หัวข้อ : สามก๊ก(ตอนจบ) ข้อความ : ความเดิมจากตอนที่แล้ว แกะน้อยได้ถูกเซรอสล่อลวง(!!! ไม่ช่ายอย่างน้านน อย่าเข้าใจผิด!!!) ให้ติดกับและเข้าสู่ด้านมืดแต่ภายนอกของเมืองที่สามนั้น "อ๊าาาาาาาาา!!!" เสียงร้องดังออกมาจากในเมืองและปรากฎชายหนุ่มผู้หนึ่งซึ่งไม่สามารถบรรยายลักษณะของเขาได้เนื่องจากเขาใส่เสื้อคลุมอย่างมิดชิด "ในที่สุด... ก็ไม่ทันจนได้" ชายหนุ่มผู้นั้นกล่าวขึ้นมา "สงสัยเราต้องเข้าไปช่วยแล้วแฮะ"ว่าแล้วชายหนุ่มผู้นั้นก็เดินเข้าไปในเมืองที่สาม "ARE YOU OVER 18?!!" เสียงหนึ่งดังกึกก้องกังวาลขึ้นมาอีกครั้ง "YES I'M OVER 18" ชายหนุ่มผู้นั้นตอบ "โอเค ผ่านได้" พลันก็มีเสียงเหมือนเครื่องจักรกลกำลังทำงานแล้วประตูก็เปิดออก ชายหนุ่มจึงก้าวเดินเข้าไปข้างใน ภายในนั้นชายหนุ่มเห็นชายคนหนึ่งหน้าตาเหมือนภารโรงที่อยู่ข้างนอก กำลังอ่านหนังสืออะไรซักอย่างอยู่ เขาจึงเดินเข้าไปเคาะกระจก ลุงภารโรงคนนั้นเงยหน้าขึ้นมามอง "เฮ้ ลุง ขอกุญแจหน่อย" "...... เอ้า เอาไป"ภารโรงโยนกุญแจให้กับชายหนุ่ม ชายหนุ่มจึงเริ่มเดินเข้าไปข้างในเพื่อตามหาแกะน้อย ภายในนั้นเขาได้พบกับผู้คนมากมายและกล่าวทักทาย "ไง เจ้าชาย สบายดีเหรอครับ?" ชายหนุ่มทักทาย "...... นายเป็นใครน่ะ?" เจ้าชายถามอย่างสงสัยเพราะอย่างน้อยเขาก็แน่ใจว่าไม่เคยรู้จักผู้ชายใส่ผ้าคลุ่มแน่ ๆ "อ๋อ ผมเองไง" ชายหนุ่มปลดผ้าคลุมตรงส่วนศรีษะออกเผยให้เห็นใบหน้าของตัวเอง "อ๋อ นายนี่เองขอบใจนะสำหรับคราวก่อน" เจ้าชายกล่าว "อื้ม ไม่เป็นไร เราต้องเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่กัน ท่านก็รู้" "เออ ๆ ไม่มีอะไรแล้วใช่ไหม? เรามีธุระต้องรีบไป ไปล่ะ"แล้วเจ้าชายก็เดินจากไป คนต่อมาที่ชายหนุ่มได้พบก็คือ ชายคนหนึ่งซึ่งท่าทางเป็นหัวหน้ามาพร้อมกับผู้ติดตามที่เดินมาด้านหลัง "สวัสดีครับ ท่านโรงงานนรกสาขาใหญ่ ขาหายแล้วเหรอครับ?" ชายหนุ่มกล่าวยิ้ม ๆ "อ้อ เออ หายดีแล้ว เป็นไงสบายดีเร้อ?" โรงงานนรกสาขาใหญ่ถาม "อืม สบายดีครับ" ชายหนุ่มกล่าวยิ้ม ๆ เช่นเคย "อืม ๆ ก็ดี วันหลังหาของมาให้อีกนะ" "ได้ครับ" ชายหนุ่มกล่าวพร้อมกับเดินจากมา ไม่นานนักเขาก็ได้พบสิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ ตัวหนึ่งมีขนปุกปุยแต่สีเป็นสีดำกำลังนั่งอยู่ในห้อง ๆ หนึ่ง ใช่แล้วนั่นคือแกะน้อยนั่นเอง "สวัสดีแกะน้อย"ชายหนุ่มกล่าวทักทาย แกะน้อยเงยหน้าขึ้นมามองเพียงเล็กน้อยแล้วถามว่า "...... เรา...รู้จักกันด้วยเหรอ?" "อ้อ เราไม่รู้จักกันหรอก เราและท่านเพิ่งพบกันครั้งแรก เลยอยากจะทำความรุ้จักโดยนำสิ่งนี้มามอบให้เป็นของขวัญ" ชายหนุ่มกล่าวพร้อมกับยื่มกล่องของขวัญใบหนึ่งให้แกะน้อย "หืม? เหรอ? อืมขอบใจ มันคืออะไรน่ะ?"แกะน้อยถามด้วยความสงสัย "ท่านต้องลองเปิดดูเอาเอง"ชายหนุ่มบอก แกะน้อยจึงทำการแกะห่อของขวัญจู่ ๆ ก็มีควันสีขาวพวยพุ่งออกมาจากกล่องเมื่อควันจางหายปรากฎว่าชายหนุ่มใส่หน้ากากกันแก๊สพิษเอาไว้ส่วนแกะน้อยผู้มีขนอันดำขลับกลับนอนกองอยู่ที่พื้น "ขอโทษนะ ผมต้องใช้วิธีนี้เท่านั้น แต่ไม่เป็นไรนะ มันแค่แก็สยานอนหลับ" ชายหนุ่มกล่าวพร้อมกับแบกแกะน้อยขึ้นหลังปรากฎว่ากลุ่มคนจำนวนมากมายืนอออยู่หน้าห้อง "เกิดอะไรขึ้นน่ะ!!!" เสียงร้องเซ็งแซ่ดังออกมา "อ๋อ ไม่มีอะไรครับ เขาแค่ใช้งานมันมากไปหน่อยเท่านั้นเอง"ชายหนุ่มตอบ "โอ้โห!! แกะตัวนี้นี่ร้ายแฮะ เพิ่งมาก็ฟิตขนาดนี้เชียวหรือ?" ผู้คนทึ่งในสิ่งที่ชายหนุ่มบอกชายหนุ่มจึงขอตัวพาแกะน้อยไปพักผ่อนแต่ว่าแทนที่จะพาไปยังห้องรับรองพิเศษภายในเมือง เขากลับพาแกะน้อยออกมาข้างนอก "อืม คงใกล้เวลาฟื้นแล้วแฮะ เอาล่ะ"ชายหนุ่มกล่าวพร้อมกับจัดเตรียมท่าให้พร้อม "ข้าแต่เทพธิดาคาซาโน่ ผู้ทรงอารี โปรดชำระล้างพลังแห่งความมืดที่สิงสถิตย์อยู่ในตัวแกะน้อยด้วยเถิด โฮลี่ไลท์คลืนนิ่ง!!" พลันปรากฎเทพธิดาองค์หนึ่งบินลงมายังตำแหน่งที่คนทั้งสองอยู่ด้วย ใบหน้าที่แสนใจดี เทพธิดาองค์นั้นค่อย ๆ ลูบหัวแกะน้อยอย่างอ่อนโยนพลันก็มีกลุ่มควันสีดำลอยออกมาจากร่างของแกะน้อยเมื่อควันจางหายไปขนของแกะน้อยก็กลายเป็นสีขาวปุกปุยอีกครั้งหนึ่ง "อ๊ะ.....เอ เราอยู่ที่ไหนเนี่ย"แกะน้อยลืมตาตื่นขึ้นมาและมองไปรอบ ๆ "ใช่ ๆ เราเข้าไปในเมืองนั้นนี่น่าแล้วถูกคนเป็นจำนวนมากกรูเข้ามาแล้วเราก็จำอะไรไม่ได้อีกเลย"แกะน้อยสงสัย "ผมช่วยคุณออกมาเองแหล่ะ"ชายหนุ่มกล่าว "โอ้!!!! ขอบคุณมากครับที่....." แกะน้อยหันไปด้านหลังเพื่อจะขอบคุณแต่เมื่อแกะน้อยเห็นใบหน้าของชายผู้นั้นก็เริ่มชะงัก "อ๊าาาาาาา!!! เซรอสจะทำอะไรผมอีกน่ะ" แกะน้อยร้องอย่างตกใจและก้มตัวลงไปคุดคู้ที่พื้น "ขอโทษทีนะครับ ที่อีกร่างหนึ่งของผมทำให้คุณเดือดร้อน" ชายหนุ่มกล่าว "เอ๋... อีกร่างหนึ่งเหรอ?"แกะน้อยสงสัยและหันกลับมาสำรวจชายหนุ่ม "หมายความว่าไงน่ะ?"แกะน้อยสงสัยชายหนุ่มจึงเริ่มอธิบาย "ผมมีชื่อว่าซีโร่ จริง ๆ แล้วเมื่อหลายเดือนก่อนผมเดินผ่านทางมาทางนี้และได้ลองเข้าไปในเมืองเช่นเดียวกับคุณแกะน้อยแหล่ะครับ เมื่อพบเห็นสิ่งที่อยู่ในเมืองนั้นจิตวิญญาณแห่งความดีไม่อาจยอมรับสิ่งนั้นได้ จึงแยกตัวออกมาร่างของเซรอสแล้วไปอาศัยในเมือง pure อันแสนบริสุทธิ์" "แล้วทำไมคุณถึงรู้ว่าผมกำลังลำบากล่ะครับ"แกะน้อยถามด้วยความสงสัย "ผมกับเซรอสเคยเป็นวิญญาณดวงเดียวกัน เพราะฉะนั้นผมก็สามารถรู้ความคิดของเขาได้แต่ที่ช่วยคุณไม่ทันเพราะว่าเซรอสเขาคอยให้คุณเข้าไปแทนที่จะลากจากข้างในเข้าไปน่ะครับ"ซีโร่กล่าว "แต่ผมขอบอกไว้ก่อนนะครับว่าที่ผมช่วยคุณไว้นี้น่ะผมยังไม่สามารถกำจัดพลังด้านมืดได้อย่างสมบูรณ์เพราะพลังแห่งความมืดได้ถูกปลุกให้ตื่นแล้ว เมื่อมีแสงก็ย่อมมีความมืด จิตใจคนเราก็เหมือนแสงสว่างอันบริสุทธิ์ แต่ก็ย่อมบังเกิดความมืดถ้าได้รับรู้ในสิ่งที่ทำให้เกิดความมืดนั้นเช่นสิ่งที่คุณได้เจอในเมือง" "แล้วทำไมคนอื่นถึงไม่เป็นอย่างคุณล่ะครับ"แกะน้อยถาม "เพราะว่าทุกคนนั้นเขายอมรับในด้านมืดของตัวเองน่ะครับ ในมืองที่สามนั้นชื่อว่า SKB ซึ่งจะมีกฎจำกัดขอบเขตว่า"ทำได้แต่ไม่มาก" ซึ่งเขาก็ยอมรับในตัวเองว่ามันยอมรับได้"เซรอสตอบ "อ้าว!! แล้วทำไมในเมื่อพวกเขายอมรับได้ทำไมเขาถึงจำผมไม่ได้ล่ะครับ?" "เพราะว่าเมื่อใครก็ตามเข้าไปในนั้นพลังแห่งแสงสว่างจะถูกสะกดเพราะบรรยากาศแห่งความมืดนั้นมากเกินไป เขาจึงจำได้เฉพาะสิ่งที่เขาพบเจอในนั้นเท่านั้น" "แล้วถ้าอย่างนั้น สถานที่นี้ก็ไม่ดีน่ะซิครับ?" "ไม่เชิงครับ เพราะว่าสถานที่นั้นเอาไว้สำหรับปลดปล่อยพลังแห่งความมืด ถ้าไม่มีที่นี่ทุกคนก็คงจะทำชั่วกันอย่างมากมายแล้ว" เมื่อพูดถึงตรงนี้ซีโร่ก็ทรุดลงกับพื้นแกะน้อยตกใจที่อยู่ดี ๆ ซีโร่ก็ทรุดลงไปกองกับพื้นโดยที่ไม่มีใครทำอะไร "เป็นอะไรไปครับซี่โร่" แกะน้อยถามด้วยอาการตื่นตระหนก "อึก.. อย่างที่ผมบอกว่าผมเป็นวิญญาณที่แยกออกมาจากตัวเซรอสเพราะฉะนั้นวิญญาณไม่สามารถคงอยู่ได้ถ้าไม่มีกายเนื้อครับ"ซีโร่พูดและตัวของเค้าก็ค่อย ๆ เริ่มโปร่งแสง "อ๊ะ!! อย่างนี้คุณก็ต้องกลับไปรวมกับเซรอสแล้วซิครับ" แกะน้อยถาม "ไม่ครับ" ซีโร่ตอบ "ทำไมล่ะครับ?"แกะน้อยถามด้วยความห่วงใย "ผมทนไม่ได้ครับ ถึงแม้ว่าวิญญาณของผมจะสลายผมก็ไม่ยอมให้ร่างกายของตัวเองต้องไปเกลือกกลั้วกับสิ่งนั้นเด็ดขาด"ซีโร่ตอบด้วยใบหน้าที่สลดหดหู่ "แต่ว่าคุณบอกเองไม่ใช่หรือครับว่าเมื่อมีแสงสว่างก็ย่อมมีความมืด คนเราไม่มีใครที่ดีไปทุกคนไม่ใช่เหรอครับ?"แกะน้อยแย้ง ซีโร่อึ้งไปชั่วขณะก่อนที่จะถามว่า "แล้วทำไมคุณถึงไม่เข้าไปยังเมือง pure หรือ เมือง fiction ล่ะครับ?" "เอ่อ ผมยังมีคุณสมบัติไม่พอสำหรับทั้งสองเมืองน่ะครับ" แกะน้อยตอบ "อย่างที่คุณบอกแหล่ะครับว่าไม่มีใครดีเลวไปหมด เพราะฉะนั้นก็ไม่มีใครที่มีคุณสมบัติพร้อมในทั้งสามเมืองอยู่แล้ว ถ้าคุณสังเกตดี ๆ คุณก็จะเห็นคนหน้าเดิม ๆ ในแต่ละเมืองไม่ใช่เหรอครับ?"ซีโร่ถาม "ใช่ครับ" แกะน้อยตอบ "ทุกคนที่อยู่ในแต่ละเมืองเขาอยู่ร่วมกันได้ด้วยหัวใจที่คล้าย ๆ กันเพราะฉะนั้นคุณก็สามารถที่จะอยู่ทั้งสามเมืองได้นี่ครับ" ซีโร่กล่าว "ครับ ผมเข้าใจแล้วว่าผมสามารถหาที่พักพิงได้จากทั้งสามเมืองนี้ แต่ว่าคุณต้องสัญญาก่อนว่าคุณจะกลับไปรวมกับเซรอสนะครับ" แกะน้อยพยักหน้า "โอเค ผมสัญญา" "ครับ โชคดีนะ"แกะน้อยพูด และร่างของซีโร่ก็กลายเป็นแสงสว่างพุ่งเข้าไปยังเมือง SKB "อืม เราก็ต้องไปแล้วเหมือนกันเนอะ" แกะน้อยกล่าวพร้อมกับวิ่งไปข้างหน้าอย่างรื่นเริง ไปยังที่ ๆ เขาสามารถอาศัยอยู่ได้อย่างสงบสุขพร้อมกับคิดในใจว่า "เราได้ที่พักพิงแล้ว" -----จบ------- นี่แหล่ะตอนจบที่ผมคิดไว้ แหะ ๆ ถ้าพาดพิงใครไว้ล่ะก็ขอโทษมานะโอกาสนี้นะครับ จาก : xelloss - 13/10/2000 17:21

ข้อความ : oh..... finally this fic gor finish sa tee na..... yung remember gun dai mai nee? ^_^ จาก : Choco - 13/10/2000 18:33

ข้อความ : คั่กๆๆ ยอดจริงๆเซรอส นายนี่มัน....... ^_^ จาก : Cid - 14/10/2000 00:15

ข้อความ : ................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................(Can't say anything because almost die from over laughing) จาก : MrT - 14/10/2000 02:24

ข้อความ : โอ้~~ ในที่สุดก็สานต่อจนจบนะครับ ^ ^ ถึงแม้ว่าวิญญาณของผมจะสลายผมก็ไม่ยอมให้ร่างกายของตัวเองต้องไปเกลือกกลั้วกับสิ่งนั้นเด็ดขาด<----- จริงเหรอ~~ ^_^ จาก : A little lamb who passes by - 14/10/2000 09:50

ข้อความ : 5555 คิดเอาเองแล้วกันนะแกะน้อย ^O^ จาก : xelloss - 14/10/2000 11:57