไดกลับไปสู่ห้องทดลอง เหลือแต่นิกกะบุรุษผู้ถูกลืมที่แสยะยิ้มหวังว่าจะได้อาละวาดอีกครั้ง "มิทสึกิ เธอทำอย่างนี้ได้ไง"โรติคากาสพูดท้วงติงเพราะเห็นในสิ่งที่มิทสึกิทำ "ทำได้ซิ! ถ้ามันจะทำให้การกำจัดผู้กล้าง่ายขึ้น!"เธอตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉยแล้วเดินผ่านโรติคากาสไป "เดี๋ยวเจ้านิกกะมันได้อาละวาดทำลายล้างอีกหรอก!!ไม่รู้รึว่าศิวะของมันมีพลังแค่ไหน!!" "โรติ.......จะบอกอะไรให้นะ!'ตรีมูรติ'ถือกำเนิดแล้ว!"มิทสึกิพูดพร้อมกับหัวเราะเบาๆ "หมายความว่า!!เธอเจอคนที่ใช้วิษณุแล้ว!?" "รีบไปประจำการที่ที่ผู้กล้าจะไปต่อไปดีกว่านะโรติ ต่อไปมันตาเธอแล้วนี่? เอาชนะให้ได้ล่ะ ฮึฮึฮึ"ว่าแล้วจึงเดินนวยนาดออกจากห้องทดลองไปพร้อมๆกับเซลลอสและนิกกะที่ตามมา ในใจพลางคิดถึงการทำลายล้างอย่างไม่ที่สิ้นสุด เธอหัวเราะคิกคักคนเดียวกับตัวเอง ตัดมาที่เหล่าผู้กล้าที่กำลังเดินหลงทางอยู่ในชั้นที่5 เนื่องจากทางภายในชั้นนี้นั้นเป็นเขาวงกตที่ซับซ้อน จึงอาจมีหลงกันบ้างเล็กน้อยถึงปานกลาง แต่พวกเขาก็ไม่ย่อท้อ หาทางจนกระทั่งมาพบกับ"ห้องแห่งความโลภ" เมื่อเปิดประตูเข้าปาตาคุลิกับยูโรป้าก็ต้องตกใจเพราะได้เจอกับคู่ปรับเก่า โรติคากาสนั่นเอง ทั้งคู่เคยประมือกันมาแล้วที่โบสถ์มิคาเอล แต่ยังไม่รู้ผลกันเท่านั้นเอง "ยินดีที่ได้เจอกันอีกครั้งนะ เหล่าสวะทั้งหลาย"โรติเปิดฉากด้วยคำพูดเหยียดหยามเต็มที่ "แต่ชั้นไม่ยินดีที่ได้เจอแกเลย!!"ยูโรป้าพูดพร้อมกับคว้าขลุ่ยอาวุธคู่ใจขึ้นมาทันที "แค้นที่โบสถ์ตอนนั้นพวกเรายังไม่ได้สะสางแกเลยนะ!"ปาตาคุลิพูดพร้อมกับหยิบบูมเมอแรงออกมาเตรียมสู้เหมือนกัน "อย่ามามัวทำพูดมากเลยดีกว่าม้าง? เห็นประตูที่อยู่ข้างหลังนั่นมั้ย?"โรติพูดพลางชี้ประตูที่กำลังเปิดอยู่ที่อยู่ข้างหลังของตนให้ดู "ภายในหนึ่งชม.มันจะปิดลง และมันจะไม่เปิดอีกเป็นอันขาด!!หึหึหึหึ ถ้าอยากไปต่อล่ะก็ รีบกำจัดข้าให้ได้ซี่!!" "ทุกคนเจ้านี่เราสองคนจะจัดการเอง! รีบไปก่อนเถอะ!!"ยูโรป้าพูดขึ้นพลางเตรียมตัวต่อสู้ "แต่พวกเธอ......"คินดะนิอึกอัก ไม่อยากให้ทั้งคู่ตามไปทีหลัง เพราะกลัวอันตรายที่จะเกิดขึ้น "ไปเถอะน่า!!เดี๋ยวพวกเราตามไปทีหลังเองแหละ!!"ปาตาคุลิพูดเสียงแข็ง เพื่อนๆอดทำตามไม่ได้ จึงรีบวิ่งไปที่ประตูข้างหลังทันที แต่โรติกลับเข้ามาขวาง "ไม่มีทางปล่อยให้ไปได้ง่ายๆหรอก!! อุ๊บ!!"ทันใดนั้นบูมเมอแรงก็บินเข้ากระแทกโรติอย่างไม่ทันตั้งตัว เปิดทางให้เพื่อนได้ทะลุไปยังประตูอีกฝั่งทันที! "ปล่อยพวกเขาไปซะ!!คู่ต่อสู้ของแกคือพวกเรา"ฝีมือของปาตาคุลินั่นเอง เมื่อทุกคนผ่านไปได้แล้วฟิลก็ได้หันหน้ากลับมามองทั้งสองคน "รอดชีวิตกลับมาหาพวกเราให้ได้นะ"ฟิลพูด "ทำอย่างกับว่าเราจะตายอย่างงั้นแหละค่ะคุณฟิล เราไม่แพ้แน่!!"ยูโรป้าตอบเสียงหนักแน่น ฟิลยิ้มแต่ในใจยังกังวลใจอยู่ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากเชื่อในตัวทั้งสองคนแล้วออกวิ่งไปตามทาง "แก!!ได้!!แกทั้งสองได้ตายอยู่ตรงนี้แน่!!!"โรติลุกขึ้นมาแล้วทำตาดุดันหันมาใส่ยูโรป้าและปาตาคุลิ จากนั้นจึงเรียกการ์เดี้ยนออกมายิงพลังคลื่นวายุใส่ทั้งสองทันที!! "Mystic Wind!!!!"คลื่นวายุสีเขียวเข้าโจมตีทั้งคู่ทันที ยูโรป้าควงขลุ่ยขึ้นมาแล้วจึงจัดการบรรเลงเพลงปกป้องตนเองและปาตาคุลิ "Protector Voice!!!"จากนั้นปาตาคุลิจึงปล่อยคลื่นวายุเข้าโจมตีพร้อมๆกับขว้างบูมเมอแรงไปด้วย เป็นการโจมตีสองชั้น โรติพยายามหลบหลีก แต่หลบบูมเมอแรงไม่พ้น โดนเข้าไปอีกครั้งจนกระอักเลือด "หึหึหึ ทีมเวอร์คดีนี่ แต่ก็ยังกระจอกอยู่ดี!!Dark Nebula!!!!!"กลุ่มก๊าซรอบๆตัวของโรติเริ่มรวมตัวกันแล้วแผ่กระจายออกเป็นวงกลมคลื่นลมที่มีพลังโจมตีมหาศาลทันที!! ยูโรป้าพยายามกางบาเรียอีกครั้งแต่คราวนี้ไม่ได้ผล บาเรียของเธอแตกกระจายออกด้วยความรุนแรงของมัน!! ทั้งสองคนได้รับบาดเจ็บทันที!! "ชิ!!ยูโรป้าเราแยกกันโจมตีดีกว่านะ!!" "อืม!!"สาวน้อยตอบรับแล้วจึงกระโดดพุ่งเข้าใส่คู่ต่อสู้แล้วฟาดด้วยขลุ่ยทันที!! โรติใช้มือรับเอาไว้ได้พลางแสยะยิ้ม แต่ยูโรป้ากลับใช้แขนของโรติที่รับอาวุธเธอไว้เป็นฐานในการหกสูงเพื่อเปิดทางให้ปาตาคุลิโจมตีทันที!! "เอาเลยปาตาคุลิ!!"เธอให้สัญญาณ ปาตาคุลิปล่อยคลื่นลมอย่างไม่ยั้งทันที!! "Chronos Storm!!!"คลื่นลมคมเคียวพุ่งเข้าหาโรติคากาสอย่างไม่ยั้ง โรติเห็นท่าไม่ดีใช้มืออีกข้างปล่อยพลังต้านเอาไว้ทันที แต่ยูโรป้าไม่ปล่อยให้โอกาสนี้หลุดลอยไปแน่เธอดีดตัวขึ้นแล้วบรรเลงเพลงโจมตีซ้ำในขณะที่โรติมัวแต่มุ่นอยู่กับปาตาทันที!! "Eternal Harp!!!!"ขลุ่ยแปรรูปร่างกลายเป็นพิณจากนั้นจึงจัดการบรรเลงคลื่นเสียงศักดิ์สิทธ์โจมตีโรติคากาสที่ไม่ทันระวังตัวทันที ได้ผลเขาโดนเข้าไปเต็มที่จนกระเด็นไปกระแทกผนังทันที!! "สำเร็จ!!"ยูโรป้าตะโกนแสดงถึงความดีใจ แต่คงดีใจได้ไม่นาน!! โรติลุกขึ้นมาในร่างใหม่เขารวมร่างกับการ์เดี้ยนของเขาเรียบร้อยแล้ว!! ตอนนี้เขากลายเป็นหุ่นยนตร์ที่ส่วนแขนสามารถหมุนได้รอบทิศ คอสามารถหมุนได้รอบทิศเช่นเดียวกัน ที่ข้อมือสามารถหมุนเพื่อสร้างคลื่นลมสูญญากาศเมื่อไหร่ก็ได้ ดวงตาส่องสว่างสีแดงดั่งเลือด มองมาทางทั้งสองคนด้วยแววตาโกรธแค้น "อะ...อะไรกัน!!"ปาตาคุลิตกใจในสภาพของโรติคากาส!! "แกทำให้ข้าต้องเอาจริงเองนะ!!! ได้ข้าจะให้รู้ว่านรกมันเป็นยังไง!!!Storm Nightmare!!!!!"ฉับพลันร่างทั้งร่างของโรติคากาสก็เริ่มหมุนเป็นวงกลม ส่งผลให้บรรยากาศรอบๆตัวบิดเบี้ยวก่อเกิดเป็นพายุทอร์นาโดขนาดใหญ่ จากนั้นเขาจึงหยุดหมุนแล้วปล่อยพายุมรณะนั่นเข้าโจมตีทั้งสองคนทันที!!! ทั้งคู่ร้องเสียงหลงด้วยความเจ็บปวดจากพายุมรณะลูกนั้น ความรุนแรงของมันพัดเอาทั้งสองคนกระแทกกำแพงจนกระอักเลือดออกมา ยูโรป้าซึ่งเป็นสาวน้อยเจ็บปวดแทบลุกไม่ขึ้น "ฮ่าๆ!!ยอมแพ้เสียเถอะน่า อีกไม่นานประตูก็จะปิดลงแล้ว!!!แกไม่มีทางชนะข้าได้หรอก!!!!"ทั้งสองคนยังไม่ลืมเรื่องประตูนั่นแน่ ใช่แล้วอีกไม่นานประตูนั่นก็จะปิดลงและไม่มีทางเปิดได้อีก ยูโรป้าตัดสินใจยืนขึ้นแล้วเตรียมบรรเลงเพลงต่อไป แต่พายุมรณะก็ถูกยิงเข้าใส่ทั้งคู่อีกลูกนึงแล้ว ยูโรป้าไม่ยอมแพ้ บรรเลงเพลงป้องกันทั้งสองคนต่อไป "ปาตาคุลิ!!เธอไปที่ประตูนั่นซะ!!" "เอ๋!!แล้ว!แล้วเธอล่ะยูโรป้า!!" "ไม่ต้องเป็นห่วงฉันหรอกฉันจะอยู่จัดการเจ้านี่เอง!!" "ไม่มีทาง!!เธอชนะมันไม่ได้หรอก!!และที่สำคัญเราต้องรอดไปหาพรรคพวกด้วยกันสิ!!" "ฟังฉันนะ!!ฉันมีแผนของฉัน เธอรีบไปที่ประตูนั่นเดี๋ยวนี้!!!"หญิงสาวเริ่มเสียงแข็งพลางเริ่มต่อต้านไม่ไหว "แต่..." "รอดคนเดียวยังดีกว่าตายทั้งคู่นะ ไม่งั้นก็!!"ว่าแล้วเธอก็หลบพายุมรณะแล้วจับปาตาคุลิโยนไปที่ประตูฝั่งตรงข้ามทันที เมื่อปาตาคุลิทะลุประตูนั่นไปได้ ประตูก็เริ่มค่อยๆปิดลง ฉับพลันแสงสว่างก็เกิดขึ้นที่ยูโรป้า เธอกลายร่างเป็นเทพธิดาสวมชุดเกราะสีชมพูอ่อนๆ ผมยาวสลวย ในมือถือขลุ่ยในตำนานเอาไว้ ด้วยใจที่ต้องปกป้องเพื่อนของเธอทำให้เธอรวมร่างกับการ์เดี้ยนของเธอได้ "ยูโรป้า!! เธอคิดอะไรของเธอน่ะ!!! เฮ้!!!" "ฮึ่ม!!รอดไปได้อีกคนเรอะ หนอยยยย!! ยัยตัวแสบ!!!"โรติสบถออกมาพลางพุ่งเข้าโจมตียูโรป้า ยูโรป้ารู้ดีว่าถึงแม้ตนจะรวมร่างแล้วก็ตามแต่พลังของตนก็เป็นพลังด้านปกป้อง ไม่มีทางสู้พลังด้านโจมตีจริงๆของโรติได้แน่นอน นอกเสียแต่ว่า..... ทันใดนั้นยูโรป้าก็กางอาณาเขตรัศมีออก เพื่อทำให้พลังของเธอไม่ไปทำลายสิ่งรอบข้าง โรติเห็นก็ตกใจ ปาตาคุลิก็เช่นกัน แต่ยูโรป้ากลับวิ่งเข้าสวมกอดโรติทันทีแล้วใช้ท่าไม้ตาย Mermaid Song ทำให้โรติขยับตัวไม่ได้ไปชั่วขณะ "ยัยโง่เอ๊ย!!ผนึกข้าด้วยพลังน้อยนิดแค่นั้นจะได้อะไรขึ้นมา ไม่กี่นาทีข้าก็คลายได้แล้ว!!" "แค่นั้นก็เกินพอแล้วล่ะ........."เธอยิ้มพลางหันหน้ามาทางปาตาคุลิ "ขอโทษนะปาตาคุลิ....ฉันคงไปกับเธอไม่ได้แล้วล่ะ"หนุ่มน้อยได้แต่ทำสีหน้าสงสัยในคำพูดของสตรีที่อยู่เบื้องหน้า "เอ๋?...เธอคงไม่ได้หมายความว่า....." "ฉันรักเธอนะ.....เธอเคยปกป้องฉันมาแล้ว....คราวนี้ถึงตาฉันปกป้องเธอบ้างล่ะ....ลาก่อนนะ"สิ้นเสียงของยูโรป้า น้ำตาลูกผู้ชายก็ร่วงหล่นลงมาจากขอบตาของปาตาคุลิ ทำไมกัน ทำไมเธอต้องทำอย่างนี้ "อย่าานะยูโรป้า!!!!ชั้นไม่ยอมมมแน่!!~ เราต้องไปด้วยกันสิ!!!"สาวน้อยได้แต่ยิ้มแล้วจีงทำหน้าขึงขัง "เฮ้ย!!ปล่อยข้านะ!!!ปล่อย!!บอกให้ปล่อย!!" "ไม่หรอก.....แกต้องตายไปกับชั้น!!Pierrot Screaming !!!!!"ทันใดนั้นเสียงกรีดร้องก็ดังโหยหวนไปทั่วแสงสีขาวสว่างจ้าขึ้นในชั่วพริบตา เขตที่ถูกกั้นอาณาเขตรทั้งเขตหายไปทันที ประตูที่ปิดอยู่ก็พลันหายไปด้วยจากแรงระเบิด บนพื้นห้องทิ้งไว้แต่ขลุ่ยในตำนานของยูโรป้าเท่านั้น...........ปาตาคุลิเดินเข้าไปในห้องอย่างอิดโรย จากนั้นจึงทรุดลงตรงขลุ่ยแล้วหยิบวัตถุต่างหน้าขึ้นมาดู........เขาสวมกอดขลุ่ยนั้นไว้แน่น น้ำใสๆหลั่งไหลรินออกมาจากดวงตาของเขา เสียงร่ำไห้ดังก้องไปทั่ว... "ปาตาคุลิคุง...ขอบคุณนะที่ช่วยฉันไว้"เสียงของเธอดังก้องอยู่ในหัวของเขา ภาพเหตุการณ์ต่างๆในอดีตวนเวียนมาไม่ขาดสาย....แต่มันได้เป็นเพียงอดีตไปเสียแล้ว.... "ฉันรักเธอนะ........"คำพูดสุดท้ายที่เธอพูดทิ้งเอาไว้ให้เขาดังก้องอยู่ในหัวของเขาเป็นเวลานาน.......และภาพความทรงจำของยูโรป้าจะถูกบันทึกไว้ในกล้องเก็บความทรงจำของปาตาคุลิ......ตลอดไป.................แม้มันจะน่าสลดใจเพียงใดก็ตาม....... . . . To Be Continue.... อ่าไม่รู้นะว่าจะเป็นการลบหลู่รึเปล่า ไม่ได้ตั้งใจลบหลู่แต่อย่างใดนะคะ จาก : มาโกะ - - [email protected] - 17/10/2000 20:02

ข้อความ : โอ้โห!! วิษณุเลยรื้อ อืม สงสัยตูข้าจะเก่งขึ้นอีกเยอะแหง ๆ เลย /me เริงร่า จาก : xelloss - 17/10/2000 20:25

ข้อความ : อะโห.... จาก : Cid - 17/10/2000 21:31

ข้อความ : At last another one down but at first I think Pata is the one who will dead. Broken face leaw row. ^^;;;;;;;; Xelloss jaa ken cuse pai leaw. -_-;;; จาก : MrT - 18/10/2000 01:52

ข้อความ : ยูจัง.... ฮือ......... จาก : Feona - 18/10/2000 15:13

ข้อความ : อ่า... ตอนเดียวไปซะแล้ว แต่ก็ลากมาได้ตั้งคนนึง หึหึหึ /me เดินพายูจังลงนรกไปด้วย จาก : Roticagas - 20/10/2000 16:26

ข้อความ : ไปๆมาๆ ลากเขาศาสนาซะแล้ว จาก : Noel - 25/10/2000 02:59