หัวข้อ : WAVE ลูกที่ 2 ข้อความ : -------------คลื่นลูกที่ 2 การเดินทาง----------- ---วันที่ 12 เดือน 1 ปี 289--- ณ เมือง "ราเกียส" ทวีป ราเมเคีย เกรย์ "ย้ากส์!!!!!!!!!" เกรย์พุ่งตัวเข้าไปพร้อมกับดาบคู่กายของเขา ฟันเข้าไปตรงๆเล็งไว้ที่แขนข้างขวาเต็มแรง คนร้ายคนนั้นใช้อาวุธของเขา นั่นก็คือ ขวาน ออกามาป้องกันตัวได้อย่างง่ายดาย คนร้าย "หึ ฝีมือแกมีเพียงแค่นี้น่ะรึ" เกรย์ "หึฝีมือนายก็ไม่เลวนี่นะ แต่ว่าแค่นี้ ยังอ่อนหัดนัก" ขวานของคนร้ายคนนั้น ได้เกิดรอยบิ่นขึ้นมา เนื่องจากความรุนแรงของการฟันของเกรย์ คนร้าย "อะไรกันเนี่ย บ้าน่า ทำไมแค่การฟันแค่นี้" เกรย์ "หึก็เพราะว่าขวานที่นายเอาออกมารับเนี่ย มันออกมาด้วยแรงน้อยกว่าที่ชั้นฟันเข้าไปยังไงเล่า ขวานของนายจึงได้เป็นอย่างนั้นน่ะ" คนร้าย "หนอย ก็แค่ฟลุ๊คล่ะวะ" คนร้ายเริ่มง้างขวานขึ้นมาเตรียมพร้อมที่จะฟัน แต่ว่า เกรย์ "หึ จังหวะการโจมตียาวไปแล้ว" เกรย์เตะไปที่ชายโครงของคนร้ายคนนั้นเต็มๆ คนร้ายถึงกับซุดลงไปเลยทีเดียว คนร้าย "อั่ก!!!!" เกรย์ "เอาล่ะ คราวนี้ มอบตัวดีกว่าน่า จะได้ไม่ต้องเจ็บตัวมากกว่านี้" คนร้าย "หนอย!!!!!!!!!" คนร้ายคนนั้นลุกขึ้นมาอีกครั้ง และเตรียมพร้อมที่จะต่อสู้อีกครั้ง คนร้าย "เมื่อกี๊ ข้าประมาทไปหน่อย แต่คราวนี้ไม่เป็นอย่างเมื่อกี๊นี้แน่" เกรย์ "จะเป็นอย่างงั้นรื้อ" คนร้าย "ทำปากเก่งนักรึ ย้าก!!!!!!!!!" คนร้ายเริ่มพุ่งเข้ามาและง้างขวานของเค้าเตรียมที่จะฟันอย่างเต็มแรง คนร้าย "คราวนี้แกตายแน่" "ก็บอกแล้วไง จังหวะการโจมตียาวเกินไป"เกรย์พูดพร้อมกับฟันดาบเข้าไปที่ขวานของคนร้ายคนนั้นจนหลุดออกจากมือ คนร้าย "อะ..... อะไรกัน..... " เกรย์ได้เตะเข้าไปที่ท้องอย่างต่อเนื่องจนคนร้ายสลบไป เกรย์ "หึ บอกแล้วให้ยอมมอบตัวไม่เชื่อเล้ย" เรย์งะ "สุดยอด.... คุณเกรย์เก่งจริงๆเลยนะครับ" เกรย์ "หึๆๆๆๆ ก็แหงอยู่แล้ว ฝีมือระดับชั้น ฮ่าๆๆๆๆๆ" เรย์งะ "นี่ ผมจะเก่งได้อย่างงั้นมั้ยเนี่ย" เกรย์ "อืม....ถ้านายขยัน ต่อไปก็ทำได้เองแหละ แต่ตอนนี้ เราไปรับเงินรางวัลนำจับเจ้าหมอนี่ก่อนดีกว่านะ" เรย์งะ "ครับ" เขาทั้งสอง จึงได้ไปรับเงินรางวัลมา และได้ไปเดินหาซื้ออาวุธในเมือง เกรย์ "อืม..... ดาบที่ถูกที่สุดเล่มนึงครับ" คนขายของ "อ่ะ นี่ครับ ราคา 500 เหรียญ ครับ" เกรย์ "นี่ครับเงิน" คนขาย "ขอบคุณที่อุดหนุนครับ" เกรย์ "เอ้า นี่อาวุธของนาย ต่อไปก็พกติดตัวไว้ตลอดนะ" เรย์งะ "ครับ" จากนั้นพวกเค้าก็เดินทางออกจากเมือง และได้เดินทางไปเรื่อยๆอีกครั้ง ---วันที่ 13 เดือน 1 ปี 289--- ณ ป่าแห่งหนึ่ง วีป ราเมเคีย เช้านี้ เรย์งะ ก็ยังคงตื่นเช้าอีกตามเคย โดยที่เกรย์ยังไม่ตื่นขึ้นมาเลย เรย์งะ "ฮ้าว---- คุณเกรย์ครับ เช้าแล้วครับ" เกรย์ "ง่าว ง่ะ เช้าแล้วงั้นรึ อ่า ก็ไปทำอย่างที่ทำเมื่อเช้าแหละนะ" เรย์งะ "คร้าบ" หลังจากที่เรย์งะได้ไปหาบน้ำมาและทานอาหารกันเสร็จแล้ว เกรย์ "เอาล่ะ ตอนนี้นายก็มีอาวุธแล้ว คราวนี้ก็เริ่มฝึกพื้นฐานการใช้ดาบกันได้" เรย์งะ "เย้ ในที่สุดก็จะได้เริ่มฝึกซะที" เกรย์ "เอาล่ะ ก่อนอื่นก็ต้องฟันดาบแบบปกติเนี่ย เป็นจำนวน 100 ครั้ง" เรย์งะ "ครับ" เรย์งะก็เริ่มฝึกไปตามที่เกรย์บอก ใช้เวลาประมาณ 5 นาทีได้ หลังจากนั้นพวกเขาก็เดินทางต่อไปอีกครั้งจนถึงช่วงบ่ายของวันนั้น เกรย์ "ตอนนี้ว่างๆ ก็เริ่มฝึกอีกครั้ง ละกันนะ" เรย์งะ "ครับ" เกรย์ "คราวนี้ 150 ครั้งนะ" เรย์งะ "ครับ" เรย์งะก็ฝึกไปอีกเรื่อยๆ ฝึกเช่นนี้เป็นเวลานาน ---วันที่ 25 เดือน 2 ปี 289--- ณ ป่าแห่งหนึ่ง ใกล้เมือง "เกสต้า" ทวีป ราเมเคีย เช้านี้ก็ยังคงเป็นเช่นเดิม เรย์งะ "คุณเกรย์ครับ นี้เช้าแล้วครับ" เกรย์ "ง่าว เช้าแล้วงั้นรึ อืม.....เริ่มหิวแล้วล่ะ" เรย์งะ "ครับ จะไปหาบน้ำมาทำอาหารล่ะครับ" เรย์งะก็ยังคงฝึกเช่นเดิม แต่ได้เพิ่มจำนวนครั้งเป็น 3 เท่าจากที่ได้ฝึกในครั้งแรกแล้ว หลังจากที่เรย์งะฝึกตามปกติเสร็จ ทั้งสองคนก็ได้ออกเดินทางไปยังเมืองเกสต้าเพื่อหาคนร้ายเพื่อหาเงินเพิ่มอีก เกรย์ "อืม..... เมืองนี้นี่คึกคักดีน้อ ไม่เหมือนเมืองราเกียสเล้ย" เรย์งะ "นั่นสิครับ" เกรย์ "อ้ะ นั่น ป้ายประกาศจับ..... โอว เงินรางวัล" เรย์งะ "อ่ะ เยอะจริงๆเลย" เกรย์ "เอาล่ะ คราวนี้เราก็หาที่พักกันเถอะ ตอนนี้เราก็พอจะมีเงินอยู่บ้าง...." เรย์งะ "หมายความว่าจะพักโรงแรมหรือครับ" เกรย์ "ง่ะ เปล่า ถึงเราพอจะมีเงินอยู่บ้าง เราก็ต้องประหยัดตะหาก" พวกเขาก็ต้องไปพักนอกเมืองอีกครั้ง เพราะความประหยัดของเกรย์ เมื่อพวกเขาหาที่พักได้แล้ว เกรย์ "อืม....คราวนี้ชั้นอยากจะให้นายจัดการคนร้ายน่ะนะ แต่ว่าคงจะยังไม่ได้" เรย์งะ "ก็แหงแหละครับ ฝึกแค่พื้นฐาน จะไปสู้กับใครเค้าได้" เกรย์ "ก็นั่นน่ะสิ ชั้นก็เลยคิดว่าจะเริ่มสอนหลักการในการต่อสู้ในรูปแบบของชั้นเนี่ยแหละ" เรย์งะ "จะสอนแล้วหรือครับ" เกรย์ "อืม ก็สอนแค่พื้นฐานน่ะนะ คงจะยังไม่สอนลึกซึ้ง ตอนนี้สอนนายไป นายก็ไม่เข้าใจ" เรย์งะ "ก็สอนมาเถอะครับ ยังไงก็ยังดีกว่าไม่สอน" เกรย์ "เอาล่ะ ขั้นพื้นฐาน ก็ต้องเริ่มจากการโจมตีคู่ต่อสู้ให้ได้โดยที่จะต้องกำหนดว่า จุดใหน จะโจมตีได้ง่ายที่สุด เพื่อทำให้คู่ต่อสู้ของเราบาดเจ็บก่อน" เรย์งะ "อืม โจมตีในจุดที่โจมตีได้ง่ายที่สุด" เกรย์ "ก็คือจุดที่คู่ต่อสู้ของเรา สามารถที่จะป้องกันการโจมตี หรือว่าหลบหลีกได้ยากอะไรทำนองเนี้ย" เรย์งะ "อืม พูดง่ายแต่ท่าทางจะยากนะ" เกรย์ "มันก็งี้แหละ แต่ถ้าเราสู้จนชินแล้ว ก็จะเลือกจุดที่โจมตีได้คล่องเองแหละ" เรย์งะ "อ่ะ หมายความว่าต้องสู้จริงถึงจะมีประสบการณ์" เกรย์ "อืม ก็ทำนองนั้นแหละ" เกรย์ "ง่ะ เริ่มเย็นแล้ว ไปหาอาหารมาทำได้แล้ว" เรย์งะ "คร้าบ" ---วันที่ 26 เดิอน 2 ปี 289--- ณ ที่พักของ เกรย์ และ เรย์งะ ใกล้เมือง "เกสต้า" ทวีป ราเมเคีย ทั้งสองคนเดินทางเข้ามาในเมืองในเวลาเกือบเที่ยง เกรย์ "ง่า เริ่มหิวแล้วล่ะสิ ไปหาอะไรกินกันดีกว่าเน้อ" เรย์งะ "ก็ดีเหมือนกันครับ หิวแล้วเหมือนกัน" ทั้ง 2 คนก็เข้าไปในร้านอาหารและเริ่มรับประทานอาหารกัน เกรย์ "อืม จะว่าไปฝีมือนายนี่ พอจะเป็นพ่อครัวในร้านอาหารได้เลยนิ" เรย์งะ "อ่ะ ก็ผมต้องทำอาหารเองตั้งแต่ตอนเด็กๆนี่นา" เกรย์ "อืมงั้นรึ ดีแล้วล่ะ ต่อไปชั้นก็สบายเรื่องปากเรื่องท้อง" หลังจากที่ทั้งสอง รับประทานอาหารจนเสร็จแล้ว "อ้าก ปีศาจ มีปีศาจ" มีเสียงคนตะโกนมาจากปากทางเข้าเมือง เกรย์ "อะไรนะ ปีศาจงั้นรึ เอาล่ะ ไปดูกันเถอะ" เรย์งะ "ครับ" เมื่อทั้งสองคน ไปจนถึงที่เกิดเหตุก็ได้พบว่า ได้มีปีศาจเริ่มออกอาละวาดในเมืองอยู่ 2 ตัวด้วยกัน เมืองถูกทำลายไปเพียงแค่เล็กน้อย แต่ผู้คนต่างสับสนอลหม่าน เกรย์ "นั่นมัน ปีศาจจริงๆด้วยหรือเนี่ย หนอย อย่างงี้ต้องเจอกันซักตั้ง" เกรย์พุ่งตัวเข้าไปสู้กับปีศาจตัวหนึ่งที่อยู่ใกล้ที่สุด "ย้าก!!!!!!!!" เกรย์ตะโกนออกมาพร้อมกับฟันดาบเข้าไปที่แขนของปีศาจตัวนั้น " ฉึก! " แกรย์ฟันโดนเข้าไปอย่างจังเลือดของปีศาจตัวนั้นพุ่งออกมาเป็นสาย "ก๊าซ!!!!!!" ปีศาจตัวนั้นร้องอย่างโหยหวน พร้อมกับเริ่มหันมาโจมตีเกรย์ โดยใช้หางเข้าฟาด เกรย์หลบได้อย่างหวุดหวิด เขาฟันสวนเข้าไปที่บริเวณหลังของปีศาจตนนั้น เลือดของมัน ยิ่งไหลออกมามากขึ้น ดูท่าทางเหมือนมันยิ่งโมโหมาก มันก็เริ่มโจมตีอย่างบ้าคลั่งโดยที่เกรย์หลบได้อย่างง่ายดาย "เอาล่ะ ผเด็จศึกซะที" เกรย์พูดพร้อมกับง้างดาบขึ้นมา หลังจากพูดจบ ดาบได้แทงทะลุศีรษะของปีศาจตัวนั้นตายทันที แต่ยังมีปีศาจอีกตัวหนึ่งที่กำลังอาละวาดอยู่ได้พุ่งเข้ามา เกรย์ใช้ดาบกันได้อย่างหวุดหวิด "หนอย" เกรย์อุทานขึ้นมาพร้อมกับเอาดาบ ฟันเข้าไปที่แขนของปีศาจซึ่งพุ่งเข้ามา แต่มันสามารถใช้ปีกที่ราวกับแผ่นเหล็ก ป้องกันการโจมตีของเกรย์ไว้ได้ มันเริ่มบินขึ้นไปบนท้องฟ้า และพุ่งลงมาอย่างรุนแรง แผ่นดินสะเทือนเลือนลั่น สิ่งของต่างๆ ในเมืองถูกทำลายมากขึ้น ตึกกำลังจะทับลงมาบนตัวของเรย์งะ เรย์งะ "อ้า!!!!!!!!! " หินตกลงมาทับที่ตัวเขา แต่ว่าปีศาจตัวนั้นก็ยังคงพุ่งเข้าไปโจมตีเกรย์โดยที่เกรย์ไม่มีโอกาศจะมาช่วยเรย์งะไว้ได้ เรย์งะหมดสติไป "หนอยแน่!!!!! แก ตายซะเถอะ!!!!!!!!"เกรย์กระโดดขึ้นไปสูงมากแล้วฟันลงมาอย่างรุนแรงลงไปที่ตัวของปีศาจจนปีกของมันไม่สามารถจะทานไว้ได้ จากความรุนแรงของการฟันเข้าไปอย่างจัง ตัวของมันถึงกับขาดเป็นสองท่อนตายคาที่ทันที เกรย์วิ่งเข้าไปหาเรย์งะที่กำลังบาดเจ็บอยู่ เนื่องจากเรย์งะโดนซากปรักหักพังของบ้านเมืองที่ถูกโจมตีตกลงมาทับ ทำให้หมดสติไป เกรย์รีบพาไปส่งยังโรงพยาบาลในเมืองทันที การรักษาเขาใช้เวลานานหลายชั่วโมงแล้วหมอก็ออกมา เกรย์วิ่งเข้าไปถามหมอ "หมอครับ เค้าเป็นยังไงบ้างครับ" "ตอนนี้คนไข้พ้นจากขีดอันตรายแล้ว เพียงแต่ยังไม่ฟื้นเท่านั้นเอง"หมอตอบออกมา เกรย์ "เฮ้อ ค่อยโล่งอกหน่อย นึกว่าจะเป็นอะไรไปซะแล้ว ไม่งั้นมาโรงพยาบาลต้องเสียเงินเปล่า" เกรย์จึงได้อยู่ค้างในโรงพยาบาล 1 คืนเพื่อดูแลเรย์งะ ---วันที่ 27 เดือน 2 ปี 289--- ณ เมือง "เกสต้า" ทวีป ราเมเคีย ในเช้าวันนั้นเรย์งะก็ฟื้นขึ้นมา "อูย นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย เมื่อวานนี้รู้สึกว่า จะมีปีศาจแล้วก็..... อ่ะ ที่นี่มันที่ไหนกันน่ะ คุณเกรย์อยู่ใหนน่ะ" เกรย์เดินเข้ามาในห้องพอดี "อ้าวฟื้นแล้วรึ นายนี่สลบไปนานเลยนะ" เรย์งะ "แล้วที่นี่มันที่ไหนกันครับเนี่ย" เกรย์ "ง่ะ ตอนนี้นายอยู่โรงพยาบาลน่ะ ตอนแรกบาดเจ็บพอตัวเลยนะเนี่ย" เรย์งะ "แล้วเกิดอะไรขึ้นครับ แล้วปีศาจพวกนั้นล่ะ" เกรย์ "ไม่ต้องห่วงแล้ว ชั้นจัดการฆ่าพวกนั้นไปหมดแล้ว แล้วนี่ชั้นต้องมาจ่ายค่ารักษาให้นายนี่หลายตังนะเนี่ย" เรย์งะ "ขอโทษครับ..." เกรย์ "มะเป็นไรหร้อก แค่นี้ เดี๋ยวเราก็หาเงินเพิ่มได้ นายเป็นไงมั่งล่ะ พอจะเดินทางต่อไหวมั้ย" เรย์งะ "อ่ะ คงจะได้มั้งครับ" เกรย์ "อืมแต่นายพักอีกซักพักเถอะ เดี๋ยวชั้นไปซื้ออาหารมาให้ ที่นี่มีให้เพรียบพร้อมอยู่แล้วล่ะ" เรย์งะ "ครับ" เรย์งะพักอยู่ที่โรงพยาบาลจนถึงเวลาเย็น และทานอาหารเย็นจนสร็จแล้ว เกรย์ "เป็นไงมั่ง พอจะไปไหวมั้ย" เรย์งะ "ไหวครับ เราไปกันเถอะ" เกรย์ "งั้นเราเดินทางกันเถอะนะ" ทั้งสองคนเริ่มออกเดินทางอีกครั้งอย่างไร้จุดหมายเช่นเคย แต่สิ่งที่เหลือไว้ในตัวเรย์งะจากอุบัตติเหตุครั้งนี้ คือรอยแผลเป็นที่ตาข้างซ้ายของเขา ---วันที่ 15 เดือน 7 ปี 289--- ณ ป่าที่ใดที่หนึ่งในทวีป ราเมเคีย เรย์งะ "อ่ะ ตอนนี้เราอยู่ใหนครับเนี่ย" เกรย์ "ง่ะ ไม่รู้เหมือนกันแฮะ" เรย์งะ "แล้วเราจะทำไงกันต่อครับเนี่ย" เกรย์ "อืม อยู่ที่นี่ไปซักพักละกัน ตอนนี้เงินเราก็ยังพอมีเหลืออยู่" เรย์งะ "จะพักอยู่ที่นี่ซักพัก" เกรย์ "ก็คงต้องสร้างบ้านขึ้นมาด้วยอ่ะนะ คิดว่าอยู่นานหน่อยเลยล่ะ ช่วงนี้ขี้เกียจเดินทางไงไม่รู้" เรย์งะ "อ่ะ เอาจริงหรือครับ" เกรย์ "ก็เอาจริงอะดิ จะได้เริ่มสอนการใช้ดาบขั้นที่สูงกว่านี้ให้นายซะที" พวกเขาจึงได้เริ่มสร้างบ้านเล็กๆขึ้นมาหลังนึงแล้วก็ได้อาศัยอยู่ในที่แห่งนี้ ---วันที่ 25 เดือน 7 ปี 289 ณ บ้านที่เรย์งะกับเกรย์สร้างขึ้น ทวีป ราเมเคีย พวกเขาได้สร้างบ้านจนเสร็จสมบูรณ์แล้ว เรย์งะ "ฮ่า ในที่สุดเราก็มีบ้านแล้ว" เกรย์ "อ่า นั่นสินะ ชั้นไม่ได้อยู่บ้านมาก็เป็นสิบปีแล้ว" เรย์งะ "แล้ว เราจะอยู่ที่นี่จนถึงเมื่อไหร่ครับเนี่ย" เกรย์ "ก็อยู่ไปเรื่อยๆจนกว่าจะเบื่อ ตอนนี้ ชั้นจะได้เริ่มสอนวิชาดาบให้ซะทีหลังจากที่สอนไว้คราวที่แล้วนั่ก็นานแล้ว ยังจำได้มั้ยเนี่ย" เรย์งะ "อ่ะ ที่ว่าโจมตีศัตรูในจุดที่สามารถโจมตีให้ง่ายน่ะหรือครับ" เกรย์ "อืม นั่นแหละ คราวนี้ก็จะเป็นหลักการของการฟันน่ะนะ การฟันเนี่ยมีอยู่ 9 รูปแบบ ไม่มีมากไปกว่านี้อีกแล้ว" เรย์งะ "อืมๆ" เกรย์ "ได้แก่ ฟันลง ฟันจากด้านซ้าย ฟันลงด้านซ้าย ฟันเสยจากด้านซ้าย ฟันจากด้านขวา ฟันลงจากด้านขวา ฟันเสยจากด้านขวา ฟันเสยตรงๆ และแทง นี่คือรูปแบบการฟันทั้งหมด" เรย์งะ "อืม....." เกรย์ "การฟัน 9 อย่างนี้นั่น จะใช้แล้วแต่สถาณะการณ์ และจุดที่เราต้องการที่จะโจมตี เพราะฉะนั้น..." เรย์งะ "เพราะฉะนั้น....." เกรย์ "เรื่องอย่างนี้เนี่ย มันจะเรียนรู้ได้จากประสบการณ์จริงน่ะนะ มันถึงจะดีที่สุด" เรย์งะ "อ่ะ หมายความว่า ต้องไปหาคู่ต่อสู้อีกอย่างงั้นหรือเนี่ย" เกรย์ "หึ ก็มีอยู่นี่คนนึงไงเล่า" เรย์งะ "อ่ะ.....ฝึกสู้จริงกะคุณเกรย์เนี่ยนะ" เกรย์ "นั่นแหละ มีปัญหารึไงน่ะ" เรย์งะ "แล้วผมจะสู้ได้หรือครับเนี่ย" เกรย์ "ก็บอกแล้วไงว่ามันจะเรียนรู้ได้จากประสบการณ์จริงน่ะ ตกลงตามนี้แหละ" เรย์งะ "คร้าบ" เกรย์ได้เริ่มฝีกเรย์งะอย่างจริงๆจังๆหลังจากที่ให้ฝึกพื้นฐานมาเป็นเวลาหลายเดือน ---วันที่ 30 เดือน 9 ปี 289--- ณ เมือง "เคฟน่า" ทวีป ราเมเคีย อัลเน่มาเยี่ยมแม่ของเรย์งะทุกวันและวันนี้ก็มาอีกตามปกติ อัลเน่ "คุณป้าคะ หนูเอาอาหารมาให้ค่ะ" แม่ของเรย์งะ "ขอบใจมากจ้ะ มาทุกวันอย่างนี้ลำบากแย่เลย" อัลเน่ "หนูบอกตั้งหลายครั้งแล้วไงคะ ว่าไม่เป้นไร ว่าแต่ว่า ไม่มีข่าวเรย์งะเลยนะคะ" แม่ของเรย์งะ "ก็นั่นน่ะสิ ไม่เคยส่งข่าวอะไรมาเลย แย่จริงๆเจ้าลูกคนนี้" อัลเน่ "อาจจะเป็เพราะว่าที่ๆเค้าไปทำงานเนี่ย เค้าไม่ให้ติดต่อกับทางบ้านก็ได้มั้งคะ" แม่ของเรย์งะ "ป้าเองก็ว่าอย่างนั้นเหมือนกันแหละ" อัลเน่ "อ้ะ วันนี้หนูต้องรีบกลับน่ะค่ะ ไปก่อนนะคะ" แม่ของเรย์งะ "ขอให้โชคดีจ้ะ" อัลเน่กลับมาถึงโรงฝึกเพื่อที่จะฝึกดาบตามปกติ อัลเน่ "พ่อคะ กลับมาแล้วค่ะ" พ่อของอัลเน่ "กลับมาแล้วรึ วันนี้พ่อมีข่าวมาจากเหมืองน่ะ" อัลเน่ "เหมืองที่เรย์งะไปทำงานน่ะหรือคะ" พ่อของอัลเน่ "ใช่แล้วล่ะ มีข่าวร้ายนะ รู้สึกว่า การเดินทางจะมีปัญหา ไม่มีคนไปที่เหมืองเลย และได้ส่งข่าวมาประกาศที่นี่" อัลเน่ "แล้วเกิดอะไรขึ้นหรือเปล่าคะ" พ่อของอัลเน่ "อันนี้พ่อเองก็ไม่รู้เหมือนกัน เพราะข่าวที่ได้รับมาก็มีเพียงเท่านี้เท่านั้นเอง" อัลเน่ "จะเกิดอะไรขึ้นกับเรย์งะหรือเปล่านะ" พ่อของอัลเน่ "ไม่ต้องห่วงหรอกลูก ถ้าเค้าเป็นคนดี สวรรค์จะต้องคลุ้มครองเค้าแน่" อัลเน่ "หนูก็ขอให้เป็นอย่างงั้นเหมือนกัน" พ่อของอัลเน่ "เริ่มฝึกได้แล้ว ตอนนี้ถึงเวลาแล้วนะ" อีลเน่ "ค่า" อัลเน่ได้ฝึกวิชาดาบจากที่นี่ทุกวันตั้งแต่เด็ก สามารถใช้ดาบได้อย่างคล่องแคล่ว และมีฝีมือดาบที่จัดว่าดีในระดับหนึ่งเลยทีเดียว ---วันที่ 11 เดือน 10 ปี 289--- เมือง "เคฟน่า" ทวีป ราเมเคีย ในยามบ่ายของวันนี้ได้มีปีศาจมาบุกโจมตีหมู่บ้านนี้ทุกคนต่างแตกตื่นกันหมด พ่อของอัลเน่ได้พาลูกศิษในสำนักออกไปต่อสู้กับเหล่าปีศาจที่บุกมาโจมตีเมือง "หนอยเจ้าพวกปีศาจมันกลับมาได้ยังไงกันเนี่ย" พ่อของอัลเน่เริ่มฆ่าปีศาจไปทีละตัวได้อย่างไม่ยากด้วยฝีมือของเขาซึ่งได้รับสืบทอดเป็นเวลานานแต่แล้ว ก็มีปีศาจตัวหนึ่ง สามารถหลบการโจมตีของพ่อของอัลเน่ได้ มันเป็นปีศาจที่มีความแข็งแกร่งมาก "หนอย เจ้านี่ มีพลังมากเหมือนกันนะเนี่ย" ปีศาจตัวนั้นพุ่งเข้ามาให่พ่อของอัลเน่อย่างรวดเร็ว แต่ว่า เขาได้ใช้ดาบรับการโจมตีนั้นได้ เขาได้อ้อมไปด้านหลังตัวของปีศาจตัวนั้นอย่างรวดเร็ว และฟันเข้าไปจังๆ ทำให้ปีศาจตัวนั้นบาดเจ็บที่หลัง แต่ว่ามันก็ยังไม่สิ้นฤทธิ์ เริ่มโจมตีอีกครั้ง พ่อของอัลเน่ สามารถป้องกันได้อย่างง่ายดาย และโจมตีสวนกลับไปบ้าง จนปีศาจตัวนั้นแผลเต็มร่างกายของมัน เลือดของมันนองไปทั่วพื้น แต่มันก็ยังไม่ตาย "เจ้านี่นี่มันอึดจริงๆ ดูเหมือนต้องจัดการขั้นเด็ดขาดซะแล้ว" เขาวิ่งเข้าไปที่ตัวปีศาจนั่นอย่างรวดเร็ว พร้อมกับฟันเข้าไปอย่างแรงที่หัวของปีศาจตัวนั้น หัวของมันขาดออกมากลิ้งเกลือกไปกับพื้น "ในที่สุดเราก็จัดการมันได้ซะที เอาล่ะ นักเรียนทุกคน จัดการพาคนที่บาดเจ็บไปส่งโรงพยาบาลเร็วเข้า" ลูกศิษย์ทุกคนได้ปฏิบัติตามที่พ่อของอัลเน่บอก ได้ทำการดูแลผู้คนในหมู่บ้านและพาไปส่งโรงพยาบาล อัลเน่เห็นเหตุการ์สงบแล้วก็ออกไปดูแม่ของเรย์งะว่าเป็นอย่างไรบ้าง ในระหว่างที่วิ่งไป ก็นึกเป็นห่วงว่าจะเป็นอะไรหรือเปล่า เมือไปถึงบ้านของเรย์งะ ก็ไม่พบว่ามีปัญหาอะไร อัลเน่เปิดประตูเข้าไป อัลเน่ "คุณป้าคะ เป็นอะไรหรือเปล่าคะ" แม่ของเรย์งะ "ไม่เป็นไรจ้ะ ได้ยินว่ามีปีศาจมาโจมตีที่เมืองอย่างนั้นหรือจ้ะ" อัลเน่ "ค่ะ แต่ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้ว คุณพ่อจัดการไปหมดแล้วล่ะค่ะ" แม่ของเรย์งะ "ค่อยยังชั่วหน่อย ดีนะที่มีพ่อของเธออยู่เมืองนี้เนี่ย ไม่งั้นเมืองก็อาจจะถูกทำลายไปแล้ว" อัลเน่ "หนูก็ว่างั้นเหมือนกันล่ะค่ะ อ้ะ หนูลืมเอาอาหารมาให้ เดี๋ยวหนูกลับไปเอาอาหารมาให้นะคะ" แม่ของเรย์งะ "ต้องให้หนูอัลเน่ช่วยจัดการอะไรให้อยู่เรื่อง ต้องขอโทษจริงๆ" อัลเน่ "คุณป้าพูดจอโทษอีกแล้วนะคะ หนูบอกแล้วไงว่าไม่เป็นไร" ---วันที่ 17 เดือน 11 ปี 289--- ณ บ้านของเรย์งะกับเกรย์ ทวีป ราเมเคีย เรย์งะ เริ่มฝึกการต่อสู้กับเกรย์อย่างจริงจังจนฝีมือเริ่มรุดหน้าไปมากแล้ว หลังจากที่ฝึกเสร็จ เกรย์ก็จะแนะนำว่าการต่อสู้ของเรย์งะเป็นอย่างไรบ้างแล้ว เกรย์ "หึ ความแม่นยำในการโจมตีดีขึ้นนี่นา แต่ว่าแรงยังไม่ดีพอนะ ต้องฝึกแรงในการฟันให้ได้มากกว่านี้" เรย์งะ "แล้วจะฝึกยังไงดีล่ะครับ ที่จะเพิ่มแรงในการฟันให้มากกว่านี้น่ะ" เกรย์ "ก็จะต้องพยายามที่ออกแรงแขนบ่อยๆ ก็หาบน้ำมาทำอาหารให้จำนวนมากกว่าเดิมเนี่ยแหละ ช่วยได้มาก แล้วเดี๋ยวชั้นจะทำปลอกแขนใส่ไว้ เพื่อจะได้เพิ่มน้ำหนักที่ขน จะได้ฝึกแรงแขนได้" เรย์งะ "อ่ะ ขอบคุณมากครับ ที่อุตส่าห์ทำเพื่อผมขนาดนี้" เกรย์ "เหอะ ก็ตอนนี้นายเป็นศิษย์ชั้นแล้วนี่ ต่อไปนายก็จะต้องเก่งกว่าชั้น" เรย์งะ "คงไม่มั้งครับ ที่จะเก่งกว่าคุณเกรย์เนี่ย" เกรย์ "หึ ถึงวันนั้น นายก็จะรู้เองแหละ ว่านายน่ะ เก่งกว่าชั้น" ---- ++โปรดติดตามชม++ ------ ++ตอนต่อไป++ --- จาก : Narusegawa Nicca - - [email protected] - 17/10/2000 18:15

ข้อความ : สนุกดีนะนิกกาเมนารุคุง จาก : Kaiser Dragon - 18/10/2000 17:39